மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.163.1
सर्वेषामेव वर्णानां म्लेच्छानां च पितामह ।
उपवासे मतिरियं कारणं च न विद्महे ॥ १३.१६३.१ ॥
பிதாமகரே, எல்லா வருணத்தினருக்கும், மிலேச்சருக்கும் கூட உபவாசத்தில் இந்த எண்ணமும் அதன் காரணமும் எங்களுக்குத் தெரியாது.
13.163.2
ब्रह्मक्षत्रेण नियमाः कर्तव्या इति नः श्रुतम् ।
उपवासे कथं तेषां कृतमस्ति पितामह। ॥ १३.१६३.२ ॥
பிராமணர்களும் சத்திரியர்களும் நியமங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம். பிதாமகரே, உபவாசத்தில் அவர்கள் எப்படிச் செய்கிறார்கள்?
13.163.3
नियमांश्चोपवासांश्च सर्वेषां ब्रूहि पार्थिव ।
आप्नोति कां गतिं तात उपवासपरायणः ॥ १३.१६३.३ ॥
அரசே, எல்லோருக்குமான நியமங்களையும் உபவாசங்களையும் சொல்லுங்கள். அன்பனே, உபவாசத்தில் ஈடுபட்டவன் எந்த நிலையை அடைகிறான்?
13.163.4
उपवासः परं पुण्यं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
उपोष्येह नरश्रेष्ठ किं फलं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.४ ॥
உபவாசம் உயர்ந்த புண்ணியமும், தூய்மையும், மிகச் சிறந்ததும் ஆகும். நரசிரேஷ்டரே, இங்கே உபவாசம் இருந்தால் எந்தப் பலன் கிடைக்கிறது?
13.163.5
अधर्मान्मुच्यते केन धर्ममाप्नोति वा कथम् ।
स्वर्गं पुण्यं च लभते कथं भरतसत्तम ॥ १३.१६३.५ ॥
எதனால் மனிதன் அதர்மத்திலிருந்து விடுபடுகிறான், அல்லது எப்படி தர்மத்தை அடைகிறான்? பரதசிரேஷ்டரே, எப்படி சுவர்க்கத்தையும் புண்ணியத்தையும் அடைகிறான்?
13.163.6
उपोष्य चापि किं तेन प्रयोज्यं स्यान्नराधिप ।
धर्मेण च सुखानर्थाँल्लभेद्येन ब्रवीहि मे ॥ १३.१६३.६ ॥
அரசே, உபவாசம் இருந்து அதனால் என்ன செய்ய வேண்டும்? தர்மத்தினால் இன்பங்களையும் செல்வங்களையும் எதன் மூலம் அடைவான் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.163.7
एवं ब्रुवाणं कौन्तेयं धर्मज्ञं धर्मतत्त्ववित् ।
धर्मपुत्रमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ १३.१६३.७ ॥
இவ்வாறு பேசிய, தர்மத்தை அறிந்த, தர்மத்தின் உண்மையை அறிந்த குந்தியின் மகனிடம், தர்மபுத்திரரிடம், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
13.163.8
इदं खलु महाराज श्रुतमासीत्पुरातनम् ।
उपावासविधौ श्रेष्ठा गुणा ये भरतर्षभ ॥ १३.१६३.८ ॥
மகாராஜாவே, நோன்பு விதியில் உள்ள சிறந்த குணங்கள் பற்றி இது பழங்காலத்திலிருந்து கேட்கப்பட்டது, பரதர்களில் காளையே.
13.163.9
प्राजापत्यमाङ्गिरसं पृष्टवानस्मि भारत ।
यथा मां त्वं तथैवाहं पृष्टवांस्तं तपोधनम् ॥ १३.१६३.९ ॥
பாரதா, நீ என்னிடம் கேட்டது போலவே, நான் அந்த தவச்செல்வரான பிரஜாபதி பற்றிய அங்கிரஸிடம் கேட்டேன்.
