Mahābhārata · Adhyāya 13.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.158.1
ब्राह्मणस्वानि ये मन्दा हरन्ति भरतर्षभ ।
नृशंसकारिणो योनिं कां ते गच्छन्ति मानवाः ॥ १३.१५८.१ ॥
Stier der Bharatas! In welchen Mutterschoß gehen jene Toren, die den Brahmanen ihr Eigentum rauben und grausame Taten begehen?
13.158.2
पातकानां परं ह्येतद्ब्रह्मस्वहरणं बलात् ।
सान्वयास्ते विनश्यन्ति चण्डालाः प्रेत्य चेह च ॥ १३.१५८.२ ॥
Das gewaltsame Rauben des Besitzes eines Brahmanen ist die größte aller Sünden; solche Kandāla werden samt ihrer Sippe vernichtet, hier wie nach dem Tod.
13.158.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनमम् ।
चण्डालस्य च संवादं क्षत्रबन्धोश्च भारत ॥ १३.१५८.३ ॥
Hierzu erzählt man auch diese alte Geschichte, den Dialog zwischen einem Kandāla und einem verkommenen Kṣatriya, o Bhārata.
13.158.4
वृद्धरूपोऽसि चण्डाल बालवच्च विचेष्टसे ।
श्वखराणां रजःसेवी कस्मादुद्विजसे गवाम् ॥ १३.१५८.४ ॥
Kandāla, obwohl du äußerlich alt bist, benimmst du dich wie ein Kind. Warum schreckst du, der du vom Staub der Hunde und Esel lebst, vor den Kühen zurück?
13.158.5
साधुभिर्गर्हितं कर्म चण्डालस्य विधीयते ।
कस्माद्गोरजसा ध्वस्तमङ्गं तोयेन सिञ्चसि ॥ १३.१५८.५ ॥
Taten, die von Guten getadelt werden, sind dem Kandāla vorgeschrieben. Warum also besprengst du deinen Körper mit Wasser, der durch Kuhstaub befleckt ist?
13.158.6
ब्राह्मणस्य गवां राजन्प्रयान्तीनां रजः पुरा ।
सोममुद्ध्वंसयामास तं सोममपिबन्द्विजाः ॥ १३.१५८.६ ॥
O König, einst verdarb der Staub, den die Kühen eines Brahmanen beim Gehen aufwirbelten, den Soma; und die Brahmanen tranken diesen verdorbenen Soma.
13.158.7
भृत्यानामपि राज्ञस्तु रजसा ध्वंसितं मखे ।
तत्पानाच्च द्विजाः सर्वे क्षिप्रं नरकमाविशन् ॥ १३.१५८.७ ॥
Auch durch den Staub der Diener des Königs wurde er im Opfer verunreinigt; und nachdem sie ihn getrunken hatten, traten alle Zweimalgeborenen schnell in die Hölle ein.
13.158.8
दीक्षितश्च स राजाऽपि क्षिप्रं नरकमाविशत् ।
सह तैर्याजकैः सर्वैर्ब्रह्मस्वमुपजीव्य तत् ॥ १३.१५८.८ ॥
Auch jener geweihte König trat zusammen mit all den Priestern schnell in die Hölle ein, weil er vom Besitz eines Brahmanen gelebt hatte.
13.158.9
येऽपि तत्रापिबन्क्षीरं घृतं दधि च मानवाः ।
ब्राह्मणाः सहराजन्याः सर्वे नरकमाविशन् ॥ १३.१५८.९ ॥
Und die Menschen, die dort Milch, Ghee und Dickmilch tranken — Brahmanen zusammen mit Kṣatriyas — traten alle in die Hölle ein.
13.158.10
जघ्नुस्ताः पयसा पुत्रांस्तथा पौत्रान्विधूय तान् ।
पशूनवेक्षमाणश्च साधुवृत्तेन दंपती ॥ १३.१५८.१० ॥
Jene (Kühe) erschlugen mit ihrer Milch die Söhne und ebenso die Enkel; und jenes Paar von tugendhaftem Wandel, sie abschüttelnd und das Vieh betrachtend.
13.158.11
अहं तत्रावसं राजन्ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
तासां मे रजसा ध्वस्तं भैक्षमासीन्नराधिप ॥ १३.१५८.११ ॥
O König, ich wohnte dort als keuscher Schüler, Herr meiner Sinne; durch ihren Staub wurde meine Almosenspeise verdorben, o Herr der Menschen.
13.158.12
चण्डालोऽहं ततो राजन्भुक्त्वा तदभवं नृप ।
ब्रह्मस्वहारी न नृपः सोऽप्रतिष्ठां गतिं ययौ ॥ १३.१५८.१२ ॥
Dann, o König, wurde ich, nachdem ich es gegessen hatte, ein Caṇḍāla, o König. Jener König, ein Räuber des Brahmanen-Gutes, fand keinen festen Halt und ging seinen Weg.
