Mahābhārata · Adhyāya 13.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.163.1
सर्वेषामेव वर्णानां म्लेच्छानां च पितामह ।
उपवासे मतिरियं कारणं च न विद्महे ॥ १३.१६३.१ ॥
Großvater, diese Haltung zum Fasten und ihren Grund kennen wir nicht, weder bei allen Ständen noch bei den Mlecchas.
13.163.2
ब्रह्मक्षत्रेण नियमाः कर्तव्या इति नः श्रुतम् ।
उपवासे कथं तेषां कृतमस्ति पितामह। ॥ १३.१६३.२ ॥
Wir haben gehört, dass Brahmanen und Kṣatriyas Vorschriften befolgen sollen. Großvater, wie wurde dies im Fasten von ihnen gehalten?
13.163.3
नियमांश्चोपवासांश्च सर्वेषां ब्रूहि पार्थिव ।
आप्नोति कां गतिं तात उपवासपरायणः ॥ १३.१६३.३ ॥
O König, nenne die Vorschriften und Fasten aller. Lieber, welches Ziel erreicht, wer sich dem Fasten hingibt?
13.163.4
उपवासः परं पुण्यं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
उपोष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.४ ॥
Das Fasten ist höchstes Verdienst, reinigend und ebenso vortrefflich. Bester der Menschen, welche Frucht erlangt man hier, wenn man gefastet hat?
13.163.5
अधर्मान्मुच्यते केन धर्ममाप्नोति वा कथम् ।
स्वर्गं पुण्यं च लभते कथं भरतसत्तम ॥ १३.१६३.५ ॥
Wodurch befreit sich der Mensch vom Unrecht, oder wie erlangt er Rechtschaffenheit? Bester der Bharatas, wie erlangt er Himmel und Verdienst?
13.163.6
उपोष्य चापि किं तेन प्रयोज्यं स्यान्नराधिप ।
धर्मेण च सुखानर्थाँल्लभेद्येन ब्रवीहि मे ॥ १३.१६३.६ ॥
O Herr der Menschen, was soll man nach dem Fasten damit tun? Sage mir, wodurch man durch Rechtschaffenheit Freuden und Güter erlangt.
13.163.7
एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववित् ।
धर्मपुत्रमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ १३.१६३.७ ॥
So sprach zu dem Sohn der Kuntī, dem Kenner des Dharma und seines Wesens, dem Dharmaputra, Bhīṣma, der Sohn Śantanus, diese Worte.
13.163.8
इदं खलु महाराज श्रुतमासीत्पुरातनम् ।
उपावासविधौ श्रेष्ठा गुणा ये भरतर्षभ ॥ १३.१६३.८ ॥
Großer König, ich habe diese alte Lehre tatsächlich gehört: die herausragenden Vorzüge, die in der Regel des Fastens liegen, o Stier der Bharatas.
13.163.9
प्राजापत्यमाङ्गिरसं पृष्टवानस्मि भारत ।
यथा मां त्वं तथैवाहं पृष्टवांस्तं तपोधनम् ॥ १३.१६३.९ ॥
O Bhārata, so wie du mich gefragt hast, so habe auch ich jenen Āṅgirasa aus dem Geschlecht des Prajāpati befragt, dessen Reichtum die Askese ist.
13.163.10
प्रश्नमेतं मया पृष्टो भगवानग्निसम्भवः ।
उपवासविधिं पुण्यमाचष्ट भरतर्षभ ॥ १३.१६३.१० ॥
Als ich diese Frage stellte, erklärte der ehrwürdige, aus dem Feuer Geborene die verdienstvolle Regel des Fastens, o Stier der Bharatas.
13.163.11
ब्रह्मक्षत्रे त्रिरात्रं तु विहितं कुरुनन्दन ।
द्विस्त्रिरात्रमथैकाहं निर्दिष्टं पुरुषर्षभ ॥ १३.१६३.११ ॥
Für Brahmanen und Kṣatriyas ist ein Fasten von drei Nächten vorgeschrieben, o Freude der Kurus; zwei oder drei Nächte, oder sogar ein einziger Tag, sind angegeben, o Stier unter den Menschen.
