مهابهاراتا · أدهيايا 13.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.163.1
सर्वेषामेव वर्णानां म्लेच्छानां च पितामह ।
उपवासे मतिरियं कारणं च न विद्महे ॥ १३.१६३.१ ॥
يا جدّي، لا نعرف هذا الميل إلى الصيام ولا سببه، لا عند جميع الطبقات ولا حتى عند المليتشة.
13.163.2
ब्रह्मक्षत्रेण नियमाः कर्तव्या इति नः श्रुतम् ।
उपवासे कथं तेषां कृतमस्ति पितामह। ॥ १३.१६३.२ ॥
سمعنا أن البراهمة والكشاتريا يجب أن يلتزموا بالأحكام. يا جدّي، كيف يُؤدّونها في الصيام؟
13.163.3
नियमांश्चोपवासांश्च सर्वेषां ब्रूहि पार्थिव ।
आप्नोति कां गतिं तात उपवासपरायणः ॥ १३.१६३.३ ॥
أيّها الملك، أخبرنا بأحكام الجميع وصيامهم. يا عزيزي، إلى أيّ مصير يصل من يكرّس نفسه للصيام؟
13.163.4
उपवासः परं पुण्यं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
उपोष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.४ ॥
الصيام أعظم الفضائل، وهو مُطهِّر وسامٍ أيضاً. يا خير الرجال، أيّ ثمرة يُنال هنا بالصيام؟
13.163.5
अधर्मान्मुच्यते केन धर्ममाप्नोति वा कथम् ।
स्वर्गं पुण्यं च लभते कथं भरतसत्तम ॥ १३.१६३.५ ॥
بماذا يتحرّر الإنسان من الإثم، أو كيف ينال الدهرما؟ يا خير البهاراتا، كيف ينال السماء والفضل؟
13.163.6
उपोष्य चापि किं तेन प्रयोज्यं स्यान्नराधिप ।
धर्मेण च सुखानर्थाँल्लभेद्येन ब्रवीहि मे ॥ १३.१६३.६ ॥
يا سيّد الرجال، بعد الصيام ماذا ينبغي أن يُفعل به؟ أخبرني بما ينال به الإنسان اللذّات والثروة بالدهرما.
13.163.7
एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववित् ।
धर्मपुत्रमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ १३.१६३.७ ॥
قال بهيشما ابن شانتانو هذا القول لابن كونتي، العالم بالدهارما وحقيقتها، ابن الدهارما، وهو يتكلم بذلك.
13.163.8
इदं खलु महाराज श्रुतमासीत्पुरातनम् ।
उपावासविधौ श्रेष्ठा गुणा ये भरतर्षभ ॥ १३.१६३.८ ॥
أيها الملك العظيم، قد سمعتُ هذا التعليم القديم عن الفضائل الرفيعة الكامنة في قاعدة الصوم، يا ثور البهاراتا.
13.163.9
प्राजापत्यमाङ्गिरसं पृष्टवानस्मि भारत ।
यथा मां त्वं तथैवाहं पृष्टवांस्तं तपोधनम् ॥ १३.१६३.९ ॥
يا بهارتا، كما سألتني، سألتُ أنا أيضا ذلك الأنغيراسا من نسل براجاباتي، الذي ثروته التقشف.
13.163.10
प्रश्नमेतं मया पृष्टो भगवानग्निसम्भवः ।
उपवासविधिं पुण्यमाचष्ट भरतर्षभ ॥ १३.१६३.१० ॥
لما سألتُ هذا السؤال، شرح المبارك المولود من النار قاعدة الصوم المباركة، يا ثور البهاراتا.
13.163.11
ब्रह्मक्षत्रे त्रिरात्रं तु विहितं कुरुनन्दन ।
द्विस्त्रिरात्रमथैकाहं निर्दिष्टं पुरुषर्षभ ॥ १३.१६३.११ ॥
للبراهمة والكشاتريا يُفرض صوم ثلاث ليالٍ، يا فرح الكوروس؛ وقد ذُكر أيضا ليلتان أو ثلاث، أو يوم واحد، يا ثور بين الرجال.
