మహాభారతం · అధ్యాయం 13.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.155.1
आलोकदानं नामैतत्कीदृशं भरतर्षभ ।
कथमेतत्समुत्पन्नं फलं वा तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१५५.१ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఈ ఆలోకదానం అనే దానం ఎలాంటిది? ఇది ఎలా ఉద్భవించింది, దాని ఫలం ఏమిటి? నాకు చెప్పండి.
13.155.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मनोः प्रजापतेर्वादं सुवर्णस्य च भारत ॥ १३.१५५.२ ॥
ఇక్కడ కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు — మనువు, ప్రజాపతి మరియు సువర్ణుల సంవాదం, భారతా.
13.155.3
तपस्वी कश्चिदभवत्सुवर्णो नाम भारत ।
वर्णतो हेमवर्णः स सुवर्ण इति विश्रुतः ॥ १३.१५५.३ ॥
భారతా, సువర్ణుడు అనే ఒక తపస్వి ఉండేవాడు. వర్ణంలో అతడు బంగారు రంగులో ఉండటం వల్ల సువర్ణుడని ప్రసిద్ధుడయ్యాడు.
13.155.4
कुलशीलगुणोपेतः स्वाध्यायोपरमं गतः ।
बहून्सुवंशप्रभवान्समतीतः स्वकैर्गुणैः ॥ १३.१५५.४ ॥
అతడు ఉత్తమ కులం, శీలం, గుణాలతో కూడినవాడు; స్వాధ్యాయాన్ని విడిచిపెట్టినవాడు; తన గుణాలతో ఉత్తమ వంశాల్లో పుట్టిన అనేకులను మించినవాడు.
13.155.5
स कदाचिन्मनुं विप्रो ददर्शोपससर्प च ।
कुशलप्रश्नमन्योन्यं तौ चोभौ तत्र चक्रतुः ॥ १३.१५५.५ ॥
ఒకసారి ఆ బ్రాహ్మణుడు మనువును చూసి అతని వద్దకు వెళ్ళాడు; అక్కడ ఇద్దరూ ఒకరి క్షేమాన్ని ఒకరు అడిగారు.
13.155.6
ततस्तौ सत्यसंकल्पौ मेरौ काञ्चनपर्वते ।
देवर्षिभिः सदा जुष्टे सहितौ संन्यषीदताम् ॥ १३.१५५.६ ॥
తరువాత సత్యసంకల్పులైన ఆ ఇద్దరూ, దేవర్షులు ఎల్లప్పుడూ సందర్శించే మేరు బంగారు పర్వతంపై కలిసి కూర్చున్నారు.
13.155.7
तत्र तौ कथयन्तौ स्तां कथा नानाविधाश्रयाः ।
ब्रह्मर्षिदेवदैत्यानां पुराणानां महात्मनाम् ॥ १३.१५५.७ ॥
అక్కడ వారిద్దరూ అనేక రకాల కథలు చెప్పుకుంటూ ఉన్నారు; బ్రహ్మర్షులు, దేవతలు, దైత్యులు, మహాత్ముల పురాణాల గురించిన కథలు.
13.155.8
सुवर्णस्त्वब्रवीद्वाक्यं मनुं स्वायंभुवं प्रति ।
हितार्थं सर्वभूतानां प्रश्नं मे वक्तुमर्हसि ॥ १३.१५५.८ ॥
అప్పుడు సువర్ణుడు స్వాయంభువ మనువుతో ఇలా అన్నాడు: 'సర్వ ప్రాణుల హితం కోసం, నా ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పడానికి మీరే అర్హులు.'
13.155.9
सुमनोगन्धधूपाद्यैरिज्यन्ते दैवतानि च ।
किमेतत्कथमुत्पन्नं फलं योगं च शंस मे ॥ १३.१५५.९ ॥
'పూలు, సుగంధం, ధూపం మొదలైన వాటితో దేవతలను పూజిస్తారు. ఇది ఎలా పుట్టింది, దీని ఫలం, దీని యోగం ఏమిటి — నాకు చెప్పండి.'
13.155.11
बलेर्वैरोचनस्येह त्रैलोक्यमनुशासतः ।
समीपमाजगामाशु शुक्रो भृगुकुलोद्वहः ॥ १३.१५५.११ ॥
ఇక్కడ విరోచనుని కుమారుడు బలి మూడు లోకాలను పాలిస్తుండగా, భృగు వంశ శ్రేష్ఠుడు శుక్రుడు వేగంగా అతని సమీపానికి వచ్చాడు.
