మహాభారతం · అధ్యాయం 13.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.167.1
प्रभवश्चाप्ययस्तात वर्णितस्तेऽनुपूर्वशः ।
तथाऽध्यात्माधेभूतं च तथैवात्राधिदैवतम् ॥ १३.१६७.१ ॥
ప్రియుడా! నీకు ఉత్పత్తి మరియు లయము క్రమముగా వర్ణించబడినవి; అలాగే అధ్యాత్మ, అధిభూతము, మరియు ఇక్కడ అధిదైవతము కూడా.
13.167.2
निखिलेन तु वक्ष्यामि दैवतानि ह देहिनाम् ।
यान्याश्रितेषु देहेषु यानि पृच्छसि शङ्कर ॥ १३.१६७.२ ॥
శంకరా! దేహధారుల దేహాలలో ఆశ్రయించి ఉన్న దేవతలను, నీవు అడుగుతున్నవాటన్నిటినీ పూర్తిగా చెబుతాను.
13.167.3
वाच्यग्निस्त्वथ जिह्वायां सोमः प्राणे तु मारुतः ।
रूपे चाप्यथ नक्षत्रं जिह्वायां चाप एव तु ॥ १३.१६७.३ ॥
వాక్కులో అగ్ని; నాలుకలో సోముడు; ప్రాణంలో మారుతుడు. రూపంలో నక్షత్రం కూడా; నాలుకలో జలాలు కూడా.
13.167.4
नाभ्यां समुद्रश्च विभुर्नखरोम तथैव च ।
वनस्पतिवनौषध्यस्त्वङ्गेषु मरुतस्तथा ॥ १३.१६७.४ ॥
నాభిలో సముద్రము, విభుడు; గోళ్లలో, రోమాలలో అలాగే. వనస్పతులు, వనౌషధులు త్వచము, అవయవాలలో; మరుత్తులు కూడా అలాగే.
13.167.5
संवत्सराः पर्वसु च आकाशे दैवमानुषे ।
उदाने विद्युदभवद्व्याने पर्जन्य एव च ॥ १३.१६७.५ ॥
సంవత్సరాలు పర్వాలలో; దైవ మానుష ఆకాశంలో. ఉదానంలో విద్యుత్తు పుట్టింది; వ్యానంలో పర్జన్యుడు కూడా.
13.167.6
स्तनयोरेव चाकाशं बले चेन्द्रस्तथैव च ।
मनसोऽप्यथ चेशानस्त्वपाने रुद्र एव च ॥ १३.१६७.६ ॥
స్తనాలలోనే ఆకాశము; బలంలో ఇంద్రుడు కూడా అలాగే. మనసులో కూడా ఈశానుడు; అపానంలో రుద్రుడు కూడా.
13.167.7
गन्धर्वाप्सरसो व्याने सत्ये मित्रश्च शङ्कर ।
प्रज्ञायां वरुणश्चैव चक्षुष्यादित्य एव च ॥ १३.१६७.७ ॥
వ్యానంలో గంధర్వులు, అప్సరసలు; సత్యంలో మిత్రుడు, ఓ శంకరా; ప్రజ్ఞలో వరుణుడు, నేత్రంలో ఆదిత్యుడు.
13.167.8
शरीरे पृथिवी चैव पादयोर्विष्णुरेव च ।
पायौ मित्रस्तथोपस्थे प्रजापतिररिंदम ॥ १३.१६७.८ ॥
శరీరంలో భూమి; పాదాలలో విష్ణువు; గుదంలో మిత్రుడు, అలాగే ఉపస్థలో ప్రజాపతి, ఓ అరిందమా.
13.167.9
मूर्ध्नि चैव दिशः प्राहुर्बुद्धौ ब्रह्मा प्रतिष्ठितः ।
बुध्यमानोऽऽत्मनिष्ठः स्यादधिष्ठाता तु शङ्करः ॥ १३.१६७.९ ॥
తలలో దిశలు అని చెప్పబడ్డాయి; బుద్ధిలో బ్రహ్మ ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు. మేల్కొని ఆత్మనిష్ఠుడైనవాడికి అధిష్ఠాత శంకరుడే.
