Mahābhārata · Adhyāya 13.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.162.1
कथं ज्येष्ठः कनिष्ठेषु वर्तेत भरतर्षभ ।
कनिष्ठाश्च यथा ज्येष्ठे वर्तेरंस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१६२.१ ॥
Toro de los Bhāratas, ¿cómo debe conducirse el mayor con los menores, y cómo deben conducirse los menores con el mayor? Dímelo.
13.162.2
ज्येष्ठवत्तात वर्तस्व ज्येष्ठोसि हि तथा भवान् ।
गुरोर्गरीयसी वृत्तिर्या च शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.२ ॥
Querido hijo, compórtate como un mayor, pues tú eres el mayor. La conducta debida al maestro pesa más que la debida al discípulo, descendiente de Bharata.
13.162.3
न गुरावकृतप्रज्ञे शक्यं शिष्येण वर्तितुम् ।
गुरौ हि सदृशी वृत्तिर्यथा शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.३ ॥
No es posible que un discípulo se conduzca con un maestro cuya sabiduría aún no está madura. Pues la conducta adecuada hacia el maestro es igual a la del discípulo, descendiente de Bharata.
13.162.4
अन्धः स्यादन्धवेलायां जडः स्यादपि वा बुधः ।
परिहारेण तद्ब्रूयाद्यस्तेषां स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १३.१६२.४ ॥
Ya sea ciego, torpe o sabio, si alguno de ellos yerra en un momento de ceguera, debe decírselo con un rodeo, evitando la reprensión directa.
13.162.5
प्रत्यक्षं भिन्नहृदया भेदयेयुर्यथाऽहिताः ।
श्रियाऽभितप्तास्तद्भेदान्नभिन्नाः स्युः समाहिताः
श्रियाऽभितप्ताः कौन्तेय भेदकामास्तथाऽरयः ॥ १३.१६२.५ ॥
Los de corazón dividido siembran discordia abiertamente, como enemigos. Los abrasados por la prosperidad se separan por esa división, mientras que los unidos no se dividen. Hijo de Kuntī, los enemigos consumidos por la prosperidad desean solo la división.
13.162.6
ज्येष्ठः कुलं वर्धयति विनाशयति वा पुनः ।
हन्ति सर्वमपि ज्येष्ठः प्रायो दुर्विनयादिह ॥ १३.१६२.६ ॥
El mayor hace crecer a la familia o la destruye. Aquí, sobre todo por la mala disciplina, el mayor lo arruina todo.
13.162.7
अथ यो विनिकुर्वीत ज्येष्ठो भ्राता यवीयसः ।
अज्येष्ठः स्यादभागश्च नियम्यो राजभिश्च सः ॥ १३.१६२.७ ॥
Si un hermano mayor perjudica al menor, deja de ser el mayor, no tiene parte y debe ser controlado por los reyes.
13.162.8
निकृती हि नरो लोकान्पापान्गच्छत्यसंशयम् ।
विफलं तस्य पुत्रत्वं मोघं जनयितुः स्मृतम् ॥ १३.१६२.८ ॥
Un hombre pérfido va sin duda a mundos de pecado; su condición de hijo es estéril y se dice vana para quien lo engendró.
13.162.9
पित्रोरनर्थायक कुले जायते पापपूरुषः ।
अकीर्तिं जनयत्येव कीर्तिमन्तर्दधाति च ॥ १३.१६२.९ ॥
Un hombre pecador nace en una familia para ruina de sus padres; sólo produce deshonra y oculta la fama.
13.162.10
सर्वे चापि विकर्मस्था भागं नार्हन्ति सोदराः ।
ज्येष्ठोऽपि दुर्विनीतस्तु कनिष्ठस्तु विशेषतः।
नाप्रदाय कनिष्ठेभ्यो ज्येष्ठः कुर्वीत वेतनम् ॥ १३.१६२.१० ॥
Todos los hermanos que se dedican a malas acciones no merecen parte; tampoco el mayor, si es insolente, y sobre todo el mayor no debe tomar salario sin dar a los menores.
13.162.11
अनुजस्य पितुर्दायो जङ्घाश्रमफलोऽध्वगः ।
स्वयमीहेत लब्धं तु नाकामो दातुमर्हति ॥ १३.१६२.११ ॥
Para el hijo menor, la herencia del padre es como el fruto del camino de un viajero que anda a pie; debe esforzarse por obtenerla por sí mismo. Quien no quiere dar no merece dar.
13.162.12
भ्रातॄणामविभक्तानामुत्थानमपि चेत्सह ।
न पुत्रभागं विषमं पिता दद्यात्कदाचन। ॥ १३.१६२.१२ ॥
Aunque los hermanos indivisos se esfuercen juntos, el padre nunca debe dar las partes de los hijos de forma desigual.
13.162.13
न ज्येष्ठो वाऽवमन्येत दुष्कृतः सुकृतोऽपि वा ।
गुरूणामपराधो हि शक्यः क्षन्तव्य एव च ॥ १३.१६२.१३ ॥
No se debe despreciar al hermano mayor, haya obrado mal o bien. Las faltas de los mayores pueden y deben ser soportadas y perdonadas.
13.162.14
यदि स्त्री यद्यवरज श्रेयः पश्येत्तदाचरेत् ।
धर्मार्थः श्रेय इत्याहुस्त्रयो ज्ञाता विधायकाः ॥ १३.१६२.१४ ॥
Sea mujer o un menor quien vea lo que es bueno, eso debe practicarse. Se dice que el dharma y la riqueza son el bien supremo; estos tres son conocidos como los que ordenan.
13.162.15
दशाचार्यानुपाध्याय उपाध्यायान्पिता दश ।
दश चैव पितॄन्माता सर्वां वा पृथिवीमपि।
गौरवेणाभिभवति नास्ति मातृसमो गुरुः ॥ १३.१६२.१५ ॥
Diez maestros equivalen a un preceptor, diez preceptores a un padre, y diez padres a una madre. La madre supera en honor a toda la tierra. No hay maestro igual a la madre.
13.162.16
माता गरीयसी यच्च तेनैतां मन्यते गुरुम् ।
ज्येष्ठो भ्राता पितृसमो मृते पितरि भारत ॥ १३.१६२.१६ ॥
La madre es de mayor peso, y por eso se la considera maestra. Oh Bhārata, muerto el padre, el hermano mayor es igual a un padre.
13.162.17
स ह्येषां वृत्तिदाता स्यात्स चैतान्प्रतिपालयेत् ।
कनिष्ठास्तं नमस्येरन्सर्वे छन्दानुवर्तिनः ॥ १३.१६२.१७ ॥
Él debe ser quien les dé sustento y quien los proteja. Los menores deben inclinarse ante él y seguir sus deseos.
13.162.18
तमेव चोपजीवेरन्यथैव पितरं तथा ।
शरीरमेतौ सृजतः पिता मता च भारत ॥ १३.१६२.१८ ॥
Uno debe depender de él, igual que depende del padre. Oh Bhārata, estos dos, padre y madre, son quienes crean el cuerpo.
13.162.19
आचार्यशिष्टा या जातिः सा सत्या साऽजरामरा ।
ज्येष्ठा मातृसमा चापि भगिनी भरतर्षभ। ॥ १३.१६२.१९ ॥
El nacimiento otorgado por el maestro es el verdadero; es sin vejez e inmortal. Oh toro de los Bharatas, también la hermana mayor es igual a una madre.
13.162.20
भ्रातुर्भार्या च तद्वत्स्याद्यस्या बाल्ये स्तनं पिबेत् ॥ १३.१६२.२० ॥
La esposa del hermano es igual, y lo mismo aquella cuyo pecho alguien mamó en la infancia.