Mahābhārata · Adhyāya 13.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.173.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
श्रोतुमिच्छामि मर्त्यानां संसारविधिमुत्तमम् ॥ १३.१७३.१ ॥
Großvater, o Hochweiser, Kenner aller Schriften! Ich wünsche, die höchste Ordnung des weltlichen Daseins der Sterblichen zu hören.
13.173.2
केन वृत्तेन राजेन्द्र वर्तमाना नरा भुवि ।
प्राप्नुवन्त्युत्तमं स्वर्गं कथं च नरकं नृप ॥ १३.१७३.२ ॥
O Herr der Könige, durch welches Verhalten erlangen die auf Erden lebenden Menschen den höchsten Himmel, und wie gelangen sie in die Hölle, o König?
13.173.3
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
प्रयान्त्यमुं लोकमितः को वै ताननुगच्छति ॥ १३.१७३.३ ॥
Den toten Körper wie ein Holzscheit oder einen Erdklumpen zurücklassend, brechen die Menschen von hier zu jener Welt auf; wer folgt ihnen tatsächlich?
13.173.4
दूरादायाति भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः ।
पृच्छैनं सुमहाभागमेतद्गुह्यं सनातनम् ॥ १३.१७३.४ ॥
Aus der Ferne kommt der ehrwürdige Bṛhaspati, von edlem Verstand; befrage diesen hochbegnadeten über diese geheime und ewige Angelegenheit.
13.173.5
नैतदन्येन शक्यं हि वक्तुं केनचिदद्य वै ।
वक्ता बृहस्पतिसमो न ह्यन्यो विद्यते क्वचित् ॥ १३.१७३.५ ॥
Dies kann heute von keinem anderen gesagt werden; einen Redner, der Bṛhaspati gleicht, gibt es nirgends sonst.
13.173.6
तयोः संवदतोरेवं पार्थगाङ्गेययोस्तदा ।
आजगाम विशुद्धात्मा भगवान्स बृहस्पतिः ॥ १३.१७३.६ ॥
Während jene beiden, Pārtha und der Sohn der Gaṅgā, so miteinander sprachen, kam dort der ehrwürdige Bṛhaspati an, reinen Geistes.
13.173.7
ततो राजा समुत्थाय धृतराष्ट्रपुरोगमः ।
पूजामनुषमां चक्रे सर्वे ते च सभासदः ॥ १३.१७३.७ ॥
Da erhob sich der König und erwies, Dhṛtarāṣṭra voran, unvergleichliche Ehre; auch alle Mitglieder der Versammlung taten dasselbe.
13.173.8
ततो धर्मसुतो राजा भगवन्तं बृहस्पतिम् ।
उपगम्य यथान्यायं प्रश्नं पप्रच्छ तत्त्वतः ॥ १३.१७३.८ ॥
Da trat der König, Sohn des Dharma, zu dem ehrwürdigen Bṛhaspati, und stellte ihm ordnungsgemäß eine Frage nach der Wahrheit.
13.173.9
भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
मर्त्यस्य कः सहायो वै पिता माता सुतो गुरुः। ॥ १३.१७३.९ ॥
O Ehrwürdiger, Kenner aller Dharmas, Meister aller Schriften! Wer ist wahrhaft der Helfer eines Sterblichen: der Vater, die Mutter, der Sohn oder der Lehrer?
13.173.10
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
गच्छन्त्यमुं च लोकं वै क एताननुगच्छति ॥ १३.१७३.१० ॥
Den toten Leib wie ein Holzscheit oder einen Erdklumpen zurücklassend, gehen die Menschen in jene andere Welt. Wer folgt ihnen dann?
13.173.11
एकः प्रसूयते राजन्नेक एव विनश्यति ।
एकस्तरति दुर्गाणि गच्छत्येकस्तु दुर्गतिम् ॥ १३.१७३.११ ॥
Allein wird der Mensch geboren, o König, und allein geht er zugrunde; allein überwindet er Schwierigkeiten, und allein geht er einem unglücklichen Schicksal entgegen.
13.173.12
न सहायः पिता माता तथा भ्राता सुतो गुरुः ।
ज्ञातिसम्बन्धिवर्गश्च मित्रवर्गस्तथैव च ॥ १३.१७३.१२ ॥
Weder Vater noch Mutter, weder Bruder noch Sohn, weder Lehrer noch der Kreis der Verwandten und Angehörigen, noch der Kreis der Freunde ist ein Helfer.
13.173.13
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
मुहूर्तमुपयुञ्ज्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः ॥ १३.१७३.१३ ॥
Den toten Leib wie ein Stück Holz oder einen Erdklumpen zurücklassend, verweilen die Menschen einen Augenblick bei ihm und gehen dann mit abgewandtem Gesicht davon.
13.173.14
तैस्तच्छरीरमुत्सृष्टं धर्मि एकोऽनुगच्छति ।
तस्माद्धर्मः सहायार्थे सेवितव्यः सदा नृपः ॥ १३.१७३.१४ ॥
Den von ihnen verlassenen Leib begleitet allein der Gerechte. Deshalb soll der König stets das Dharma pflegen, denn das Dharma ist der Gefährte.
13.173.15
प्राणी धर्मसमायुक्तो गच्छेत्स्वर्गगतिं पराम् ।
तथैवाधर्मसंयुक्तो नरकं चोपपद्यते ॥ १३.१७३.१५ ॥
Ein Lebewesen, das mit dem Dharma verbunden ist, gelangt auf den höchsten Pfad des Himmels; ebenso gelangt der mit Adharma Verbundene zur Hölle.
13.173.16
तस्मान्न्यायागतैरर्थैर्धर्मं सेवेत पण्डितः ।
धर्म एको मनुष्याणां सहायः पारलौकिकः ॥ १३.१७३.१६ ॥
Darum soll der Weise das Dharma mit rechtmäßig erworbenem Reichtum pflegen. Für die Menschen ist das Dharma allein der Gefährte in der Jenseitswelt.
