మహాభారతం · అధ్యాయం 13.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.137.1
कीदृशेभ्यः प्रदातव्यं भवेच्छ्राद्धं पितामह ।
द्विजेभ्यः कुरुशार्दूल तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१३७.१ ॥
పితామహా, శ్రాద్ధం ఎటువంటి ద్విజులకు ఇవ్వాలి? కురుశార్దూలా, దానిని నాకు వివరించుట నీకు తగును.
13.137.2
ब्राह्मणान्न परीक्षेत क्षत्रियो दानधर्मवित् ।
दैवे कर्मणि पित्र्ये तु न्यायमाहुः परीक्षणम् ॥ १३.१३७.२ ॥
దానధర్మం తెలిసిన క్షత్రియుడు బ్రాహ్మణులను పరీక్షించరాదు; కానీ దేవకర్మలో, పితృకర్మలో పరీక్ష చేయడమే న్యాయమని చెప్పబడింది.
13.137.3
देवताः पावयन्तीह दैवेनैवेह तेजसा ।
उपेत्य तस्माद्देवेभ्यः सर्वेभ्यो दापयेन्नरः ॥ १३.१३७.३ ॥
ఇక్కడ దేవతలు దైవ తేజస్సుతో పావనం చేస్తారు; కాబట్టి మనుషుడు సర్వ దేవతలను సమీపించి దానం ఇప్పించాలి.
13.137.4
श्राद्धे त्वथ महाराज परीक्षेद्ब्राह्मणान्बुधः ।
कुलशीलवयोरूपैर्विद्ययाऽभिजनेन च ॥ १३.१३७.४ ॥
అయితే మహారాజా, శ్రాద్ధంలో జ్ఞాని బ్రాహ్మణులను కులం, శీలం, వయస్సు, రూపం, విద్య, జన్మలను బట్టి పరీక్షించాలి.
13.137.5
तेषामन्ये पङ्क्तिदूष्यास्तथाऽन्ये पङ्क्तिपावनाः ।
अपाङ्क्तेयास्तु ये राजन्कीर्तयिष्यामि ताञ्शृणु ॥ १३.१३७.५ ॥
వారిలో కొందరు పంక్తిని దూషించేవారు, మరికొందరు పంక్తిని పావనం చేసేవారు. రాజా, పంక్తికి అర్హులు కానివారిని నేను చెబుతాను, విను.
13.137.6
कितवो भ्रूणहा यक्ष्मीं पशुपालो निराकृतिः ।
ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको गायनः सर्वविक्रयी ॥ १३.१३७.६ ॥
జూదగాడు, గర్భహంతకుడు, క్షయరోగి, పశువుల కాపరి, కర్మను విడిచినవాడు, గ్రామ సేవకుడు, వడ్డీ వ్యాపారి, గాయకుడు, అన్నీ అమ్మేవాడు.
13.137.7
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
सामुद्रिको राजभृत्यस्तैलिकः कूटकारकः ॥ १३.१३७.७ ॥
ఇల్లు తగలబెట్టువాడు, విషం పెట్టువాడు, కుండాశి, సోమాన్ని అమ్మువాడు, సాముద్రికుడు, రాజభృత్యుడు, తైలికుడు, కపటం చేయువాడు.
13.137.8
पित्रा विभजमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे ।
अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवती ॥ १३.१३७.८ ॥
తండ్రితో ఆస్తిని పంచుకునేవాడు, ఇంట్లో ఉపపతి ఉన్నవాడు, నిందితుడు, దొంగ, శిల్పంతో జీవించేవాడు.
13.137.9
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक् पारदारिकः ।
अव्रतानामुपाध्यायः काण्डपृष्ठस्तथैव च ॥ १३.१३७.९ ॥
పర్వకారుడు, సూచి (సూదిపని చేసేవాడు), మిత్రద్రోహి, పరదారగామి, అవ్రతుల ఉపాధ్యాయుడు, కాండపృష్ఠుడు; అలాగే.