13.155.12
तमर्घ्यादिभिरभ्यर्च्य भार्गवं सोऽसुराधिपः ।
निषसादासने पश्चाद्विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १३.१५५.१२ ॥
అర్ఘ్యము మొదలైన వాటితో ఆ భార్గవుని పూజించి, అసురాధిపతి, గొప్ప దక్షిణలిచ్చేవాడు, విధిప్రకారం ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
13.155.13
कथेयमभवत्तत्र त्वया या परिकीर्तिता ।
सुमनोधूपदीपानां सम्प्रदाने फलं प्रति ॥ १३.१५५.१३ ॥
'నువ్వు అక్కడ చెప్పిన కథ ఇదే; పూలు, ధూపం, దీపాల దానంతో కలిగే ఫలం గురించిన కథ అది.'
13.155.14
ततः पप्रच्छ दैत्येन्द्रः कवीन्द्रं प्रश्नमुत्तमम् ॥ १३.१५५.१४ ॥
అప్పుడు దైత్యేంద్రుడు కవీంద్రుడిని ఉత్తమమైన ప్రశ్న అడిగాడు.
13.155.15
सुमनोधूपदीपानां किं फलं ब्रह्मिवित्तम ।
प्रदानस्य द्विजश्रेष्ठ तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १३.१५५.१५ ॥
బ్రహ్మవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడా, పుష్పం, ధూపం, దీపం దానం చేయడం వల్ల ఫలం ఏమిటి? ద్విజశ్రేష్ఠా, దానిని మీరు చెప్పాలి.
13.155.16
अग्नीषोमादिसृष्टौ तु विष्णोः सर्वात्मनः प्रभोः ।
तपः पूर्वं समुत्पन्नं धर्मस्तस्मादनन्तरम् ॥ १३.१५५.१६ ॥
అగ్ని, సోమము మొదలైన సృష్టిలో, సర్వాత్ముడైన ప్రభువు విష్ణువు నుండి మొదట తపస్సు పుట్టింది, ఆ తర్వాత ధర్మం పుట్టింది.
13.155.17
एतस्मिन्नन्तरे चैव वीरुदोषध्य एव च ।
सोमस्यात्मा च बहुधा सम्भूतः पृथिवीतले।
अमृतं च विषं चैव याश्चान्यास्तृणजातयः ॥ १३.१५५.१७ ॥
ఈ మధ్యకాలంలో లతలు, ఓషధులు, సోముని ఆత్మ అనేక రూపాలలో భూతలంపై ఉద్భవించాయి. అమృతం, విషం, ఇతర తృణజాతులు కూడా.
13.155.18
अमृतं मनसः प्रीतिं सद्यस्तृप्तिं ददाति च ।
मनो ग्लपयते तीव्रं विषं गन्धेन सर्वशः ॥ १३.१५५.१८ ॥
అమృతం మనస్సుకు వెంటనే సంతోషాన్ని, తృప్తిని ఇస్తుంది. విషం దాని వాసనతో మనస్సును పూర్తిగా తీవ్రంగా క్షీణింపజేస్తుంది.
13.155.19
अमृतं मङ्गलं विद्धि महद्विषममङ्गलम् ।
ओषध्यो ह्यमृतं सर्वा विषं तेजोग्निसम्भवम् ॥ १३.१५५.१९ ॥
అమృతాన్ని శుభకరమైనదిగా తెలుసుకో, విషం గొప్ప అశుభం. అన్ని ఓషధులూ నిజానికి అమృతమే; విషం తేజస్సు, అగ్ని నుండి పుట్టింది.
13.155.20
अमृतं मनो ह्लादयते श्रियं चापि ददाति च ।
तस्मात्सुमनसः प्रोक्ता नरैः सुकृतकर्मभिः ॥ १३.१५५.२० ॥
అమృతం మనసును ఆనందింపజేస్తుంది, సంపదను కూడా ఇస్తుంది. అందుచేత పుణ్యకర్మలు చేసే మనుషులు వీటిని సుమనస్సులు అని పిలుస్తారు.
13.155.21
देवताभ्यः सुमनसो यो ददाति नरः शुचिः ।
तस्मै सुमनसो देवास्तस्मात्सुमनसः स्मृताः ॥ १३.१५५.२१ ॥
పవిత్రుడైన మనిషి దేవతలకు పుష్పాలు సమర్పిస్తే, దేవతలు అతనిపై ప్రసన్నులవుతారు; అందుచేత వీటిని సుమనస్సులు అని స్మరిస్తారు.
