மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.165.1
पितामहेन कथिता दानधर्माश्रिताः कथाः ।
मया श्रुता ऋषीणां तु संनिधौ केशवस्य च ॥ १३.१६५.१ ॥
பாட்டனார் கொடைதர்மத்தைச் சார்ந்த கதைகளைக் கூறினார்; அவற்றை நான் ரிஷிகளுக்கும் கேசவனுக்கும் முன்னிலையில் கேட்டேன்.
13.165.2
पुनः कौतूहलमभूत्तामेवाध्यात्मिकीं प्रति ।
कथाः कथय राजेन्द्र त्वदन्यः क उदाहरेत् ॥ १३.१६५.२ ॥
மீண்டும் அந்த ஆன்மிகக் கதைகளின் மீது ஆர்வம் எழுந்தது. ராஜேந்திரா, கதைகளைச் சொல்லுங்கள்; உங்களைத் தவிர வேறு யார் சொல்ல முடியும்?
13.165.3
एष यादवदायादस्तथानुज्ञातुमर्हति ।
ज्ञाते तु यस्मिञ्ज्ञातव्यं ज्ञातं भवति भारत ॥ १३.१६५.३ ॥
இந்த யாதவ உறவினரும் அவ்வாறே அனுமதி பெறத் தகுந்தவர். பாரதா, எவரை அறிந்தால் அறியத்தக்கது அனைத்தும் அறியப்பட்டதாகிறதோ, அவரே அது.
13.165.4
पश्चाच्छ्रोष्यामहे राज्ञां श्राव्यान्धर्मान्पितामह ।
कौतूहलमृषीणां तु च्छेतुमर्हसि साम्प्रतम् ॥ १३.१६५.४ ॥
பின்னர் அரசர்களுக்குக் கேட்கத்தக்க தர்மங்களை நாங்கள் கேட்போம்; பாட்டனே, இப்போது ரிஷிகளின் ஆர்வத்தைத் தீர்ப்பது உமக்குத் தகும்.
13.165.5
अत ऊर्ध्वं महाराज साङ्ख्ययोगोभयशास्त्राधि-
गतयाथात्म्यदर्शनसम्पन्नयोराचार्ययोः संवादमनुव्याख्यास्यामः ॥ १३.१६५.५ ॥
இனி, மகாராஜா, சாங்கியம் மற்றும் யோகம் ஆகிய இரு சாஸ்திரங்களின் மூலம் உண்மைக் காட்சியைப் பெற்ற இரு ஆசிரியர்களின் உரையாடலை வரிசையாக விளக்குவோம்.
13.165.6
ष्टमुपससर्प भगवन्तमाचार्यं भगवानाचार्यो रुद्रः ॥ १३.१६५.६ ॥
…பகவானாகிய ஆசிரியரை அணுகினார்; பகவானாகிய ஆசிரியர் ருத்ரன்.
13.165.7
तं प्रोवाच स्वागतं महेश्वर ब्रह्मसुत एतदास-
नमास्तां भगवान् ॥ १३.१६५.७ ॥
அவர் அவரிடம் கூறினார்: "மகேஸ்வரரே, பிரம்மாவின் மகனே, வரவேற்பு. இந்த ஆசனம்; பகவானே, அமருங்கள்."
13.165.8
इत्युक्ते चासीनो भगवाननन्तरूपो रुद्रस्तं ।
प्रोवाच भगवानपि ध्यानमावर्तयति। इत्युक्ते चाह
भगवान्सनत्कुमारस्तथेति ॥ १३.१६५.८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அமர்ந்திருந்த எல்லையற்ற வடிவினரான பகவான் ருத்ரர் அவரிடம் கூறினார்; பகவானும் தியானத்தை மீண்டும் சுழற்றுகிறார். இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் பகவான் சனத்குமாரர் "அப்படியே" என்றார்.
13.165.9
तथेत्युक्तश्च प्रोवाच भगवाञ्शङ्करस्तदा ।
परावरज्ञं सर्वस्य त्रैलोक्यस्य महामुनिम् ॥ १३.१६५.९ ॥
"அப்படியே" என்று அவரிடம் கூறப்பட்டபோது பகவான் சங்கரர் அப்போது, மூன்று உலகங்களுக்கும் அனைத்துக்கும் உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்த மகாமுனியிடம் கூறினார்.
