Mahābhārata · Adhyāya 13.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.18.1
सर्वे वेदाः सर्ववेद्याः सशास्त्राः ।
सर्वे यज्ञाः सर्व इत्यश्च कृष्णः।
विदुः कृष्णं ब्राह्मणास्तत्वतो ये ।
तेषां राजन्सर्वयज्ञः समाप्तः ॥ १३.१८.१ ॥
Alle Veden, alles, was zu erkennen ist, samt den Lehrbüchern; alle Opfer, und das Wort »alles« selbst – das ist Kṛṣṇa. O König, für die Brahmanen, die Kṛṣṇa wahrhaft kennen, ist das Allopfer vollendet.
13.18.2
ज्ञेयो योगी ब्राह्मणैर्वेदतत्वै-
रारण्यकैः सैष कृष्णः प्रभुत्वात्।
सर्वान्यज्ञान्ब्राह्मणान्ब्रह्म चैव ।
व्याप्यातिष्ठद्देवदेवस्त्रिलोके ॥ १३.१८.२ ॥
Dieser Yogin Kṛṣṇa ist von den Brahmanen, die das Wesen der Veden kennen, und den Āraṇyaka-Gelehrten zu erkennen, wegen seiner Herrschaft. Alle Opfer, die Brahmanen und Brahman selbst durchdringend, steht der Gott der Götter in den drei Welten.
13.18.3
स एष देवः शक्रमीशं यजानं ।
प्रीत्या प्राह क्रतुयष्टारमग्र्यम्
न मा शक्रो वेदवेदार्थतत्वा-
द्भक्तो भक्त्या शुद्धभावप्रधानः ॥ १३.१८.३ ॥
Jener Gott sprach liebevoll zu Indra, dem Herrn, der ihn verehrte, dem Vornehmsten der Opferer: »Indra erkennt mich nicht durch die Wahrheit der Veden und die Wahrheit ihres Sinnes; der Verehrer, vor allem von reiner Gesinnung, erkennt mich durch Hingabe.«
13.18.4
मा जानन्ते ब्रह्मशीर्षं वरिष्ठं ।
विश्वे विश्वं ब्रह्मयोनिं ह्ययोनिम्।
सर्वत्राहं शाश्वतः शाश्वतेशः ।
कृत्स्नो वेदोऽग्निर्निर्गुणोऽनन्ततेजाः ॥ १३.१८.४ ॥
Sie erkennen mich nicht als das höchste Haupt des Brahman, das Weltall, den Schoß des Brahman und den Schoßlosen. Überall bin ich ewig, der Herr der Ewigen; ich bin der ganze Veda, das Feuer, das Eigenschaftslose von unendlichem Glanz.
13.18.5
सर्वे देवा वासुदेवं यजन्ते ।
ततो बुद्ध्या मार्गमाणास्तनूनाम्।
सर्वान्कामान्प्राप्नुवन्ते विशालां-
स्त्रैलोक्येऽस्मिन्कृष्णनामाभिधानात् ॥ १३.१८.५ ॥
Alle Götter verehren Vāsudeva. Dann, mit dem Verstand den Weg der Leiber suchend, erlangen sie in diesen drei Welten durch die Nennung des Namens Kṛṣṇa alle weiten Wünsche.
13.18.6
कृष्णो यज्ञैरिज्यते यायजूकैः ।
कृष्णो वीर्यैरिज्यते विक्रमद्भिः।
कृष्णो वाक्यैरिज्यते सम्मृशानैः ।
कृष्णो मुक्तैरिज्यते वीतमोहैः ॥ १३.१८.६ ॥
Kṛṣṇa wird durch Opfer von den Opfernden verehrt. Kṛṣṇa wird durch die Heldentaten der Tapferen verehrt. Kṛṣṇa wird durch die Worte der Nachdenkenden verehrt. Kṛṣṇa wird von den Befreiten verehrt, den von Verblendung Freien.
13.18.7
विद्यावन्तः सोमपा ये विपापा ।
इष्ट्वा यज्ञेर्गोचरं प्रार्थयन्ते।
सर्वं क्रान्तं देवलोकं विशाल-
मन्ते गत्वा मुक्तिलोकं भजन्ति ॥ १३.१८.७ ॥
Die gelehrten Somatrinker, die sündlos sind, begehren nach dem Opfer das Reich. Nachdem sie die ganze weite Götterwelt durchschritten haben, gelangen sie schließlich in die Welt der Befreiung und erlangen sie.
13.18.8
एवं सर्वे त्वाश्रमाः सुव्रता ये ।
मां जानन्तो यान्ति लोकानदीनान्।
ये ध्यानदीक्षामुद्वहन्तो विपापा ।
ज्योतिर्भूत्वा देवलोकं भजन्ति ॥ १३.१८.८ ॥
So gehen alle Lebensstufen, die gute Gelübde halten, mich erkennend, in unverminderte Welten ein. Die, welche die Weihe der Meditation tragen und sündlos sind, werden zu Licht und erlangen die Welt der Götter.
13.18.9
पूज्यन्ते मां पूजयन्तः प्रहृष्टा ।
मां जानन्तः श्रद्धया वासुदेवम्।
भक्त्या तुष्टोऽहं तस्य सत्त्वं प्रयच्छे ।
सत्वस्पृष्टो वीतमोहोऽयमेति ॥ १३.१८.९ ॥
Wer mich verehrt, wird freudig verehrt. Denen, die mich als Vāsudeva mit Vertrauen erkennen, gewähre ich, durch Hingabe erfreut, die Sattva. Von der Sattva berührt und frei von Verblendung, geht dieser hin.
13.18.10
ज्योतींषि शुक्तानि च यानि लोके ।
त्रयो लोका लोकपालास्त्रयश्च।
त्रयोऽग्नयश्चाहुतयश्च पञ्च ।
सर्वे देवा देवकीपुत्र एव ॥ १३.१८.१० ॥
Alle hellen Lichter der Welt, die drei Welten, die drei Weltenhüter, die drei Feuer und die fünf Opfergaben – alle diese Götter sind wahrhaftig der Sohn Devakīs.
13.18.11
व्यासस्यैतद्वचः श्रुत्वा मद्रराजः सहर्षिभिः ।
व्यासं कृष्णं च विधिवत्प्रीतात्मा प्रत्यपूजयत् ॥ १३.१८.११ ॥
Als der König der Madras diese Rede Vyāsas gehört hatte, ehrte er zusammen mit den Weisen, mit erfreutem Herzen, Vyāsa und Kṛṣṇa in gebührender Weise im Gegenzug.
13.18.12
कविः प्रयातस्तु महर्षिपुत्रो ।
द्वैपायनस्तद्वचनं निशम्य।
जगाम पृथ्वीं शिरसा महात्मा ।
नमश्च कृष्णाय चकार भीष्मः ॥ १३.१८.१२ ॥
Jener Weise, der Sohn des großen Sehers Dvaipāyana, ging, nachdem er diese Worte gehört hatte; der Großmütige neigte das Haupt zur Erde; und Bhīṣma erwies Kṛṣṇa seine Ehrerbietung.