مهابهاراتا · أدهيايا 13.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.146.1
शूद्राणामिह शुश्रूषा नित्यमेवानुवर्णिता ।
कैः कारणैः कतिविधा शुश्रूषा समुदाहृता ॥ १३.१४६.१ ॥
هنا وُصفت خدمة الشودرا دائماً بحسب طبقتهم. لأي أسباب، وكم نوعاً من الخدمة قد أُعلن؟
13.146.2
के च शुश्रूषया लोका विहिता भरतर्षभ ।
शुद्राणां भरतश्रेष्ठ ब्रूहि मे धर्मलक्षणम् ॥ १३.१४६.२ ॥
بخدمة الشودرا، أي العوالم قد قُدِّرت؟ يا ثور البهاراتا، يا خير البهاراتا، أخبرني بعلامة الدارما الخاصة بهم.
13.146.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शूद्राणामनुकम्पार्थं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ १३.१४६.३ ॥
وهنا يتلون الناس أيضاً هذه الحكاية القديمة، التي قالها عارف بالبراهمان رحمةً بالشودرا.
13.146.4
वृद्धः पराशरः प्राह धर्मं शुभ्रमनामयम् ।
अनुग्रहार्थं वर्णानां शौचाचारसमन्वितम् ॥ १३.१४६.४ ॥
تكلم بارَاشارا الشيخ بدهرما نقية لا عيب فيها، متصفة بالطهارة والسلوك، إحساناً إلى الطبقات.
13.146.5
धर्मोपदेशमकिलं यथावदनुपूर्वशः ।
शिष्यानध्यापयामास शास्त्रमर्थवदर्थवित् ॥ १३.१४६.५ ॥
وعلّم تلاميذه، وهو عارف بالمعنى، تعليم الدارما كاملاً على وجهه وبالترتيب، شاستراً ذا معنى.
13.146.6
क्षान्तेन्द्रियेण मानेन शुचिनाऽचापलेन वै ।
अदुर्बलेन धीरेण शान्तेनोत्तरवादिना ॥ १३.१४६.६ ॥
ضابطاً لحواسه، متواضعاً، طاهراً، خالياً من الاضطراب، غير ضعيف، ثابتاً، هادئاً، سريع الجواب.
13.146.7
अलुब्धेनानृशंसेन ऋजुना ब्रह्मवादिना ।
चारित्रतत्परेणैव सर्वभूतहितात्मना ॥ १३.१४६.७ ॥
بمن هو خالٍ من الطمع والقسوة، مستقيم، يتكلم بالفيدا، ملتزم بحسن السلوك، وقلبه متجه إلى خير جميع الكائنات.
13.146.8
अरयः षड्विजेतव्या नित्यं स्वं देहमाश्रिताः ।
कामक्रोधौ च लोभश्च मानमोहौ मदस्तथा ॥ १३.१४६.८ ॥
ينبغي التغلب على ستة أعداء يسكنون دائمًا في الجسد نفسه: الشهوة والغضب، والطمع، والكبر والوهم، وكذلك السُكر.
13.146.9
विधिना धृतिमास्थाय शुश्रूषुरनहंकृतः ।
वर्णत्रयस्यानुमतो यथाशक्ति यथाबलम् ॥ १३.१४६.९ ॥
من اتخذ الثبات وفق القاعدة، راغبًا في الخدمة متحررًا من الكبرياء، مقبولًا لدى الطبقات الثلاث، فليسلك بحسب قدرته وقوته.
13.146.10
कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा च चतुर्विधम् ।
आस्थाय नियमं धीमाञ्शान्तो दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १३.१४६.१० ॥
متخذًا الانضباط بأربعة أوجه: بالفعل والعقل والكلام والنظر، فليكن الحكيم هادئًا ضابطًا لنفسه، مالكًا لحواسه.
