മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.179.1
अकामाश्च सकामाश्च ये हताः स्म महामृधे ।
कां योनिं प्रतिपन्नास्ते तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१७९.१ ॥
മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇഷ്ടമില്ലാതെയോ ഇഷ്ടത്തോടെയോ മരിച്ചവർ ഏത് യോനിയെ പ്രാപിച്ചു? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
13.179.2
दुःखं प्राणपरित्यागः पुरुषाणां महामृधे ।
जानामि चाहं धर्मज्ञ प्राणत्यागं सुदुष्करम् ॥ १३.१७९.२ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, മഹായുദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യർ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നത് ദുഃഖകരമാണ്; പ്രാണത്യാഗം അതിദുഷ്കരമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.
13.179.3
समृद्दे वाऽसमृद्धे वा शुभे वा यदि वाऽशुभे ।
संसारेऽस्मिन्सदाजाताः प्राणिनोऽभिरताःकथम्
कारणं तत्र मे ब्रूहि सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः ॥ १३.१७९.३ ॥
സമൃദ്ധിയിലോ ദാരിദ്ര്യത്തിലോ, ശുഭത്തിലോ അശുഭത്തിലോ, ഈ സംസാരത്തിൽ എപ്പോഴും ജനിച്ച ജീവികൾ അതിൽ എങ്ങനെ രമിക്കുന്നു? അതിന്റെ കാരണം എന്നോട് പറയൂ; നീ സർവ്വജ്ഞനാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
13.179.4
समृद्धे वाऽसमृद्धे वा शुभे वा यदि वाऽशुभे ।
संसारेऽस्मिन्समे जाताः प्राणिनः पृथिवीपते ॥ १३.१७९.४ ॥
സമൃദ്ധിയിലോ ദാരിദ്ര്യത്തിലോ, ശുഭത്തിലോ അശുഭത്തിലോ, ഈ സംസാരത്തിൽ ജീവികൾ സമമായി ജനിച്ചു, ഭൂപതേ.
13.179.5
निरता येन भावेन तत्र मे शृणु कारणम् ।
सम्यक्चायमनुप्रश्नस्त्वयोक्तस्तु युधिष्ठिर ॥ १३.१७९.५ ॥
ഏത് ഭാവത്താൽ അവ രമിക്കുന്നുവോ, അതിന്റെ കാരണം എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക. യുധിഷ്ഠിരാ, നീ ഈ ചോദ്യം ശരിയായി തന്നെ ചോദിച്ചു.
13.179.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि पुरावृत्तमिदं नृप ।
द्वैपायनस्य संवादं कीटस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१७९.६ ॥
ഇവിടെ നിനക്ക് ഈ പുരാതന കഥ ഞാൻ പറയാം, രാജാവേ യുധിഷ്ഠിരാ: ദ്വൈപായനന്റെയും ഒരു കീടത്തിന്റെയും സംവാദമാണിത്.
13.179.7
ब्रह्मिभूतश्चरन्विप्रः कृष्णद्वैपायनः पुरा ।
ददर्श कीटं धावन्तं शीघ्रं शकटवर्त्मनि ॥ १३.१७९.७ ॥
ബ്രഹ്മഭൂതനായി സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വിപ്രനായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) പണ്ട് ശകടപാതയിൽ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ഒരു കീടത്തെ കണ്ടു.
13.179.8
गतिज्ञः सर्वभूतानां रुतज्ञश्च शरीरिणाम् ।
सर्वज्ञस्त्वरितं दृष्ट्वा कीटं वचनमब्रवीत् ॥ १३.१७९.८ ॥
സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ഗതി അറിയുന്നവനും ശരീരികളുടെ ശബ്ദം അറിയുന്നവനുമായ സർവ്വജ്ഞൻ ആ കീടം വേഗത്തിൽ ഓടുന്നത് കണ്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
13.179.9
कीट संत्रस्तरूपोऽसि त्वरितश्चैव लक्ष्यसे ।
क्व च वासस्तदाचक्ष्व कुतस्ते भयमागतम् ॥ १३.१७९.९ ॥
ഹേ കീടമേ, നീ ഭയന്ന രൂപത്തോടെയും തിടുക്കത്തോടെയും കാണപ്പെടുന്നു. നിന്റെ വാസസ്ഥലം എവിടെ എന്ന് പറയൂ; നിനക്ക് ഭയം എവിടെനിന്ന് വന്നു?
13.179.10
शकटव्रजस्य महतो घोषं श्रुत्वा भयं मम ।
आगतं वै महाबुद्धे स्वन एष हि दारुणः ॥ १३.१७९.१० ॥
ഹേ മഹാബുദ്ധിമാനേ! വലിയ വണ്ടിക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഘോഷം കേട്ട് എനിക്ക് ഭയം വന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ശബ്ദം ശരിക്കും ഭയങ്കരമാണ്.
