മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.144.1
यदिदं श्राद्धकृत्येषु दीयते भरतर्षभ ।
छत्रं चोपानहौ चैव केनैतत्सम्प्रवर्तितम् ॥ १३.१४४.१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങളിൽ ഈ കുടയും പാദരക്ഷകളും നൽകപ്പെടുന്നുവല്ലോ; ഇത് ആരാണ് പ്രവർത്തനത്തിലാക്കിയത്?
13.144.2
कथं चैतत्समुत्पन्नं किमर्थं चैव दीयते ।
न केवलं श्राद्धकृत्ये पुण्यकेष्वपि दीयते ॥ १३.१४४.२ ॥
ഇത് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി, എന്തിനുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്നു? ശ്രാദ്ധകർമ്മത്തിൽ മാത്രമല്ല, പുണ്യദിനങ്ങളിലും ഇത് നൽകപ്പെടുന്നുവല്ലോ.
13.144.3
बहुष्वपि निमित्तेषु पुण्यमाश्रित्य दीयते ।
एतद्विस्तरतो ब्रह्मञ्श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १३.१४४.३ ॥
പല സന്ദർഭങ്ങളിലും പുണ്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഇത് നൽകപ്പെടുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ! ഇത് വിസ്തരിച്ചും തത്ത്വത്തിലും കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.144.4
शृणु राजन्नवहितश्छत्रोपानहविस्तरम् ।
यथैतत्प्रथितं लोके यथा चैतत्प्रवर्तितम् ॥ १३.१४४.४ ॥
രാജാവേ! ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക—കുടയും പാദരക്ഷകളുമെപ്പറ്റിയുള്ള വിശദവിവരം, ഇത് ലോകത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രസിദ്ധമായി, എങ്ങനെ പ്രവർത്തനത്തിലായി എന്നത്.
13.144.5
यथा चाक्षय्यतां प्राप्तं पुण्यतां च यथागतम् ।
सर्वमेतदशेषेण प्रवक्ष्यामि नराधिप ॥ १३.१४४.५ ॥
ഇത് അക്ഷയതയും പുണ്യതയും എങ്ങനെ നേടി, എങ്ങനെ വന്നു എന്നതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഞാൻ പറയാം, നരാധിപാ!
13.144.6
इतिहासं पुरावृत्तमिदं शृणु नराधिप ।
जमदग्नेश्च संवादं सूर्यस्य च महात्मनः ॥ १३.१४४.६ ॥
നരാധിപാ! ഈ പുരാതനകഥ കേൾക്കുക—മഹാത്മാവായ ജമദഗ്നിയും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം.
13.144.7
पुरा स भगवान्साक्षाद्धनुषा क्रीडति प्रभो ।
सन्धायसन्धाय शरांश्चिक्षेप किल भार्गवः ॥ १३.१४४.७ ॥
പണ്ട് ആ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് വില്ലുകൊണ്ട് കളിച്ചിരുന്നു, പ്രഭോ. ആവർത്തിച്ച് അമ്പുകൾ തൊടുത്ത് ഭാർഗവൻ അവ എയ്തു.
13.144.8
तान्क्षिप्तान्रेणुका सर्वांस्तस्येषून्दीप्ततेजसः ।
आनीय सा तदा तस्मै प्रादादसकृदच्युत ॥ १३.१४४.८ ॥
ആ തേജസ്വി എയ്ത ആ അമ്പുകളെല്ലാം രേണുക കൊണ്ടുവന്ന് അവന് ആവർത്തിച്ച് നൽകി, അച്യുതാ.
13.144.9
अथ तेन स शब्देनि ज्यायाश्चैव शरस्य च ।
प्रहृष्टः सम्प्रचिक्षेप सा च प्रत्याजहार तान् ॥ १३.१४४.९ ॥
അപ്പോൾ ആ ശബ്ദത്താൽ, വില്ലിന്റെ ഞാണിന്റെയും അമ്പിന്റെയും ശബ്ദത്താൽ സന്തുഷ്ടനായി അവൻ എയ്തു; അവൾ അവ തിരികെ എടുത്തു.
