Mahābhārata · Adhyāya 13.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.163.1
सर्वेषामेव वर्णानां म्लेच्छानां च पितामह ।
उपवासे मतिरियं कारणं च न विद्महे ॥ १३.१६३.१ ॥
Abuelo, no conocemos esta inclinación ni su razón respecto al ayuno, ni en todas las castas ni entre los mlecchas.
13.163.2
ब्रह्मक्षत्रेण नियमाः कर्तव्या इति नः श्रुतम् ।
उपवासे कथं तेषां कृतमस्ति पितामह। ॥ १३.१६३.२ ॥
Hemos oído que los brahmanes y los kṣatriyas deben cumplir las observancias. Abuelo, ¿cómo lo han hecho ellos en el ayuno?
13.163.3
नियमांश्चोपवासांश्च सर्वेषां ब्रूहि पार्थिव ।
आप्नोति कां गतिं तात उपवासपरायणः ॥ १३.१६३.३ ॥
Oh rey, dime las observancias y los ayunos de todos. Querido, ¿qué destino alcanza quien se entrega al ayuno?
13.163.4
उपवासः परं पुण्यं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
उपोष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.४ ॥
El ayuno es el mayor mérito, purificador y también excelente. Mejor de los hombres, ¿qué fruto se obtiene aquí tras ayunar?
13.163.5
अधर्मान्मुच्यते केन धर्ममाप्नोति वा कथम् ।
स्वर्गं पुण्यं च लभते कथं भरतसत्तम ॥ १३.१६३.५ ॥
¿Por qué medio se libra el hombre de la injusticia, o cómo alcanza la rectitud? Mejor de los Bharatas, ¿cómo obtiene el cielo y el mérito?
13.163.6
उपोष्य चापि किं तेन प्रयोज्यं स्यान्नराधिप ।
धर्मेण च सुखानर्थाँल्लभेद्येन ब्रवीहि मे ॥ १३.१६३.६ ॥
Oh señor de los hombres, tras ayunar, ¿qué debe hacerse con ello? Dime por medio de qué se obtienen placeres y riquezas mediante la rectitud.
13.163.7
एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववित् ।
धर्मपुत्रमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ १३.१६३.७ ॥
Así habló Bhīṣma, hijo de Śantanu, al hijo de Kuntī, conocedor del dharma y de su esencia, Dharmaputra, con estas palabras.
13.163.8
इदं खलु महाराज श्रुतमासीत्पुरातनम् ।
उपावासविधौ श्रेष्ठा गुणा ये भरतर्षभ ॥ १३.१६३.८ ॥
Gran rey, en verdad he oído esta antigua enseñanza sobre las excelentes virtudes que hay en la norma del ayuno, oh toro de los Bharatas.
13.163.9
प्राजापत्यमाङ्गिरसं पृष्टवानस्मि भारत ।
यथा मां त्वं तथैवाहं पृष्टवांस्तं तपोधनम् ॥ १३.१६३.९ ॥
Oh Bhārata, tal como tú me preguntaste, así también yo pregunté a aquel Āṅgirasa, hijo de Prajāpati, cuya riqueza es la austeridad.
13.163.10
प्रश्नमेतं मया पृष्टो भगवानग्निसम्भवः ।
उपवासविधिं पुण्यमाचष्ट भरतर्षभ ॥ १३.१६३.१० ॥
Cuando formulé esta pregunta, el venerable nacido del fuego explicó la norma meritoria del ayuno, oh toro de los Bharatas.
13.163.11
ब्रह्मक्षत्रे त्रिरात्रं तु विहितं कुरुनन्दन ।
द्विस्त्रिरात्रमथैकाहं निर्दिष्टं पुरुषर्षभ ॥ १३.१६३.११ ॥
Para brahmanes y kṣatriyas se prescribe un ayuno de tres noches, oh alegría de los Kurus; también se ha indicado de dos o tres noches, o incluso de un solo día, oh toro entre los hombres.
13.163.12
वैश्याः शूद्राश्च यन्मोहादुपवासं प्रकुर्वते ।
त्रिरात्रं वा द्विराइत्रं वा तयोर्व्युष्टिर्न विद्यते ॥ १३.१६३.१२ ॥
Cuando los vaiśyas y los śūdras practican un ayuno por ofuscación, sea de tres noches o de dos, no se encuentra para ellos fruto alguno de él.
13.163.13
चतुर्थभक्तक्षपणं वैश्ये शूद्रे विधीयते ।
त्रिरात्रं न तु धर्मज्ञैर्विहितं ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१६३.१३ ॥
Para el vaiśya y el śūdra se prescribe el ayuno del cuarto alimento (un día y una noche); un ayuno de tres noches no ha sido prescrito para ellos por los conocedores del dharma y por los portavoces del Veda.