13.179.11
श्रूयते तु स मा हन्यादिति ह्यस्मादपक्रमे ।
श्वसतां च शृणोम्येनं गोवृषाणां प्रतोद्यताम् ॥ १३.१७९.११ ॥
"അത് എന്നെ കൊല്ലും" എന്ന് കേൾക്കുന്നു; അതിനാൽ അതിൽനിന്ന് ഞാൻ അകന്നു പോകുന്നു. ശ്വസിക്കുന്ന കാളകളുടെയും ചാട്ടവാർ ഏന്തുന്നവരുടെയും ശബ്ദം ഞാൻ കേൾക്കുന്നു.
13.179.12
वहतां सुमहाभारं सन्निकर्षे स्वनं प्रभो ।
नृणां च संवाहयतां श्रूयन्ते विविधाः स्वनाः ॥ १३.१७९.१२ ॥
ഹേ പ്രഭോ! വലിയ ഭാരം വഹിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളുടെയും അവയെ തെളിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെയും പല ശബ്ദങ്ങൾ അടുത്തുനിന്ന് കേൾക്കുന്നു.
13.179.13
वोढुमस्मद्विधेनैव न शक्यः कीटयोनिना ।
तस्मादतिक्रमाम्येष भयादस्मात्सुदारुणात् ॥ १३.१७९.१३ ॥
നമ്മെപ്പോലെയുള്ള കീടയോനിയിൽ ജനിച്ചവന് ഈ ഭാരം വഹിക്കുക സാധ്യമല്ല. അതിനാൽ ഈ അതിഭയങ്കരമായ ഭയത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ കടന്നുപോകുന്നു.
13.179.14
दुःखं हि मृत्युर्भूतानां जीवितं च सुदुर्लभम् ।
अतो भीतः पलायामि गच्छेयं नापदं यथा ॥ १३.१७९.१४ ॥
ജീവികൾക്ക് മരണം ദുഃഖമാണ്; ജീവിതവും അതിദുർലഭമാണ്. അതിനാൽ ഭയന്ന് ഞാൻ ഓടുന്നു, ആപത്തിൽ പെടാതിരിക്കാൻ.
13.179.15
इत्युक्तः स तु सं प्राह कुतः कीट सुखं तव ।
मरणं ते सुखं मन्ये तिर्यग्योनौ हि वर्तसे ॥ १३.१७९.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടവൻ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു: "കീടമേ, നിനക്ക് സുഖം എവിടെ? തിര്യക്-യോനിയിലാണല്ലോ നീ, അതിനാൽ മരണമാണ് നിനക്ക് സുഖമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു."
13.179.16
शब्दं स्पर्शं रसं गन्धं भोगांश्चोच्चावचान्बहून् ।
नाभिजानासि कीट त्वं श्रेयो मरणमेव ते ॥ १३.१७९.१६ ॥
കീടമേ, ശബ്ദം, സ്പർശം, രസം, ഗന്ധം, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ പല ഭോഗങ്ങളും നീ അറിയുന്നില്ല. നിനക്ക് മരണമാണ് ശ്രേയസ്.
13.179.17
सर्वत्र निरतो जीव इहापि च सुखं मम ।
चेतयामि महाप्राज्ञ तस्मादिच्छामि जीवितुम् ॥ १३.१७९.१७ ॥
എല്ലായിടത്തും രമിക്കുന്ന ജീവൻ ഞാൻ, ഇവിടെയും എനിക്ക് സുഖം അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ, അതിനാൽ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.179.18
इहापि विषयः सर्वो यथादेहं प्रवर्तितः ।
मनुष्यास्तिर्यगाश्चैव पृथग्भोगा विशेषतः ॥ १३.१७९.१८ ॥
ഇവിടെയും എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ശരീരത്തിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും, വേറിട്ട ഭോഗങ്ങളോടെ, വിശേഷിച്ചും അങ്ങനെതന്നെ.
