ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.155.1
आलोकदानं नामैतत्कीदृशं भरतर्षभ ।
कथमेतत्समुत्पन्नं फलं वा तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१५५.१ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಆಲೋಕದಾನ ಎಂಬುದು ಎಂಥದು? ಇದು ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಇದರ ಫಲವೇನು? ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
13.155.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मनोः प्रजापतेर्वादं सुवर्णस्य च भारत ॥ १३.१५५.२ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಮನು, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣನ ಸಂವಾದ, ಭಾರತನೇ.
13.155.3
तपस्वी कश्चिदभवत्सुवर्णो नाम भारत ।
वर्णतो हेमवर्णः स सुवर्ण इति विश्रुतः ॥ १३.१५५.३ ॥
ಭಾರತನೇ, ಸುವರ್ಣ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿ ಇದ್ದನು. ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದವನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಸುವರ್ಣ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
13.155.4
कुलशीलगुणोपेतः स्वाध्यायोपरमं गतः ।
बहून्सुवंशप्रभवान्समतीतः स्वकैर्गुणैः ॥ १३.१५५.४ ॥
ಅವನು ಉತ್ತಮ ಕುಲ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು; ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು; ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಉತ್ತಮ ವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅನೇಕರನ್ನು ಮೀರಿದವನು.
13.155.5
स कदाचिन्मनुं विप्रो ददर्शोपससर्प च ।
कुशलप्रश्नमन्योन्यं तौ चोभौ तत्र चक्रतुः ॥ १३.१५५.५ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನುವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.
13.155.6
ततस्तौ सत्यसंकल्पौ मेरौ काञ्चनपर्वते ।
देवर्षिभिः सदा जुष्टे सहितौ संन्यषीदताम् ॥ १३.१५५.६ ॥
ಆನಂತರ ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಸದಾ ಸೇರುವ ಮೇರುವಿನ ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತರು.
13.155.7
तत्र तौ कथयन्तौ स्तां कथा नानाविधाश्रयाः ।
ब्रह्मर्षिदेवदैत्यानां पुराणानां महात्मनाम् ॥ १३.१५५.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರ ಪುರಾಣಗಳ ಕಥೆಗಳು.
13.155.8
सुवर्णस्त्वब्रवीद्वाक्यं मनुं स्वायंभुवं प्रति ।
हितार्थं सर्वभूतानां प्रश्नं मे वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५५.८ ॥
ಆಗ ಸುವರ್ಣನು ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ನೀವೇ ಅರ್ಹರು.'
13.155.9
सुमनोगन्धधूपाद्यैरिज्यन्ते दैवतानि च ।
किमेतत्कथमुत्पन्नं फलं योगं च शंस मे ॥ १३.१५५.९ ॥
'ಹೂವು, ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಇದರ ಫಲವೇನು, ಇದರ ಯೋಗವೇನು — ನನಗೆ ಹೇಳಿ.'
13.155.11
बलेर्वैरोचनस्येह त्रैलोक्यमनुशासतः ।
समीपमाजगामाशु शुक्रो भृगुकुलोद्वहः ॥ १३.१५५.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ವಿರೋಚನನ ಮಗ ಬಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭೃಗು ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶುಕ್ರನು ಶೀಘ್ರವೇ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
13.155.12
तमर्घ्यादिभिरभ्यर्च्य भार्गवं सोऽसुराधिपः ।
निषसादासने पश्चाद्विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १३.१५५.१२ ॥
ಅರ್ಘ್ಯ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಆ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಸುರರ ಅಧಿಪತಿಯು, ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
13.155.13
कथेयमभवत्तत्र त्वया या परिकीर्तिता ।
सुमनोधूपदीपानां सम्प्रदाने फलं प्रति ॥ १३.१५५.१३ ॥
'ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಇದೇ; ಹೂವು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳ ದಾನದಿಂದ ಬರುವ ಫಲದ ಕುರಿತಾದದ್ದು ಅದು.'