13.144.10
ततो मध्याह्नमारूढे ज्येष्ठामूले दिवाकरे ।
स सायकान्द्विजो मुक्त्वा रेणुकामिदमब्रवीत् ॥ १३.१४४.१० ॥
അപ്പോൾ മധ്യാഹ്നമായി, ജ്യേഷ്ഠാമൂലത്തിൽ സൂര്യൻ എത്തിയപ്പോൾ, ആ ദ്വിജൻ അമ്പുകൾ വിട്ട് രേണുകയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
13.144.11
गच्छानय विशालाक्षि शरानेतान्धनुश्च्युतान् ।
यावदेतान्पुनः सुभ्रु क्षिपामीति जनाधिप ॥ १३.१४४.११ ॥
പോകൂ, വിശാലാക്ഷീ, വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത ഈ അമ്പുകൾ കൊണ്ടുവരൂ; ഓ സുഭ്രൂ, ഞാൻ ഇവ വീണ്ടും എയ്യുന്നതുവരെ, ഓ ജനാധിപാ.
13.144.12
सा गच्छन्त्यन्तरा छायां वृक्षमाश्रित्य भामिनी ।
तस्थौ तस्या हि सन्तप्तं शिरः पादौ तथैव च ॥ १३.१४४.१२ ॥
ആ സുന്ദരി പോകുന്നവഴി നിഴലിനായി ഒരു മരത്തെ ആശ്രയിച്ച് നിന്നു; അവളുടെ തലയും പാദങ്ങളും പൊള്ളിപ്പോയിരുന്നു.
13.144.13
स्थिता सा तु मूहूर्तं वै भर्तुः शापभयाच्छुभा ।
ययावानयितुं भूयः सायकानसितेक्षणा।
प्रत्याजगाम च शरांस्तानादाय यशस्विनी ॥ १३.१४४.१३ ॥
ഭർത്താവിന്റെ ശാപഭയത്താൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. പിന്നീട് കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള ആ ശുഭ വീണ്ടും അമ്പുകൾ കൊണ്ടുവരാൻ പോയി; യശസ്വിനിയായ അവൾ ആ അമ്പുകളുമായി മടങ്ങിയെത്തി.
13.144.14
सा वै प्रस्विन्नसर्वाङ्गी पद्भ्यां दुःखं नियच्छती ।
उपाजगाम भर्तारं भयाद्भर्तुः प्रवेपती ॥ १३.१४४.१४ ॥
അവൾ ശരീരമാസകലം വിയർത്ത്, കാലുകളിലെ വേദന അടക്കിക്കൊണ്ട്, ഭർത്താവിന്റെ ഭയത്താൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തെത്തി.
13.144.15
स तामृषिस्तदा क्रुद्धो वाक्यमाह शुभाननाम् ।
रेणुके किं चिरेण त्वमागतेति पुनःपुनः ॥ १३.१४४.१५ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ഋഷി ആ ശുഭാനനയോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "രേണുകേ, നീ എന്തിന് ഇത്ര വൈകി വന്നു?"
13.144.16
शिरस्तप्तं प्रदीप्तौ मे पादौ चैव तपोधन ।
सूर्यतेजोनिरुद्धाऽहं वृक्षच्छायां समाश्रिता ॥ १३.१४४.१६ ॥
തപോധനാ, എന്റെ തല ചുട്ടുപഴുത്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ രണ്ടു കാലുകളും എരിയുന്നു. സൂര്യതേജസ്സിനാൽ തടയപ്പെട്ട ഞാൻ ഒരു മരത്തിന്റെ തണലിൽ അഭയം തേടിയിരുന്നു.
13.144.17
एतस्मात्कारणाद्ब्रह्मंश्चिरायैतत्कृतं मया ।
एतच्छ्रुत्वा मम विभो मा क्रुधस्त्वं पतोधन ॥ १३.१४४.१७ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഈ കാരണത്താലാണ് ഞാൻ വൈകിയത്. വിഭോ, ഇത് കേട്ട് എന്നോട് കോപിക്കരുതേ, തപോധനാ.
13.144.18
अद्यैनं दीप्तकिरणं रेणुके तव दुःखदम् ।
शरैर्निपातयिष्यामि सूर्यमस्त्राग्नितेजसा ॥ १३.१४४.१८ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ജ്വലിക്കുന്ന രശ്മികളുള്ള, രേണുകേ, നിനക്ക് ദുഃഖം നൽകുന്ന സൂര്യനെ അസ്ത്രാഗ്നിതേജസ്സോടെ അമ്പുകളാൽ വീഴ്ത്തും.
13.144.19
स विष्फार्य धनुर्दिव्यं गृहीत्वा च शरान्बहूंन् ।
अतिष्ठत्सूर्यमभितो यतो याति ततोमुखः ॥ १३.१४४.१९ ॥
അവൻ ദിവ്യധനുസ്സ് വലിച്ചുമുറുക്കി, അനേകം അമ്പുകളെടുത്ത്, സൂര്യനു ചുറ്റും നിന്നു; അത് എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവിടേക്കു മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ട്.
