Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.173

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.173.1

पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
श्रोतुमिच्छामि मर्त्यानां संसारविधिमुत्तमम् ॥ १३.१७३.१ ॥

ಪಿತಾಮಹರೇ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರೇ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದರೇ! ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಸಾರವಿಧಾನದ ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

13.173.2

केन वृत्तेन राजेन्द्र वर्तमाना नरा भुवि ।
प्राप्नुवन्त्युत्तमं स्वर्गं कथं च नरकं नृप ॥ १३.१७३.२ ॥

ರಾಜೇಂದ್ರರೇ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಓ ನೃಪ!

13.173.3

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
प्रयान्त्यमुं लोकमितः को वै ताननुगच्छति ॥ १३.१७३.३ ॥

ಸತ್ತ ದೇಹವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಯಂತೆ ಬಿಟ್ಟು ಜನರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಯಾರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ?

13.173.4

दूरादायाति भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः ।
पृच्छैनं सुमहाभागमेतद्गुह्यं सनातनम् ॥ १३.१७३.४ ॥

ದೂರದಿಂದ ಭಗವಾನ್, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರನ್ನು ಈ ರಹಸ್ಯವಾದ, ಸನಾತನ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು.

13.173.5

नैतदन्येन शक्यं हि वक्तुं केनचिदद्य वै ।
वक्ता बृहस्पतिसमो न ह्यन्यो विद्यते क्वचित् ॥ १३.१७३.५ ॥

ಇದನ್ನು ಇಂದು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ವಕ್ತಾರನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

13.173.6

तयोः संवदतोरेवं पार्थगाङ्गेययोस्तदा ।
आजगाम विशुद्धात्मा भगवान्स बृहस्पतिः ॥ १३.१७३.६ ॥

ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಗಾಂಗೇಯ ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ ಭಗವಾನ್ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಬಂದರು.

13.173.7

ततो राजा समुत्थाय धृतराष्ट्रपुरोगमः ।
पूजामनुषमां चक्रे सर्वे ते च सभासदः ॥ १३.१७३.७ ॥

ಆಗ ರಾಜನು ಎದ್ದು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಅನುಪಮ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ಸಭೆಯ ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.

13.173.8

ततो धर्मसुतो राजा भगवन्तं बृहस्पतिम् ।
उपगम्य यथान्यायं प्रश्नं पप्रच्छ तत्त्वतः ॥ १३.१७३.८ ॥

ಆಗ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜನು ಭಗವಾನ್ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ತತ್ತ್ವತಃ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

13.173.9

भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
मर्त्यस्य कः सहायो वै पिता माता सुतो गुरुः। ॥ १३.१७३.९ ॥

ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದನೇ! ಮರ್ತ್ಯನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಹಾಯಕ ಯಾರು—ತಂದೆಯೋ, ತಾಯಿಯೋ, ಮಗನೋ, ಗುರುವೋ?

13.173.10

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
गच्छन्त्यमुं च लोकं वै क एताननुगच्छति ॥ १३.१७३.१० ॥

ಸತ್ತ ದೇಹವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಯಂತೆ ಬಿಟ್ಟು ಜನರು ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇವರನ್ನು ಯಾರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ?

13.173.11

एकः प्रसूयते राजन्नेक एव विनश्यति ।
एकस्तरति दुर्गाणि गच्छत्येकस्तु दुर्गतिम् ॥ १३.१७३.११ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಒಬ್ಬನೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನೇ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ದುರ್ಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

13.173.12

न सहायः पिता माता तथा भ्राता सुतो गुरुः ।
ज्ञातिसम्बन्धिवर्गश्च मित्रवर्गस्तथैव च ॥ १३.१७३.१२ ॥

ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸಹೋದರ, ಮಗ, ಗುರು, ಬಂಧುಗಳ ಗುಂಪು, ಮಿತ್ರರ ಗುಂಪು—ಇವರಾರೂ ಸಹಾಯಕರಲ್ಲ.

13.173.13

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
मुहूर्तमुपयुञ्ज्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः ॥ १३.१७३.१३ ॥

ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ಮರದ ತುಂಡು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಯಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜನರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ನಂತರ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

13.173.14

तैस्तच्छरीरमुत्सृष्टं धर्मि एकोऽनुगच्छति ।
तस्माद्धर्मः सहायार्थे सेवितव्यः सदा नृपः ॥ १३.१७३.१४ ॥

ಅವರು ಬಿಟ್ಟ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಧರ್ಮವಂತನೊಬ್ಬನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನು ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮವೇ ಸಹಾಯಕ.

13.173.15

प्राणी धर्मसमायुक्तो गच्छेत्स्वर्गगतिं पराम् ।
तथैवाधर्मसंयुक्तो नरकं चोपपद्यते ॥ १३.१७३.१५ ॥

ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಾಣಿ ಉತ್ತಮ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಾಣಿ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ.

13.173.16

तस्मान्न्यायागतैरर्थैर्धर्मं सेवेत पण्डितः ।
धर्म एको मनुष्याणां सहायः पारलौकिकः ॥ १३.१७३.१६ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಂಡಿತನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪರಲೋಕದ ಏಕೈಕ ಸಹಾಯಕ ಧರ್ಮವೇ.