13.155.14
ततः पप्रच्छ दैत्येन्द्रः कवीन्द्रं प्रश्नमुत्तमम् ॥ १३.१५५.१४ ॥
ಆಗ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ಕವೀಂದ್ರನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
13.155.15
सुमनोधूपदीपानां किं फलं ब्रह्मिवित्तम ।
प्रदानस्य द्विजश्रेष्ठ तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५५.१५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳ ದಾನದ ಫಲವೇನು? ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಹೇಳಬೇಕು.
13.155.16
अग्नीषोमादिसृष्टौ तु विष्णोः सर्वात्मनः प्रभोः ।
तपः पूर्वं समुत्पन्नं धर्मस्तस्मादनन्तरम् ॥ १३.१५५.१६ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮ ಮೊದಲಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಮೊದಲು ತಪಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದರ ನಂತರ ಧರ್ಮ.
13.155.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव वीरुदोषध्य एव च ।
सोमस्यात्मा च बहुधा सम्भूतः पृथिवीतले।
अमृतं च विषं चैव याश्चान्यास्तृणजातयः ॥ १३.१५५.१७ ॥
ಈ ನಡುವೆ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಓಷಧಿಗಳು, ಸೋಮನ ಸಾರವು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಅಮೃತ ಮತ್ತು ವಿಷ, ಹಾಗೂ ಇತರ ತೃಣಜಾತಿಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿದವು.
13.155.18
अमृतं मनसः प्रीतिं सद्यस्तृप्तिं ददाति च ।
मनो ग्लपयते तीव्रं विषं गन्धेन सर्वशः ॥ १३.१५५.१८ ॥
ಅಮೃತವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವಿಷವು ತನ್ನ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಂದಿಸುತ್ತದೆ.
13.155.19
अमृतं मङ्गलं विद्धि महद्विषममङ्गलम् ।
ओषध्यो ह्यमृतं सर्वा विषं तेजोग्निसम्भवम् ॥ १३.१५५.१९ ॥
ಅಮೃತವನ್ನು ಮಂಗಳಕರವೆಂದು ತಿಳಿ; ವಿಷವು ಮಹಾ ಅಮಂಗಳ. ಎಲ್ಲಾ ಓಷಧಿಗಳೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅಮೃತವೇ; ವಿಷವು ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ.
13.155.20
अमृतं मनो ह्लादयते श्रियं चापि ददाति च ।
तस्मात्सुमनसः प्रोक्ता नरैः सुकृतकर्मभिः ॥ १३.१५५.२० ॥
ಅಮೃತವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸತ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರು ಇವನ್ನು ಸುಮನಸ್ಸುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.155.21
देवताभ्यः सुमनसो यो ददाति नरः शुचिः ।
तस्मै सुमनसो देवास्तस्मात्सुमनसः स्मृताः ॥ १३.१५५.२१ ॥
ಶುದ್ಧನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವು ಸುಮನಸ್ಸುಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.155.22
यंयमुद्दिश्य दीयेरन्देवं सुमनसः प्रभो ।
मङ्गलार्तं स तेनास्य प्रीतो भवति दैत्यप ॥ १३.१५५.२२ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ದೇವತೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಬಯಸುವವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಓ ದೈತ್ಯಪತಿಯೇ.
13.155.23
ज्ञेयास्तूग्राश्च सौम्याश्च तेजस्विन्यश्च ताः पृथक् ।
ओषध्यो बहुवीर्या हि बहुरूपास्तथैव च ॥ १३.१५५.२३ ॥
ಆ ಓಷಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು — ಕೆಲವು ಉಗ್ರ, ಕೆಲವು ಸೌಮ್ಯ, ಕೆಲವು ತೇಜಸ್ವಿ; ಅವು ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿವೆ.
13.155.24
यज्ञियानां च वृक्षाणामयज्ञीयान्निबोध मे ।
आसुराणि च माल्यानि दैवतेभ्यो हितानि च ॥ १३.१५५.२४ ॥
ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮರಗಳನ್ನೂ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಮರಗಳನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊ. ಅಸುರರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ (ತಿಳಿದುಕೊ).
13.155.25
रक्षसामुरगाणां च यक्षाणां च तथा प्रियाः ।
मनुष्याणां पितॄणां च कान्ता यास्त्वनुपूर्वशः ॥ १३.१५५.२५ ॥
ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ, ನಾಗರಿಗೆ, ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವು; ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮನೋಹರವಾದವು — ಅವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ (ತಿಳಿ).
