Mahābhārata · Adhyāya 13.146

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

13.146.1

शूद्राणामिह शुश्रूषा नित्यमेवानुवर्णिता ।
कैः कारणैः कतिविधा शुश्रूषा समुदाहृता ॥ १३.१४६.१ ॥

Aquí el servicio de los śūdras siempre ha sido descrito según su varna. ¿Por qué razones y de cuántos tipos se ha declarado ese servicio?

13.146.2

के च शुश्रूषया लोका विहिता भरतर्षभ ।
शुद्राणां भरतश्रेष्ठ ब्रूहि मे धर्मलक्षणम् ॥ १३.१४६.२ ॥

¿Qué mundos son asignados por el servicio de los śūdras? Oh toro de los Bharatas, oh el mejor de los Bharatas, dime la marca del dharma de ellos.

13.146.3

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शूद्राणामनुकम्पार्थं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ १३.१४६.३ ॥

Aquí también recitan esta antigua historia, que fue dicha por un conocedor de Brahman por compasión hacia los śūdras.

13.146.4

वृद्धः पराशरः प्राह धर्मं शुभ्रमनामयम् ।
अनुग्रहार्थं वर्णानां शौचाचारसमन्वितम् ॥ १३.१४६.४ ॥

El anciano Parāśara expuso un dharma puro e intachable, dotado de pureza y conducta, por favor hacia los varṇas.

13.146.5

धर्मोपदेशमकिलं यथावदनुपूर्वशः ।
शिष्यानध्यापयामास शास्त्रमर्थवदर्थवित् ॥ १३.१४६.५ ॥

Conocedor del sentido, enseñó a sus discípulos la enseñanza completa del dharma, correctamente y en orden, como un tratado lleno de sentido.

13.146.6

क्षान्तेन्द्रियेण मानेन शुचिनाऽचापलेन वै ।
अदुर्बलेन धीरेण शान्तेनोत्तरवादिना ॥ १३.१४६.६ ॥

Dueño de sus sentidos, humilde, puro, libre de inquietud, no débil, firme, sereno y pronto en las respuestas.

13.146.7

अलुब्धेनानृशंसेन ऋजुना ब्रह्मवादिना ।
चारित्रतत्परेणैव सर्वभूतहितात्मना ॥ १३.१४६.७ ॥

Por quien está libre de codicia y crueldad, es recto, habla el Veda, se dedica a la buena conducta y tiene su mente puesta en el bien de todos los seres.

13.146.8

अरयः षड्विजेतव्या नित्यं स्वं देहमाश्रिताः ।
कामक्रोधौ च लोभश्च मानमोहौ मदस्तथा ॥ १३.१४६.८ ॥

Seis enemigos que siempre habitan en el propio cuerpo deben ser vencidos: el deseo y la ira, la codicia, el orgullo y la confusión, y asimismo la embriaguez.

13.146.9

विधिना धृतिमास्थाय शुश्रूषुरनहंकृतः ।
वर्णत्रयस्यानुमतो यथाशक्ति यथाबलम् ॥ १३.१४६.९ ॥

Habiendo adoptado la firmeza según la norma, deseoso de servir y libre de orgullo, aprobado por las tres clases, debe actuar según su capacidad y fuerza.

13.146.10

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा च चतुर्विधम् ।
आस्थाय नियमं धीमाञ्शान्तो दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १३.१४६.१० ॥

Habiendo adoptado la disciplina de cuatro maneras, mediante la acción, la mente, la palabra y la mirada, el sabio debe ser sereno, dominado en sí mismo y señor de sus sentidos.

13.146.11

रक्षोयक्षजनद्वेषी शेषान्नकृतभोजनः ।
वर्णत्रयान्मधु यथा भ्रमरो धर्ममाचरेत् ॥ १३.१४६.११ ॥

Odiando a los rākṣasas y yakṣas, comiendo lo que sobra de otros, como la abeja toma la miel de las tres clases, debe practicar el dharma.