13.167.10
अबुद्धश्चाभवत्तस्माद्बुध्यमानान्न संशयः ।
आभ्यामन्यः परो बुद्धो वेदवादेषु शङ्कर ॥ १३.१६७.१० ॥
అందుచేత అవగాహన లేనివాడు మేల్కొన్నవాడుగా మారాడు; ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ ఇద్దరికీ భిన్నమైన పరమ బుద్ధుడు వేదవాదాలలో ఉన్నాడు, ఓ శంకరా.
13.167.11
यदाश्रितानि देहेषु दैवतानि पृथक्पृथक् ।
योऽग्नये जायते नित्यमात्मयाजी समाहितः ॥ १३.१६७.११ ॥
దేహాలలో వేర్వేరుగా ఆశ్రయించిన దేవతలను, నిత్యం అగ్నికి (ఆహుతులు) అర్పించేవాడు, సమాహితుడైన ఆత్మయాజి.
13.167.12
य एवमनुपश्येत दैवतानि समाहितः ।
सोत्र योगी भवत्येव य एवमनुपश्यति।
स सर्वज्ञयाजिभ्यो ह्यात्मयाजी विशिष्यते ॥ १३.१६७.१२ ॥
ఈ విధంగా సమాహితుడై దేవతలను చూసేవాడు ఇక్కడే యోగి అవుతాడు; ఈ విధంగా చూసేవాడు సర్వజ్ఞులైన యజమానుల కంటే ఆత్మయాజియే శ్రేష్ఠుడు.
13.167.13
मुखे जुहोति यो नित्यं कृत्स्नं विश्वमिदं जगत् ।
सोत्मवित्प्रोच्यते तज्ज्ञैर्महादेव महात्मभिः ॥ १३.१६७.१३ ॥
ఎవడు నిత్యం తన ముఖంలో ఈ సమస్త విశ్వజగత్తును ఆహుతిగా అర్పిస్తాడో, అతడు ఆత్మవేత్త అని దానిని తెలిసిన మహాత్ములు చెబుతారు, ఓ మహాదేవా.
13.167.14
सर्वेभ्यः परमेभ्यो वै दैवतेभ्यो ह्यात्मयाजिना ।
गन्तव्यं परमाकाङ्क्षन्परमेव च चिन्तयन् ॥ १३.१६७.१४ ॥
ఆత్మయాగం చేసేవాడు సమస్త పరమ దేవతలను దాటి వెళ్లాలి; పరమ పదాన్ని కోరుకుంటూ, పరమునే ధ్యానిస్తూ.
13.167.15
यथा संक्रमते देहाद्देही त्रिपुरसूदन ।
तथास्य स्थानमाख्यास्ये पृथक्त्वेनेह शङ्कर ॥ १३.१६७.१५ ॥
దేహి దేహం నుండి ఎలా సంక్రమిస్తాడో, ఓ త్రిపురసూదనా, అలాగే అతని స్థానాన్ని ఇక్కడ వేరుగా చెబుతాను, ఓ శంకరా.
13.167.16
पादाभ्यां वैष्णवं स्थानमाप्नोति विनियोजनात् ।
पायुना मित्रमाप्नोति उपस्थेन प्रजापतिम् ॥ १३.१६७.१६ ॥
పాదాల ద్వారా నియోగించడం వలన వైష్ణవ స్థానాన్ని పొందుతాడు; పాయువు ద్వారా మిత్రుడిని, ఉపస్థ ద్వారా ప్రజాపతిని పొందుతాడు.
13.167.17
नाभ्या च वारुणं स्थानं स्तनाभ्यां तु भवो लभेत् ।
बाहुभ्यां वासवं स्थानं श्रोत्राभ्यामाप्नुयाद्दिशः।
आदित्यं चक्षुषा स्थानं मूर्ध्ना ब्रह्मण एव च ॥ १३.१६७.१७ ॥
నాభి ద్వారా వరుణ స్థానాన్ని, స్తనాల ద్వారా భవుడిని పొందాలి; బాహువుల ద్వారా వాసవుని (ఇంద్రుని) స్థానాన్ని, చెవుల ద్వారా దిక్కులను పొందాలి. కళ్ళ ద్వారా ఆదిత్యుని స్థానాన్ని, శిరస్సు ద్వారా బ్రహ్మ స్థానాన్ని.