13.155.22
यंयमुद्दिश्य दीयेरन्देवं सुमनसः प्रभो ।
मङ्गलार्तं स तेनास्य प्रीतो भवति दैत्यप ॥ १३.१५५.२२ ॥
ఓ ప్రభూ, ఏ దేవుడిని ఉద్దేశించి పుష్పాలు అర్పిస్తారో, ఆ దేవుడు మంగళం కోరేవాని పట్ల ప్రసన్నుడవుతాడు; ఓ దైత్యపతీ.
13.155.23
ज्ञेयास्तूग्राश्च सौम्याश्च तेजस्विन्यश्च ताः पृथक् ।
ओषध्यो बहुवीर्या हि बहुरूपास्तथैव च ॥ १३.१५५.२३ ॥
ఆ ఓషధులు విడివిడిగా తెలుసుకోవాలి — కొన్ని ఉగ్రమైనవి, కొన్ని సౌమ్యమైనవి, కొన్ని తేజోవంతమైనవి; అవి అనేక శక్తులు, అనేక రూపాలు కలవి.
13.155.24
यज्ञियानां च वृक्षाणामयज्ञीयान्निबोध मे ।
आसुराणि च माल्यानि दैवतेभ्यो हितानि च ॥ १३.१५५.२४ ॥
యజ్ఞార్హమైన వృక్షాలను, యజ్ఞార్హం కాని వృక్షాలను నా నుండి తెలుసుకో. ఆసుర మాలలను, దేవతలకు హితకరమైన మాలలను కూడా (తెలుసుకో).
13.155.25
रक्षसामुरगाणां च यक्षाणां च तथा प्रियाः ।
मनुष्याणां पितॄणां च कान्ता यास्त्वनुपूर्वशः ॥ १३.१५५.२५ ॥
రాక్షసులకు, నాగులకు, యక్షులకు ప్రియమైనవి; మనుషులకు, పితృదేవతలకు ఇష్టమైనవి — వాటిని క్రమంగా (తెలుసుకో).
13.155.26
वन्या ग्राम्याश्चेह तथा कृष्टोप्ताः पर्वताश्रयाः ।
अकण्टकाः कण्टकिनो गन्धरूपरसान्विताः ॥ १३.१५५.२६ ॥
ఇక్కడ అడవిలో పెరిగినవి, గ్రామాల్లో పండించినవి, దున్ని విత్తినవి, పర్వతాలపై ఉండేవి, ముళ్లులేనివి, ముళ్లున్నవి, గంధ-రూప-రసాలతో కూడినవి (మొక్కలు ఉన్నాయి).
13.155.27
द्विविधो हि स्मृतो गन्ध इष्टोऽनिष्टश्च पुष्पजः ।
इष्टगन्धानि देवानां पुष्पाणीति विभावय ॥ १३.१५५.२७ ॥
గంధం రెండు విధాలుగా చెప్పబడింది—ఇష్టమైనది, అనిష్టమైనది; అది పుష్పాల నుండి పుడుతుంది. దేవతల పుష్పాలు ఇష్టమైన గంధం కలిగినవని తెలుసుకో.
13.155.28
अकण्टकानां वृक्षाणां श्वेतप्रायाश्च वर्णतः ।
तेषां पुष्पाणि देवानामिष्टानि सततं प्रभो ॥ १३.१५५.२८ ॥
ముళ్లులేని చెట్ల పువ్వులు, రంగులో ఎక్కువగా తెల్లగా ఉండేవి—ఓ ప్రభూ—దేవతలకు ఎల్లప్పుడూ ఇష్టమైనవి.
13.155.29
पद्मं च तुलसी जातिरापः सर्वेषु पूजिता ।
जलजानि च माल्यानि पद्मादीनि च यानि वै।
गन्धर्वनागयक्षेभ्यस्तानि दद्याद्विचक्षणः ॥ १३.१५५.२९ ॥
పద్మం, తులసి, మల్లె, జలం అన్నిటిలోనూ పూజింపబడేవి. జలంలో పుట్టినవి, పద్మం మొదలైన మాలలు ఏవైనా, వివేకి వాటిని గంధర్వులకు, నాగులకు, యక్షులకు ఇవ్వాలి.