13.146.12

यदि शूद्रस्तपः कुर्याद्वेददृष्टेन कर्मणा ।
इह चास्य परिक्लेशः प्रेत्य चास्यासुभागतिः ॥ १३.१४६.१२ ॥

Si un śūdra practica la austeridad sin la acción prescrita por el Veda, sufre aflicción aquí, y tras la muerte su destino es desdichado.

13.146.13

अधर्म्यमयशस्यं च तपः शूद्रे प्रतिष्ठितम् ।
अमार्गेण तपस्तप्त्वा म्लेच्छेषु फलमश्नुते ॥ १३.१४६.१३ ॥

La penitencia establecida en un śūdra es contraria al dharma y no trae gloria; habiendo practicado austeridad por un camino erróneo, obtiene su fruto entre los mlecchas.

13.146.14

अन्यथा वर्तमानो हि न शूद्रो धर्ममर्हति ।
अमार्गेणि प्रयातानां प्रत्यक्षादुपलभ्यते।
चातुर्वर्ण्यव्यपेतानां जातिमूर्तिपरिग्रहः ॥ १३.१४६.१४ ॥

Un śūdra que se conduce de otro modo no merece el dharma; esto se ve directamente en quienes han seguido un camino erróneo: entre quienes están fuera de los cuatro varṇas se adopta la casta y la forma.

13.146.15

तथा ते हि शकाश्चीनाः काम्भोजाः पारदास्तथा ।
शबराः पप्लवाश्चैव तुषारयवनास्तथा ॥ १३.१४६.१५ ॥

Igualmente lo son: los śakas, los cīnas, los kāmbojas, los pāradas, los śabaras, los paplavas, y también los tuṣāras y yavanas.

13.146.16

दार्वाश्च दरदाश्चैव उज्जिहानास्तथेतराः ।
वेणाश्च कङ्कणाश्चैव सिम्हला मद्रकास्तथा ॥ १३.१४६.१६ ॥

Los dārvas y los daradas, los ujjihānas y los demás; los veṇas, los kaṅkaṇas, los siṃhalas y los madrakas igualmente.

13.146.17

किष्किन्धकाः पुलिन्दाश्च कह्वाश्चान्ध्राः सनीरगाः ।
गन्धिका द्रमिडाश्चैव बर्बराश्चूचुकास्तथा ॥ १३.१४६.१७ ॥

Los kiṣkindhakas y los pulindas, los kahvas y los āndhras junto con los nīragas; los gandhikas, los drameḍas, los barbaras y los cūcukas igualmente.

13.146.18

किराताः पार्वतेयाश्च कोलाश्चोलाः सकाषकाः ।
आरूकाश्चैव दोहाश्च याश्चान्याम्लेच्छजातयः ॥ १३.१४६.१८ ॥

Los kirātas y los habitantes de las montañas, los kolas y los colas junto con los kāṣakas; los ārūkas y los dohas, y las demás tribus mlecchas.

13.146.19

विकृता विकृताचारा दृश्यन्ते क्रूरबुद्धयः ।
अमार्गेणाश्रिता धर्मं ततो जात्यन्तरं गताः ॥ १३.१४६.१९ ॥

Se ven personas de conducta distorsionada y forma deformada, de mente cruel; habiéndose refugiado en el dharma por un camino erróneo, han pasado a otra jāti.

13.146.20

अमार्गोपार्जितस्यैतत्तपसो विदितं फलम् ।
न नश्यति कृतं कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १३.१४६.२० ॥

Se sabe que este es el fruto de la ascesis obtenida por un camino erróneo; la acción realizada, sea buena o mala, no perece.

13.146.21

अत्राप्येते वसु प्राप्य विकर्म तपसार्जितम् ।
पाषण्डानर्चयिष्यन्ति धर्मकामा वृथा श्रमाः ॥ १३.१४६.२१ ॥

Incluso aquí, estos, habiendo obtenido riqueza adquirida con malas acciones y ascesis, honrarán a los pāṣaṇḍas, deseosos de dharma; sus afanes serán en vano.

13.146.22

एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां च पार्थिव ।
विपरीतं वर्तमाना म्लेच्छा जायन्त्यबुद्धयः ॥ १३.१४६.२२ ॥

Así, oh rey, los insensatos que se comportan en contra de los cuatro varṇas y de los āśramas nacen como mleccha.

13.146.23

अध्यायधनिनो विप्राः क्षत्रियाणां बलं धनम् ।
वणिक्कृषिश्च वैश्यानां शूद्राणां परिचारिका ॥ १३.१४६.२३ ॥

Para los brāhmaṇas, el estudio es su riqueza; para los kṣatriyas, la fuerza y la riqueza; para los vaiśyas, el comercio y la agricultura; para los śūdras, el servicio.

13.146.24

व्युच्छेदात्तस्य धर्मस्य निरयायोपपद्यते ।
ततो म्लेच्छा भवन्त्येते निर्घृणा धर्मवर्जिताः।
पुनश्च निरयं तेषां तिर्यग्योनिश्च शाश्वती ॥ १३.१४६.२४ ॥

Por la ruptura de aquel dharma se llega al infierno; entonces estos se vuelven mlecchas despiadados, carentes de dharma. De nuevo les espera el infierno y un nacimiento animal eterno.

13.146.25

ये तु सत्यथमास्थाय वर्णाश्रमकृतं पुरा ।
सर्वान्विमार्गानुत्सृज्य स्वधर्मविधिमाश्रिताः ॥ १३.१४६.२५ ॥

Quienes, habiendo adoptado el sendero verdadero de los varṇas y los estadios de la vida establecido en tiempos antiguos, abandonando todos los caminos equivocados, se acogen a la norma de su propio dharma.

13.146.26

सर्वभूतदयावन्तो दैवतद्विजपूजकाः ।
शास्त्रदृष्टेन विधिना श्रद्धया जितमन्यवः ॥ १३.१४६.२६ ॥

Llenos de compasión por todos los seres, venerando a los dioses y a los dvija, siguiendo con fe la norma vista en las escrituras, habiendo vencido la ira.

13.146.27

तेषां विधिं प्रवक्ष्यामि यथावदनुपूर्वशः ।
उपादानविधइं कृत्स्नं शुश्रूषाधिगमं तथा ॥ १३.१४६.२७ ॥

Expondré con exactitud y en orden su norma: la norma completa de la aceptación y, asimismo, la adquisición mediante el servicio.

13.146.28

शिष्टोपनयनं चैव मन्त्राणि विविधानि च ।
तथा शिष्यपरीक्षां च शास्त्रप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१४६.२८ ॥

La iniciación de los disciplinados, los diversos mantras y, asimismo, el examen del discípulo, según la autoridad de la escritura.

13.146.29

प्रवक्ष्यामि यथातत्वं यथावदनुपूर्वशः ।
शौचकृत्यस्य शौचार्थान्सर्वानेव विशेषतः ॥ १३.१४६.२९ ॥

Explicaré según la verdad, con exactitud y en orden, todos los fines de pureza de los deberes de purificación, en particular.

13.146.30

महाशौचप्रभृतयो दृष्टास्तत्वार्थदर्शिभिः ।
तत्रापि शूद्रो भिक्षूणामिदं शेष च कल्पयेत् ॥ १३.१४६.३० ॥

La gran purificación y lo demás han sido vistos por quienes perciben el sentido verdadero; también allí un śūdra debería disponer este resto para los mendicantes.

13.146.31

भिक्षुभिः सुकृतप्रज्ञैः केवलं दर्ममाश्रितैः ।
सम्यद्गर्शनसम्पन्नैर्गताध्वनि हितार्थिभिः।
अवकाशमिमं मेध्यं निर्मितं तामवीरुधम् ॥ १३.१४६.३१ ॥

Por los mendicantes de sabiduría bien formada, que se apoyan únicamente en la hierba darbha, dotados de recta visión, que han recorrido el camino y buscan el bien, se ha preparado este lugar puro, libre de plantas.

13.146.32

निर्जनं संवृतं बुद्ध्वा नियतात्मा जितेन्द्रियः ।
सजलं भाजनं स्थाप्य मृत्तिकां च परीक्षिताम् ॥ १३.१४६.३२ ॥

Habiendo verificado un lugar solitario y resguardado, el de alma controlada y sentidos dominados debe colocar una vasija con agua y arcilla examinada.

13.146.33

परीक्ष्य भूमिं मूत्रार्थी तत आसीत वाग्यतः ।
उदङ्मुखो दिवा कुर्याद्रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः ॥ १३.१४६.३३ ॥

Tras examinar el suelo, quien desea orinar debe sentarse en silencio; de día debe mirar al norte, y de noche, si es de noche, al sur.

13.146.34

अन्तर्हितायां भूमौ तु अन्तर्हितशिरास्तथा ।
असमाप्ते तथा शौचे न वाचं किञ्चिदीरयेत् ॥ १३.१४६.३४ ॥

Aunque el suelo esté oculto y la cabeza cubierta, y del mismo modo mientras la purificación no esté terminada, no debe pronunciar palabra alguna.

13.146.35

कृतकृत्यस्तथाऽऽचम्य गच्छन्नोदीरयेद्वचः ।
शौचार्थमुपविष्टस्तु मृद्गाजनपुरस्कृतः ॥ १३.१४६.३५ ॥

Habiendo terminado lo que debía hacer, y del mismo modo tras el ācamana, no debe hablar mientras camina; quien está sentado para la purificación, con arcilla y agua puestas ante sí,

13.146.36

स्थाप्यं कमण्डलुं गृह्यि पार्श्वोरुभ्यामथान्तरे ।
शौचं कुर्याच्छनैर्वीरो बुद्धिपूर्वमसङ्करम् ॥ १३.१४६.३६ ॥

Colocando la vasija de agua y tomándola de nuevo, luego entre los costados y los muslos, el valiente debe realizar la purificación despacio, con intención y sin confusión.

13.146.37

पाणिना शुद्धमुदकं सङ्गृह्य विधिपूर्वकम् ।
विप्रुषश्च यता न स्युर्यथा चोरू न संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३७ ॥

Tomando agua pura con la mano según la regla, uno debe contenerse para que las gotas no toquen los muslos.

13.146.38

अपाने मृत्तिकास्तिस्रः प्रदेयास्त्वनुपूर्वशः ।
हस्ताभ्यां च तथा विप्रो हस्तं हस्तेन संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३८ ॥

En el ano deben aplicarse tres porciones de tierra en orden; y de igual modo el brahmán debe limpiar una mano con la otra, usando ambas manos.

13.146.39

अपाने नव देयाः स्युरिति वृद्धानुशासनम् ।
मृत्तिका दीयमाना हि शोधयेद्देशमञ्जसा ॥ १३.१४६.३९ ॥

En el ano deben aplicarse nueve porciones—tal es la enseñanza de los ancianos; con la tierra que se aplica, se debe limpiar el lugar con prontitud.

13.146.40

तस्मात्पाणितले देया मृत्तिकास्तु पुनः पुनः ।
बृद्धिपूर्वं प्रयत्नेन यथा नैव स्पृशेत्स्फिजौ ॥ १३.१४६.४० ॥

Por tanto, la tierra debe tomarse una y otra vez en la palma, con cuidado y deliberadamente, para no tocar las nalgas.

13.146.41

यथा घातो हि न भवेत्क्लेदजः परिधानके ।
तथा गुदं प्रमार्जेत शौचार्थं तु पुनःपुनः ॥ १३.१४६.४१ ॥

Para que no haya daño a la prenda por la humedad, de igual modo el ano debe limpiarse una y otra vez para su purificación.

13.146.42

प्रतिपादं ततस्त्यक्त्वा शौचमुत्थाय कारयेत् ।
सव्ये द्वादश देयाः स्युस्तिस्रस्तिस्रः पुनः पुनः।
देया कूर्परके हस्ते पृष्ठे बन्धे पुनः पनः। ॥ १३.१४६.४२ ॥

Luego, apartando los pies, uno debe levantarse y realizar la purificación; en la mano izquierda deben aplicarse doce porciones de tierra, tres cada vez, una y otra vez; y en el codo, la mano, la espalda y la articulación debe aplicarse tierra una y otra vez.