13.173.17
लोभान्मोहादनुक्रोशाद्भयाद्वाऽप्यबहुश्रुतः ।
नरः करोत्यकार्याणि परार्थे लोभमोहितः ॥ १३.१७३.१७ ॥
Aus Gier, Verblendung, Mitleid oder sogar Furcht begeht der wenig Unterrichtete, von Gier verblendet um eines anderen willen, unziemliche Taten.
13.173.18
धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् ।
एतत्त्रयमवाप्तव्यमधर्मपरिवर्जितम् ॥ १३.१७३.१८ ॥
Dharma, Reichtum und Begierde – diese Dreiheit ist die Frucht des Lebens. Diese drei sollen erlangt werden, frei von Adharma.
13.173.19
श्रुतं भगवतो वाक्यं धर्मयुक्तं परं हितम् ।
शरीरनिश्चयं ज्ञातुं बुद्धिस्तु मम जायते ॥ १३.१७३.१९ ॥
Ich habe die Worte des Ehrwürdigen gehört, die dem Dharma entsprechen und höchst heilsam sind. Nun verlangt mein Geist danach, die Bestimmung des Körpers zu erkennen.
13.173.20
मृतं शरीरं हि नृणां सूक्ष्ममव्यक्ततां गतम् ।
अचक्षुर्विषयं प्राप्तं कथं धर्मोऽनुगच्छति ॥ १३.१७३.२० ॥
Der Leib der Toten, feinstofflich geworden und in den unoffenbaren Zustand übergegangen, außerhalb der Reichweite des Auges, wie folgt ihm der Dharma?
13.173.21
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिरनन्तरम् ।
बुद्धिरात्मा च सहिता धर्मं पश्यन्ति नित्यदा ॥ १३.१७३.२१ ॥
Erde, Luft, Raum, Wasser, dann Licht, zusammen mit Verstand und Selbst, schauen stets den Dharma.
13.173.22
प्राणिनामिह सर्वेषां साक्षिभूतं दिवानिशम् ।
एतैश्च सह धर्मोऽपि तं जीवमनुगच्छति ॥ १३.१७३.२२ ॥
Als Zeuge aller Lebewesen hier, Tag und Nacht, folgt zusammen mit diesen auch der Dharma jenem lebendigen Selbst.
13.173.23
त्वगस्थि मांसं शुक्रं च शोणितं च महामते ।
शरीरं वर्जयन्त्येते जीवितेन विवर्जितम् ॥ १३.१७३.२३ ॥
O Großgesinnter, Haut, Knochen, Fleisch, Samen und Blut verlassen den vom Leben verlassenen Leib.
13.173.24
ततो धर्मसमायुक्तः स जीवः सुखमेधते ।
इह लोके परे चैव किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.१७३.२४ ॥
Dann gedeiht jenes lebendige Selbst, mit dem Dharma verbunden, im Glück, hier in dieser Welt und in der nächsten. Was soll ich dir noch mehr sagen?
13.173.25
तद्दर्शितं भगवता यथा धर्मोऽनुगच्छति ।
एतत्तु ज्ञातुमिच्छामि कथं रेतः प्रवर्तते ॥ १३.१७३.२५ ॥
Wie der Erhabene gezeigt hat, wie das Dharma folgt, möchte ich wissen, wie der Samen (retas) entsteht.
13.173.26
अन्नमश्नन्ति यद्देवाः शरीरस्था नरेश्वर ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिर्मनस्तथा ॥ १३.१७३.२६ ॥
O Herr der Menschen, die im Körper wohnenden Götter essen die Nahrung: Erde, Wind, Raum, Wasser, Licht und ebenso den Geist.
13.173.27
ततस्तृप्तेषु राजेन्द्र तेषु भूतेषु पञ्चसु ।
मनःषष्ठेषु शुद्धात्मन्रेतः सम्पद्यते महत् ॥ १३.१७३.२७ ॥
Dann, o König der Könige, wenn jene fünf Elemente, mit dem Geist als sechstem, gesättigt sind, o Reinseeliger, entsteht der große Same.
13.173.28
ततो गर्भः सम्भवति श्लेषात्स्त्रीपुंसयोर्नृप ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.२८ ॥
Dann, o König, entsteht durch die Vereinigung von Frau und Mann der Embryo. All dies ist dir erzählt worden. Was willst du noch hören?
13.173.29
आख्यातं मे भगवता गर्भः सञ्जायते यथा ।
यथा जातस्तु पुरुषः प्रपद्यति तदुच्यताम् ॥ १३.१७३.२९ ॥
Der Erhabene hat mir erklärt, wie der Embryo entsteht. Nun sage mir, wie der Mensch nach der Geburt erlangt, was er erlangt.
13.173.30
आसन्नमात्रः पुरुषस्तैर्भूतैरभिभूयते ।
विप्रयुक्तश्च तैर्भूतैः पुनर्यात्यपरां गतिम्।
स च भूतसमायुक्तः प्राप्नुते जीव एव हि ॥ १३.१७३.३० ॥
Der Mensch, der eben geboren werden will, wird von jenen Elementen überwältigt; von jenen Elementen getrennt, geht er wieder einem anderen Pfad entgegen; und das mit den Elementen verbundene Lebewesen ist es, das es erlangt.
13.173.31
ततोऽस्य कर्म पश्यन्ति शुभं वा यदि वाशुभम् ।
देवताः पञ्चभूतस्थाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.३१ ॥
Dann sehen die in den fünf Elementen weilenden Götter die guten oder bösen Taten dieses Wesens. Was willst du noch hören?
13.173.32
त्वगस्थिमांसमुत्सृज्य तैश्च भूतैर्विवर्जितः ।
जीवः सह वसन्कृत्स्नं सुखदुःखसहः प्रभो ॥ १३.१७३.३२ ॥
Nachdem es Haut, Knochen und Fleisch abgelegt und von jenen Elementen getrennt ist, erduldet die Seele, im Ganzen weilend, Freude und Leid, o Herr.