13.158.13
तस्माद्धरेन्न विप्रस्वं कदाचिदपि किञ्चन ।
न पश्येन्नानुमोदेच्च न हर्तुं किञ्चिदाहरेत् ॥ १३.१५८.१३ ॥
Daher soll man niemals auch nur das Geringste vom Besitz eines Brahmanen nehmen; man soll ihn nicht ansehen, nicht billigen und nichts herbeibringen, um ihn an sich zu reißen.
13.158.14
ब्रह्मस्वं रजसा ध्वस्तं भुक्त्वा मां पश्य यादृशम् ।
तस्मात्सोमोऽप्यविक्रेयः पुरुषेण विपश्चिता ॥ १३.१५८.१४ ॥
Sieh den Ertrag davon, das Gut eines Brahmanen zu essen, das vom Staub der Sünde befleckt ist: Sieh mich an und sieh, in welchen Zustand ich geraten bin. Daher darf der weise Mann nicht einmal den Soma verkaufen.
13.158.15
एतद्धि धनमुत्कृष्टं द्विजानामविशेषतः ।
विक्रयं त्विह सोमस्य गर्हयन्ति मनीषिणः ॥ १३.१५८.१५ ॥
Dieser Reichtum ist für die Zweimalgeborenen ohne Unterschied der höchste; und hier verurteilen die Weisen den Verkauf des Soma.
13.158.16
ये चैनं क्रीणते तात ये च विक्रीणते जनाः ।
ते तु वैवस्वतं प्राप्य रौरवं यान्ति सर्वशः ॥ १३.१५८.१६ ॥
Lieber Sohn, diejenigen, die es kaufen, und diejenigen, die es verkaufen – sie alle gelangen, wenn sie in das Reich Vaivasvatas kommen, vollständig in die Hölle Raurava.
13.158.17
सोमं तु रजसा ध्वस्तं विक्रीणन्विधिपूर्वकम् ।
श्रोत्रियो वार्धुषी भूत्वा नचिरं स विनश्यति ॥ १३.१५८.१७ ॥
Wer jedoch den vom Staub der Sünde befleckten Soma gemäß der Vorschrift verkauft, wird, obwohl er ein gelehrter Brahmane ist, ein Wucherer und besteht nicht lange; er geht zugrunde.
13.158.18
नरकं त्रिंशतं प्राप्य स्वविष्ठामुपजीवति ।
ब्रह्मस्वहारी नरकान्यातनाश्चानुभूय तु।
मलेषु च कृमिर्भूत्वा श्वविष्ठामुपजीवती ॥ १३.१५८.१८ ॥
Nachdem er dreißig Arten von Höllen erreicht hat, lebt er von seinen eigenen Exkrementen. Der Dieb des Besitzes eines Brahmanen, der Höllen und Qualen erduldet hat, wird danach ein Wurm im Schmutz und lebt von Hundekot.
13.158.19
श्वचर्यामतिमानं च सखिदारेषु विप्लवम् ।
तुलयाधारयद्धर्मो ह्यतिमानोऽतिरिच्यते ॥ १३.१५८.१९ ॥
Das Verhalten eines Ausgestoßenen, übermäßiger Stolz gegenüber Freunden und Ehefrauen sowie Verfehlung — das Dharma wog sie auf der Waage, und allein der atimāna erwies sich als schwerer.
13.158.20
म्लानं मां विकलं पश्य विवर्णं हरिणं कृशम् ।
अतिमानेनि मां पश्य पापां गतिमुपागतम् ॥ १३.१५८.२० ॥
Sieh mich — verwelkt, gebrochen, verfärbt, blass und abgemagert; sieh mich, der ich durch übermäßigen Stolz in einen sündhaften Zustand geraten bin.
13.158.21
अहं वै विपुले तात कुले दनसमन्विते ।
पौराणे जन्मनि विभो ज्ञानविज्ञानपारगः ॥ १३.१५८.२१ ॥
Ich nämlich, lieber Herr, war in einer weiten, an Gaben reichen Familie, in einer alten Geburt, o Herr, ein Meister des Wissens und des besonderen Wissens.
13.158.22
अभवं तत्र जानानो ह्येतान्दोषान्मदात्सदा ।
संरब्ध एव भूतानां पृष्ठमांसमभक्षयम् ॥ १३.१५८.२२ ॥
Dort war ich, obwohl ich diese Fehler kannte, stets vom Stolz berauscht; gegen die Lebewesen erzürnt, aß ich das Fleisch ihres Rückens.
