ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.163.1
सर्वेषामेव वर्णानां म्लेच्छानां च पितामह ।
उपवासे मतिरियं कारणं च न विद्महे ॥ १३.१६३.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರಿಗೂ, ಮ್ಲೇಚ್ಛರಿಗೂ ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿ ಈ ಮತಿಯೂ ಅದರ ಕಾರಣವೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು.
13.163.2
ब्रह्मक्षत्रेण नियमाः कर्तव्या इति नः श्रुतम् ।
उपवासे कथं तेषां कृतमस्ति पितामह। ॥ १३.१६३.२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಪಿತಾಮಹರೇ, ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
13.163.3
नियमांश्चोपवासांश्च सर्वेषां ब्रूहि पार्थिव ।
आप्नोति कां गतिं तात उपवासपरायणः ॥ १३.१६३.३ ॥
ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲರ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಉಪವಾಸಗಳನ್ನೂ ಹೇಳು. ಮಗನೇ, ಉಪವಾಸ ನಿರತನು ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?
13.163.4
उपवासः परं पुण्यं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
उपोष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.४ ॥
ಉಪವಾಸ ಪರಮ ಪುಣ್ಯವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಉತ್ತಮವೂ ಆಗಿದೆ. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?
13.163.5
अधर्मान्मुच्यते केन धर्ममाप्नोति वा कथम् ।
स्वर्गं पुण्यं च लभते कथं भरतसत्तम ॥ १३.१६३.५ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಹೇಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೇಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?
13.163.6
उपोष्य चापि किं तेन प्रयोज्यं स्यान्नराधिप ।
धर्मेण च सुखानर्थाँल्लभेद्येन ब्रवीहि मे ॥ १३.१६३.६ ॥
ನರಾಧಿಪನೇ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಅದರಿಂದ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಧರ್ಮದಿಂದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಯಾವುದರಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.163.7
एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववित् ।
धर्मपुत्रमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ १३.१६३.७ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವವೇತ್ತನೂ ಆದ ಕೌಂತೇಯನಿಗೆ, ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಗೆ ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮರು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.163.8
इदं खलु महाराज श्रुतमासीत्पुरातनम् ।
उपावासविधौ श्रेष्ठा गुणा ये भरतर्षभ ॥ १३.१६३.८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳು ಇವು ಪುರಾತನದಿಂದ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಭರತರ್ಷಭನೇ.
13.163.9
प्राजापत्यमाङ्गिरसं पृष्टवानस्मि भारत ।
यथा मां त्वं तथैवाहं पृष्टवांस्तं तपोधनम् ॥ १३.१६३.९ ॥
ಭಾರತನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆಯೇ, ನಾನು ಆ ತಪೋಧನನಾದ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಅಂಗಿರಸನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.
13.163.10
प्रश्नमेतं मया पृष्टो भगवानग्निसम्भवः ।
उपवासविधिं पुण्यमाचष्ट भरतर्षभ ॥ १३.१६३.१० ॥
ನಾನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಪುಣ್ಯಕರ ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು, ಭರತರ್ಷಭನೇ.
13.163.11
ब्रह्मक्षत्रे त्रिरात्रं तु विहितं कुरुनन्दन ।
द्विस्त्रिरात्रमथैकाहं निर्दिष्टं पुरुषर्षभ ॥ १३.१६३.११ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಎರಡು-ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ದಿನ ಎಂದೂ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ.