13.165.10
किं वा ध्यानेन द्रष्टव्यं यद्भवाननुपश्यति ।
यच्च ध्यात्वा न शोचन्ति यतयस्तत्वदर्शिनः ॥ १३.१६५.१० ॥
"நீர் காணும் அதை தியானத்தால் காண வேண்டியது என்ன? தியானித்து யதிகளும் தத்துவ தரிசிகளும் எதைக் குறித்து வருந்துவதில்லை?"
13.165.11
कथय त्वमिमं देवं देहिनां यतिसत्तम ।
यच्च तत्पुरुषं शुद्धमित्युक्तं योगसाङ्ख्ययोः ॥ १३.१६५.११ ॥
"யதிகளில் சிறந்தவரே, உடலுடையவர்களுக்கான இந்த தேவனைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்; யோகத்திலும் சாங்கியத்திலும் தூய புருஷன் என்று கூறப்பட்டதையும்."
13.165.12
किमध्यात्माधिभूतं च तथा चाप्यधिदैवतम् ।
कालसङ्ख्या च का देव द्रष्टव्या तस्य ब्रह्मणः ॥ १३.१६५.१२ ॥
"தேவரே, அந்த பிரம்மனின் அத்யாத்மம் என்ன? அதிபூதமும் அதிதைவமும் என்ன? காலக்கணக்கு எவ்வாறு காணப்பட வேண்டும்?"
13.165.13
सङ्ख्या सङ्ख्यादनस्यैव या प्रोक्ता परमर्षिभिः ।
शास्त्रदृष्टेन मार्गेण यथावद्यतिसत्तम ॥ १३.१६५.१३ ॥
பரம ரிஷிகள் சொன்ன எண்ணும், அறிபவனின் எண்ணும் சாஸ்திரம் கண்ட வழியில் யதார்த்தமாக, யதிகளில் சிறந்தவனே.
13.165.14
यच्च तत्पुरुषं शुद्धं प्रबुद्धमजरं ध्रुवम् ।
बुध्यमानाप्रबुद्धाभ्यां विद्यावेद्यं तथैव च ॥ १३.१६५.१४ ॥
அந்த புருஷன் தூயவன், விழிப்புற்றவன், மூப்பற்றவன், நிலையானவன்; விழித்தவனாலும் விழிக்காதவனாலும், அறிவினாலேயே அறியப்படுபவன்.
13.165.15
विमोक्षं त्रिविधं चैव ब्रूहि मोक्षविदांवर ।
परिसाङ्ख्यं च साङ्ख्यानां ध्यानं योगेषु चार्थवत् ॥ १३.१६५.१५ ॥
மோக்ஷத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே, மூன்று வகை விமோக்ஷத்தையும் சொல்; சாங்கியர்களின் பரிசாங்க்யத்தையும், யோகங்களில் பயனுள்ள தியானத்தையும் சொல்.
13.165.16
एकत्वदर्शनं चैव तथा नानात्वदर्शनम् ।
अरिष्टानि च तत्वेन तथैवोत्क्रमणानि च ॥ १३.१६५.१६ ॥
ஒற்றுமையைக் காணுதலும், பன்மையைக் காணுதலும்; அரிஷ்டங்களை உண்மையாகவும், உத்க்ரமணங்களையும் அவ்வாறே.
13.165.17
दैवतानि च सर्वाणि निखिलेनानुपूर्वशः ।
यान्याश्रितानि देहेषु देहिनां यतिसत्तम।
सर्वमेतद्यथातत्वमाख्याहि मुनिसत्तम ॥ १३.१६५.१७ ॥
உடல்களில் வாழும் உயிர்களில் உள்ள எல்லா தேவதைகளையும் முழுமையாகவும் வரிசைப்படியும், யதிகளில் சிறந்தவனே. இவை அனைத்தையும் யதார்த்தமாகச் சொல், முனிவர்களில் சிறந்தவனே.