13.173.17

लोभान्मोहादनुक्रोशाद्भयाद्वाऽप्यबहुश्रुतः ।
नरः करोत्यकार्याणि परार्थे लोभमोहितः ॥ १३.१७३.१७ ॥

ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಕರುಣೆ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ, ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಜ್ಞಾನವಿರುವವನು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಲೋಭದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಅಯೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

13.173.18

धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् ।
एतत्त्रयमवाप्तव्यमधर्मपरिवर्जितम् ॥ १३.१७३.१८ ॥

ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಈ ಮೂರೂ ಜೀವನದ ಫಲಗಳು. ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಪಡೆಯಬೇಕು.

13.173.19

श्रुतं भगवतो वाक्यं धर्मयुक्तं परं हितम् ।
शरीरनिश्चयं ज्ञातुं बुद्धिस्तु मम जायते ॥ १३.१७३.१९ ॥

ಭಗವಂತನ ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಹಿತಕರವಾದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಶರೀರದ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.20

मृतं शरीरं हि नृणां सूक्ष्ममव्यक्ततां गतम् ।
अचक्षुर्विषयं प्राप्तं कथं धर्मोऽनुगच्छति ॥ १३.१७३.२० ॥

ಸತ್ತ ಮನುಷ್ಯರ ಶರೀರ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಆಗ ಧರ್ಮ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ?

13.173.21

पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिरनन्तरम् ।
बुद्धिरात्मा च सहिता धर्मं पश्यन्ति नित्यदा ॥ १३.१७३.२१ ॥

ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಜಲ, ನಂತರ ತೇಜಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

13.173.22

प्राणिनामिह सर्वेषां साक्षिभूतं दिवानिशम् ।
एतैश्च सह धर्मोऽपि तं जीवमनुगच्छति ॥ १३.१७३.२२ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮವೂ ಆ ಜೀವವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.23

त्वगस्थि मांसं शुक्रं च शोणितं च महामते ।
शरीरं वर्जयन्त्येते जीवितेन विवर्जितम् ॥ १३.१७३.२३ ॥

ಓ ಮಹಾಮತಿಯೇ, ಚರ್ಮ, ಮೂಳೆ, ಮಾಂಸ, ವೀರ್ಯ, ರಕ್ತ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೀವವಿಲ್ಲದ ಶರೀರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತವೆ.

13.173.24

ततो धर्मसमायुक्तः स जीवः सुखमेधते ।
इह लोके परे चैव किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.१७३.२४ ॥

ಆಗ ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಜೀವ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ?

13.173.25

तद्दर्शितं भगवता यथा धर्मोऽनुगच्छति ।
एतत्तु ज्ञातुमिच्छामि कथं रेतः प्रवर्तते ॥ १३.१७३.२५ ॥

ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮವು ಹೇಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರೇತಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

13.173.26

अन्नमश्नन्ति यद्देवाः शरीरस्था नरेश्वर ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिर्मनस्तथा ॥ १३.१७३.२६ ॥

ಓ ನರೇಶ್ವರ, ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳು ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನ — ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಜಲ, ಜ್ಯೋತಿ, ಮನಸ್ಸು.

13.173.27

ततस्तृप्तेषु राजेन्द्र तेषु भूतेषु पञ्चसु ।
मनःषष्ठेषु शुद्धात्मन्रेतः सम्पद्यते महत् ॥ १३.१७३.२७ ॥

ಆಗ, ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ಐದು ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಆರನೆಯ ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತವಾದಾಗ, ಓ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ, ಮಹಾ ರೇತಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

13.173.28

ततो गर्भः सम्भवति श्लेषात्स्त्रीपुंसयोर्नृप ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.२८ ॥

ಆಗ, ಓ ನೃಪ, ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಗರ್ಭ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?

13.173.29

आख्यातं मे भगवता गर्भः सञ्जायते यथा ।
यथा जातस्तु पुरुषः प्रपद्यति तदुच्यताम् ॥ १३.१७३.२९ ॥

ಭಗವಂತನು ಗರ್ಭ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಜನಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಏನನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲಿ.

13.173.30

आसन्नमात्रः पुरुषस्तैर्भूतैरभिभूयते ।
विप्रयुक्तश्च तैर्भूतैः पुनर्यात्यपरां गतिम्।
स च भूतसमायुक्तः प्राप्नुते जीव एव हि ॥ १३.१७३.३० ॥

ಜನನಕ್ಕೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಆ ಜೀವನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.31

ततोऽस्य कर्म पश्यन्ति शुभं वा यदि वाशुभम् ।
देवताः पञ्चभूतस्थाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.३१ ॥

ಆಗ ಇವನ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?

13.173.32

त्वगस्थिमांसमुत्सृज्य तैश्च भूतैर्विवर्जितः ।
जीवः सह वसन्कृत्स्नं सुखदुःखसहः प्रभो ॥ १३.१७३.३२ ॥

ಚರ್ಮ, ಎಲುಬು, ಮಾಂಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಭೂತಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಜೀವವು ಸಮಸ್ತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತದೆ, ಓ ಪ್ರಭು.