13.163.10
प्रश्नमेतं मया पृष्टो भगवानग्निसम्भवः ।
उपवासविधिं पुण्यमाचष्ट भरतर्षभ ॥ १३.१६३.१० ॥
நான் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டபோது, அக்கினியிலிருந்து தோன்றிய பகவான் புண்ணியமான நோன்பு விதியை விளக்கினார், பரதர்களில் காளையே.
13.163.11
ब्रह्मक्षत्रे त्रिरात्रं तु विहितं कुरुनन्दन ।
द्विस्त्रिरात्रमथैकाहं निर्दिष्टं पुरुषर्षभ ॥ १३.१६३.११ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, பிராமணருக்கும் க்ஷத்திரியருக்கும் மூன்று இரவுகள் நோன்பு விதிக்கப்பட்டுள்ளது; இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள், அல்லது ஒரு நாள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது, மனிதர்களில் காளையே.
13.163.12
वैश्याः शूद्राश्च यन्मोहादुपवासं प्रकुर्वते ।
त्रिरात्रं वा द्विराइत्रं वा तयोर्व्युष्टिर्न विद्यते ॥ १३.१६३.१२ ॥
வைசியரும் சூத்திரரும் மயக்கத்தால் நோன்பு நோற்றால், மூன்று இரவு அல்லது இரண்டு இரவு, அவர்களுக்கு அதன் பலன் காணப்படுவதில்லை.
13.163.13
चतुर्थभक्तक्षपणं वैश्ये शूद्रे विधीयते ।
त्रिरात्रं न तु धर्मज्ञैर्विहितं ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१६३.१३ ॥
வைசியருக்கும் சூத்திரருக்கும் நான்காம் உணவு (ஒரு பகல்-இரவு) நோன்பு விதிக்கப்படுகிறது. தர்மத்தை அறிந்தவர்களும் பிரம்மவாதிகளும் அவர்களுக்கு மூன்று இரவு நோன்பை விதிக்கவில்லை.
13.163.14
पञ्चम्यां वाऽपि षष्ठ्यां च पौर्णमास्यां च भारत ।
उपोष्य एकभक्तेन नियतात्मा जितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.१४ ॥
பாரதா, ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் திதியிலும், பௌர்ணமியிலும் கூட, தன்னடக்கமும் புலனடக்கமும் உடையவன் ஒரு வேளை உணவுடன் நோன்பிருக்க வேண்டும்.
13.163.15
क्षमावान्रूपसम्पन्नः सुरभिश्चैव जायते ।
नानपत्यो भवेत्प्राज्ञो दरिद्रो वा कदाचन ॥ १३.१६३.१५ ॥
அவன் பொறுமையும் அழகும் உடையவனாகப் பிறக்கிறான், நறுமணமும் இனிமையும் கொண்டவனாகிறான்; அவன் அறிவாளியாகி, மக்கட்பேறற்றவனாகவோ எப்போதும் வறியவனாகவோ இருப்பதில்லை.
13.163.16
यजिष्णुः पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् ।
अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्।
उपोष्य व्याधिरहितो वीर्यवानभिजायते ॥ १३.१६३.१६ ॥
யாகம் செய்பவன் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் திதிகளில் தன் குலத்தில் இருபிறப்பாளர்களுக்கு உணவளிக்கிறான். கௌரவ்யா, கிருஷ்ண பட்சத்தின் எட்டாம் மற்றும் பதினான்காம் திதிகளிலும் நோன்பிருந்து, நோயற்றவனாகவும் வீரியமுள்ளவனாகவும் பிறக்கிறான்.