13.165.18
श्रेष्ठो भवान्हि सर्वेषां ब्रह्मज्ञानामनिन्दितः ।
चतुर्थस्त्वं त्रयाणां तु ये गताःइ परमां गतिम्।
ज्ञानेन च प्राकृतेन निर्मुक्तो मृत्युबन्धनात् ॥ १३.१६५.१८ ॥
நீயே எல்லா பிரம்மஞானிகளிலும் சிறந்தவன், குற்றமற்றவன்; பரம கதியை அடைந்த மூவரில் நீ நான்காமவன், இயல்பான அறிவால் மரண பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டவன்.
13.165.19
वयं तु वैकृतं मार्गमाश्रिता वै क्षरं सदा ।
परमुत्सृज्य पन्थानममृताक्षरमेव तु ॥ १३.१६५.१९ ॥
நாம் எப்போதும் அழியும், திரிபடைந்த வழியைப் பற்றியுள்ளோம்; உயர்ந்ததும் அமிர்தமானதும் அழியாததுமான பாதையை விட்டுவிட்டு.
13.165.20
न्यूने पथि निमग्नास्तु ऐश्वर्येऽष्टगुणे तथा ।
महिमानं प्रगृह्येमं विचरामो यथासुखम् ॥ १३.१६५.२० ॥
நாம் குறைந்த வழியிலும், எண்குணச் செல்வத்திலும் மூழ்கியுள்ளோம்; இந்த மகிமையைப் பற்றிக்கொண்டு விருப்பம்போல் அலைகிறோம்.
13.165.21
न चैतत्सुखमत्यन्तं न्यूनमेतदनन्तरम् ।
मूर्तिमत्परमेतत्स्यादिदमेवं सुसत्तम ॥ १३.१६५.२१ ॥
இந்த இன்பம் உச்சமானது அல்ல, இது அடுத்த நிலையில் குறைந்ததே; நல்லோரில் சிறந்தவரே, இதுவே உருவுடைய உயர்நிலையாக இருக்கலாம்.
13.165.22
पुनः पुनश्च पतनं मूर्तिमत्युपदिश्यते ।
न पुनर्मृत्युमित्यन्यं निर्मुक्तानां तु मूर्तितः ॥ १३.१६५.२२ ॥
மீண்டும் மீண்டும் வீழ்ச்சி உருவுடைய நிலையைப் பற்றியே போதிக்கப்படுகிறது; ஆனால் விடுதலை பெற்றவர்களுக்கு உருவிலிருந்து மீண்டும் மரணம் இல்லை, இது வேறொரு நிலை.
13.165.23
मृत्युदोषास्त्वनन्ता वै उत्पद्यन्ते कृतात्मनाम् ।
मर्त्येषु नाकपृष्ठेषु निरयेषु महामुने ॥ १३.१६५.२३ ॥
மாமுனியே, இறப்பின் குற்றங்கள் முடிவற்றவை; அவை தன்னடக்கம் கொண்டவர்களிடத்திலும் தோன்றுகின்றன—மனிதர்களிடத்திலும், சொர்க்கங்களிலும், நரகங்களிலும்.
13.165.24
तत्र मञ्जन्ति पुरुषाः सुखदुःखेन वेष्टिताः ॥ १३.१६५.२४ ॥
அங்கு மனிதர்கள் இன்பத்தாலும் துன்பத்தாலும் சூழப்பட்டு மூழ்குகின்றனர்.
13.165.25
सुखदुःखव्यपेतं च यदाहुरमृतं पदम् ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि यथावच्छ्रुतिदर्शनात् ॥ १३.१६५.२५ ॥
சுகதுக்கங்களைக் கடந்ததும், அமிருத பதம் என்று கூறப்படுவதுமான அதனை, சுருதியும் தரிசனமும் கூறுவதற்கேற்ப அப்படியே கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.165.26
यदुक्तं भवता वाक्यं तत्वसंज्ञेति देहिनाम् ।
चतुर्विंशतिमेवात्र केचिदाहुर्मनीषिणः ॥ १३.१६५.२६ ॥
உடலுள்ளவர்களுக்குரிய 'தத்துவம்' என்ற பெயருடைய உங்கள் கூற்றில், சில ஞானிகள் இருபத்தி நான்கு (தத்துவங்கள்) என்று கூறுகின்றனர்.
