Mahābhārata · Adhyāya 13.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.183.1
एवमुक्तः प्रत्युवाच मैत्रेयः कर्मपूर्वकः ।
अत्यन्तं श्रीमति कुले जातः प्राज्ञो बहुश्रुतः ॥ १३.१८३.१ ॥
Assim interpelado, respondeu Maitreya, aquele que age primeiro com os ritos; nascido em uma família muito próspera, sábio e muito erudito.
13.183.2
असंशयं महाप्राज्ञ यथैवात्थ तथैव तत् ।
अनुज्ञातश्च भवता किञ्चिद्ब्रूयामहं विभो ॥ १३.१८३.२ ॥
Sem dúvida, ó grande sábio, é exatamente como disseste. Tendo a tua permissão, direi algo, ó senhor.
13.183.3
यद्यदिच्छसि मैत्रेय यावद्यावद्यथायथा ।
ब्रूहि तत्वं महाप्राज्ञ शुश्रुषे वचनं तव ॥ १३.१८३.३ ॥
O que desejares, ó Maitreya, tanto quanto e da maneira que quiseres, fala essa verdade, ó grande sábio; desejo ouvir tuas palavras.
13.183.4
निर्दोषं निर्मलं चैव वचनं सत्यसंहितम् ।
विद्यातपोभ्यां हि भवान्भावितात्मा न संशयः ॥ १३.१८३.४ ॥
Tua palavra é sem falhas, pura e ligada à verdade. Pelo saber e pela austeridade és um espírito cultivado; não há dúvida.
13.183.5
भवतो भावितात्मत्वाल्लाभोऽयं सुमहान्मम ।
भूयो बुद्ध्याऽनुपश्यामि सुसमृद्धतपा इव ॥ १३.१८३.५ ॥
Por seres um espírito cultivado, este é um grande ganho para mim; com o intelecto vejo-te de novo como alguém de austeridade muito acumulada.
13.183.6
अपि मे दर्शनादेव भवतोऽभ्युदयो महान् ।
मन्ये भवत्प्रसादोऽयं बुद्धिकर्मस्वभावतः ॥ १३.१८३.६ ॥
Só de te ver me vem uma grande prosperidade; penso que isto é a tua graça, pela natureza do intelecto e da ação.
13.183.7
तपः श्रुतं च योनिश्चाप्येतद्ब्राह्मण्यकारणम् ।
त्रिभिर्गुणैः समुदितः स्नातो भवति वै द्विजः ॥ १३.१८३.७ ॥
A austeridade, o saber e o nascimento são a causa da condição de brâmane. Dotado de três qualidades, o dvija torna-se snātaka.
13.183.8
अस्मिंस्तृप्ते च तृप्यन्ति पितरो दैवतानि च ।
न हि श्रुतवतां किञ्चिदधिकं ब्राह्मणादृते ॥ १३.१८३.८ ॥
Quando ele é satisfeito, também os antepassados e os deuses se satisfazem. Para os versados, não há nada superior ao brâmane.
13.183.9
असंस्कारात्क्षत्रवैश्यौ नश्येते ब्राह्मणादृते ।
शूद्रो नश्यत्यशुश्रूषुराश्रमाणां यथार्हतः ॥ १३.१८३.९ ॥
Sem o brâmane, por falta dos ritos, perecem o kṣatriya e o vaiśya; e o śūdra que não serve devidamente aos estágios da vida também perece.
13.183.10
अन्धं स्यात्तम एवेदं न प्रज्ञायेत किञ्चन ।
चातुर्वर्ण्यं न वर्तेत धर्माधर्मावृतानृते ॥ १३.१८३.१० ॥
Isto se tornaria trevas cegas, e nada seria conhecido. Com o dharma e o adharma, a verdade e a falsidade encobertos, a ordem quádrupla dos varṇas não perduraria.
13.183.11
यथाहि सुकृते क्षेत्रे फलं विन्दति मानवः ।
एवं दत्त्वा श्रुतवते फलं दाता समश्नुते ॥ १३.१८३.११ ॥
Assim como o homem obtém fruto de um campo bem preparado, assim o doador que dá a quem aprendeu obtém o fruto.
13.183.12
ब्राह्मणश्चेन्न विन्देत श्रुतवृत्तोपसंहितः ।
प्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद्धनिनां धनम् ॥ १३.१८३.१२ ॥
Se não se encontrar um brâmane dotado de saber e conduta, não haverá receptor do dom, e a riqueza dos ricos será em vão.
13.183.13
अन्नं ह्यविद्वान्हन्त्येवमविद्वांसं च हन्ति तत् ।
तच्चान्यं हन्ति यच्चान्यत्स भुक्त्वा हन्यतेऽबुधः ॥ १३.१८३.१३ ॥
O homem ignorante que come o alimento é destruído dessa maneira, e esse alimento destrói o ignorante. Destrói outro, e qualquer outra coisa; tendo comido, o tolo é destruído.
13.183.14
प्राहुर्ह्यन्नमदन्विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
स चान्नाज्जायते तस्मात्सूक्ष्म एष व्यतिक्रमः ॥ १३.१८३.१४ ॥
Dizem que o sábio que come é gerado de novo pelo Senhor; nasce do alimento. Por isso esta transgressão é sutil.
13.183.15
ब्राह्मं ह्यनुपयोगी यो ददंश्चान्नमसंशयम् ।
यस्तारयति वै विद्वान्पितॄन्देवान्सदाऽमृतान् ॥ १३.१८३.१५ ॥
Quem, embora não útil para o dever brâmane, sem dúvida dá alimento; e o sábio que sempre salva os antepassados e os deuses imortais.
13.183.16
यदेव ददतः पुण्यं तदेव प्रतिगृह्णतः ।
न ह्येकचक्रं वर्तेत इत्येवमृषयो विदुः ॥ १३.१८३.१६ ॥
O mérito que pertence ao doador pertence igualmente ao receptor. Uma carruagem não avança sobre uma só roda; assim sabem os sábios.
13.183.17
यत्र वै ब्राह्मणाः सन्ति श्रुतवृत्तोपसंहिताः ।
तत्र दानफलं पुण्यमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १३.१८३.१७ ॥
Onde há brâmanes dotados de saber e conduta, ali se obtém o fruto da doação e o mérito, aqui e no além.
13.183.18
ये योनिशुद्धाः सततं तपस्यभिरता भृशम् ।
दानाध्ययनसम्पन्नास्ते वै पूज्यतमाः सदा ॥ १३.१८३.१८ ॥
Aqueles que são puros de nascença, constante e intensamente dedicados à austeridade, e dotados de doação e estudo — esses são sempre os mais dignos de honra.
13.183.19
तैर्हि सद्भिः कृतः पन्था देवयानो न मुह्यते ।
ते हि स्वर्गस्य नेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ॥ १३.१८३.१९ ॥
O caminho dos deuses, traçado por aqueles virtuosos, não desorienta. São eles os guias ao céu, os eternos portadores do sacrifício.