13.163.12
वैश्याः शूद्राश्च यन्मोहादुपवासं प्रकुर्वते ।
त्रिरात्रं वा द्विराइत्रं वा तयोर्व्युष्टिर्न विद्यते ॥ १३.१६३.१२ ॥
ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ಮೋಹದಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಎರಡು ರಾತ್ರಿ, ಅವರಿಗೆ ಅದರ ಫಲ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
13.163.13
चतुर्थभक्तक्षपणं वैश्ये शूद्रे विधीयते ।
त्रिरात्रं न तु धर्मज्ञैर्विहितं ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१६३.१३ ॥
ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಕ್ತ (ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ) ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಯ ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
13.163.14
पञ्चम्यां वाऽपि षष्ठ्यां च पौर्णमास्यां च भारत ।
उपोष्य एकभक्तेन नियतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.१४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಪಂಚಮಿ ಅಥವಾ ಷಷ್ಠಿಯಂದು, ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದೂ ಕೂಡ, ನಿಯತಾತ್ಮನು ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನು ಏಕಭಕ್ತದಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
13.163.15
क्षमावान्रूपसम्पन्नः सुरभिश्चैव जायते ।
नानपत्यो भवेत्प्राज्ञो दरिद्रो वा कदाचन ॥ १३.१६३.१५ ॥
ಅವನು ಕ್ಷಮಾಶೀಲನಾಗಿ, ರೂಪವಂತನಾಗಿ, ಸುಗಂಧಿತನಾಗಿ (ಪ್ರಿಯನಾಗಿ) ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪ್ರಾಜ್ಞನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಂತಾನಹೀನನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಎಂದೂ ದರಿದ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.163.16
यजिष्णुः पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् ।
अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्।
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते ॥ १३.१६३.१६ ॥
ಯಜ್ಞಶೀಲನು ಪಂಚಮಿ ಮತ್ತು ಷಷ್ಠಿಯಂದು ತನ್ನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದೂ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ವ್ಯಾಧಿರಹಿತನಾಗಿ, ವೀರ್ಯವಂತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
13.163.17
मार्गशीर्षं तु वै मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
भोजयेच्च द्विजाञ्शक्त्या स मुच्येद्व्याधिकिल्बिषैः ॥ १३.१६३.१७ ॥
ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ತಿಂಗಳನ್ನು ಏಕಭಕ್ತದಿಂದ ಕಳೆದು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕುವವನು ವ್ಯಾಧಿರೂಪದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.163.18
सर्वकल्याणसम्पूर्णः सर्वौषधिसमन्वितः ।
कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्च जायते ॥ १३.१६३.१८ ॥
ಅವನು ಸರ್ವಕಲ್ಯಾಣಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ, ಸರ್ವೌಷಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷಿಯ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿ, ಅಧಿಕ ಧನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ಧಾನ್ಯವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
13.163.19
पौषमासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते ॥ १३.१६३.१९ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಪೌಷ ಮಾಸವನ್ನು ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದಿಂದ ಕಳೆಯುವವನು ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನೂ ದರ್ಶನೀಯನೂ ಆಗಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.163.20
पितृभक्तो माघमासं यः क्षिपेदेकभोजनः ।
श्रीमत्कुले ज्ञातिमध्ये सुभगत्वं प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२० ॥
ಪಿತೃಭಕ್ತನಾಗಿ ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಾಘ ಮಾಸವನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಲದಲ್ಲಿ, ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.21
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते।
स्त्रीषु वल्लभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ताः ॥ १३.१६३.२१ ॥
ಭಗ ದೈವತದ ಮಾಸವನ್ನು ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದಿಂದ ಕಳೆಯುವವನು ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತನೂ ದರ್ಶನೀಯನೂ ಆಗಿ, ಯಶಸ್ಸಿನ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವರು ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.
13.163.22
चैत्रं तु नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले महति जायते ॥ १३.१६३.२२ ॥
ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದಿಂದ ಚೈತ್ರ ಮಾಸವನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು ಚಿನ್ನ, ರತ್ನ, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮಹಾ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.23
निस्तरेदेकभक्तेन वैशाखं यो जितेन्द्रियः ।
नरो वा यदि वा नरी ज्ञातीनां श्रेष्ठतां व्रजेत् ॥ १३.१६३.२३ ॥
ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದಿಂದ ವೈಶಾಖ ಮಾಸವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು, ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.24
ज्येष्ठामूलं तु यो मासमेकभक्तेन संक्षिपेत् ।
ऐश्वर्यमतुलं श्रेष्ठं पुमान्स्त्री वा प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२४ ॥
ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಮೂಲ ಮಾಸವನ್ನು ಒಂದೇ ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದಿಂದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಕಳೆಯುವವನು, ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ಅತುಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.25
