மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.174.1
अधर्मस्य गतिर्ब्रह्मन्कथिता मे त्वयाऽनघ ।
धर्मस्य तु गतिं श्रोतुमिच्छामि वदतांवर ॥ १३.१७४.१ ॥
பிராமணரே, பாவமற்றவரே, அதர்மத்தின் கதியை நீர் எனக்கு கூறினீர். இப்போது தர்மத்தின் கதியைக் கேட்க விரும்புகிறேன், சிறந்த பேச்சாளரே.
13.174.2
कृत्वा कर्माणि पापानि कथं यान्ति शुभां गतिम् ।
कर्मणा च कृतेनेह केन यान्ति शुभां गतिम् ॥ १३.१७४.२ ॥
பாவச் செயல்களைச் செய்தவர்கள் எவ்வாறு நல்ல கதியை அடைகிறார்கள்? இவ்வுலகில் செய்யப்பட்ட எந்தச் செயலால் அவர்கள் நல்ல கதியை அடைகிறார்கள்?
13.174.3
कृत्वा पापानि कर्माणि अधर्मवशमागतः ।
मनसा विपरीतेन निरयं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.३ ॥
பாவச் செயல்களைச் செய்து, அதர்மத்தின் வசப்பட்டவன், தவறான மனத்தால் நரகத்தை அடைகிறான்.
13.174.4
मोहादधर्मं यः कृत्वा पुनः समनुतप्यते ।
मनःसमाधिसंयुक्तो न स सेवेत दुष्कृतम् ॥ १३.१७४.४ ॥
மோகத்தால் அதர்மம் செய்து பின்னர் மனம் வருந்துபவன், மனஒருமை பொருந்தியவனாக இருந்து மீண்டும் தீச்செயலைச் செய்யக்கூடாது.
13.174.5
यथायथा मनस्तस्य दुष्कृतं कर्म गर्हते ।
तथातथा शरीरं तु तेनाधर्मेण मुच्यते ॥ १३.१७४.५ ॥
அவனுடைய மனம் தன் தீச்செயலைக் கண்டிக்கும் அளவுக்கு, அந்த அதர்மத்திலிருந்து அவனது உடல் விடுபடுகிறது.
13.174.6
यदि व्याहरते राजन्विप्राणां धर्मवादिनाम् ।
ततोऽधर्मकृतात्क्षिप्रमपवादात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.६ ॥
ஓ அரசே, தர்மம் பேசும் அந்தணர்களிடம் அவன் தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டால், அதர்மச் செயலால் உண்டான குற்றத்திலிருந்து விரைவில் விடுபடுகிறான்.
13.174.7
यथायथा नरः सम्यगध्रममनुभाषते ।
समाहितेन मनसा विमुच्येत तथातथा।
भुजङ्ग इव निर्मोकात्पूर्वभुक्ताज्जरान्वितात् ॥ १३.१७४.७ ॥
ஒருவன் அதர்மத்தை முறையாக ஒப்புக்கொள்ளும் அளவுக்கு, ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் அவன் விடுதலை பெறுகிறான்; பாம்பு பழையதும் முதிர்ந்ததுமான தோலை உதிர்ப்பது போல்.
13.174.8
दत्त्वा विप्रस्य दानानि विविधानि समाहितः ।
मनःसमाधिसंयुक्तः सुगतिं प्रतिपद्यते ॥ १३.१७४.८ ॥
அந்தணருக்குப் பல்வேறு தானங்களைக் கொடுத்து, ஒருமுகப்பட்டவனாய், மனஒருமைப்பாடு கொண்டவனாய், நல்ல கதியை அடைகிறான்.
13.174.9
प्रदानानि तु वक्ष्यामि यानि दत्त्वा युधिष्ठिर ।
नरः कृत्वाऽप्यकार्याणि ततो धर्मेण युज्यते ॥ १३.१७४.९ ॥
யுதிஷ்டிரா, எந்த தானங்களைக் கொடுத்து மனிதன் தவறான செயல்களைச் செய்திருந்தாலும் பின்னர் தர்மத்துடன் இணைகிறானோ, அவற்றை நான் சொல்வேன்.