13.146.11
रक्षोयक्षजनद्वेषी शेषान्नकृतभोजनः ।
वर्णत्रयान्मधु यथा भ्रमरो धर्ममाचरेत् ॥ १३.१४६.११ ॥
مبغضًا للراكشاسا واليakshas، آكلًا من فضل طعام غيره، كالنحلة التي تأخذ العسل من الطبقات الثلاث، فليمارس الدارما.
13.146.12
यदि शूद्रस्तपः कुर्याद्वेददृष्टेन कर्मणा ।
इह चास्य परिक्लेशः प्रेत्य चास्यासुभागतिः ॥ १३.१४६.१२ ॥
إذا مارس الشودرا التقشف دون العمل الذي قرره الفيدا، فإنه يعاني هنا، وبعد الموت يكون مصيره تعيسًا.
13.146.13
अधर्म्यमयशस्यं च तपः शूद्रे प्रतिष्ठितम् ।
अमार्गेण तपस्तप्त्वा म्लेच्छेषु फलमश्नुते ॥ १३.१४६.१३ ॥
إن التقشف المقام لدى الشودرا مخالف للدارما ولا يجلب سمعة حسنة؛ فمن مارس التقشف بطريق خاطئ نال ثمرته بين المليتشا.
13.146.14
अन्यथा वर्तमानो हि न शूद्रो धर्ममर्हति ।
अमार्गेणि प्रयातानां प्रत्यक्षादुपलभ्यते।
चातुर्वर्ण्यव्यपेतानां जातिमूर्तिपरिग्रहः ॥ १३.१४६.१४ ॥
إن الشودرا الذي يسلك سلوكًا آخر لا يستحق الدارما؛ وهذا يُرى مباشرةً فيمن سلكوا طريقًا خاطئًا — فمن كانوا خارج الفارنا الأربعة يُقبل فيهم المولد والهيئة.
13.146.15
तथा ते हि शकाश्चीनाः काम्भोजाः पारदास्तथा ।
शबराः पप्लवाश्चैव तुषारयवनास्तथा ॥ १३.१४६.१५ ॥
وكذلك هم: الشاكا، والتشينا، والكامبوجا، والباراداس، والشاباراس، والباباريف، وكذلك التوشارا واليافانا.
13.146.16
दार्वाश्च दरदाश्चैव उज्जिहानास्तथेतराः ।
वेणाश्च कङ्कणाश्चैव सिम्हला मद्रकास्तथा ॥ १३.१४६.१६ ॥
الدارفاس والداراداس، والأوجيهانا وغيرهم؛ والفينا، والكانكانا، والسينهالا، والمادراكا كذلك.
13.146.17
किष्किन्धकाः पुलिन्दाश्च कह्वाश्चान्ध्राः सनीरगाः ।
गन्धिका द्रमिडाश्चैव बर्बराश्चूचुकास्तथा ॥ १३.१४६.१७ ॥
الكيشكيندهاكا والبوليندا، والكاهفا والأندهرا مع النيراغا؛ والغاندهيكا، والدراميدا، والبربارا، والتشوتشوكا كذلك.
13.146.18
किराताः पार्वतेयाश्च कोलाश्चोलाः सकाषकाः ।
आरूकाश्चैव दोहाश्च याश्चान्याम्लेच्छजातयः ॥ १३.१४६.१८ ॥
الكيراتا وسكان الجبال، والكولا والكولا مع الكاشاكا؛ والآروكا والدوها، وسائر قبائل الميليتشا.
13.146.19
विकृता विकृताचारा दृश्यन्ते क्रूरबुद्धयः ।
अमार्गेणाश्रिता धर्मं ततो जात्यन्तरं गताः ॥ १३.१४६.१९ ॥
يُرى أناس ذوو سلوك مشوّه وهيئة مشوّهة، قاسيو القلوب؛ إذ لجأوا إلى الدharma بطريق خاطئ، فانتقلوا إلى جاتي أخرى.