13.155.26
वन्या ग्राम्याश्चेह तथा कृष्टोप्ताः पर्वताश्रयाः ।
अकण्टकाः कण्टकिनो गन्धरूपरसान्विताः ॥ १३.१५५.२६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವು, ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದವು, ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿ ಬಿತ್ತಿದವು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವು, ಮುಳ್ಳಿಲ್ಲದವು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿರುವವು, ಗಂಧ-ರೂಪ-ರಸಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು (ಸಸ್ಯಗಳು ಇವೆ).
13.155.27
द्विविधो हि स्मृतो गन्ध इष्टोऽनिष्टश्च पुष्पजः ।
इष्टगन्धानि देवानां पुष्पाणीति विभावय ॥ १३.१५५.२७ ॥
ಗಂಧವು ಎರಡು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅನಿಷ್ಟವಾದದ್ದು; ಅದು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಹೂವುಗಳು ಇಷ್ಟವಾದ ಗಂಧವುಳ್ಳವು ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.155.28
अकण्टकानां वृक्षाणां श्वेतप्रायाश्च वर्णतः ।
तेषां पुष्पाणि देवानामिष्टानि सततं प्रभो ॥ १३.१५५.२८ ॥
ಮುಳ್ಳಿಲ್ಲದ ಮರಗಳ, ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಳಿಯಾದವುಗಳ ಹೂವುಗಳು—ಓ ಪ್ರಭುವೇ—ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಇಷ್ಟವಾದವು.
13.155.29
पद्मं च तुलसी जातिरापः सर्वेषु पूजिता ।
जलजानि च माल्यानि पद्मादीनि च यानि वै।
गन्धर्वनागयक्षेभ्यस्तानि दद्याद्विचक्षणः ॥ १३.१५५.२९ ॥
ಕಮಲ, ತುಳಸಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ನೀರು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾಗಿವೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು ಮತ್ತು ಕಮಲ ಮೊದಲಾದ ಮಾಲೆಗಳು ಯಾವುವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ವಿವೇಕಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಗಂಧರ್ವ, ನಾಗ, ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.30
ओषध्यो रक्तपुष्पाश्च कटुकाः कण्टकान्विताः ।
शत्रूणामभिचारार्थमथर्वसु निदर्शिताः ॥ १३.१५५.३० ॥
ಕೆಂಪು ಹೂವುಗಳುಳ್ಳ, ಖಾರವಾದ, ಮುಳ್ಳುಳ್ಳ ಔಷಧಿಗಳು ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಭಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಥರ್ವವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.155.31
तीक्ष्णवीर्यास्तु भूतानां दुरालम्भाः सकण्टकाः ।
रक्तभूयिष्ठवर्णाश्च कृष्णाश्चैवोपहारयेत् ॥ १३.१५५.३१ ॥
ಆದರೆ ಭೂತಗಳಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವು, ಸಮೀಪಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದವು, ಮುಳ್ಳುಳ್ಳವು, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಂಪಾದವು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪಾದವುಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.32
मनोहृदयनन्दिन्यो विमर्दे मधुराश्च याः ।
चारुररूपाः सुमनसो मानुपाणां स्मृता विभो ॥ १३.१५५.३२ ॥
ಮನಸ್ಸು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ, ಹಿಸುಕಿದಾಗಲೂ ಮಧುರವಾಗಿರುವ, ಸುಂದರ ರೂಪದ ಆ ಹೂಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಓ ವಿಭೋ.