13.137.10
श्वभिश्च यः परिक्रामेद्यः शुना दष्ट एव च ।
परिवित्तिश्च यश्च स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः। ॥ १३.१३७.१० ॥
కుక్కలతో తిరిగేవాడు, కుక్క కరిచినవాడు, పరివిత్తి, దుశ్చర్మా, గురుపత్ని శయ్యకు పోయేవాడు.
13.137.11
कुशीलवो देवलको नक्षत्रैर्यश्च जीवती ।
ईदृशैर्ब्राह्मणैर्भुक्तमपाङ्क्तेयैर्युधिष्ठिर। ॥ १३.१३७.११ ॥
కుశీలవుడు, దేవలకుడు, నక్షత్రాలతో జీవించేవాడు — ఇటువంటి అపాంక్తేయ బ్రాహ్మణులు భుజించినది, ఓ యుధిష్ఠిరా.
13.137.12
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः ।
श्राद्धं भुक्त्वा त्वधीयीत वृषलीतल्पगश्च यः। ॥ १३.१३७.१२ ॥
బ్రహ్మవాదులు అంటారు: అటువంటివారి చేత సమర్పించబడిన హవ్యం రాక్షసులకు చేరుతుంది. శ్రాద్ధంలో భుజించి, వృషలి శయ్యపై పడుకునేవాడు — వాడు వేదం చదువుగాక.
13.137.13
पुरीषे तस्य ते मासं पितरस्तस्य शेरते ।
सोमविक्रयिणे विष्ठा भिषजे पूयशोणितम् ॥ १३.१३७.१३ ॥
అతని మలంలో అతని పితరులు ఒక మాసం పాటు పడి ఉంటారు; సోమం అమ్మేవానికి (ఇచ్చినది) విష్ఠ; వైద్యునికి (ఇచ్చినది) చీము, రక్తం.
13.137.14
नष्टं देवलके दत्तमप्रतिष्ठं च वार्धुषे ।
यत्तु वाणिजके दत्तं नेह नामुत्र तद्भवेत्।
भस्मनीव हुतं हव्यं तथा पौनर्भवे द्विजे ॥ १३.१३७.१४ ॥
దేవలకునికి (ఆలయ పూజారికి) ఇచ్చినది వృథా; వడ్డీవానికి ఇచ్చినది ఆధారం లేనిది; వ్యాపారికి ఇచ్చినది ఇక్కడా పరలోకంలోనూ ఫలించదు. పునర్భవ బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన హవ్యం బూడిదలో వేసిన ఆహుతి వలె.
13.137.15
ये तु धर्मव्यपेतेषु चारित्रापगतेषु च ।
हव्यं कव्यं प्रयच्छन्ति येषां तत्प्रेत्य नश्यति ॥ १३.१३७.१५ ॥
ధర్మం నుండి తప్పినవారికి, ఆచారం నుండి పతితులైనవారికి హవ్యం, కవ్యం ఇచ్చేవారి ఆ దానం మరణానంతరం నశిస్తుంది.
13.137.16
ज्ञानपूर्वं तु ये तेभ्यः प्रयच्छन्त्यल्पबुद्धयः ।
पुरीषं भुञ्जते तस्य पितरः प्रेत्य निश्चयः ॥ १३.१३७.१६ ॥
తెలిసి వారికి ఇచ్చే అల్పబుద్ధులు — వారి పితరులు మరణానంతరం విష్ఠను తింటారు; ఇది నిశ్చయం.
13.137.17
एतानिमान्विजानीयादपाङ्क्तेयान्द्विजाधमान् ।
शूद्राणामुपदेशं च ये कुर्वन्त्यल्पचेतसः ॥ १३.१३७.१७ ॥
వీరిని తెలుసుకోవాలి — పంక్తిలో కూర్చోదగనివారు, ద్విజులలో అధములు; శూద్రులకు ఉపదేశం చేసే అల్పబుద్ధులు.