13.146.20
अमार्गोपार्जितस्यैतत्तपसो विदितं फलम् ।
न नश्यति कृतं कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १३.१४६.२० ॥
هذه ثمرة التقشف المكتسب بطريق خاطئ معلومة؛ فالفعل المنجز، خيراً كان أو شراً، لا يفنى.
13.146.21
अत्राप्येते वसु प्राप्य विकर्म तपसार्जितम् ।
पाषण्डानर्चयिष्यन्ति धर्मकामा वृथा श्रमाः ॥ १३.१४६.२१ ॥
وهنا أيضاً، هؤلاء، إذ ينالون ثروة مكتسبة بأعمال سيئة وتقشف، سيُكرمون الباشنديين وهم يرغبون في الدharma؛ وتعبهم يذهب سدى.
13.146.22
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां च पार्थिव ।
विपरीतं वर्तमाना म्लेच्छा जायन्त्यबुद्धयः ॥ १३.१४६.२२ ॥
هكذا، أيها الملك، يولد الجاهلون الذين يسلكون على خلاف الفرق الأربع والمراحل الأربع للحياة، ممليّين (ميلتشّا).
13.146.23
अध्यायधनिनो विप्राः क्षत्रियाणां बलं धनम् ।
वणिक्कृषिश्च वैश्यानां शूद्राणां परिचारिका ॥ १३.१४६.२३ ॥
ثروة البراهمة الدراسة، وقوة الكشاتريا وثروتهم، وتجارة الفايشيا وزراعتهم، وواجب الشودرا الخدمة.
13.146.24
व्युच्छेदात्तस्य धर्मस्य निरयायोपपद्यते ।
ततो म्लेच्छा भवन्त्येते निर्घृणा धर्मवर्जिताः।
पुनश्च निरयं तेषां तिर्यग्योनिश्च शाश्वती ॥ १३.१४६.२४ ॥
وبانقطاع ذلك الدharma يُفضي المرء إلى الجحيم؛ ثم يصير هؤلاء ممليين (ميلتشّا) قُساةً، خالين من الدharma. ثم ينتظرهم مرة أخرى الجحيم وولادة حيوانية أبدية.
13.146.25
ये तु सत्यथमास्थाय वर्णाश्रमकृतं पुरा ।
सर्वान्विमार्गानुत्सृज्य स्वधर्मविधिमाश्रिताः ॥ १३.१४६.२५ ॥
أولئك الذين، إذ تمسكوا بالطريق الحق للفارنا والآشراما المقرر منذ القدم، وتركوا كل السبل الضالة، لاذوا بقاعدة واجبهم الخاص.
13.146.26
सर्वभूतदयावन्तो दैवतद्विजपूजकाः ।
शास्त्रदृष्टेन विधिना श्रद्धया जितमन्यवः ॥ १३.१४६.२६ ॥
ملؤهم الرحمة بجميع الكائنات، يعبدون الآلهة والمولودين مرتين، يتبعون بإيمان القاعدة المنصوص عليها في الشاستر، وقد قهروا الغضب.
13.146.27
तेषां विधिं प्रवक्ष्यामि यथावदनुपूर्वशः ।
उपादानविधइं कृत्स्नं शुश्रूषाधिगमं तथा ॥ १३.१४६.२७ ॥
سأبيّن قاعدتهم على وجهها وبالترتيب: القاعدة الكاملة للقبول، وكذلك الحصول عليه بالخدمة.
13.146.28
शिष्टोपनयनं चैव मन्त्राणि विविधानि च ।
तथा शिष्यपरीक्षां च शास्त्रप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१४६.२८ ॥
تلقين المهذبين، والمانترات المتنوعة، وكذلك امتحان التلميذ بالنظر إلى سلطة الشاستر.
