Mahābhārata · Adhyāya 13.162
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.162.1
कथं ज्येष्ठः कनिष्ठेषु वर्तेत भरतर्षभ ।
कनिष्ठाश्च यथा ज्येष्ठे वर्तेरंस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१६२.१ ॥
Stier der Bharatas, wie soll sich der Ältere gegenüber den Jüngeren verhalten, und wie sollen sich die Jüngeren gegenüber dem Älteren verhalten? Sag es mir.
13.162.2
ज्येष्ठवत्तात वर्तस्व ज्येष्ठोसि हि तथा भवान् ।
गुरोर्गरीयसी वृत्तिर्या च शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.२ ॥
Lieber Sohn, verhalte dich wie ein Älterer, denn du bist der Ältere. Das Verhalten gegenüber dem Lehrer wiegt schwerer als das gegenüber dem Schüler, Nachkomme des Bharata.
13.162.3
न गुरावकृतप्रज्ञे शक्यं शिष्येण वर्तितुम् ।
गुरौ हि सदृशी वृत्तिर्यथा शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.३ ॥
Ein Schüler kann sich gegenüber einem Lehrer, dessen Weisheit noch nicht gereift ist, nicht richtig verhalten. Denn das passende Verhalten gegenüber dem Lehrer gleicht dem des Schülers, Nachkomme des Bharata.
13.162.4
अन्धः स्यादन्धवेलायां जडः स्यादपि वा बुधः ।
परिहारेण तद्ब्रूयाद्यस्तेषां स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १३.१६२.४ ॥
Ob er blind, stumpf oder weise ist: Wenn einer von ihnen in einem Augenblick der Blindheit irrt, soll man es ihm durch einen Hinweis sagen und dabei einen direkten Tadel meiden.
13.162.5
प्रत्यक्षं भिन्नहृदया भेदयेयुर्यथाऽहिताः ।
श्रियाऽभितप्तास्तद्भेदान्नभिन्नाः स्युः समाहिताः
श्रियाऽभितप्ताः कौन्तेय भेदकामास्तथाऽरयः ॥ १३.१६२.५ ॥
Die mit gespaltenem Herzen säen offen Zwietracht, wie Feinde. Die von Wohlstand Verzehrten trennen sich durch diese Spaltung, während die Geeinten nicht gespalten werden. Sohn der Kuntī, Feinde, von Wohlstand verzehrt, begehren nur die Spaltung.
13.162.6
ज्येष्ठः कुलं वर्धयति विनाशयति वा पुनः ।
हन्ति सर्वमपि ज्येष्ठः प्रायो दुर्विनयादिह ॥ १३.१६२.६ ॥
Der Ältere lässt die Familie wachsen oder zerstört sie. Hier vernichtet der Ältere meist durch schlechte Zucht alles.
13.162.7
अथ यो विनिकुर्वीत ज्येष्ठो भ्राता यवीयसः ।
अज्येष्ठः स्यादभागश्च नियम्यो राजभिश्च सः ॥ १३.१६२.७ ॥
Wenn ein älterer Bruder dem jüngeren Unrecht tut, ist er nicht mehr der Älteste, hat keinen Anteil und soll von den Königen gezügelt werden.
13.162.8
निकृती हि नरो लोकान्पापान्गच्छत्यसंशयम् ।
विफलं तस्य पुत्रत्वं मोघं जनयितुः स्मृतम् ॥ १३.१६२.८ ॥
Ein betrügerischer Mensch geht zweifellos in sündige Welten; seine Sohnschaft ist fruchtlos und gilt als vergeblich für seinen Erzeuger.
13.162.9
पित्रोरनर्थायक कुले जायते पापपूरुषः ।
अकीर्तिं जनयत्येव कीर्तिमन्तर्दधाति च ॥ १३.१६२.९ ॥
Ein sündiger Mensch wird in einer Familie zum Verderben der Eltern geboren; er bringt nur Schande hervor und verbirgt den Ruhm.
13.162.10
सर्वे चापि विकर्मस्था भागं नार्हन्ति सोदराः ।
ज्येष्ठोऽपि दुर्विनीतस्तु कनिष्ठस्तु विशेषतः।
नाप्रदाय कनिष्ठेभ्यो ज्येष्ठः कुर्वीत वेतनम् ॥ १३.१६२.१० ॥
Alle Brüder, die sich mit schlechten Taten befassen, verdienen keinen Anteil; auch ein ungezogener Ältester nicht, und vor allem soll der Älteste keinen Lohn nehmen, ohne den jüngeren zu geben.