13.137.18
षष्टिं काणः शतं षण्डः श्वित्री यावत्प्रपश्यति ।
पङ्क्त्यां समुपविष्टायां तावद्दूषयते नृप ॥ १३.१३७.१८ ॥
ఒంటికన్ను వాడు అరవై మందిని, నపుంసకుడు వంద మందిని, కుష్ఠురోగి ఎంతమందిని చూస్తాడో, ఓ రాజా, పంక్తిలో కూర్చున్న అంతమందిని అతడు దూషిస్తాడు.
13.137.19
यद्वेष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः ।
सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते सर्वं विद्यात्तदासुरम् ॥ १३.१३७.१९ ॥
తలను చుట్టుకొని తినేది, దక్షిణ ముఖంగా తినేది, పాదరక్షలు ధరించి తినేది — ఇవన్నీ అసురసంబంధమైనవని తెలుసుకోవాలి.
13.137.20
असूयता च यदत्तं यच्च श्रद्धाविवर्जितम् ।
सर्वं तदसुरेन्द्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् ॥ १३.१३७.२० ॥
అసూయతో ఇచ్చేది, శ్రద్ధ లేకుండా ఇచ్చేది — ఇవన్నీ అసురేంద్రుని భాగంగా బ్రహ్మ నిర్ణయించాడు.
13.137.21
श्वानश्च पङ्क्तिदूषाश्च नावेक्षेरन्कथञ्चन ।
तस्मात्परिसृते दद्यात्तिलांश्चान्ववकीरयेत् ॥ १३.१३७.२१ ॥
కుక్కలు, పంక్తిని దూషించేవారు ఏ విధంగానూ చూడకూడదు; అందుచేత చెల్లాచెదురైన చోట నువ్వులు చల్లాలి.
13.137.22
तिलैर्विरहितं श्राद्धं कृतं क्रोधवशेन च ।
यातुधानाः पिशाचाश्च विप्रलुम्पन्ति तद्धविः ॥ १३.१३७.२२ ॥
నువ్వులు లేకుండా చేసిన శ్రాద్ధం, కోపవశంతో చేసినది — ఆ హవిస్సును యాతుధానులు, పిశాచులు అపహరిస్తారు.
13.137.23
अपाङ्क्तो यावतः पाङ्क्तान्भुञ्जानाननुपश्यति ।
तावत्फलाद्धंशयति दातारं तस्य बालिशम् ॥ १३.१३७.२३ ॥
పంక్తికి బయట ఉన్నవాడు పంక్తిలో భోజనం చేసేవారిని ఎంతమందిని చూస్తాడో, అంతమంది ఫలం నుండి ఆ అవివేకి దాతను వంచిస్తాడు.
13.137.24
इमे तु भरतश्रेष्ठ विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ।
हेतुतस्तान्प्रवक्ष्यामि परीक्षस्वेह तान्द्विजान् ॥ १३.१३७.२४ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, వీరే పంక్తిని పావనం చేసేవారని తెలుసుకోవాలి; కారణంతో వారిని వివరిస్తాను — ఇక్కడ ఆ ద్విజులను పరీక్షించు.
13.137.25
विद्यावेदव्रतस्नाता ब्राह्मणाः सर्व एव हि ।
सदाचारपराश्चैव विज्ञेयाः सर्वपावनाः ॥ १३.१३७.२५ ॥
విద్య, వేదం, వ్రతాలతో స్నానం చేసిన బ్రాహ్మణులందరూ, సదాచారంలో నిలిచినవారూ, అందరినీ పవిత్రం చేసేవారని తెలుసుకోవాలి.
13.137.26
पाङ्क्तेयांस्तु प्रवक्ष्यामि ज्ञेयास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निस्त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् ॥ १३.१३७.२६ ॥
ఇప్పుడు పంక్తి బ్రాహ్మణుల గురించి చెబుతాను; వారు పంక్తిని పవిత్రం చేసేవారని తెలుసుకోవాలి: త్రిణాచికేతుడు, పంచాగ్ని, త్రిసుపర్ణుడు, షడంగవిత్తు.