13.167.18
अथ मूर्धसु यः प्राणान्धारयेत समाहितः ।
बुद्ध्या मानमवाप्नोति द्रव्यावस्थं च संशयः ॥ १३.१६७.१८ ॥
మరి, ఏకాగ్రంగా శిరస్సులో ప్రాణాలను ధరించేవాడు బుద్ధితో గౌరవాన్ని పొందుతాడు, మరియు ద్రవ్యావస్థను కూడా; ఇందులో సందేహం లేదు.
13.167.19
अव्यक्तात्परमं शुद्धमप्रमेयमनामयम् ।
तमाहुः परमं नित्यं यद्यदाप्नोति बुद्धिमान् ॥ १३.१६७.१९ ॥
అవ్యక్తానికి ఆవల ఉన్న, పరమమైన, శుద్ధమైన, అప్రమేయమైన, నిరామయమైన దానినే పరమమైనదని, నిత్యమైనదని అంటారు; బుద్ధిమంతుడు దేనిని పొందుతాడో అదే.
13.167.20
बुध्यमानाप्रबुद्धाभ्यां स बुद्ध इति पठ्यते ।
बुध्यमानमबुद्धश्च नित्यमेवानुपश्यति ॥ १३.१६७.२० ॥
మేల్కొన్నవాడిగా, మేల్కొనని వాడిగా ఆ రెండింటి వల్ల అతడు 'బుద్ధుడు' అని చెప్పబడతాడు; మేల్కొన్నవాడిని, మేల్కొనని వాడిని అతడు ఎల్లప్పుడూ చూస్తాడు.
13.167.21
विकारपुरुषस्त्वेष बुध्यमान इति स्मृतः ।
पञ्चविंशतितत्वं तत्प्रोच्यते तत्र संशयः ॥ १३.१६७.२१ ॥
ఈ వికార-పురుషుడు 'మేల్కొన్నవాడు' అని స్మరించబడతాడు; దానిని ఇరవై ఐదు తత్వాలతో కూడినదిగా చెబుతారు, అందులో సందేహం ఉంది.
13.167.22
स एष प्रकृतिस्थत्वात्तस्थुरित्युपदिश्यते ।
महानात्मा महादेव महानत्राधितिष्ठति ॥ १३.१६७.२२ ॥
అతడు ఈ ప్రకృతిలో స్థితుడైనందున 'స్థిరుడు' అని ఉపదేశించబడతాడు; మహాత్ముడైన ఆత్మ, మహాదేవుడు, మహానుభావుడు ఇక్కడ అధిష్ఠించి ఉన్నాడు.
13.167.23
अधिष्ठानादधिष्ठाता प्रोच्यते शास्त्रदर्शनात् ।
एष चेतयते देव मोहजालमबुद्धिमान् ॥ १३.१६७.२३ ॥
ఆధారం వల్ల అధిష్ఠాత అని, శాస్త్ర దర్శనం వల్ల చెప్పబడతాడు; ఈ దేవుడు మోహజాలాన్ని గ్రహిస్తాడు, బుద్ధిహీనుడు.
13.167.24
अव्यक्तस्यैव साधर्म्यमेतदाहुर्मनीषिणः ।
सोहं सोहमतो नित्यादज्ञानादिति मन्यते ॥ १३.१६७.२४ ॥
అవ్యక్తానికి ఇది సామ్యమే అని మనీషులు అంటారు; 'అతడే నేను, అతడే నేను' అని నిత్య అజ్ఞానం వల్ల అతడు భావిస్తాడు.
13.167.25
यदि बुध्यति चैवायं मन्येयमिति भास्वरः ।
न प्रबुद्धो न वर्तेत पानीयं मत्स्यको यथा ॥ १३.१६७.२५ ॥
ప్రకాశించే ఇతడు 'నేను ఇది అనుకుంటున్నాను' అని గ్రహిస్తే, మేల్కొని ఉండి కూడా నడవకూడదు; అది నీటిలో చేపలా ఉంటుంది.