13.173.33
भोगवश्यं कर्मवश्यं यातनावश्यमित्यपि ।
एतत्त्रयाणामासाद्य कर्मतः सोऽश्नुते फलम् ॥ १३.१७३.३३ ॥
Er ist der Lust unterworfen, dem Handeln unterworfen und der Qual unterworfen. Nachdem er diese drei erlangt hat, erhält er die Frucht durch die Tat.
13.173.34
जीवः कर्मसमायुक्तः शीघ्रं रेतस्त्वमागतः ।
स्त्रीणां पुष्पं समासाद्य सूतिकाले लभेत तत् ॥ १३.१७३.३४ ॥
Die mit ihren Taten verbundene Seele kommt rasch als Samen; nachdem sie die Blüte der Frau erreicht hat, erlangt sie diese zur Zeit der Geburt.
13.173.35
यमस्य पुरुषैः क्लेसं यमस्य पुरुषैर्वधम् ।
दुःखं संसारचक्रं च नरः क्लेशं स विन्दति ॥ १३.१७३.३५ ॥
Qual durch die Männer Yamas, Tötung durch die Männer Yamas, Leid und das Rad des Saṃsāra; und der Mensch findet diese Qual.
13.173.36
इह लोके स च प्राणी जन्मप्रभृति पार्थिव ।
सुकृतं कर्म वै भुङ्क्ते धर्मस्य फलमाश्रितः ॥ १३.१७३.३६ ॥
In dieser Welt genießt jenes Lebewesen von der Geburt an, o König, sich auf die Frucht des Dharma stützend, die Frucht seiner guten Taten.
13.173.37
यदि धर्मं यथाशक्ति जन्मप्रभृति सेवते ।
ततः स पुरुषो भूत्वा सेवते नियतं सुखम् ॥ १३.१७३.३७ ॥
Wenn ein Mensch von Geburt an nach seinen Kräften dem Dharma folgt, so genießt er, als Mensch geboren, gewiss das Glück.
13.173.38
अथान्तरा तु धर्मस्याप्यधर्ममुपसेवते ।
सुखस्यानन्तरं दुःखं स जीवोऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१७३.३८ ॥
Wenn jedoch jemand auch inmitten des Dharma das Adharma übt, so trifft dieses Lebewesen nach dem Glück auch das Leid.
13.173.39
अधर्मेण समायुक्तो यमस्य विषयं गतः ।
महद्दुःखं समासाद्य तिर्यग्योनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.३९ ॥
Von Adharma befallen und in das Reich Yamas gelangt, wird das Lebewesen, nachdem es großes Leid erfahren hat, im Schoß eines Tieres geboren.
13.173.40
कर्मणा येन येनेह यस्यां योनौ प्रजायते ।
जीवो मोहसमायुक्तस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७३.४० ॥
Höre, während ich dir darlege, durch welche Taten hier in dieser Welt das mit Verblendung behaftete Lebewesen in welchen Schoß geboren wird.
13.173.41
यदेतदुच्यते शास्त्रे सेतिहासे च च्छन्दसि ।
यमस्य विषयं घोरं मर्त्यो लोकः प्रपद्यते ॥ १३.१७३.४१ ॥
Was im Lehrbuch, zusammen mit der Epenüberlieferung, und im Veda gesagt wird: Die sterbliche Welt gelangt in das schreckliche Reich Yamas.
13.173.42
इह स्थानानि पुण्यानि देवतुल्यानि भूपते ।
तिर्यग्योन्यतिरिक्तानि गतिमन्ति च सर्वशः ॥ १३.१७३.४२ ॥
Hier, o Herr der Erde, gibt es verdienstvolle Wohnstätten, den Göttern gleich, verschieden von den tierischen Schößen, und sie haben nach jeder Hinsicht Bestimmungen.
13.173.43
यमस्य भवने दिव्ये ब्रह्मलोकसमे गुणैः ।
कर्मभिर्नियतैर्बद्धो जन्तुर्दुःखान्युपाश्नुते ॥ १३.१७३.४३ ॥
In Yamas göttlicher Wohnstatt, den Qualitäten nach Brahmās Welt gleich, erleidet das durch festgelegte Taten gebundene Wesen Leid.
13.173.44
येनयेन तु भावेन कर्मणा पुरुषो गतिम् ।
प्रयाति परुषां घोरां तत्ते वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १३.१७३.४४ ॥
Mit welcher Gesinnung und welcher Tat der Mensch einem harten, schrecklichen Geschick entgegengeht, das will ich dir nun sagen.
13.173.45
अधीत्य चतुरो वेदान्द्विजो मोहसमन्वितः ।
पतितात्प्रतिगृह्याथ खरयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.४५ ॥
Ein Zweimalgeborener, der die vier Veden studiert hat, aber in Verblendung steht und von einem Gefallenen Gaben annimmt, wird im Schoß eines Esels wiedergeboren.
13.173.46
खरो जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
खरो मृतो बलीवर्दः सप्तवर्षाणि जीवति ॥ १३.१७३.४६ ॥
Der Esel lebt fünfzehn Jahre, o Bhārata. Stirbt der Esel, wird er zum Stier und lebt sieben Jahre.
13.173.47
बलीवर्दो मृतश्चापि जायते ब्रह्मराक्षसः ।
ब्रह्मरक्षश्च मासांस्त्रींस्ततो जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.४७ ॥
Stirbt der Ochse, wird er als Brahma-Rākṣasa geboren; der Brahma-Rākṣasa lebt drei Monate und wird dann als Brahmane wiedergeboren.
13.173.48
पतितं याजयित्वा तु कृमियोनौ प्रजायते ।
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ॥ १३.१७३.४८ ॥
Wer einen Gefallenen opfern lässt, wird im Schoß eines Wurms wiedergeboren; dort lebt er fünfzehn Jahre, o Bhārata.