13.137.27
ब्रह्मदेयानुसन्तानश्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः ।
मातापित्रोर्यश्च वश्यः श्रोत्रियो दशपूरुषः ॥ १३.१३७.२७ ॥
బ్రహ్మదేయ వంశ పరంపర కలవాడు, ఛందోగుడు, జ్యేష్ఠసామగానం చేసేవాడు, తల్లిదండ్రులకు విధేయుడు, శ్రోత్రియుడు, పది తరాల వంశస్థుడు.
13.137.28
ऋतुकालाभिगामी च धर्मपत्नीषु यः सदा ।
वेदविद्याव्रतस्नातो विप्रः पङ्क्तिं पुनात्युत ॥ १३.१३७.२८ ॥
ఋతుకాలంలో ఎల్లప్పుడూ తన ధర్మపత్నులతో కలిసేవాడు, వేదం, విద్య, వ్రతాలలో స్నానం చేసిన బ్రాహ్మణుడు పంక్తిని పవిత్రం చేస్తాడు.
13.137.29
अथर्वशिरसोऽध्येता ब्रह्मचारी यतव्रतः ।
सत्यवादी धर्मशीलः स्वकर्मनिरतश्च सः ॥ १३.१३७.२९ ॥
అథర్వశిరస్సును అధ్యయనం చేసేవాడు, బ్రహ్మచారి, నియమ వ్రతుడు, సత్యవాది, ధర్మశీలుడు, తన కర్మలో నిరతుడు — అతడు (పంక్తిని పవిత్రం చేస్తాడు).
13.137.30
ये च पुण्येषु तीर्थेषु अभिषेककृतश्रमाः ।
मखेषु च समन्त्रेषु भन्त्यवभृथप्लुताः ॥ १३.१३७.३० ॥
పుణ్య తీర్థాల్లో అభిషేక శ్రమ చేసినవారు, మంత్రాలతో కూడిన యజ్ఞాలలో అవభృథ స్నానంతో పవిత్రులై ప్రకాశిస్తారు.
13.137.31
अक्रोधना ह्यचपलाः क्षान्ताः दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता ये च श्राद्धेष्वेतान्निमन्त्रयेत् ॥ १३.१३७.३१ ॥
కోపం లేనివారు, చలనం లేనివారు, సహనం కలవారు, దాంతులు, ఇంద్రియ జయం పొందినవారు, సర్వప్రాణుల హితం కోరేవారు — వీరినే శ్రాద్ధాలలో ఆహ్వానించాలి.
13.137.32
एतेषु दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः ।
इमे परे महाभागा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ १३.१३७.३२ ॥
వీరికి ఇచ్చిన దానం అక్షయమవుతుంది; వీరే పంక్తిని పావనం చేసేవారు. ఈ మహాభాగ్యులైన ఇతరులను కూడా పంక్తిపావనులుగా తెలుసుకోవాలి.
13.137.33
यतयो मोक्षधर्मज्ञा योगिनश्चरितव्रताः ।
पञ्चरात्रविदो मुख्यास्तथा भागवताः परे ॥ १३.१३७.३३ ॥
యతులు, మోక్షధర్మం తెలిసినవారు, యోగులు, వ్రతాలను ఆచరించేవారు, పంచరాత్రంలో ప్రధానులైన జ్ఞానులు, అలాగే ఇతర భాగవతులు కూడా.
13.137.34
वैखानसाः कुलश्रेष्ठा वैदिकाचारचारिणः ।
ये चेतिहासं प्रयताः श्रावयन्ति द्विजोत्तमान् ॥ १३.१३७.३४ ॥
వైఖానసులు, కులాలలో శ్రేష్ఠులు, వైదిక ఆచారాన్ని పాటించేవారు, అలాగే నియమంతో ఉత్తమ ద్విజులకు ఇతిహాసాన్ని వినిపించేవారు.
13.137.35
ये च भाष्यविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः ।
अधीयते पुराणं ये धर्मशास्त्राण्यथापि च ॥ १३.१३७.३५ ॥
భాష్యాలు తెలిసిన కొందరు, వ్యాకరణంలో ఆసక్తి గలవారు, పురాణాలను, ధర్మశాస్త్రాలను అధ్యయనం చేసేవారు కూడా.
13.137.36
अधीत्य च यथान्यायं विधिवत्तस्य कारिणः ।
उपपन्नो गुरुकुले सत्यवादी सहस्रशः ॥ १३.१३७.३६ ॥
విధిప్రకారం న్యాయానుసారం అధ్యయనం చేసి దానిని ఆచరించేవారు, గురుకులంలో ఉన్నవారు, సత్యవాదులు, వేలాదిమంది.
13.137.37
अग्र्याः सर्वेषु वेदेषु सर्वप्रवचनेषु च ।
यावदेते प्रपश्यन्ति पङ्क्त्यास्तावत्पुनन्त्युत ॥ १३.१३७.३७ ॥
అన్ని వేదాలలోనూ, అన్ని ప్రవచనాలలోనూ శ్రేష్ఠులైనవారు, వీరు పంక్తిలో కనిపించేంత కాలం పంక్తిని పవిత్రం చేస్తారు.
13.137.38
ततो हि पावनात्पङ्क्त्याः पङ्क्तिपावन उच्यते ।
क्रोशादर्धतृतीयाच्च पावयेदेक एव हि।
ब्रह्मदेयानुसन्तान इति ब्रह्मविदो विदुः ॥ १३.१३७.३८ ॥
కాబట్టి ఆ పవిత్ర పంక్తి నుండి, పంక్తిని పవిత్రం చేసేవాడు 'పంక్తిపావనుడు' అని పిలువబడతాడు. ఒక్కడే రెండున్నర క్రోశాల వరకు (పంక్తిని) పవిత్రం చేయగలడు. దీనిని బ్రహ్మవేత్తలు బ్రహ్మదేయ సంతానమని తెలుసుకుంటారు.
13.137.39
अनुत्विगनुपाध्यायः स चेदग्रासनं व्रजेत् ।
ऋत्विग्भिरभ्यनुज्ञातः पङ्क्त्या हरति दुष्कृतम् ॥ १३.१३७.३९ ॥
ఋత్విజులు, ఉపాధ్యాయులు లేనివాడు ప్రథమాసనానికి వెళ్లినా, ఋత్విజులచే అనుమతి పొందితే, ఆ పంక్తి ఆ దుష్కర్మను తొలగిస్తుంది.
13.137.40
अथ चेद्वेदवित्सर्वैः पङ्क्तिदोषैर्विवर्जितः ।
न च स्यात्पतितो राजन्पङ्क्तिपावन एव सः ॥ १३.१३७.४० ॥
అయితే వేదవేత్త పంక్తి దోషాలన్నిటి నుండి విడువబడి, పతితుడు కాకుంటే, ఓ రాజా, అతడే పంక్తిపావనుడు.
13.137.41
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन परीक्ष्यामन्त्रयेद्द्विजान् ।
स्वकर्मनिरतान्दान्तान्कुले जातान्बहुश्रतान् ॥ १३.१३७.४१ ॥
కాబట్టి అన్ని విధాలుగా పరీక్షించి, తమ కర్మలో నిరతులైన, దాంతులైన, మంచి కులంలో జన్మించిన, బహుశ్రుతులైన ద్విజులను ఆహ్వానించాలి.