13.163.17
मार्गशीर्षं तु वै मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
भोजयेच्च द्विजाञ्शक्त्या स मुच्येद्व्याधिकिल्बिषैः ॥ १३.१६३.१७ ॥
மார்கழி மாதம் முழுவதும் ஒரு வேளை உணவுடன் கழித்து, தன் சக்திக்கேற்ப இருபிறப்பாளர்களுக்கு உணவளிப்பவன் நோய் எனும் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.163.18
सर्वकल्याणसम्पूर्णः सर्वौषधिसमन्वितः ।
कृषिभागी बहुधनो बहुधान्यश्च जायते ॥ १३.१६३.१८ ॥
அவன் எல்லா நலன்களாலும் நிறைந்தவனாகவும், எல்லா மருந்துகளுடன் கூடியவனாகவும் இருக்கிறான்; உழவின் பங்குடையவனாக, மிகுந்த செல்வமும் மிகுந்த தானியமும் உடையவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.163.19
पौषमासं तु कौन्तेय भक्तेनैकेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते ॥ १३.१६३.१९ ॥
குந்தியின் மகனே, பௌஷ மாதத்தை ஒரே வேளை உணவோடு கழிப்பவன் அதிர்ஷ்டசாலியும் காண்பதற்கு இனியவனுமாகி, புகழுக்கு உரியவனாகிறான்.
13.163.20
पितृभक्तो माघमासं यः क्षिपेदेकभोजनः ।
श्रीमत्कुले ज्ञातिमध्ये सुभगत्वं प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२० ॥
முன்னோர்களிடம் பக்தியுள்ளவனாய் ஒரே வேளை உண்டு மாகமாதத்தைக் கழிப்பவன், செல்வமிக்க குலத்தில், உறவினர்களிடையே, நற்பேறை அடைகிறான்.
13.163.21
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुभगो दर्शनीयश्च यशोभागी च जायते।
स्त्रीषु वल्लभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ताः ॥ १३.१६३.२१ ॥
பக ஐ தேவதையாகக் கொண்ட மாதத்தை ஒரே வேளை உணவோடு கழிப்பவன் அதிர்ஷ்டசாலியும் காண்பதற்கு இனியவனுமாகி, புகழுக்கு உரியவனாகிறான்; பெண்களிடையே விருப்பத்திற்குரியவனாகி, அவர்கள் அவனுக்கு அடங்கி இருப்பர்.
13.163.22
चैत्रं तु नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये कुले महति जायते ॥ १३.१६३.२२ ॥
கட்டுப்பாட்டுடன் ஒரே வேளை உண்டு சைத்ர மாதத்தைக் கழிப்பவன், பொன், மணி, முத்துக்கள் நிறைந்த பெருங்குலத்தில் பிறக்கிறான்.
13.163.23
निस्तरेदेकभक्तेन वैशाखं यो जितेन्द्रियः ।
नरो वा यदि वा नरी ज्ञातीनां श्रेष्ठतां व्रजेत् ॥ १३.१६३.२३ ॥
புலன் அடக்கி ஒரே வேளை உண்டு வைசாக மாதத்தை முடிப்பவன், ஆணோ பெண்ணோ, உறவினர்களிடையே சிறப்பு நிலையை அடைகிறான்.
13.163.24
ज्येष्ठामूलं तु यो मासमेकभक्तेन संक्षिपेत् ।
ऐश्वर्यमतुलं श्रेष्ठं पुमान्स्त्री वा प्रपद्यते ॥ १३.१६३.२४ ॥
ஜ்யேஷ்டாமூல மாதத்தை ஒரே வேளை உணவோடு சுருக்கமாகக் கழிப்பவன், ஆணோ பெண்ணோ, ஒப்பற்ற உயர்ந்த ஐசுவரியத்தை அடைகிறான்.
13.163.25
आषाढमेकभक्तेन स्थित्वा मासमतन्द्रितः ।
बहुधान्यो बहुधनो बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२५ ॥
ஆடி மாதம் முழுவதும் சோம்பலின்றி ஒரே வேளை உணவு உண்டு நிலைத்திருப்பவன் மிக்க தானியமும், மிக்க செல்வமும், மிக்க மக்களும் உடையவனாகிறான்.
