Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.162

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.162.1

कथं ज्येष्ठः कनिष्ठेषु वर्तेत भरतर्षभ ।
कनिष्ठाश्च यथा ज्येष्ठे वर्तेरंस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१६२.१ ॥

பரதர்களில் சிறந்தவரே, மூத்தவன் இளையவர்களிடம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும், இளையவர்கள் மூத்தவனிடம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

13.162.2

ज्येष्ठवत्तात वर्तस्व ज्येष्ठोसि हि तथा भवान् ।
गुरोर्गरीयसी वृत्तिर्या च शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.२ ॥

அன்பு மகனே, மூத்தவனைப் போல நடந்துகொள்; நீயும் மூத்தவனே. ஆசிரியருக்குரிய நடத்தை மாணவனுக்குரிய நடத்தையைவிட உயர்ந்தது, பாரதனே.

13.162.3

न गुरावकृतप्रज्ञे शक्यं शिष्येण वर्तितुम् ।
गुरौ हि सदृशी वृत्तिर्यथा शिष्यस्य भारत ॥ १३.१६२.३ ॥

முதிர்ச்சியடையாத அறிவுள்ள ஆசிரியரிடம் மாணவன் நடந்துகொள்வது இயலாது. பாரதனே, ஆசிரியருக்குரிய நடத்தை மாணவனுக்குரிய நடத்தைக்கு ஒத்ததாக இருக்க வேண்டும்.

13.162.4

अन्धः स्यादन्धवेलायां जडः स्यादपि वा बुधः ।
परिहारेण तद्ब्रूयाद्यस्तेषां स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १३.१६२.४ ॥

குருடனாக இருந்தாலும், மந்தமானவனாக இருந்தாலும், அல்லது அறிவாளியாக இருந்தாலும்—அவர்களில் ஒருவர் குருட்டு நேரத்தில் தவறு செய்தால், அதை மறைமுகமாகச் சொல்ல வேண்டும்.

13.162.5

प्रत्यक्षं भिन्नहृदया भेदयेयुर्यथाऽहिताः ।
श्रियाऽभितप्तास्तद्भेदान्नभिन्नाः स्युः समाहिताः
श्रियाऽभितप्ताः कौन्तेय भेदकामास्तथाऽरयः ॥ १३.१६२.५ ॥

பிளவுபட்ட இதயங்கள் கொண்டவர்கள் பகைவர்களைப் போல் வெளிப்படையாகவே பிளவை உண்டாக்குவார்கள். செல்வத்தால் வெந்தவர்கள் அந்தப் பிளவால் பிரிவார்கள்; ஒன்றுபட்டவர்கள் பிரியமாட்டார்கள். குந்தியின் மகனே, செல்வத்தால் வெந்த பகைவர்கள் பிளவையே விரும்புவார்கள்.

13.162.6

ज्येष्ठः कुलं वर्धयति विनाशयति वा पुनः ।
हन्ति सर्वमपि ज्येष्ठः प्रायो दुर्विनयादिह ॥ १३.१६२.६ ॥

மூத்தவன் குலத்தை வளர்க்கிறான்; அல்லது மீண்டும் அழிக்கிறான். இவ்வுலகில் பெரும்பாலும் ஒழுங்கின்மையால் மூத்தவன் எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறான்.

13.162.7

अथ यो विनिकुर्वीत ज्येष्ठो भ्राता यवीयसः ।
अज्येष्ठः स्यादभागश्च नियम्यो राजभिश्च सः ॥ १३.१६२.७ ॥

மூத்த சகோதரன் இளையவனுக்கு அநீதி இழைத்தால், அவன் மூத்தவன் ஆக மாட்டான்; அவனுக்குப் பங்கு இல்லை; அரசர்களால் அவன் அடக்கப்பட வேண்டும்.

13.162.8

निकृती हि नरो लोकान्पापान्गच्छत्यसंशयम् ।
विफलं तस्य पुत्रत्वं मोघं जनयितुः स्मृतम् ॥ १३.१६२.८ ॥

வஞ்சகன் மனிதன் சந்தேகமின்றி பாவ உலகங்களை அடைகிறான்; அவனது மகனாக இருப்பது பயனற்றது, அவனைப் பெற்றவருக்கும் வீணானது என்று கூறப்படுகிறது.

13.162.9

पित्रोरनर्थायक कुले जायते पापपूरुषः ।
अकीर्तिं जनयत्येव कीर्तिमन्तर्दधाति च ॥ १३.१६२.९ ॥

பாவ மனிதன் பெற்றோருக்குத் தீங்கிற்காகவே குலத்தில் பிறக்கிறான்; அவன் அபகீர்த்தியையே உண்டாக்குகிறான், புகழை மறைக்கிறான்.

13.162.10

सर्वे चापि विकर्मस्था भागं नार्हन्ति सोदराः ।
ज्येष्ठोऽपि दुर्विनीतस्तु कनिष्ठस्तु विशेषतः।
नाप्रदाय कनिष्ठेभ्यो ज्येष्ठः कुर्वीत वेतनम् ॥ १३.१६२.१० ॥

தீய செயல்களில் ஈடுபட்ட சகோதரர்கள் அனைவரும் பங்கிற்குத் தகுதியற்றவர்கள்; ஒழுக்கமற்ற மூத்தவனும் அல்லன்; குறிப்பாக இளையவர்களுக்குக் கொடுக்காமல் மூத்தவன் ஊதியம் பெறக்கூடாது.