13.179.19
अहमासं मनुष्यो वै शूद्रो बहुधनः प्रभो ।
अब्रह्मण्यो नृशंसश्च कदर्यो बुद्धिजीवनः ॥ १३.१७९.१९ ॥
ഞാൻ മനുഷ്യനായിരുന്നു, ശൂദ്രനായിരുന്നു, പ്രഭോ, വളരെ ധനവാനായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണവിരോധിയും ക്രൂരനും പിശുക്കനും ബുദ്ധികൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
13.179.20
वाक्श्लक्ष्णो ह्यकृतप्रज्ञो द्वेष्टा विश्वस्य कर्मणः ।
मिथोगुप्तनिधिर्नित्यं परस्वहरणे रतः ॥ १३.१७९.२० ॥
മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവനായിരുന്നു, പക്ഷേ യഥാർത്ഥ പ്രജ്ഞയില്ലാത്തവനായിരുന്നു, ലോകകർമ്മത്തെ വെറുക്കുന്നവനായിരുന്നു, എപ്പോഴും സമ്പത്ത് ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കുന്നവനായിരുന്നു, പരസ്വാപഹരണത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
13.179.21
भृत्यातिथिजनश्चापि गृहेऽपर्यशितो मया ।
मात्सर्यात्स्वादुकामेन नृशंसेन बुभुक्षता ॥ १३.१७९.२१ ॥
വീട്ടിൽ ഭൃത്യർക്കും അതിഥികൾക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഭക്ഷണം നൽകിയില്ല. അസൂയകൊണ്ടും രുചികരമായ ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ചും ക്രൂരനായും വിശപ്പുള്ളവനായും.
13.179.22
देवार्थं पितृयज्ञार्थं न च श्राद्धं कृतं मया ।
न दत्तमन्नकामेषु दत्तमन्नं लुनामि च ॥ १३.१७९.२२ ॥
ദേവന്മാർക്കും പിതൃയജ്ഞത്തിനും ഞാൻ ശ്രാദ്ധം ചെയ്തില്ല. ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ചവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയില്ല; നൽകിയ ഭക്ഷണവും ഞാൻ പിടിച്ചുപറിച്ചു.
13.179.23
गुप्तं शरणमाश्रित्य भयेषु शरणागतान् ।
त्यक्त्वाऽकस्मान्निशायां च न दत्तमभयं मया ॥ १३.१७९.२३ ॥
ഭയങ്ങളിൽ സുരക്ഷിതമായ ശരണം തേടി വന്നവരെ രാത്രിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചു; ഞാൻ അഭയം നൽകിയില്ല.
13.179.24
धनं धान्यं प्रियान्दारान्यानं वासस्तथाऽद्भुतम् ।
श्रियं दृष्ट्वा मनुष्याणामसूयामि निरर्थकम् ॥ १३.१७९.२४ ॥
ധനം, ധാന്യം, പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യമാർ, വാഹനങ്ങൾ, വസ്ത്രം, അത്ഭുതകരമായ ഐശ്വര്യം — മനുഷ്യരുടെ ഇത്തരം ശ്രീ കണ്ട് ഞാൻ വെറുതെ അസൂയപ്പെട്ടു.
13.179.25
ईर्ष्युः परसुखं दृष्ट्वा अन्यस्य न बुभूषकः ।
त्रिवर्गहन्ता चान्येषामात्मकामानुवर्तकः ॥ १३.१७९.२५ ॥
മറ്റുള്ളവരുടെ സുഖം കണ്ട് അസൂയപ്പെടുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ആകാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തവൻ, ത്രിവർഗ്ഗത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരിൽ തന്റെ സ്വന്തം ആഗ്രഹത്തെ മാത്രം പിന്തുടരുന്നവൻ.
13.179.26
नृशंसगुणभूयिष्ठं पुरा कर्म कृतं मया ।
स्मृत्वा तदनुतप्येऽहं हित्वा प्रियमिवात्मजम् ॥ १३.१७९.२६ ॥
മുമ്പ് ഞാൻ ചെയ്ത ക്രൂരഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ കർമ്മം ഓർത്ത് ഞാൻ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ട മകനെ ഉപേക്ഷിച്ചവനെപ്പോലെ.
13.179.27
शुभानां नाभिजानामि कृतानां कर्मणां फलम् ।
माता च पूजिता वृद्धा ब्राह्मणश्चार्चितो मया ॥ १३.१७९.२७ ॥
ശുഭകർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; വൃദ്ധയായ മാതാവിനെ ഞാൻ ആദരിച്ചു, ബ്രാഹ്മണനെ ഞാൻ പൂജിച്ചു.
13.179.28
सकृज्जातिगुणोपेतः सङ्गत्या गृहमागतः ।
अतिथिः पूजितो ब्रह्मंस्तेन मां नाजहात्स्मृतिः ॥ १३.१७९.२८ ॥
ഒരിക്കൽ ജന്മഗുണങ്ങളോടു കൂടിയ ഒരു അതിഥി യാദൃശ്ചികമായി എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു; ബ്രാഹ്മണാ, അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചതിനാൽ എന്റെ സ്മൃതി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
13.179.29
कर्मणामेव चैवाहं सुखाशामिव लक्षये ।
तच्छ्रोतुमहमिच्छामि त्वत्तः श्रेयस्तपोधन ॥ १३.१७९.२९ ॥
കർമ്മങ്ങളിൽ തന്നെ ഞാൻ സുഖാശയെ കാണുന്നു; തപോധനാ, ശ്രേയസ്കരമായത് നിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.