13.162.11
अनुजस्य पितुर्दायो जङ्घाश्रमफलोऽध्वगः ।
स्वयमीहेत लब्धं तु नाकामो दातुमर्हति ॥ १३.१६२.११ ॥
Für den jüngeren Sohn ist das Erbe des Vaters wie die Frucht des Wanderns eines Reisenden zu Fuß; er soll selbst danach streben und es erlangen. Wer nicht geben will, verdient es nicht zu geben.
13.162.12
भ्रातॄणामविभक्तानामुत्थानमपि चेत्सह ।
न पुत्रभागं विषमं पिता दद्यात्कदाचन। ॥ १३.१६२.१२ ॥
Auch wenn ungeteilte Brüder gemeinsam sich bemühen, soll der Vater den Söhnen niemals ungleiche Anteile geben.
13.162.13
न ज्येष्ठो वाऽवमन्येत दुष्कृतः सुकृतोऽपि वा ।
गुरूणामपराधो हि शक्यः क्षन्तव्य एव च ॥ १३.१६२.१३ ॥
Man soll den älteren Bruder nicht verachten, ob er Unrecht oder Recht getan hat. Die Verfehlungen der Älteren sind zu ertragen und zu vergeben.
13.162.14
यदि स्त्री यद्यवरज श्रेयः पश्येत्तदाचरेत् ।
धर्मार्थः श्रेय इत्याहुस्त्रयो ज्ञाता विधायकाः ॥ १३.१६२.१४ ॥
Ob Frau oder Jüngerer: Was er als das Gute erkennt, das soll er üben. Dharma und Reichtum seien das höchste Gut, so sagt man; diese drei gelten als die Gebenden der Ordnung.
13.162.15
दशाचार्यानुपाध्याय उपाध्यायान्पिता दश ।
दश चैव पितॄन्माता सर्वां वा पृथिवीमपि।
गौरवेणाभिभवति नास्ति मातृसमो गुरुः ॥ १३.१६२.१५ ॥
Zehn Lehrer gleichen einem Upādhyāya, zehn Upādhyāyas einem Vater, und zehn Väter einer Mutter. Die Mutter übertrifft an Ehrwürdigkeit die ganze Erde. Kein Lehrer ist der Mutter gleich.
13.162.16
माता गरीयसी यच्च तेनैतां मन्यते गुरुम् ।
ज्येष्ठो भ्राता पितृसमो मृते पितरि भारत ॥ १३.१६२.१६ ॥
Die Mutter ist ehrwürdiger, deshalb gilt sie als Lehrerin. O Bhārata, wenn der Vater tot ist, ist der älteste Bruder dem Vater gleich.
13.162.17
स ह्येषां वृत्तिदाता स्यात्स चैतान्प्रतिपालयेत् ।
कनिष्ठास्तं नमस्येरन्सर्वे छन्दानुवर्तिनः ॥ १३.१६२.१७ ॥
Er soll ihr Ernährer sein und sie beschützen. Alle Jüngeren sollen sich vor ihm verneigen und seinem Willen folgen.
13.162.18
तमेव चोपजीवेरन्यथैव पितरं तथा ।
शरीरमेतौ सृजतः पिता मता च भारत ॥ १३.१६२.१८ ॥
Man soll von ihm abhängig sein, wie man vom Vater abhängig ist. O Bhārata, diese beiden — Vater und Mutter — sind es, die den Körper erschaffen.
13.162.19
आचार्यशिष्टा या जातिः सा सत्या साऽजरामरा ।
ज्येष्ठा मातृसमा चापि भगिनी भरतर्षभ। ॥ १३.१६२.१९ ॥
Die vom Lehrer verliehene Geburt ist die wahre; sie ist alterslos und unsterblich. O Stier der Bharatas, auch die ältere Schwester ist einer Mutter gleich.
13.162.20
भ्रातुर्भार्या च तद्वत्स्याद्यस्या बाल्ये स्तनं पिबेत् ॥ १३.१६२.२० ॥
Auch die Frau des Bruders ist ebenso, und ebenso jene, deren Brust in der Kindheit jemand getrunken hat.