13.163.26
श्रावणं नियतो मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
रूपद्रविणसम्पन्नः सुखी भवति नित्यशः।
बहुभार्यो बहुधनो बहुपुत्रश्चि जायते ॥ १३.१६३.२६ ॥
ஆவணி மாதம் முழுவதும் கட்டுப்பாடுடன் ஒரே வேளை உணவு உண்டு கழிப்பவன் அழகும் செல்வமும் நிறைந்தவனாகி எப்போதும் மகிழ்வுடன் இருக்கிறான்; அவன் பல மனைவியரும், மிக்க செல்வமும், மிக்க மக்களும் உடையவனாகிறான்.
13.163.27
प्रौष्ठपादं तु यो मासमेकाहारो भवेन्नरः ।
गवाढ्यं स्फीतमचलमैश्वर्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.२७ ॥
புரட்டாசி மாதம் முழுவதும் ஒரே வேளை உணவு உண்ணும் மனிதன் பசுக்களில் செழித்ததும், பெருகியதும், நிலையானதுமான ஐஸ்வர்யத்தை அடைகிறான்.
13.163.28
तथैवाश्वयुजं मासमेकभक्तेन यः क्षिपेत् ।
प्रज्ञावान्वाहनाढ्यश्च बहुपुत्रश्च जायते ॥ १३.१६३.२८ ॥
அதுபோலவே ஐப்பசி மாதம் முழுவதும் ஒரே வேளை உணவு உண்டு கழிப்பவன் அறிவுடையவனாகவும், வாகனங்களில் செழித்தவனாகவும், பல மக்களுடையவனாகவும் ஆகிறான்.
13.163.29
कार्तिकं तु नरो मासं यः कुर्यादेकभोजनम् ।
शूरश्च बहुभार्यश्च कीर्तिमांश्चैव जायते ॥ १३.१६३.२९ ॥
கார்த்திகை மாதம் முழுவதும் ஒரே வேளை உணவு உண்ணும் மனிதன் வீரனாகவும், பல மனைவியரை உடையவனாகவும், புகழ் பெற்றவனாகவும் ஆகிறான்.
13.163.30
इति मासा नरव्याघ्र क्षिपतां परिकीर्तिताः ।
तिथीनां नियमा ये तु शृणु तानपि पार्थिव ॥ १३.१६३.३० ॥
நரசிங்கமே, இவ்வாறு நோன்பிருப்பவர்களுக்கான மாதங்கள் கூறப்பட்டன. அரசே, திதிகளின் நியமங்களையும் கேள்.
13.163.31
पक्षेपक्षे गते यस्तु भक्तमश्नाति भारत ।
गवाढ्यो बहुपुत्रश्च दीर्घायुश्च स जायते ॥ १३.१६३.३१ ॥
பாரதனே, ஒவ்வொரு பக்ஷமும் கடந்த பின் உணவு உண்பவன் பசுச் செல்வமும் பல மக்களும் நீண்ட ஆயுளும் உடையவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.163.32
मासिमासि त्रिरात्राणि कृत्वा वर्षाणि द्वादश ।
गणाधिपत्यं प्राप्नोति निःसपत्नमनाविलम् ॥ १३.१६३.३२ ॥
ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று இரவுகள் வீதம் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நோன்பு நோற்றவன் போட்டியற்ற, கலங்கமற்ற கணாதிபத்தியத்தைப் பெறுகிறான்.
13.163.33
एते तु नियमाः सर्वे कर्तव्याः शरदो दश ।
द्वे चान्ये भरतश्रेष्ठ प्रवृत्तिरनुकीर्तिता ॥ १३.१६३.३३ ॥
இந்த நியமங்கள் அனைத்தும் பத்து, இரண்டு சரத் காலங்கள் வரை கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும்; பரதரில் சிறந்தவனே, மற்றவற்றின் நடைமுறையும் உரைக்கப்பட்டது.
