Mahābhārata · Adhyāya 13.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.183.1
एवमुक्तः प्रत्युवाच मैत्रेयः कर्मपूर्वकः ।
अत्यन्तं श्रीमति कुले जातः प्राज्ञो बहुश्रुतः ॥ १३.१८३.१ ॥
Así interpelado, respondió Maitreya, el que procede primero con los ritos; nacido en una familia muy próspera, sabio y muy instruido.
13.183.2
असंशयं महाप्राज्ञ यथैवात्थ तथैव तत् ।
अनुज्ञातश्च भवता किञ्चिद्ब्रूयामहं विभो ॥ १३.१८३.२ ॥
Sin duda, oh gran sabio, es tal como lo has dicho. Con tu permiso, diré algo, oh señor.
13.183.3
यद्यदिच्छसि मैत्रेय यावद्यावद्यथायथा ।
ब्रूहि तत्वं महाप्राज्ञ शुश्रुषे वचनं तव ॥ १३.१८३.३ ॥
Lo que desees, oh Maitreya, cuanto y como desees, habla esa verdad, oh gran sabio; deseo escuchar tus palabras.
13.183.4
निर्दोषं निर्मलं चैव वचनं सत्यसंहितम् ।
विद्यातपोभ्यां हि भवान्भावितात्मा न संशयः ॥ १३.१८३.४ ॥
Tu palabra es intachable, pura y ligada a la verdad. Por el saber y la austeridad eres un alma cultivada; no hay duda.
13.183.5
भवतो भावितात्मत्वाल्लाभोऽयं सुमहान्मम ।
भूयो बुद्ध्याऽनुपश्यामि सुसमृद्धतपा इव ॥ १३.१८३.५ ॥
Porque eres un alma cultivada, esta es una gran ganancia para mí; con mi intelecto vuelvo a percibirte como alguien de austeridad muy acumulada.
13.183.6
अपि मे दर्शनादेव भवतोऽभ्युदयो महान् ।
मन्ये भवत्प्रसादोऽयं बुद्धिकर्मस्वभावतः ॥ १३.१८३.६ ॥
Solo con verte me llega una gran prosperidad; creo que esta es tu gracia, por la naturaleza del intelecto y de la acción.
13.183.7
तपः श्रुतं च योनिश्चाप्येतद्ब्राह्मण्यकारणम् ।
त्रिभिर्गुणैः समुदितः स्नातो भवति वै द्विजः ॥ १३.१८३.७ ॥
La austeridad, el saber y el nacimiento: estas son la causa de la condición de brahmán. Dotado de tres cualidades, el dvija se convierte en snātaka.
13.183.8
अस्मिंस्तृप्ते च तृप्यन्ति पितरो दैवतानि च ।
न हि श्रुतवतां किञ्चिदधिकं ब्राह्मणादृते ॥ १३.१८३.८ ॥
Cuando él queda satisfecho, también se satisfacen los antepasados y los dioses. Para los versados no hay nada superior al brahmán.
13.183.9
असंस्कारात्क्षत्रवैश्यौ नश्येते ब्राह्मणादृते ।
शूद्रो नश्यत्यशुश्रूषुराश्रमाणां यथार्हतः ॥ १३.१८३.९ ॥
Sin el brahmán, por falta de ritos, perecen el kṣatriya y el vaiśya; y el śūdra que no sirve a las etapas de la vida como corresponde también perece.
13.183.10
अन्धं स्यात्तम एवेदं न प्रज्ञायेत किञ्चन ।
चातुर्वर्ण्यं न वर्तेत धर्माधर्मावृतानृते ॥ १३.१८३.१० ॥
Esto se volvería oscuridad ciega y nada sería conocido. Con el dharma y el adharma, la verdad y la falsedad ocultos, el orden cuádruple de los varṇas no perduraría.
13.183.11
यथाहि सुकृते क्षेत्रे फलं विन्दति मानवः ।
एवं दत्त्वा श्रुतवते फलं दाता समश्नुते ॥ १३.१८३.११ ॥
Igual que el hombre obtiene fruto de un campo bien preparado, así el donante que da a quien ha estudiado obtiene el fruto.
13.183.12
ब्राह्मणश्चेन्न विन्देत श्रुतवृत्तोपसंहितः ।
प्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद्धनिनां धनम् ॥ १३.१८३.१२ ॥
Si no se encuentra un brahmán dotado de saber y conducta, no habrá receptor del don, y la riqueza de los ricos será en vano.
13.183.13
अन्नं ह्यविद्वान्हन्त्येवमविद्वांसं च हन्ति तत् ।
तच्चान्यं हन्ति यच्चान्यत्स भुक्त्वा हन्यतेऽबुधः ॥ १३.१८३.१३ ॥
El hombre ignorante que come el alimento queda destruido de esta manera, y ese alimento destruye al ignorante. Destruye a otro, y a cualquier otra cosa; habiendo comido, el necio es destruido.
13.183.14
प्राहुर्ह्यन्नमदन्विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
स चान्नाज्जायते तस्मात्सूक्ष्म एष व्यतिक्रमः ॥ १३.१८३.१४ ॥
Dicen que el hombre sabio que come es engendrado de nuevo por el Señor; nace del alimento. Por eso esta transgresión es sutil.
13.183.15
ब्राह्मं ह्यनुपयोगी यो ददंश्चान्नमसंशयम् ।
यस्तारयति वै विद्वान्पितॄन्देवान्सदाऽमृतान् ॥ १३.१८३.१५ ॥
Quien, aunque no sea útil para el deber brahmánico, sin duda da alimento; y el sabio que siempre salva a los antepasados y a los dioses inmortales.
13.183.16
यदेव ददतः पुण्यं तदेव प्रतिगृह्णतः ।
न ह्येकचक्रं वर्तेत इत्येवमृषयो विदुः ॥ १३.१८३.१६ ॥
El mérito que tiene el que da, ese mismo tiene el que recibe. Un carro no avanza con una sola rueda; así lo saben los sabios.
13.183.17
यत्र वै ब्राह्मणाः सन्ति श्रुतवृत्तोपसंहिताः ।
तत्र दानफलं पुण्यमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १३.१८३.१७ ॥
Donde hay brahmanes dotados de saber y de conducta, allí se obtiene el fruto de la dádiva y el mérito, aquí y en el más allá.
13.183.18
ये योनिशुद्धाः सततं तपस्यभिरता भृशम् ।
दानाध्ययनसम्पन्नास्ते वै पूज्यतमाः सदा ॥ १३.१८३.१८ ॥
Aquellos que son puros por nacimiento, constantemente y con gran devoción a la austeridad, y dotados de dádiva y estudio, esos son siempre los más dignos de honor.
13.183.19
तैर्हि सद्भिः कृतः पन्था देवयानो न मुह्यते ।
ते हि स्वर्गस्य नेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ॥ १३.१८३.१९ ॥
El sendero de los dioses, trazado por aquellos virtuosos, no extravía. Ellos son los guías hacia el cielo, los eternos portadores del sacrificio.