13.155.30
ओषध्यो रक्तपुष्पाश्च कटुकाः कण्टकान्विताः ।
शत्रूणामभिचारार्थमथर्वसु निदर्शिताः ॥ १३.१५५.३० ॥
ఎర్రని పువ్వులు, ఘాటుగా, ముళ్లతో కూడిన ఓషధులు శత్రువులపై అభిచార ప్రయోగానికి అథర్వవేదాలలో సూచించబడ్డాయి.
13.155.31
तीक्ष्णवीर्यास्तु भूतानां दुरालम्भाः सकण्टकाः ।
रक्तभूयिष्ठवर्णाश्च कृष्णाश्चैवोपहारयेत् ॥ १३.१५५.३१ ॥
కానీ భూతాలకు తీక్ష్ణ శక్తి కలిగినవి, సమీపించడానికి కష్టమైనవి, ముళ్లు కలిగినవి, ఎక్కువగా ఎర్రనివి, నల్లనివి కూడా సమర్పించాలి.
13.155.32
मनोहृदयनन्दिन्यो विमर्दे मधुराश्च याः ।
चारुररूपाः सुमनसो मानुपाणां स्मृता विभो ॥ १३.१५५.३२ ॥
మనసుకు, హృదయానికి ఆనందం కలిగించేవి, నలిపినప్పుడు కూడా మధురమైనవి, అందమైన రూపం కలిగినవి అయిన ఆ పుష్పాలు మానవులకు చెందినవని చెప్పబడ్డాయి, ఓ విభూ.
13.155.33
न तु श्मशानसम्भूता न देवायतनोद्भवाः ।
सन्नयेत्पुष्टियुक्तेषु विवाहेषु रहःसु च ॥ १३.१५५.३३ ॥
కానీ శ్మశానంలో పుట్టినవి కావు, దేవాలయాలలో పెరిగినవి కావు; సంపద నిచ్చే కర్మలలో, వివాహాలలో, రహస్య క్రియలలో వాటిని సమర్పించాలి.
13.155.34
गिरिसानुरुहाः सौम्या देवानामुपधारयेत् ।
प्रोक्षिताभ्युक्षिताः सौम्या यथायोगं यथास्मृति ॥ १३.१५५.३४ ॥
పర్వత శిఖరాలపై పెరిగిన సౌమ్య పుష్పాలను దేవతలకు సమర్పించాలి; ప్రోక్షితమై అభ్యుక్షితమైన సౌమ్య పుష్పాలను తగిన విధంగా, స్మృతి ప్రకారం సమర్పించాలి.
13.155.35
गन्धेन देवास्तुष्यन्ति दर्शनाद्यक्षराक्षसाः ।
नागाः समुपभोगेन त्रिभिरेतैस्तु मानुषाः ॥ १३.१५५.३५ ॥
సుగంధంతో దేవతలు సంతోషిస్తారు, దర్శనంతో యక్షులు, రాక్షసులు; నాగులు అనుభవంతో సంతోషిస్తారు, ఈ మూడింటితో మానవులు.
13.155.36
सद्यः प्रीणाति देवान्वै ते प्रीता भावयन्त्युत ।
सङ्कल्पसिद्धा मर्त्यानामीप्सिताश्च मनोरथाः ॥ १३.१५५.३६ ॥
అది వెంటనే దేవతలను సంతోషపరుస్తుంది; వారు సంతుష్టులై పోషిస్తారు, మానవుల సంకల్పాలు సిద్ధిస్తాయి, కోరిన మనోరథాలు నెరవేరుతాయి.
13.155.37
देवाः प्रीणन्ति सततं मानिता मानयन्ति च ।
अवज्ञातावधूताश्च निर्दहन्त्यधमान्नरान् ॥ १३.१५५.३७ ॥
దేవతలు ఎల్లప్పుడూ సంతోషిస్తారు; సన్మానించబడితే వారు కూడా సన్మానిస్తారు; అవమానించబడినా, తిరస్కరించబడినా అధములైన మానవులను దహించివేస్తారు.
13.155.38
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि धूपदानविधेः फलम् ।
धूपांश्च विविधान्साधूनसाधूंश्च निबोध मे ॥ १३.१५५.३८ ॥
ఇక నుండి ధూపదాన విధి యొక్క ఫలాన్ని నేను చెబుతాను; వివిధ మంచి, చెడు ధూపాలను నా నుండి తెలుసుకో.