13.146.29
प्रवक्ष्यामि यथातत्वं यथावदनुपूर्वशः ।
शौचकृत्यस्य शौचार्थान्सर्वानेव विशेषतः ॥ १३.१४६.२९ ॥
سأبيّن على حقيقته وعلى وجهه وبالترتيب جميع أغراض الطهارة في أعمال التطهير، وخصوصاً.
13.146.30
महाशौचप्रभृतयो दृष्टास्तत्वार्थदर्शिभिः ।
तत्रापि शूद्रो भिक्षूणामिदं शेष च कल्पयेत् ॥ १३.१४६.३० ॥
لقد رأى العارفون بحقيقة المعنى الطهارة الكبرى وما يتلوها؛ وهناك أيضاً ينبغي للشودرا أن يهيئ هذا الباقي للرهبان المتسولين.
13.146.31
भिक्षुभिः सुकृतप्रज्ञैः केवलं दर्ममाश्रितैः ।
सम्यद्गर्शनसम्पन्नैर्गताध्वनि हितार्थिभिः।
अवकाशमिमं मेध्यं निर्मितं तामवीरुधम् ॥ १३.१४६.३१ ॥
أعدّ هذا المكان الطاهر الخالي من النباتات رهبانٌ حكماؤهم متقنة، لا يعتمدون إلا على عشب الداربها، متحلّون بالرؤية الصحيحة، سلكوا الطريق وطلبوا الخير.
13.146.32
निर्जनं संवृतं बुद्ध्वा नियतात्मा जितेन्द्रियः ।
सजलं भाजनं स्थाप्य मृत्तिकां च परीक्षिताम् ॥ १३.१४६.३२ ॥
بعد أن يتحقق من مكان منعزل مستور، فليضع من ضبط نفسه وقهر حواسه إناءً فيه ماء وطيناً قد امتُحن.
13.146.33
परीक्ष्य भूमिं मूत्रार्थी तत आसीत वाग्यतः ।
उदङ्मुखो दिवा कुर्याद्रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः ॥ १३.१४६.३३ ॥
بعد أن يفحص الأرض، فليجلس من يريد التبول ممسكاً لسانه؛ فإن كان نهاراً فليكن وجهه نحو الشمال، وإن كان ليلاً فنحو الجنوب.
13.146.34
अन्तर्हितायां भूमौ तु अन्तर्हितशिरास्तथा ।
असमाप्ते तथा शौचे न वाचं किञ्चिदीरयेत् ॥ १३.१४६.३४ ॥
وحين تكون الأرض مستورة والرأس مغطّى، وكذلك ما دام التطهّر لم يتمّ، فلا يتلفّظ بشيء من الكلام.
13.146.35
कृतकृत्यस्तथाऽऽचम्य गच्छन्नोदीरयेद्वचः ।
शौचार्थमुपविष्टस्तु मृद्गाजनपुरस्कृतः ॥ १३.१४६.३५ ॥
وبعد أن ينتهي مما عليه، وبالمثل بعد الأتشامانا، فلا يتكلّم وهو يمشي؛ والجالس للتطهّر وقد وضع الطين والماء أمامه،
13.146.36
स्थाप्यं कमण्डलुं गृह्यि पार्श्वोरुभ्यामथान्तरे ।
शौचं कुर्याच्छनैर्वीरो बुद्धिपूर्वमसङ्करम् ॥ १३.१४६.३६ ॥
بعد أن يضع الكمندلو ثم يأخذه، ثم بين الجانبين والفخذين، فليُجرِ الشجاع التطهّر ببطء وتعقّل ومن غير اضطراب.
13.146.37
पाणिना शुद्धमुदकं सङ्गृह्य विधिपूर्वकम् ।
विप्रुषश्च यता न स्युर्यथा चोरू न संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३७ ॥
بأخذ الماء النقي باليد وفق القاعدة، ينبغي ضبط النفس حتى لا تلامس القطرات الفخذين.