13.173.49
कृमिभावाद्विमुक्तस्तु ततो जायेत गर्दभः ।
गर्दभः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ॥ १३.१७३.४९ ॥
Vom Zustand eines Wurms befreit, wird er danach als Esel geboren: fünf Jahre als Esel und fünf Jahre als Eber.
13.173.50
कुक्कुटः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि जम्बुकः ।
श्वा वर्षमेकं भवति ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५० ॥
Fünf Jahre als Hahn und fünf Jahre als Schakal. Ein Jahr wird er zum Hund, dann wird er als Mensch geboren.
13.173.51
उपाध्यायस्त्रियः पापं शिष्यः कुर्यादबुद्धिमान् ।
स जीव इह संसारांस्त्रीनाप्नोति न संशयः ॥ १३.१७३.५१ ॥
Wenn ein unweiser Schüler mit der Frau seines Lehrers eine Sünde begeht, erlangt er hier drei Daseinskreise; daran besteht kein Zweifel.
13.173.52
वृको भवति राजेन्द्र ततः क्रव्यात्ततः खरः ।
ततः प्रेतः परिक्लिष्टः पश्चाज्जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.५२ ॥
Er wird zum Wolf, o Herr der Könige; dann zum Fleischfresser, dann zum Esel. Danach, als gequälter Geist, wird er später als Brahmane geboren.
13.173.53
मनसाऽपि गुरोर्भार्यां यः शिष्यो याति पापकृत् ।
स उग्रान्प्रैति संसारानधर्मेणेह चेतसा ॥ १३.१७३.५३ ॥
Der sündige Schüler, der auch nur in Gedanken zur Frau seines Lehrers geht, gelangt durch Unrecht und mit eben diesem Geist in schreckliche Daseinskreise.
13.173.54
श्वयोनौ तु स सम्भूतस्त्रीणि वर्षाणि जीवति ।
तत्रापि निधनं प्राप्तः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५४ ॥
Im Schoß eines Hundes geboren, lebt er drei Jahre; auch dort findet er den Tod und wird im Schoß eines Wurms geboren.
13.173.55
कृमिभावमनुप्राप्तो वर्षमेकं तु जीवति ।
ततस्तु निधनं प्राप्तो ब्रह्मयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५५ ॥
Nachdem er den Zustand eines Wurms erlangt hat, lebt er ein Jahr. Dann, nach dem Tod, wird er im Schoß eines Brahmanen geboren.
13.173.56
यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर्हन्यादकारणे ।
आत्मनः कामकारेण सोपि हिंस्रः प्रजायते ॥ १३.१७३.५६ ॥
Wenn ein Lehrer ohne Grund einen Schüler schlägt, der einem Sohn gleicht, so wird auch er aus eigenem Willen als gewalttätiges Wesen geboren.
13.173.57
पितरं मातरं चैव यस्तु पुत्रोऽवमन्यते ।
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः ॥ १३.१७३.५७ ॥
Der Sohn, der Vater und Mutter verachtet, o König, wird nach dem Tod zuerst als Esel geboren.
13.173.58
गर्दभत्वं तु सम्प्राप्य दशवर्षाणि जीवति ।
संवत्सरं तु कुम्भीरस्ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५८ ॥
Nachdem er den Zustand eines Esels erlangt hat, lebt er zehn Jahre. Ein Jahr lang ist er ein Krokodil, und dann wird er als Mensch geboren.
13.173.59
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टावुभावपि ।
गुर्वपध्यानतः सोपि मृतो जायति गर्दभः ॥ १३.१७३.५९ ॥
Der Sohn, über den Mutter und Vater beide zornig sind, wird durch Missachtung der Älteren nach dem Tod als Esel geboren.
13.173.60
खरो जीवति मासांस्तु दश श्वा च चतुर्दशः ।
बिडालः सप्तमासांस्तु ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.६० ॥
Der Esel lebt zehn Monate, der Hund vierzehn. Die Katze lebt sieben Monate und wird dann als Mensch geboren.
13.173.61
मातापितरावाक्रुश्य शारिका सम्प्रजायते ।
ताडयित्वा तु तावेव जायते कच्छपो नृप ॥ १३.१७३.६१ ॥
Wer Mutter und Vater beschimpft, wird als Śārikā-Vogel wiedergeboren; und wer sie schlägt, o König, wird als Schildkröte wiedergeboren.
13.173.62
कच्छपो दशवर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः ।
व्यालो भूत्वा च षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६२ ॥
Zehn Jahre als Schildkröte, drei Jahre als Stachelschwein, sechs Monate als Schlange; danach wird man als Mensch wiedergeboren.
13.173.63
भर्तृपिण्डमुपाश्नन्यो राजद्विष्टानि सेवते ।
सोपि मोहसमापन्नो मृतो जायति वानरः ॥ १३.१७३.६३ ॥
Wer vom Brot seines Herrn isst und dem dient, was der König verabscheut, und in Verblendung stirbt, wird nach dem Tod als Affe wiedergeboren.
13.173.64
वानरो दशवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ।
श्वाऽथ भूत्वा तु षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६४ ॥
Zehn Jahre als Affe, fünf Jahre als Eber, sechs Monate als Hund; danach wird man als Mensch wiedergeboren.
13.173.65
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः ।
यातनानां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.६५ ॥
Ein Mensch, der ein anvertrautes Gut stiehlt, geht in Yamas Reich, erduldet hundert Qualen und wird dann im Schoß eines Wurms geboren.
13.173.66
तत्र जीवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६६ ॥
Dort lebt er fünfzehn Jahre, o Bhārata; nachdem er die Frucht seiner bösen Taten aufgezehrt hat, wird er als Mensch wiedergeboren.