13.163.34
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् ।
अहिंसानिरतो नित्यं जुह्वानो जातवेदसम् ॥ १३.१६३.३४ ॥
காலையிலும் மாலையிலும் உண்பவனும், நடுவில் பருகாதவனும், எப்போதும் அகிம்சையில் ஈடுபட்டவனும், ஜாதவேதஸ் அக்னியில் ஹோமம் செய்பவனுமானவன்—
13.163.35
षड्भिः स वर्षैर्नृपते सिध्यते नाइत्र संशयः ।
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.३५ ॥
அரசனே, அவன் ஆறு ஆண்டுகளில் சித்தியடைவான்—இதில் ஐயமில்லை; மனிதன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.163.36
अधिवासे सोप्सरसां नृत्यगीतविनादिते ।
रमते स्त्रीसहस्राढ्ये सुकुती विरजा नरः ॥ १३.१६३.३६ ॥
அப்ஸரஸ்களுடன், நடனமும் பாட்டும் இசையும் ஒலிக்கும், ஆயிரம் பெண்களால் நிறைந்த அந்த வாசஸ்தானத்தில் புண்ணியவானும் கறையற்றவனுமான மனிதன் மகிழ்கிறான்.
13.163.37
तप्तकाञ्चनवर्णाभं विमानमधिरोहति ।
पूर्णं वर्षसहस्रं च ब्रह्मिलोके महीयते।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३७ ॥
அவன் பொன்னுருகிய நிறமுள்ள விமானத்தில் ஏறுகிறான். முழு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான். அது முடிந்ததும் இங்கு வந்து மேன்மையை அடைகிறான்.
13.163.38
यस्तु संवत्सरं पूर्णमेकाहारो भवेन्नरः ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ॥ १३.१६३.३८ ॥
ஓர் ஆண்டு முழுவதும் ஒரே வேளை உண்ணும் மனிதன், அதிராத்ர யாகத்தின் பலனை முழுமையாக அடைகிறான்.
13.163.39
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे च स महीयते ।
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते ॥ १३.१६३.३९ ॥
அவன் சொர்க்கத்தில் முப்பதாயிரம் ஆண்டுகள் கௌரவிக்கப்படுகிறான். அது முடிந்ததும் இங்கு வந்து மேன்மையை அடைகிறான்.
13.163.40
यस्तु संवत्सरं पूर्णं चतुर्थं भक्तमश्नुते ।
अहिंसानिरतो नित्यं सत्यवाग्विजितेन्द्रियः ॥ १३.१६३.४० ॥
ஓர் ஆண்டு முழுவதும் நான்காம் நாளில் உணவு உண்பவன், எப்போதும் அகிம்சையில் ஈடுபட்டவன், உண்மை பேசுபவன், புலன்களை வென்றவன்.
13.163.41
वाजपेयस्य यज्ञस्य स फलं समुपाश्नुते ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.१६३.४१ ॥
அவன் வாஜபேய யாகத்தின் பலனை முழுமையாக அடைகிறான்; சொர்க்கலோகத்தில் முப்பதாயிரம் ஆண்டுகள் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.163.42
षष्ठे काले तु कौन्तेय नरः संवत्सरं क्षिपन् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४२ ॥
குந்தியின் மகனே, ஆறாம் காலத்தில் ஓர் ஆண்டைக் கழிக்கும் மனிதன் அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.163.43
चक्रवाकप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
चत्वारिंशत्सहस्राणि वर्षाणि दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४३ ॥
சக்ரவாகப் பறவைகள் பூட்டிய விமானத்தில் அவன் செல்கிறான். நாற்பதாயிரம் ஆண்டுகள் அவன் வானுலகில் மகிழ்கிறான்.