13.167.26
देवता निखिलेनैताः प्रोक्तास्त्रिभुवनेश्वर ।
योगकृत्यं तु तावन्मे त्वं निबोधानुपूर्वशः ॥ १३.१६७.२६ ॥
త్రిభువనేశ్వరా, ఈ దేవతలు పూర్తిగా చెప్పబడ్డారు. ఇప్పుడు యోగ కర్తవ్యాన్ని నా నుండి క్రమంగా వినుము.
13.167.27
शून्यागारेष्वरण्येषु सागरे वा गुहासु वा ।
विष्टम्भयित्वा त्रीन्दण्डानवाप्तो ह्यद्वयो भवेत् ॥ १३.१६७.२७ ॥
శూన్య గృహాలలో, అరణ్యాలలో, సముద్రంలో లేదా గుహలలో, మూడు దండాలను నిగ్రహించి, నిజంగా అద్వైతాన్ని పొందాలి.
13.167.28
प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि तथा पश्चान्मुखोपि वा ।
दक्षिणावदनो वापि बद्ध्वा विधिवदासनम् ॥ १३.१६७.२८ ॥
తూర్పు, ఉత్తర, పశ్చిమ లేదా దక్షిణ ముఖంగా, విధి ప్రకారం ఆసనాన్ని బంధించి కూర్చోవాలి.
13.167.29
स्वस्तिकेनोपसंविष्टः कायमुन्नाम्य भास्वरम् ।
यथोपदिष्टं गुरुणा तथा तद्ब्रह्म धारयेत् ॥ १३.१६७.२९ ॥
స్వస్తిక ఆసనంలో కూర్చుని, శరీరాన్ని ప్రకాశవంతంగా నిటారుగా ఉంచి, గురువు ఉపదేశించినట్లు ఆ బ్రహ్మను ధరించాలి.
13.167.30
लघ्वाहारो यतो दान्तस्त्रिकालपरिवर्जकः ।
मूत्रोत्सर्गपुरीषाभ्यामाहारे च समाहितः ॥ १३.१६७.३० ॥
తేలికైన ఆహారం తీసుకునేవాడు, నిగ్రహం కలవాడు, మూడు కాలాల్లో భోజనాన్ని వదులుకునేవాడు, మూత్ర-మల విసర్జనలో మరియు భోజనంలో ఏకాగ్రత కలవాడు.
13.167.31
शेषकालं तु युञ्जीत मनसा सुसमाहितः ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यो मनसा विनिवर्तयेत् ॥ १३.१६७.३१ ॥
మిగిలిన సమయంలో మనస్సును చక్కగా ఏకాగ్రం చేసి యోగంలో నిమగ్నమవ్వాలి; మనస్సుతో ఇంద్రియాలను ఇంద్రియ విషయాల నుండి మరల్చాలి.
13.167.32
मनस्तथैव सङ्गृह्य बुद्ध्या बुद्धिमतां वर ।
विधावमानं धैर्येण विस्फुरन्तमितस्ततः ॥ १३.१६७.३२ ॥
బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడా, అలాగే బుద్ధితో మనస్సును నిగ్రహించి, ఇటు అటు పరుగెత్తుతూ వణికే దానిని ధైర్యంతో అదుపులో ఉంచాలి.
13.167.33
निरुध्य सर्वसङ्कल्पांस्ततो वै स्थिरतां व्रजेत् ।
एकाग्रस्तद्विजानीयात्सर्वं गुह्यतमं परम् ॥ १३.१६७.३३ ॥
అన్ని సంకల్పాలను నిరోధించి, అప్పుడే స్థిరత్వాన్ని పొందాలి. ఏకాగ్రుడై దానిని తెలుసుకోవాలి — అది అంతా అత్యంత రహస్యమైనది, పరమమైనది.
13.167.34
निवातस्थ इवालोलो यथा दीपोऽतिदीप्यते ।
ऊर्ध्वमेव न तिर्यक्च तथैवाभ्रान्ति ते मनः ॥ १३.१६७.३४ ॥
గాలి లేని చోట దీపం కదలక ప్రకాశించినట్లు, నీ మనస్సు పైకి మాత్రమే, అడ్డంగా కాదు, భ్రమణం లేకుండా ఉండాలి.