13.173.67
असूयकः कुत्सितश्च चण्डालो दुःखमश्नुते ।
विश्वासहर्ता तु नरो मीनो जायति दुर्मतिः ॥ १३.१७३.६७ ॥
Der neidische und verachtete Caṇḍāla erleidet Leid. Der Mann aber, der Vertrauen zerstört, wird als Fisch von törichtem Sinn geboren.
13.173.68
भूत्वा मीनोऽष्टमासांस्तु मृगो जायति भारत ।
मृगस्तु चतुरो मासांस्ततश्छागः प्रजायते ॥ १३.१७३.६८ ॥
Nachdem er acht Monate ein Fisch gewesen ist, o Bhārata, wird er als Hirsch geboren. Der Hirsch wird nach vier Monaten als Ziege geboren.
13.173.69
छागस्तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः ।
गौः स सञ्जायते जन्तुस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६९ ॥
Nachdem die Ziege gestorben ist und das volle Jahr vergangen ist, wird dieses Wesen als Kuh geboren. Danach wird es als Mensch geboren.
13.173.70
धान्यान्यवांस्तिलान्माषान्कुलत्थान्सर्षपांश्चणान् ।
कलायानथ मुद्गांश्च गोधूमानतसीस्तथा ॥ १३.१७३.७० ॥
Getreide, Gerste, Sesam, Schwarze Bohnen, Pferdebohnen, Senf, Kichererbsen, Erbsen, Mungbohnen, Weizen und Lein.
13.173.71
यस्तु धान्यापहर्ता च मोहाज्जन्तुरचेतनः ।
स जायते महाराज मूषिको निरपत्रपः ॥ १३.१७३.७१ ॥
Das Wesen, das aus Verblendung und ohne Bewusstsein Getreide stiehlt, o großer König, wird als schamloser Mäuserich geboren.
13.173.72
ततः प्रेत्य महाराज मृतो जायति सूकरः ।
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेणि म्रियते नृप ॥ १३.१७३.७२ ॥
Dann, o großer König, wird er nach dem Tod und dem Eingang in das Reich der Toten als Eber geboren. Der Eber stirbt gleich nach seiner Geburt an Krankheit, o König.
13.173.73
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ।
भूत्वा श्वा पञ्चवर्षाणि ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.७३ ॥
Dann wird der Verblendete als Hund geboren, o König, durch jene Tat. Nachdem er fünf Jahre Hund war, wird er als Mensch geboren.
13.173.74
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायति वै वृकः ।
श्वा शृगालस्ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस्तथा ॥ १३.१७३.७४ ॥
Wer die Frau eines anderen berührt hat, wird als Wolf geboren. Dann wird er als Hund, Schakal, Geier, Schlange, Reiher und Kranich geboren.
13.173.75
भ्रातुर्भार्यां तु पापात्मा यो धर्मयति मोहितः ।
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति सोऽपि संवत्सरं नृप ॥ १३.१७३.७५ ॥
Auch der Frevler, der verblendet die Frau seines Bruders schändet, erlangt den Zustand eines männlichen Kuckucks für ein Jahr, o König.
13.173.76
सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां तथैव च ।
प्रधर्षयित्वा कामाद्यो मृतो जायति सूकरः ॥ १३.१७३.७६ ॥
Wer aus Begierde die Frau eines Freundes, eines Lehrers oder eines Königs geschändet hat und dann stirbt, wird als Eber geboren.
13.173.77
सूकरः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि श्वाविधः ।
बिडालः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि कुक्कुटः ॥ १३.१७३.७७ ॥
Als Eber fünf und zehn Jahre, als Hundeart zehn Jahre, als Katze fünf und zehn Jahre, und als Hahn wird er geboren.
13.173.78
पिपीलिका तु मासांस्त्रीन्वानरो मासमेव तु ।
एतानासाद्य संसारान्कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.७८ ॥
Als Ameise drei Monate und als Affe nur einen Monat; nachdem er diese Daseinskreise erreicht hat, wird er im Schoß der Würmer geboren.
13.173.79
तत्र जीवति मासांस्तु कृमियोनौ चतुर्दश ।
ततोऽधर्मक्षयं कृत्वा पुनर्जायति मानवः ॥ १३.१७३.७९ ॥
Dort lebt er vierzehn Monate im Schoß eines Wurms; dann, nachdem er seine Adharma vernichtet hat, wird er als Mensch wiedergeboren.
13.173.80
उपस्थिते विवाहे तु यज्ञे दानेऽपि वा विभो ।
मोहात्करोति यो विघ्नं स मृतो जायते कृमिः ॥ १३.१७३.८० ॥
O Mächtiger, wenn eine Hochzeit, ein Opfer oder eine Gabe bevorsteht, wer aus Verblendung ein Hindernis schafft, stirbt und wird als Wurm geboren.
13.173.81
कृमिर्जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
अधर्मिस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८१ ॥
O Bhārata, der Wurm lebt fünfzehn Jahre; dann, nachdem er die Sünde des Ungerechten vernichtet hat, wird ein Mensch geboren.
13.173.82
पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुमिच्छति ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८२ ॥
O König, wer zuerst eine Jungfrau zur Ehe gegeben hat und sie dann einem anderen geben will, stirbt auch und wird im Schoß eines Wurms geboren.
13.173.83
तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश युधिष्ठिर ।
अधर्मसंक्षये युक्तस्ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८३ ॥
O Yudhiṣṭhira, dort lebt er dreizehn Jahre; mit der Vernichtung der Ungerechtigkeit beschäftigt, wird dann ein Mensch geboren.
13.173.84
देवकार्यमकृत्वा तु पितृकार्यमथापि वा ।
अनिर्वाप्य समश्नन्वै मृतो जायति वायसः ॥ १३.१७३.८४ ॥
Wer isst, ohne die Pflicht gegenüber den Göttern oder den Ahnen erfüllt und die Spenden dargebracht zu haben, stirbt und wird als Krähe geboren.
