மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.173.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
श्रोतुमिच्छामि मर्त्यानां संसारविधिमुत्तमम् ॥ १३.१७३.१ ॥
பிதாமகரே, மகா அறிவாளியே, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவரே! மனிதர்களின் சம்சார முறையின் உயர்ந்த விதியைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.173.2
केन वृत्तेन राजेन्द्र वर्तमाना नरा भुवि ।
प्राप्नुवन्त्युत्तमं स्वर्गं कथं च नरकं नृप ॥ १३.१७३.२ ॥
ராஜேந்திரரே, பூமியில் வாழும் மனிதர்கள் எந்த நடத்தையால் உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள், எப்படி நரகத்தை அடைகிறார்கள்? ஓ அரசே!
13.173.3
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
प्रयान्त्यमुं लोकमितः को वै ताननुगच्छति ॥ १३.१७३.३ ॥
இறந்த உடலை மரக்கட்டை, மண்கட்டி போல விட்டுவிட்டு மக்கள் இங்கிருந்து அந்த உலகிற்குச் செல்கிறார்கள்; உண்மையில் அவர்களைப் பின்தொடர்பவர் யார்?
13.173.4
दूरादायाति भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः ।
पृच्छैनं सुमहाभागमेतद्गुह्यं सनातनम् ॥ १३.१७३.४ ॥
தொலைவிலிருந்து பகவான், உயர்ந்த அறிவுடைய பிருஹஸ்பதி வருகிறார்; இந்த மிகுந்த பாக்கியவானிடம் இந்த இரகசியமான, நித்தியமான விஷயத்தைக் கேள்.
13.173.5
नैतदन्येन शक्यं हि वक्तुं केनचिदद्य वै ।
वक्ता बृहस्पतिसमो न ह्यन्यो विद्यते क्वचित् ॥ १३.१७३.५ ॥
இதை இன்று வேறு எவராலும் சொல்ல முடியாது; பிருஹஸ்பதிக்கு இணையான சொற்பொழிவாளர் வேறு எங்கும் இல்லை.
13.173.6
तयोः संवदतोरेवं पार्थगाङ्गेययोस्तदा ।
आजगाम विशुद्धात्मा भगवान्स बृहस्पतिः ॥ १३.१७३.६ ॥
பார்த்தனும் கங்கையின் மகனும் இவ்வாறு உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, தூய ஆத்மாவுடைய பகவான் பிருஹஸ்பதி வந்து சேர்ந்தார்.
13.173.7
ततो राजा समुत्थाय धृतराष्ट्रपुरोगमः ।
पूजामनुषमां चक्रे सर्वे ते च सभासदः ॥ १३.१७३.७ ॥
அப்போது அரசன் எழுந்து, திருதராஷ்டிரரை முன்னிறுத்தி ஒப்பற்ற மரியாதை செய்தான்; அவையின் அனைவரும் அவ்வாறே செய்தனர்.
13.173.8
ततो धर्मसुतो राजा भगवन्तं बृहस्पतिम् ।
उपगम्य यथान्यायं प्रश्नं पप्रच्छ तत्त्वतः ॥ १३.१७३.८ ॥
அப்போது தர்மனின் மகனான அரசன் பகவான் பிருஹஸ்பதியை அணுகி, முறைப்படி உண்மைப் பொருளைக் குறித்து கேள்வி கேட்டான்.
13.173.9
भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
मर्त्यस्य कः सहायो वै पिता माता सुतो गुरुः। ॥ १३.१७३.९ ॥
ஓ பகவானே, அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவரே, அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவரே! மரணமுள்ள மனிதனுக்கு உண்மையான துணை யார்—தந்தையா, தாயா, மகனா, குருவா?
13.173.10
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
गच्छन्त्यमुं च लोकं वै क एताननुगच्छति ॥ १३.१७३.१० ॥
இறந்த உடலை மரக்கட்டை அல்லது மண்கட்டி போல விட்டுவிட்டு மக்கள் அந்த உலகிற்குச் செல்கின்றனர்; இவர்களை யார் பின்தொடர்கிறார்?
13.173.11
एकः प्रसूयते राजन्नेक एव विनश्यति ।
एकस्तरति दुर्गाणि गच्छत्येकस्तु दुर्गतिम् ॥ १३.१७३.११ ॥
அரசே, ஒருவனே பிறக்கிறான், ஒருவனே அழிகிறான்; ஒருவனே இடர்களைக் கடக்கிறான், ஒருவனே துர்கதியை அடைகிறான்.
13.173.12
न सहायः पिता माता तथा भ्राता सुतो गुरुः ।
ज्ञातिसम्बन्धिवर्गश्च मित्रवर्गस्तथैव च ॥ १३.१७३.१२ ॥
தந்தையும், தாயும், சகோதரனும், மகனும், குருவும், உறவினர் கூட்டமும், நண்பர் கூட்டமும்—இவர்கள் எவரும் துணையாவதில்லை.
13.173.13
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
मुहूर्तमुपयुञ्ज्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः ॥ १३.१७३.१३ ॥
இறந்த உடலை மரக்கட்டை அல்லது மண்கட்டி போலக் கைவிட்டு, மனிதர்கள் ஒரு கணம் அதில் ஈடுபட்டு, பின்னர் முகம் திருப்பிச் செல்கிறார்கள்.
13.173.14
तैस्तच्छरीरमुत्सृष्टं धर्मि एकोऽनुगच्छति ।
तस्माद्धर्मः सहायार्थे सेवितव्यः सदा नृपः ॥ १३.१७३.१४ ॥
அவர்களால் கைவிடப்பட்ட அந்த உடலைத் தொடர்ந்து தர்மவான் ஒருவனே செல்கிறான். ஆகவே அரசன் எப்போதும் தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்; அதுவே துணையாகும்.
13.173.15
प्राणी धर्मसमायुक्तो गच्छेत्स्वर्गगतिं पराम् ।
तथैवाधर्मसंयुक्तो नरकं चोपपद्यते ॥ १३.१७३.१५ ॥
தர்மத்துடன் கூடிய உயிர் உயர்ந்த சொர்க்க கதியை அடைகிறது; அதேபோல் அதர்மத்துடன் கூடிய உயிர் நரகத்தை அடைகிறது.
13.173.16
तस्मान्न्यायागतैरर्थैर्धर्मं सेवेत पण्डितः ।
धर्म एको मनुष्याणां सहायः पारलौकिकः ॥ १३.१७३.१६ ॥
ஆகவே அறிஞன் நியாயமாகப் பெற்ற செல்வத்தைக் கொண்டு தர்மத்தைச் சேவிக்க வேண்டும். மனிதர்களுக்கு மறுமையின் ஒரே துணை தர்மமே.
