മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.173.1
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
श्रोतुमिच्छामि मर्त्यानां संसारविधिमुत्तमम् ॥ १३.१७३.१ ॥
പിതാമഹാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, സർവശാസ്ത്രവിശാരദാ! മനുഷ്യരുടെ സംസാരവിധിയുടെ ഉത്തമമായ രീതി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.173.2
केन वृत्तेन राजेन्द्र वर्तमाना नरा भुवि ।
प्राप्नुवन्त्युत्तमं स्वर्गं कथं च नरकं नृप ॥ १३.१७३.२ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ഏത് നടപ്പിലൂടെ ഉത്തമമായ സ്വർഗം നേടുന്നു, എങ്ങനെ നരകം നേടുന്നു? ഹേ രാജാവേ!
13.173.3
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
प्रयान्त्यमुं लोकमितः को वै ताननुगच्छति ॥ १३.१७३.३ ॥
മരിച്ച ശരീരത്തെ മരക്കഷണം, മൺകട്ട പോലെ ഉപേക്ഷിച്ച് ജനങ്ങൾ ഇവിടെനിന്ന് ആ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവരെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആര് പിന്തുടരും?
13.173.4
दूरादायाति भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः ।
पृच्छैनं सुमहाभागमेतद्गुह्यं सनातनम् ॥ १३.१७३.४ ॥
ദൂരെനിന്ന് ഭഗവാനായ, ഉദാരബുദ്ധിയായ ബൃഹസ്പതി വരുന്നു; ഈ മഹാഭാഗ്യവാനോട് ഈ രഹസ്യവും സനാതനവുമായ വിഷയം ചോദിക്കൂ.
13.173.5
नैतदन्येन शक्यं हि वक्तुं केनचिदद्य वै ।
वक्ता बृहस्पतिसमो न ह्यन्यो विद्यते क्वचित् ॥ १३.१७३.५ ॥
ഇത് ഇന്ന് മറ്റാർക്കും പറയാൻ സാധ്യമല്ല; ബൃഹസ്പതിക്ക് തുല്യനായ വക്താവ് മറ്റെവിടെയും ഇല്ല.
13.173.6
तयोः संवदतोरेवं पार्थगाङ्गेययोस्तदा ।
आजगाम विशुद्धात्मा भगवान्स बृहस्पतिः ॥ १३.१७३.६ ॥
പാർത്ഥനും ഗാംഗേയനും ഇങ്ങനെ സംഭാഷണം നടത്തുമ്പോൾ, വിശുദ്ധാത്മാവായ ഭഗവാൻ ബൃഹസ്പതി അവിടെ എത്തി.
13.173.7
ततो राजा समुत्थाय धृतराष्ट्रपुरोगमः ।
पूजामनुषमां चक्रे सर्वे ते च सभासदः ॥ १३.१७३.७ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ്, ധൃതരാഷ്ട്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി അനുപമമായ ആദരം അർപ്പിച്ചു; സഭയിലെ എല്ലാവരും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.
13.173.8
ततो धर्मसुतो राजा भगवन्तं बृहस्पतिम् ।
उपगम्य यथान्यायं प्रश्नं पप्रच्छ तत्त्वतः ॥ १३.१७३.८ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് ഭഗവാൻ ബൃഹസ്പതിയെ സമീപിച്ച്, ന്യായപ്രകാരം തത്ത്വത്തെക്കുറിച്ച് ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
13.173.9
भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
मर्त्यस्य कः सहायो वै पिता माता सुतो गुरुः। ॥ १३.१७३.९ ॥
ഭഗവാനേ, സർവ്വധർമ്മജ്ഞനേ, സർവ്വശാസ്ത്രവിശാരദനേ! മർത്യനു യഥാർത്ഥ സഹായി ആരാണ്—അച്ഛനോ, അമ്മയോ, മകനോ, ഗുരുവോ?
13.173.10
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
गच्छन्त्यमुं च लोकं वै क एताननुगच्छति ॥ १३.१७३.१० ॥
മരിച്ച ശരീരത്തെ മരക്കഷ്ണം പോലെയോ മൺകട്ട പോലെയോ ഉപേക്ഷിച്ച് ജനങ്ങൾ ആ ലോകത്തേക്കു പോകുന്നു; ഇവരെ ആരാണ് പിന്തുടരുന്നത്?
13.173.11
एकः प्रसूयते राजन्नेक एव विनश्यति ।
एकस्तरति दुर्गाणि गच्छत्येकस्तु दुर्गतिम् ॥ १३.१७३.११ ॥
രാജാവേ, ഒരാൾ തന്നെയാണ് ജനിക്കുന്നത്, ഒരാൾ തന്നെയാണ് നശിക്കുന്നത്; ഒരാൾ തന്നെയാണ് കഷ്ടതകളെ കടക്കുന്നത്, ഒരാൾ തന്നെയാണ് ദുർഗതിയിൽ പോകുന്നത്.
13.173.12
न सहायः पिता माता तथा भ्राता सुतो गुरुः ।
ज्ञातिसम्बन्धिवर्गश्च मित्रवर्गस्तथैव च ॥ १३.१७३.१२ ॥
അച്ഛൻ, അമ്മ, സഹോദരൻ, മകൻ, ഗുരു, ബന്ധുജനസമൂഹം, സുഹൃത്തുക്കളുടെ സമൂഹം—ഇവരാരും സഹായിയല്ല.
13.173.13
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं जनाः ।
मुहूर्तमुपयुञ्ज्याथ ततो यान्ति पराङ्मुखाः ॥ १३.१७३.१३ ॥
മൃതശരീരത്തെ മരക്കഷണമോ മണ്കട്ടയോ പോലെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ജനങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം അതിൽ മുഴുകി, പിന്നെ മുഖം തിരിച്ച് പോകുന്നു.
13.173.14
तैस्तच्छरीरमुत्सृष्टं धर्मि एकोऽनुगच्छति ।
तस्माद्धर्मः सहायार्थे सेवितव्यः सदा नृपः ॥ १३.१७३.१४ ॥
അവർ ഉപേക്ഷിച്ച ആ ശരീരത്തെ ധർമ്മിയായ ഒരുവൻ മാത്രമേ പിന്തുടരുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ രാജാവ് എപ്പോഴും ധർമ്മത്തെ സേവിക്കണം; ധർമ്മമാണ് സഹായി.
13.173.15
प्राणी धर्मसमायुक्तो गच्छेत्स्वर्गगतिं पराम् ।
तथैवाधर्मसंयुक्तो नरकं चोपपद्यते ॥ १३.१७३.१५ ॥
ധർമ്മത്തോടുകൂടിയ ജീവി ഉത്തമമായ സ്വർഗ്ഗഗതി പ്രാപിക്കുന്നു; അതുപോലെ അധർമ്മത്തോടുകൂടിയ ജീവി നരകത്തിൽ എത്തുന്നു.