13.165.27
केचिदाहुस्त्रयोविंशं यथाश्रुतिनिदर्शनात् ।
वयं तु पञ्चविंशं वै तदधिष्ठानसंज्ञितम्।
तत्वं समधिमन्यामः सर्वतन्त्रप्रलापनात् ॥ १३.१६५.२७ ॥
சிலர் சுருதிக்கேற்ப இருபத்து மூன்று என்கின்றனர்; ஆனால் நாங்கள் இருபத்தைந்தை, அதன் அதிஷ்டானம் என்று அழைக்கப்படும் தத்துவமாக, எல்லா சாஸ்திரங்களின் உரைகளின்படியும் ஏற்கிறோம்.
13.165.28
अव्ययश्चैव वै व्यक्तावुभावपि पिनाकधृक् ।
सह चैव विना चैव तावन्योन्यं प्रतिष्ठितौ ॥ १३.१६५.२८ ॥
அழிவற்றதும் வெளிப்பட்டதுமான இரண்டும், பினாகத்தை ஏந்தியவரும்; அவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று கூடியும் கூடாமலும் ஒன்றையொன்று நிலைநாட்டுகின்றன.
13.165.29
हिरण्मयीं प्रविश्यैष मूर्तिं मूर्तिमतांवर ।
चकार पुरुषस्तात विकारपुरुषावुभौ ॥ १३.१६५.२९ ॥
உருவுடையோரில் சிறந்தவரே, இந்த புருஷன் பொன்மயமான உருவில் புகுந்து, அன்பனே, விகாரமுடைய இரு புருஷர்களையும் உண்டாக்கினார்.
13.165.30
अव्यक्तादेक एवैष महानात्मा प्रसूयते ।
अहङ्कारेण लोकांश्च व्याप्य चाहंकृतेन वै ॥ १३.१६५.३० ॥
அவ்யக்தத்திலிருந்து இந்த ஒரே மகத்தான ஆன்மா தோன்றுகிறது; அகங்காரத்தால், அகங்கரிக்கப்பட்டு, அது உலகங்களை வியாபிக்கிறது.
13.165.31
पिना सर्वं तदव्यक्तादभफिमन्यस्व शूलधृक् ।
भूतसर्गमहङ्कारात्तृतीयं विद्धि वै क्रमात् ॥ १३.१६५.३१ ॥
சூலத்தைத் தரித்தவனே, அந்த அவ்யக்தத்திலிருந்து இவையனைத்தும் (வருகின்றன) என்று அறிக. அகங்காரத்திலிருந்து பூதசர்க்கத்தை வரிசையில் மூன்றாவதாக அறிக.
13.165.32
अहङ्काराच्च भूतेषु चतुर्थं विद्दि वैकृतम् ।
अहङ्काराच्च जातानि युगपद्विबुधेश्वर ॥ १३.१६५.३२ ॥
அகங்காரத்திலிருந்து பூதங்களில் நான்காவதாக வைகிருதத்தை அறிக. தேவர்களின் தலைவனே, அகங்காரத்திலிருந்து இவை ஒரே சமயத்தில் தோன்றின.
13.165.33
सविशेषाणि भूतानि पञ्च प्राहुर्मनीषिणः ।
चतुर्विंशात्तु वै प्रोक्तात्पञ्चविंशोऽधितिष्ठति ॥ १३.१६५.३३ ॥
விசேடங்களுடன் கூடிய ஐந்து பூதங்களை ஞானிகள் கூறுகின்றனர். சொல்லப்பட்ட இருபத்துநான்கிற்கு மேல் இருபத்தைந்தாவது அதன் அதிஷ்டானமாக நிற்கிறது.
13.165.34
एते सर्गा मया प्रोक्ताश्चत्वारः प्राकृतास्त्विह ।
अहङ्काराच्च जातानि युगपद्विबुधेश्वर ॥ १३.१६५.३४ ॥
இங்கு நான் கூறிய இவை நான்கு பிரகிருதி சர்க்கங்கள். அகங்காரத்திலிருந்து இவை ஒரே சமயத்தில் தோன்றின, தேவர்களின் தலைவனே.