13.174.10
सर्वेषामेव दानानामन्नं श्रेष्ठमुदाहृतम् ।
पूर्वमन्नं प्रदातव्यमृजुना धर्ममिच्छता ॥ १३.१७४.१० ॥
எல்லா தானங்களிலும் உணவே சிறந்தது என்று சொல்லப்பட்டது; தர்மத்தை விரும்பும் நேர்மையான மனிதன் முதலில் அன்னத்தையே கொடுக்க வேண்டும்.
13.174.11
प्राणा ह्यन्नं मनुष्याणां तस्माज्जन्तुश्च जायते ।
अन्ने प्रतिष्ठितो लोकस्तस्मादन्नं प्रशस्यते ॥ १३.१७४.११ ॥
மனிதர்களின் உயிர் உணவே; அதனால்தான் உயிரினம் பிறக்கிறது. உலகம் அன்னத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது; ஆகையால் அன்னம் புகழப்படுகிறது.
13.174.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवर्षिपितृमानवाः ।
अन्नस्य हि प्रदानेन स्वर्गमाप्नोति मानवः ॥ १३.१७४.१२ ॥
தேவர்களும், ரிஷிகளும், பிதுர்களும், மனிதர்களும் அன்னத்தையே புகழ்கின்றனர்; அன்னதானத்தால் மனிதன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்.
13.174.13
न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्योऽन्नमुत्तमम् ।
स्वाध्यायसमुपेतेभ्यः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १३.१७४.१३ ॥
நியாயமாகப் பெற்ற உயர்ந்த உணவை, வேதக் கல்வியுடன் கூடிய த்விஜாதியருக்கு மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் கொடுக்க வேண்டும்.
13.174.14
यस्य ह्यन्नमुपाश्नन्ति ब्राह्मणानां शतं दश ।
हृष्टेन मनसा दत्तं न स तिर्यग्गतिर्भवेत् ॥ १३.१७४.१४ ॥
நூற்றுப் பத்து அந்தணர்கள் உண்ணும் உணவை மகிழ்ந்த மனத்துடன் கொடுப்பவன் விலங்கு நிலையை அடைவதில்லை.
13.174.15
ब्राह्मणानां सहस्राणि दश भोज्य नरर्षभ ।
नरोऽधर्मात्प्रमुच्येत योगेष्वभिरतः सदा ॥ १३.१७४.१५ ॥
ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, பத்தாயிரம் அந்தணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; எப்போதும் யோகத்தில் ஈடுபட்டவன் அதர்மத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
13.174.16
भैक्ष्येणान्नं समाहृत्य दद्यादन्नं द्विजेषु वै ।
सुवर्णदानात्पापानि नश्यन्ति सुबहून्यपि ॥ १३.१७४.१६ ॥
பிச்சையால் உணவைச் சேகரித்து அந்தணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; பொன் தானத்தால் பல பாவங்களும் அழியும்.
13.174.17
दत्त्वा वृत्तिकरीं भूमिं पातकेनापि मुच्यते ।
पारायणैश्च वेदानां मुच्यते पातकैर्द्विजः ॥ १३.१७४.१७ ॥
வாழ்வாதாரம் தரும் நிலத்தைத் தானமாக அளித்து மனிதன் பாவத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; வேதங்களின் பாராயணத்தால் த்விஜன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.174.18
गायत्र्याश्चैव लक्षेण गोसहस्रस्य तर्पणात् ।
वेदार्थं ज्ञापयित्वा तु शुद्धान्विप्रान्यथार्थतः ॥ १३.१७४.१८ ॥
லட்சம் காயத்ரி ஜபத்தாலும், ஆயிரம் பசுக்களைத் தர்ப்பணம் செய்வதாலும், மேலும் தூய அந்தணர்களுக்கு வேதத்தின் பொருளை உண்மையாக விளக்குவதாலும்...