13.155.33
न तु श्मशानसम्भूता न देवायतनोद्भवाः ।
सन्नयेत्पुष्टियुक्तेषु विवाहेषु रहःसु च ॥ १३.१५५.३३ ॥
ಆದರೆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವುಗಳೂ ಅಲ್ಲ; ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುವ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ, ರಹಸ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.34
गिरिसानुरुहाः सौम्या देवानामुपधारयेत् ।
प्रोक्षिताभ्युक्षिताः सौम्या यथायोगं यथास्मृति ॥ १३.१५५.३४ ॥
ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸೌಮ್ಯ ಹೂಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರೋಕ್ಷಿತ ಹಾಗೂ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಿತ ಸೌಮ್ಯ ಹೂಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.35
गन्धेन देवास्तुष्यन्ति दर्शनाद्यक्षराक्षसाः ।
नागाः समुपभोगेन त्रिभिरेतैस्तु मानुषाः ॥ १३.१५५.३५ ॥
ಸುಗಂಧದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ, ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು; ನಾಗರು ಉಪಭೋಗದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಈ ಮೂರರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು.
13.155.36
सद्यः प्रीणाति देवान्वै ते प्रीता भावयन्त्युत ।
सङ्कल्पसिद्धा मर्त्यानामीप्सिताश्च मनोरथाः ॥ १३.१५५.३६ ॥
ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ, ಬಯಸಿದ ಮನೋರಥಗಳು ಈಡೇರುತ್ತವೆ.
13.155.37
देवाः प्रीणन्ति सततं मानिता मानयन्ति च ।
अवज्ञातावधूताश्च निर्दहन्त्यधमान्नरान् ॥ १३.१५५.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅವರೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅಥವಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅಧಮ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
13.155.38
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि धूपदानविधेः फलम् ।
धूपांश्च विविधान्साधूनसाधूंश्च निबोध मे ॥ १३.१५५.३८ ॥
ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಧೂಪದಾನ ವಿಧಿಯ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾನಾ ವಿಧದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಧೂಪಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿ.
13.155.39
निर्यासाः सरलाश्चैव कृत्रिमाश्चैव ते त्रयः ।
इष्टोऽनिष्टो भवेद्गन्धस्तन्मे विस्तरशः शृणु ॥ १३.१५५.३९ ॥
ನಿರ್ಯಾಸ, ಸರಳ ಮತ್ತು ಕೃತ್ರಿಮ ಎಂಬ ಮೂರು ಇವೆ; ಪರಿಮಳ ಇಷ್ಟವಾದುದೋ ಅನಿಷ್ಟವಾದುದೋ ಆಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳು.
13.155.40
निर्यासाः सल्लकीवर्ज्या देवानां दयितास्तु ते ।
गुग्गुलुः प्रवरस्तेषां सर्वेपामिति निश्चयः ॥ १३.१५५.४० ॥
ಸಲ್ಲಕಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಈ ನಿರ್ಯಾಸಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಗ್ಗುಲು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ.
13.155.41
अगुरुः सारिणां श्रेष्ठो यक्षराक्षसभोगिनाम् ।
दैत्यानां सल्लकीजश्च काङ्क्षितो यश्च तद्विधः ॥ १३.१५५.४१ ॥
ಅಗರು ಸಾರಿ-ಸುಗಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ನಾಗರಿಗೆ; ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಸಲ್ಲಕಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದು ಮತ್ತು ಅಂತಹದ್ದು ಇಷ್ಟವಾದುದು.
13.155.42
अथ सर्जरसादीनां गन्धैः पार्थिवदारवैः ।
फाणितासवसंयुक्तैर्मनुष्याणां विधीयते ॥ १३.१५५.४२ ॥
ಈಗ, ಸರ್ಜರಸ ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಮರಗಳಿಂದ, ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆಸವದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.155.43
देवदानवभूतानां सद्यस्तुष्ठिकरः स्मृतः ।
येऽन्ये वैहारिकास्तत्र मानुषाणामिति स्मृताः ॥ १३.१५५.४३ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಭೂತಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವವು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇತರ ವೈಹಾರಿಕಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.155.44
य एवोक्ताः सुमनसां प्रदाने गुणहेतवः ।
धूपेष्वपि परिज्ञेयास्त एव प्रीतिवर्धनाः ॥ १३.१५५.४४ ॥
ಹೂವುಗಳ ದಾನದಲ್ಲಿ ಗುಣಕಾರಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು ಯಾವುವೋ, ಅವೇ ಧೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವೇ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವು.