13.173.17
लोभान्मोहादनुक्रोशाद्भयाद्वाऽप्यबहुश्रुतः ।
नरः करोत्यकार्याणि परार्थे लोभमोहितः ॥ १३.१७३.१७ ॥
பேராசையாலும், மயக்கத்தாலும், இரக்கத்தாலும், அல்லது பயத்தாலும், நூலறிவு குறைந்த மனிதன் பிறருக்காக பேராசையால் மயங்கித் தகாத செயல்களைச் செய்கிறான்.
13.173.18
धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् ।
एतत्त्रयमवाप्तव्यमधर्मपरिवर्जितम् ॥ १३.१७३.१८ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகிய மூன்றும் வாழ்வின் பயன்கள். அதர்மமற்ற வகையில் இம்மூன்றையும் அடைய வேண்டும்.
13.173.19
श्रुतं भगवतो वाक्यं धर्मयुक्तं परं हितम् ।
शरीरनिश्चयं ज्ञातुं बुद्धिस्तु मम जायते ॥ १३.१७३.१९ ॥
பகவானின் தர்மத்தோடு கூடிய, மிகவும் நன்மை தரும் வார்த்தையைக் கேட்டேன். இப்போது உடலின் நிச்சயத்தை அறிய என் புத்தி விரும்புகிறது.
13.173.20
मृतं शरीरं हि नृणां सूक्ष्ममव्यक्ततां गतम् ।
अचक्षुर्विषयं प्राप्तं कथं धर्मोऽनुगच्छति ॥ १३.१७३.२० ॥
இறந்த மனிதர்களின் உடல் நுட்பமாகி, வெளிப்படாத நிலையை அடைந்து, கண்ணுக்குத் தெரியாத நிலையை எட்டுகிறது. அப்போது தர்மம் அதை எவ்வாறு பின்தொடர்கிறது?
13.173.21
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिरनन्तरम् ।
बुद्धिरात्मा च सहिता धर्मं पश्यन्ति नित्यदा ॥ १३.१७३.२१ ॥
நிலம், காற்று, ஆகாயம், நீர், பின்னர் ஒளி, அறிவு, ஆன்மா ஆகியவை சேர்ந்து எப்போதும் தர்மத்தைக் காண்கின்றன.
13.173.22
प्राणिनामिह सर्वेषां साक्षिभूतं दिवानिशम् ।
एतैश्च सह धर्मोऽपि तं जीवमनुगच्छति ॥ १३.१७३.२२ ॥
இங்கு எல்லா உயிரினங்களுக்கும் இரவும் பகலும் சாட்சியாக இருந்து, இவற்றோடு தர்மமும் அந்த ஜீவனைப் பின்தொடர்கிறது.
13.173.23
त्वगस्थि मांसं शुक्रं च शोणितं च महामते ।
शरीरं वर्जयन्त्येते जीवितेन विवर्जितम् ॥ १३.१७३.२३ ॥
ஓ மஹாமதியே, தோல், எலும்பு, தசை, சுக்கிலம், இரத்தம் — இவை அனைத்தும் உயிர் நீங்கிய உடலைக் கைவிடுகின்றன.
13.173.24
ततो धर्मसमायुक्तः स जीवः सुखमेधते ।
इह लोके परे चैव किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.१७३.२४ ॥
அப்போது தர்மத்தோடு கூடிய அந்த ஜீவன் இவ்வுலகிலும் மறுஉலகிலும் இன்பத்தில் வளர்கிறது. இதற்கு மேல் உங்களுக்கு நான் என்ன சொல்வேன்?
13.173.25
तद्दर्शितं भगवता यथा धर्मोऽनुगच्छति ।
एतत्तु ज्ञातुमिच्छामि कथं रेतः प्रवर्तते ॥ १३.१७३.२५ ॥
பகவான் எவ்வாறு தர்மம் பின்தொடர்கிறது என்பதை காட்டினார். ஆனால் விந்து எவ்வாறு தோன்றுகிறது என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.
13.173.26
अन्नमश्नन्ति यद्देवाः शरीरस्था नरेश्वर ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिर्मनस्तथा ॥ १३.१७३.२६ ॥
நரேசுவரா, உடலில் உறையும் தேவர்கள் உண்ணும் உணவாவன: பூமி, வாயு, ஆகாசம், நீர், ஒளி, மனம்.
13.173.27
ततस्तृप्तेषु राजेन्द्र तेषु भूतेषु पञ्चसु ।
मनःषष्ठेषु शुद्धात्मन्रेतः सम्पद्यते महत् ॥ १३.१७३.२७ ॥
அப்போது, அரசர்களின் அரசே, ஐந்து பூதங்களும் ஆறாவதாக மனமும் நிறைவடையும்போது, தூய்மையான ஆத்மாவே, மகத்தான விந்து உருவாகிறது.
13.173.28
ततो गर्भः सम्भवति श्लेषात्स्त्रीपुंसयोर्नृप ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.२८ ॥
அப்போது, அரசே, ஆண் பெண் சேர்க்கையால் கருவு உருவாகிறது. இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன. இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.173.29
आख्यातं मे भगवता गर्भः सञ्जायते यथा ।
यथा जातस्तु पुरुषः प्रपद्यति तदुच्यताम् ॥ १३.१७३.२९ ॥
பகவான் கருவு எவ்வாறு உருவாகிறது என்று எனக்குச் சொன்னார். பிறந்த மனிதன் எதை அடைகிறான், அதைச் சொல்லுங்கள்.
13.173.30
आसन्नमात्रः पुरुषस्तैर्भूतैरभिभूयते ।
विप्रयुक्तश्च तैर्भूतैः पुनर्यात्यपरां गतिम्।
स च भूतसमायुक्तः प्राप्नुते जीव एव हि ॥ १३.१७३.३० ॥
பிறப்புக்கு அருகில் இருக்கும் மனிதன் அந்த பூதங்களால் ஆளப்படுகிறான். அந்த பூதங்களிலிருந்து பிரிந்து அவன் மற்றொரு கதியை அடைகிறான். பூதங்களுடன் சேர்ந்த அந்த ஜீவனே அடைகிறது.
13.173.31
ततोऽस्य कर्म पश्यन्ति शुभं वा यदि वाशुभम् ।
देवताः पञ्चभूतस्थाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.३१ ॥
பின்னர் இவருடைய நல்ல அல்லது தீய செயலை ஐந்து பூதங்களில் நிலைத்த தேவர்கள் காண்கின்றனர். இதன்மேல் நீர் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்?