आषाढमेकभक्तेन स्थित्वा मासमतन्द्रितः ।
बहुधान्यो बहुधनो बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२५ ॥
ಆಷಾಢ ಮಾಸವಿಡೀ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟ ಮಾಡಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವವನು ಅಧಿಕ ಧಾನ್ಯ, ಧನ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.26
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
रूपद्रविणसम्पन्नः सुखी भवति नित्यशः।
बहुभार्यो बहुधनो बहुपुत्रश्चि जायते ॥ १३.१६३.२६ ॥
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸವಿಡೀ ನಿಯಮದಿಂದ ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟ ಮಾಡಿ ಕಳೆಯುವವನು ರೂಪ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಕೂಡಿ ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅನೇಕ ಪತ್ನಿಯರು, ಅಧಿಕ ಧನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.27
प्रौष्ठपादं तु यो मासमेकाहारो भवेन्नरः ।
गवाढ्यं स्फीतमचलमैश्वर्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.२७ ॥
ಪ್ರೌಷ್ಠಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಗೋಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ವಿಪುಲವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.28
तथैवाश्वयुजं मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
प्रज्ञावान्वाहनाढ्यश्च बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२८ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸವಿಡೀ ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟ ಮಾಡಿ ಕಳೆಯುವವನು ಪ್ರಾಜ್ಞನಾಗಿ, ವಾಹನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.163.29
कार्तिकं तु नरो मासं यः कुर्यादेकभोजनम् ।
शूरश्च बहुभार्यश्च कीर्तिमांश्चैव जायते ॥ १३.१६३.२९ ॥
ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಶೂರನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಉಳ್ಳವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.163.30
इति मासा नरव्याघ्र क्षिपतां परिकीर्तिताः ।
तिथीनां नियमा ये तु शृणु तानपि पार्थिव ॥ १३.१६३.३० ॥
ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಸಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಓ ರಾಜನೇ, ತಿಥಿಗಳ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು.
13.163.31
पक्षेपक्षे गते यस्तु भक्तमश्नाति भारत ।
गवाढ्यो बहुपुत्रश्च दीर्घायुश्च स जायते ॥ १३.१६३.३१ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನು ಗೋಸಂಪತ್ತು, ಬಹು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.32
मासिमासि त्रिरात्राणि कृत्वा वर्षाणि द्वादश ।
गणाधिपत्यं प्राप्नोति निःसपत्नमनाविलम् ॥ १३.१६३.३२ ॥
ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾಡಿದವನು ಎದುರಾಳಿಯಿಲ್ಲದ, ನಿರ್ಮಲ ಗಣಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.33
एते तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदो दश ।
द्वे चान्ये भरतश्रेष्ठ प्रवृत्तिरनुकीर्तिता ॥ १३.१६३.३३ ॥
ಈ ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎರಡು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಇತರ ನಿಯಮಗಳ ಪದ್ಧತಿಯೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.163.34
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६३.३४ ॥
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಊಟ ಮಾಡಿ, ನಡುವೆ ಕುಡಿಯದವನು, ಸದಾ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಜಾತವೇದಸ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು—
13.163.35
षड्भिः स वर्षैर्नृपते सिध्यते नाइत्र संशयः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.३५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆತನು ಆರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.36
अधिवासे सोप्सरसां नृत्यगीतविनादिते ।
रमते स्त्रीसहस्राढ्ये सुकुती विरजा नरः ॥ १३.१६३.३६ ॥
ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ, ನೃತ್ಯ-ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಮೊಳಗುವ, ಸಾವಿರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಂತನೂ ನಿರ್ಮಲನೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯನು ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.37
तप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानमधिरोहति ।
पूर्णं वर्षसहस्रं च ब्रह्मिलोके महीयते।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३७ ॥
ಅವನು ಕರಗಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ ವಿಮಾನವನ್ನೇರುತ್ತಾನೆ. ಪೂರ್ಣ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಕ್ಷಯವಾದ ಬಳಿಕ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.38
यस्तु संवत्सरं पूर्णमेकाहारो भवेन्नरः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ॥ १३.१६३.३८ ॥
ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ಒಂದೇ ಹೊತ್ತು ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.39
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे च स महीयते ।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३९ ॥
ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಕ್ಷಯವಾದ ಬಳಿಕ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.40
यस्तु संवत्सरं पूर्णं चतुर्थं भक्तमश्नुते ।
अहिंसानिरतो नित्यं सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.४० ॥
ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ ಊಟ ಮಾಡುವವನು, ಸದಾ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು.