13.163.44
अष्टमेन तु भक्तेन जीवन्संवत्सरं नृप ।
गवामयनयज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.४४ ॥
அரசே, எட்டாவது வேளை உணவால் ஓர் ஆண்டு வாழும் மனிதன் கவாமயன யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.163.45
हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
पञ्चाशतं सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४५ ॥
அன்னங்களும் கொக்குகளும் பூட்டிய விமானத்தில் அவன் செல்கிறான். ஐம்பதாயிரம் ஆண்டுகள் அவன் வானுலகில் மகிழ்கிறான்.
13.163.46
पक्षेपक्षे गते राजन्योऽश्नीयाद्वर्षमेव तु ।
षण्मासानशनं तस्य भगवानङ्गिराऽब्रवीत्।
षष्टिं वर्षसहस्राणि दिवमावसते च सः ॥ १३.१६३.४६ ॥
அரசே, ஒவ்வொரு பதினைந்து நாளுக்கும் ஒருமுறை மட்டும் உண்டு ஓராண்டு கழிப்பவன், ஆறு மாத உபவாசம் இருப்பவன் — என்று பகவான் அங்கிரஸ் கூறினார் — அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் அவன் வானுலகில் வாழ்கிறான்.
13.163.47
विणानां वल्लकीनां च वेणूनां च विशाम्पते ।
सुघोषैर्मधुरैः शब्दैः सुप्तः स प्रतिबोध्यते ॥ १३.१६३.४७ ॥
மக்கள் தலைவனே, வீணைகள், வல்லகிகள், புல்லாங்குழல்களின் இனிய ஒலிகளால் உறங்குபவன் விழித்தெழுகிறான்.
13.163.48
संवत्सरमिहैकं तु मासिमासि पिबेदपः ।
फलं विश्वजितस्तात प्राप्नोति स नरो नृप ॥ १३.१६३.४८ ॥
இங்கு ஓராண்டு முழுவதும் மாதந்தோறும் நீர் மட்டும் அருந்தும் மனிதன், அன்பனே, அரசே, விஸ்வஜித் யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.163.49
सिंहव्याघ्रप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
सप्ततिं च सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.४९ ॥
சிங்கங்களும் புலிகளும் பூட்டிய விமானத்தில் அவன் செல்கிறான்; எழுபதாயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சொர்க்கத்தில் மகிழ்கிறான்.
13.163.50
मासादूर्ध्वं नरव्याघ्र नोपवासो विधीयते ।
विधिं त्वनशनस्याहुः पार्थ धर्मविदो जनाः ॥ १३.१६३.५० ॥
நரவ்யாக்ரனே, ஒரு மாதத்திற்கு மேல் உபவாசம் விதிக்கப்படவில்லை; பார்த்தா, தர்மம் அறிந்தோர் உண்ணாநோன்பின் விதியைக் கூறுகின்றனர்.
13.163.51
अनार्तो व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।
पदेपदे यज्ञफलं स प्राप्नोति न संशयः ॥ १३.१६३.५१ ॥
துன்பமும் நோயும் இல்லாதவன் உண்ணாநோன்பு மேற்கொண்டால், அவன் அடிக்கடி யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.163.52
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति ।
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ॥ १३.१६३.५२ ॥
அன்னங்கள் பூட்டிய விமானத்தில் அவன் சொர்க்கம் செல்கிறான்; பிரபுவே, அவன் சொர்க்கத்தில் நூறாயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்கிறான்.
13.163.53
शतं चाप्सरसः कन्या रमयन्त्यपि तं नरम् ।
आर्तो वा व्याधितो वाऽपि गच्छेदनशनं तु यः ॥ १३.१६३.५३ ॥
நூறு அப்சரஸ் கன்னியர்களும் அந்த மனிதனை மகிழ்விக்கின்றனர்; துன்பமுற்றவனோ நோயுற்றவனோ உண்ணாநோன்பு மேற்கொண்டாலும் அவனுக்கும் இதுவே.