13.173.32
त्वगस्थिमांसमुत्सृज्य तैश्च भूतैर्विवर्जितः ।
जीवः सह वसन्कृत्स्नं सुखदुःखसहः प्रभो ॥ १३.१७३.३२ ॥
தோல், எலும்பு, தசையை விட்டு, அந்த பூதங்களிலிருந்து பிரிந்த உயிர் முழுவதும் வாழ்ந்து, இன்பதுன்பங்களைத் தாங்குகிறது, ஓ பிரபுவே.
13.173.33
भोगवश्यं कर्मवश्यं यातनावश्यमित्यपि ।
एतत्त्रयाणामासाद्य कर्मतः सोऽश्नुते फलम् ॥ १३.१७३.३३ ॥
நுகர்வுக்கு உட்பட்டவன், கர்மத்திற்கு உட்பட்டவன், வேதனைக்கு உட்பட்டவன் என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்த மூன்றையும் அடைந்து, அவன் கர்மத்தால் பலனை அடைகிறான்.
13.173.34
जीवः कर्मसमायुक्तः शीघ्रं रेतस्त्वमागतः ।
स्त्रीणां पुष्पं समासाद्य सूतिकाले लभेत तत् ॥ १३.१७३.३४ ॥
கர்மத்துடன் இணைந்த உயிர் விரைவில் விந்துவாக வருகிறது. பெண்களின் பூ (மாதவிடாய்) நிலையை அடைந்து, பிரசவ காலத்தில் அதைப் பெறுகிறது.
13.173.35
यमस्य पुरुषैः क्लेसं यमस्य पुरुषैर्वधम् ।
दुःखं संसारचक्रं च नरः क्लेशं स विन्दति ॥ १३.१७३.३५ ॥
யமனின் ஆட்களால் துன்பம், யமனின் ஆட்களால் கொலை, துயரம், சம்சார சக்கரம்; மனிதன் அந்தத் துன்பத்தை அடைகிறான்.
13.173.36
इह लोके स च प्राणी जन्मप्रभृति पार्थिव ।
सुकृतं कर्म वै भुङ्क्ते धर्मस्य फलमाश्रितः ॥ १३.१७३.३६ ॥
இவ்வுலகில் அந்த உயிரினம் பிறப்பு முதல், ஓ அரசே, தர்மத்தின் பலனைச் சார்ந்து நல்ல கர்மத்தின் பலனை அனுபவிக்கிறது.
13.173.37
यदि धर्मं यथाशक्ति जन्मप्रभृति सेवते ।
ततः स पुरुषो भूत्वा सेवते नियतं सुखम् ॥ १३.१७३.३७ ॥
ஒருவன் பிறந்ததிலிருந்து தன் சக்திக்கேற்ப தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தால், அவன் மனிதனாகப் பிறந்து நிச்சயமாக இன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.
13.173.38
अथान्तरा तु धर्मस्याप्यधर्ममुपसेवते ।
सुखस्यानन्तरं दुःखं स जीवोऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१७३.३८ ॥
ஆனால் தர்மத்தின் நடுவிலும் ஒருவன் அதர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தால், அந்த உயிரும் இன்பத்திற்குப் பின் துன்பத்தை அடைகிறது.
13.173.39
अधर्मेण समायुक्तो यमस्य विषयं गतः ।
महद्दुःखं समासाद्य तिर्यग्योनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.३९ ॥
அதர்மத்தால் பற்றப்பட்டு யமனின் உலகை அடைந்த ஜீவன், பெரும் துன்பத்தை அனுபவித்து விலங்கு யோனியில் பிறக்கிறது.
13.173.40
कर्मणा येन येनेह यस्यां योनौ प्रजायते ।
जीवो मोहसमायुक्तस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७३.४० ॥
இவ்வுலகில் எந்தெந்த கர்மத்தால் மோகத்தால் பற்றப்பட்ட ஜீவன் எந்தெந்த யோனியில் பிறக்கிறது என்பதை, நீ கூறுவதைக் கேள்.
13.173.41
यदेतदुच्यते शास्त्रे सेतिहासे च च्छन्दसि ।
यमस्य विषयं घोरं मर्त्यो लोकः प्रपद्यते ॥ १३.१७३.४१ ॥
சாஸ்திரத்திலும் இதிகாசத்துடனும் வேதத்திலும் கூறப்படுவது இது: மரணமுள்ள உலகம் யமனின் கொடிய உலகை அடைகிறது.
13.173.42
इह स्थानानि पुण्यानि देवतुल्यानि भूपते ।
तिर्यग्योन्यतिरिक्तानि गतिमन्ति च सर्वशः ॥ १३.१७३.४२ ॥
பூபதியே, இங்கே விலங்கு யோனியைத் தவிர்த்த, தேவர்களுக்கு நிகரான புண்ணிய இடங்கள் உள்ளன; அவை எல்லா வகையிலும் செல்லும் கதிகளாக உள்ளன.
13.173.43
यमस्य भवने दिव्ये ब्रह्मलोकसमे गुणैः ।
कर्मभिर्नियतैर्बद्धो जन्तुर्दुःखान्युपाश्नुते ॥ १३.१७३.४३ ॥
யமனின் தெய்வீக இல்லத்தில், குணங்களில் பிரம்மலோகத்திற்கு இணையான அங்கு, நிலையான கர்மங்களால் கட்டுண்ட உயிரினம் துன்பங்களை அனுபவிக்கிறது.
13.173.44
येनयेन तु भावेन कर्मणा पुरुषो गतिम् ।
प्रयाति परुषां घोरां तत्ते वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १३.१७३.४४ ॥
எந்தெந்த மனநிலையாலும் செயலாலும் மனிதன் கடுமையான, பயங்கரமான கதியை அடைகிறானோ, அதை இதன்பின் உனக்குச் சொல்வேன்.
13.173.45
अधीत्य चतुरो वेदान्द्विजो मोहसमन्वितः ।
पतितात्प्रतिगृह्याथ खरयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.४५ ॥
நான்கு வேதங்களையும் கற்ற போதிலும் மோகம் கொண்ட துவிஜன், பதிதனிடமிருந்து தானம் பெற்றால் கழுதையின் பிறப்பில் பிறக்கிறான்.
13.173.46
खरो जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
खरो मृतो बलीवर्दः सप्तवर्षाणि जीवति ॥ १३.१७३.४६ ॥
பாரதனே, கழுதை பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறது. கழுதை இறந்து எருதாகி ஏழு ஆண்டுகள் வாழ்கிறது.