13.173.33

भोगवश्यं कर्मवश्यं यातनावश्यमित्यपि ।
एतत्त्रयाणामासाद्य कर्मतः सोऽश्नुते फलम् ॥ १३.१७३.३३ ॥

ಭೋಗಕ್ಕೆ ವಶ, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ವಶ, ಯಾತನೆಗೆ ವಶ ಎಂದೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಅವನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

13.173.34

जीवः कर्मसमायुक्तः शीघ्रं रेतस्त्वमागतः ।
स्त्रीणां पुष्पं समासाद्य सूतिकाले लभेत तत् ॥ १३.१७३.३४ ॥

ಕರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವವು ಬೇಗನೆ ರೇತಸ್ಸಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪುಷ್ಪವನ್ನು (ರಜಸ್ಸನ್ನು) ಪಡೆದು, ಹೆರಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

13.173.35

यमस्य पुरुषैः क्लेसं यमस्य पुरुषैर्वधम् ।
दुःखं संसारचक्रं च नरः क्लेशं स विन्दति ॥ १३.१७३.३५ ॥

ಯಮನ ಪುರುಷರಿಂದ ಕ್ಲೇಶ, ಯಮನ ಪುರುಷರಿಂದ ವಧೆ, ದುಃಖ, ಸಂಸಾರಚಕ್ರ; ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

13.173.36

इह लोके स च प्राणी जन्मप्रभृति पार्थिव ।
सुकृतं कर्म वै भुङ्क्ते धर्मस्य फलमाश्रितः ॥ १३.१७३.३६ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ, ಓ ರಾಜನೇ, ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸುಕೃತ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.37

यदि धर्मं यथाशक्ति जन्मप्रभृति सेवते ।
ततः स पुरुषो भूत्वा सेवते नियतं सुखम् ॥ १३.१७३.३७ ॥

ಯಾರಾದರೂ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪುರುಷನಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.38

अथान्तरा तु धर्मस्याप्यधर्ममुपसेवते ।
सुखस्यानन्तरं दुःखं स जीवोऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१७३.३८ ॥

ಆದರೆ ಧರ್ಮದ ನಡುವೆಯೂ ಯಾರಾದರೂ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಆ ಜೀವಿ ಸುಖದ ನಂತರ ದುಃಖವನ್ನೂ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

13.173.39

अधर्मेण समायुक्तो यमस्य विषयं गतः ।
महद्दुःखं समासाद्य तिर्यग्योनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.३९ ॥

ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಯಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿ ತಿರ್ಯಗ್ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.40

कर्मणा येन येनेह यस्यां योनौ प्रजायते ।
जीवो मोहसमायुक्तस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७३.४० ॥

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವಿ ಯಾವ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದನ್ನು ನೀನು ಹೇಳುವಾಗ ಕೇಳು.

13.173.41

यदेतदुच्यते शास्त्रे सेतिहासे च च्छन्दसि ।
यमस्य विषयं घोरं मर्त्यो लोकः प्रपद्यते ॥ १३.१७३.४१ ॥

ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವೇದದಲ್ಲಿ ಇದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಮರ್ತ್ಯ ಲೋಕವು ಯಮನ ಭಯಂಕರ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

13.173.42

इह स्थानानि पुण्यानि देवतुल्यानि भूपते ।
तिर्यग्योन्यतिरिक्तानि गतिमन्ति च सर्वशः ॥ १३.१७३.४२ ॥

ಓ ಭೂಪತಿ, ಇಲ್ಲಿ ತಿರ್ಯಗ್ ಯೋನಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗತಿಯುಳ್ಳವು.

13.173.43

यमस्य भवने दिव्ये ब्रह्मलोकसमे गुणैः ।
कर्मभिर्नियतैर्बद्धो जन्तुर्दुःखान्युपाश्नुते ॥ १३.१७३.४३ ॥

ಯಮನ ದಿವ್ಯ ಭವನದಲ್ಲಿ, ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಅಲ್ಲಿ, ನಿಯತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬದ್ಧನಾದ ಜೀವಿ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.44

येनयेन तु भावेन कर्मणा पुरुषो गतिम् ।
प्रयाति परुषां घोरां तत्ते वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १३.१७३.४४ ॥

ಯಾವ ಯಾವ ಭಾವದಿಂದ, ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕಠೋರ, ಭಯಂಕರ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ಇನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.173.45

अधीत्य चतुरो वेदान्द्विजो मोहसमन्वितः ।
पतितात्प्रतिगृह्याथ खरयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.४५ ॥

ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೂ ಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದ್ವಿಜನು, ಪತಿತನಿಂದ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಕತ್ತೆಯ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.46

खरो जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
खरो मृतो बलीवर्दः सप्तवर्षाणि जीवति ॥ १३.१७३.४६ ॥

ಓ ಭಾರತ, ಕತ್ತೆ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತದೆ. ಕತ್ತೆ ಸತ್ತು ಎತ್ತಾಗಿ ಏಳು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತದೆ.

13.173.47

बलीवर्दो मृतश्चापि जायते ब्रह्मराक्षसः ।
ब्रह्मरक्षश्च मासांस्त्रींस्ततो जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.४७ ॥

ಎತ್ತು ಸತ್ತ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಬದುಕಿ, ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.48

पतितं याजयित्वा तु कृमियोनौ प्रजायते ।
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ॥ १३.१७३.४८ ॥

ಪತಿತನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದವನು ಕ್ರಿಮಿ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ಓ ಭಾರತ.

13.173.49

कृमिभावाद्विमुक्तस्तु ततो जायेत गर्दभः ।
गर्दभः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ॥ १३.१७३.४९ ॥

ಹುಳುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ನಂತರ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳು, ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಹಂದಿಯಾಗಿ.

13.173.50

कुक्कुटः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि जम्बुकः ।
श्वा वर्षमेकं भवति ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५० ॥

ಕೋಳಿಯಾಗಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳು, ಐದು ವರ್ಷಗಳು ನರಿಯಾಗಿ. ಒಂದು ವರ್ಷ ನಾಯಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.51

उपाध्यायस्त्रियः पापं शिष्यः कुर्यादबुद्धिमान् ।
स जीव इह संसारांस्त्रीनाप्नोति न संशयः ॥ १३.१७३.५१ ॥

ಬುದ್ಧಿಹೀನ ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಂಸಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

13.173.52

वृको भवति राजेन्द्र ततः क्रव्यात्ततः खरः ।
ततः प्रेतः परिक्लिष्टः पश्चाज्जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.५२ ॥

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವನು ತೋಳವಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಾಗಿ, ಆಮೇಲೆ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ. ನಂತರ ಪೀಡಿತ ಪ್ರೇತವಾಗಿ, ಬಳಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.53

मनसाऽपि गुरोर्भार्यां यः शिष्यो याति पापकृत् ।
स उग्रान्प्रैति संसारानधर्मेणेह चेतसा ॥ १३.१७३.५३ ॥

ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಸೇರುವ ಪಾಪಿ ಶಿಷ್ಯನು, ಅಧರ್ಮದಿಂದ, ಈ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಯಂಕರ ಸಂಸಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.54

श्वयोनौ तु स सम्भूतस्त्रीणि वर्षाणि जीवति ।
तत्रापि निधनं प्राप्तः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५४ ॥

ನಾಯಿಯ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅವನು ಮೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಮರಣ ಹೊಂದಿ ಹುಳುವಿನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.55

कृमिभावमनुप्राप्तो वर्षमेकं तु जीवति ।
ततस्तु निधनं प्राप्तो ब्रह्मयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५५ ॥

ಕೃಮಿ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮರಣ ಹೊಂದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.56

यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर्हन्यादकारणे ।
आत्मनः कामकारेण सोपि हिंस्रः प्रजायते ॥ १३.१७३.५६ ॥

ಗುರು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮಗನಂತಿರುವ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನೂ ಹಿಂಸಕ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.57

पितरं मातरं चैव यस्तु पुत्रोऽवमन्यते ।
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः ॥ १३.१७३.५७ ॥

ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಮಗನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಮರಣದ ನಂತರ ಮೊದಲು ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.58

गर्दभत्वं तु सम्प्राप्य दशवर्षाणि जीवति ।
संवत्सरं तु कुम्भीरस्ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५८ ॥

ಕತ್ತೆ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವನು ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವರ್ಷ ಮೊಸಳೆಯಾಗಿ ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.59

पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टावुभावपि ।
गुर्वपध्यानतः सोपि मृतो जायति गर्दभः ॥ १३.१७३.५९ ॥

ತಾಯಿ ತಂದೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಿಟ್ಟಾದ ಮಗನು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ಕಾರಣ ಮರಣದ ನಂತರ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.60

खरो जीवति मासांस्तु दश श्वा च चतुर्दशः ।
बिडालः सप्तमासांस्तु ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.६० ॥

ಕತ್ತೆ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳು ಬದುಕುತ್ತದೆ, ನಾಯಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು. ಬೆಕ್ಕು ಏಳು ತಿಂಗಳು ಬದುಕಿ ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.61

मातापितरावाक्रुश्य शारिका सम्प्रजायते ।
ताडयित्वा तु तावेव जायते कच्छपो नृप ॥ १३.१७३.६१ ॥

ತಾಯಿತಂದೆಯರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದವನು ಶಾರಿಕೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅವರನ್ನೇ ಹೊಡೆದವನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಮೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.62

कच्छपो दशवर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः ।
व्यालो भूत्वा च षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६२ ॥

ಆಮೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷ, ಮುಳ್ಳುಹಂದಿ ಮೂರು ವರ್ಷ, ಹಾವು ಆರು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದು ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.63

भर्तृपिण्डमुपाश्नन्यो राजद्विष्टानि सेवते ।
सोपि मोहसमापन्नो मृतो जायति वानरः ॥ १३.१७३.६३ ॥

ಒಡೆಯನ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಂಡು ರಾಜನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು, ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಕೋತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.64

वानरो दशवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ।
श्वाऽथ भूत्वा तु षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६४ ॥

ಕೋತಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ, ಹಂದಿ ಐದು ವರ್ಷ, ನಾಯಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಇದ್ದು ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.65

न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः ।
यातनानां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.६५ ॥

ಠೇವಣಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಕದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನೂರು ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಹುಳುವಿನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.66

तत्र जीवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ಭರತವಂಶಜನೇ; ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕ್ಷಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.67

असूयकः कुत्सितश्च चण्डालो दुःखमश्नुते ।
विश्वासहर्ता तु नरो मीनो जायति दुर्मतिः ॥ १३.१७३.६७ ॥

ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳವನೂ ನಿಂದಿತನೂ ಚಾಂಡಾಲನೂ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮೀನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.68

भूत्वा मीनोऽष्टमासांस्तु मृगो जायति भारत ।
मृगस्तु चतुरो मासांस्ततश्छागः प्रजायते ॥ १३.१७३.६८ ॥

ಭರತವಂಶಜನೇ, ಮೀನಾಗಿ ಎಂಟು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ಅವನು ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ಜಿಂಕೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದು ಮೇಕೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.69

छागस्तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः ।
गौः स सञ्जायते जन्तुस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६९ ॥

ಮೇಕೆ ಸತ್ತು, ಸಂವತ್ಸರ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ ಆ ಜೀವಿ ಹಸುವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.70

धान्यान्यवांस्तिलान्माषान्कुलत्थान्सर्षपांश्चणान् ।
कलायानथ मुद्गांश्च गोधूमानतसीस्तथा ॥ १३.१७३.७० ॥

ಧಾನ್ಯಗಳು, ಜವೆ, ಎಳ್ಳು, ಉದ್ದು, ಹುರುಳಿ, ಸಾಸಿವೆ, ಕಡಲೆ, ಬಟಾಣಿ, ಹೆಸರು, ಗೋಧಿ, ಅಗಸೆ ಬೀಜ ಇವು.