13.167.35
हृदिस्थस्तिष्ठते योसौ तस्यैवाभिमुखो यदा ।
मनो भवति देवेश पाषाणमिव निश्चलम् ॥ १३.१६७.३५ ॥
హృదయంలో నిలిచి ఉన్నవాని వైపు మనస్సు మళ్లినప్పుడు, ఓ దేవేశా, అది రాయివలె నిశ్చలమవుతుంది.
13.167.36
स निर्जने विनिर्घोषे सघोषे चाऽऽवसञ्जने ।
युक्तो यो न विकम्पेत योगी योगविधिः श्रुतः ॥ १३.१६७.३६ ॥
ఏకాంత ప్రదేశంలోనైనా, నిశ్శబ్ద ప్రదేశంలోనైనా, గోలగల ప్రదేశంలోనైనా, జనావాసంలోనైనా యోగంలో నిమగ్నుడై కంపించనివాడే యోగి — యోగవిధి ఇదే అని వినబడింది.
13.167.37
ततः पश्यति तद्ब्रह्म ज्वलदात्मनि संस्थितम् ।
विद्युदम्बुधरे यद्वत्तद्वदेकमनाश्रयम् ॥ १३.१६७.३७ ॥
అప్పుడు అతడు ప్రకాశించే ఆత్మలో స్థితమైన ఆ బ్రహ్మను చూస్తాడు; మేఘంలో మెరుపులా అది ఒకటిగా, ఆధారం లేనిదిగా ఉంటుంది.
13.167.38
तमस्यगाधे तिष्ठन्तं निस्तमस्कमचेतनम् ।
चेतयानमचेतं च दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ १३.१६७.३८ ॥
అగాధమైన చీకటిలో నిలిచి ఉన్నవాడు, చీకటి లేనివాడు, చైతన్యం లేనివాడు; చైతన్యాన్ని కలిగించేవాడు అయినా అచేతనుడు; తన తేజస్సుతో ప్రకాశించేవాడు.
13.167.39
अङ्गष्ठपर्वमात्रं तन्नैश्रेयसमनिन्दितम् ।
महद्भूतमनन्तं च स्वतन्त्रं विगतज्वरम् ॥ १३.१६७.३९ ॥
అది బొటనవేలి కణుపంత పరిమాణం; అయినా అది పరమ శ్రేయస్సును ఇచ్చేది, దోషరహితమైనది, మహద్భూతం, అనంతం, స్వతంత్రం, తాపరహితం.
13.167.40
ज्योतिषां ज्योतिषं देवं विष्णुमत्यन्तनिर्मलम् ।
नारायणमणीयांसमीश्वराणामधीश्वरम् ॥ १३.१६७.४० ॥
కాంతులకు కాంతి, దేవుడు, విష్ణువు, అత్యంత నిర్మలుడు, నారాయణుడు, సూక్ష్మతరుడు, ఈశ్వరులకు అధీశ్వరుడు.
13.167.41
विश्वतः परमं नित्यं विश्वं नारायणं प्रभुम् ।
अविज्ञाय निमज्जन्ति लोकाः संसारसागरे ॥ १३.१६७.४१ ॥
విశ్వానికి అతీతుడు, నిత్యుడు, విశ్వమే అయిన ప్రభువు నారాయణుని తెలియక, లోకాలు సంసారసాగరంలో మునిగిపోతున్నాయి.
13.167.42
यं दृष्ट्वा यतयस्तात न शोचन्ति गतज्वराः ।
जन्ममृत्युभयान्मुक्तास्तीर्णाः संसारसागरम् ॥ १३.१६७.४२ ॥
ఓ తాతా! ఎవరిని చూసి యతులు శోకించరో, తాపరహితులై, జనన-మరణ భయం నుండి విముక్తులై, సంసారసాగరాన్ని దాటుతారో.
13.167.43
अणिमा लघिमा भूमा प्राप्तिः प्राकम्यमेव च ।
ईशित्वं च वशित्वं च यत्र कामावसायिता।
एतदष्टुगुणं योगं योगानाममितं स्मृतम् ॥ १३.१६७.४३ ॥
అణిమ, లఘిమ, భూమ, ప్రాప్తి, ప్రాకామ్యము, ఈశిత్వము, వశిత్వము, అలాగే కోరిక నెరవేరే స్థితి — ఇది ఎనిమిది గుణాలతో కూడిన యోగం; అపరిమితమైన యోగాలలో దీనిని ఇలా స్మరిస్తారు.