13.173.47
बलीवर्दो मृतश्चापि जायते ब्रह्मराक्षसः ।
ब्रह्मरक्षश्च मासांस्त्रींस्ततो जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.४७ ॥
எருதும் இறந்து பிரம்மராட்சசனாகப் பிறக்கிறது; பிரம்மராட்சசன் மூன்று மாதங்கள் வாழ்ந்து, பின்னர் பிராமணனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.48
पतितं याजयित्वा तु कृमियोनौ प्रजायते ।
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ॥ १३.१७३.४८ ॥
பதிதனுக்கு யாகம் செய்விப்பவன் புழுப் பிறப்பில் பிறக்கிறான்; அங்கே அவன் பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறான், பாரதனே.
13.173.49
कृमिभावाद्विमुक्तस्तु ततो जायेत गर्दभः ।
गर्दभः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ॥ १३.१७३.४९ ॥
புழு நிலையிலிருந்து விடுபட்டு அவன் பின்னர் கழுதையாகப் பிறக்கிறான். கழுதையாக ஐந்து ஆண்டுகளும், பின் ஐந்து ஆண்டுகள் பன்றியாகவும்.
13.173.50
कुक्कुटः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि जम्बुकः ।
श्वा वर्षमेकं भवति ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५० ॥
சேவல் ஐந்து ஆண்டுகள், ஐந்து ஆண்டுகள் நரியாக. ஒரு ஆண்டு நாயாக இருக்கிறான், பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.51
उपाध्यायस्त्रियः पापं शिष्यः कुर्यादबुद्धिमान् ।
स जीव इह संसारांस्त्रीनाप्नोति न संशयः ॥ १३.१७३.५१ ॥
அறிவற்ற சீடன் குருவின் மனைவியிடம் பாவம் செய்தால், அவன் இங்கு மூன்று சம்சாரங்களை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.173.52
वृको भवति राजेन्द्र ततः क्रव्यात्ततः खरः ।
ततः प्रेतः परिक्लिष्टः पश्चाज्जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.५२ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அவன் ஓநாயாகிறான்; பின்னர் ஊனுண்ணியாக, பின்னர் கழுதையாக. பின்னர் துன்புறும் பேயாகி, பின்னர் பிராமணனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.53
मनसाऽपि गुरोर्भार्यां यः शिष्यो याति पापकृत् ।
स उग्रान्प्रैति संसारानधर्मेणेह चेतसा ॥ १३.१७३.५३ ॥
குருவின் மனைவியை மனதாலும் அடையும் பாவியான சீடன், அதர்மத்தால், இங்கு தன் மனத்துடன், கொடிய சம்சாரங்களை அடைகிறான்.
13.173.54
श्वयोनौ तु स सम्भूतस्त्रीणि वर्षाणि जीवति ।
तत्रापि निधनं प्राप्तः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५४ ॥
நாயின் பிறப்பில் பிறந்தவன் மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்கிறான். அங்கேயும் மரணமடைந்து புழுப் பிறவியில் பிறக்கிறான்.
13.173.55
कृमिभावमनुप्राप्तो वर्षमेकं तु जीवति ।
ततस्तु निधनं प्राप्तो ब्रह्मयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५५ ॥
புழு நிலையை அடைந்து அவன் ஒரு ஆண்டு உயிர் வாழ்கிறான். பின்னர் இறந்து பிராமண யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.56
यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर्हन्यादकारणे ।
आत्मनः कामकारेण सोपि हिंस्रः प्रजायते ॥ १३.१७३.५६ ॥
குரு காரணமின்றி மகனைப் போன்ற சீடனைக் கொன்றால், தன் விருப்பத்தால் அவனும் கொடிய யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.57
पितरं मातरं चैव यस्तु पुत्रोऽवमन्यते ।
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः ॥ १३.१७३.५७ ॥
தந்தையையும் தாயையும் அவமதிக்கும் மகன், ஓ அரசே, இறந்த பின் முதலில் கழுதையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.58
गर्दभत्वं तु सम्प्राप्य दशवर्षाणि जीवति ।
संवत्सरं तु कुम्भीरस्ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५८ ॥
கழுதை நிலையை அடைந்து அவன் பத்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறான். ஓர் ஆண்டு முதலையாக இருந்து, பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.59
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टावुभावपि ।
गुर्वपध्यानतः सोपि मृतो जायति गर्दभः ॥ १३.१७३.५९ ॥
தாயும் தந்தையும் இருவரும் கோபம் கொண்ட மகன், பெரியோரை அலட்சியம் செய்ததால் இறந்து கழுதையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.60
खरो जीवति मासांस्तु दश श्वा च चतुर्दशः ।
बिडालः सप्तमासांस्तु ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.६० ॥
கழுதை பத்து மாதங்கள் வாழ்கிறது; நாய் பதினான்கு மாதங்கள். பூனை ஏழு மாதங்கள் வாழ்ந்து, பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறது.
13.173.61
मातापितरावाक्रुश्य शारिका सम्प्रजायते ।
ताडयित्वा तु तावेव जायते कच्छपो नृप ॥ १३.१७३.६१ ॥
தாய் தந்தையரை நிந்திப்பவன் மைனாவாகப் பிறக்கிறான்; அவர்களையே அடிப்பவன், அரசே, ஆமையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.62
कच्छपो दशवर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः ।
व्यालो भूत्वा च षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६२ ॥
ஆமை பத்து ஆண்டுகளும், முள்ளம்பன்றி மூன்று ஆண்டுகளும், பாம்பு ஆறு மாதங்களும் இருந்து பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.63
भर्तृपिण्डमुपाश्नन्यो राजद्विष्टानि सेवते ।
सोपि मोहसमापन्नो मृतो जायति वानरः ॥ १३.१७३.६३ ॥
தலைவனின் உணவை உண்டு அரசன் வெறுக்கும் செயல்களைச் செய்பவன், மயக்கத்தில் மூழ்கி இறந்த பின் குரங்காகப் பிறக்கிறான்.
13.173.64
वानरो दशवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ।
श्वाऽथ भूत्वा तु षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६४ ॥
குரங்கு பத்து ஆண்டுகளும், பன்றி ஐந்து ஆண்டுகளும், நாய் ஆறு மாதங்களும் இருந்து பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.65
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः ।
यातनानां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.६५ ॥
நம்பிக்கை வைப்புப் பொருளைத் திருடும் மனிதன் யமனின் உலகை அடைந்து, நூறு வேதனைகளைக் கடந்து புழு பிறவியில் பிறக்கிறான்.