13.155.39
निर्यासाः सरलाश्चैव कृत्रिमाश्चैव ते त्रयः ।
इष्टोऽनिष्टो भवेद्गन्धस्तन्मे विस्तरशः शृणु ॥ १३.१५५.३९ ॥
నిర్యాసాలు, సరళం, కృత్రిమం అనే ఈ మూడు ఉన్నాయి; వాసన ఇష్టమైనదిగా లేదా అనిష్టమైనదిగా ఉండవచ్చు. దానిని నా నుండి విపులంగా విను.
13.155.40
निर्यासाः सल्लकीवर्ज्या देवानां दयितास्तु ते ।
गुग्गुलुः प्रवरस्तेषां सर्वेपामिति निश्चयः ॥ १३.१५५.४० ॥
సల్లకిని మినహాయించి ఈ నిర్యాసాలు దేవతలకు ప్రియమైనవి; వాటిలో గుగ్గులు శ్రేష్ఠమైనది అనేది నిశ్చయం.
13.155.41
अगुरुः सारिणां श्रेष्ठो यक्षराक्षसभोगिनाम् ।
दैत्यानां सल्लकीजश्च काङ्क्षितो यश्च तद्विधः ॥ १३.१५५.४१ ॥
అగురు సారి-సుగంధాలలో శ్రేష్ఠమైనది; యక్ష, రాక్షస, నాగులకు; దైత్యులకు సల్లకి నుండి పుట్టినది, అలాంటి వాటిలో కోరదగినది.
13.155.42
अथ सर्जरसादीनां गन्धैः पार्थिवदारवैः ।
फाणितासवसंयुक्तैर्मनुष्याणां विधीयते ॥ १३.१५५.४२ ॥
ఇక, సర్జరసం మొదలైన సుగంధాలతో, భూమిపై ఉన్న కలపతో, బెల్లం మరియు ఆసవంతో కలిపి మనుషులకు విధించబడుతుంది.
13.155.43
देवदानवभूतानां सद्यस्तुष्ठिकरः स्मृतः ।
येऽन्ये वैहारिकास्तत्र मानुषाणामिति स्मृताः ॥ १३.१५५.४३ ॥
దేవతలు, దానవులు, భూతాలకు తక్షణమే తృప్తినిచ్చేవిగా స్మరించబడ్డాయి; ఇతర వైహారికాలు మనుషులకు చెప్పబడ్డాయి.
13.155.44
य एवोक्ताः सुमनसां प्रदाने गुणहेतवः ।
धूपेष्वपि परिज्ञेयास्त एव प्रीतिवर्धनाः ॥ १३.१५५.४४ ॥
పుష్పదానంలో పుణ్యకారణాలుగా ఏవి చెప్పబడ్డాయో, అవే ధూపాలలోనూ తెలుసుకోదగినవి; అవే ప్రీతిని పెంచేవి.
13.155.45
दीपदाने प्रवक्ष्यामि फलयोगमनुत्तमम् ।
यथा येन यदा चैव प्रदेया यादृशाश्च ते ॥ १३.१५५.४५ ॥
దీపదానంలో అత్యుత్తమ ఫలసంబంధాన్ని చెబుతాను — ఎలా, ఎవరిచేత, ఎప్పుడు, ఎలాంటి దీపాలు ఇవ్వాలి.
13.155.46
ज्योतिस्तेजः प्रकाशं वाऽप्यूध्वगं चापि वर्धते ।
प्रदानं तेजसां तस्मात्तेजो वर्धयते नृणाम् ॥ १३.१५५.४६ ॥
జ్యోతి, తేజస్సు, ప్రకాశం ఊర్ధ్వగామిగా కూడా వృద్ధి చెందుతాయి. అందువల్ల తేజస్సుల దానం మనుషుల తేజస్సును పెంచుతుంది.
13.155.47
अन्धतमस्तमिस्रं च दक्षिणायनमेव च ।
उत्तरायणमेतस्माज्ज्योतिर्दानं प्रशस्यते ॥ १३.१५५.४७ ॥
అంధతమస్సు, తమిస్రం, దక్షిణాయనం, ఉత్తరాయణం — వీటిలో జ్యోతిదానం ప్రశంసించబడుతుంది.