13.167.44
दृष्ट्वात्मानं निरात्मानमप्रमेयं सनातनम् ।
ते विशन्ति शरीराणि योगेनानेन भास्वरम्।
दैत्यदेवमनुष्याणां बलेन बलवत्तमाः ॥ १३.१६७.४४ ॥
తనను నిరాత్మగా, అపరిమితమైనదిగా, శాశ్వతంగా చూసి, ఈ యోగం ద్వారా ప్రకాశవంతమైన శరీరాల్లో ప్రవేశిస్తారు — దైత్యులు, దేవతలు, మానవులలో అత్యంత బలవంతులు.
13.167.45
एतत्तत्वमनाद्यन्तं यद्भवाननुपृच्छति ।
नित्यं वयमुपास्यामो योगधर्मं सनातनम् ॥ १३.१६७.४५ ॥
మీరు అడుగుతున్న ఈ తత్త్వానికి ఆదీ అంతం లేదు; మేము ఎల్లప్పుడూ ఆ శాశ్వత యోగధర్మాన్ని ఉపాసిస్తాము.
13.167.46
योगधर्मान्न धर्मोस्ति गरीयान्सुरसत्तम ।
एतद्धर्म हि धर्माणामपुनर्भवसंस्कृतम् ॥ १३.१६७.४६ ॥
దేవతలలో ఉత్తముడా, యోగధర్మం కంటే గొప్ప ధర్మం లేదు; ఈ ధర్మం పునర్జన్మ లేకుండా చేయడానికి శుద్ధి చేయబడినది.
13.167.47
तत्वतः परमस्तीस्ति केचिदाहुर्मनीषिणः ।
केचिदाहुः परं नास्ति ये ज्ञानफलमाश्रिताः ॥ १३.१६७.४७ ॥
వాస్తవంగా, కొందరు ఋషులు పరమం ఉందని అంటారు; జ్ఞాన ఫలాన్ని ఆశ్రయించిన కొందరు పరమం లేదని అంటారు.
13.167.48
ज्ञानस्थः पुरुषस्त्वेष विकृतः स्वेन वर्णितः ।
ये ध्यानेनानुपश्यन्ति नित्यं योगपरायणाः ॥ १३.१६७.४८ ॥
జ్ఞానంలో స్థిరమైన ఈ పురుషుడు తనే వర్ణించుకోవడం వల్ల తన సహజ స్వరూపం నుండి మార్చబడినవాడుగా కనిపిస్తాడు; యోగపరాయణులు ధ్యానంతో ఎల్లప్పుడూ చూసేవారే అతన్ని చూస్తారు.
13.167.49
तमेव पुरुषं देवं केचिदेव महेश्वर ।
नित्यमन्यतमाः प्राहुर्ज्ञानं परमकं स्मृतम् ॥ १३.१६७.४९ ॥
ఓ మహేశ్వరా, కొందరు ఆ పురుష దేవుణ్ణే ఎల్లప్పుడూ వేరే విధంగా చెబుతారు; అది పరమ జ్ఞానమని స్మరించబడింది.
13.167.50
ज्ञानमेव विनिर्मुक्ताः सांख्या गच्छन्ति केवलम् ।
चिन्ताध्यात्मनि चान्यत्र योगाः परमबुद्धयः ॥ १३.१६७.५० ॥
జ్ఞానం వల్లనే పూర్తిగా విముక్తులైన సాంఖ్యులు కేవలం దానినే చేరుకుంటారు; ఆత్మ చింతనలోనూ, ఇతరత్రా కూడా, పరమ బుద్ధిగల యోగులు దానినే చేరుకుంటారు.
13.167.51
उक्तमेतावदेतत्ते योगदर्शनमुत्तमम् ।
साङ्ख्यज्ञानं प्रवक्ष्यामि परिसंख्याविदर्शनम् ॥ १३.१६७.५१ ॥
ఇంతవరకు నీకు ఈ ఉత్తమ యోగదర్శనం చెప్పబడింది; ఇప్పుడు సాంఖ్యజ్ఞానాన్ని, పరిసంఖ్య దర్శనాన్ని, నేను చెబుతాను.