13.173.66
तत्र जीवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६६ ॥
அங்கே அவன் பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறான்; பாரதா, தீச்செயல்களின் பலனைக் கழித்த பின் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.67
असूयकः कुत्सितश्च चण्डालो दुःखमश्नुते ।
विश्वासहर्ता तु नरो मीनो जायति दुर्मतिः ॥ १३.१७३.६७ ॥
பொறாமை கொண்டவனும் இழிந்த சண்டாளனும் துன்பத்தை அனுபவிக்கிறான். நம்பிக்கையைக் கெடுக்கும் மனிதனோ தீய புத்தியுடன் மீனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.68
भूत्वा मीनोऽष्टमासांस्तु मृगो जायति भारत ।
मृगस्तु चतुरो मासांस्ततश्छागः प्रजायते ॥ १३.१७३.६८ ॥
பரத வம்சத்தவனே, மீனாக எட்டு மாதங்கள் கழித்த பின் அவன் மானாகப் பிறக்கிறான். பிறகு மான் நான்கு மாதங்கள் கழித்து வெள்ளாடாகப் பிறக்கிறது.
13.173.69
छागस्तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः ।
गौः स सञ्जायते जन्तुस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६९ ॥
வெள்ளாடு இறந்து, ஓர் ஆண்டு முழுவதும் கழிந்த பின், அந்த உயிரினம் பசுவாகப் பிறக்கிறது. பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறது.
13.173.70
धान्यान्यवांस्तिलान्माषान्कुलत्थान्सर्षपांश्चणान् ।
कलायानथ मुद्गांश्च गोधूमानतसीस्तथा ॥ १३.१७३.७० ॥
தானியங்கள், வாற்கோதுமை, எள், உளுந்து, கொள்ளு, கடுகு, கொண்டைக்கடலை, பட்டாணி, பாசிப்பயறு, கோதுமை, ஆளி விதை ஆகியவை.
13.173.71
यस्तु धान्यापहर्ता च मोहाज्जन्तुरचेतनः ।
स जायते महाराज मूषिको निरपत्रपः ॥ १३.१७३.७१ ॥
மயக்கத்தால் அறிவற்ற உயிரினம் தானியத்தைத் திருடுகிறதோ, அது மகாராஜனே, வெட்கமற்ற எலியாகப் பிறக்கிறது.
13.173.72
ततः प्रेत्य महाराज मृतो जायति सूकरः ।
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेणि म्रियते नृप ॥ १३.१७३.७२ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, இறந்து மறுவுலகு சென்ற பின் அவன் பன்றியாகப் பிறக்கிறான். பிறந்த உடனேயே பன்றி, அரசனே, நோயால் இறக்கிறது.
13.173.73
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ।
भूत्वा श्वा पञ्चवर्षाणि ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.७३ ॥
அப்போது அறிவிழந்தவன் தன் அந்தச் செயலின் காரணமாக, அரசே, நாயாகப் பிறக்கிறான். ஐந்து ஆண்டுகள் நாயாக இருந்த பின் அவன் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.74
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायति वै वृकः ।
श्वा शृगालस्ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस्तथा ॥ १३.१७३.७४ ॥
பிறன் மனைவியைத் தொடுவதால் ஒருவன் ஓநாயாகப் பிறக்கிறான். பின்னர் நாய், நரி, கழுகு, பாம்பு, கொக்கு, நாரை ஆகியவையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.75
भ्रातुर्भार्यां तु पापात्मा यो धर्मयति मोहितः ।
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति सोऽपि संवत्सरं नृप ॥ १३.१७३.७५ ॥
மோகத்தால் மயங்கி சகோதரனின் மனைவியை அவமதிக்கும் பாவியும் ஒரு ஆண்டு ஆண் குயிலாகப் பிறக்கிறான், அரசே.
13.173.76
सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां तथैव च ।
प्रधर्षयित्वा कामाद्यो मृतो जायति सूकरः ॥ १३.१७३.७६ ॥
நண்பனின் மனைவி, குருவின் மனைவி, அரசனின் மனைவி ஆகியோரை காமத்தால் அவமதித்து இறந்தவன் பன்றியாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.77
सूकरः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि श्वाविधः ।
बिडालः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि कुक्कुटः ॥ १३.१७३.७७ ॥
பன்றியாக ஐந்து ஆண்டுகளும் பத்து ஆண்டுகளும், நாய் வகையாக பத்து ஆண்டுகள், பூனையாக ஐந்து ஆண்டுகளும் பத்து ஆண்டுகளும், சேவலாக இருக்கிறான்.
13.173.78
पिपीलिका तु मासांस्त्रीन्वानरो मासमेव तु ।
एतानासाद्य संसारान्कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.७८ ॥
எறும்பாக மூன்று மாதங்களும், குரங்காக ஒரு மாதமும் இருக்கிறான். இந்தச் சம்சார சுழற்சிகளை அடைந்து புழு யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.79
तत्र जीवति मासांस्तु कृमियोनौ चतुर्दश ।
ततोऽधर्मक्षयं कृत्वा पुनर्जायति मानवः ॥ १३.१७३.७९ ॥
அங்கே அவன் புழு-யோனியில் பதினான்கு மாதங்கள் வாழ்கிறான். பின்னர் அதர்மத்தை அழித்து மனிதனாக மீண்டும் பிறக்கிறான்.
13.173.80
उपस्थिते विवाहे तु यज्ञे दानेऽपि वा विभो ।
मोहात्करोति यो विघ्नं स मृतो जायते कृमिः ॥ १३.१७३.८० ॥
ஓ வீபோ, திருமணம், யாகம் அல்லது தானம் நெருங்கியிருக்கையில் மோகத்தால் தடை செய்பவன் இறந்து புழுவாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.81
कृमिर्जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
अधर्मिस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८१ ॥
ஓ பாரதா, புழு பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறது. பின்னர் அதர்மியின் அழிவைச் செய்து மனிதன் பிறக்கிறான்.
13.173.82
पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुमिच्छति ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८२ ॥
ஓ அரசே, முன்பு ஒருவருக்குக் கன்னிகையைக் கொடுத்துப் பின்பு இரண்டாமவருக்குக் கொடுக்க விரும்புபவன் இறந்து புழு-யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.83
तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश युधिष्ठिर ।
अधर्मसंक्षये युक्तस्ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८३ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, அங்கே அவன் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்கிறான். அதர்மத்தை அழிப்பதில் ஈடுபட்டவனாக பின்னர் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.84
देवकार्यमकृत्वा तु पितृकार्यमथापि वा ।
अनिर्वाप्य समश्नन्वै मृतो जायति वायसः ॥ १३.१७३.८४ ॥
தேவ காரியத்தையும் பித்ரு காரியத்தையும் செய்யாமலும், பிதிர்களுக்குப் படைக்காமலும் உண்பவன் இறந்து காக்கையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.85
वायसः शतवर्षाणि ततो जायति कुक्कुटः ।
जायते व्यालकश्चापि मासं तस्मात्तु मानुषः ॥ १३.१७३.८५ ॥
அவன் நூறு ஆண்டுகள் காக்கையாகப் பிறக்கிறான்; பின்னர் சேவலாகப் பிறக்கிறான். பாம்பாகவும் பிறக்கிறான், ஒரு மாதம்; அதன் பின் அவன் மனிதனாகிறான்.