13.163.12
वैश्याः शूद्राश्च यन्मोहादुपवासं प्रकुर्वते ।
त्रिरात्रं वा द्विराइत्रं वा तयोर्व्युष्टिर्न विद्यते ॥ १३.१६३.१२ ॥
عندما يصوم الفايشيا والشودرا بدافع الوهم، سواء ثلاث ليالٍ أو ليلتين، لا يُوجد لهم ثمرة لذلك.
13.163.13
चतुर्थभक्तक्षपणं वैश्ये शूद्रे विधीयते ।
त्रिरात्रं न तु धर्मज्ञैर्विहितं ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१६३.१३ ॥
يُفرض على الفايشيا والشودرا صيام الوجبة الرابعة (يوم وليلة)؛ ولم يفرض عليهما العارفون بالدارما والمتكلمون بالفيدا صيام ثلاث ليالٍ.
13.163.14
पञ्चम्यां वाऽपि षष्ठ्यां च पौर्णमास्यां च भारत ।
उपोष्य एकभक्तेन नियतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.१४ ॥
يا بهارata، في اليوم الخامس أو السادس من القمر، وكذلك في البدر، ينبغي لمن ضبط نفسه وقهر حواسه أن يصوم متناولًا وجبةً واحدة.
13.163.15
क्षमावान्रूपसम्पन्नः सुरभिश्चैव जायते ।
नानपत्यो भवेत्प्राज्ञो दरिद्रो वा कदाचन ॥ १३.१६३.१५ ॥
يُولد صبورًا وسيمًا ذا عبق طيّب (محبوبًا)؛ يصير حكيمًا، لا يكون بلا ذرّية، ولا يصير فقيرًا أبدًا.
13.163.16
यजिष्णुः पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् ।
अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्।
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते ॥ १३.१६३.१६ ॥
من يقدّم القرابين يُطعم في اليوم الخامس والسادس المولودين مرتين من أهل بيته؛ يا سليل كورو، وبالصيام أيضًا في اليوم الثامن والرابع عشر من النصف المظلم يولد خاليًا من المرض وذا بأس.
13.163.17
मार्गशीर्षं तु वै मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
भोजयेच्च द्विजाञ्शक्त्या स मुच्येद्व्याधिकिल्बिषैः ॥ १३.१६३.१७ ॥
من يقضي شهر مارغاشيرشا بوجبة واحدة، ويُطعم المولودين مرتين بحسب طاقته، يتحرر من الآثام التي تتخذ صورة المرض.
13.163.18
सर्वकल्याणसम्पूर्णः सर्वौषधिसमन्वितः ।
कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्च जायते ॥ १३.१६३.१८ ॥
يمتلئ بكل بركة ويكون ذا كل عشب طبي؛ يولد شريكًا في الزراعة، غنيًا بالمال، وافر الحبوب.
13.163.19
पौषमासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते ॥ १३.१६३.१९ ॥
يا ابن كونتي، من يقضي شهر بوشا بوجبة واحدة يصير ميمون الحظ، حسن المنظر، وشريكًا في المجد.
13.163.20
पितृभक्तो माघमासं यः क्षिपेदेकभोजनः ।
श्रीमत्कुले ज्ञातिमध्ये सुभगत्वं प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२० ॥
من كان وفيًّا لأسلافه، يأكل وجبة واحدة، ويقضي شهر ماغا، ينال حسن الحظ في أسرة ميسورة وبين ذوي قرباه.
13.163.21
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते।
स्त्रीषु वल्लभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ताः ॥ १३.१६३.२१ ॥
من يقضي الشهر الذي يرعاه بهغا بوجبة واحدة يصير ميمون الحظ، حسن المنظر، وشريكًا في المجد؛ يُحَبّ بين النساء، ويخضعن له.
13.163.22
चैत्रं तु नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले महति जायते ॥ १३.१६३.२२ ॥
من يضبط نفسه ويقضي شهر تشايترا بوجبة واحدة يولد في أسرة عظيمة غنية بالذهب والجواهر واللآلئ.
