മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.174.1
अधर्मस्य गतिर्ब्रह्मन्कथिता मे त्वयाऽनघ ।
धर्मस्य तु गतिं श्रोतुमिच्छामि वदतांवर ॥ १३.१७४.१ ॥
ബ്രാഹ്മണനേ, നിഷ്പാപനേ, അധർമ്മത്തിന്റെ ഗതി അങ്ങ് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി ധർമ്മത്തിന്റെ ഗതി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഹേ ശ്രേഷ്ഠ വക്താവേ.
13.174.2
कृत्वा कर्माणि पापानि कथं यान्ति शुभां गतिम् ।
कर्मणा च कृतेनेह केन यान्ति शुभां गतिम् ॥ १३.१७४.२ ॥
പാപകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവർ എങ്ങനെയാണ് ശുഭഗതി പ്രാപിക്കുന്നത്? ഇവിടെ ചെയ്ത ഏത് കർമ്മത്താലാണ് അവർ ശുഭഗതി പ്രാപിക്കുന്നത്?
13.174.3
कृत्वा पापानि कर्माणि अधर्मवशमागतः ।
मनसा विपरीतेन निरयं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.३ ॥
പാപകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, അധർമ്മത്തിന്റെ വശത്തിലായവൻ വിപരീത മനസ്സോടെ നരകത്തിൽ എത്തുന്നു.
13.174.4
मोहादधर्मं यः कृत्वा पुनः समनुतप्यते ।
मनःसमाधिसंयुक्तो न स सेवेत दुष्कृतम् ॥ १३.१७४.४ ॥
മോഹത്താൽ അധർമ്മം ചെയ്ത് പിന്നീട് അനുതപിക്കുന്നവൻ, മനഃസമാധിയോടു കൂടിയവനായി വീണ്ടും ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യരുത്.
13.174.5
यथायथा मनस्तस्य दुष्कृतं कर्म गर्हते ।
तथातथा शरीरं तु तेनाधर्मेण मुच्यते ॥ १३.१७४.५ ॥
അവന്റെ മനസ്സ് തന്റെ ദുഷ്കർമ്മത്തെ എത്രത്തോളം നിന്ദിക്കുന്നുവോ, അത്രത്തോളം ആ അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ ശരീരം മോചിതമാകുന്നു.
13.174.6
यदि व्याहरते राजन्विप्राणां धर्मवादिनाम् ।
ततोऽधर्मकृतात्क्षिप्रमपवादात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.६ ॥
ഹേ രാജാവേ, ധർമ്മം പറയുന്ന ബ്രാഹ്മണരോട് അവൻ തന്റെ കുറ്റം ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ, അധർമ്മം ചെയ്തതിന്റെ കുറ്റത്തിൽ നിന്ന് വേഗം മോചിതനാകുന്നു.
13.174.7
यथायथा नरः सम्यगध्रममनुभाषते ।
समाहितेन मनसा विमुच्येत तथातथा।
भुजङ्ग इव निर्मोकात्पूर्वभुक्ताज्जरान्वितात् ॥ १३.१७४.७ ॥
മനുഷ്യൻ അധർമ്മത്തെ ശരിയായി ഏറ്റുപറയുന്ന അളവിൽ, ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ അവൻ മോചനം നേടുന്നു; പാമ്പ് പഴക്കം ചെന്ന പഴയ പൊറ്റ പൊഴിക്കുന്നതുപോലെ.
13.174.8
दत्त्वा विप्रस्य दानानि विविधानि समाहितः ।
मनःसमाधिसंयुक्तः सुगतिं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.८ ॥
ബ്രാഹ്മണന് വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകി, സമാഹിതനായി, മനഃസമാധിയോടു കൂടിയവനായി, മനുഷ്യൻ സദ്ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
13.174.9
प्रदानानि तु वक्ष्यामि यानि दत्त्वा युधिष्ठिर ।
नरः कृत्वाऽप्यकार्याणि ततो धर्मेण युज्यते ॥ १३.१७४.९ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, അകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തശേഷവും ഏത് ദാനങ്ങൾ നൽകി മനുഷ്യൻ ധർമ്മത്തോടു ചേരുന്നുവോ ആ ദാനങ്ങളെ ഞാൻ പറയാം.