13.173.16
तस्मान्न्यायागतैरर्थैर्धर्मं सेवेत पण्डितः ।
धर्म एको मनुष्याणां सहायः पारलौकिकः ॥ १३.१७३.१६ ॥
അതിനാൽ പണ്ഡിതൻ ന്യായമായി നേടിയ സമ്പത്തുകൊണ്ട് ധർമ്മത്തെ സേവിക്കണം. മനുഷ്യർക്ക് പരലോകത്തെ ഏകസഹായി ധർമ്മം മാത്രമാണ്.
13.173.17
लोभान्मोहादनुक्रोशाद्भयाद्वाऽप्यबहुश्रुतः ।
नरः करोत्यकार्याणि परार्थे लोभमोहितः ॥ १३.१७३.१७ ॥
ലോഭത്താലോ മോഹത്താലോ അനുകമ്പയാലോ ഭയത്താലോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്പജ്ഞാനിയായതിനാലോ മനുഷ്യൻ മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി ലോഭത്തിൽ മോഹിതനായി അനുചിതകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
13.173.18
धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रितयं जीविते फलम् ।
एतत्त्रयमवाप्तव्यमधर्मपरिवर्जितम् ॥ १३.१७३.१८ ॥
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം ഈ മൂന്നും ജീവിതത്തിന്റെ ഫലങ്ങളാണ്. അധർമ്മരഹിതമായി ഈ മൂന്നും നേടണം.
13.173.19
श्रुतं भगवतो वाक्यं धर्मयुक्तं परं हितम् ।
शरीरनिश्चयं ज्ञातुं बुद्धिस्तु मम जायते ॥ १३.१७३.१९ ॥
ഭഗവാന്റെ ധർമ്മയുക്തവും പരമഹിതകരവുമായ വാക്യം ഞാൻ കേട്ടു. ഇപ്പോൾ ശരീരത്തിന്റെ നിശ്ചയം അറിയുവാൻ എന്റെ ബുദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.173.20
मृतं शरीरं हि नृणां सूक्ष्ममव्यक्ततां गतम् ।
अचक्षुर्विषयं प्राप्तं कथं धर्मोऽनुगच्छति ॥ १३.१७३.२० ॥
മരിച്ച മനുഷ്യശരീരം സൂക്ഷ്മമായി അവ്യക്താവസ്ഥ പ്രാപിച്ച് കണ്ണിന് ഗോചരമല്ലാതാകുന്നു. അപ്പോൾ ധർമ്മം അതിനെ എങ്ങനെ പിന്തുടരുന്നു?
13.173.21
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिरनन्तरम् ।
बुद्धिरात्मा च सहिता धर्मं पश्यन्ति नित्यदा ॥ १३.१७३.२१ ॥
ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, പിന്നെ തേജസ്സ്, ബുദ്ധി, ആത്മാവ് എന്നിവ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് എപ്പോഴും ധർമ്മത്തെ ദർശിക്കുന്നു.
13.173.22
प्राणिनामिह सर्वेषां साक्षिभूतं दिवानिशम् ।
एतैश्च सह धर्मोऽपि तं जीवमनुगच्छति ॥ १३.१७३.२२ ॥
ഇവിടെ എല്ലാ പ്രാണികൾക്കും രാപ്പകൽ സാക്ഷിയായി, ഇവയോടൊപ്പം ധർമ്മവും ആ ജീവനെ പിന്തുടരുന്നു.
13.173.23
त्वगस्थि मांसं शुक्रं च शोणितं च महामते ।
शरीरं वर्जयन्त्येते जीवितेन विवर्जितम् ॥ १३.१७३.२३ ॥
ഹേ മഹാമതേ, ത്വക്ക്, അസ്ഥി, മാംസം, ശുക്ലം, രക്തം — ഇവയെല്ലാം ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
13.173.24
ततो धर्मसमायुक्तः स जीवः सुखमेधते ।
इह लोके परे चैव किं भूयः कथयामि ते ॥ १३.१७३.२४ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മത്തോടുകൂടിയ ആ ജീവൻ ഈ ലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും സുഖം പ്രാപിച്ച് വളരുന്നു. ഇനി നിങ്ങളോട് എന്ത് കൂടുതൽ പറയണം?
13.173.25
तद्दर्शितं भगवता यथा धर्मोऽनुगच्छति ।
एतत्तु ज्ञातुमिच्छामि कथं रेतः प्रवर्तते ॥ १३.१७३.२५ ॥
ഭഗവാൻ ധർമ്മം എങ്ങനെ പിന്തുടരുന്നു എന്ന് കാണിച്ചുതന്നു. എന്നാൽ രേതസ്സ് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.173.26
अन्नमश्नन्ति यद्देवाः शरीरस्था नरेश्वर ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिर्मनस्तथा ॥ १३.१७३.२६ ॥
നരേശ്വരാ, ശരീരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേവതകൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന അന്നം — ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, ജ്യോതി, മനസ്സ് ഇവയാണ്.
13.173.27
ततस्तृप्तेषु राजेन्द्र तेषु भूतेषु पञ्चसु ।
मनःषष्ठेषु शुद्धात्मन्रेतः सम्पद्यते महत् ॥ १३.१७३.२७ ॥
അപ്പോൾ, രാജേന്ദ്രാ, ആ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളും ആറാമതായ മനസ്സും തൃപ്തരാകുമ്പോൾ, ശുദ്ധാത്മാവേ, മഹത്തായ രേതസ്സ് ഉണ്ടാകുന്നു.
13.173.28
ततो गर्भः सम्भवति श्लेषात्स्त्रीपुंसयोर्नृप ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.२८ ॥
അപ്പോൾ, നൃപാ, സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ സംയോഗത്താൽ ഗർഭം ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി എന്ത് കേൾക്കാനാണ് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
13.173.29
आख्यातं मे भगवता गर्भः सञ्जायते यथा ।
यथा जातस्तु पुरुषः प्रपद्यति तदुच्यताम् ॥ १३.१७३.२९ ॥
ഗർഭം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ഭഗവാൻ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. ജനിച്ച മനുഷ്യൻ എന്തിനെ പ്രാപിക്കുന്നു, അത് പറയട്ടെ.
13.173.30
आसन्नमात्रः पुरुषस्तैर्भूतैरभिभूयते ।
विप्रयुक्तश्च तैर्भूतैः पुनर्यात्यपरां गतिम्।
स च भूतसमायुक्तः प्राप्नुते जीव एव हि ॥ १३.१७३.३० ॥
ജനനത്തോടടുത്ത മനുഷ്യൻ ആ ഭൂതങ്ങളാൽ അഭിഭൂതനാകുന്നു. ആ ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അവൻ മറ്റൊരു ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു. ഭൂതങ്ങളോട് ചേർന്ന ആ ജീവൻതന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.173.31
ततोऽस्य कर्म पश्यन्ति शुभं वा यदि वाशुभम् ।
देवताः पञ्चभूतस्थाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१७३.३१ ॥
അപ്പോൾ ഇവന്റെ ശുഭമോ അശുഭമോ ആയ കർമ്മത്തെ പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ സ്ഥിതരായ ദേവതകൾ കാണുന്നു. ഇനി എന്തു കേൾക്കാനാണ് ആഗ്രഹം?