13.163.23
निस्तरेदेकभक्तेन वैशाखं यो जितेन्द्रियः ।
नरो वा यदि वा नरी ज्ञातीनां श्रेष्ठतां व्रजेत् ॥ १३.१६३.२३ ॥
من يكمل شهر فايشاخا بوجبة واحدة بعد أن يضبط حواسه، رجلًا كان أو امرأة، ينال الرفعة بين ذوي قرباه.
13.163.24
ज्येष्ठामूलं तु यो मासमेकभक्तेन संक्षिपेत् ।
ऐश्वर्यमतुलं श्रेष्ठं पुमान्स्त्री वा प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२४ ॥
من يقضي شهر جيشثا-مولا بإيجاز بوجبة واحدة، رجلًا كان أو امرأة، ينال سيادة لا تُضاهى وعليا.
13.163.25
आषाढमेकभक्तेन स्थित्वा मासमतन्द्रितः ।
बहुधान्यो बहुधनो बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२५ ॥
من يقيم شهرًا كاملًا في شهر Āṣāḍha دون كسل، آكلًا وجبة واحدة في اليوم، يصبح غنيًا بالحبوب، غنيًا بالثروة، وغنيًا بالأبناء.
13.163.26
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
रूपद्रविणसम्पन्नः सुखी भवति नित्यशः।
बहुभार्यो बहुधनो बहुपुत्रश्चि जायते ॥ १३.१६३.२६ ॥
من يقضي شهر Śrāvaṇa ضابطًا نفسه، آكلًا وجبة واحدة في اليوم، متصفًا بالجمال والثروة، يكون دائمًا سعيدًا؛ ويصبح ذا زوجات كثيرات وثروة وأبناء كثيرين.
13.163.27
प्रौष्ठपादं तु यो मासमेकाहारो भवेन्नरः ।
गवाढ्यं स्फीतमचलमैश्वर्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.२७ ॥
الرجل الذي يأكل وجبة واحدة فقط في اليوم خلال شهر Prauṣṭhapāda ينال ازدهارًا غنيًا بالمواشي، وفيرًا وثابتًا.
13.163.28
तथैवाश्वयुजं मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
प्रज्ञावान्वाहनाढ्यश्च बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२८ ॥
وكذلك من يقضي شهر Āśvayuja آكلًا وجبة واحدة في اليوم يصبح حكيمًا، غنيًا بالمركبات، وذا أبناء كثيرين.
13.163.29
कार्तिकं तु नरो मासं यः कुर्यादेकभोजनम् ।
शूरश्च बहुभार्यश्च कीर्तिमांश्चैव जायते ॥ १३.१६३.२९ ॥
الرجل الذي يتخذ وجبة واحدة طوال شهر Kārtika يصبح شجاعًا، ذا زوجات كثيرات، ومشهورًا.
13.163.30
इति मासा नरव्याघ्र क्षिपतां परिकीर्तिताः ।
तिथीनां नियमा ये तु शृणु तानपि पार्थिव ॥ १३.१६३.३० ॥
هكذا، أيها النمر بين الرجال، قد بُيّنت الأشهر لمن يصومون. والآن، أيها الملك، فاسمع أيضًا أحكام الأيام القمرية.
13.163.31
पक्षेपक्षे गते यस्तु भक्तमश्नाति भारत ।
गवाढ्यो बहुपुत्रश्च दीर्घायुश्च स जायते ॥ १३.१६३.३१ ॥
يا بهارتا، من يأكل بعد انقضاء كل نصف شهر يولد غنيًا بالماشية، كثير البنين، طويل العمر.
13.163.32
मासिमासि त्रिरात्राणि कृत्वा वर्षाणि द्वादश ।
गणाधिपत्यं प्राप्नोति निःसपत्नमनाविलम् ॥ १३.१६३.३२ ॥
من يقوم بصيامات ثلاث ليالٍ في كل شهر لاثنتي عشرة سنة ينال سيادة الأتباع، بلا منافس ولا شائبة.