13.173.85
वायसः शतवर्षाणि ततो जायति कुक्कुटः ।
जायते व्यालकश्चापि मासं तस्मात्तु मानुषः ॥ १३.१७३.८५ ॥
Hundert Jahre lang wird er als Krähe geboren, dann als Hahn; auch als Schlange wird er einen Monat lang geboren; danach wird er ein Mensch.
13.173.86
ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं योऽवमन्यते ।
सोऽपि मृत्युमुपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८६ ॥
Wer seinen älteren Bruder verachtet, der dem Vater gleicht, erreicht ebenfalls den Tod und wird im Schoß eines Kranichs geboren.
13.173.87
क्रौञ्चो जीवति वर्षं तु ततो जायति चीरकः ।
ततो निधनमापन्नो मानुषत्वमुपाश्नुते ॥ १३.१७३.८७ ॥
Der Kranich lebt ein Jahr; dann wird er als Vogel Cīraka geboren. Nachdem er den Tod erreicht hat, erlangt er den Zustand eines Menschen.
13.173.88
वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ।
ततः सम्प्राप्य निधनं जायते सूकरः पुनः ॥ १३.१७३.८८ ॥
Ein Śūdra, der zu einer brahmanischen Frau geht, wird im Schoß von Würmern geboren; dann, nachdem er den Tod erreicht hat, wird er wieder als Eber geboren.
13.173.89
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेण म्रियते नृप ।
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ॥ १३.१७३.८९ ॥
O König, ein Eber stirbt an einer Krankheit, sobald er geboren ist; dann wird er, o Herrscher der Erde, durch eben diese Tat als törichter Hund geboren.
13.173.90
श्वा भूत्वा कृतकर्माऽसौ जायते मानुषस्ततः ।
तत्रापत्यं समुत्पाद्य मृतो जायति मूषिकः ॥ १३.१७३.९० ॥
Nachdem er ein Hund geworden ist und seine Taten vollbracht hat, wird er als Mensch geboren; dort, nachdem er Nachkommen gezeugt hat und gestorben ist, wird er als Maus geboren.
13.173.91
कृतघ्नस्तु मृतो राजन्यमस्य विषयं गतः ।
यमस्य पुरुषैः क्रुद्धैर्वधं प्राप्नोति दारणम् ॥ १३.१७३.९१ ॥
O König, der Undankbare, gestorben und in Yamas Reich gelangt, erhält einen zerreißenden Schlag von Yamas zornigen Dienern.
13.173.92
दण्डं समुद्गरं शूलमग्निकुम्भं च दारुणम् ।
असिपत्रवनं घोरवालुकं कूटशाल्मलीम् ॥ १३.१७३.९२ ॥
Der Stock, die Keule, der Speer, der schreckliche Feuertopf, der Wald der Schwertblätter, der schreckliche Sandboden und der trügerische Śālmali-Baum.
13.173.93
एताश्चान्याश्च बह्वीश्च यमस्य विषयं गतः ।
यातनाः प्राप्य तत्रोग्रास्ततो वध्यति भारत ॥ १३.१७३.९३ ॥
Nachdem er in Yamas Reich gelangt ist und diese und viele andere Qualen erlitten hat, o Bhārata, wird er dort dann von den grausamen Qualen erschlagen.
13.173.94
ततो हतः कृतघ्नः स तत्रोग्रैर्भरतर्षभ ।
संसारचक्रमासाद्य कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.९४ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, erreicht jener Undankbare, dort von den grausamen Qualen niedergestreckt, das Rad der Wiedergeburt und wird im Schoß eines Wurmes geboren.
13.173.95
कृमिर्भवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
ततो गर्भं समासाद्य तत्रैव म्रियते शिशुः ॥ १३.१७३.९५ ॥
O Bhārata, bleibt er fünfzehn Jahre ein Wurm; dann, im Schoß angekommen, stirbt er dort als Säugling.
13.173.96
ततो गर्भशतैर्जन्तुर्बहुभि सम्प्रपद्यते ।
संसारांश्च बहून्गत्वा ततस्मिर्यक्षु जायते ॥ १३.१७३.९६ ॥
Dann durchläuft jenes Wesen hunderte von Mutterschößen und viele Kreisläufe der Wiedergeburt, und danach wird es unter den Yakṣas geboren.
13.173.97
ततो दुःखमनुप्राप्य बहुवर्षगणानिह ।
स पुनर्भवसंयुक्तस्ततः कूर्मः प्रजायते ॥ १३.१७३.९७ ॥
Dann, nachdem er hier viele Jahrzehnte des Leidens durchlebt hat, ist er wieder mit dem Dasein verbunden und wird danach als Schildkröte geboren.
13.173.98
दधि हृत्वा बकश्चापि प्लवो मत्स्यानसंस्कृतान् ।
चोरयित्वा तु दुर्बुद्धिर्मधुदंशः प्रजायते ॥ १३.१७३.९८ ॥
Nachdem der Kranich Quark gestohlen hat und der Taucher ungekochte Fische, wird der Bösgesinnte als honigbeißendes Insekt geboren.
13.173.99
फलं वा मूलकं हृत्वा अपूपं वा पिपीलिकाः ।
चोरयित्वा च निष्पावं जायते हलगोलकः ॥ १३.१७३.९९ ॥
Nachdem er Früchte oder Rettich oder einen Kuchen gestohlen hat, wird er zu Ameisen; und nachdem er Bohnen gestohlen hat, wird er als Halagolaka (eine Insektenart) geboren.
13.173.100
पायसं चोरयित्वा तु तित्तिरित्वमवाप्नुते ।
हृत्वा पिष्टमयं पूपं कुम्भोलूकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०० ॥
Nachdem er Milchreis gestohlen hat, erlangt er den Zustand eines Rebhuhns; nachdem er einen Mehlkuchen gestohlen hat, wird er als Kumbholūka (eine Eulenart) geboren.