13.173.71

यस्तु धान्यापहर्ता च मोहाज्जन्तुरचेतनः ।
स जायते महाराज मूषिको निरपत्रपः ॥ १३.१७३.७१ ॥

ಮೋಹದಿಂದ ಅಚೇತನನಾಗಿ ಧಾನ್ಯ ಕದಿಯುವ ಜೀವಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಇಲಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.72

ततः प्रेत्य महाराज मृतो जायति सूकरः ।
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेणि म्रियते नृप ॥ १३.१७३.७२ ॥

ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಸತ್ತು ಪ್ರೇತವಾದ ನಂತರ ಅವನು ಹಂದಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಹಂದಿ, ಓ ರಾಜ, ರೋಗದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತದೆ.

13.173.73

श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ।
भूत्वा श्वा पञ्चवर्षाणि ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.७३ ॥

ಆಗ ಮೂಢನು ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾಯಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಐದು ವರ್ಷ ನಾಯಿಯಾಗಿದ್ದ ನಂತರ ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.74

परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायति वै वृकः ।
श्वा शृगालस्ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस्तथा ॥ १३.१७३.७४ ॥

ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನು ತೋಳವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ನಾಯಿ, ನರಿ, ರಣಹದ್ದು, ಹಾವು, ಕಂಕ, ಬಕವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.75

भ्रातुर्भार्यां तु पापात्मा यो धर्मयति मोहितः ।
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति सोऽपि संवत्सरं नृप ॥ १३.१७३.७५ ॥

ಮೋಹದಿಂದ ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಪಾಪಿಯು ಒಂದು ವರ್ಷ ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಓ ರಾಜನೇ.

13.173.76

सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां तथैव च ।
प्रधर्षयित्वा कामाद्यो मृतो जायति सूकरः ॥ १३.१७३.७६ ॥

ಸ್ನೇಹಿತನ ಪತ್ನಿ, ಗುರುವಿನ ಪತ್ನಿ, ರಾಜನ ಪತ್ನಿ ಇವರನ್ನು ಕಾಮದಿಂದ ಅವಮಾನಿಸಿ ಸತ್ತವನು ಹಂದಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.77

सूकरः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि श्वाविधः ।
बिडालः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि कुक्कुटः ॥ १३.१७३.७७ ॥

ಹಂದಿಯಾಗಿ ಐದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವರ್ಷ; ನಾಯಿ ಜಾತಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ; ಬೆಕ್ಕಾಗಿ ಐದು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವರ್ಷ; ಕೋಳಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

13.173.78

पिपीलिका तु मासांस्त्रीन्वानरो मासमेव तु ।
एतानासाद्य संसारान्कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.७८ ॥

ಇರುವೆಯಾಗಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು, ಕಪಿಯಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಇರುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಕ್ರಿಮಿಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.79

तत्र जीवति मासांस्तु कृमियोनौ चतुर्दश ।
ततोऽधर्मक्षयं कृत्वा पुनर्जायति मानवः ॥ १३.१७३.७९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೃಮಿ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅಧರ್ಮದ ಕ್ಷಯ ಮಾಡಿ ಮಾನವನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.80

उपस्थिते विवाहे तु यज्ञे दानेऽपि वा विभो ।
मोहात्करोति यो विघ्नं स मृतो जायते कृमिः ॥ १३.१७३.८० ॥

ಓ ವಿಭೋ, ವಿವಾಹ, ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ದಾನ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಮೋಹದಿಂದ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವನು ಸತ್ತು ಕೃಮಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.81

कृमिर्जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
अधर्मिस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८१ ॥

ಓ ಭಾರತ, ಕೃಮಿ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅಧರ್ಮಿಯ ಕ್ಷಯ ಮಾಡಿ ಮಾನವ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.82

पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुमिच्छति ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८२ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಮೊದಲು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನಂತರ ಎರಡನೆಯವನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನೂ ಸತ್ತು ಕೃಮಿ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.83

तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश युधिष्ठिर ।
अधर्मसंक्षये युक्तस्ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८३ ॥

ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಅಧರ್ಮದ ಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ನಂತರ ಮಾನವನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.84

देवकार्यमकृत्वा तु पितृकार्यमथापि वा ।
अनिर्वाप्य समश्नन्वै मृतो जायति वायसः ॥ १३.१७३.८४ ॥

ದೇವಕಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಮಾಡದೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ಊಟ ಮಾಡುವವನು ಸತ್ತು ಕಾಗೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.85

वायसः शतवर्षाणि ततो जायति कुक्कुटः ।
जायते व्यालकश्चापि मासं तस्मात्तु मानुषः ॥ १३.१७३.८५ ॥