13.163.33
एते तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदो दश ।
द्वे चान्ये भरतश्रेष्ठ प्रवृत्तिरनुकीर्तिता ॥ १३.१६३.३३ ॥
ينبغي إقامة هذه الشعائر كلها عشر سنين وسنتين من الخريف؛ وقد ذُكرت ممارسة الأخرى، يا خير البهارتا.
13.163.34
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६३.३४ ॥
من يأكل صباحًا وكذلك مساءً، ولا يشرب فيما بينهما، ويكون دائمًا مخلصًا لعدم الإيذاء، ويقدّم القرابين إلى جاتافيدس (أغني)—
13.163.35
षड्भिः स वर्षैर्नृपते सिध्यते नाइत्र संशयः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.३५ ॥
أيها الملك، في ست سنين يبلغ الكمال—لا شك في ذلك؛ ينال الإنسان ثمرة قربان أغنيشتوما.
13.163.36
अधिवासे सोप्सरसां नृत्यगीतविनादिते ।
रमते स्त्रीसहस्राढ्ये सुकुती विरजा नरः ॥ १३.१६३.३६ ॥
في ذلك المسكن الذي يرنّ بالرقص والغناء والموسيقى، مع الأبساراس، وغنيّ بآلاف النساء، يتلذذ الإنسان التقي النقي.
13.163.37
तप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानमधिरोहति ।
पूर्णं वर्षसहस्रं च ब्रह्मिलोके महीयते।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३७ ॥
يعتلي مركبةً سماويةً بلون الذهب المذاب، ويُكرَّم في عالم براهما ألف عام كاملة. فإذا نفد ذلك الاستحقاق عاد إلى هنا ونال العظمة.
13.163.38
यस्तु संवत्सरं पूर्णमेकाहारो भवेन्नरः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ॥ १३.१६३.३८ ॥
من يأكل وجبةً واحدةً فقط طوال عامٍ كامل، ينال ثمرة قربان الأتيراتر كاملةً.
13.163.39
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे च स महीयते ।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३९ ॥
يُكرَّم في السماء ثلاثين ألف عام، فإذا نفد ذلك الاستحقاق عاد إلى هنا ونال العظمة.
13.163.40
यस्तु संवत्सरं पूर्णं चतुर्थं भक्तमश्नुते ।
अहिंसानिरतो नित्यं सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.४० ॥
من يأكل في اليوم الرابع فقط طوال عامٍ كامل، ملازمًا لعدم الإيذاء دائمًا، صادقَ القول، مالكًا لحواسه.
13.163.41
वाजपेयस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१६३.४१ ॥
ينال ثمرة قربان الفاجابيا كاملةً، ويُكرَّم في عالم السماء ثلاثين ألف عام.
13.163.42
षष्ठे काले तु कौन्तेय नरः संवत्सरं क्षिपन् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४२ ॥
يا ابن كونتي، من يقضي عامًا في الحقبة السادسة ينال ثمرة قربان الحصان.
13.163.43
चक्रवाकप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
चत्वारिंशत्सहस्राणि वर्षाणि दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४३ ॥
يمضي في مركبة جوية يجرّها طيور الشكرافاكا، ويفرح في السماء أربعين ألف سنة.
13.163.44
अष्टमेन तु भक्तेन जीवन्संवत्सरं नृप ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४४ ॥
أيها الملك، الإنسان الذي يعيش عامًا على الطعام المأخوذ في الوجبة الثامنة ينال ثمرة قربان غافامايانا.
13.163.45
हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
पञ्चाशतं सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४५ ॥
يمضي في مركبة جوية يجرّها البجع والكركي، ويفرح في السماء خمسين ألف سنة.
13.163.46
पक्षेपक्षे गते राजन्योऽश्नीयाद्वर्षमेव तु ।
षण्मासानशनं तस्य भगवानङ्गिराऽब्रवीत्।
षष्टिं वर्षसहस्राणि दिवमावसते च सः ॥ १३.१६३.४६ ॥
أيها الملك، من يأكل مرة كل خمسة عشر يومًا ويقضي عامًا، صائمًا ستة أشهر — هكذا قال المبارك أنغيراس — يسكن السماء ستين ألف سنة.