13.146.38
अपाने मृत्तिकास्तिस्रः प्रदेयास्त्वनुपूर्वशः ।
हस्ताभ्यां च तथा विप्रो हस्तं हस्तेन संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३८ ॥
ينبغي وضع ثلاث دفعات من التراب بالترتيب عند فتحة الشرج؛ وكذلك ينبغي للبراهمي أن يطهّر يداً بيد بكلتا يديه.
13.146.39
अपाने नव देयाः स्युरिति वृद्धानुशासनम् ।
मृत्तिका दीयमाना हि शोधयेद्देशमञ्जसा ॥ १३.१४६.३९ ॥
ينبغي وضع تسع دفعات من التراب عند فتحة الشرج، فهذا تعليم الشيوخ؛ وبالتراب الموضوع ينبغي تطهير المكان بسرعة.
13.146.40
तस्मात्पाणितले देया मृत्तिकास्तु पुनः पुनः ।
बृद्धिपूर्वं प्रयत्नेन यथा नैव स्पृशेत्स्फिजौ ॥ १३.१४६.४० ॥
لذلك ينبغي وضع الطين في باطن الكف مراراً، بعناية وقصد، حتى لا تُمسّ الأليتان.
13.146.41
यथा घातो हि न भवेत्क्लेदजः परिधानके ।
तथा गुदं प्रमार्जेत शौचार्थं तु पुनःपुनः ॥ १३.१४६.४१ ॥
حتى لا يحدث ضرر للثوب من الرطوبة، وبالمثل ينبغي مسح الشرج مراراً للتطهير.
13.146.42
प्रतिपादं ततस्त्यक्त्वा शौचमुत्थाय कारयेत् ।
सव्ये द्वादश देयाः स्युस्तिस्रस्तिस्रः पुनः पुनः।
देया कूर्परके हस्ते पृष्ठे बन्धे पुनः पनः। ॥ १३.१४६.४२ ॥
ثم، بعد ترك القدمين، ينبغي أن ينهض ويقوم بالتطهير؛ وعلى اليد اليسرى تُعطى اثنتا عشرة دفعة من التراب، ثلاثاً في كل مرة، مراراً؛ وعلى المرفق واليد والظهر والمفصل يُوضع التراب مراراً.
13.146.43
तथैवादर्शके दद्याच्चतस्रस्तूभयोरपि ।
उभयोर्हस्तयोरेवं सप्तसप्त प्रदापयेत् ॥ १३.१४६.४३ ॥
وبالمثل ينبغي أن تُعطى أربع على السطح الشبيه بالمرآة (ādarśaka)، وفي الجانبين أيضًا. وهكذا سبع لكل من اليدين.
13.146.44
ततोऽन्यां मृत्तिकां गृह्य कार्यं शौचं पुनस्तयोः ।
हस्तयोरेवमेतद्धि महाशौच विधीयते।
ततोऽन्यथा न कुर्वीत विधिरेष सनातनः ॥ १३.१४६.४४ ॥
ثم يأخذ طينًا آخر ويُعيد تطهير اليدين. وللأيدي هكذا يُفرض التطهير الأعظم. ثم لا ينبغي أن يفعل على خلاف ذلك؛ هذه هي القاعدة الأبدية.
13.146.45
उपस्थे मूत्रशौचं स्यादत ऊर्ध्वं विधीयते ।
अतोऽन्यथा तु यः सुर्यात्प्रायश्चित्तीयते तु सः ॥ १३.१४६.४५ ॥
ينبغي أن يكون التطهير للعضو التناسلي بعد البول؛ وبعد ذلك يُفرض هذا. ومن يفعل خلاف ذلك يكون عرضة للكفارة.
13.146.46
मलोपहतचेलस्य द्विगुणं तु विधीयते ।
सहपादमथोरुभ्यां हस्तशौचमसंशयम् ॥ १३.१४६.४६ ॥
لمن ثيابه ملوثة بالقذارة يُفرض التطهير مضاعفًا. تطهير اليدين مع القدمين والفخذين، بلا شك.