13.174.10
सर्वेषामेव दानानामन्नं श्रेष्ठमुदाहृतम् ।
पूर्वमन्नं प्रदातव्यमृजुना धर्ममिच्छता ॥ १३.१७४.१० ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും അന്നമാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഋജുവായവൻ ആദ്യം അന്നം തന്നെ നൽകണം.
13.174.11
प्राणा ह्यन्नं मनुष्याणां तस्माज्जन्तुश्च जायते ।
अन्ने प्रतिष्ठितो लोकस्तस्मादन्नं प्रशस्यते ॥ १३.१७४.११ ॥
മനുഷ്യരുടെ പ്രാണൻ അന്നമാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ജീവി ജനിക്കുന്നത്. ലോകം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്; അതിനാൽ അന്നം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
13.174.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवर्षिपितृमानवाः ।
अन्नस्य हि प्रदानेन स्वर्गमाप्नोति मानवः ॥ १३.१७४.१२ ॥
ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും പിതൃക്കളും മനുഷ്യരും അന്നത്തെ തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു; അന്നദാനത്താൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.174.13
न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्योऽन्नमुत्तमम् ।
स्वाध्यायसमुपेतेभ्यः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १३.१७४.१३ ॥
നീതിയായി ലഭിച്ച ഉത്തമമായ അന്നം, സ്വാധ്യായത്തോടുകൂടിയ ദ്വിജാതികൾക്ക് സന്തുഷ്ടമായ അന്തരാത്മാവോടെ നൽകണം.
13.174.14
यस्य ह्यन्नमुपाश्नन्ति ब्राह्मणानां शतं दश ।
हृष्टेन मनसा दत्तं न स तिर्यग्गतिर्भवेत् ॥ १३.१७४.१४ ॥
നൂറ്റിപ്പത്ത് ബ്രാഹ്മണർ ഭക്ഷിക്കുന്ന അന്നം സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ നൽകുന്നവൻ തിര്യഗ്ഗതിയിൽ പോകുകയില്ല.
13.174.15
ब्राह्मणानां सहस्राणि दश भोज्य नरर्षभ ।
नरोऽधर्मात्प्रमुच्येत योगेष्वभिरतः सदा ॥ १३.१७४.१५ ॥
ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, പതിനായിരം ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭോജനം നൽകണം; എപ്പോഴും യോഗത്തിൽ രമിക്കുന്നവൻ അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.174.16
भैक्ष्येणान्नं समाहृत्य दद्यादन्नं द्विजेषु वै ।
सुवर्णदानात्पापानि नश्यन्ति सुबहून्यपि ॥ १३.१७४.१६ ॥
ഭിക്ഷയിലൂടെ അന്നം ശേഖരിച്ച് ദ്വിജർക്ക് അന്നം നൽകണം; സ്വർണ്ണദാനത്താൽ വളരെ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.
13.174.17
दत्त्वा वृत्तिकरीं भूमिं पातकेनापि मुच्यते ।
पारायणैश्च वेदानां मुच्यते पातकैर्द्विजः ॥ १३.१७४.१७ ॥
ജീവനോപാധി നൽകുന്ന ഭൂമി ദാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ നിന്നുപോലും മോചിതനാകുന്നു; വേദപാരായണത്താൽ ദ്വിജൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.174.18
गायत्र्याश्चैव लक्षेण गोसहस्रस्य तर्पणात् ।
वेदार्थं ज्ञापयित्वा तु शुद्धान्विप्रान्यथार्थतः ॥ १३.१७४.१८ ॥
ഒരു ലക്ഷം ഗായത്രി ജപത്താലും ആയിരം പശുക്കളുടെ തർപ്പണത്താലും, ശുദ്ധരായ വിപ്രർക്ക് വേദാർത്ഥം യഥാർത്ഥമായി അറിയിക്കുന്നതിനാലും...