13.173.32
त्वगस्थिमांसमुत्सृज्य तैश्च भूतैर्विवर्जितः ।
जीवः सह वसन्कृत्स्नं सुखदुःखसहः प्रभो ॥ १३.१७३.३२ ॥
ത്വക്ക്, അസ്ഥി, മാംസം എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ ഭൂതങ്ങളിൽനിന്ന് വേർപെട്ട ജീവൻ മുഴുവനായി വസിച്ച് സുഖദുഃഖങ്ങൾ സഹിക്കുന്നു, പ്രഭോ.
13.173.33
भोगवश्यं कर्मवश्यं यातनावश्यमित्यपि ।
एतत्त्रयाणामासाद्य कर्मतः सोऽश्नुते फलम् ॥ १३.१७३.३३ ॥
ഭോഗത്തിന് വശനായി, കർമ്മത്തിന് വശനായി, യാതനയ്ക്ക് വശനായി എന്നും പറയുന്നു. ഈ മൂന്നിനെയും പ്രാപിച്ച് അവൻ കർമ്മത്താൽ ഫലം നേടുന്നു.
13.173.34
जीवः कर्मसमायुक्तः शीघ्रं रेतस्त्वमागतः ।
स्त्रीणां पुष्पं समासाद्य सूतिकाले लभेत तत् ॥ १३.१७३.३४ ॥
കർമ്മവുമായി ചേർന്ന ജീവൻ വേഗം ബീജമായി വരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ പുഷ്പത്തെ (രജസ്സിനെ) പ്രാപിച്ച് പ്രസവകാലത്ത് അതു നേടുന്നു.
13.173.35
यमस्य पुरुषैः क्लेसं यमस्य पुरुषैर्वधम् ।
दुःखं संसारचक्रं च नरः क्लेशं स विन्दति ॥ १३.१७३.३५ ॥
യമന്റെ ഭടന്മാരാൽ ക്ലേശം, യമന്റെ ഭടന്മാരാൽ വധം, ദുഃഖം, സംസാരചക്രം; മനുഷ്യൻ ആ ക്ലേശം നേടുന്നു.
13.173.36
इह लोके स च प्राणी जन्मप्रभृति पार्थिव ।
सुकृतं कर्म वै भुङ्क्ते धर्मस्य फलमाश्रितः ॥ १३.१७३.३६ ॥
ഈ ലോകത്ത് ആ ജീവി ജനനം മുതൽ, ഹേ രാജാവേ, ധർമ്മഫലത്തെ ആശ്രയിച്ച് സുകൃതകർമ്മത്തിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.173.37
यदि धर्मं यथाशक्ति जन्मप्रभृति सेवते ।
ततः स पुरुषो भूत्वा सेवते नियतं सुखम् ॥ १३.१७३.३७ ॥
ഒരാൾ ജനനം മുതൽ തന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് നിശ്ചയമായും സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.173.38
अथान्तरा तु धर्मस्याप्यधर्ममुपसेवते ।
सुखस्यानन्तरं दुःखं स जीवोऽप्यधिगच्छति ॥ १३.१७३.३८ ॥
എന്നാൽ ധർമ്മത്തിനിടയിലും ഒരാൾ അധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ ജീവൻ സുഖത്തിനു ശേഷം ദുഃഖവും പ്രാപിക്കുന്നു.
13.173.39
अधर्मेण समायुक्तो यमस्य विषयं गतः ।
महद्दुःखं समासाद्य तिर्यग्योनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.३९ ॥
അധർമ്മത്താൽ ബന്ധിതനായി യമന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തുന്നവൻ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച് തിര്യക് യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.40
कर्मणा येन येनेह यस्यां योनौ प्रजायते ।
जीवो मोहसमायुक्तस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.१७३.४० ॥
ഇവിടെ ഏത് ഏത് കർമ്മത്താൽ മോഹത്തോടുകൂടിയ ജീവൻ ഏത് ഏത് യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു എന്നത് നീ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ.
13.173.41
यदेतदुच्यते शास्त्रे सेतिहासे च च्छन्दसि ।
यमस्य विषयं घोरं मर्त्यो लोकः प्रपद्यते ॥ १३.१७३.४१ ॥
ശാസ്ത്രത്തിലും ഇതിഹാസത്തോടുകൂടിയും വേദത്തിലും പറയുന്നതാണിത്: മർത്യലോകം യമന്റെ ഭയങ്കരമായ ലോകത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.
13.173.42
इह स्थानानि पुण्यानि देवतुल्यानि भूपते ।
तिर्यग्योन्यतिरिक्तानि गतिमन्ति च सर्वशः ॥ १३.१७३.४२ ॥
ഭൂപതേ, ഇവിടെ തിര്യക് യോനിയെക്കാൾ വേറിട്ട, ദേവതുല്യമായ പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളുണ്ട്; അവ എല്ലാവിധത്തിലും ഗതിയുള്ളവയാണ്.
13.173.43
यमस्य भवने दिव्ये ब्रह्मलोकसमे गुणैः ।
कर्मभिर्नियतैर्बद्धो जन्तुर्दुःखान्युपाश्नुते ॥ १३.१७३.४३ ॥
യമന്റെ ദിവ്യമായ ഭവനത്തിൽ, ഗുണങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിന് തുല്യമായ അവിടെ, നിശ്ചിതമായ കർമ്മങ്ങളാൽ ബദ്ധനായ ജീവി ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
13.173.44
येनयेन तु भावेन कर्मणा पुरुषो गतिम् ।
प्रयाति परुषां घोरां तत्ते वक्ष्याम्यतः परम् ॥ १३.१७३.४४ ॥
ഏത് ഏത് ഭാവത്താലും കർമ്മത്താലും മനുഷ്യൻ കഠിനവും ഭയങ്കരവുമായ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നുവോ, അത് ഇനി ഞാൻ നിനക്കു പറയാം.
13.173.45
अधीत्य चतुरो वेदान्द्विजो मोहसमन्वितः ।
पतितात्प्रतिगृह्याथ खरयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.४५ ॥
നാല് വേദങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും മോഹം നിറഞ്ഞ ദ്വിജൻ, പതിതനിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ കഴുതയുടെ യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.46
खरो जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
खरो मृतो बलीवर्दः सप्तवर्षाणि जीवति ॥ १३.१७३.४६ ॥
ഭാരതാ, കഴുത പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു. കഴുത മരിച്ച് കാളയായി ഏഴ് വർഷം ജീവിക്കുന്നു.
13.173.47
बलीवर्दो मृतश्चापि जायते ब्रह्मराक्षसः ।
ब्रह्मरक्षश्च मासांस्त्रींस्ततो जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.४७ ॥
കാള മരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനായി ജനിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ മൂന്ന് മാസം ജീവിച്ചതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.48
पतितं याजयित्वा तु कृमियोनौ प्रजायते ।
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ॥ १३.१७३.४८ ॥
പതിതനെക്കൊണ്ട് യാഗം ചെയ്യിക്കുന്നവൻ കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; അവിടെ പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു, ഭാരതാ.