13.173.86
ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं योऽवमन्यते ।
सोऽपि मृत्युमुपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८६ ॥
தந்தைக்கு நிகரான மூத்த சகோதரனை அவமதிப்பவன், மரணமடைந்து கொக்கு யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.87
क्रौञ्चो जीवति वर्षं तु ततो जायति चीरकः ।
ततो निधनमापन्नो मानुषत्वमुपाश्नुते ॥ १३.१७३.८७ ॥
கொக்கு ஓராண்டு உயிர் வாழ்கிறது; பின்னர் சீரகப் பறவையாகப் பிறக்கிறது. பின் இறந்து மனிதத்தன்மையை அடைகிறது.
13.173.88
वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ।
ततः सम्प्राप्य निधनं जायते सूकरः पुनः ॥ १३.१७३.८८ ॥
சூத்திரன் ஒரு பிராமணப் பெண்ணிடம் சென்று புழுப் பிறவியில் பிறக்கிறான்; பின் மரணமடைந்து மீண்டும் பன்றியாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.89
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेण म्रियते नृप ।
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ॥ १३.१७३.८९ ॥
அரசே! பன்றி பிறந்த உடனேயே நோயால் இறக்கிறது; பின்னர் அந்தச் செயலின் காரணமாக மூடனான நாயாகப் பிறக்கிறது, பூமிபதியே.
13.173.90
श्वा भूत्वा कृतकर्माऽसौ जायते मानुषस्ततः ।
तत्रापत्यं समुत्पाद्य मृतो जायति मूषिकः ॥ १३.१७३.९० ॥
நாயாகி, செயல்களைச் செய்து, அவன் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்; அங்கே சந்ததியை உண்டாக்கி இறந்த பின் எலியாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.91
कृतघ्नस्तु मृतो राजन्यमस्य विषयं गतः ।
यमस्य पुरुषैः क्रुद्धैर्वधं प्राप्नोति दारणम् ॥ १३.१७३.९१ ॥
அரசே, நன்றிகெட்டவன் இறந்து யமனின் உலகை அடைந்து, கோபமுற்ற யமதூதர்களால் கிழிக்கும் அடியை அடைகிறான்.
13.173.92
दण्डं समुद्गरं शूलमग्निकुम्भं च दारुणम् ।
असिपत्रवनं घोरवालुकं कूटशाल्मलीम् ॥ १३.१७३.९२ ॥
தண்டம், முத்கரம், சூலம், கொடிய அக்னிகும்பம், வாளிலை வனம், பயங்கர மணற்பரப்பு, கூடசால்மலி மரம்.
13.173.93
एताश्चान्याश्च बह्वीश्च यमस्य विषयं गतः ।
यातनाः प्राप्य तत्रोग्रास्ततो वध्यति भारत ॥ १३.१७३.९३ ॥
இவையும் வேறு பலவும் யமனின் உலகை அடைந்து, அங்கே கொடிய வேதனைகளை அடைந்து, பின்பு, பாரதா, அவன் கொல்லப்படுகிறான்.
13.173.94
ततो हतः कृतघ्नः स तत्रोग्रैर्भरतर्षभ ।
संसारचक्रमासाद्य कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.९४ ॥
பின்பு, பரதர்களில் காளையே, அங்கே கொடிய வேதனைகளால் கொல்லப்பட்ட அந்த நன்றிகெட்டவன், சம்சார சக்கரத்தை அடைந்து, புழுப் பிறவியில் பிறக்கிறான்.
13.173.95
कृमिर्भवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
ततो गर्भं समासाद्य तत्रैव म्रियते शिशुः ॥ १३.१७३.९५ ॥
பாரதா, அவன் புழுவாக பதினைந்து ஆண்டுகள் இருக்கிறான்; பின்பு கருவை அடைந்து, அங்கேயே குழந்தையாக இறக்கிறான்.
13.173.96
ततो गर्भशतैर्जन्तुर्बहुभि सम्प्रपद्यते ।
संसारांश्च बहून्गत्वा ततस्मिर्यक्षु जायते ॥ १३.१७३.९६ ॥
பின்பு அந்த உயிரி நூற்றுக்கணக்கான கருப்பைகளையும் பல சம்சாரங்களையும் கடந்து, பின்பு யக்ஷர்களில் பிறக்கிறது.
13.173.97
ततो दुःखमनुप्राप्य बहुवर्षगणानिह ।
स पुनर्भवसंयुक्तस्ततः कूर्मः प्रजायते ॥ १३.१७३.९७ ॥
பின்னர் இங்கே பல ஆண்டுகளின் தொகுதிகள் வரை துன்பத்தை அனுபவித்து, அவன் மீண்டும் பிறவியுடன் இணைந்து, பின்னர் ஆமையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.98
दधि हृत्वा बकश्चापि प्लवो मत्स्यानसंस्कृतान् ।
चोरयित्वा तु दुर्बुद्धिर्मधुदंशः प्रजायते ॥ १३.१७३.९८ ॥
தயிரைத் திருடி கொக்கும், நீர்ப்பறவையும் சமைக்கப்படாத மீன்களைத் திருடி, தீய புத்தியுள்ளவன் தேனீயாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.99
फलं वा मूलकं हृत्वा अपूपं वा पिपीलिकाः ।
चोरयित्वा च निष्पावं जायते हलगोलकः ॥ १३.१७३.९९ ॥
பழத்தையோ முள்ளங்கியையோ திருடி, அல்லது அப்பத்தையோ திருடி எறும்புகள், மற்றும் அவரைப் பருப்பைத் திருடி ஹலகோலகம் என்ற பூச்சியாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.100
पायसं चोरयित्वा तु तित्तिरित्वमवाप्नुते ।
हृत्वा पिष्टमयं पूपं कुम्भोलूकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०० ॥
பாயசத்தைத் திருடி அவன் காடை நிலையை அடைகிறான்; மாவினால் செய்த அப்பத்தைத் திருடி கும்போலூகம் (ஒரு ஆந்தை) ஆகப் பிறக்கிறான்.
13.173.101
अयो हृत्वा तु दुर्बुद्धिर्वायसो जायते नरः ।
कांस्यं हृत्वा तु दुर्बद्धिर्हारितो जायते नरः ॥ १३.१७३.१०१ ॥
இரும்பைத் திருடி தீய புத்தியுள்ள மனிதன் காக்கையாகப் பிறக்கிறான்; வெண்கலத்தைத் திருடி தீய புத்தியுள்ள மனிதன் ஹாரிதம் (கிளி) ஆகப் பிறக்கிறான்.