13.146.47
अवधीरयमाणस्य सन्देह उपजायते ।
यथायथा विशुद्ध्येत तत्तथा तदुपक्रमे ॥ १३.१४६.४७ ॥
ينشأ الشك لدى من يُهمل ذلك. وبأي طريقة يتطهر، فكذلك ينبغي أن يبدأ به.
13.146.48
सकर्दमं तु वर्षासु गृहमाविश्य सङ्कटम् ।
हस्तयोर्मृत्तिकास्तिस्रः पादयोः षट् प्रदापयेत् ॥ १३.१४६.४८ ॥
في موسم الأمطار، إذا دخل المرء بيتًا موحلًا مضطرًا، فليُعطِ ثلاث كتل طينية لليدين وست للقدمين.
13.146.49
कामं दत्त्वा गुदे दद्यात्तिस्रः पद्भ्यां तथैव च ।
हस्तशौचं प्रकर्तव्यं मूत्रशौचविधेस्तथा ॥ १३.१४६.४९ ॥
ينبغي أن يعطي للشرج بحسب رغبته، وكذلك ثلاثًا للقدمين. وينبغي أن يُطهِّر اليدين وفق قاعدة الطهارة بعد التبول.
13.146.50
मूत्रशौचे तथा हस्तौ पादाभ्यां चानुपूर्वशः ।
नैष्ठिके स्थानशौचे तु महाशौचं विधीयते ॥ १३.१४६.५० ॥
وفي الطهارة بعد التبول كذلك اليدان والقدمان بالترتيب؛ أما في تطهير المكان في طقس النايشثيكا فتُشرع الطهارة الكبرى.
13.146.51
क्षारौषराभ्यां वस्त्रस्य कुर्याच्छौचं मृदा सह ।
लेपगन्धापनयनममेध्यस्य विधीयते ॥ १३.१४६.५१ ॥
ينبغي تطهير الثوب بالقلوي والتربة المالحة مع الطين؛ ويُشرع إزالة لطخ النجس ورائحته.
13.146.52
स्नानशाट्यां मृदस्तिस्रो हस्ताभ्यां चानुपूर्वशः ।
शौचं प्रयत्नतः कृत्वा कम्पमानः समुद्धरेत् ॥ १३.१४६.५२ ॥
في ثوب الاستحمام، بثلاث كتل من التراب وباليدين بالترتيب، بعد أن يقوم بالتطهير بعناية، ينهض مرتعشًا.
13.146.53
देयाश्चतस्रस्तिस्रो वा द्वे वाऽप्येकां तथाऽऽपदि ।
कालमासाद्य देशं च शौचस्य गुरुलाघवम् ॥ १३.१४६.५३ ॥
ينبغي أن تُعطى أربعًا أو ثلاثًا أو اثنتين، أو واحدة حتى في الضيق؛ ويُحدَّد ثِقَل الطهارة وخفتها بحسب الزمان والمكان.
13.146.54
विधिनाऽनेन शौचं तु नित्यं कुर्यादतन्द्रितः ।
अविप्रेक्षन्नसम्भ्रान्तः पादौ प्रक्षाल्य तत्परः ॥ १३.१४६.५४ ॥
وبهذه القاعدة ينبغي أن يقوم بالتطهير يوميًا دون كسل، دون أن يلتفت حوله، غير مضطرب، غاسلًا قدميه ومنصرفًا إلى ذلك.
13.146.55
अप्रक्षालितपादस्तु पाणिमामणिबन्धनात् ।
अधस्तादुपरिष्टाच्च ततः पाणिमुपस्पृशेत् ॥ १३.१४६.५५ ॥
من لم يغسل قدميه ينبغي أن يلمس اليد أسفل مفصل الرسغ وأعلاه، ثم اليد.