ಅವನು ನೂರು ವರ್ಷ ಕಾಗೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಕೋಳಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹಾವಾಗಿಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.86

ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं योऽवमन्यते ।
सोऽपि मृत्युमुपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८६ ॥

ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಕೂಡ ಮರಣಹೊಂದಿ ಕ್ರೌಂಚ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.87

क्रौञ्चो जीवति वर्षं तु ततो जायति चीरकः ।
ततो निधनमापन्नो मानुषत्वमुपाश्नुते ॥ १३.१७३.८७ ॥

ಕ್ರೌಂಚ ಒಂದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಚೀರಕ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಮರಣಹೊಂದಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

13.173.88

वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ।
ततः सम्प्राप्य निधनं जायते सूकरः पुनः ॥ १३.१७३.८८ ॥

ಶೂದ್ರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕ್ರಿಮಿ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಮರಣಹೊಂದಿ ಮತ್ತೆ ಹಂದಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.89

सूकरो जातमात्रस्तु रोगेण म्रियते नृप ।
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ॥ १३.१७३.८९ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ಹಂದಿ ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ರೋಗದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ಕರ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದ ಮೂಢ ನಾಯಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ.

13.173.90

श्वा भूत्वा कृतकर्माऽसौ जायते मानुषस्ततः ।
तत्रापत्यं समुत्पाद्य मृतो जायति मूषिकः ॥ १३.१७३.९० ॥

ನಾಯಿಯಾಗಿ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಮರಣಹೊಂದಿ ಇಲಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.91

कृतघ्नस्तु मृतो राजन्यमस्य विषयं गतः ।
यमस्य पुरुषैः क्रुद्धैर्वधं प्राप्नोति दारणम् ॥ १३.१७३.९१ ॥

ರಾಜನೇ, ಕೃತಘ್ನನು ಸತ್ತು ಯಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಯಮದೂತರಿಂದ ಸೀಳುವ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.92

दण्डं समुद्गरं शूलमग्निकुम्भं च दारुणम् ।
असिपत्रवनं घोरवालुकं कूटशाल्मलीम् ॥ १३.१७३.९२ ॥

ದಂಡ, ಮುದ್ಗರ, ಶೂಲ, ಭಯಂಕರ ಅಗ್ನಿಕುಂಭ, ಅಸಿಪತ್ರವನ, ಭಯಂಕರ ಮರಳುಪ್ರದೇಶ, ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರ.

13.173.93

एताश्चान्याश्च बह्वीश्च यमस्य विषयं गतः ।
यातनाः प्राप्य तत्रोग्रास्ततो वध्यति भारत ॥ १३.१७३.९३ ॥

ಇವುಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಯಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದವನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ, ಭಾರತ, ಬಳಿಕ ಹತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

13.173.94

ततो हतः कृतघ्नः स तत्रोग्रैर्भरतर्षभ ।
संसारचक्रमासाद्य कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.९४ ॥

ಬಳಿಕ, ಭರತರ್ಷಭ, ಅಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ಹತನಾದ ಆ ಕೃತಘ್ನನು ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು ಕ್ರಿಮಿಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.95

कृमिर्भवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
ततो गर्भं समासाद्य तत्रैव म्रियते शिशुः ॥ १३.१७३.९५ ॥

ಭಾರತ, ಅವನು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕ್ರಿಮಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಬಳಿಕ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಿಶುವಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.96

ततो गर्भशतैर्जन्तुर्बहुभि सम्प्रपद्यते ।
संसारांश्च बहून्गत्वा ततस्मिर्यक्षु जायते ॥ १३.१७३.९६ ॥

ಬಳಿಕ ಆ ಜೀವಿ ನೂರಾರು ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಂಸಾರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಬಳಿಕ ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

13.173.97

ततो दुःखमनुप्राप्य बहुवर्षगणानिह ।
स पुनर्भवसंयुक्तस्ततः कूर्मः प्रजायते ॥ १३.१७३.९७ ॥

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭವಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ನಂತರ ಆಮೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.98

दधि हृत्वा बकश्चापि प्लवो मत्स्यानसंस्कृतान् ।
चोरयित्वा तु दुर्बुद्धिर्मधुदंशः प्रजायते ॥ १३.१७३.९८ ॥

ಮೊಸರನ್ನು ಕದ್ದ ಕೊಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಹಸಿ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಕದ್ದ ನೀರುಹಕ್ಕಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು ಜೇನ್ನೊಣವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.99

फलं वा मूलकं हृत्वा अपूपं वा पिपीलिकाः ।
चोरयित्वा च निष्पावं जायते हलगोलकः ॥ १३.१७३.९९ ॥

ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ಮೂಲಂಗಿಯನ್ನು ಕದ್ದು, ಅಥವಾ ಅಪೂಪವನ್ನು ಕದ್ದು ಇರುವೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅವರೆಕಾಳನ್ನು ಕದ್ದು ಹಲಗೋಲಕ (ಒಂದು ಕೀಟ) ವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.100

पायसं चोरयित्वा तु तित्तिरित्वमवाप्नुते ।
हृत्वा पिष्टमयं पूपं कुम्भोलूकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०० ॥

ಪಾಯಸವನ್ನು ಕದ್ದು ಅವನು ಕೌಜಿನ ಹಕ್ಕಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಿಟ್ಟಿನ ಅಪೂಪವನ್ನು ಕದ್ದು ಕುಂಭೋಲೂಕ (ಒಂದು ಗೂಬೆ) ಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.101