13.174.19
सर्वत्यागादिभिश्चैव मुच्यते पातकैर्द्विजः ।
सर्वातिथ्यं परं ह्येषां तस्माद्दानं परं स्मृतम् ॥ १३.१७४.१९ ॥
அனைத்தையும் துறப்பது முதலியவற்றாலேயே இருபிறப்பாளன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான். இவர்களுக்கு விருந்தோம்பல் மேலானது; எனவே தானமே மிக உயர்ந்ததென்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.174.20
अहिंसन्ब्राह्मणस्वानि न्यायेन परिपाल्य च ।
क्षत्रियस्तरसा प्राप्तमन्नं यो वै प्रयच्छति ॥ १३.१७४.२० ॥
அந்தணர்களின் சொத்தைத் துன்புறுத்தாமல், நீதியுடன் காத்து, வலிமையால் பெற்ற உணவை க்ஷத்ரியன் தானம் செய்பவனாக இருக்கிறான்.
13.174.21
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यः प्रयतः सुसमाहितः ।
तेनापोहति धर्मात्मन्दुष्कृतं कर्म पाण्डव ॥ १३.१७४.२१ ॥
வேதத்தில் முதிர்ந்த இருபிறப்பாளர்களுக்குத் தன்னடக்கத்துடனும் முழுமையான கவனத்துடனும் தானம் செய்வதால், ஓ தர்மாத்மா பாண்டவனே, அந்தத் தீச்செயல் நீங்கும்.
13.174.22
षड्भागपरिशुद्धं च कृषेर्भागमुपार्जितम् ।
वैश्योऽददद्द्विजातिभ्यः पापेभ्यः परिमुच्यते ॥ १३.१७४.२२ ॥
உழவிலிருந்து ஈட்டப்பட்ட, ஆறில் ஒரு பங்கால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட பங்கை வைசியன் இருபிறப்பாளர்களுக்குக் கொடுத்தால், அவன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.174.23
अवाप्य प्राणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितम् ।
अन्नं दत्त्वा द्विजातिभ्यः शूद्रः पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२३ ॥
உயிர் ஆபத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், கடும் உழைப்பால் நன்கு ஈட்டிய உணவை இருபிறப்பாளர்களுக்குக் கொடுத்து, சூத்திரன் பாவத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகிறான்.
13.174.24
औरसेन बलेनान्नमर्जयित्वाऽविहिंसकः ।
यः प्रयच्छति विप्रेभ्यो न स दुर्गाणि पश्यति ॥ १३.१७४.२४ ॥
தன் சொந்த வலிமையால் உணவை ஈட்டி, அகிம்சையுடையவனாக அந்தணர்களுக்குக் கொடுப்பவன், துன்பங்களைக் காண்பதில்லை.
13.174.25
न्यायेनैवाप्तमन्नं तु नरो हर्षसमन्वितः ।
द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यो दत्त्वा पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२५ ॥
நியாயமாகப் பெற்ற உணவை மகிழ்ச்சியுடன் வேதத்தில் முதிர்ந்த துவிஜர்களுக்குக் கொடுத்தால், மனிதன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.174.26
अन्नमूर्जस्करं लोके दत्त्वोर्जस्वी भवेन्नरः ।
सतां पन्थानमावृत्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१७४.२६ ॥
உலகில் வலிமை தரும் உணவைக் கொடுத்தால் மனிதன் பலமுள்ளவனாகிறான்; நல்லோரின் வழியைப் பின்பற்றி எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.174.27
शूद्रान्नं नैव भोक्तव्यं विप्रैर्धर्मपरायणैः ।
आपद्येव स्वदासानां भोक्तव्यं स्वयमुद्यतैः ॥ १३.१७४.२७ ॥
தர்மத்தில் நிலைத்த பிராமணர்கள் சூத்திரனின் உணவை ஒருபோதும் உண்ணக்கூடாது; ஆபத்துக் காலத்தில் மட்டுமே, தங்கள் சொந்த அடிமைகளின் உணவை முயன்று உண்ணலாம்.