13.163.12
वैश्याः शूद्राश्च यन्मोहादुपवासं प्रकुर्वते ।
त्रिरात्रं वा द्विराइत्रं वा तयोर्व्युष्टिर्न विद्यते ॥ १३.१६३.१२ ॥
Wenn Vaiśyas und Śūdras aus Verblendung fasten, sei es drei oder zwei Nächte, so findet sich dafür keine Frucht für sie.
13.163.13
चतुर्थभक्तक्षपणं वैश्ये शूद्रे विधीयते ।
त्रिरात्रं न तु धर्मज्ञैर्विहितं ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१६३.१३ ॥
Für den Vaiśya und den Śūdra ist das Fasten einer vierten Mahlzeit (ein Tag und eine Nacht) vorgeschrieben; ein dreinächtiges Fasten ist ihnen von den Kennern des Dharma und den Sprechern des Veda nicht vorgeschrieben worden.
13.163.14
पञ्चम्यां वाऽपि षष्ठ्यां च पौर्णमास्यां च भारत ।
उपोष्य एकभक्तेन नियतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.१४ ॥
O Bhārata, am fünften oder sechsten Mondtag, und auch am Vollmond, soll ein Mann mit gezügeltem Selbst und bezwungenen Sinnen fasten, indem er eine einzige Mahlzeit einnimmt.
13.163.15
क्षमावान्रूपसम्पन्नः सुरभिश्चैव जायते ।
नानपत्यो भवेत्प्राज्ञो दरिद्रो वा कदाचन ॥ १३.१६३.१५ ॥
Er wird geduldig, schön und wohlriechend (angenehm) geboren; er wird weise, ist nicht ohne Nachkommen und wird niemals arm.
13.163.16
यजिष्णुः पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् ।
अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्।
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते ॥ १३.१६३.१६ ॥
Wer Opfer darbringt, speist am fünften und sechsten Tag die zweimal Geborenen in seiner Familie; o Nachkomme der Kurus, der auch am achten und vierzehnten Tag der dunklen Hälfte fastet, wird frei von Krankheit und kraftvoll geboren.
13.163.17
मार्गशीर्षं तु वै मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
भोजयेच्च द्विजाञ्शक्त्या स मुच्येद्व्याधिकिल्बिषैः ॥ १३.१६३.१७ ॥
Wer den Monat Mārgaśīrṣa mit einer einzigen Mahlzeit verbringt und die zweimal Geborenen nach seinen Mitteln speist, wird von den Sünden befreit, die die Gestalt von Krankheiten annehmen.
13.163.18
सर्वकल्याणसम्पूर्णः सर्वौषधिसमन्वितः ।
कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्च जायते ॥ १३.१६३.१८ ॥
Er ist erfüllt von jedem Segen und mit jeder Heilpflanze ausgestattet; er wird als Teilhaber an der Landwirtschaft geboren, reich an Gütern und reich an Getreide.
13.163.19
पौषमासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते ॥ १३.१६३.१९ ॥
O Sohn der Kuntī, wer den Monat Pauṣa mit einer einzigen Mahlzeit verbringt, wird glücklich, anziehend anzusehen und ein Teilhaber am Ruhm.
13.163.20
पितृभक्तो माघमासं यः क्षिपेदेकभोजनः ।
श्रीमत्कुले ज्ञातिमध्ये सुभगत्वं प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२० ॥
Wer, den Ahnen ergeben und nur eine Mahlzeit essend, den Monat Māgha verbringt, erlangt Glück in einer wohlhabenden Familie, unter seinen Verwandten.
13.163.21
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते।
स्त्रीषु वल्लभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ताः ॥ १३.१६३.२१ ॥
Wer den Monat des Gottes Bhaga mit einer einzigen Mahlzeit verbringt, wird glücklich, anziehend anzusehen und ein Teilhaber am Ruhm; er wird bei den Frauen geliebt, und sie werden ihm untertan.
13.163.22
चैत्रं तु नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले महति जायते ॥ १३.१६३.२२ ॥
Wer, selbstbeherrscht, den Monat Caitra mit einer einzigen Mahlzeit verbringt, wird in eine große Familie geboren, reich an Gold, Edelsteinen und Perlen.
13.163.23
निस्तरेदेकभक्तेन वैशाखं यो जितेन्द्रियः ।
नरो वा यदि वा नरी ज्ञातीनां श्रेष्ठतां व्रजेत् ॥ १३.१६३.२३ ॥
Wer, Mann oder Frau, mit beherrschten Sinnen den Monat Vaiśākha mit einer einzigen Mahlzeit vollendet, erlangt den Vorrang unter seinen Verwandten.
13.163.24
ज्येष्ठामूलं तु यो मासमेकभक्तेन संक्षिपेत् ।
ऐश्वर्यमतुलं श्रेष्ठं पुमान्स्त्री वा प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२४ ॥
Wer, Mann oder Frau, den Monat Jyeṣṭhā-Mūla kurz mit einer einzigen Mahlzeit verbringt, erlangt unvergleichliche und höchste Herrschaft.
13.163.25
आषाढमेकभक्तेन स्थित्वा मासमतन्द्रितः ।
बहुधान्यो बहुधनो बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२५ ॥
Wer im Monat Āṣāḍha einen ganzen Monat lang unermüdet bleibt und nur eine Mahlzeit am Tag einnimmt, wird reich an Getreide, reich an Besitz und reich an Söhnen.
13.163.26
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
रूपद्रविणसम्पन्नः सुखी भवति नित्यशः।
बहुभार्यो बहुधनो बहुपुत्रश्चि जायते ॥ १३.१६३.२६ ॥
Wer, beherrscht, den Monat Śrāvaṇa verbringt und nur eine Mahlzeit am Tag einnimmt, mit Schönheit und Reichtum ausgestattet, ist immer glücklich; er wird reich an Frauen, reich an Besitz und reich an Söhnen.
13.163.27
प्रौष्ठपादं तु यो मासमेकाहारो भवेन्नरः ।
गवाढ्यं स्फीतमचलमैश्वर्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.२७ ॥
Der Mann, der im Monat Prauṣṭhapāda nur eine Mahlzeit am Tag einnimmt, erlangt eine Herrschaft, die reich an Rindern, üppig und beständig ist.
13.163.28
तथैवाश्वयुजं मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
प्रज्ञावान्वाहनाढ्यश्च बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२८ ॥
Ebenso wird, wer den Monat Āśvayuja mit einer Mahlzeit am Tag verbringt, weise, reich an Fahrzeugen und reich an Söhnen.
13.163.29
कार्तिकं तु नरो मासं यः कुर्यादेकभोजनम् ।
शूरश्च बहुभार्यश्च कीर्तिमांश्चैव जायते ॥ १३.१६३.२९ ॥
Der Mann, der im Monat Kārtika nur eine einzige Mahlzeit einnimmt, wird tapfer, hat viele Frauen und wird berühmt.
13.163.30
इति मासा नरव्याघ्र क्षिपतां परिकीर्तिताः ।
तिथीनां नियमा ये तु शृणु तानपि पार्थिव ॥ १३.१६३.३० ॥
So, o Tiger unter den Menschen, sind die Monate für jene verkündet worden, die fasten. Nun, o König, höre auch die Vorschriften der Mondtage.
13.163.31
पक्षेपक्षे गते यस्तु भक्तमश्नाति भारत ।
गवाढ्यो बहुपुत्रश्च दीर्घायुश्च स जायते ॥ १३.१६३.३१ ॥
O Bhārata, wer nach Ablauf jeder Monatshälfte isst, wird reich an Rindern, mit vielen Söhnen und langlebig geboren.
13.163.32
मासिमासि त्रिरात्राणि कृत्वा वर्षाणि द्वादश ।
गणाधिपत्यं प्राप्नोति निःसपत्नमनाविलम् ॥ १३.१६३.३२ ॥
Wer jeden Monat drei Nächte lang Gelübde übt, zwölf Jahre lang, erlangt die Herrschaft über die Scharen, ohne Rivalen und ungetrübt.
13.163.33
एते तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदो दश ।
द्वे चान्ये भरतश्रेष्ठ प्रवृत्तिरनुकीर्तिता ॥ १३.१६३.३३ ॥
Alle diese Gelübde sollen zehn und zwei Herbste lang gehalten werden; und die Übung der übrigen, o Bester der Bharatas, ist überliefert.
13.163.34
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६३.३४ ॥
Wer morgens und ebenso abends isst, zwischendurch nichts trinkt, stets der Gewaltlosigkeit ergeben ist und Opfergaben in Jātavedas (Agni) darbringt—
13.163.35
षड्भिः स वर्षैर्नृपते सिध्यते नाइत्र संशयः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.३५ ॥
O König, in sechs Jahren gelangt er zur Vollendung — daran ist kein Zweifel; der Mensch erlangt die Frucht des Agniṣṭoma-Opfers.
13.163.36
अधिवासे सोप्सरसां नृत्यगीतविनादिते ।
रमते स्त्रीसहस्राढ्ये सुकुती विरजा नरः ॥ १३.१६३.३६ ॥
In jener Wohnstatt, die von Tanz, Gesang und Musik widerhallt, mit den Apsarasen und reich an Tausenden von Frauen, erfreut sich der tugendhafte und makellose Mensch.
13.163.37
तप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानमधिरोहति ।
पूर्णं वर्षसहस्रं च ब्रह्मिलोके महीयते।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३७ ॥
Er besteigt einen himmlischen Wagen von der Farbe geschmolzenen Goldes und wird volle tausend Jahre in der Welt Brahmās geehrt. Wenn dieses Verdienst erschöpft ist, kehrt er hierher zurück und erlangt Größe.
13.163.38
यस्तु संवत्सरं पूर्णमेकाहारो भवेन्नरः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ॥ १३.१६३.३८ ॥
Der Mensch, der ein volles Jahr nur eine Mahlzeit einnimmt, erlangt die volle Frucht des Atirātra-Opfers.
13.163.39
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे च स महीयते ।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३९ ॥
Im Himmel wird er dreißigtausend Jahre lang geehrt, und wenn dieses Verdienst erschöpft ist, kehrt er hierher zurück und erlangt Größe.
13.163.40
यस्तु संवत्सरं पूर्णं चतुर्थं भक्तमश्नुते ।
अहिंसानिरतो नित्यं सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.४० ॥
Wer ein volles Jahr nur jeden vierten Tag isst, stets der Gewaltlosigkeit ergeben, wahrhaftig im Reden und mit bezwungenen Sinnen.
13.163.41
वाजपेयस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१६३.४१ ॥
Er erlangt die volle Frucht des Vājapeya-Opfers und wird dreißigtausend Jahre in der Himmelswelt geehrt.
13.163.42
षष्ठे काले तु कौन्तेय नरः संवत्सरं क्षिपन् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४२ ॥
O Sohn der Kuntī, ein Mensch, der ein Jahr in der sechsten Zeitspanne verbringt, erlangt die Frucht des Pferdeopfers.
13.163.43
चक्रवाकप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
चत्वारिंशत्सहस्राणि वर्षाणि दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४३ ॥
Auf einem von Cakravāka-Gänsen gezogenen Luftwagen fährt er; vierzigtausend Jahre freut er sich im Himmel.
13.163.44
अष्टमेन तु भक्तेन जीवन्संवत्सरं नृप ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४४ ॥
O König, ein Mensch, der ein Jahr lang von Speise lebt, die er beim achten Mahl zu sich nimmt, erlangt die Frucht des Gavām-ayana-Opfers.
13.163.45
हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
पञ्चाशतं सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४५ ॥
Auf einem von Schwänen und Kranichen gezogenen Luftwagen fährt er; fünfzigtausend Jahre freut er sich im Himmel.
13.163.46
पक्षेपक्षे गते राजन्योऽश्नीयाद्वर्षमेव तु ।
षण्मासानशनं तस्य भगवानङ्गिराऽब्रवीत्।
षष्टिं वर्षसहस्राणि दिवमावसते च सः ॥ १३.१६३.४६ ॥
O König, wer nur einmal in jeder Vierzehntagshälfte isst und ein Jahr verbringt, sechs Monate fastend — so sprach der erhabene Aṅgiras — wohnt sechzigtausend Jahre im Himmel.
13.163.47
विणानां वल्लकीनां च वेणूनां च विशाम्पते ।
सुघोषैर्मधुरैः शब्दैः सुप्तः स प्रतिबोध्यते ॥ १३.१६३.४७ ॥
O Herr der Menschen, der Schläfer wird durch die süßen, melodischen Klänge von Lauten, Harfen und Flöten geweckt.
13.163.48
संवत्सरमिहैकं तु मासिमासि पिबेदपः ।
फलं विश्वजितस्तात प्राप्नोति स नरो नृप ॥ १३.१६३.४८ ॥
Hier, o Lieber, o König, erlangt ein Mensch, der ein ganzes Jahr hindurch jeden Monat nur Wasser trinkt, die Frucht des Viśvajit-Opfers.
13.163.49
सिंहव्याघ्रप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
सप्ततिं च सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४९ ॥
Mit Löwen und Tigern bespannt fährt er im Lufwagen dahin und erfreut sich siebzigtausend Jahre lang im Himmel.
13.163.50
मासादूर्ध्वं नरव्याघ्र नोपवासो विधीयते ।
विधिं त्वनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदो जनाः ॥ १३.१६३.५० ॥
Über einen Monat hinaus, o Tiger unter den Menschen, ist das Fasten nicht vorgeschrieben; die Regel des Nahrungsverzichts, o Sohn der Pṛthā, verkünden jene, die das Dharma kennen.
13.163.51
अनार्तो व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।
पदेपदे यज्ञफलं स प्राप्नोति न संशयः ॥ १३.१६३.५१ ॥
Wer ohne Qual und Krankheit auf Nahrung verzichtet, erlangt Schritt für Schritt die Frucht eines Opfers; daran ist kein Zweifel.
13.163.52
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ॥ १३.१६३.५२ ॥
Mit Schwänen bespannt fährt er im Lufwagen zum Himmel; o Herr, er erfreut sich dort hunderttausend Jahre lang.
13.163.53
शतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्यपि तं नरम् ।
आर्तो वा व्याधितो वाऽपि गच्छेदनशनं तु यः ॥ १३.१६३.५३ ॥
Hundert Apsaras-Jungfrauen erfreuen jenen Mann; und wer auf Nahrung verzichtet, auch wenn er leidet oder krank ist, (erlangt dasselbe).
13.163.54
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ।
काञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश्चैव प्रबोध्यते ॥ १३.१६३.५४ ॥
O Herr, er erfreut sich im Himmel hunderttausend Jahre lang; und selbst der Schlafende wird vom Klang der Gürtel und Fußspangen geweckt.
13.163.55
सहस्रहंसयुक्तेन विमानेन तु गच्छति ।
स गत्वा स्त्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभ ॥ १३.१६३.५५ ॥
In einem Luftwagen, bespannt mit tausend Schwänen, fährt er dahin; nachdem er einen von hundert Frauen erfüllten Ort erreicht hat, ergötzt er sich, o Stier der Bharatas.
13.163.56
क्षीणस्याप्यायनं दृष्टं क्षतस्य क्षतरोहणम् ।
व्याधितस्यौषधग्रामः क्रुद्धस्य च प्रसादनम् ॥ १३.१६३.५६ ॥
Für den Geschwächten sieht man Wiederherstellung, für den Verwundeten Heilung der Wunden, für den Kranken eine Fülle an Heilmitteln und für den Zornigen Besänftigung.
13.163.57
दुःखितस्यार्तपूर्वस्य द्रव्याणां प्रतिपादनम् ।
न चैतद्रोचते तेषां ये धनैः सुखमेधिताः ॥ १३.१६३.५७ ॥
Gaben an den Betrübten und einst Bedrängten zu geben — das gefällt jenen nicht, die durch Reichtum im Glück genährt wurden.
13.163.58
अतः स कामसंयुक्ते विमाने हेमसन्निभे ।
रमते स्त्रीशताकीर्णे पुरुषोऽलङ्कृतः शुचिः ॥ १३.१६३.५८ ॥
Darum ergötzt er sich, geschmückt und rein, in einem goldgleichen Luftwagen, der mit seinen Wünschen verbunden ist, an einem von hundert Frauen erfüllten Ort.
13.163.59
स्वस्थः सफलसङ्कल्पः सुखी विगतकल्मषः ।
अनश्नन्देहमुत्सृज्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.५९ ॥
Ein Mensch, der in sich ruht, dessen Vorsatz Früchte trägt, glücklich und frei von Makel, verlässt den Körper ohne zu essen und erlangt die Frucht.
13.163.60
बालसूर्यप्रतीकाशे विमाने सोमवर्चसि ।
वैदूर्यमुक्ताखचिते वीणामुरजनादिते ॥ १३.१६३.६० ॥
In einem Luftwagen gleich der aufgehenden Sonne, strahlend wie der Mond, besetzt mit Lapislazuli und Perlen, widerhallend vom Klang der Laute und der Trommel.
13.163.61
पताकादीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टानिनादिते ।
स्त्रीसहस्रानुचरिते स नरः सुखमेधते ॥ १३.१६३.६१ ॥
Erfüllt von Bannern und Lampen, widerhallend vom Klang göttlicher Glocken, umgeben von tausend Frauen, gedeiht jener Mensch im Glück.
13.163.62
यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रेषु पाण्डव ।
तावन्त्येव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.६२ ॥
O Pāṇḍava, so viele tausend Jahre freut er sich im Himmel, wie Haarporen an seinen Gliedern sind.
13.163.63
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
न धर्मात्परमो लाभस्तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६३.६३ ॥
Es gibt kein höheres Śāstra als den Veda, keinen Lehrer, der der Mutter gleicht; es gibt keinen höheren Gewinn als das Dharma und keine höhere Askese als das Fasten.
13.163.64
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पावनं दिवि चेह च ।
उपवासैस्तथा तुल्यं तपःकर्म न विद्यते ॥ १३.१६३.६४ ॥
Nichts ist reinigender als die Brahmanen, im Himmel wie hier; und keine Askese findet sich, die den Fastenübungen gleichkommt.
13.163.65
उपोष्य विधिवद्देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे ।
ऋषयश्च परां सिद्धिमुपवासैरवाप्नुवन् ॥ १३.१६३.६५ ॥
Nachdem sie gemäß der Vorschrift gefastet hatten, erreichten die Götter den Himmel der drei Welten, und die Weisen erlangten durch Fasten höchste Vollendung.
13.163.66
दिव्यवर्षसहस्राणि विश्वामित्रेण धीमता ।
क्षान्तमेकेन भक्तेन तेन विप्रत्वमागतम् ॥ १३.१६३.६६ ॥
Der weise Viśvāmitra ertrug tausende göttliche Jahre mit einer einzigen Mahlzeit; dadurch erlangte er den Stand eines Brahmanen.
13.163.67
च्यवनो जमदग्निश्च वसिष्ठो गौतमो भृगुः ।
सर्व एव दिवं प्राप्ताः क्षमावन्तो महर्षयः ॥ १३.१६३.६७ ॥
Cyavana, Jamadagni, Vasiṣṭha, Gautama und Bhṛgu — alle großen Weisen, die Geduld besaßen, gelangten in den Himmel.
13.163.68
इदमङ्गीरसा पूर्वं महर्षिभ्यः प्रदर्शितम् ।
यः प्रदर्शयते नित्यं न स दुःखमवाप्नुते ॥ १३.१६३.६८ ॥
Dies wurde einst den großen Weisen von Aṅgiras gezeigt. Wer es beständig zeigt, erlangt kein Leid.
13.163.69
इमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं ।
प्रवर्तितं ह्यङ्गिरसा महर्षिणा।
पठेच्च यो वै शृणुयाच्च नित्यदा ।
न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषम् ॥ १३.१६३.६९ ॥
O Sohn der Kuntī, dieses Ritual, in rechter Ordnung vom großen Weisen Aṅgiras eingesetzt — wer es beständig rezitiert oder hört, in dem Menschen ist keine Schuld.
13.163.70
विमुच्यते चापि स सर्वसङ्करै-
र्न चास्य दोषैरभिभूयते मनः।
वियोनिजानां च विजानते रुतं ।
ध्रुवां च कीर्तिं लभते नरोत्तमः ॥ १३.१६३.७० ॥
Er wird von allen unreinen Vermischungen befreit, und sein Geist wird nicht von Fehlern überwältigt. Er versteht auch den Ruf der Wesen aus verschiedenen Schößen und erlangt dauerhaften Ruhm — er ist der Beste unter den Menschen.