13.155.45
दीपदाने प्रवक्ष्यामि फलयोगमनुत्तमम् ।
यथा येन यदा चैव प्रदेया यादृशाश्च ते ॥ १३.१५५.४५ ॥
ದೀಪದಾನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಹೇಗೆ, ಯಾರಿಂದ, ಯಾವಾಗ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ದೀಪಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
13.155.46
ज्योतिस्तेजः प्रकाशं वाऽप्यूध्वगं चापि वर्धते ।
प्रदानं तेजसां तस्मात्तेजो वर्धयते नृणाम् ॥ १३.१५५.४६ ॥
ಜ್ಯೋತಿ, ತೇಜಸ್ಸು, ಪ್ರಕಾಶ — ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಏರಿದರೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತೇಜಸ್ಸುಗಳ ದಾನವು ಮನುಷ್ಯರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
13.155.47
अन्धतमस्तमिस्रं च दक्षिणायनमेव च ।
उत्तरायणमेतस्माज्ज्योतिर्दानं प्रशस्यते ॥ १३.१५५.४७ ॥
ಅಂಧತಮಸ್ಸು, ತಮಿಸ್ರ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನ, ಉತ್ತರಾಯಣ — ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಜ್ಯೋತಿದಾನವು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.155.48
यस्मादूर्ध्वगमे तत्तु तमसश्चैव भेषजम् ।
तस्मादूर्ध्वगतेर्दाता भवेदत्रेति निश्चयः ॥ १३.१५५.४८ ॥
ಊರ್ಧ್ವಗಮನದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಔಷಧ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಊರ್ಧ್ವಗತಿಯ ದಾತನಾಗಬೇಕು — ಇದು ನಿಶ್ಚಯ.
13.155.49
देवास्तेजस्विनो यस्मात्प्रभावन्तः प्रकाशकाः ।
तामसा राक्षसाश्चैव तस्माद्दीपः प्रदीयते ॥ १३.१५५.४९ ॥
ದೇವತೆಗಳು ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಕರು; ತಾಮಸ ರಾಕ್ಷಸರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.155.50
आलोकदानाच्चक्षुष्मान्प्रभायुक्तो भवेन्नरः ।
तान्दत्त्वा नोपहिंसेन न हरेन्नोपनाशयेत् ॥ १३.१५५.५० ॥
ಬೆಳಕನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನೂ ಪ್ರಭಾಯುಕ್ತನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು, ಕದಿಯಬಾರದು, ನಾಶಮಾಡಬಾರದು.
13.155.51
दीपहार्ता भवेदन्धस्तमोगतिरसुप्रभः ।
दीपप्रदः स्वर्गलोके दीपमाली विराजते ॥ १३.१५५.५१ ॥
ದೀಪ ಕದ್ದವನು ಕುರುಡನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕತ್ತಲೆಯ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪ್ರಾಣಪ್ರಭೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೀಪ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.155.52
हविपा प्रथमः कल्पो द्वितीयश्चौषधीरसैः ।
वसामेदोस्थिनिर्यासैर्न कार्यः पुष्टिमिच्छता ॥ १३.१५५.५२ ॥
ಮೊದಲ ವಿಧಾನ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ; ಎರಡನೆಯದು ಔಷಧಿ ರಸಗಳಿಂದ. ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕೊಬ್ಬು, ಮೇದಸ್ಸು, ಮೂಳೆ, ನಿರ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಾರದು.
13.155.53
देवालये सभायां च गिरौ चैत्यचतुष्पथे ।
दीपदाता भवेन्नित्यं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१५५.५३ ॥
ದೇವಾಲಯ, ಸಭೆ, ಪರ್ವತ, ಚೈತ್ಯ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಯ ಕೂಡುವ ಸ್ಥಳ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸದಾ ದೀಪದಾನಿಯಾಗಿರಬೇಕು.