13.173.49
कृमिभावाद्विमुक्तस्तु ततो जायेत गर्दभः ।
गर्दभः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ॥ १३.१७३.४९ ॥
കൃമിഭാവത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി അവൻ പിന്നീട് കഴുതയായി ജനിക്കുന്നു. കഴുതയായി അഞ്ചു വർഷം, അഞ്ചു വർഷം പന്നിയായി.
13.173.50
कुक्कुटः पञ्चवर्षाणि पञ्चवर्षाणि जम्बुकः ।
श्वा वर्षमेकं भवति ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५० ॥
കോഴിയായി അഞ്ചു വർഷം, അഞ്ചു വർഷം കുറുക്കനായി. ഒരു വർഷം നായയായിരിക്കുന്നു, പിന്നീട് മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.51
उपाध्यायस्त्रियः पापं शिष्यः कुर्यादबुद्धिमान् ।
स जीव इह संसारांस्त्रीनाप्नोति न संशयः ॥ १३.१७३.५१ ॥
ബുദ്ധിഹീനനായ ശിഷ്യൻ ഗുരുപത്നിയോട് പാപം ചെയ്താൽ, അവൻ ഇവിടെ മൂന്നു സംസാരങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.173.52
वृको भवति राजेन्द्र ततः क्रव्यात्ततः खरः ।
ततः प्रेतः परिक्लिष्टः पश्चाज्जायेत ब्राह्मणः ॥ १३.१७३.५२ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അവൻ ചെന്നായ ആകുന്നു; പിന്നെ മാംസഭോജിയായി, പിന്നെ കഴുതയായി. പിന്നെ ദുഃഖിക്കുന്ന പ്രേതമായി, പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.53
मनसाऽपि गुरोर्भार्यां यः शिष्यो याति पापकृत् ।
स उग्रान्प्रैति संसारानधर्मेणेह चेतसा ॥ १३.१७३.५३ ॥
ഗുരുപത്നിയെ മനസ്സാലും സമീപിക്കുന്ന പാപിയായ ശിഷ്യൻ, അധർമ്മത്താൽ, ഈ മനസ്സോടെ, ഭയങ്കര സംസാരങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.
13.173.54
श्वयोनौ तु स सम्भूतस्त्रीणि वर्षाणि जीवति ।
तत्रापि निधनं प्राप्तः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५४ ॥
നായയുടെ യോനിയിൽ ജനിച്ച അവൻ മൂന്നു വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവിടെയും മരിച്ച് കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.55
कृमिभावमनुप्राप्तो वर्षमेकं तु जीवति ।
ततस्तु निधनं प्राप्तो ब्रह्मयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.५५ ॥
പുഴുവിന്റെ അവസ്ഥ പ്രാപിച്ച് അവൻ ഒരു വർഷം ജീവിക്കുന്നു. പിന്നീട് മരിച്ച് ബ്രാഹ്മണ യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.56
यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर्हन्यादकारणे ।
आत्मनः कामकारेण सोपि हिंस्रः प्रजायते ॥ १३.१७३.५६ ॥
ഗുരു കാരണമില്ലാതെ മകനെപ്പോലുള്ള ശിഷ്യനെ കൊന്നാൽ, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ അവനും ഹിംസ്രമായ യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.57
पितरं मातरं चैव यस्तु पुत्रोऽवमन्यते ।
सोऽपि राजन्मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः ॥ १३.१७३.५७ ॥
അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അവമാനിക്കുന്ന മകൻ, ഓ രാജാവേ, മരിച്ചശേഷം ആദ്യം കഴുതയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.58
गर्दभत्वं तु सम्प्राप्य दशवर्षाणि जीवति ।
संवत्सरं तु कुम्भीरस्ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.५८ ॥
കഴുതയുടെ അവസ്ഥ പ്രാപിച്ച് അവൻ പത്തു വർഷം ജീവിക്കുന്നു. ഒരു വർഷം മുതലയായ ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.59
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टावुभावपि ।
गुर्वपध्यानतः सोपि मृतो जायति गर्दभः ॥ १३.१७३.५९ ॥
അമ്മയും അച്ഛനും ഇരുവരും കോപിച്ച മകൻ, ഗുരുജനങ്ങളെ അവഗണിച്ചതിനാൽ മരിച്ച് കഴുതയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.60
खरो जीवति मासांस्तु दश श्वा च चतुर्दशः ।
बिडालः सप्तमासांस्तु ततो जायेत मानवः ॥ १३.१७३.६० ॥
കഴുത പത്തു മാസം ജീവിക്കുന്നു; നായ പതിനാലു മാസം. പൂച്ച ഏഴു മാസം ജീവിച്ച ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.61
मातापितरावाक्रुश्य शारिका सम्प्रजायते ।
ताडयित्वा तु तावेव जायते कच्छपो नृप ॥ १३.१७३.६१ ॥
മാതാപിതാക്കളെ ആക്ഷേപിച്ചവൻ ശാരികപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കുന്നു; അവരെത്തന്നെ അടിച്ചവൻ, രാജാവേ, ആമയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.62
कच्छपो दशवर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः ।
व्यालो भूत्वा च षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६२ ॥
ആമ പത്തുവർഷവും മുള്ളൻപന്നി മൂന്നുവർഷവും പാമ്പ് ആറുമാസവും കഴിഞ്ഞ ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.63
भर्तृपिण्डमुपाश्नन्यो राजद्विष्टानि सेवते ।
सोपि मोहसमापन्नो मृतो जायति वानरः ॥ १३.१७३.६३ ॥
യജമാനന്റെ അന്നം ഭക്ഷിച്ച് രാജാവിന് വെറുപ്പുള്ള കാര്യങ്ങൾ സേവിക്കുന്നവൻ, മോഹത്തിൽ മുങ്ങി മരിച്ച ശേഷം കുരങ്ങനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.64
वानरो दशवर्षाणि पञ्चवर्षाणि सूकरः ।
श्वाऽथ भूत्वा तु षण्मासांस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६४ ॥
കുരങ്ങ് പത്തുവർഷവും പന്നി അഞ്ചുവർഷവും നായ ആറുമാസവും കഴിഞ്ഞ ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.65
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः ।
यातनानां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.६५ ॥
ന്യാസമായി ഏൽപ്പിച്ച സമ്പത്ത് അപഹരിച്ച മനുഷ്യൻ യമലോകത്തിൽ എത്തി നൂറു യാതനകൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.66
तत्र जीवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६६ ॥
അവിടെ അവൻ പതിനഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കുന്നു, ഭാരതാ; ദുഷ്കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിപ്പിച്ച ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.67
असूयकः कुत्सितश्च चण्डालो दुःखमश्नुते ।
विश्वासहर्ता तु नरो मीनो जायति दुर्मतिः ॥ १३.१७३.६७ ॥
അസൂയാലുവും നിന്ദ്യനുമായ ചണ്ഡാലൻ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു. വിശ്വാസം ഹരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ദുർബുദ്ധിയോടെ മത്സ്യമായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.68
भूत्वा मीनोऽष्टमासांस्तु मृगो जायति भारत ।
मृगस्तु चतुरो मासांस्ततश्छागः प्रजायते ॥ १३.१७३.६८ ॥
ഭാരതാ, മത്സ്യമായി എട്ടു മാസം കഴിഞ്ഞ ശേഷം അവൻ മാനായി ജനിക്കുന്നു. പിന്നെ മാൻ നാലു മാസം കഴിഞ്ഞ് ആടായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.69
छागस्तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः ।
गौः स सञ्जायते जन्तुस्ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.६९ ॥
ആട് മരിച്ച്, ഒരു വർഷം പൂർണമായ ശേഷം ആ ജീവി പശുവായി ജനിക്കുന്നു. പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.70
धान्यान्यवांस्तिलान्माषान्कुलत्थान्सर्षपांश्चणान् ।
कलायानथ मुद्गांश्च गोधूमानतसीस्तथा ॥ १३.१७३.७० ॥
ധാന്യങ്ങൾ, ബാർലി, എള്ള്, ഉഴുന്ന്, മുതിര, കടുക്, കടല, പട്ടാണി, ചെറുപയർ, ഗോതമ്പ്, ചണവിത്ത് ഇവയും.