13.144.20
अथ तं प्रेक्ष्य सन्नद्धं सूर्योऽभ्येत्य वचोऽब्रवीत् ।
द्विजरूपेण कौन्तेय किं ते सूर्योऽपराध्यति ॥ १३.१४४.२० ॥
അപ്പോൾ അവൻ സന്നദ്ധനായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് സൂര്യൻ അടുത്തുവന്നു പറഞ്ഞു: 'കൗന്തേയാ, ദ്വിജരൂപത്തിലുള്ള നിനക്ക് സൂര്യൻ എന്ത് തെറ്റു ചെയ്തു?'
13.144.21
आदत्ते रश्मिभिः सूर्यो दिवि तिष्ठंस्ततस्ततः ।
रसं हृतं वै वर्षासु प्रवर्षति दिवाकरः ॥ १३.१४४.२१ ॥
സൂര്യൻ ആകാശത്ത് നിന്ന് തന്റെ രശ്മികളാൽ പല സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും രസം വലിച്ചെടുക്കുന്നു; മഴക്കാലങ്ങളിൽ ആ രസം തന്നെ തിരിച്ചു വർഷിച്ച് ദിവാകരൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
13.144.22
ततोऽन्नं जायते विप्र मनुष्याणां सुखावहम् ।
अन्नं प्राणा इति यथा वेदेषु परिपठ्यते ॥ १३.१४४.२२ ॥
അപ്പോൾ, വിപ്രാ, മനുഷ്യർക്ക് സുഖം നൽകുന്ന അന്നം ഉണ്ടാകുന്നു; 'അന്നമാണ് പ്രാണൻ' എന്ന് വേദങ്ങളിൽ ഓതപ്പെടുന്നതുപോലെ.
13.144.23
अथाऽभ्रेषु निगूढश्च रश्मिभिः परिवारितः ।
सप्तद्वीपानिमान्ब्रह्मन्वर्षेणाभिप्रवर्षति ॥ १३.१४४.२३ ॥
പിന്നെ മേഘങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞ്, രശ്മികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ബ്രഹ്മാ, ഈ ഏഴു ദ്വീപുകളിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
13.144.24
ततस्तदौषधीनां च वीरुधां पुष्पपत्रजम् ।
सर्वं वर्षाभिनिर्वृत्तमन्नं सम्भवति प्रभो ॥ १३.१४४.२४ ॥
അപ്പോൾ, പ്രഭോ, മഴയാൽ വളർന്ന ഔഷധികളുടെയും വള്ളികളുടെയും പുഷ്പപത്രങ്ങളിൽനിന്ന് സകല അന്നവും ഉണ്ടാകുന്നു.
13.144.25
जातकर्माणि सर्वाणि व्रतोपनयनानि च ।
गोदानानि विवाहाश्च तथा यज्ञसमृद्धयः ॥ १३.१४४.२५ ॥
ജാതകർമ്മങ്ങളും, വ്രതങ്ങളും ഉപനയനവും, ഗോദാനങ്ങളും വിവാഹങ്ങളും, അതുപോലെ യജ്ഞങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയും — ഇവയെല്ലാം.
13.144.26
सत्राणि दानानि तथा संयोगा वित्तसञ्चयाः ।
अन्नतः सम्प्रवर्तन्ते यथा त्वं वेत्थ भार्गव ॥ १३.१४४.२६ ॥
സത്രങ്ങളും ദാനങ്ങളും, അതുപോലെ സംയോഗങ്ങളും ധനസഞ്ചയങ്ങളും — ഇവയെല്ലാം അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ഭാർഗവാ, നീ അറിയുന്നതുപോലെ.
13.144.27
रमणीयानि यावन्ति यावदारम्भिकाणि च ।
सर्वमन्नात्प्रभवति विदितं कीर्तयामि ते ॥ १३.१४४.२७ ॥
എത്ര മനോഹരമായ വസ്തുക്കളുണ്ടോ, എത്ര ആരംഭകർമ്മങ്ങളുണ്ടോ, അവയെല്ലാം അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് — ഇത് അറിയപ്പെട്ടതെന്നു ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.
13.144.28
सर्वं हि वेत्थ विप्र त्वं यदेतत्कीर्तितं मया ।
प्रसादये त्वां विप्रर्षे किं ते सूर्यो निपात्यते ॥ १३.१४४.२८ ॥
ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം നീ അറിയുന്നു, ഓ വിപ്രാ. ഓ വിപ്രർഷേ, നിന്നെ ഞാൻ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു — നിനക്കുവേണ്ടി സൂര്യനെ എന്തിന് വീഴ്ത്തണം?