13.158.23
सोऽहं वै विदितः सर्वैर्दूरगो वनिनो वने ।
साधूनां परिभावेप्सुर्विप्राणां गर्वितो धनैः।
इमामवस्थां सम्प्राप्तः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १३.१५८.२३ ॥
Ich, der allen bekannt war, der als Waldbewohner weit im Wald umherstreifte, der die Tugendhaften demütigen wollte und, stolz auf meinen Reichtum, gegenüber den Brahmanen — ich bin in diesen Zustand gelangt; sieh die Umkehrung der Zeit.
13.158.24
आदीप्तमिव चैलान्तं भ्रमरैरिव चार्दितम् ।
धावमानं सुसंरब्दं फश्य मां रजसाऽन्वितम् ॥ १३.१५८.२४ ॥
Sieh mich, wie den brennenden Saum eines Gewandes, von Fliegen geplagt, in großer Erregung laufend, mit Staub bedeckt.
13.158.25
स्वाध्यायैस्तु महात्पापं हरन्ति गृहमेधिनः ।
दानैः पृथग्विधैश्चापि विप्रजात्यां मनीषिणः ॥ १३.१५८.२५ ॥
Hausväter tilgen große Sünde durch das Studium der Veden, und die Weisen der Brahmanenkaste tilgen sie auch durch Gaben verschiedener Art.
13.158.26
तथा पापकृतं विप्रमाश्रमस्तं महीपते ।
सर्वसङ्गविनिर्मुक्तं छन्दांस्युत्तारयन्त्युत ॥ १३.१५८.२६ ॥
Ebenso, o Herr der Erde, führen die Veden auch den Brahmanen, der Sünde begangen hat, hinüber, wenn er im Lebensstadium von allen Bindungen befreit ist.
13.158.27
अहं हि पापयोन्यां वै प्रसूतः क्षत्रियर्षभ ।
निश्चयं नाधिगच्छामि कथं मुच्येयमित्युत ॥ १३.१५८.२७ ॥
Ich bin doch aus einem sündhaften Schoß geboren, o Stier unter den Kṣatriyas; ich finde keine Gewissheit, wie ich befreit werden könnte.
13.158.28
जातिस्मरत्वं च मम केनचित्पूर्वकर्मणा ।
शुभने येन मोक्षं वै प्राप्तुमिच्छाम्यहं नृप ॥ १३.१५८.२८ ॥
Durch eine gute Tat in einem früheren Leben habe ich die Erinnerung an meine früheren Geburten; und eben dadurch, o König, wünsche ich Befreiung zu erlangen.
13.158.29
त्वमिमं सम्प्रपन्नाय संशयं ब्रूहि पृच्छते ।
चण्डालत्वात्कथमहं मुच्येयमिति सत्तम ॥ १३.१५८.२९ ॥
Du, o Bester der Guten, sag diesem, der zu dir gekommen ist und diesen Zweifel fragt: Wie kann ich, als Chandāla, befreit werden?
13.158.30
चण्डाल प्रतिजानीहि येन मोक्षमवाप्स्यसि ।
ब्राह्मणार्थे त्यजन्प्राणान्गतिमिष्टामवाप्स्यसि ॥ १३.१५८.३० ॥
O Chandāla, lege das Gelübde ab, durch das du Befreiung erlangen wirst; indem du dein Leben für einen Brahmanen opferst, wirst du das ersehnte Ziel erreichen.
13.158.31
दत्त्वा शरीरं क्रव्याद्भ्यो रणाग्नौ द्विजहेतुकम् ।
हित्वा प्राणान्प्रमोक्षस्ते नान्यथा मोक्षमर्हसि ॥ १३.१५८.३१ ॥
Nachdem du deinen Körper den Fleischfressern im Feuer der Schlacht um der Zweimalgeborenen willen gegeben und dein Leben hingegeben hast, wirst du Befreiung erlangen; andernfalls verdienst du keine Befreiung.
13.158.32
इत्युक्तः स तदा तेन ब्रह्मस्वार्थे परन्तप ।
हित्वा रणमुखे प्राणान्गतिमिष्टामवाप ह ॥ १३.१५८.३२ ॥
O Feindeverbrenner, so von ihm angesprochen, gab er dann sein Leben an der Front der Schlacht für den Besitz der Brahmanen hin und erlangte das ersehnte Ziel.
13.158.33
तस्माद्रक्ष्यं त्वया पुत्र ब्रह्मस्वं भरतर्षभ ।
यदीच्छसि महाबाहो शाश्वतीं गतिमात्मनः ॥ १३.१५८.३३ ॥
Darum, mein Sohn, Stier der Bharatas, musst du den Besitz der Brahmanen schützen, o Starkarmiger, wenn du dir ein ewiges Ziel wünschst.