13.173.71
यस्तु धान्यापहर्ता च मोहाज्जन्तुरचेतनः ।
स जायते महाराज मूषिको निरपत्रपः ॥ १३.१७३.७१ ॥
മോഹത്താൽ ബോധമില്ലാതെ ധാന്യം അപഹരിക്കുന്ന ജീവി, മഹാരാജാവേ, ലജ്ജയില്ലാത്ത എലിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.72
ततः प्रेत्य महाराज मृतो जायति सूकरः ।
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेणि म्रियते नृप ॥ १३.१७३.७२ ॥
പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, മരിച്ച് പ്രേതമായ ശേഷം അവൻ പന്നിയായി ജനിക്കുന്നു. ജനിച്ച ഉടനെ പന്നി, രാജാവേ, രോഗത്താൽ മരിക്കുന്നു.
13.173.73
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ।
भूत्वा श्वा पञ्चवर्षाणि ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.७३ ॥
അപ്പോൾ മൂഢൻ ആ കർമ്മഫലത്താൽ, ഹേ രാജാവേ, നായയായി ജനിക്കുന്നു. അഞ്ചു വർഷം നായയായ ശേഷം അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.74
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायति वै वृकः ।
श्वा शृगालस्ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस्तथा ॥ १३.१७३.७४ ॥
പരസ്ത്രീയെ സ്പർശിച്ചവൻ ചെന്നായയായി ജനിക്കുന്നു. പിന്നീട് നായ, കുറുനരി, കഴുകൻ, പാമ്പ്, കങ്കം, കൊക്ക് എന്നിങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു.
13.173.75
भ्रातुर्भार्यां तु पापात्मा यो धर्मयति मोहितः ।
पुंस्कोकिलत्वमाप्नोति सोऽपि संवत्सरं नृप ॥ १३.१७३.७५ ॥
മോഹിതനായി സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്ന പാപിയും ഒരു വർഷം ആൺകുയിലായി ജനിക്കുന്നു, ഹേ രാജാവേ.
13.173.76
सखिभार्यां गुरोर्भार्यां राजभार्यां तथैव च ।
प्रधर्षयित्वा कामाद्यो मृतो जायति सूकरः ॥ १३.१७३.७६ ॥
സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യയെയും ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെയും രാജാവിന്റെ ഭാര്യയെയും കാമത്താൽ അപമാനിച്ചു മരിക്കുന്നവൻ പന്നിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.77
सूकरः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि श्वाविधः ।
बिडालः पञ्चवर्षाणि दशवर्षाणि कुक्कुटः ॥ १३.१७३.७७ ॥
പന്നിയായി അഞ്ചു വർഷവും പത്തു വർഷവും, നായയായി പത്തു വർഷം, പൂച്ചയായി അഞ്ചു വർഷവും പത്തു വർഷവും, കോഴിയായും ജനിക്കുന്നു.
13.173.78
पिपीलिका तु मासांस्त्रीन्वानरो मासमेव तु ।
एतानासाद्य संसारान्कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.७८ ॥
ഉറുമ്പായി മൂന്നു മാസവും കുരങ്ങായി ഒരു മാസവും കഴിയുന്നു. ഈ സംസാരചക്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച് പുഴുയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.79
तत्र जीवति मासांस्तु कृमियोनौ चतुर्दश ।
ततोऽधर्मक्षयं कृत्वा पुनर्जायति मानवः ॥ १३.१७३.७९ ॥
അവിടെ അവൻ കൃമിയോനിയിൽ പതിനാല് മാസം ജീവിക്കുന്നു. പിന്നീട് അധർമ്മം ക്ഷയിപ്പിച്ച് മനുഷ്യനായി വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
13.173.80
उपस्थिते विवाहे तु यज्ञे दानेऽपि वा विभो ।
मोहात्करोति यो विघ्नं स मृतो जायते कृमिः ॥ १३.१७३.८० ॥
ഓ വിഭോ, വിവാഹമോ യജ്ഞമോ ദാനമോ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ മോഹത്താൽ വിഘ്നം വരുത്തുന്നവൻ മരിച്ച് കൃമിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.81
कृमिर्जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भारत ।
अधर्मिस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८१ ॥
ഓ ഭാരതാ, കൃമി പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു. പിന്നീട് അധർമ്മിയുടെ ക്ഷയം വരുത്തി മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നു.
13.173.82
पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुमिच्छति ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुः कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८२ ॥
ഓ രാജാവേ, മുമ്പ് ഒരാൾക്ക് കന്യകയെ നൽകിയ ശേഷം രണ്ടാമതൊരാൾക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും മരിച്ച് കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.83
तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश युधिष्ठिर ।
अधर्मसंक्षये युक्तस्ततो जायति मानवः ॥ १३.१७३.८३ ॥
ഓ യുധിഷ്ഠിരാ, അവിടെ അവൻ പതിമൂന്ന് വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അധർമ്മക്ഷയത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് പിന്നീട് മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.84
देवकार्यमकृत्वा तु पितृकार्यमथापि वा ।
अनिर्वाप्य समश्नन्वै मृतो जायति वायसः ॥ १३.१७३.८४ ॥
ദേവകാര്യവും പിതൃകാര്യവും ചെയ്യാതെയും പിതൃക്കൾക്ക് അർപ്പിക്കാതെയും ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ മരിച്ച് കാക്കയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.85
वायसः शतवर्षाणि ततो जायति कुक्कुटः ।
जायते व्यालकश्चापि मासं तस्मात्तु मानुषः ॥ १३.१७३.८५ ॥
അവൻ നൂറു വർഷം കാക്കയായി ജനിക്കുന്നു, പിന്നെ പൂവൻകോഴിയായി ജനിക്കുന്നു. ഒരു മാസം പാമ്പായും ജനിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.86
ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं योऽवमन्यते ।
सोऽपि मृत्युमुपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.८६ ॥
പിതാവിനു തുല്യനായ മൂത്ത സഹോദരനെ അപമാനിക്കുന്നവൻ മരിച്ച ശേഷം ക്രൗഞ്ച യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.87
क्रौञ्चो जीवति वर्षं तु ततो जायति चीरकः ।
ततो निधनमापन्नो मानुषत्वमुपाश्नुते ॥ १३.१७३.८७ ॥
ക്രൗഞ്ചം ഒരു വർഷം ജീവിക്കുന്നു; പിന്നെ ചീരകം എന്ന പക്ഷിയായി ജനിക്കുന്നു. പിന്നീട് മരിച്ച് മനുഷ്യത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.173.88
वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते ।
ततः सम्प्राप्य निधनं जायते सूकरः पुनः ॥ १३.१७३.८८ ॥
ശൂദ്രൻ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയെ സമീപിച്ച് കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; പിന്നെ മരിച്ച് വീണ്ടും പന്നിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.89
सूकरो जातमात्रस्तु रोगेण म्रियते नृप ।
श्वा ततो जायते मूढः कर्मणा तेन पार्थिव ॥ १३.१७३.८९ ॥
രാജാവേ! പന്നി ജനിച്ച ഉടനെ രോഗം മൂലം മരിക്കുന്നു; പിന്നീട് ആ കർമ്മഫലത്താൽ മൂഢനായ നായയായി ജനിക്കുന്നു, പാർഥിവാ.