अयो हृत्वा तु दुर्बुद्धिर्वायसो जायते नरः ।
कांस्यं हृत्वा तु दुर्बद्धिर्हारितो जायते नरः ॥ १३.१७३.१०१ ॥

ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕದ್ದು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯ ಕಾಗೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಂಚನ್ನು ಕದ್ದು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯ ಹಾರೀತ (ಗಿಳಿ) ಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.102

राजतं भाजनं हृत्वा कपोतः सम्प्रजायते ।
हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१०२ ॥

ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕದ್ದು ಮನುಷ್ಯ ಪಾರಿವಾಳವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕದ್ದು ಕೃಮಿಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.103

पत्रोर्णं चोरयित्वा तु कृकलत्वं निगच्छति ।
कौशिकं तु ततो हृत्वा नरो जायति वर्तकः ॥ १३.१७३.१०३ ॥

ಪತ್ರೋರ್ಣವನ್ನು ಕದ್ದವನು ಕೃಕಲ ಪಕ್ಷಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಕೌಶಿಕ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ವರ್ತಕ (ಹಕ್ಕಿ) ಆಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.104

अंशुकं चोरयित्वा तु शुक्रो जायति मानवः ।
चोरयित्वा दुकूलं तु मृतो हंसः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०४ ॥

ಅಂಶುಕವನ್ನು ಕದ್ದವನು ಗಿಳಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ದುಕೂಲವನ್ನು ಕದ್ದು ಸತ್ತವನು ಹಂಸವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.105

क्रौञ्चः कार्पासिकं हृत्वा मृतो जायति मानवः ।
चोरयित्वा नरः पट्टं त्वाविकं चैव भारत। ॥ १३.१७३.१०५ ॥

ಕಾರ್ಪಾಸಿಕ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕದ್ದು ಸತ್ತ ಮನುಷ್ಯ ಕ್ರೌಂಚ (ಕೊಕ್ಕರೆ) ಆಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಓ ಭಾರತ, ಮನುಷ್ಯ ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಆವಿಕ (ಉಣ್ಣೆ) ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.106

वर्णान्हृत्वा तु पुरुषो मृतो जायति बर्हिणः ।
हृत्वा रक्तानि वस्त्राणि जायते जीवजीवकः ॥ १३.१७३.१०६ ॥

ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ಸತ್ತ ಮನುಷ್ಯ ನವಿಲಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕದ್ದವನು ಜೀವಜೀವಕ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.107

वर्णकादींस्तथा गन्धांश्चोरयित्वेह मानवः ।
छुन्दुन्दरित्वमाप्नोति राजँल्लोभपरायणः ॥ १३.१७३.१०७ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು ಮುಂತಾದವನ್ನು ಕದ್ದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಲೋಭದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಮನುಷ್ಯ ಛುಂದುಂದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.108

तत्र जीवति वर्षाणि ततो दश च पञ्च च ।
अधर्मस्य क्षयं गत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.१०८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅಧರ್ಮ ಕ್ಷಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.109

चोरयित्वा पयश्चापि बलाका सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१०९ ॥

ಹಾಲನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಕೂಡ ಕೊಕ್ಕರೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.110

यस्तु चोरयते तैलं नरो मोहसमन्वितः ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुस्तैलपायी प्रजायते ॥ १३.१७३.११० ॥

ಮೋಹದಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕದಿಯುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಎಣ್ಣೆ ಕುಡಿಯುವ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.111

अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः ।
अर्थार्थी यदि वा वैरी स मृतो जायते स्वरः ॥ १३.१७३.१११ ॥

ನಿಶ್ಶಸ್ತ್ರ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲುವ ಅಧಮನು, ಧನಕ್ಕಾಗಿಯೋ ವೈರದಿಂದಲೋ, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.112

खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते ।
स मृतो मृगयोनौ तु नित्योद्विग्नोऽभिजायते ॥ १३.१७३.११२ ॥

ಆ ಕತ್ತೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜಿಂಕೆಯ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ, ಸದಾ ಭಯಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

13.173.113

मृगो वध्यति शस्त्रेण गते संवत्सरे तु सः ।
हतो मृगस्ततो मीनः सोपि जालेन बध्यते ॥ १३.१७३.११३ ॥

ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಜಿಂಕೆ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ, ನಂತರ ಮೀನಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೂ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

13.173.114

मासे चतुर्थे सम्प्राप्ते श्वापदः सम्प्रजायते ।
श्वापदो दशवर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च ॥ १३.१७३.११४ ॥

ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ ಅದು ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಆ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ, ಚಿರತೆ ಐದು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತದೆ.

13.173.115

ततस्तु निधनं प्राप्तः कालपर्यायचोदितः ।
अधर्मस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११५ ॥

ನಂತರ ಅವನು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕಾಲಚಕ್ರದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.116

स्त्रियं हत्वा तु दुर्बुद्धिर्यमस्य विषयं गतः ।
बहून्क्लेशान्समासाद्य नरकानेकविंशतिम् ॥ १३.१७३.११६ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ಯಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅನೇಕ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನರಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.173.117

ततः पश्चान्महाराज कृमियोनौ प्रजायते ।
कृमिर्विंशतिवर्षाणि भूत्वा जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११७ ॥

ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಹುಳುವಿನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಹುಳುವಾಗಿದ್ದು ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.118

भोजनं चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः ।
मक्षिकासङ्घवशगो बहून्मासान्भवत्युत ॥ १३.१७३.११८ ॥

ಆಹಾರವನ್ನು ಕದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ನೊಣವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೊಣಗಳ ಗುಂಪಿನ ವಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ತಿಂಗಳು ಇರುತ್ತಾನೆ.