13.163.41
वाजपेयस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१६३.४१ ॥
ಅವನು ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.163.42
षष्ठे काले तु कौन्तेय नरः संवत्सरं क्षिपन् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४२ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಆರನೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.43
चक्रवाकप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
चत्वारिंशत्सहस्राणि वर्षाणि दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४३ ॥
ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೂಡಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.44
अष्टमेन तु भक्तेन जीवन्संवत्सरं नृप ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಎಂಟನೆಯ ಭೋಜನದಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುವ ಮಾನವನು ಗವಾಮಯನ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.45
हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
पञ्चाशतं सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४५ ॥
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹೂಡಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.46
पक्षेपक्षे गते राजन्योऽश्नीयाद्वर्षमेव तु ।
षण्मासानशनं तस्य भगवानङ्गिराऽब्रवीत्।
षष्टिं वर्षसहस्राणि दिवमावसते च सः ॥ १३.१६३.४६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವವನು, ಆರು ತಿಂಗಳು ಉಪವಾಸವಿರುವವನು — ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ಅಂಗಿರಸ ಹೇಳಿದರು — ಅವನು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.47
विणानां वल्लकीनां च वेणूनां च विशाम्पते ।
सुघोषैर्मधुरैः शब्दैः सुप्तः स प्रतिबोध्यते ॥ १३.१६३.४७ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ವೀಣೆ, ವಲ್ಲಕಿ, ಕೊಳಲುಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
13.163.48
संवत्सरमिहैकं तु मासिमासि पिबेदपः ।
फलं विश्वजितस्तात प्राप्नोति स नरो नृप ॥ १३.१६३.४८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಕೇವಲ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಮಾನವನು, ಅಯ್ಯಾ, ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಶ್ವಜಿತ್ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.49
सिंहव्याघ्रप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
सप्ततिं च सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४९ ॥
ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.50
मासादूर्ध्वं नरव्याघ्र नोपवासो विधीयते ।
विधिं त्वनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदो जनाः ॥ १३.१६३.५० ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉಪವಾಸ ವಿಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಥನೇ, ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಅನಶನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.163.51
अनार्तो व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।
पदेपदे यज्ञफलं स प्राप्नोति न संशयः ॥ १३.१६३.५१ ॥
ಪೀಡೆ ಮತ್ತು ರೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಅನಶನ ಮಾಡುವವನು ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.163.52
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ॥ १३.१६३.५२ ॥
ಹಂಸಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಭುವೇ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.53
शतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्यपि तं नरम् ।
आर्तो वा व्याधितो वाऽपि गच्छेदनशनं तु यः ॥ १३.१६३.५३ ॥
ನೂರು ಅಪ್ಸರೆಯ ಕನ್ಯೆಯರು ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪೀಡಿತನಾಗಿಯೋ ರೋಗಿಯಾಗಿಯೋ ಅನಶನ ಮಾಡುವವನೂ (ಇದೇ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ).
13.163.54
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ।
काञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश्चैव प्रबोध्यते ॥ १३.१६३.५४ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಡಾಬು ಮತ್ತು ಗೆಜ್ಜೆಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವವನೂ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
13.163.55
सहस्रहंसयुक्तेन विमानेन तु गच्छति ।
स गत्वा स्त्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभ ॥ १३.१६३.५५ ॥
ಸಾವಿರ ಹಂಸಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.56
क्षीणस्याप्यायनं दृष्टं क्षतस्य क्षतरोहणम् ।
व्याधितस्यौषधग्रामः क्रुद्धस्य च प्रसादनम् ॥ १३.१६३.५६ ॥
ಕ್ಷೀಣರಿಗೆ ಪೋಷಣೆ, ಗಾಯಗೊಂಡವರಿಗೆ ಗಾಯ ಮಾಗುವುದು, ರೋಗಿಗೆ ಔಷಧಿಗಳ ಸಮೂಹ, ಕೋಪಿಸಿದವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಇವು ಕಾಣಬರುತ್ತವೆ.
13.163.57
दुःखितस्यार्तपूर्वस्य द्रव्याणां प्रतिपादनम् ।
न चैतद्रोचते तेषां ये धनैः सुखमेधिताः ॥ १३.१६३.५७ ॥
ದುಃಖಿತನಿಗೆ, ಹಿಂದೆ ನೊಂದವನಿಗೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು — ಧನದಿಂದ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರಿಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.163.58
अतः स कामसंयुक्ते विमाने हेमसन्निभे ।
रमते स्त्रीशताकीर्णे पुरुषोऽलङ्कृतः शुचिः ॥ १३.१६३.५८ ॥
ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಆಸೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ — ಅಲಂಕೃತನೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆದ ಆ ಪುರುಷ.