13.173.90
श्वा भूत्वा कृतकर्माऽसौ जायते मानुषस्ततः ।
तत्रापत्यं समुत्पाद्य मृतो जायति मूषिकः ॥ १३.१७३.९० ॥
നായയായി, കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു; അവിടെ സന്താനമുണ്ടാക്കി മരിച്ച ശേഷം എലിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.91
कृतघ्नस्तु मृतो राजन्यमस्य विषयं गतः ।
यमस्य पुरुषैः क्रुद्धैर्वधं प्राप्नोति दारणम् ॥ १३.१७३.९१ ॥
രാജാവേ, നന്ദികെട്ടവൻ മരിച്ച് യമലോകത്തിലെത്തി, കോപിച്ച യമദൂതന്മാരാൽ കീറുന്ന പ്രഹരം ഏൽക്കുന്നു.
13.173.92
दण्डं समुद्गरं शूलमग्निकुम्भं च दारुणम् ।
असिपत्रवनं घोरवालुकं कूटशाल्मलीम् ॥ १३.१७३.९२ ॥
ദണ്ഡം, മുദ്ഗരം, ശൂലം, ഭയങ്കരമായ അഗ്നികുംഭം, അസിപത്രവനം, ഘോരമായ മണൽപ്രദേശം, കൂടശാൽമലി വൃക്ഷം.
13.173.93
एताश्चान्याश्च बह्वीश्च यमस्य विषयं गतः ।
यातनाः प्राप्य तत्रोग्रास्ततो वध्यति भारत ॥ १३.१७३.९३ ॥
ഇവയും മറ്റു പലതും യമലോകത്തിലെത്തി അവിടെ ഘോരമായ യാതനകൾ ഏറ്റുവാങ്ങി, ഭാരതാ, പിന്നീട് വധിക്കപ്പെടുന്നു.
13.173.94
ततो हतः कृतघ्नः स तत्रोग्रैर्भरतर्षभ ।
संसारचक्रमासाद्य कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.९४ ॥
പിന്നെ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെ ഘോരമായ യാതനകളാൽ വധിക്കപ്പെട്ട ആ നന്ദികെട്ടവൻ സംസാരചക്രത്തിലെത്തി പുഴുയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.95
कृमिर्भवति वर्षाणि दशपञ्च च भारत ।
ततो गर्भं समासाद्य तत्रैव म्रियते शिशुः ॥ १३.१७३.९५ ॥
ഭാരതാ, അവൻ പതിനഞ്ച് വർഷം പുഴുവായി ഇരിക്കുന്നു; പിന്നീട് ഗർഭത്തിലെത്തി അവിടെത്തന്നെ ശിശുവായി മരിക്കുന്നു.
13.173.96
ततो गर्भशतैर्जन्तुर्बहुभि सम्प्रपद्यते ।
संसारांश्च बहून्गत्वा ततस्मिर्यक्षु जायते ॥ १३.१७३.९६ ॥
പിന്നെ ആ ജീവി നൂറുകണക്കിന് ഗർഭങ്ങളിലൂടെയും പല സംസാരങ്ങളിലൂടെയും കടന്ന്, പിന്നീട് യക്ഷന്മാരിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.97
ततो दुःखमनुप्राप्य बहुवर्षगणानिह ।
स पुनर्भवसंयुक्तस्ततः कूर्मः प्रजायते ॥ १३.१७३.९७ ॥
പിന്നീട് ഇവിടെ അനേകം വർഷങ്ങളുടെ കാലം ദുഃഖം അനുഭവിച്ച് അവൻ വീണ്ടും ഭവബന്ധത്തിൽ ചേർന്ന് പിന്നീട് ആമയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.98
दधि हृत्वा बकश्चापि प्लवो मत्स्यानसंस्कृतान् ।
चोरयित्वा तु दुर्बुद्धिर्मधुदंशः प्रजायते ॥ १३.१७३.९८ ॥
തൈര് മോഷ്ടിച്ച കൊക്കും, വേവിക്കാത്ത മീനുകൾ മോഷ്ടിച്ച നീർപ്പക്ഷിയും, ദുർബുദ്ധിയുള്ളവൻ തേനീച്ചയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.99
फलं वा मूलकं हृत्वा अपूपं वा पिपीलिकाः ।
चोरयित्वा च निष्पावं जायते हलगोलकः ॥ १३.१७३.९९ ॥
പഴമോ മുള്ളങ്കിയോ മോഷ്ടിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ അപ്പമോ മോഷ്ടിച്ച് ഉറുമ്പുകളായും, പയർ മോഷ്ടിച്ച് ഹലഗോലകം (ഒരു പ്രാണി) ആയും ജനിക്കുന്നു.
13.173.100
पायसं चोरयित्वा तु तित्तिरित्वमवाप्नुते ।
हृत्वा पिष्टमयं पूपं कुम्भोलूकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०० ॥
പായസം മോഷ്ടിച്ച് അവൻ കാടയുടെ അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു; മാവുകൊണ്ടുള്ള അപ്പം മോഷ്ടിച്ച് കുംഭോലൂകം (ഒരു മൂങ്ങ) ആയി ജനിക്കുന്നു.
13.173.101
अयो हृत्वा तु दुर्बुद्धिर्वायसो जायते नरः ।
कांस्यं हृत्वा तु दुर्बद्धिर्हारितो जायते नरः ॥ १३.१७३.१०१ ॥
ഇരുമ്പ് മോഷ്ടിച്ച ദുർബുദ്ധിയായ മനുഷ്യൻ കാക്കയായി ജനിക്കുന്നു; ഓട് മോഷ്ടിച്ച ദുർബുദ്ധിയായ മനുഷ്യൻ ഹാരീതം (തത്ത) ആയി ജനിക്കുന്നു.
