மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.146.1
शूद्राणामिह शुश्रूषा नित्यमेवानुवर्णिता ।
कैः कारणैः कतिविधा शुश्रूषा समुदाहृता ॥ १३.१४६.१ ॥
இங்கே சூத்திரர்களின் சேவை எப்போதும் வருணத்தின்படி கூறப்பட்டுள்ளது. எந்தக் காரணங்களால், எத்தனை வகையான சேவை சொல்லப்பட்டது?
13.146.2
के च शुश्रूषया लोका विहिता भरतर्षभ ।
शुद्राणां भरतश्रेष्ठ ब्रूहि मे धर्मलक्षणम् ॥ १३.१४६.२ ॥
பரதர்களில் காளையே, சூத்திரர்களின் சேவையால் எந்த உலகங்கள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன? பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவர்களின் தர்ம அடையாளத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.146.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शूद्राणामनुकम्पार्थं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ १३.१४६.३ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றை எடுத்துரைக்கின்றனர்; அது சூத்திரர்கள் மீதான கருணைக்காக பிரம்மவாதி ஒருவரால் சொல்லப்பட்டது.
13.146.4
वृद्धः पराशरः प्राह धर्मं शुभ्रमनामयम् ।
अनुग्रहार्थं वर्णानां शौचाचारसमन्वितम् ॥ १३.१४६.४ ॥
முதியவர் பராசரர் தூய்மையும் ஒழுக்கமும் கொண்ட, களங்கமற்ற தர்மத்தை வருணத்தினர்மீதான அருளுக்காகச் சொன்னார்.
13.146.5
धर्मोपदेशमकिलं यथावदनुपूर्वशः ।
शिष्यानध्यापयामास शास्त्रमर्थवदर्थवित् ॥ १३.१४६.५ ॥
பொருளை அறிந்தவர் சீடர்களுக்கு தர்மத்தின் முழுமையான உபதேசத்தை முறையாகவும் வரிசைக்கிரமமாகவும் கற்பித்தார்; அது பொருள்நிறைந்த சாஸ்திரம்.
13.146.6
क्षान्तेन्द्रियेण मानेन शुचिनाऽचापलेन वै ।
अदुर्बलेन धीरेण शान्तेनोत्तरवादिना ॥ १३.१४६.६ ॥
புலன்களை அடக்கியவராய், பணிவும் தூய்மையும் அலைபாயாமையும் கொண்டவராய், வலிமையுடையவராய், தீரராய், அமைதியுடையவராய், பதில் சொல்லும் திறனுடையவராய்.
13.146.7
अलुब्धेनानृशंसेन ऋजुना ब्रह्मवादिना ।
चारित्रतत्परेणैव सर्वभूतहितात्मना ॥ १३.१४६.७ ॥
பேராசையற்றவனாலும், கொடுமையற்றவனாலும், நேர்மையானவனாலும், வேத வாக்கை உரைப்பவனாலும், நல்லொழுக்கத்தில் ஈடுபட்டவனாலும், எல்லா உயிர்களின் நலனில் மனம் வைத்தவனாலும் (இது செய்யப்பட வேண்டும்).
13.146.8
अरयः षड्विजेतव्या नित्यं स्वं देहमाश्रिताः ।
कामक्रोधौ च लोभश्च मानमोहौ मदस्तथा ॥ १३.१४६.८ ॥
தன் உடலில் எப்போதும் வாழும் ஆறு பகைவர்களை வெல்ல வேண்டும்: காமம், கோபம், பேராசை, அபிமானம், மயக்கம், மதம் ஆகியவை.
13.146.9
विधिना धृतिमास्थाय शुश्रूषुरनहंकृतः ।
वर्णत्रयस्यानुमतो यथाशक्ति यथाबलम् ॥ १३.१४६.९ ॥
முறைப்படி மனஉறுதியைக் கொண்டு, பணிவுடன் சேவை செய்பவனாகி, அகங்காரமற்றவனாக, மூன்று வர்ணத்தாராலும் ஏற்கப்பட்டவனாக, தன் சக்திக்கும் வலிமைக்கும் ஏற்ப (நடக்க வேண்டும்).