13.174.19
सर्वत्यागादिभिश्चैव मुच्यते पातकैर्द्विजः ।
सर्वातिथ्यं परं ह्येषां तस्माद्दानं परं स्मृतम् ॥ १३.१७४.१९ ॥
എല്ലാം ത്യജിക്കുന്നതു മുതലായവയാൽ ദ്വിജൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. ഇവർക്ക് അതിഥിസത്കാരമാണ് പരമം; അതിനാൽ ദാനമാണ് ഉത്കൃഷ്ടമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.174.20
अहिंसन्ब्राह्मणस्वानि न्यायेन परिपाल्य च ।
क्षत्रियस्तरसा प्राप्तमन्नं यो वै प्रयच्छति ॥ १३.१७४.२० ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വത്തിന് ഹാനി വരുത്താതെ, നീതിപൂർവ്വം അതിനെ സംരക്ഷിച്ച്, ബലത്താൽ നേടിയ അന്നം ക്ഷത്രിയൻ ദാനം ചെയ്യുന്നവനാകുന്നു.
13.174.21
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यः प्रयतः सुसमाहितः ।
तेनापोहति धर्मात्मन्दुष्कृतं कर्म पाण्डव ॥ १३.१७४.२१ ॥
വേദത്തിൽ വൃദ്ധരായ ദ്വിജർക്ക് സംയമത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി ദാനം നൽകുന്നതിനാൽ, ഹേ ധർമ്മാത്മാവായ പാണ്ഡവാ, ആ ദുഷ്കർമ്മം അകലുന്നു.
13.174.22
षड्भागपरिशुद्धं च कृषेर्भागमुपार्जितम् ।
वैश्योऽददद्द्विजातिभ्यः पापेभ्यः परिमुच्यते ॥ १३.१७४.२२ ॥
കൃഷിയിൽ നിന്ന് ആർജ്ജിച്ച, ആറിലൊന്നു ഭാഗത്താൽ ശുദ്ധമാക്കിയ ഭാഗം വൈശ്യൻ ദ്വിജർക്ക് നൽകിയാൽ അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.174.23
अवाप्य प्राणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितम् ।
अन्नं दत्त्वा द्विजातिभ्यः शूद्रः पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२३ ॥
പ്രാണസംശയം നേരിട്ട്, കഠിനാധ്വാനത്താൽ നന്നായി നേടിയ അന്നം ദ്വിജർക്ക് നൽകി ശൂദ്രൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകുന്നു.
13.174.24
औरसेन बलेनान्नमर्जयित्वाऽविहिंसकः ।
यः प्रयच्छति विप्रेभ्यो न स दुर्गाणि पश्यति ॥ १३.१७४.२४ ॥
സ്വന്തം ബലത്താൽ അന്നം നേടി, അഹിംസകനായി ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകുന്നവൻ ദുർഗതികൾ കാണുന്നില്ല.
13.174.25
न्यायेनैवाप्तमन्नं तु नरो हर्षसमन्वितः ।
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यो दत्त्वा पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२५ ॥
ന്യായമായി ലഭിച്ച അന്നം സന്തോഷത്തോടെ വേദവൃദ്ധരായ ദ്വിജർക്ക് നൽകി മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.174.26
अन्नमूर्जस्करं लोके दत्त्वोर्जस्वी भवेन्नरः ।
सतां पन्थानमावृत्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२६ ॥
ലോകത്ത് ബലം നൽകുന്ന അന്നം നൽകി മനുഷ്യൻ ബലവാനാകുന്നു; സജ്ജനങ്ങളുടെ വഴി സ്വീകരിച്ച് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
13.174.27
शूद्रान्नं नैव भोक्तव्यं विप्रैर्धर्मपरायणैः ।
आपद्येव स्वदासानां भोक्तव्यं स्वयमुद्यतैः ॥ १३.१७४.२७ ॥
ധർമ്മപരായണരായ ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രന്റെ അന്നം ഒരിക്കലും ഭക്ഷിക്കരുത്; ആപത്തിൽ മാത്രം, സ്വന്തം ദാസന്മാരുടെ അന്നം സ്വയം സന്നദ്ധരായി ഭക്ഷിക്കാം.