13.155.48
यस्मादूर्ध्वगमे तत्तु तमसश्चैव भेषजम् ।
तस्मादूर्ध्वगतेर्दाता भवेदत्रेति निश्चयः ॥ १३.१५५.४८ ॥
ఊర్ధ్వగమనంలో అదే చీకటికి ఔషధం; కాబట్టి ఇక్కడ ఊర్ధ్వగతికి దాత కావాలి — ఇది నిశ్చయం.
13.155.49
देवास्तेजस्विनो यस्मात्प्रभावन्तः प्रकाशकाः ।
तामसा राक्षसाश्चैव तस्माद्दीपः प्रदीयते ॥ १३.१५५.४९ ॥
దేవతలు తేజస్వులు, ప్రభావశాలురు, ప్రకాశకులు; తామస రాక్షసులు మాత్రం కాదు. కాబట్టి దీపం సమర్పించబడుతుంది.
13.155.50
आलोकदानाच्चक्षुष्मान्प्रभायुक्तो भवेन्नरः ।
तान्दत्त्वा नोपहिंसेन न हरेन्नोपनाशयेत् ॥ १३.१५५.५० ॥
వెలుగు దానం చేయడం వల్ల మనిషి చూపు కలవాడై ప్రకాశవంతుడవుతాడు. వాటిని ఇచ్చి హింసించకూడదు, తీసుకుపోకూడదు, నశింపజేయకూడదు.
13.155.51
दीपहार्ता भवेदन्धस्तमोगतिरसुप्रभः ।
दीपप्रदः स्वर्गलोके दीपमाली विराजते ॥ १३.१५५.५१ ॥
దీపాన్ని అపహరించేవాడు గుడ్డివాడవుతాడు, చీకటి గతిని పొంది ప్రాణకాంతి లేనివాడవుతాడు. దీపం దానం చేసేవాడు స్వర్గలోకంలో దీపమాలలతో ప్రకాశిస్తాడు.
13.155.52
हविपा प्रथमः कल्पो द्वितीयश्चौषधीरसैः ।
वसामेदोस्थिनिर्यासैर्न कार्यः पुष्टिमिच्छता ॥ १३.१५५.५२ ॥
మొదటి విధానం హవిస్సుతో; రెండవది ఓషధి రసాలతో. పుష్టిని కోరువాడు వసా, మేదస్సు, ఎముక, నిర్యాసాలతో చేయకూడదు.
13.155.53
देवालये सभायां च गिरौ चैत्यचतुष्पथे ।
दीपदाता भवेन्नित्यं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१५५.५३ ॥
దేవాలయంలో, సభలో, పర్వతంపై, చైత్యంలో, నాలుగు దారుల కూడలిలో తన శ్రేయస్సు కోరువాడు ఎల్లప్పుడూ దీపదాత కావాలి.
13.155.54
कुलोद्योतो विशुद्धात्मा प्रकाशत्वं च गच्छति ।
ज्योतिषां चैव सालोक्यं दीपदाता भवेन्नरः ॥ १३.१५५.५४ ॥
కులాన్ని ప్రకాశింపజేసి, శుద్ధ ఆత్మ కలవాడు ప్రకాశాన్ని పొందుతాడు; దీపదాత జ్యోతులతో సాలోక్యాన్ని కూడా పొందుతాడు.
13.155.55
बलिकर्मसु वक्ष्यामि गुणान्कर्मफलोदयान् ।
देवयक्षोरगनृणां भूतानामथ रक्षसाम् ॥ १३.१५५.५५ ॥
బలి కర్మల గురించి, వాటి గుణాలను, కర్మఫలాల నుండి వచ్చే ఫలితాలను చెబుతాను — దేవతలు, యక్షులు, నాగులు, మనుషులు, భూతాలు, రాక్షసుల కోసం.
13.155.56
येषां नाग्रभुजो विप्रा देवतातिथिबालकाः ।
राक्षसानेव तान्विद्धि निर्वषट्कारमङ्गलान् ॥ १३.१५५.५६ ॥
ఎవరి ముందు బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, అతిథులు, పిల్లలు అగ్రభోజనం స్వీకరించరో, వారిని వషట్కారము మరియు మంగళము లేనివారైన రాక్షసులుగా తెలుసుకో.
13.155.57
तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम् ।
शिरसा प्रणतश्चापि हरेद्बलिमतन्द्रितः ॥ १३.१५५.५७ ॥
కాబట్టి దేవతలకు గౌరవంగా అగ్రభాగాన్ని సమర్పించాలి; తల వంచి, బద్ధకం లేకుండా బలిని తీసుకురావాలి.