13.146.10
कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा च चतुर्विधम् ।
आस्थाय नियमं धीमाञ्शान्तो दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १३.१४६.१० ॥
செயல், மனம், சொல், பார்வை ஆகிய நான்கு வகையிலும் நியமத்தை மேற்கொண்டு, அறிவுள்ளவனும், அமைதியானவனும், அடக்கமுள்ளவனும், புலன்களை வென்றவனும் (ஆக வேண்டும்).
13.146.11
रक्षोयक्षजनद्वेषी शेषान्नकृतभोजनः ।
वर्णत्रयान्मधु यथा भ्रमरो धर्ममाचरेत् ॥ १३.१४६.११ ॥
அரக்கர்களையும் யக்ஷர்களையும் வெறுப்பவனாய், எஞ்சிய உணவை உண்பவனாய், வண்டு மூன்று வர்ணத்தாரிடமிருந்தும் தேனை எடுப்பது போல, தர்மத்தை நடத்த வேண்டும்.
13.146.12
यदि शूद्रस्तपः कुर्याद्वेददृष्टेन कर्मणा ।
इह चास्य परिक्लेशः प्रेत्य चास्यासुभागतिः ॥ १३.१४६.१२ ॥
ஒரு சூத்திரன் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்ட செயலின்றி தவம் செய்தால், இவ்வுலகில் அவனுக்குத் துன்பமும், இறந்த பின் துரதிருஷ்டமான கதியும் உண்டாகும்.
13.146.13
अधर्म्यमयशस्यं च तपः शूद्रे प्रतिष्ठितम् ।
अमार्गेण तपस्तप्त्वा म्लेच्छेषु फलमश्नुते ॥ १३.१४६.१३ ॥
சூத்திரனிடம் நிலைபெற்ற தவம் அதர்மமும் அபகீர்த்தியும் தருவது. தவறான வழியில் தவம் செய்து மிலேச்சர்களிடையே அதன் பலனை அடைகிறான்.
13.146.14
अन्यथा वर्तमानो हि न शूद्रो धर्ममर्हति ।
अमार्गेणि प्रयातानां प्रत्यक्षादुपलभ्यते।
चातुर्वर्ण्यव्यपेतानां जातिमूर्तिपरिग्रहः ॥ १३.१४६.१४ ॥
வேறுவிதமாக நடப்பவன் சூத்திரன் தர்மத்திற்குத் தகுதியுடையவன் அல்ல. தவறான வழியில் சென்றவர்களிடம் இது நேரடியாகக் காணப்படுகிறது; நான்கு வருணங்களிலிருந்து விலகியவர்களிடம் ஜாதியும் உருவமும் ஏற்கப்படுகின்றன.
13.146.15
तथा ते हि शकाश्चीनाः काम्भोजाः पारदास्तथा ।
शबराः पप्लवाश्चैव तुषारयवनास्तथा ॥ १३.१४६.१५ ॥
அவ்வாறே அவர்கள்: சகர்கள், சீனர்கள், காம்போஜர்கள், பாரதர்கள், சபரர்கள், பப்லவர்கள், துஷார-யவனர்களும் அப்படியே.
13.146.16
दार्वाश्च दरदाश्चैव उज्जिहानास्तथेतराः ।
वेणाश्च कङ्कणाश्चैव सिम्हला मद्रकास्तथा ॥ १३.१४६.१६ ॥
தார்வர்களும் தரதர்களும், உஜ்ஜிஹானர்களும் மற்றவர்களும்; வேணர்களும் கங்கணர்களும், சிம்ஹளர்களும் மத்ரகர்களும் அப்படியே.
13.146.17
किष्किन्धकाः पुलिन्दाश्च कह्वाश्चान्ध्राः सनीरगाः ।
गन्धिका द्रमिडाश्चैव बर्बराश्चूचुकास्तथा ॥ १३.१४६.१७ ॥
கிஷ்கிந்தகர்களும் புலிந்தர்களும், கஹ்வர்களும் ஆந்திரர்களும், சநீரகர்களும்; கந்திகர்களும் திராவிடர்களும், பர்பரர்களும் சூச்சுகர்களும் அப்படியே.