13.173.102
राजतं भाजनं हृत्वा कपोतः सम्प्रजायते ।
हृत्वा तु काञ्चनं भाण्डं कृमियोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१०२ ॥
വെള്ളിപ്പാത്രം മോഷ്ടിച്ച് മനുഷ്യൻ പ്രാവായി ജനിക്കുന്നു; സ്വർണ്ണപ്പാത്രം മോഷ്ടിച്ച് കൃമിയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.103
पत्रोर्णं चोरयित्वा तु कृकलत्वं निगच्छति ।
कौशिकं तु ततो हृत्वा नरो जायति वर्तकः ॥ १३.१७३.१०३ ॥
ഇലയിലെ രോമനൂൽ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ കൃകല പക്ഷിയുടെ അവസ്ഥയിലെത്തുന്നു; പിന്നീട് കൗശികവസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വർത്തകനായി (കാടപ്പക്ഷിയായി) ജനിക്കുന്നു.
13.173.104
अंशुकं चोरयित्वा तु शुक्रो जायति मानवः ।
चोरयित्वा दुकूलं तु मृतो हंसः प्रजायते ॥ १३.१७३.१०४ ॥
അംശുകം മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ തത്തയായി ജനിക്കുന്നു; ദുകൂലം മോഷ്ടിച്ച് മരിച്ചവൻ ഹംസമായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.105
क्रौञ्चः कार्पासिकं हृत्वा मृतो जायति मानवः ।
चोरयित्वा नरः पट्टं त्वाविकं चैव भारत। ॥ १३.१७३.१०५ ॥
കാർപാസിക വസ്ത്രം മോഷ്ടിച്ച് മരിച്ച മനുഷ്യൻ ക്രൗഞ്ച (കൊക്ക്) പക്ഷിയായി ജനിക്കുന്നു; ഹേ ഭാരതാ, മനുഷ്യൻ പട്ടും ആവിക (കമ്പിളി) വസ്ത്രവും മോഷ്ടിക്കുന്നു.
13.173.106
वर्णान्हृत्वा तु पुरुषो मृतो जायति बर्हिणः ।
हृत्वा रक्तानि वस्त्राणि जायते जीवजीवकः ॥ १३.१७३.१०६ ॥
നിറങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ച് മരിച്ച മനുഷ്യൻ മയിലായി ജനിക്കുന്നു; ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ജീവജീവക പക്ഷിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.107
वर्णकादींस्तथा गन्धांश्चोरयित्वेह मानवः ।
छुन्दुन्दरित्वमाप्नोति राजँल्लोभपरायणः ॥ १३.१७३.१०७ ॥
ഇവിടെ നിറങ്ങളും സുഗന്ധങ്ങളും മറ്റും മോഷ്ടിച്ച്, ഹേ രാജാവേ, ലോഭത്തിൽ മുഴുകിയ മനുഷ്യൻ ഛുന്ദുന്ദര അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.173.108
तत्र जीवति वर्षाणि ततो दश च पञ्च च ।
अधर्मस्य क्षयं गत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.१०८ ॥
അവിടെ അവൻ പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു; പിന്നീട് അധർമ്മം ക്ഷയിച്ച ശേഷം അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.109
चोरयित्वा पयश्चापि बलाका सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१०९ ॥
പാൽ മോഷ്ടിക്കുന്നവനും കൊക്കായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.110
यस्तु चोरयते तैलं नरो मोहसमन्वितः ।
सोपि राजन्मृतो जन्तुस्तैलपायी प्रजायते ॥ १३.१७३.११० ॥
മോഹത്താൽ എണ്ണ മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, രാജാവേ, മരിച്ചശേഷം എണ്ണ കുടിക്കുന്ന ജീവിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.111
अशस्त्रं पुरुषं हत्वा सशस्त्रः पुरुषाधमः ।
अर्थार्थी यदि वा वैरी स मृतो जायते स्वरः ॥ १३.१७३.१११ ॥
ആയുധമില്ലാത്ത മനുഷ്യനെ ആയുധമേന്തി കൊല്ലുന്ന അധമൻ, ധനത്തിനോ വൈരത്തിനോ വേണ്ടി, മരിച്ചശേഷം സ്വരജീവിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.112
खरो जीवति वर्षे द्वे ततः शस्त्रेण वध्यते ।
स मृतो मृगयोनौ तु नित्योद्विग्नोऽभिजायते ॥ १३.१७३.११२ ॥
ആ കഴുത രണ്ടു വർഷം ജീവിക്കുന്നു; പിന്നീട് ആയുധത്താൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു. മരിച്ച് മാൻ യോനിയിൽ, എപ്പോഴും ഭയത്തോടെ ജനിക്കുന്നു.
13.173.113
मृगो वध्यति शस्त्रेण गते संवत्सरे तु सः ।
हतो मृगस्ततो मीनः सोपि जालेन बध्यते ॥ १३.१७३.११३ ॥
ഒരു സംവത്സരം കഴിഞ്ഞാൽ ആ മാൻ ആയുധത്താൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു; വധിക്കപ്പെട്ട മാനായി പിന്നീട് മീനാകുന്നു; അതും വലയിൽ കുടുങ്ങുന്നു.
13.173.114
मासे चतुर्थे सम्प्राप्ते श्वापदः सम्प्रजायते ।
श्वापदो दशवर्षाणि द्वीपी वर्षाणि पञ्च च ॥ १३.१७३.११४ ॥
നാലാം മാസം വരുമ്പോൾ അത് ഒരു ഹിംസ്ര ജന്തുവായി ജനിക്കുന്നു; ആ ഹിംസ്രജന്തു പത്തു വർഷം, പുള്ളിപ്പുലി അഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കുന്നു.
13.173.115
ततस्तु निधनं प्राप्तः कालपर्यायचोदितः ।
अधर्मस्य क्षयं कृत्वा ततो जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११५ ॥
പിന്നീട് അവൻ മരണം പ്രാപിച്ച്, കാലചക്രത്താൽ പ്രേരിതനായി, അധർമ്മത്തിന്റെ നാശം ചെയ്ത ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.116
स्त्रियं हत्वा तु दुर्बुद्धिर्यमस्य विषयं गतः ।
बहून्क्लेशान्समासाद्य नरकानेकविंशतिम् ॥ १३.१७३.११६ ॥
സ്ത്രീയെ കൊന്ന ആ ദുർബുദ്ധി യമലോകത്ത് പോകുന്നു; പല ക്ലേശങ്ങളനുഭവിച്ച് ഇരുപത്തൊന്ന് നരകങ്ങളിലെത്തുന്നു.
13.173.117
ततः पश्चान्महाराज कृमियोनौ प्रजायते ।
कृमिर्विंशतिवर्षाणि भूत्वा जायति मानुषः ॥ १३.१७३.११७ ॥
പിന്നീട്, മഹാരാജാവേ, അവൻ പുഴുയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; ഇരുപത് വർഷം പുഴുവായ ശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.118
भोजनं चोरयित्वा तु मक्षिका जायते नरः ।
मक्षिकासङ्घवशगो बहून्मासान्भवत्युत ॥ १३.१७३.११८ ॥
ഭക്ഷണം മോഷ്ടിച്ച മനുഷ്യൻ ഈച്ചയായി ജനിക്കുന്നു; ഈച്ചക്കൂട്ടത്തിന്റെ വശത്തായി പല മാസങ്ങൾ കഴിയുന്നു.
13.173.119
ततः पापक्षयं कृत्वा मानुषत्वमवाप्नुते ।
भक्ष्यं हृत्वा तु पुरुषो जालपाशः प्रजायते ॥ १३.१७३.११९ ॥
പിന്നീട് പാപം ക്ഷയിച്ച് മനുഷ്യജന്മം നേടുന്നു; എന്നാൽ ഭക്ഷ്യവസ്തു മോഷ്ടിച്ച മനുഷ്യൻ വല-കുരുക്കായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.120
स्वाद्यं हृत्वा तु पुरुषश्चीरपाशः प्रजायते ।
धान्यं हृत्वा तु पुरुषो लोमशः सम्प्रजायते ॥ १३.१७३.१२० ॥
രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം മോഷ്ടിച്ച പുരുഷൻ വസ്ത്രക്കുരുക്കായി ജനിക്കുന്നു; ധാന്യം മോഷ്ടിച്ച പുരുഷൻ രോമമുള്ള ജീവിയായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.121
तथा पिण्याकसम्मिश्रमशनं चोरयेन्नरः ।
स जायते भृतिधनो दारुणो मूषिको नरः ॥ १३.१७३.१२१ ॥
അതുപോലെ, പിണ്ണാക്ക് കലർന്ന ആഹാരം മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ക്രൂരനായ എലിയായി ജനിക്കുന്നു; അവന്റെ സമ്പത്ത് കൂലി മാത്രമാണ്.
13.173.122
दशन्वै मानुषान्नित्यं पापात्मा स विशाम्पते ।
घृतं हृत्वा तु दुर्बुद्धिः काकमद्गुः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२२ ॥
പ്രജാപതേ, എപ്പോഴും മനുഷ്യരെ കടിക്കുന്ന പാപി, നെയ്യ് മോഷ്ടിച്ച ദുർബുദ്ധി കാകമദ്ഗുവായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.123
मत्स्यमांसमथो हृत्वा काको जायति। दुर्मतिः ।
लवणं चोरयित्वा तु चिरिकाकः प्रजायते ॥ १३.१७३.१२३ ॥
മീൻമാംസം മോഷ്ടിക്കുന്ന ദുർമതി കാക്കയായി ജനിക്കുന്നു; ഉപ്പ് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ചിരികാകനായി ജനിക്കുന്നു.
13.173.124
विश्वासेन तु निक्षिप्तं यो विनिह्नोति मानवः ।
स गतायुर्नरस्तात मत्स्ययोनौ प्रजायते ॥ १३.१७३.१२४ ॥
വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപ്പിച്ച വസ്തു നിഷേധിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, മകനേ, അല്പായുസ്സായി മത്സ്യയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.173.125
मत्स्ययोनिमनुप्राप्य मृतो जायति मानुषः ।
मानुषत्वमनुप्राप्य क्षीणायुरुपपद्यते ॥ १३.१७३.१२५ ॥
മത്സ്യയോനിയിൽ എത്തി മരിച്ച മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാലും ക്ഷീണായുസ്സോടെ ജനിക്കുന്നു.
13.173.126
पापानि तु नराः कृत्वा तिर्यग्जायन्ति भारत ।
न चात्मनः प्रयाणान्ते धर्मं जानन्ति कञ्चन ॥ १३.१७३.१२६ ॥
ഭാരതാ, പാപങ്ങൾ ചെയ്ത് മനുഷ്യർ തിര്യക് യോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു; പ്രയാണാന്ത്യത്തിൽ അവർ ധർമ്മം ഒരിക്കലും അറിയുന്നില്ല.
13.173.127
ये पापानि नराः कृत्वा निरस्यन्ति व्रतैः सदा ।
सुखदुःखसमायुक्ता व्यथितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२७ ॥
പാപങ്ങൾ ചെയ്ത മനുഷ്യർ വ്രതങ്ങളാൽ അവയെ എപ്പോഴും നീക്കിയാലും, സുഖദുഃഖങ്ങളോടു കൂടിയവരായി അവർ വേദനിക്കുന്നു.
13.173.128
अपुमांसः प्रजायन्ते म्लेच्छाश्चापि न संशयः ।
नराः पापसमाचारा लोभमोहसमन्विताः ॥ १३.१७३.१२८ ॥
ഷണ്ഡന്മാരായും മ്ലേച്ഛരായും ജനിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. പാപാചാരികളും ലോഭമോഹങ്ങളോടു കൂടിയ മനുഷ്യരും അങ്ങനെതന്നെ.
13.173.129
वर्जयन्ति च पापानि जन्मप्रभृति ये नराः ।
अरोगा रूपवन्तस्ते धनिनश्च भवन्त्युत ॥ १३.१७३.१२९ ॥
ജനനം മുതൽ പാപങ്ങൾ വർജിക്കുന്ന മനുഷ്യർ രോഗമില്ലാത്തവരും സുന്ദരരും സമ്പന്നരുമായിത്തീരുന്നു.
13.173.130
स्त्रियोऽप्येतेन कल्पेन कृत्वा पापमवाप्नुयुः ।
एतेषामेव जन्तूनां भार्यात्वमुपयान्ति ताः ॥ १३.१७३.१३० ॥
സ്ത്രീകളും ഇതുപോലെ പാപം ചെയ്ത് അതിന്റെ ഫലം നേടുന്നു; അവർ ഈ ജീവികൾക്കുതന്നെ ഭാര്യമാരായിത്തീരുന്നു.
13.173.131
परस्वहरणे दोषाः सर्व एव प्रकीर्तिताः ।
एतद्धि लेशमात्रेण कथितं ते मयाऽनघ ॥ १३.१७३.१३१ ॥
പരധനം അപഹരിക്കുന്നതിലെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓ നിഷ്പാപാ, ഇത് ഞാൻ നിനക്ക് ലേശമാത്രം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
13.173.132
अपरस्मिन्कथायोगे भूयः श्रोष्यसि भारत ।
एतन्मया महाराज ब्रह्मणो गदतः पुरा ॥ १३.१७३.१३२ ॥
ഓ ഭാരതാ, മറ്റൊരു കഥാസന്ദർഭത്തിൽ നീ വീണ്ടും കേൾക്കും. ഓ മഹാരാജാവേ, പണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞതാണ് ഞാൻ ഇത് നിനക്ക് പറഞ്ഞത്.
13.173.133
सुरर्षीणां श्रुतं मध्ये पृष्टश्चापि यथातथम् ।
मयाऽपि तच्च कार्त्स्न्येन यथावदनुवर्णितम्।
एतच्छ्रुत्वा महाराज धर्मे कुरु मनः सदा ॥ १३.१७३.१३३ ॥
ദേവർഷികളുടെ മധ്യത്തിൽ കേട്ടതും ചോദിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നെയുള്ളതും ഞാനും പൂർണ്ണമായി ശരിയായി വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, ഇതു കേട്ട് എപ്പോഴും മനസ്സ് ധർമ്മത്തിൽ വെക്കുക.