13.173.101
अयो हृत्वा तु दुर्बुद्धिर्वायसो जायते नरः ।
कांस्यं हृत्वा तु दुर्बद्धिर्हारितो जायते नरः ॥ १३.१७३.१०१ ॥
Nachdem der Bösgesinnte Eisen gestohlen hat, wird er als Krähe geboren; nachdem er Bronze gestohlen hat, wird er als Hārīta (ein grüner Papagei) geboren.
13.173.102
राजतं भाजनं हृत्वा कपोतः सम्प्रजायते ।
हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१०२ ॥
Nachdem er ein silbernes Gefäß gestohlen hat, wird der Mensch als Taube geboren; nachdem er ein goldenes Gefäß gestohlen hat, wird er im Schoß eines Wurms geboren.
13.173.103
पत्रोर्णं चोरयित्वा तु कृकलत्वं निगच्छति ।
कौशिकं तु ततो हृत्वा नरो जायति वर्तकः ॥ १३.१७३.१०३ ॥
Wer Blattwolle gestohlen hat, gelangt in den Zustand eines Kṛkala-Vogels; wer danach kauśika-Seide geraubt hat, wird als Vartaka, als Wachtel, wiedergeboren.
13.173.104
अंशुकं चोरयित्वा तु शुक्रो जायति मानवः ।
चोरयित्वा दुकूलं तु मृतो हंसः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०४ ॥
Wer feinen Stoff gestohlen hat, wird als Papagei geboren; wer Dukūla-Leinen gestohlen hat und dann gestorben ist, wird als Schwan geboren.
13.173.105
क्रौञ्चः कार्पासिकं हृत्वा मृतो जायति मानवः ।
चोरयित्वा नरः पट्टं त्वाविकं चैव भारत। ॥ १३.१७३.१०५ ॥
Wer Baumwollstoff gestohlen hat und dann stirbt, wird als Kranich Krauñca geboren; und, o Bhārata, ein Mensch stiehlt Seiden- (paṭṭa) und Wollstoff (āvika).
13.173.106
वर्णान्हृत्वा तु पुरुषो मृतो जायति बर्हिणः ।
हृत्वा रक्तानि वस्त्राणि जायते जीवजीवकः ॥ १३.१७३.१०६ ॥
Wer Farben gestohlen hat und dann stirbt, wird als Pfau geboren; wer rote Gewänder gestohlen hat, wird als Vogel Jīvajīvaka geboren.
13.173.107
वर्णकादींस्तथा गन्धांश्चोरयित्वेह मानवः ।
छुन्दुन्दरित्वमाप्नोति राजँल्लोभपरायणः ॥ १३.१७३.१०७ ॥
Wer hier Farben, Düfte und dergleichen stiehlt und sich der Gier hingibt, o König, erlangt den Zustand eines Chundundara.
13.173.108
तत्र जीवति वर्षाणि ततो दश च पञ्च च ।
अधर्मस्य क्षयं गत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.१०८ ॥
Dort lebt er fünfzehn Jahre; danach, nachdem das Unrecht vergangen ist, wird er wieder als Mensch geboren.
13.173.109
चोरयित्वा पयश्चापि बलाका सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१०९ ॥
Wer Milch stiehlt, wird als Kranich wiedergeboren.
13.173.110
यस्तु चोरयते तैलं नरो मोहसमन्वितः ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुस्तैलपायी प्रजायते ॥ १३.१७३.११० ॥
Der Mann, der aus Verblendung Öl stiehlt, wird, o König, nach dem Tod als ein Öl trinkendes Wesen wiedergeboren.
13.173.111
अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः ।
अर्थार्थी यदि वा वैरी स मृतो जायते स्वरः ॥ १३.१७३.१११ ॥
Der niederste der Menschen, der einen unbewaffneten Mann mit Waffe tötet, aus Gier nach Reichtum oder aus Feindschaft, wird nach dem Tod als lautgebendes Wesen, ein Svara, wiedergeboren.
13.173.112
खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते ।
स मृतो मृगयोनौ तु नित्योद्विग्नोऽभिजायते ॥ १३.१७३.११२ ॥
Der Esel lebt zwei Jahre, dann wird er durch eine Waffe getötet. Tot wird er im Schoß eines Hirsches geboren, stets beunruhigt.
13.173.113
मृगो वध्यति शस्त्रेण गते संवत्सरे तु सः ।
हतो मृगस्ततो मीनः सोपि जालेन बध्यते ॥ १३.१७३.११३ ॥
Nach einem Jahr wird der Hirsch durch eine Waffe getötet; als getöteter Hirsch wird er dann zum Fisch, und auch dieser wird in einem Netz gefangen.
13.173.114
मासे चतुर्थे सम्प्राप्ते श्वापदः सम्प्रजायते ।
श्वापदो दशवर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च ॥ १३.१७३.११४ ॥
Wenn der vierte Monat kommt, wird er als Raubtier geboren; das Raubtier lebt zehn Jahre, der Leopard fünf Jahre.
13.173.115
ततस्तु निधनं प्राप्तः कालपर्यायचोदितः ।
अधर्मस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११५ ॥
Dann, nachdem er den Tod erreicht hat, vom Zyklus der Zeit angetrieben, und die Vernichtung des Adharma bewirkt hat, wird er als Mensch geboren.
13.173.116
स्त्रियं हत्वा तु दुर्बुद्धिर्यमस्य विषयं गतः ।
बहून्क्लेशान्समासाद्य नरकानेकविंशतिम् ॥ १३.१७३.११६ ॥
Nachdem er eine Frau getötet hat, geht dieser Übelgesinnte in das Reich Yamas; nachdem er viele Qualen erlitten hat, gelangt er zu einundzwanzig Höllen.
13.173.117
ततः पश्चान्महाराज कृमियोनौ प्रजायते ।
कृमिर्विंशतिवर्षाणि भूत्वा जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११७ ॥
Danach, o großer König, wird er im Schoß eines Wurmes geboren; nachdem er zwanzig Jahre lang ein Wurm war, wird er wieder als Mensch geboren.