13.146.18
किराताः पार्वतेयाश्च कोलाश्चोलाः सकाषकाः ।
आरूकाश्चैव दोहाश्च याश्चान्याम्लेच्छजातयः ॥ १३.१४६.१८ ॥
கிராதர்களும் மலைவாசிகளும், கோலர்களும் சோழர்களும், காஷகர்களுடன்; ஆரூகர்களும் தோஹர்களும், மற்றும் பிற மிலேச்ச குலங்களும்.
13.146.19
विकृता विकृताचारा दृश्यन्ते क्रूरबुद्धयः ।
अमार्गेणाश्रिता धर्मं ततो जात्यन्तरं गताः ॥ १३.१४६.१९ ॥
சிதைந்த நடத்தையுடையவர்களும் சிதைந்த தோற்றமுடையவர்களுமாய் கொடூர மனமுள்ளவர்கள் காணப்படுகிறார்கள்; தவறான வழியில் தர்மத்தை பற்றிக்கொண்டு அவர்கள் பின்னர் வேறு சாதிக்குச் சென்றனர்.
13.146.20
अमार्गोपार्जितस्यैतत्तपसो विदितं फलम् ।
न नश्यति कृतं कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ १३.१४६.२० ॥
தவறான வழியில் ஈட்டப்பட்ட தவத்தின் இந்தப் பலன் அறியப்பட்டுள்ளது; செய்யப்பட்ட செயல் நல்லதோ தீயதோ அழிவதில்லை.
13.146.21
अत्राप्येते वसु प्राप्य विकर्म तपसार्जितम् ।
पाषण्डानर्चयिष्यन्ति धर्मकामा वृथा श्रमाः ॥ १३.१४६.२१ ॥
இங்கும் இவர்கள் தவறான செயல்களாலும் தவத்தாலும் ஈட்டிய செல்வத்தைப் பெற்று, தர்மத்தை விரும்பி பாஷண்டிகளை வணங்குவார்கள்; அவர்களின் உழைப்பு வீணாகும்.
13.146.22
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां च पार्थिव ।
विपरीतं वर्तमाना म्लेच्छा जायन्त्यबुद्धयः ॥ १३.१४६.२२ ॥
இவ்வாறே, ஓ அரசே, நான்கு வர்ணங்கள் மற்றும் ஆசிரமங்களின் விதிக்கு எதிராக நடப்பவர்களும், அறிவற்றவர்களும் மிலேச்சர்களாகப் பிறக்கின்றனர்.
13.146.23
अध्यायधनिनो विप्राः क्षत्रियाणां बलं धनम् ।
वणिक्कृषिश्च वैश्यानां शूद्राणां परिचारिका ॥ १३.१४६.२३ ॥
அந்தணர்களின் செல்வம் கல்வி; க்ஷத்திரியர்களின் வலிமையும் செல்வமும்; வைசியர்களின் வணிகமும் உழவும்; சூத்திரர்களுக்குரியது பணிவிடை.
13.146.24
व्युच्छेदात्तस्य धर्मस्य निरयायोपपद्यते ।
ततो म्लेच्छा भवन्त्येते निर्घृणा धर्मवर्जिताः।
पुनश्च निरयं तेषां तिर्यग्योनिश्च शाश्वती ॥ १३.१४६.२४ ॥
அந்த தர்மம் அழிவதால் நரகத்திற்கே செல்லும் நிலை வருகிறது; அப்போது இவர்கள் இரக்கமற்ற, தர்மமற்ற மிலேச்சர்களாகின்றனர். மீண்டும் அவர்களுக்கு நரகமும் நிலையான விலங்குப் பிறவியும் உண்டாகும்.
13.146.25
ये तु सत्यथमास्थाय वर्णाश्रमकृतं पुरा ।
सर्वान्विमार्गानुत्सृज्य स्वधर्मविधिमाश्रिताः ॥ १३.१४६.२५ ॥
பண்டைய காலத்தில் வகுக்கப்பட்ட வர்ண ஆசிரம உண்மை வழியைப் பின்பற்றி, எல்லாத் தவறான வழிகளையும் விட்டு, தம் கடமையின் விதியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள்.
13.146.26
सर्वभूतदयावन्तो दैवतद्विजपूजकाः ।
शास्त्रदृष्टेन विधिना श्रद्धया जितमन्यवः ॥ १३.१४६.२६ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை கொண்டவர்கள், தேவர்களையும் துவிஜர்களையும் வணங்குபவர்கள், சாஸ்திரத்தில் கண்ட விதிப்படி சிரத்தையுடன் நடப்பவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள்.
13.146.27
तेषां विधिं प्रवक्ष्यामि यथावदनुपूर्वशः ।
उपादानविधइं कृत्स्नं शुश्रूषाधिगमं तथा ॥ १३.१४६.२७ ॥
அவர்களுக்குரிய விதியை முறைப்படி, வரிசையாக விளக்குவேன்; முழுமையான ஏற்றுக்கொள்ளும் விதியும், சேவையால் அடையும் முறையும் அவ்வாறே.
13.146.28
शिष्टोपनयनं चैव मन्त्राणि विविधानि च ।
तथा शिष्यपरीक्षां च शास्त्रप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१४६.२८ ॥
சிஷ்டர்களின் உபநயனமும், பல்வேறு மந்திரங்களும், சாஸ்திர அதிகாரத்தைக் கண்டு மாணவனின் சோதனையும்.
13.146.29
प्रवक्ष्यामि यथातत्वं यथावदनुपूर्वशः ।
शौचकृत्यस्य शौचार्थान्सर्वानेव विशेषतः ॥ १३.१४६.२९ ॥
உண்மைப்படி, முறைப்படி, வரிசையாக விளக்குவேன் — தூய்மைச் செயல்களின் எல்லா தூய்மை நோக்கங்களையும் குறிப்பாக.
13.146.30
महाशौचप्रभृतयो दृष्टास्तत्वार्थदर्शिभिः ।
तत्रापि शूद्रो भिक्षूणामिदं शेष च कल्पयेत् ॥ १३.१४६.३० ॥
பெரும் தூய்மை முதலியவை தத்துவத்தைக் கண்ட ஞானிகளால் காணப்பட்டவை; அங்கும் சூத்திரன் பிக்ஷுக்களுக்கு இந்த மீதியை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.
13.146.31
भिक्षुभिः सुकृतप्रज्ञैः केवलं दर्ममाश्रितैः ।
सम्यद्गर्शनसम्पन्नैर्गताध्वनि हितार्थिभिः।
अवकाशमिमं मेध्यं निर्मितं तामवीरुधम् ॥ १३.१४६.३१ ॥
சம்யக் பார்வை கொண்ட, நல்ல அறிவுடைய, வெறும் தர்ப்பையை ஆதாரமாகக் கொண்ட, வழியை கடந்த, நலம் விரும்பும் பிக்ஷுக்களால் தாவரமற்ற இந்த தூய இடம் அமைக்கப்பட்டது.
13.146.32
निर्जनं संवृतं बुद्ध्वा नियतात्मा जितेन्द्रियः ।
सजलं भाजनं स्थाप्य मृत्तिकां च परीक्षिताम् ॥ १३.१४६.३२ ॥
ஆள் அரவமற்ற, மறைக்கப்பட்ட இடத்தை அறிந்து, மனதை அடக்கி, புலன்களை வென்றவன் நீருடன் கூடிய பாத்திரத்தையும், சோதிக்கப்பட்ட மண்ணையும் வைக்கவேண்டும்.
13.146.33
परीक्ष्य भूमिं मूत्रार्थी तत आसीत वाग्यतः ।
उदङ्मुखो दिवा कुर्याद्रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः ॥ १३.१४६.३३ ॥
நிலத்தை ஆராய்ந்து, சிறுநீர் கழிக்க விரும்புபவன் பின்னர் பேச்சை அடக்கி அமர வேண்டும்; பகலில் வடக்கு நோக்கியும், இரவில் தெற்கு நோக்கியும் செய்ய வேண்டும்.
13.146.34
अन्तर्हितायां भूमौ तु अन्तर्हितशिरास्तथा ।
असमाप्ते तथा शौचे न वाचं किञ्चिदीरयेत् ॥ १३.१४६.३४ ॥
நிலம் மறைக்கப்பட்டிருந்தாலும், தலை மூடப்பட்டிருந்தாலும்; அதுபோல சுத்தம் முடியாதபோதும் எதுவும் பேசக்கூடாது.
13.146.35
कृतकृत्यस्तथाऽऽचम्य गच्छन्नोदीरयेद्वचः ।
शौचार्थमुपविष्टस्तु मृद्गाजनपुरस्कृतः ॥ १३.१४६.३५ ॥
காரியத்தை முடித்து, அவ்வாறே ஆசமனம் செய்து, நடந்து செல்லும்போது பேச்சு பேசக்கூடாது; சுத்தத்திற்காக அமர்ந்தவன் மண்ணையும் நீரையும் முன்வைத்து.
13.146.36
स्थाप्यं कमण्डलुं गृह्यि पार्श्वोरुभ्यामथान्तरे ।
शौचं कुर्याच्छनैर्वीरो बुद्धिपूर्वमसङ्करम् ॥ १३.१४६.३६ ॥
கமண்டலத்தை வைத்து, அதை எடுத்து, பின்னர் பக்கங்களுக்கும் தொடைகளுக்கும் இடையில்; வீரன் மெதுவாக, நன்கு சிந்தித்து, குழப்பமின்றி சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
13.146.37
पाणिना शुद्धमुदकं सङ्गृह्य विधिपूर्वकम् ।
विप्रुषश्च यता न स्युर्यथा चोरू न संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३७ ॥
கையால் சுத்தமான நீரை முறைப்படி எடுத்து, துளிகள் தொடைகளைத் தொடாதபடி கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
13.146.38
अपाने मृत्तिकास्तिस्रः प्रदेयास्त्वनुपूर्वशः ।
हस्ताभ्यां च तथा विप्रो हस्तं हस्तेन संस्पृशेत् ॥ १३.१४६.३८ ॥
ஆசனவாயில் வரிசையாக மூன்று முறை மண் கொடுக்க வேண்டும்; அதுபோலவே பிராமணன் இரு கைகளால் ஒரு கையை மற்றொரு கையால் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
13.146.39
अपाने नव देयाः स्युरिति वृद्धानुशासनम् ।
मृत्तिका दीयमाना हि शोधयेद्देशमञ्जसा ॥ १३.१४६.३९ ॥
ஆசனவாயில் ஒன்பது முறை மண் கொடுக்க வேண்டும் என்பது பெரியோர் கட்டளை; கொடுக்கப்படும் மண்ணால் அந்த இடத்தை நன்கு சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
13.146.40
तस्मात्पाणितले देया मृत्तिकास्तु पुनः पुनः ।
बृद्धिपूर्वं प्रयत्नेन यथा नैव स्पृशेत्स्फिजौ ॥ १३.१४६.४० ॥
எனவே உள்ளங்கையில் மீண்டும் மீண்டும் மண் எடுக்க வேண்டும்; கவனமாகவும் நோக்கத்துடனும், பிட்டங்களைத் தொடாதபடி செய்ய வேண்டும்.
13.146.41
यथा घातो हि न भवेत्क्लेदजः परिधानके ।
तथा गुदं प्रमार्जेत शौचार्थं तु पुनःपुनः ॥ १३.१४६.४१ ॥
ஈரத்தால் உடையில் எந்தத் தீங்கும் உண்டாகாதபடி, அதுபோலவே சுத்தத்திற்காக ஆசனவாயை மீண்டும் மீண்டும் துடைக்க வேண்டும்.
13.146.42
प्रतिपादं ततस्त्यक्त्वा शौचमुत्थाय कारयेत् ।
सव्ये द्वादश देयाः स्युस्तिस्रस्तिस्रः पुनः पुनः।
देया कूर्परके हस्ते पृष्ठे बन्धे पुनः पनः। ॥ १३.१४६.४२ ॥
பின்னர் பாதத்தைத் தவிர்த்து எழுந்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; இடது கையில் பன்னிரண்டு முறை மண் கொடுக்க வேண்டும், ஒவ்வொரு முறையும் மூன்று மூன்றாக மீண்டும் மீண்டும்; முழங்கை, கை, முதுகு, மூட்டு ஆகியவற்றிலும் மீண்டும் மீண்டும் மண் கொடுக்க வேண்டும்.
13.146.43
तथैवादर्शके दद्याच्चतस्रस्तूभयोरपि ।
उभयोर्हस्तयोरेवं सप्तसप्त प्रदापयेत् ॥ १३.१४६.४३ ॥
அதேபோல் ஆதர்சகத்தில் நான்கு கொடுக்க வேண்டும், இருபுறமும். இவ்வாறே இரு கைகளிலும் ஏழு ஏழு கொடுக்கச் செய்ய வேண்டும்.
13.146.44
ततोऽन्यां मृत्तिकां गृह्य कार्यं शौचं पुनस्तयोः ।
हस्तयोरेवमेतद्धि महाशौच विधीयते।
ततोऽन्यथा न कुर्वीत विधिरेष सनातनः ॥ १३.१४६.४४ ॥
பின் வேறு மண்ணை எடுத்து அவ்விரு கைகளையும் மீண்டும் சுத்தி செய்ய வேண்டும். கைகளுக்கு இவ்வாறே மகாசௌசம் விதிக்கப்படுகிறது. பின் இதற்கு மாறாகச் செய்யக்கூடாது; இதுவே சனாதன விதி.
13.146.45
उपस्थे मूत्रशौचं स्यादत ऊर्ध्वं विधीयते ।
अतोऽन्यथा तु यः सुर्यात्प्रायश्चित्तीयते तु सः ॥ १३.१४६.४५ ॥
உறுப்பில் சிறுநீர் சுத்தி செய்ய வேண்டும்; இதற்குப் பின் இது விதிக்கப்படுகிறது. இதற்கு மாறாகச் செய்பவன் பிராயச்சித்தத்துக்கு உரியவன்.
13.146.46
मलोपहतचेलस्य द्विगुणं तु विधीयते ।
सहपादमथोरुभ्यां हस्तशौचमसंशयम् ॥ १३.१४६.४६ ॥
மலத்தால் அசுத்தமான ஆடையுடையவனுக்கு இரண்டு மடங்கு விதிக்கப்படுகிறது. கால்களுடனும் தொடைகளுடனும் கைகளின் சுத்தி, இதில் ஐயமில்லை.
13.146.47
अवधीरयमाणस्य सन्देह उपजायते ।
यथायथा विशुद्ध्येत तत्तथा तदुपक्रमे ॥ १३.१४६.४७ ॥
அலட்சியம் செய்பவனுக்குச் சந்தேகம் எழுகிறது. எவ்வாறு தூய்மையாகுமோ அவ்வாறே அதைத் தொடங்கும்போது செய்ய வேண்டும்.
13.146.48
सकर्दमं तु वर्षासु गृहमाविश्य सङ्कटम् ।
हस्तयोर्मृत्तिकास्तिस्रः पादयोः षट् प्रदापयेत् ॥ १३.१४६.४८ ॥
மழைக்காலத்தில் சேறு நிறைந்த வீட்டில் இக்கட்டாக நுழைந்தால், கைகளுக்கு மூன்று மண்கட்டிகளும், கால்களுக்கு ஆறும் கொடுக்கச் செய்ய வேண்டும்.
13.146.49
कामं दत्त्वा गुदे दद्यात्तिस्रः पद्भ्यां तथैव च ।
हस्तशौचं प्रकर्तव्यं मूत्रशौचविधेस्तथा ॥ १३.१४६.४९ ॥
விருப்பப்படி ஆசனவாயில் கொடுக்கலாம்; அதைப்போலவே கால்களுக்கு மூன்று. மூத்திர சுத்தியின் விதிப்படி கைகளின் சுத்தியும் செய்யப்பட வேண்டும்.
13.146.50
मूत्रशौचे तथा हस्तौ पादाभ्यां चानुपूर्वशः ।
नैष्ठिके स्थानशौचे तु महाशौचं विधीयते ॥ १३.१४६.५० ॥
மூத்திர சுத்தியிலும் அதுபோலவே இரு கைகளும் இரு கால்களும் முறைப்படி; நைஷ்டிக நிலைய சுத்தியிலோ மகாசௌசம் விதிக்கப்படுகிறது.
13.146.51
क्षारौषराभ्यां वस्त्रस्य कुर्याच्छौचं मृदा सह ।
लेपगन्धापनयनममेध्यस्य विधीयते ॥ १३.१४६.५१ ॥
காரமும் உவர் மண்ணும் கொண்டு, மண்ணுடன் சேர்த்து துணியின் சுத்தியைச் செய்ய வேண்டும்; அசுத்தத்தின் பூச்சையும் நாற்றத்தையும் நீக்குவது விதிக்கப்படுகிறது.
13.146.52
स्नानशाट्यां मृदस्तिस्रो हस्ताभ्यां चानुपूर्वशः ।
शौचं प्रयत्नतः कृत्वा कम्पमानः समुद्धरेत् ॥ १३.१४६.५२ ॥
குளியல் துணியில் மண்ணின் மூன்று உருண்டைகளால் கைகளால் முறைப்படி கவனமாக சுத்தி செய்து, நடுங்கியபடி எழுந்திருக்க வேண்டும்.
13.146.53
देयाश्चतस्रस्तिस्रो वा द्वे वाऽप्येकां तथाऽऽपदि ।
कालमासाद्य देशं च शौचस्य गुरुलाघवम् ॥ १३.१४६.५३ ॥
நான்கு, அல்லது மூன்று, அல்லது இரண்டு, அல்லது ஆபத்தில் ஒன்றேனும் கொடுக்கலாம்; காலத்தையும் இடத்தையும் கருதி சுத்தியின் கனமும் எளிமையும் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
13.146.54
विधिनाऽनेन शौचं तु नित्यं कुर्यादतन्द्रितः ।
अविप्रेक्षन्नसम्भ्रान्तः पादौ प्रक्षाल्य तत्परः ॥ १३.१४६.५४ ॥
இந்த விதிப்படி சுத்தியை நாள்தோறும் சோம்பலின்றிச் செய்ய வேண்டும்; சுற்றிப் பார்க்காமலும் பதற்றமின்றியும், கால்களைக் கழுவி அதில் ஊன்றியிருக்க வேண்டும்.
13.146.55
अप्रक्षालितपादस्तु पाणिमामणिबन्धनात् ।
अधस्तादुपरिष्टाच्च ततः पाणिमुपस्पृशेत् ॥ १३.१४६.५५ ॥
கால்கள் கழுவப்படாதவன் மணிக்கட்டிலிருந்து கீழும் மேலும், பின்னர் கையைத் தொட வேண்டும்.
13.146.56
मनोगतास्तु निश्शब्दा निश्शब्दं त्रिरपः पिबेत् ।
द्विर्मुखं परिमृज्याच्च खानि चोपस्पृशेद्बुधः ॥ १३.१४६.५६ ॥
மனதில் நினைத்தபடி மௌனமாக மூன்று முறை நீரைப் பருக வேண்டும்; இருமுறை வாயைத் துடைத்து, அறிவுள்ளவன் புலன் துவாரங்களைத் தொட வேண்டும்.
13.146.57
ऋग्वेदं तेन प्रीणाति प्रथमं यः पिबेदपः ।
द्वितीयं तु यजुर्वेदं तृतीयं साम एव च ॥ १३.१४६.५७ ॥
முதல் முறை நீர் பருகுபவன் அதனால் ரிக்வேதத்தை மகிழ்விக்கிறான்; இரண்டாவதால் யஜுர்வேதம், மூன்றாவதால் சாம வேதம்.
13.146.58
मृज्यते प्रथमं तेन अथर्वा प्रीतिमाप्नुयात् ।
द्वितीयेनेतिहासं च पुराणस्मृतिदेवताः ॥ १३.१४६.५८ ॥
முதலில் அதனால் துடைக்கப்படும்போது அதர்வ வேதம் மகிழ்ச்சியடைகிறது; இரண்டாவதால் இதிகாசம், புராணம், ஸ்மிருதி மற்றும் தேவதைகள்.
13.146.59
यच्चक्षुषि समाधत्ते तेनादित्यं तु प्रीणयेत् ।
प्रीणाति वायुं घ्राणं च दिशश्चाप्यथ श्रोत्रयोः ॥ १३.१४६.५९ ॥
கண்ணில் வைக்கும் அதனால் சூரியனை மகிழ்விக்க வேண்டும்; மூக்கால் வாயுவும், காதுகளால் திசைகளும் மகிழ்கின்றன.
13.146.60
ब्रह्माणं तेन प्रीणाति यन्मूर्धनि समापयेत् ।
समुत्क्षिपति चापोर्ध्वमाकाशं तेन प्रीणयेत् ॥ १३.१४६.६० ॥
தலையில் வைப்பதால் பிரம்மா மகிழ்கிறார்; நீரை மேல்நோக்கி எறிவதால் ஆகாயத்தை மகிழ்விக்க வேண்டும்.
13.146.61
प्रीणाति विष्णुः पद्भ्यां तु सलिलं वै समादधत् ।
प्राङ्मुखोदङ्मुखो वाऽपि अन्तर्जानुरुपस्पृशेत्। ॥ १३.१४६.६१ ॥
விஷ்ணு கால்களால் நீரை ஏற்று மகிழ்கிறார். கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி முகம் வைத்து, முழங்கால்களை உள்நோக்கி மடக்கி, ஆசமனம் செய்ய வேண்டும்.
13.146.62
सर्वत्र विधिरित्येष भोजनादिषु नित्यशः ।
अन्नेषु दन्तलग्नेषु उच्छिष्टः पुनराचमेत्। ॥ १३.१४६.६२ ॥
இதுவே எல்லா இடங்களிலும், உணவு முதலியவற்றில் எப்போதும் உரிய விதி. உணவுப் பருக்கைகள் பற்களில் சிக்கியிருந்தால், எச்சில்பட்டவன் மீண்டும் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும்.
13.146.63
विधिरेष समुद्दिष्टः शौचे चाभ्युक्षणं स्मृतम् ।
शूद्रस्यैव विधिर्दृष्टो गृहान्निष्क्रमतस्ततः। ॥ १३.१४६.६३ ॥
இந்த விதி கூறப்பட்டது; தூய்மைக்காக தெளித்தல் என்பதும் நினைவுகூரப்பட்டுள்ளது. சூத்திரனுக்கே இந்த விதி காணப்படுகிறது, அவன் வீட்டிலிருந்து வெளியே செல்லும்போது.
13.146.64
नित्यं त्वलुप्तशौचेन वर्तितव्यं कृतात्मना ।
यशस्कामेन भिक्षुभ्यः शुद्रेणात्महितार्थिना ॥ १३.१४६.६४ ॥
எப்போதும் அழியாத தூய்மையுடனும், தன்னடக்கத்துடனும் ஒழுக வேண்டும். புகழை விரும்புபவன், பிக்ஷுக்களிடமிருந்து, சூத்திரன் தன் நன்மையை விரும்பி (இவ்வாறு ஒழுக வேண்டும்).