13.137.42
यस्य मित्रप्रधानानि श्राद्धानि च हवींषि च ।
न प्रीणन्ति पितॄन्देवान्स्वर्गं च न स गच्छति ॥ १३.१३७.४२ ॥
ఎవరి శ్రాద్ధాలు మరియు హవనాలు ప్రధానంగా మిత్రుల కోసం ఉండి, పితరులను మరియు దేవతలను ప్రసన్నం చేయవో, అతడు స్వర్గానికి వెళ్లడు.
13.137.43
यश्च श्राद्धे कुरुते सङ्गतानि ।
न देवयानेन पथा स याति।
स वै मुक्तः पिप्पलं बन्धनाद्वा ।
स्वर्गाल्लोकच्च्यवते श्राद्धमित्रः ॥ १३.१३७.४३ ॥
శ్రాద్ధంలో స్నేహితుల సమూహాన్ని ఏర్పాటు చేసేవాడు దేవయాన మార్గంలో వెళ్ళడు. అతడు బంధం నుండి విముక్తి ఫలాన్ని పొందడు; శ్రాద్ధాన్ని మిత్రులతో చేసేవాడు స్వర్గలోకం నుండి పడిపోతాడు.
13.137.44
तस्मान्मित्रं श्राद्धकृन्नाद्रियेत ।
दद्यान्मित्रेभ्यः सङ्ग्रहार्थं धनानि।
यन्मन्यते नैव शत्रुं न मित्रं ।
तं मध्यस्थं भोजयेद्धव्यकव्ये ॥ १३.१३७.४४ ॥
అందువల్ల శ్రాద్ధకర్త మిత్రుని గౌరవించకూడదు; మిత్రులను ఆకర్షించడానికి ధనం ఇవ్వకూడదు. శత్రువుగా గాని మిత్రుడుగా గాని భావించనివానిని హవ్య కవ్యాలలో భోజనం పెట్టాలి.
13.137.45
यथोषरे बीजमुप्तं न रोहे-
न्नचावप्ता प्राप्नुयाद्बीजभागम्।
एवं श्राद्धं भुक्तमनर्हमाणै-
र्न चेह नामुत्र फलं ददाति ॥ १३.१३७.४५ ॥
బంజరు నేలలో వేసిన విత్తనం మొలకెత్తదు; విత్తినవాడు పంటలో భాగాన్ని పొందడు. అలాగే అర్హులు కానివారు తిన్న శ్రాద్ధం ఇక్కడ గాని పరలోకంలో గాని ఫలాన్ని ఇవ్వదు.
13.137.46
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति ।
तस्मै श्राद्धं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते ॥ १३.१३७.४६ ॥
వేదాధ్యయనం చేయని బ్రాహ్మణుడు గడ్డి నిప్పులా ఆరిపోతాడు. అతనికి శ్రాద్ధం ఇవ్వకూడదు; బూడిదలో ఆహుతి వేయబడదు.
13.137.47
सम्भोजनी नाम पिशाचदक्षिणा ।
सा नैव देवान्न पितॄनुपैति।
इहैव सा भ्राम्यति हीनपुण्या ।
शालान्तरे गौरिव नष्टवत्सा ॥ १३.१३७.४७ ॥
సంభోజని అనే దక్షిణ పిశాచుల దక్షిణ. అది దేవతలను గాని పితరులను గాని చేరదు. పుణ్యహీనమైనది ఇక్కడే తిరుగుతుంది; దూడను కోల్పోయిన ఆవు ఇళ్ల మధ్య తిరిగినట్లు.
13.137.48
यथाऽग्नौ शान्ते घृतमाजुहोति ।
तन्नैव देवान्न पितॄनुपैति।
तथा दत्तं नर्तके गायके च ।
यां चानृते दक्षिणामावृणोति ॥ १३.१३७.४८ ॥
ఆరిపోయిన అగ్నిలో నెయ్యి ఆహుతి చేస్తే అది దేవతలకూ పితృదేవతలకూ చేరదు; అలాగే నర్తకునికీ గాయకునికీ ఇచ్చేది, అసత్యంలో ఇచ్చే దక్షిణ కూడా.
13.137.49
उभौ हिनस्ति न भुनक्ति चैषा ।
या चानृते दक्षिणा दीयते वै।
आघातिनी गर्हितैषा पतन्ती ।
तेषां प्रेतान्पातयेद्देवयानात् ॥ १३.१३७.४९ ॥
అది ఇద్దరినీ హాని చేస్తుంది, ఎవరికీ మేలు చేయదు; అసత్యంలో ఇచ్చే దక్షిణ నిశ్చయంగా దెబ్బతీసేది, నిందితమైనది, పడగొట్టేది. అది వారి మృతులను దేవయాన మార్గం నుండి పడగొడుతుంది.
13.137.50
ऋषीणां समये नित्यं ये चरन्ति युधिष्ठिर ।
निश्चिताः सर्वधर्मज्ञास्तान्देवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १३.१३७.५० ॥
యుధిష్ఠిరా, ఋషుల నియమంలో ఎల్లప్పుడూ నడుచుకునే, దృఢనిశ్చయులైన, సర్వధర్మజ్ఞులైన వారిని దేవతలు బ్రాహ్మణులుగా ఎరుగుదురు.
13.137.51
स्वाध्यायनिष्ठा ऋषयो ज्ञाननिष्ठास्तथैव च ।
तपोनिष्ठाश्च बोद्धव्याः कर्मनिष्ठाश्च भारत ॥ १३.१३७.५१ ॥
స్వాధ్యాయంలో నిష్ఠగల ఋషులు, జ్ఞానంలో నిష్ఠగలవారు, అలాగే తపస్సులో నిష్ఠగలవారు, కర్మలో నిష్ఠగలవారు కూడా తెలుసుకోదగినవారు, భారతా.
13.137.52
कव्यानि ज्ञाननिष्ठेभ्यः प्रतिष्ठाप्यानि भारत ।
तत्र ये ब्राह्मणान्केचिन्न सीदन्ति हि ते नराः ॥ १३.१३७.५२ ॥
భారతా, కవ్యాలను జ్ఞానంలో నిష్ఠగల బ్రాహ్మణులకు సమర్పించాలి; అక్కడ బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చే మనుషులు దుఃఖం పొందరు.
13.137.53
ये तु निन्दन्ति जल्पेषु न ताञश्राद्धेषु भोजयत् ।
ब्राह्मणा निन्दिता राजन्हन्युस्त्रैपुरुषं कुलम् ॥ १३.१३७.५३ ॥
వ్యర్థ మాటల్లో బ్రాహ్మణులను నిందించేవారిని శ్రాద్ధాల్లో భోజనం పెట్టకూడదు. రాజా, నిందించబడిన బ్రాహ్మణులు మూడు తరాల వంశాన్ని నాశనం చేస్తారు.
13.137.54
वैखानसानां वचनमृषीणां श्रूयते नृप ।
दूरादेव परीक्षेत ब्राह्मणान्वेदपारगान् ॥ १३.१३७.५४ ॥
ఓ రాజా, వైఖానస ఋషుల వచనం వినబడుతోంది: వేదపారంగతులైన బ్రాహ్మణులను దూరం నుండే పరీక్షించాలి.
13.137.55
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यस्तेषां तु श्राद्धमावपेत् ॥ १३.१३७.५५ ॥
వారు ప్రియులైనా లేదా ద్వేష్యులైనా, వారికే శ్రాద్ధం సమర్పించాలి.
13.137.56
यः सहस्रं सहस्राणां भोजयदेनृचो नरः ।
एकस्तान्मन्त्रवित्प्रीतः सर्वानर्हति भारत ॥ १३.१३७.५६ ॥
వేలాది వేలమంది ఏకఋచులకు భోజనం పెట్టే మనిషి, ఓ భారతా, మంత్రజ్ఞుడైన ఒక్కరిని సంతోషపెట్టినా అందరికీ సమాన ఫలానికి అర్హుడవుతాడు.