13.163.59
स्वस्थः सफलसङ्कल्पः सुखी विगतकल्मषः ।
अनश्नन्देहमुत्सृज्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.५९ ॥
ಸ್ವಸ್ಥನೂ, ಫಲಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪವುಳ್ಳವನೂ, ಸುಖಿಯೂ, ಪಾಪರಹಿತನೂ ಆದ ಮಾನವನು, ಊಟ ಮಾಡದೆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.163.60
बालसूर्यप्रतीकाशे विमाने सोमवर्चसि ।
वैदूर्यमुक्ताखचिते वीणामुरजनादिते ॥ १३.१६३.६० ॥
ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಚಂದ್ರನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ವೈಡೂರ್ಯ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಖಚಿತವಾದ, ವೀಣೆ ಮೃದಂಗದ ನಾದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ.
13.163.61
पताकादीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टानिनादिते ।
स्त्रीसहस्रानुचरिते स नरः सुखमेधते ॥ १३.१६३.६१ ॥
ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ದೀಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಿವ್ಯ ಘಂಟೆಗಳ ನಾದದಿಂದ ಮೊಳಗುವ, ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ (ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ) ಆ ಮನುಷ್ಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.163.62
यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रेषु पाण्डव ।
तावन्त्येव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.६२ ॥
ಓ ಪಾಂಡವ! ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಕೂಪಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.163.63
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
न धर्मात्परमो लाभस्तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६३.६३ ॥
ವೇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ಗುರುವಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಲಾಭವಿಲ್ಲ, ಉಪವಾಸಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ.
13.163.64
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पावनं दिवि चेह च ।
उपवासैस्तथा तुल्यं तपःकर्म न विद्यते ॥ १३.१६३.६४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪಾವನಕರ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ; ಉಪವಾಸಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಸ್ಕರ್ಮ ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.163.65
उपोष्य विधिवद्देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे ।
ऋषयश्च परां सिद्धिमुपवासैरवाप्नुवन् ॥ १३.१६३.६५ ॥
ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಋಷಿಗಳು ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
13.163.66
दिव्यवर्षसहस्राणि विश्वामित्रेण धीमता ।
क्षान्तमेकेन भक्तेन तेन विप्रत्वमागतम् ॥ १३.१६३.६६ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಊಟದಿಂದ ಸಹಿಸಿದರು; ಅದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು.
13.163.67
च्यवनो जमदग्निश्च वसिष्ठो गौतमो भृगुः ।
सर्व एव दिवं प्राप्ताः क्षमावन्तो महर्षयः ॥ १३.१६३.६७ ॥
ಚ್ಯವನ, ಜಮದಗ್ನಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗೌತಮ, ಭೃಗು — ಕ್ಷಮಾಶೀಲರಾದ ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು.
13.163.68
इदमङ्गीरसा पूर्वं महर्षिभ्यः प्रदर्शितम् ।
यः प्रदर्शयते नित्यं न स दुःखमवाप्नुते ॥ १३.१६३.६८ ॥
ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಅಂಗೀರಸರು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ತೋರಿಸುವವನು ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
13.163.69
इमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं ।
प्रवर्तितं ह्यङ्गिरसा महर्षिणा।
पठेच्च यो वै शृणुयाच्च नित्यदा ।
न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषम् ॥ १३.१६३.६९ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ! ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅಂಗೀರಸ ಮಹರ್ಷಿ ಕ್ರಮಪ್ರಕಾರ ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪಠಿಸುವ ಅಥವಾ ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.
13.163.70
विमुच्यते चापि स सर्वसङ्करै-
र्न चास्य दोषैरभिभूयते मनः।
वियोनिजानां च विजानते रुतं ।
ध्रुवां च कीर्तिं लभते नरोत्तमः ॥ १३.१६३.७० ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸಂಕರಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದೋಷಗಳಿಂದ ಅಭಿಭೂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ಯೋನಿಗಳ ಜೀವಿಗಳ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಅವನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ಥಿರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ — ಅವನು ನರೋತ್ತಮ.