13.173.118
भोजनं चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः ।
मक्षिकासङ्घवशगो बहून्मासान्भवत्युत ॥ १३.१७३.११८ ॥
Nachdem er Nahrung gestohlen hat, wird ein Mensch als Fliege geboren; unter der Macht eines Fliegenschwarms verbleibt er viele Monate.
13.173.119
ततः पापक्षयं कृत्वा मानुषत्वमवाप्नुते ।
भक्ष्यं हृत्वा तु पुरुषो जालपाशः प्रजायते ॥ १३.१७३.११९ ॥
Dann, nachdem er die Vernichtung der Sünde bewirkt hat, erlangt er menschliche Geburt; doch ein Mensch, der Nahrung gestohlen hat, wird als Netzfalle geboren.
13.173.120
स्वाद्यं हृत्वा तु पुरुषश्चीरपाशः प्रजायते ।
धान्यं हृत्वा तु पुरुषो लोमशः सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१२० ॥
Ein Mann, der schmackhafte Speise gestohlen hat, wird als Stofffalle geboren; ein Mann, der Getreide gestohlen hat, wird als behaartes Wesen geboren.
13.173.121
तथा पिण्याकसम्मिश्रमशनं चोरयेन्नरः ।
स जायते भृतिधनो दारुणो मूषिको नरः ॥ १३.१७३.१२१ ॥
Ebenso wird ein Mensch, der mit Ölkuchen vermischte Speise stiehlt, als grausame Maus geboren, dessen Reichtum nur Lohn ist.
13.173.122
दशन्वै मानुषान्नित्यं पापात्मा स विशाम्पते ।
घृतं हृत्वा तु दुर्बुद्धिः काकमद्गुः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२२ ॥
O Herr der Völker, der Sünder, der stets Menschen beißt, der Übelgesinnte, der Ghee stiehlt, wird als Krähen-Mudgu geboren.
13.173.123
मत्स्यमांसमथो हृत्वा काको जायति। दुर्मतिः ।
लवणं चोरयित्वा तु चिरिकाकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२३ ॥
Wer Fischfleisch stiehlt, der Übelgesinnte, wird als Krähe geboren; wer Salz stiehlt, wird als Cirika-Krähe geboren.
13.173.124
विश्वासेन तु निक्षिप्तं यो विनिह्नोति मानवः ।
स गतायुर्नरस्तात मत्स्ययोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१२४ ॥
Der Mensch, der eine ihm anvertraute Sache leugnet, mein Lieber, ist kurzlebig und wird im Schoß eines Fisches geboren.
13.173.125
मत्स्ययोनिमनुप्राप्य मृतो जायति मानुषः ।
मानुषत्वमनुप्राप्य क्षीणायुरुपपद्यते ॥ १३.१७३.१२५ ॥
Nachdem er den Fischschoß erreicht hat und gestorben ist, wird der Mensch wiedergeboren; und nachdem er das Menschsein erlangt hat, wird er mit verkürztem Leben geboren.
13.173.126
पापानि तु नराः कृत्वा तिर्यग्जायन्ति भारत ।
न चात्मनः प्रयाणान्ते धर्मं जानन्ति कञ्चन ॥ १३.१७३.१२६ ॥
O Bhārata, Menschen, die Sünden begehen, werden als Tiere geboren, und am Ende ihres Abschieds kennen sie das Dharma nie.
13.173.127
ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा ।
सुखदुःखसमायुक्ता व्यथितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२७ ॥
Menschen, die Übles getan haben und es stets durch Gelübde abzulegen suchen, werden, mit Lust und Leid verbunden, gewiss bedrängt.
13.173.128
अपुमांसः प्रजायन्ते म्लेच्छाश्चापि न संशयः ।
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः ॥ १३.१७३.१२८ ॥
Sie werden als Unmännliche und auch als Barbaren geboren, daran ist kein Zweifel; Menschen mit üblem Wandel, von Gier und Verblendung erfüllt, ebenso.
13.173.129
वर्जयन्ति च पापानि जन्मप्रभृति ये नराः ।
अरोगा रूपवन्तस्ते धनिनश्च भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२९ ॥
Menschen, die von Geburt an das Böse meiden, werden krankheitsfrei, schön und gewiss reich.
13.173.130
स्त्रियोऽप्येतेन कल्पेन कृत्वा पापमवाप्नुयुः ।
एतेषामेव जन्तूनां भार्यात्वमुपयान्ति ताः ॥ १३.१७३.१३० ॥
Auch Frauen, auf dieselbe Weise, haben Sünde begangen und erhalten sie; sie gelangen zum Stand der Gattinnen eben dieser Wesen.
13.173.131
परस्वहरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः ।
एतद्धि लेशमात्रेण कथितं ते मयाऽनघ ॥ १३.१७३.१३१ ॥
Alle Verfehlungen beim Raub fremden Gutes sind wahrlich verkündet worden; dies habe ich dir nur zu einem kleinen Teil gesagt, du Makelloser.
13.173.132
अपरस्मिन्कथायोगे भूयः श्रोष्यसि भारत ।
एतन्मया महाराज ब्रह्मणो गदतः पुरा ॥ १३.१७३.१३२ ॥
O Bhārata, in einem anderen Zusammenhang der Erzählung wirst du wieder hören. O großer König, dies habe ich dir so erzählt, wie Brahmā es einst sprach.
13.173.133
सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टश्चापि यथातथम् ।
मयाऽपि तच्च कार्त्स्न्येन यथावदनुवर्णितम्।
एतच्छ्रुत्वा महाराज धर्मे कुरु मनः सदा ॥ १३.१७३.१३३ ॥
Was unter den göttlichen Weisen gehört und ebenso gefragt wurde, habe auch ich vollständig und richtig dargelegt. Großer König, habe dies gehört und richte deinen Geist stets auf den Dharma.