13.163.54
शतं वर्षसहस्राणां मोदते स दिवि प्रभो ।
काञ्चीनूपुरशब्देन सुप्तश्चैव प्रबोध्यते ॥ १३.१६३.५४ ॥
பிரபுவே, அவன் சொர்க்கத்தில் நூறாயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்கிறான்; அரைஞாண் மற்றும் சிலம்பின் ஒலியால் உறங்குபவனும் விழித்தெழுகிறான்.
13.163.55
सहस्रहंसयुक्तेन विमानेन तु गच्छति ।
स गत्वा स्त्रीशताकीर्णे रमते भरतर्षभ ॥ १३.१६३.५५ ॥
ஆயிரம் அன்னங்கள் பூட்டிய விமானத்தில் அவன் செல்கிறான். நூறு பெண்கள் நிறைந்த இடத்தை அடைந்து, பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் மகிழ்கிறான்.
13.163.56
क्षीणस्याप्यायनं दृष्टं क्षतस्य क्षतरोहणम् ।
व्याधितस्यौषधग्रामः क्रुद्धस्य च प्रसादनम् ॥ १३.१६३.५६ ॥
தேய்ந்தவனுக்கு வளர்ச்சி, புண்பட்டவனுக்கு புண் ஆறுதல், நோயாளிக்கு மருந்துகளின் தொகுதி, கோபமுற்றவனுக்கு சமாதானம் ஆகியவை காணப்படுகின்றன.
13.163.57
दुःखितस्यार्तपूर्वस्य द्रव्याणां प्रतिपादनम् ।
न चैतद्रोचते तेषां ये धनैः सुखमेधिताः ॥ १३.१६३.५७ ॥
துன்பப்பட்டவனுக்கும் முன்பு வருந்தியவனுக்கும் பொருட்களை அளிப்பது — செல்வத்தால் இன்பத்தில் வளர்ந்தவர்களுக்கு இது பிடிப்பதில்லை.
13.163.58
अतः स कामसंयुक्ते विमाने हेमसन्निभे ।
रमते स्त्रीशताकीर्णे पुरुषोऽलङ्कृतः शुचिः ॥ १३.१६३.५८ ॥
ஆகையால் அவன், பொன்னிறம் போன்ற, விருப்பங்கள் பொருந்திய விமானத்தில், நூறு பெண்கள் நிறைந்த இடத்தில் மகிழ்கிறான் — அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தூய்மையான அந்த மனிதன்.
13.163.59
स्वस्थः सफलसङ्कल्पः सुखी विगतकल्मषः ।
अनश्नन्देहमुत्सृज्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ १३.१६३.५९ ॥
நிலைபெற்றவனும், பலன் தரும் சங்கல்பம் உடையவனும், மகிழ்ச்சியுடையவனும், பாவம் நீங்கியவனும் ஆன மனிதன், உணவின்றி இந்த உடலை விட்டு பலனைப் பெறுகிறான்.
13.163.60
बालसूर्यप्रतीकाशे विमाने सोमवर्चसि ।
वैदूर्यमुक्ताखचिते वीणामुरजनादिते ॥ १३.१६३.६० ॥
உதிக்கும் சூரியனைப் போன்ற, சந்திரனின் ஒளியுள்ள விமானத்தில், வைடூரியமும் முத்துக்களும் பதிக்கப்பட்ட, வீணையும் முரசும் ஒலிக்கும் இடத்தில்.
13.163.61
पताकादीपिकाकीर्णे दिव्यघण्टानिनादिते ।
स्त्रीसहस्रानुचरिते स नरः सुखमेधते ॥ १३.१६३.६१ ॥
கொடிகளாலும் விளக்குகளாலும் நிறைந்து, தெய்வீக மணிகளின் ஒலியால் முழங்கி, ஆயிரம் பெண்களால் சூழப்பட்ட (விமானத்தில்) அந்த மனிதன் இன்பத்தில் செழிக்கிறான்.
13.163.62
यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रेषु पाण्डव ।
तावन्त्येव सहस्राणि वर्षाणां दिवि मोदते ॥ १३.१६३.६२ ॥
ஓ பாண்டவா! அவனுடைய உடலில் எத்தனை மயிர்க்கால்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் சொர்க்கத்தில் மகிழ்கிறான்.
13.163.63
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरुः ।
न धर्मात्परमो लाभस्तपो नानशनात्परम् ॥ १३.१६३.६३ ॥
வேதத்தை விட உயர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை, தாயைப் போன்ற குரு இல்லை; தர்மத்தை விட உயர்ந்த லாபம் இல்லை, உபவாசத்தை விட உயர்ந்த தவம் இல்லை.
13.163.64
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पावनं दिवि चेह च ।
उपवासैस्तथा तुल्यं तपःकर्म न विद्यते ॥ १३.१६३.६४ ॥
பிராமணர்களை விட உயர்ந்து தூய்மைப்படுத்துவது எதுவும் இல்லை, சொர்க்கத்திலும் இங்கும்; உபவாசங்களுக்கு நிகரான தவச்செயல் காணப்படுவதில்லை.
13.163.65
उपोष्य विधिवद्देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे ।
ऋषयश्च परां सिद्धिमुपवासैरवाप्नुवन् ॥ १३.१६३.६५ ॥
விதிப்படி உபவாசமிருந்து தேவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்; ரிஷிகளும் உபவாசங்களால் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தனர்.
13.163.66
दिव्यवर्षसहस्राणि विश्वामित्रेण धीमता ।
क्षान्तमेकेन भक्तेन तेन विप्रत्वमागतम् ॥ १३.१६३.६६ ॥
அறிவுள்ள விශ்வாமித்திரர் தெய்வீக ஆண்டுகள் ஆயிரம் ஆண்டுகளை ஒரே ஒரு உணவைக் கொண்டு பொறுத்துக் கொண்டார்; அதனாலேயே அவர் பிராமணத்துவம் பெற்றார்.
13.163.67
च्यवनो जमदग्निश्च वसिष्ठो गौतमो भृगुः ।
सर्व एव दिवं प्राप्ताः क्षमावन्तो महर्षयः ॥ १३.१६३.६७ ॥
சியவனர், ஜமதக்னி, வசிஷ்டர், கௌதமர் மற்றும் பிருகு — பொறுமையுடைய அனைத்து மகரிஷிகளும் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
13.163.68
इदमङ्गीरसा पूर्वं महर्षिभ्यः प्रदर्शितम् ।
यः प्रदर्शयते नित्यं न स दुःखमवाप्नुते ॥ १३.१६३.६८ ॥
இதை முன்பு அங்கிரஸர் மகரிஷிகளுக்குக் காட்டினார். இதை எப்போதும் காட்டுபவன் துன்பத்தை அடைவதில்லை.
13.163.69
इमं तु कौन्तेय यथाक्रमं विधिं ।
प्रवर्तितं ह्यङ्गिरसा महर्षिणा।
पठेच्च यो वै शृणुयाच्च नित्यदा ।
न विद्यते तस्य नरस्य किल्बिषम् ॥ १३.१६३.६९ ॥
குந்தியின் மகனே! இந்த முறையை முறையாக மகரிஷி அங்கிரஸர் நிலைநாட்டினார். இதை நாள்தோறும் ஓதுபவனும் கேட்பவனும் அந்த மனிதனுக்கு பாவம் இல்லை.
13.163.70
विमुच्यते चापि स सर्वसङ्करै-
र्न चास्य दोषैरभिभूयते मनः।
वियोनिजानां च विजानते रुतं ।
ध्रुवां च कीर्तिं लभते नरोत्तमः ॥ १३.१६३.७० ॥
அவன் எல்லா கலப்புகளிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; அவனது மனம் குற்றங்களால் வெல்லப்படுவதில்லை. பல்வேறு பிறவிகளின் உயிரினங்களின் ஒலியையும் அவன் அறிகிறான்; நிலையான புகழை அடைகிறான் — அவன் நரோத்தமன்.