13.163.14
पञ्चम्यां वाऽपि षष्ठ्यां च पौर्णमास्यां च भारत ।
उपोष्य एकभक्तेन नियतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.१४ ॥
Oh Bhārata, en el quinto o el sexto día lunar, e igualmente en la luna llena, quien tenga el alma controlada y los sentidos dominados debe ayunar tomando una sola comida.
13.163.15
क्षमावान्रूपसम्पन्नः सुरभिश्चैव जायते ।
नानपत्यो भवेत्प्राज्ञो दरिद्रो वा कदाचन ॥ १३.१६३.१५ ॥
Nace paciente, de hermoso aspecto y fragante (agradable); se vuelve sabio, no queda sin descendencia y nunca es pobre.
13.163.16
यजिष्णुः पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् ।
अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्।
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते ॥ १३.१६३.१६ ॥
El que ofrece sacrificios, en el quinto y sexto día, alimenta a los nacidos dos veces de su familia; oh descendiente de Kuru, ayunando también en el octavo y decimocuarto día de la quincena oscura, nace libre de enfermedad y vigoroso.
13.163.17
मार्गशीर्षं तु वै मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
भोजयेच्च द्विजाञ्शक्त्या स मुच्येद्व्याधिकिल्बिषैः ॥ १३.१६३.१७ ॥
Quien pasa el mes de Mārgaśīrṣa con una sola comida al día y alimenta a los nacidos dos veces según sus medios queda libre de los pecados que toman la forma de enfermedad.
13.163.18
सर्वकल्याणसम्पूर्णः सर्वौषधिसमन्वितः ।
कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्च जायते ॥ १३.१६३.१८ ॥
Está colmado de toda bendición y dotado de toda hierba; nace partícipe de la agricultura, rico en riquezas y rico en grano.
13.163.19
पौषमासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते ॥ १३.१६३.१९ ॥
Oh hijo de Kuntī, quien pasa el mes de Pauṣa con una sola comida se vuelve afortunado, agradable a la vista y partícipe de la fama.
13.163.20
पितृभक्तो माघमासं यः क्षिपेदेकभोजनः ।
श्रीमत्कुले ज्ञातिमध्ये सुभगत्वं प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२० ॥
Quien, devoto de sus antepasados y comiendo una sola vez al día, pasa el mes de Māgha alcanza la buena fortuna en una familia próspera, entre sus parientes.
13.163.21
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते।
स्त्रीषु वल्लभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ताः ॥ १३.१६३.२१ ॥
Quien pasa el mes regido por Bhaga con una sola comida se vuelve afortunado, agradable a la vista y partícipe de la fama; se vuelve amado entre las mujeres, y ellas se someten a él.
13.163.22
चैत्रं तु नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले महति जायते ॥ १३.१६३.२२ ॥
Quien, dueño de sí, pasa el mes de Caitra con una sola comida nace en una gran familia rica en oro, gemas y perlas.
13.163.23
निस्तरेदेकभक्तेन वैशाखं यो जितेन्द्रियः ।
नरो वा यदि वा नरी ज्ञातीनां श्रेष्ठतां व्रजेत् ॥ १३.१६३.२३ ॥
Quien, hombre o mujer, con los sentidos dominados, completa el mes de Vaiśākha con una sola comida alcanza la preeminencia entre sus parientes.
13.163.24
ज्येष्ठामूलं तु यो मासमेकभक्तेन संक्षिपेत् ।
ऐश्वर्यमतुलं श्रेष्ठं पुमान्स्त्री वा प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२४ ॥
Quien, hombre o mujer, pasa brevemente el mes de Jyeṣṭhā-Mūla con una sola comida alcanza una soberanía incomparable y suprema.
13.163.25
आषाढमेकभक्तेन स्थित्वा मासमतन्द्रितः ।
बहुधान्यो बहुधनो बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२५ ॥
Quien, sin desfallecer, permanece un mes entero en Āṣāḍha tomando una sola comida al día, llega a tener abundancia de grano, abundancia de riqueza y muchos hijos.
13.163.26
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
रूपद्रविणसम्पन्नः सुखी भवति नित्यशः।
बहुभार्यो बहुधनो बहुपुत्रश्चि जायते ॥ १३.१६३.२६ ॥
Quien, dueño de sí, pasa el mes de Śrāvaṇa tomando una sola comida al día, dotado de belleza y riqueza, siempre es feliz; llega a tener muchas esposas, riqueza abundante y muchos hijos.