13.155.58
गृह्णन्ति देवता नित्यमाशंसन्ति सदा गृहान् ।
बाह्याश्चागन्तवो येऽन्ये यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ १३.१५५.५८ ॥
దేవతలు ఎప్పుడూ స్వీకరిస్తారు, ఇళ్లను ఎల్లప్పుడూ ఆశిస్తారు; బయటి, వచ్చే ఇతర యక్షులు, రాక్షసులు, నాగులు కూడా.
13.155.59
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
ते प्रीताः प्रीणयन्त्येनमायुषा यशसा धनैः ॥ १३.१५५.५९ ॥
ఇక్కడ ఇచ్చిన దాని వల్ల దేవతలూ పితృదేవతలూ జీవిస్తారు. వారు సంతోషించి ఇతనికి ఆయువు, కీర్తి, ధనాలతో తృప్తి కలిగిస్తారు.
13.155.60
बलयः सह पुष्पैस्तु देवानामुपहारयेत् ।
दधिदुग्धमयाः पुण्याः सुगन्धाः प्रियदर्शनाः ॥ १३.१५५.६० ॥
దేవతలకు పువ్వులతో బలులు సమర్పించాలి; పెరుగు, పాలతో చేసినవి, పవిత్రమైనవి, సువాసనలు కలవి, చూడ ముచ్చటగొలిపేవి.
13.155.61
कार्या रुधिरमांसाढ्या बलयो यक्षरक्षसाम् ।
सुरासवपुरस्कारा लाजोल्लापिकभूषिताः ॥ १३.१५५.६१ ॥
యక్షులకు రాక్షసులకు రక్తమాంసాలతో నిండిన బలులు చేయాలి; సురా, ఆసవములు ముఖ్యంగా కలిగి, లాజలు మాలలతో అలంకరించినవి.
13.155.62
नागानां दयिता नित्यं पद्मोत्पलविमिश्रिताः ।
तिलान्गुडसुसम्पन्नान्भूतानामुपहारयेत् ॥ १३.१५५.६२ ॥
నాగులకు ఎల్లప్పుడూ ప్రియమైనవి, పద్మాలు మరియు కలువలతో కలిపినవి, నువ్వులు మరియు బెల్లంతో బాగా సమృద్ధిగా ఉన్నవి; వాటిని భూతాలకు సమర్పించాలి.
13.155.63
अग्रदाताऽग्रभोगी स्याद्बलवीर्यसमन्वितः ।
तस्मादग्रं प्रयच्छेत देवभ्यः प्रतिपूजितम् ॥ १३.१५५.६३ ॥
మొదటి భాగాన్ని ఇచ్చేవాడు మొదటి భాగాన్ని అనుభవించేవాడవుతాడు, బలవీర్యాలతో కూడినవాడవుతాడు; కాబట్టి దేవతలకు గౌరవంగా మొదటి భాగాన్ని సమర్పించాలి.
13.155.64
ज्वलन्त्यहरहो वेश्म याश्चास्य गृहदेवताः ।
ताः पूज्या भूतिकामेन प्रसृताग्रप्रदायिना ॥ १३.१५५.६४ ॥
ప్రతిదినం దీపాలు వెలిగే ఇంట్లో ఉండే అతని గృహదేవతలు — సంపదను కోరేవాడు, ఎదురొచ్చినవారికి మొదటి భాగాన్ని ఇచ్చేవాడు — వారిని పూజించాలి.
13.155.65
इत्येतदसुरेन्द्राय काव्यः प्रोवाच भार्गवः ।
सुवर्णाय मनुः प्राह सुवर्णो नारदाय च ॥ १३.१५५.६५ ॥
ఇలా భార్గవుడైన కావ్యుడు అసురేంద్రునితో చెప్పాడు; మనువు సువర్ణునికి చెప్పాడు; సువర్ణుడు నారదునికి చెప్పాడు.
13.155.66
नारदोऽपि मयि प्राह गुणानेतान्महाद्युते ।
त्वमप्येतद्विदित्वेह सर्वमाचर पुत्रक ॥ १३.१५५.६६ ॥
నారదుడు కూడా నాకు ఈ గుణాలను చెప్పాడు, మహాతేజస్వీ. నువ్వు కూడా దీన్ని తెలుసుకుని ఇక్కడ అన్నీ ఆచరించు, పుత్రా.