13.162.11

अनुजस्य पितुर्दायो जङ्घाश्रमफलोऽध्वगः ।
स्वयमीहेत लब्धं तु नाकामो दातुमर्हति ॥ १३.१६२.११ ॥

இளைய மகனுக்குத் தந்தையின் சொத்து, கால்களால் உழைத்த பயணியின் பலன் போன்றது; அவன் தானே முயன்று அதைப் பெற வேண்டும். கொடுக்க விரும்பாதவன் கொடுக்கத் தகுதியற்றவன்.

13.162.12

भ्रातॄणामविभक्तानामुत्थानमपि चेत्सह ।
न पुत्रभागं विषमं पिता दद्यात्कदाचन। ॥ १३.१६२.१२ ॥

பிரிக்கப்படாத சகோதரர்கள் சேர்ந்து உழைத்திருந்தாலும், தந்தை ஒருபோதும் மகன்களின் பங்கை சமமில்லாமல் கொடுக்கக் கூடாது.

13.162.13

न ज्येष्ठो वाऽवमन्येत दुष्कृतः सुकृतोऽपि वा ।
गुरूणामपराधो हि शक्यः क्षन्तव्य एव च ॥ १३.१६२.१३ ॥

மூத்தவன் தவறு செய்தவனாக இருந்தாலும் சரி, நல்லவனாக இருந்தாலும் சரி, அவனை அவமதிக்கக் கூடாது. பெரியோரின் குற்றங்களையும் பொறுக்கவும் மன்னிக்கவும் வேண்டும்.

13.162.14

यदि स्त्री यद्यवरज श्रेयः पश्येत्तदाचरेत् ।
धर्मार्थः श्रेय इत्याहुस्त्रयो ज्ञाता विधायकाः ॥ १३.१६२.१४ ॥

பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி, இளையவனாக இருந்தாலும் சரி, நன்மையானதைக் கண்டால் அதையே செய்ய வேண்டும். தர்மமும் பொருளுமே நன்மை என்று சொல்லப்படுகிறது; இவை மூன்றும் வழிகாட்டிகளாக அறியப்பட்டவை.

13.162.15

दशाचार्यानुपाध्याय उपाध्यायान्पिता दश ।
दश चैव पितॄन्माता सर्वां वा पृथिवीमपि।
गौरवेणाभिभवति नास्ति मातृसमो गुरुः ॥ १३.१६२.१५ ॥

பத்து ஆசிரியர்கள் ஓர் உபாத்தியாயருக்கு சமம்; பத்து உபாத்தியாயர்கள் ஒரு தந்தைக்கு சமம்; பத்து தந்தையர் ஒரு தாய்க்கு சமம். தாய் முழு பூமியையும் விட மேன்மையானவள். தாய்க்கு சமமான குரு இல்லை.

13.162.16

माता गरीयसी यच्च तेनैतां मन्यते गुरुम् ।
ज्येष्ठो भ्राता पितृसमो मृते पितरि भारत ॥ १३.१६२.१६ ॥

தாய் மேன்மையானவள்; ஆகவே அவளையே குருவாகக் கருதுகிறார்கள். பாரதா! தந்தை இறந்த பின் மூத்த சகோதரன் தந்தைக்கு நிகரானவன்.

13.162.17

स ह्येषां वृत्तिदाता स्यात्स चैतान्प्रतिपालयेत् ।
कनिष्ठास्तं नमस्येरन्सर्वे छन्दानुवर्तिनः ॥ १३.१६२.१७ ॥

அவனே இவர்களுக்கு வாழ்வளிப்பவனாக இருக்க வேண்டும்; அவனே இவர்களைக் காக்கவும் வேண்டும். இளையவர்கள் அனைவரும் அவனை வணங்கி, அவன் விருப்பப்படி நடக்க வேண்டும்.

13.162.18

तमेव चोपजीवेरन्यथैव पितरं तथा ।
शरीरमेतौ सृजतः पिता मता च भारत ॥ १३.१६२.१८ ॥

அவனையே சார்ந்து வாழ வேண்டும், தந்தையைச் சார்ந்தது போலவே. பாரதா! உடலை உருவாக்குபவர்கள் இவ்விருவர் — தந்தையும் தாயும்.

13.162.19

आचार्यशिष्टा या जातिः सा सत्या साऽजरामरा ।
ज्येष्ठा मातृसमा चापि भगिनी भरतर्षभ। ॥ १३.१६२.१९ ॥

ஆசிரியரால் கற்பிக்கப்பட்ட பிறப்பே உண்மையானது; அது மூப்பற்றதும் அழியாததும் ஆகும். ஹே பரதர்களில் சிறந்தவனே, மூத்த சகோதரியும் தாயைப் போன்றவளே.

13.162.20

भ्रातुर्भार्या च तद्वत्स्याद्यस्या बाल्ये स्तनं पिबेत् ॥ १३.१६२.२० ॥

சகோதரனின் மனைவியும் அதே போல ஆவாள்; சிறுவயதில் எவனுடைய முலைப்பாலை ஒருவன் குடித்தானோ, அவளும் அவ்வாறே.