13.163.27
प्रौष्ठपादं तु यो मासमेकाहारो भवेन्नरः ।
गवाढ्यं स्फीतमचलमैश्वर्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.२७ ॥
El hombre que, durante el mes de Prauṣṭhapāda, come solo una vez al día, alcanza una prosperidad rica en ganado, abundante y estable.
13.163.28
तथैवाश्वयुजं मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
प्रज्ञावान्वाहनाढ्यश्च बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२८ ॥
Asimismo, quien pasa el mes de Āśvayuja tomando una sola comida al día se vuelve sabio, rico en vehículos y con muchos hijos.
13.163.29
कार्तिकं तु नरो मासं यः कुर्यादेकभोजनम् ।
शूरश्च बहुभार्यश्च कीर्तिमांश्चैव जायते ॥ १३.१६३.२९ ॥
El hombre que, durante el mes de Kārtika, toma una sola comida al día se vuelve valiente, tiene muchas esposas y es famoso.
13.163.30
इति मासा नरव्याघ्र क्षिपतां परिकीर्तिताः ।
तिथीनां नियमा ये तु शृणु तानपि पार्थिव ॥ १३.१६३.३० ॥
Así, oh tigre entre los hombres, han sido enunciados los meses para quienes ayunan. Ahora, oh rey, escucha también las observancias de los días lunares.
13.163.31
पक्षेपक्षे गते यस्तु भक्तमश्नाति भारत ।
गवाढ्यो बहुपुत्रश्च दीर्घायुश्च स जायते ॥ १३.१६३.३१ ॥
Oh Bhārata, quien come al cabo de cada quincena nace rico en ganado, con muchos hijos y de larga vida.
13.163.32
मासिमासि त्रिरात्राणि कृत्वा वर्षाणि द्वादश ।
गणाधिपत्यं प्राप्नोति निःसपत्नमनाविलम् ॥ १३.१६३.३२ ॥
Quien cumple ayunos de tres noches cada mes durante doce años alcanza el señorío de las huestes, sin rival y sin mancha.
13.163.33
एते तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदो दश ।
द्वे चान्ये भरतश्रेष्ठ प्रवृत्तिरनुकीर्तिता ॥ १३.१६३.३३ ॥
Todas estas observancias deben cumplirse durante diez y dos otoños; y la práctica de las demás, oh mejor de los Bharatas, ha sido relatada.
13.163.34
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६३.३४ ॥
Aquel que come por la mañana y por la tarde, sin beber entre medias, siempre entregado a la no violencia, y que ofrece oblaciones a Jātavedas (Agni)—
13.163.35
षड्भिः स वर्षैर्नृपते सिध्यते नाइत्र संशयः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.३५ ॥
Oh rey, en seis años alcanza el éxito—no hay duda de ello; el hombre obtiene el fruto del sacrificio Agniṣṭoma.
13.163.36
अधिवासे सोप्सरसां नृत्यगीतविनादिते ।
रमते स्त्रीसहस्राढ्ये सुकुती विरजा नरः ॥ १३.१६३.३६ ॥
En esa morada, resonante de danza, canto y música, junto a las Apsarases y colmada de miles de mujeres, el hombre virtuoso e inmaculado se deleita.
13.163.37
तप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानमधिरोहति ।
पूर्णं वर्षसहस्रं च ब्रह्मिलोके महीयते।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३७ ॥
Sube a un carro celestial del color del oro fundido y durante mil años completos es honrado en el mundo de Brahmā. Cuando ese mérito se agota, regresa aquí y alcanza la grandeza.
13.163.38
यस्तु संवत्सरं पूर्णमेकाहारो भवेन्नरः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ॥ १३.१६३.३८ ॥
El hombre que durante un año entero come una sola vez al día obtiene por completo el fruto del sacrificio Atirātra.
13.163.39
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे च स महीयते ।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३९ ॥
Es honrado en el cielo durante treinta mil años, y cuando ese mérito se agota regresa aquí y alcanza la grandeza.
13.163.40
यस्तु संवत्सरं पूर्णं चतुर्थं भक्तमश्नुते ।
अहिंसानिरतो नित्यं सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.४० ॥
Quien durante un año entero come solo cada cuarto día, siempre entregado a la no violencia, hablando con verdad y con los sentidos dominados.
13.163.41
वाजपेयस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१६३.४१ ॥
Obtiene por completo el fruto del sacrificio Vājapeya y es honrado en el mundo celestial durante treinta mil años.