13.173.102
राजतं भाजनं हृत्वा कपोतः सम्प्रजायते ।
हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१०२ ॥
வெள்ளிப் பாத்திரத்தைத் திருடி மனிதன் புறாவாகப் பிறக்கிறான்; தங்கப் பாத்திரத்தைத் திருடி புழுவின் பிறவியில் பிறக்கிறான்.
13.173.103
पत्रोर्णं चोरयित्वा तु कृकलत्वं निगच्छति ।
कौशिकं तु ततो हृत्वा नरो जायति वर्तकः ॥ १३.१७३.१०३ ॥
இலை-உரோமத்தைத் திருடியவன் கிருகல பறவையின் நிலையை அடைகிறான்; பின்னர் கௌசிக ஆடையைத் திருடிய மனிதன் வர்தக (காடை) ஆகப் பிறக்கிறான்.
13.173.104
अंशुकं चोरयित्वा तु शुक्रो जायति मानवः ।
चोरयित्वा दुकूलं तु मृतो हंसः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०४ ॥
அம்சுகத்தைத் திருடியவன் கிளியாகப் பிறக்கிறான்; துகூலத்தைத் திருடி இறந்தவன் அன்னமாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.105
क्रौञ्चः कार्पासिकं हृत्वा मृतो जायति मानवः ।
चोरयित्वा नरः पट्टं त्वाविकं चैव भारत। ॥ १३.१७३.१०५ ॥
காற்பாசிக ஆடையைத் திருடி இறந்த மனிதன் கிரௌஞ்சப் பறவையாகப் பிறக்கிறான்; ஓ பாரதா, மனிதன் பட்டையும் ஆவிக (கம்பளி) ஆடையையும் திருடுகிறான்.
13.173.106
वर्णान्हृत्वा तु पुरुषो मृतो जायति बर्हिणः ।
हृत्वा रक्तानि वस्त्राणि जायते जीवजीवकः ॥ १३.१७३.१०६ ॥
நிறங்களைத் திருடி இறந்த மனிதன் மயிலாகப் பிறக்கிறான்; சிவப்பு ஆடைகளைத் திருடுபவன் ஜீவஜீவக பறவையாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.107
वर्णकादींस्तथा गन्धांश्चोरयित्वेह मानवः ।
छुन्दुन्दरित्वमाप्नोति राजँल्लोभपरायणः ॥ १३.१७३.१०७ ॥
இங்கே சாயங்கள், நறுமணங்கள் முதலியவற்றைத் திருடி, ஓ அரசே, பேராசையில் மூழ்கிய மனிதன் சுந்துந்தர நிலையை அடைகிறான்.
13.173.108
तत्र जीवति वर्षाणि ततो दश च पञ्च च ।
अधर्मस्य क्षयं गत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.१०८ ॥
அங்கே அவன் பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறான்; பின்னர் அதர்மம் அழிந்த பின் அவன் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.109
चोरयित्वा पयश्चापि बलाका सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१०९ ॥
பாலைத் திருடுபவனும் கொக்காகப் பிறக்கிறான்.
13.173.110
यस्तु चोरयते तैलं नरो मोहसमन्वितः ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुस्तैलपायी प्रजायते ॥ १३.१७३.११० ॥
மயக்கத்தில் எண்ணெயைத் திருடும் மனிதன், அரசே, இறந்த பின் எண்ணெய் குடிக்கும் உயிரினமாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.111
अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः ।
अर्थार्थी यदि वा वैरी स मृतो जायते स्वरः ॥ १३.१७३.१११ ॥
ஆயுதமற்ற மனிதனை ஆயுதம் ஏந்தி கொல்லும் கீழ்மகன், செல்வத்திற்காகவோ பகையினாலோ, இறந்த பின் ஒலி எழுப்பும் உயிரினமாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.112
खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते ।
स मृतो मृगयोनौ तु नित्योद्विग्नोऽभिजायते ॥ १३.१७३.११२ ॥
அந்தக் கழுதை இரண்டு ஆண்டுகள் வாழ்கிறது; பின்னர் ஆயுதத்தால் கொல்லப்படுகிறது. இறந்து மானின் பிறவியில் பிறக்கிறது, எப்போதும் அஞ்சியபடி.
13.173.113
मृगो वध्यति शस्त्रेण गते संवत्सरे तु सः ।
हतो मृगस्ततो मीनः सोपि जालेन बध्यते ॥ १३.१७३.११३ ॥
ஓராண்டு கழிந்ததும் அந்த மான் ஆயுதத்தால் கொல்லப்படுகிறது; கொல்லப்பட்ட மானாக, பின்னர் மீனாகிறது; அதுவும் வலையில் பிடிபடுகிறது.
13.173.114
मासे चतुर्थे सम्प्राप्ते श्वापदः सम्प्रजायते ।
श्वापदो दशवर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च ॥ १३.१७३.११४ ॥
நான்காம் மாதம் வந்ததும் அது ஒரு கொடிய விலங்காகப் பிறக்கிறது; அந்த விலங்கு பத்து ஆண்டுகள் வாழ்கிறது, சிறுத்தை ஐந்து ஆண்டுகள்.
13.173.115
ततस्तु निधनं प्राप्तः कालपर्यायचोदितः ।
अधर्मस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११५ ॥
பின்னர் அவன் மரணத்தை அடைந்து, காலச் சுழற்சியால் தூண்டப்பட்டு, அதர்மத்தை அழித்த பின், மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.116
स्त्रियं हत्वा तु दुर्बुद्धिर्यमस्य विषयं गतः ।
बहून्क्लेशान्समासाद्य नरकानेकविंशतिम् ॥ १३.१७३.११६ ॥
ஒரு பெண்ணைக் கொன்ற அந்தத் தீயவன் யமனின் உலகத்திற்குச் செல்கிறான்; பல துன்பங்களை அனுபவித்து இருபத்தொரு நரகங்களை அடைகிறான்.
13.173.117
ततः पश्चान्महाराज कृमियोनौ प्रजायते ।
कृमिर्विंशतिवर्षाणि भूत्वा जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११७ ॥
பின்னர், மகாராஜா, அவன் புழு வடிவில் பிறக்கிறான்; இருபது ஆண்டுகள் புழுவாக இருந்த பின் மனிதனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.118
भोजनं चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः ।
मक्षिकासङ्घवशगो बहून्मासान्भवत्युत ॥ १३.१७३.११८ ॥
உணவைத் திருடிய மனிதன் ஈயாகப் பிறக்கிறான்; ஈக்கூட்டத்தின் வசத்தில் பல மாதங்கள் இருக்கிறான்.