13.174.28
दानवद्भिः कृतः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
ते हि प्राणस्य दातारस्तेभ्यो धर्मः सनातनः ॥ १३.१७४.२८ ॥
ദാനശീലർ ഒരുക്കിയ വഴിയിലൂടെ ജ്ഞാനികൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരാണ് പ്രാണദാതാക്കൾ; അവർക്കാണ് സനാതനധർമ്മം.
13.174.29
सर्वावस्थं मनुष्येण न्यायेनान्नमुपार्जितम् ।
कार्यं पात्रागतं नित्यमन्नं हि परमा गतिः ॥ १३.१७४.२९ ॥
മനുഷ്യൻ എല്ലാ അവസ്ഥയിലും ന്യായമായി നേടിയ അന്നം യോഗ്യനായി വരുന്ന അതിഥിക്ക് എപ്പോഴും നൽകണം; അന്നമാണ് പരമഗതി.
13.174.30
अन्नस्य हि प्रदानेन नरो रौद्रं न सेवते ।
तस्मादन्नं प्रदातव्यमन्यायपरिवर्जितम् ॥ १३.१७४.३० ॥
അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതിനാൽ മനുഷ്യൻ ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്നില്ല; അതിനാൽ അന്യായമില്ലാത്ത അന്നം തന്നെ നൽകണം.
13.174.31
यतेद्ब्राह्मणपूर्वं हि भोक्तुमन्नं गृही सदा ।
अवन्ध्यं दिवसं कुर्यादन्नपानीयदानतः ॥ १३.१७४.३१ ॥
ഗൃഹസ്ഥൻ എപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആദ്യം ഭക്ഷണം നൽകാൻ ശ്രമിക്കണം; അന്ന-പാനീയ ദാനത്താൽ ഓരോ ദിവസവും ഫലപ്രദമാക്കണം.
13.174.32
भोजयित्वा दशशतं नरो वेदविदां नृप ।
न्यायविद्धर्मविदुषामितिहासविदां तथा ॥ १३.१७४.३२ ॥
ഹേ രാജാവേ, വേദജ്ഞരും ന്യായജ്ഞരും ധർമ്മജ്ഞരും ഇതിഹാസജ്ഞരുമായ ആയിരം പേർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയ മനുഷ്യൻ…
13.174.33
न याति नरकं घोरं संसारांश्च न सेवते ।
सर्वकामसमायुक्तः प्रेत्य चाप्यश्नुते सुखम् ॥ १३.१७४.३३ ॥
അവൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല, സംസാരചക്രങ്ങളിൽ വീഴുന്നുമില്ല; എല്ലാ കാമങ്ങളും നിറവേറിയവനായി മരണശേഷവും സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.174.34
एवं सुखसमायुक्तो रमते विगतज्वरः ।
रूपवान्कीर्तिमांश्चैव धनवांश्चोपपद्यते ॥ १३.१७४.३४ ॥
ഇപ്രകാരം സുഖസമ്പന്നനായി, ദുഃഖരഹിതനായി അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; രൂപവാനും കീർത്തിമാനും ധനവാനുമായി ജനിക്കുന്നു.
13.174.35
एतत्ते सर्वमाख्यातमन्नदानफलं महूत् ।
मूलमेतत्तु धर्माणां प्रदानानां च भारत ॥ १३.१७४.३५ ॥
ഹേ ഭാരതാ, അന്നദാനത്തിന്റെ മഹത്തായ ഫലമെല്ലാം നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു; ഇതുതന്നെയാണ് ധർമ്മങ്ങളുടെയും ദാനങ്ങളുടെയും മൂലം.