13.163.42
षष्ठे काले तु कौन्तेय नरः संवत्सरं क्षिपन् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४२ ॥
Oh hijo de Kuntī, el hombre que pasa un año en el sexto periodo obtiene el fruto del sacrificio del caballo.
13.163.43
चक्रवाकप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
चत्वारिंशत्सहस्राणि वर्षाणि दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४३ ॥
En un carro aéreo uncido a gansos cakravāka, él va; durante cuarenta mil años se regocija en el cielo.
13.163.44
अष्टमेन तु भक्तेन जीवन्संवत्सरं नृप ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४४ ॥
Oh rey, el hombre que vive un año con alimento tomado cada octava vez obtiene el fruto del sacrificio gavām-ayana.
13.163.45
हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
पञ्चाशतं सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४५ ॥
En un carro aéreo uncido a cisnes y grullas, él va; durante cincuenta mil años se regocija en el cielo.
13.163.46
पक्षेपक्षे गते राजन्योऽश्नीयाद्वर्षमेव तु ।
षण्मासानशनं तस्य भगवानङ्गिराऽब्रवीत्।
षष्टिं वर्षसहस्राणि दिवमावसते च सः ॥ १३.१६३.४६ ॥
Oh rey, quien come solo una vez cada quincena y pasa un año, ayunando seis meses —así dijo el bienaventurado Aṅgiras— habita en el cielo sesenta mil años.
13.163.47
विणानां वल्लकीनां च वेणूनां च विशाम्पते ।
सुघोषैर्मधुरैः शब्दैः सुप्तः स प्रतिबोध्यते ॥ १३.१६३.४७ ॥
Oh señor de los hombres, el que duerme es despertado por los sonidos dulces y melodiosos de laúdes, arpas y flautas.
13.163.48
संवत्सरमिहैकं तु मासिमासि पिबेदपः ।
फलं विश्वजितस्तात प्राप्नोति स नरो नृप ॥ १३.१६३.४८ ॥
Aquí, oh querido, oh rey, el hombre que durante un año entero bebe solo agua cada mes obtiene el fruto del sacrificio viśvajit.
13.163.49
सिंहव्याघ्रप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
सप्ततिं च सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४९ ॥
Uncido con leones y tigres, marcha en un carro celestial, y durante setenta mil años se regocija en el cielo.
13.163.50
मासादूर्ध्वं नरव्याघ्र नोपवासो विधीयते ।
विधिं त्वनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदो जनाः ॥ १३.१६३.५० ॥
Más allá de un mes, oh tigre entre los hombres, no se prescribe el ayuno; la norma de abstenerse de alimento, oh hijo de Pṛthā, la declaran quienes conocen el dharma.
13.163.51
अनार्तो व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।
पदेपदे यज्ञफलं स प्राप्नोति न संशयः ॥ १३.१६३.५१ ॥
Quien se abstiene de alimento, libre de aflicción y enfermedad, obtiene a cada paso el fruto de un sacrificio; de ello no hay duda.
13.163.52
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ॥ १३.१६३.५२ ॥
Uncido con cisnes, viaja al cielo en un carro celestial; oh señor, se regocija en el cielo durante cien mil años.
13.163.53
शतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्यपि तं नरम् ।
आर्तो वा व्याधितो वाऽपि गच्छेदनशनं तु यः ॥ १३.१६३.५३ ॥
Cien doncellas apsaras deleitan a aquel hombre; y quien se abstiene de alimento, aunque esté afligido o enfermo, (obtiene lo mismo).
13.163.54
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ।
काञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश्चैव प्रबोध्यते ॥ १३.१६३.५४ ॥
Oh señor, se regocija en el cielo durante cien mil años; y aun quien duerme es despertado por el sonido de cinturones y tobilleras.
13.163.55
सहस्रहंसयुक्तेन विमानेन तु गच्छति ।
स गत्वा स्त्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभ ॥ १३.१६३.५५ ॥
En un carro aéreo uncido a mil cisnes, él parte; habiendo llegado a un lugar lleno de cientos de mujeres, oh toro de los Bhāratas, se deleita.
13.163.56
क्षीणस्याप्यायनं दृष्टं क्षतस्य क्षतरोहणम् ।
व्याधितस्यौषधग्रामः क्रुद्धस्य च प्रसादनम् ॥ १३.१६३.५६ ॥
Se ve restauración para el debilitado, curación de heridas para el herido, un conjunto de medicinas para el enfermo y apaciguamiento para el airado.
13.163.57
दुःखितस्यार्तपूर्वस्य द्रव्याणां प्रतिपादनम् ।
न चैतद्रोचते तेषां ये धनैः सुखमेधिताः ॥ १३.१६३.५७ ॥
Dar bienes al afligido y antes atormentado; esto no agrada a quienes fueron criados en la dicha por la riqueza.
13.163.58
अतः स कामसंयुक्ते विमाने हेमसन्निभे ।
रमते स्त्रीशताकीर्णे पुरुषोऽलङ्कृतः शुचिः ॥ १३.१६३.५८ ॥
Por ello, él se deleita, adornado y puro, en un carro aéreo semejante al oro y unido a sus deseos, en un lugar lleno de cientos de mujeres.
13.163.59
स्वस्थः सफलसङ्कल्पः सुखी विगतकल्मषः ।
अनश्नन्देहमुत्सृज्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.५९ ॥
El hombre sereno, cuyo propósito da fruto, feliz y libre de mancha, abandona el cuerpo sin comer y obtiene el fruto.
13.163.60
बालसूर्यप्रतीकाशे विमाने सोमवर्चसि ।
वैदूर्यमुक्ताखचिते वीणामुरजनादिते ॥ १३.१६३.६० ॥
En un carro aéreo semejante al sol naciente, radiante como la luna, engastado de lapislázuli y perlas, resonando con la vīṇā y el tambor.
13.163.61
पताकादीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टानिनादिते ।
स्त्रीसहस्रानुचरिते स नरः सुखमेधते ॥ १३.१६३.६१ ॥
Lleno de estandartes y lámparas, resonando con campanas divinas, servido por mil mujeres, aquel hombre prospera en la dicha.
13.163.62
यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रेषु पाण्डव ।
तावन्त्येव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.६२ ॥
Oh Pāṇḍava, tantos miles de años se regocija en el cielo cuantos poros de cabello hay en sus miembros.
13.163.63
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
न धर्मात्परमो लाभस्तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६३.६३ ॥
No hay escritura superior al Veda, ni maestro igual a la madre; no hay ganancia mayor que el dharma, y no hay austeridad mayor que el ayuno.
13.163.64
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पावनं दिवि चेह च ।
उपवासैस्तथा तुल्यं तपःकर्म न विद्यते ॥ १३.१६३.६४ ॥
Nada es más purificador que los brahmanes, en el cielo o aquí; y no se halla acción de austeridad igual a los ayunos.
13.163.65
उपोष्य विधिवद्देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे ।
ऋषयश्च परां सिद्धिमुपवासैरवाप्नुवन् ॥ १३.१६३.६५ ॥
Tras ayunar según la regla, los dioses alcanzaron el cielo de los tres mundos, y los sabios obtuvieron la suprema perfección mediante los ayunos.
13.163.66
दिव्यवर्षसहस्राणि विश्वामित्रेण धीमता ।
क्षान्तमेकेन भक्तेन तेन विप्रत्वमागतम् ॥ १३.१६३.६६ ॥
El sabio Viśvāmitra soportó miles de años divinos con una sola comida; por ello alcanzó la condición de brahmán.
13.163.67
च्यवनो जमदग्निश्च वसिष्ठो गौतमो भृगुः ।
सर्व एव दिवं प्राप्ताः क्षमावन्तो महर्षयः ॥ १३.१६३.६७ ॥
Cyavana, Jamadagni, Vasiṣṭha, Gautama y Bhṛgu: todos los grandes sabios que poseían paciencia alcanzaron el cielo.
13.163.68
इदमङ्गीरसा पूर्वं महर्षिभ्यः प्रदर्शितम् ।
यः प्रदर्शयते नित्यं न स दुःखमवाप्नुते ॥ १३.१६३.६८ ॥
Esto fue mostrado antiguamente a los grandes sabios por Aṅgiras. Quien lo muestra constantemente no obtiene sufrimiento.
13.163.69
इमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं ।
प्रवर्तितं ह्यङ्गिरसा महर्षिणा।
पठेच्च यो वै शृणुयाच्च नित्यदा ।
न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषम् ॥ १३.१६३.६९ ॥
Oh hijo de Kuntī, este rito, establecido en orden por el gran sabio Aṅgiras: quien lo recita o lo escucha constantemente, en ese hombre no hay pecado.
13.163.70
विमुच्यते चापि स सर्वसङ्करै-
र्न चास्य दोषैरभिभूयते मनः।
वियोनिजानां च विजानते रुतं ।
ध्रुवां च कीर्तिं लभते नरोत्तमः ॥ १३.१६३.७० ॥
Queda libre de todas las mezclas impuras, y su mente no es vencida por las faltas. También comprende el clamor de las criaturas de diversos vientres y obtiene una fama duradera: es el mejor de los hombres.