13.174.28
दानवद्भिः कृतः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
ते हि प्राणस्य दातारस्तेभ्यो धर्मः सनातनः ॥ १३.१७४.२८ ॥
தானம் செய்பவர்கள் உருவாக்கிய வழியில் ஞானிகள் செல்கின்றனர்; அவர்களே உயிரைக் கொடுப்பவர்கள்; அவர்களுக்கே நித்திய தர்மம் உண்டு.
13.174.29
सर्वावस्थं मनुष्येण न्यायेनान्नमुपार्जितम् ।
कार्यं पात्रागतं नित्यमन्नं हि परमा गतिः ॥ १३.१७४.२९ ॥
மனிதன் எல்லா நிலைகளிலும் நியாயமாகப் பெற்ற உணவை தகுதியுடன் வந்த விருந்தினருக்கு எப்போதும் கொடுக்க வேண்டும்; ஏனெனில் உணவே பரம கதி.
13.174.30
अन्नस्य हि प्रदानेन नरो रौद्रं न सेवते ।
तस्मादन्नं प्रदातव्यमन्यायपरिवर्जितम् ॥ १३.१७४.३० ॥
உணவைக் கொடுப்பதால் மனிதன் கொடிய செயல்களைச் செய்வதில்லை; ஆகையால் அநியாயமின்றிப் பெற்ற உணவையே கொடுக்க வேண்டும்.
13.174.31
यतेद्ब्राह्मणपूर्वं हि भोक्तुमन्नं गृही सदा ।
अवन्ध्यं दिवसं कुर्यादन्नपानीयदानतः ॥ १३.१७४.३१ ॥
இல்லறத்தான் எப்போதும் அந்தணர்களுக்கு முதலில் உணவளிக்க முயல வேண்டும்; அன்னமும் நீரும் தானம் செய்வதன் மூலம் ஒவ்வொரு நாளையும் பயனற்றதாக்காமல் ஆக்க வேண்டும்.
13.174.32
भोजयित्वा दशशतं नरो वेदविदां नृप ।
न्यायविद्धर्मविदुषामितिहासविदां तथा ॥ १३.१७४.३२ ॥
அரசே, வேதம் அறிந்தவர்கள், நியாயம் அறிந்தவர்கள், தர்மம் அறிந்த அறிஞர்கள், இதிகாசம் அறிந்தவர்கள் ஆகிய ஆயிரம் பேருக்கு உணவளித்த மனிதன்…
13.174.33
न याति नरकं घोरं संसारांश्च न सेवते ।
सर्वकामसमायुक्तः प्रेत्य चाप्यश्नुते सुखम् ॥ १३.१७४.३३ ॥
அவன் கொடிய நரகத்திற்குப் போவதில்லை, உலகப் பிறவிச் சுழல்களுக்கும் உட்படுவதில்லை; எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறியவனாகி, இறந்த பின்னும் இன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.
13.174.34
एवं सुखसमायुक्तो रमते विगतज्वरः ।
रूपवान्कीर्तिमांश्चैव धनवांश्चोपपद्यते ॥ १३.१७४.३४ ॥
இவ்வாறு இன்பத்தோடு கூடியவன் துன்ப ஜ்வரம் நீங்கி மகிழ்கிறான்; அழகும் புகழும் செல்வமும் உடையவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.174.35
एतत्ते सर्वमाख्यातमन्नदानफलं महूत् ।
मूलमेतत्तु धर्माणां प्रदानानां च भारत ॥ १३.१७४.३५ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அன்னதானத்தின் மகத்தான பலன் இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இதுவே தர்மங்களுக்கும் தானங்களுக்கும் வேராகும்.