13.165.35
अङ्काराच्च भूतेषु विविधार्थं व्यजायत ।
इन्द्रियैर्युगपत्सर्वैः सो नित्यश्च समीक्षते ॥ १३.१६५.३५ ॥
அகங்காரத்திலிருந்து பூதங்களில் பல்வேறு நோக்கமுள்ள (மனம்) தோன்றியது. அந்த நித்திய (மனம்) எல்லா இந்திரியங்களுடனும் ஒரே சமயத்தில் காண்கிறது.
13.165.36
मरुत्त्वं सत्वसर्गश्च तुष्टिः सिद्धिस्तथैव च ।
वैकृतानि प्रवक्ष्यामि शृणु तानि महामते ॥ १३.१६५.३६ ॥
மருத்துவம், சத்வ சர்க்கம், திருப்தி, சித்தி, அதுபோலவே. வைகிருத (சர்க்கங்களை) நான் கூறுவேன்; மஹாமதியே, அவற்றைக் கேள்.
13.165.37
एषा तत्वचतुर्विंशन्मया शास्त्रानुमानतः ।
वर्णिता तव देवेश पञ्चविंशत्समन्विता ॥ १३.१६५.३७ ॥
தேவர்களின் தலைவரே, சாஸ்திரமும் அனுமானமும் கொண்டு நான் உமக்கு இருபத்துநான்கு தத்துவங்களை விவரித்தேன். இது இருபத்தைந்துடன் கூடியது.
13.165.38
पञ्चमोऽनुग्रहश्चैव नवैते प्राकृतैः सह ।
ऐन्द्रेप्यहमधोप्यन्यन्ममात्मनि च भास्वरः ॥ १३.१६५.३८ ॥
ஐந்தாவது அருளும்; இந்த ஒன்பதும் இயற்கைத் தத்துவங்களுடன். இந்திரனிலும், நானிலும், கீழேயும், என் ஆன்மாவிலும் ஒளிரும் வேறொன்றும்.
13.165.39
यच्च देहमयं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
सर्वत्रैवाभिमन्तव्यं त्वया त्रिपुरसूदन ॥ १३.१६५.३९ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் உடலால் ஆனதாக எது இருந்தாலும், அதை நீர் எங்கும் அவ்வாறே கருத வேண்டும், திரிபுரத்தை அழித்தவரே.
13.165.40
अन्यथा येऽनुपश्यन्ति ते न पश्यन्ति ब्रह्मज ।
एतदव्यक्तविषयं पञ्चविंशसमन्वितम् ॥ १३.१६५.४० ॥
இதற்கு மாறாகப் பார்ப்பவர்கள் பார்ப்பதில்லை, பிரம்மனிடமிருந்து பிறந்தவரே. இது அவ்யக்தத்தை விஷயமாகக் கொண்டது; இருபத்தைந்துடன் கூடியது.
13.165.41
अनेन कारणेनैव तत्वमाहुर्मनीषिणः ।
विकारमात्रमेतं तु तत्वमाचक्षते परम् ॥ १३.१६५.४१ ॥
இந்தக் காரணத்தினாலேயே ஞானிகள் இதைத் தத்துவம் என்கின்றனர். இது வெறும் விகாரமே; ஆயினும் இதையே பரம தத்துவம் என்கின்றனர்.
13.165.42
निस्तत्वश्चैष देवेश बोद्धव्यं तु न बुद्ध्यते ।
यदि बुद्ध्येत्परं बुद्धं बुद्ध्यमानः सुरर्षभः।
प्रबुद्धो ह्यभिमन्येत योयं नाहमिति प्रभो ॥ १३.१६५.४२ ॥
தேவேசா, இது நிஸ்தத்துவம்; அறியப்பட வேண்டியது, ஆனால் அறியப்படுவதில்லை. பரத்தை ஒருவர் அறிந்தால், சுரர்ஷபா, விழித்தவர் 'இது நான் அல்ல' என்று உணர்வார், பிரபுவே.