13.173.119

ततः पापक्षयं कृत्वा मानुषत्वमवाप्नुते ।
भक्ष्यं हृत्वा तु पुरुषो जालपाशः प्रजायते ॥ १३.१७३.११९ ॥

ನಂತರ ಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಕದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ಬಲೆಯ ಪಾಶವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.120

स्वाद्यं हृत्वा तु पुरुषश्चीरपाशः प्रजायते ।
धान्यं हृत्वा तु पुरुषो लोमशः सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१२० ॥

ರುಚಿಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಕದ್ದ ಪುರುಷನು ಬಟ್ಟೆಯ ಬಲೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕದ್ದ ಪುರುಷನು ರೋಮಾವೃತ ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.121

तथा पिण्याकसम्मिश्रमशनं चोरयेन्नरः ।
स जायते भृतिधनो दारुणो मूषिको नरः ॥ १३.१७३.१२१ ॥

ಹಾಗೆಯೇ, ಹಿಂಡಿ ಬೆರೆಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕದಿಯುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ರೂರ ಇಲಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಸಂಪತ್ತು ಕೂಲಿ ಮಾತ್ರ.

13.173.122

दशन्वै मानुषान्नित्यं पापात्मा स विशाम्पते ।
घृतं हृत्वा तु दुर्बुद्धिः काकमद्गुः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२२ ॥

ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸದಾ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕಚ್ಚುವ ಪಾಪಿ, ತುಪ್ಪ ಕದ್ದ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಕಾಕಮದ್ಗುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.123

मत्स्यमांसमथो हृत्वा काको जायति। दुर्मतिः ।
लवणं चोरयित्वा तु चिरिकाकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२३ ॥

ಮೀನಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕದಿಯುವ ದುರ್ಮತಿ ಕಾಗೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಉಪ್ಪನ್ನು ಕದಿಯುವವನು ಚಿರಿಕಾಕನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.124

विश्वासेन तु निक्षिप्तं यो विनिह्नोति मानवः ।
स गतायुर्नरस्तात मत्स्ययोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१२४ ॥

ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ, ಮಗೂ, ಅಲ್ಪಾಯುವಾಗಿ ಮೀನಿನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

13.173.125

मत्स्ययोनिमनुप्राप्य मृतो जायति मानुषः ।
मानुषत्वमनुप्राप्य क्षीणायुरुपपद्यते ॥ १३.१७३.१२५ ॥

ಮೀನಿನ ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸತ್ತ ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಪಡೆದು ಕ್ಷೀಣಾಯುವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

13.173.126

पापानि तु नराः कृत्वा तिर्यग्जायन्ति भारत ।
न चात्मनः प्रयाणान्ते धर्मं जानन्ति कञ्चन ॥ १३.१७३.१२६ ॥

ಭಾರತ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯರು ತಿರ್ಯಕ್ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

13.173.127

ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा ।
सुखदुःखसमायुक्ता व्यथितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२७ ॥

ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರು ವ್ರತಗಳ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ತೊಡೆದುಹಾಕಿದರೂ, ಸುಖದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಅವರು ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

13.173.128

अपुमांसः प्रजायन्ते म्लेच्छाश्चापि न संशयः ।
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः ॥ १३.१७३.१२८ ॥

ಷಂಡರಾಗಿ ಮತ್ತು ಮ್ಲೇಚ್ಛರಾಗಿಯೂ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳು, ಲೋಭ-ಮೋಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

13.173.129

वर्जयन्ति च पापानि जन्मप्रभृति ये नराः ।
अरोगा रूपवन्तस्ते धनिनश्च भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२९ ॥

ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ರೋಗರಹಿತರಾಗಿ, ರೂಪವಂತರಾಗಿ, ಧನಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.

13.173.130

स्त्रियोऽप्येतेन कल्पेन कृत्वा पापमवाप्नुयुः ।
एतेषामेव जन्तूनां भार्यात्वमुपयान्ति ताः ॥ १३.१७३.१३० ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಮಾಡಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಇಂತಹ ಜೀವಿಗಳಿಗೇ ಪತ್ನಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

13.173.131

परस्वहरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः ।
एतद्धि लेशमात्रेण कथितं ते मयाऽनघ ॥ १३.१७३.१३१ ॥

ಪರಧನ ಅಪಹರಣದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

13.173.132

अपरस्मिन्कथायोगे भूयः श्रोष्यसि भारत ।
एतन्मया महाराज ब्रह्मणो गदतः पुरा ॥ १३.१७३.१३२ ॥

ಓ ಭಾರತ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಥಾಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

13.173.133

सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टश्चापि यथातथम् ।
मयाऽपि तच्च कार्त्स्न्येन यथावदनुवर्णितम्।
एतच्छ्रुत्वा महाराज धर्मे कुरु मनः सदा ॥ १३.१७३.१३३ ॥

ದೇವರ್ಷಿಗಳ ನಡುವೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನಾನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸದಾ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇಡು.