ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.174.1
अधर्मस्य गतिर्ब्रह्मन्कथिता मे त्वयाऽनघ ।
धर्मस्य तु गतिं श्रोतुमिच्छामि वदतांवर ॥ १३.१७४.१ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಓ ನಿರ್ದೋಷನೇ, ಅಧರ್ಮದ ಗತಿಯನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಿರಿ. ಈಗ ಧರ್ಮದ ಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಕ್ತಾರನೇ.
13.174.2
कृत्वा कर्माणि पापानि कथं यान्ति शुभां गतिम् ।
कर्मणा च कृतेनेह केन यान्ति शुभां गतिम् ॥ १३.१७४.२ ॥
ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರು ಶುಭ ಗತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವರು ಶುಭ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ?
13.174.3
कृत्वा पापानि कर्माणि अधर्मवशमागतः ।
मनसा विपरीतेन निरयं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.३ ॥
ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಧರ್ಮದ ವಶನಾದವನು, ವಿಪರೀತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನರಕವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.4
मोहादधर्मं यः कृत्वा पुनः समनुतप्यते ।
मनःसमाधिसंयुक्तो न स सेवेत दुष्कृतम् ॥ १३.१७४.४ ॥
ಮೋಹದಿಂದ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವವನು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು.
13.174.5
यथायथा मनस्तस्य दुष्कृतं कर्म गर्हते ।
तथातथा शरीरं तु तेनाधर्मेण मुच्यते ॥ १३.१७४.५ ॥
ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಖಂಡಿಸುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಅವನ ದೇಹ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.
13.174.6
यदि व्याहरते राजन्विप्राणां धर्मवादिनाम् ।
ततोऽधर्मकृतात्क्षिप्रमपवादात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಂದೆ ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅಧರ್ಮಕೃತ ದೋಷದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.174.7
यथायथा नरः सम्यगध्रममनुभाषते ।
समाहितेन मनसा विमुच्येत तथातथा।
भुजङ्ग इव निर्मोकात्पूर्वभुक्ताज्जरान्वितात् ॥ १३.१७४.७ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಹಾವು ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಳೆಯ ಕಂಚುಕವನ್ನು ಕಳಚಿದಂತೆ.
13.174.8
दत्त्वा विप्रस्य दानानि विविधानि समाहितः ।
मनःसमाधिसंयुक्तः सुगतिं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವಿವಿಧ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.9
प्रदानानि तु वक्ष्यामि यानि दत्त्वा युधिष्ठिर ।
नरः कृत्वाऽप्यकार्याणि ततो धर्मेण युज्यते ॥ १३.१७४.९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಅಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕವೂ ಯಾವ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ ಆ ದಾನಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.174.10
सर्वेषामेव दानानामन्नं श्रेष्ठमुदाहृतम् ।
पूर्वमन्नं प्रदातव्यमृजुना धर्ममिच्छता ॥ १३.१७४.१० ॥
ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ಋಜುವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೊದಲು ಅನ್ನವನ್ನೇ ನೀಡಬೇಕು.
13.174.11
प्राणा ह्यन्नं मनुष्याणां तस्माज्जन्तुश्च जायते ।
अन्ने प्रतिष्ठितो लोकस्तस्मादन्नं प्रशस्यते ॥ १३.१७४.११ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣವೇ ಅನ್ನ; ಅದರಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಲೋಕವು ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಹೊಗಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.174.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवर्षिपितृमानवाः ।
अन्नस्य हि प्रदानेन स्वर्गमाप्नोति मानवः ॥ १३.१७४.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅನ್ನವನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.174.13
न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्योऽन्नमुत्तमम् ।
स्वाध्यायसमुपेतेभ्यः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १३.१७४.१३ ॥
ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಡೆದ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದ್ವಿಜಾತಿಯರಿಗೆ ಸಂತೋಷದ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನೀಡಬೇಕು.
13.174.14
यस्य ह्यन्नमुपाश्नन्ति ब्राह्मणानां शतं दश ।
हृष्टेन मनसा दत्तं न स तिर्यग्गतिर्भवेत् ॥ १३.१७४.१४ ॥
ನೂರ ಹತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀಡಿದವನು ತಿರ್ಯಗ್ಗತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.174.15
ब्राह्मणानां सहस्राणि दश भोज्य नरर्षभ ।
नरोऽधर्मात्प्रमुच्येत योगेष्वभिरतः सदा ॥ १३.१७४.१५ ॥
ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕಬೇಕು; ಸದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ರತನಾದವನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.16
भैक्ष्येणान्नं समाहृत्य दद्यादन्नं द्विजेषु वै ।
सुवर्णदानात्पापानि नश्यन्ति सुबहून्यपि ॥ १३.१७४.१६ ॥
ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಬೇಕು; ಸುವರ್ಣದಾನದಿಂದ ಬಹಳ ಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
13.174.17
दत्त्वा वृत्तिकरीं भूमिं पातकेनापि मुच्यते ।
पारायणैश्च वेदानां मुच्यते पातकैर्द्विजः ॥ १३.१७४.१७ ॥
ಜೀವನಾಧಾರ ನೀಡುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ವೇದಪಾರಾಯಣದಿಂದ ದ್ವಿಜ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.18
गायत्र्याश्चैव लक्षेण गोसहस्रस्य तर्पणात् ।
वेदार्थं ज्ञापयित्वा तु शुद्धान्विप्रान्यथार्थतः ॥ १३.१७४.१८ ॥
ಲಕ್ಷ ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪದಿಂದ, ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳ ತರ್ಪಣದಿಂದ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವುದರಿಂದ...
13.174.19
सर्वत्यागादिभिश्चैव मुच्यते पातकैर्द्विजः ।
सर्वातिथ्यं परं ह्येषां तस्माद्दानं परं स्मृतम् ॥ १३.१७४.१९ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದೇ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೇ ದ್ವಿಜನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇವರಿಗೆ ಅತಿಥ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನವೇ ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.174.20
अहिंसन्ब्राह्मणस्वानि न्यायेन परिपाल्य च ।
क्षत्रियस्तरसा प्राप्तमन्नं यो वै प्रयच्छति ॥ १३.१७४.२० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ, ನ್ಯಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಬಲದಿಂದ ಪಡೆದ ಅನ್ನವನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
13.174.21
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यः प्रयतः सुसमाहितः ।
तेनापोहति धर्मात्मन्दुष्कृतं कर्म पाण्डव ॥ १३.१७४.२१ ॥
ವೇದದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಸಂಯಮದಿಂದ, ಸುಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ದಾನಮಾಡಿದರೆ, ಓ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪಾಂಡವ, ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
13.174.22
षड्भागपरिशुद्धं च कृषेर्भागमुपार्जितम् ।
वैश्योऽददद्द्विजातिभ्यः पापेभ्यः परिमुच्यते ॥ १३.१७४.२२ ॥
ಕೃಷಿಯಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ, ಆರನೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಪಾಲನ್ನು ವೈಶ್ಯನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.174.23
अवाप्य प्राणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितम् ।
अन्नं दत्त्वा द्विजातिभ्यः शूद्रः पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२३ ॥
ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದ ಅಪಾಯವನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ, ಕಠಿಣ ಶ್ರಮದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಶೂದ್ರನು ಪಾಪದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.174.24
औरसेन बलेनान्नमर्जयित्वाऽविहिंसकः ।
यः प्रयच्छति विप्रेभ्यो न स दुर्गाणि पश्यति ॥ १३.१७४.२४ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಬಲದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಅಹಿಂಸಕನಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವವನು ದುರ್ಗತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
13.174.25
न्यायेनैवाप्तमन्नं तु नरो हर्षसमन्वितः ।
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यो दत्त्वा पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२५ ॥
ನ್ಯಾಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವೇದವೃದ್ಧರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.26
अन्नमूर्जस्करं लोके दत्त्वोर्जस्वी भवेन्नरः ।
सतां पन्थानमावृत्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಪುರುಷರ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.174.27
शूद्रान्नं नैव भोक्तव्यं विप्रैर्धर्मपरायणैः ।
आपद्येव स्वदासानां भोक्तव्यं स्वयमुद्यतैः ॥ १३.१७४.२७ ॥
ಧರ್ಮಪರಾಯಣರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಉಣಬಾರದು; ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದಾಸರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಾವೇ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಉಣಬಹುದು.
13.174.28
दानवद्भिः कृतः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
ते हि प्राणस्य दातारस्तेभ्यो धर्मः सनातनः ॥ १३.१७४.२८ ॥
ದಾನಶೀಲರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮನೀಷಿಗಳು ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರೇ ಪ್ರಾಣದಾತರು; ಅವರಿಗೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವಿದೆ.
13.174.29
सर्वावस्थं मनुष्येण न्यायेनान्नमुपार्जितम् ।
कार्यं पात्रागतं नित्यमन्नं हि परमा गतिः ॥ १३.१७४.२९ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಾತ್ರನಾಗಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ಸದಾ ಕೊಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅನ್ನವೇ ಪರಮ ಗತಿ.
13.174.30
अन्नस्य हि प्रदानेन नरो रौद्रं न सेवते ।
तस्मादन्नं प्रदातव्यमन्यायपरिवर्जितम् ॥ १३.१७४.३० ॥
ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ಯಾಯವಿಲ್ಲದ ಅನ್ನವನ್ನೇ ಕೊಡಬೇಕು.
13.174.31
यतेद्ब्राह्मणपूर्वं हि भोक्तुमन्नं गृही सदा ।
अवन्ध्यं दिवसं कुर्यादन्नपानीयदानतः ॥ १३.१७४.३१ ॥
ಗೃಹಸ್ಥನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮೊದಲು ಭೋಜನ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು; ಅನ್ನ-ಜಲದ ದಾನದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನವನ್ನು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿಸಬೇಕು.
13.174.32
भोजयित्वा दशशतं नरो वेदविदां नृप ।
न्यायविद्धर्मविदुषामितिहासविदां तथा ॥ १३.१७४.३२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ವೇದವಿದರು, ನ್ಯಾಯವಿದರು, ಧರ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು, ಇತಿಹಾಸವಿದರು ಆದ ಸಾವಿರ ಮಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕಿದ ಮನುಷ್ಯ…
13.174.33
न याति नरकं घोरं संसारांश्च न सेवते ।
सर्वकामसमायुक्तः प्रेत्य चाप्यश्नुते सुखम् ॥ १३.१७४.३३ ॥
ಅವನು ಭಯಂಕರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಮರಣಾನಂತರವೂ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.174.34
एवं सुखसमायुक्तो रमते विगतज्वरः ।
रूपवान्कीर्तिमांश्चैव धनवांश्चोपपद्यते ॥ १३.१७४.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಸುಖದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಸಂತಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ರೂಪವಂತನಾಗಿ, ಕೀರ್ತಿವಂತನಾಗಿ, ಧನವಂತನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.174.35
एतत्ते सर्वमाख्यातमन्नदानफलं महूत् ।
मूलमेतत्तु धर्माणां प्रदानानां च भारत ॥ १३.१७४.३५ ॥
ಓ ಭಾರತನೇ, ಅನ್ನದಾನದ ಮಹತ್ತರ ಫಲವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ ಧರ್ಮಗಳಿಗೂ ದಾನಗಳಿಗೂ ಮೂಲ.