13.163.47
विणानां वल्लकीनां च वेणूनां च विशाम्पते ।
सुघोषैर्मधुरैः शब्दैः सुप्तः स प्रतिबोध्यते ॥ १३.१६३.४७ ॥
أيها سيد الناس، يُوقَظ النائم بأصوات الفينا والفالاكي والنايات العذبة الشجية.
13.163.48
संवत्सरमिहैकं तु मासिमासि पिबेदपः ।
फलं विश्वजितस्तात प्राप्नोति स नरो नृप ॥ १३.१६३.४८ ॥
هنا، يا عزيزي، أيها الملك، الإنسان الذي يشرب الماء وحده كل شهر طوال عام كامل ينال ثمرة قربان فيشفاجيت.
13.163.49
सिंहव्याघ्रप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
सप्ततिं च सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४९ ॥
يسير في مركبة سماوية يجرّها أسود ونمور، ويفرح في السماء سبعين ألف عام.
13.163.50
मासादूर्ध्वं नरव्याघ्र नोपवासो विधीयते ।
विधिं त्वनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदो जनाः ॥ १३.१६३.५० ॥
يا نمر الرجال، لا يُفرض الصيام أكثر من شهر؛ وقواعد الامتناع عن الطعام، يا ابن پريتا، يعلنها أهل الدهرمة.
13.163.51
अनार्तो व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।
पदेपदे यज्ञफलं स प्राप्नोति न संशयः ॥ १३.१६३.५१ ॥
من يصوم وهو خالٍ من الألم والمرض ينال ثمرة القربان في كل خطوة؛ ولا شك في ذلك.
13.163.52
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ॥ १३.१६३.५२ ॥
يمضي إلى السماء في مركبة سماوية يجرّها بجع، وأيها السيد، يفرح في السماء مئة ألف عام.
13.163.53
शतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्यपि तं नरम् ।
आर्तो वा व्याधितो वाऽपि गच्छेदनशनं तु यः ॥ १३.१६३.५३ ॥
مئة من حوريات الأبساراس يسرّرن ذلك الرجل؛ ومن يصوم وهو متألم أو مريض (ينال المثل أيضاً).
13.163.54
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ।
काञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश्चैव प्रबोध्यते ॥ १३.१६३.५४ ॥
أيها السيد، يفرح في السماء مئة ألف عام؛ وحتى النائم يُوقَظ بصوت الحزام الخصري والخلاخيل.
13.163.55
सहस्रहंसयुक्तेन विमानेन तु गच्छति ।
स गत्वा स्त्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभ ॥ १३.१६३.५५ ॥
يمضي في مركبة جوية يجرّها ألف بجعة، فإذا بلغ مكانًا مملوءًا بمئات النساء، يا ثور البهاراتا، يلهو ويسعد.
13.163.56
क्षीणस्याप्यायनं दृष्टं क्षतस्य क्षतरोहणम् ।
व्याधितस्यौषधग्रामः क्रुद्धस्य च प्रसादनम् ॥ १३.१६३.५६ ॥
يُرى الاسترداد للضعيف، وشفاء الجرح للمجروح، ومجموعة من الأدوية للمريض، والتهدئة للغاضب.
13.163.57
दुःखितस्यार्तपूर्वस्य द्रव्याणां प्रतिपादनम् ।
न चैतद्रोचते तेषां ये धनैः सुखमेधिताः ॥ १३.१६३.५७ ॥
إعطاء الأموال للحزين الذي تألّم من قبل، وهذا لا يُرضي الذين نشأوا في النعيم بالثروة.
13.163.58
अतः स कामसंयुक्ते विमाने हेमसन्निभे ।
रमते स्त्रीशताकीर्णे पुरुषोऽलङ्कृतः शुचिः ॥ १३.१६३.५८ ॥
فلذلك يلهو، متزيّنًا طاهرًا، في مركبة جوية تشبه الذهب ومقرونة برغباته، في مكان مملوء بمئات النساء.
13.163.59
स्वस्थः सफलसङ्कल्पः सुखी विगतकल्मषः ।
अनश्नन्देहमुत्सृज्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.५९ ॥
الإنسان الثابت الذي يُثمر عزمه، السعيد الخالي من الدنس، يترك الجسد دون أن يأكل فينال الثمرة.
13.163.60
बालसूर्यप्रतीकाशे विमाने सोमवर्चसि ।
वैदूर्यमुक्ताखचिते वीणामुरजनादिते ॥ १३.१६३.६० ॥
في مركبة جوية كالشمس عند شروقها، مُشرقة كالقمر، مرصّعة بالفيروز واللؤلؤ، يتردد فيها صدى الفينا والطبل.
13.163.61
पताकादीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टानिनादिते ।
स्त्रीसहस्रानुचरिते स नरः सुखमेधते ॥ १३.१६३.६१ ॥
مملوءٌ بالأعلام والمصابيح، يرنّ بأجراس إلهية، تحفّ به ألف امرأة، فذلك الإنسان ينعم بالسعادة ويزدهر.
13.163.62
यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रेषु पाण्डव ।
तावन्त्येव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.६२ ॥
يا باندافا، بعدد مسام الشعر في أعضائه، بذلك العدد من آلاف السنين يبتهج في السماء.
13.163.63
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
न धर्मात्परमो लाभस्तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६३.६३ ॥
لا يوجد كتاب أعلى من الفيدا، ولا معلّم يعادل الأم؛ لا ربح أعظم من الدharma، ولا تقشّف أعلى من الصيام.
13.163.64
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पावनं दिवि चेह च ।
उपवासैस्तथा तुल्यं तपःकर्म न विद्यते ॥ १३.१६३.६४ ॥
لا شيء أطهر من البراهمة، في السماء وهنا؛ ولا يُوجد عمل تقشفي يعادل الصيام.
13.163.65
उपोष्य विधिवद्देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे ।
ऋषयश्च परां सिद्धिमुपवासैरवाप्नुवन् ॥ १३.१६३.६५ ॥
بعد أن صام الآلهة وفق الشرع، بلغوا سماء العوالم الثلاثة، وبلغ الحكماء الكمال الأعلى بالصيام.
13.163.66
दिव्यवर्षसहस्राणि विश्वामित्रेण धीमता ।
क्षान्तमेकेन भक्तेन तेन विप्रत्वमागतम् ॥ १३.१६३.६६ ॥
تحمّل الحكيم فيشفاميترا آلاف السنين الإلهية بوجبة واحدة؛ وبذلك نال مرتبة البراهمة.
13.163.67
च्यवनो जमदग्निश्च वसिष्ठो गौतमो भृगुः ।
सर्व एव दिवं प्राप्ताः क्षमावन्तो महर्षयः ॥ १३.१६३.६७ ॥
تشيافانا وجامادغني وفاسيشثا وغوتاما وبريغو — جميع الحكماء العظام الذين امتلكوا الصبر بلغوا السماء.
13.163.68
इदमङ्गीरसा पूर्वं महर्षिभ्यः प्रदर्शितम् ।
यः प्रदर्शयते नित्यं न स दुःखमवाप्नुते ॥ १३.१६३.६८ ॥
هذا كان قد عرضه أنغيراس على الحكماء العظام في القديم. من يعرضه دائماً لا ينال حزناً.
13.163.69
इमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं ।
प्रवर्तितं ह्यङ्गिरसा महर्षिणा।
पठेच्च यो वै शृणुयाच्च नित्यदा ।
न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषम् ॥ १३.१६३.६९ ॥
يا ابن كونتي، هذا الطقس الذي أرساه بترتيبه الحكيم العظيم أنغيراس — من يتلوه أو يسمعه دائماً، لا يبقى فيه إثم.
13.163.70
विमुच्यते चापि स सर्वसङ्करै-
र्न चास्य दोषैरभिभूयते मनः।
वियोनिजानां च विजानते रुतं ।
ध्रुवां च कीर्तिं लभते नरोत्तमः ॥ १३.१६३.७० ॥
يتحرر من كل اختلاط نجس، ولا يُغلب قلبه بالعيوب. ويفهم أيضاً صوت الكائنات من أرحام شتى، وينال مجداً ثابتاً — إنه أفضل الرجال.