13.146.56
मनोगतास्तु निश्शब्दा निश्शब्दं त्रिरपः पिबेत् ।
द्विर्मुखं परिमृज्याच्च खानि चोपस्पृशेद्बुधः ॥ १३.१४६.५६ ॥
وهو يفكر في سره، ينبغي أن يشرب الماء ثلاث مرات في صمت؛ وبعد أن يمسح فمه مرتين، يلمس الحكيم فتحات الجسد.
13.146.57
ऋग्वेदं तेन प्रीणाति प्रथमं यः पिबेदपः ।
द्वितीयं तु यजुर्वेदं तृतीयं साम एव च ॥ १३.१४६.५७ ॥
من يشرب الماء أولاً يرضي بذلك الرِّج فيدا؛ وبالثاني يرضي اليَجُر فيدا، وبالثالث السَّامَ فيدا.
13.146.58
मृज्यते प्रथमं तेन अथर्वा प्रीतिमाप्नुयात् ।
द्वितीयेनेतिहासं च पुराणस्मृतिदेवताः ॥ १३.१४६.५८ ॥
بمسحه أولاً بذلك ينال الأثرفا فيدا السرور؛ وبالثاني الإيتيهاسا والبورانات والسمرتيات والآلهة.
13.146.59
यच्चक्षुषि समाधत्ते तेनादित्यं तु प्रीणयेत् ।
प्रीणाति वायुं घ्राणं च दिशश्चाप्यथ श्रोत्रयोः ॥ १३.१४६.५९ ॥
بما يضعه على العين ينبغي أن يرضي الشمس؛ وبالأنف يرضي الريح، وبالأذنين الجهات.
13.146.60
ब्रह्माणं तेन प्रीणाति यन्मूर्धनि समापयेत् ।
समुत्क्षिपति चापोर्ध्वमाकाशं तेन प्रीणयेत् ॥ १३.१४६.६० ॥
بما يضعه على الرأس يرضي براهما؛ وإذا رفع الماء إلى الأعلى ينبغي أن يرضي السماء.
13.146.61
प्रीणाति विष्णुः पद्भ्यां तु सलिलं वै समादधत् ।
प्राङ्मुखोदङ्मुखो वाऽपि अन्तर्जानुरुपस्पृशेत्। ॥ १३.१४६.६१ ॥
يسرّ فيشنو بالماء الموضوع على القدمين. ينبغي للمرء أن يتطهّر بالرشفات (آتشامانا) متجهاً نحو الشرق أو الشمال، وركبتاه مثنيتان إلى الداخل.
13.146.62
सर्वत्र विधिरित्येष भोजनादिषु नित्यशः ।
अन्नेषु दन्तलग्नेषु उच्छिष्टः पुनराचमेत्। ॥ १३.१४६.६२ ॥
هذه القاعدة سارية في كل مكان وأبداً، عند الطعام وما شابهه. إن علقت حبات الطعام بين الأسنان، فعلى من تنجّس أن يعيد التطهّر بالرشفات (آتشامانا).
13.146.63
विधिरेष समुद्दिष्टः शौचे चाभ्युक्षणं स्मृतम् ।
शूद्रस्यैव विधिर्दृष्टो गृहान्निष्क्रमतस्ततः। ॥ १३.१४६.६३ ॥
وقد أُعلنت هذه القاعدة، ويُذكر الرشّ جزءاً من التطهير. وهذه القاعدة لا تُرى إلا للشودرا، حين يخرج من البيت.
13.146.64
नित्यं त्वलुप्तशौचेन वर्तितव्यं कृतात्मना ।
यशस्कामेन भिक्षुभ्यः शुद्रेणात्महितार्थिना ॥ १३.१४६.६४ ॥
ينبغي لمن ضبط نفسه أن يسلك دائماً بطهارة لا تنقطع: طالب الشهرة تجاه المتسوّلين الزاهدين، والشودرا الطالب لخيره الخاص.