13.173.119
ततः पापक्षयं कृत्वा मानुषत्वमवाप्नुते ।
भक्ष्यं हृत्वा तु पुरुषो जालपाशः प्रजायते ॥ १३.१७३.११९ ॥
பின்னர் பாவம் அழிந்த பின் மனிதப் பிறவியை அடைகிறான்; ஆனால் உணவைத் திருடிய மனிதன் வலைப்பொறியாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.120
स्वाद्यं हृत्वा तु पुरुषश्चीरपाशः प्रजायते ।
धान्यं हृत्वा तु पुरुषो लोमशः सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१२० ॥
சுவையான உணவைத் திருடும் ஆண் துணிப் பொறியாகப் பிறக்கிறான்; தானியத்தைத் திருடும் ஆண் உரோமமுள்ள உயிரினமாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.121
तथा पिण्याकसम्मिश्रमशनं चोरयेन्नरः ।
स जायते भृतिधनो दारुणो मूषिको नरः ॥ १३.१७३.१२१ ॥
அதேபோல், பிண்ணாக்குக் கலந்த உணவைத் திருடும் மனிதன், கொடிய எலியாகப் பிறக்கிறான்; அவனுடைய செல்வம் கூலி மட்டுமே.
13.173.122
दशन्वै मानुषान्नित्यं पापात्मा स विशाम्पते ।
घृतं हृत्वा तु दुर्बुद्धिः काकमद्गुः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२२ ॥
மக்கள் தலைவரே, எப்போதும் மனிதர்களைக் கடிக்கும் பாவி, நெய்யைத் திருடிய தீய புத்தியுடையவன் காகமத்கு ஆகப் பிறக்கிறான்.
13.173.123
मत्स्यमांसमथो हृत्वा काको जायति। दुर्मतिः ।
लवणं चोरयित्वा तु चिरिकाकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२३ ॥
மீன் இறைச்சியைத் திருடும் தீய புத்தியுள்ளவன் காக்கையாகப் பிறக்கிறான்; உப்பைத் திருடுபவன் சிரிகாகமாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.124
विश्वासेन तु निक्षिप्तं यो विनिह्नोति मानवः ।
स गतायुर्नरस्तात मत्स्ययोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१२४ ॥
நம்பிக்கையுடன் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொருளை மறுக்கும் மனிதன், அன்பனே, குறுகிய ஆயுளுடையவனாகி மீன் யோனியில் பிறக்கிறான்.
13.173.125
मत्स्ययोनिमनुप्राप्य मृतो जायति मानुषः ।
मानुषत्वमनुप्राप्य क्षीणायुरुपपद्यते ॥ १३.१७३.१२५ ॥
மீன் யோனியை அடைந்து இறந்த மனிதன் மீண்டும் பிறக்கிறான்; மனிதப் பிறவியைப் பெற்றும் குறைந்த ஆயுளுடையவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.173.126
पापानि तु नराः कृत्वा तिर्यग्जायन्ति भारत ।
न चात्मनः प्रयाणान्ते धर्मं जानन्ति कञ्चन ॥ १३.१७३.१२६ ॥
பாரதா, பாவங்கள் செய்து மனிதர்கள் விலங்கு யோனியில் பிறக்கிறார்கள்; இறக்கும் தருவாயில் அவர்கள் தங்கள் தர்மத்தை ஒருபோதும் அறிவதில்லை.
13.173.127
ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा ।
सुखदुःखसमायुक्ता व्यथितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२७ ॥
பாவங்களைச் செய்த மனிதர்கள் எப்போதும் விரதங்களால் அவற்றை நீக்கினாலும், இன்பதுன்பங்களுடன் கூடியவர்களாய் அவர்கள் துன்புறுவார்கள்.
13.173.128
अपुमांसः प्रजायन्ते म्लेच्छाश्चापि न संशयः ।
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः ॥ १३.१७३.१२८ ॥
ஆண்மையற்றவர்களாகவும் மிலேச்சர்களாகவும் பிறக்கின்றனர்; இதில் ஐயமில்லை. பாவச் செயல்கள் புரியும், பேராசையும் மயக்கமும் கொண்ட மனிதர்களும் அவ்வாறே.
13.173.129
वर्जयन्ति च पापानि जन्मप्रभृति ये नराः ।
अरोगा रूपवन्तस्ते धनिनश्च भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२९ ॥
பிறப்பிலிருந்தே பாவங்களைத் தவிர்க்கும் மனிதர்கள் நோயற்றவர்களாகவும், அழகுள்ளவர்களாகவும், செல்வர்களாகவும் ஆகின்றனர்.
13.173.130
स्त्रियोऽप्येतेन कल्पेन कृत्वा पापमवाप्नुयुः ।
एतेषामेव जन्तूनां भार्यात्वमुपयान्ति ताः ॥ १३.१७३.१३० ॥
பெண்களும் இதே முறையில் பாவம் செய்து அதன் பலனைப் பெறுகின்றனர்; அவர்கள் இத்தகைய உயிர்களுக்கே மனைவியாகின்றனர்.
13.173.131
परस्वहरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः ।
एतद्धि लेशमात्रेण कथितं ते मयाऽनघ ॥ १३.१७३.१३१ ॥
பிறர் பொருளைக் கவர்வதில் உள்ள குற்றங்கள் அனைத்தும் கூறப்பட்டுள்ளன. ஓ பாவமற்றவனே, இதை நான் உனக்கு ஒரு சிறு பகுதியே கூறினேன்.
13.173.132
अपरस्मिन्कथायोगे भूयः श्रोष्यसि भारत ।
एतन्मया महाराज ब्रह्मणो गदतः पुरा ॥ १३.१७३.१३२ ॥
ஓ பாரதா, வேறொரு கதைத் தொடர்பில் நீ மீண்டும் கேட்பாய். ஓ மகாராஜா, இதை முன்பு பிரம்மா கூறியதை நான் உனக்குச் சொன்னேன்.
13.173.133
सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टश्चापि यथातथम् ।
मयाऽपि तच्च कार्त्स्न्येन यथावदनुवर्णितम्।
एतच्छ्रुत्वा महाराज धर्मे कुरु मनः सदा ॥ १३.१७३.१३३ ॥
தேவரிஷிகளின் நடுவில் கேட்கப்பட்டதையும், கேட்கப்பட்டபடியே விசாரிக்கப்பட்டதையும் நானும் முழுமையாகவும் சரியாகவும் விவரித்திருக்கிறேன். மகாராஜாவே, இதைக் கேட்டு எப்போதும் மனதை தர்மத்தில் வைப்பாயாக.