13.155.54
कुलोद्योतो विशुद्धात्मा प्रकाशत्वं च गच्छति ।
ज्योतिषां चैव सालोक्यं दीपदाता भवेन्नरः ॥ १३.१५५.५४ ॥
ಕುಲವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು, ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು ಪ್ರಕಾಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೀಪದಾನಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.155.55
बलिकर्मसु वक्ष्यामि गुणान्कर्मफलोदयान् ।
देवयक्षोरगनृणां भूतानामथ रक्षसाम् ॥ १३.१५५.५५ ॥
ಬಲಿಕರ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ಉದಯಿಸುವ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ದೇವ, ಯಕ್ಷ, ಉರಗ, ಮನುಷ್ಯ, ಭೂತ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗಾಗಿ.
13.155.56
येषां नाग्रभुजो विप्रा देवतातिथिबालकाः ।
राक्षसानेव तान्विद्धि निर्वषट्कारमङ्गलान् ॥ १३.१५५.५६ ॥
ಯಾರಿಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಅಗ್ರಭೋಜನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರನ್ನು ವಷಟ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮಂಗಳರಹಿತ ರಾಕ್ಷಸರೆಂದು ತಿಳಿ.
13.155.57
तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम् ।
शिरसा प्रणतश्चापि हरेद्बलिमतन्द्रितः ॥ १३.१५५.५७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಗ್ರಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ತಲೆ ಬಾಗಿ, ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಲಿಯನ್ನು ತರಬೇಕು.
13.155.58
गृह्णन्ति देवता नित्यमाशंसन्ति सदा गृहान् ।
बाह्याश्चागन्तवो येऽन्ये यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ १३.१५५.५८ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಹೊರಗಿನ, ಬರುವ ಇತರ ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ನಾಗರೂ ಕೂಡ.
13.155.59
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
ते प्रीताः प्रीणयन्त्येनमायुषा यशसा धनैः ॥ १३.१५५.५९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದುದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವರು ಇವನನ್ನು ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಧನದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.155.60
बलयः सह पुष्पैस्तु देवानामुपहारयेत् ।
दधिदुग्धमयाः पुण्याः सुगन्धाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.१५५.६० ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೂವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಪವಿತ್ರ, ಸುಗಂಧಭರಿತ, ನೋಡಲು ಪ್ರಿಯವಾದವು.
13.155.61
कार्या रुधिरमांसाढ्या बलयो यक्षरक्षसाम् ।
सुरासवपुरस्कारा लाजोल्लापिकभूषिताः ॥ १३.१५५.६१ ॥
ಯಕ್ಷ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ರಕ್ತ ಮಾಂಸಭರಿತ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಸುರಾ, ಆಸವ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು, ಹೊರಳಿದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು.
13.155.62
नागानां दयिता नित्यं पद्मोत्पलविमिश्रिताः ।
तिलान्गुडसुसम्पन्नान्भूतानामुपहारयेत् ॥ १३.१५५.६२ ॥
ನಾಗರಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತುಂಬಿದ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.63
अग्रदाताऽग्रभोगी स्याद्बलवीर्यसमन्वितः ।
तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम् ॥ १३.१५५.६३ ॥
ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಬಲವೀರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.155.64
ज्वलन्त्यहरहो वेश्म याश्चास्य गृहदेवताः ।
ताः पूज्या भूतिकामेन प्रसृताग्रप्रदायिना ॥ १३.१५५.६४ ॥
ಪ್ರತಿದಿನ ದೀಪ ಬೆಳಗುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ, ಅವನ ಗೃಹದೇವತೆಗಳು — ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಬಂದವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಭಾಗ ನೀಡುವವನು — ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
13.155.65
इत्येतदसुरेन्द्राय काव्यः प्रोवाच भार्गवः ।
सुवर्णाय मनुः प्राह सुवर्णो नारदाय च ॥ १३.१५५.६५ ॥
ಹೀಗೆ ಭಾರ್ಗವ ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರ) ಅಸುರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಮನು ಸುವರ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಸುವರ್ಣ ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.155.66
नारदोऽपि मयि प्राह गुणानेतान्महाद्युते ।
त्वमप्येतद्विदित्वेह सर्वमाचर पुत्रक ॥ १३.१५५.६६ ॥
ನಾರದನು ಕೂಡ ನನಗೆ ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ. ನೀನೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಚರಿಸು, ಮಗನೇ.