Mahābhārata · Adhyāya 13.183
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.183.1
एवमुक्तः प्रत्युवाच मैत्रेयः कर्मपूर्वकः ।
अत्यन्तं श्रीमति कुले जातः प्राज्ञो बहुश्रुतः ॥ १३.१८३.१ ॥
So angesprochen antwortete Maitreya, der zuerst den Ritus vollzieht; in einer überaus wohlhabenden Familie geboren, weise und sehr gelehrt.
13.183.2
असंशयं महाप्राज्ञ यथैवात्थ तथैव तत् ।
अनुज्ञातश्च भवता किञ्चिद्ब्रूयामहं विभो ॥ १३.१८३.२ ॥
Ohne Zweifel, o Großweiser, es ist genau so, wie du gesagt hast. Mit deiner Erlaubnis werde ich etwas sprechen, o Herr.
13.183.3
यद्यदिच्छसि मैत्रेय यावद्यावद्यथायथा ।
ब्रूहि तत्वं महाप्राज्ञ शुश्रुषे वचनं तव ॥ १३.१८३.३ ॥
Was immer du wünschst, o Maitreya, so viel und so, wie es dir gefällt, sprich jene Wahrheit, o Großweiser; ich wünsche deine Worte zu hören.
13.183.4
निर्दोषं निर्मलं चैव वचनं सत्यसंहितम् ।
विद्यातपोभ्यां हि भवान्भावितात्मा न संशयः ॥ १३.१८३.४ ॥
Deine Rede ist fehlerlos, rein und an die Wahrheit gebunden. Durch Wissen und Askese bist du ein geläuterter Geist; kein Zweifel.
13.183.5
भवतो भावितात्मत्वाल्लाभोऽयं सुमहान्मम ।
भूयो बुद्ध्याऽनुपश्यामि सुसमृद्धतपा इव ॥ १३.१८३.५ ॥
Dass du ein geläuterter Geist bist, ist für mich ein sehr großer Gewinn; mit dem Verstand sehe ich dich wiederum als einen von reich angehäufter Askese.
13.183.6
अपि मे दर्शनादेव भवतोऽभ्युदयो महान् ।
मन्ये भवत्प्रसादोऽयं बुद्धिकर्मस्वभावतः ॥ १३.१८३.६ ॥
Schon allein durch deinen Anblick kommt mir großes Gedeihen; ich halte dies für deine Gnade, durch die Natur von Verstand und Handeln.
13.183.7
तपः श्रुतं च योनिश्चाप्येतद्ब्राह्मण्यकारणम् ।
त्रिभिर्गुणैः समुदितः स्नातो भवति वै द्विजः ॥ १३.१८३.७ ॥
Askese, Wissen und Geburt — dies ist die Ursache des Brahmanentums. Mit drei Eigenschaften ausgestattet, wird der Zweimalgeborene zum Snātaka.
13.183.8
अस्मिंस्तृप्ते च तृप्यन्ति पितरो दैवतानि च ।
न हि श्रुतवतां किञ्चिदधिकं ब्राह्मणादृते ॥ १३.१८३.८ ॥
Wenn dieser zufriedengestellt ist, sind auch die Ahnen und Götter zufrieden. Für die Gelehrten gibt es nichts Höheres als den Brahmanen.
13.183.9
असंस्कारात्क्षत्रवैश्यौ नश्येते ब्राह्मणादृते ।
शूद्रो नश्यत्यशुश्रूषुराश्रमाणां यथार्हतः ॥ १३.१८३.९ ॥
Ohne den Brahmanen gehen Kṣatriya und Vaiśya durch das Fehlen der Riten zugrunde; und auch der Śūdra, der den Lebensstadien nicht gebührend dient, geht zugrunde.
13.183.10
अन्धं स्यात्तम एवेदं न प्रज्ञायेत किञ्चन ।
चातुर्वर्ण्यं न वर्तेत धर्माधर्मावृतानृते ॥ १३.१८३.१० ॥
Dies würde zu blinder Finsternis, und nichts würde erkannt. Wären Dharma und Adharma, Wahrheit und Lüge verhüllt, bestünde die vierfache Ordnung der Varṇas nicht fort.
13.183.11
यथाहि सुकृते क्षेत्रे फलं विन्दति मानवः ।
एवं दत्त्वा श्रुतवते फलं दाता समश्नुते ॥ १३.१८३.११ ॥
So wie ein Mensch von einem gut bestellten Feld Früchte erhält, so erlangt der Geber, der einem Gelehrten gibt, die Frucht.
13.183.12
ब्राह्मणश्चेन्न विन्देत श्रुतवृत्तोपसंहितः ।
प्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद्धनिनां धनम् ॥ १३.१८३.१२ ॥
Findet man keinen Brahmanen, der mit Wissen und Wandel begabt ist, so wird der Empfänger der Gabe fehlen, und der Reichtum der Wohlhabenden wird vergeblich sein.
13.183.13
अन्नं ह्यविद्वान्हन्त्येवमविद्वांसं च हन्ति तत् ।
तच्चान्यं हन्ति यच्चान्यत्स भुक्त्वा हन्यतेऽबुधः ॥ १३.१८३.१३ ॥
Der unwissende Mensch, der Speise isst, wird auf diese Weise vernichtet, und jene Speise vernichtet den Unwissenden. Sie vernichtet einen anderen und was sonst noch ist; nachdem er gegessen hat, wird der Tor vernichtet.
13.183.14
प्राहुर्ह्यन्नमदन्विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
स चान्नाज्जायते तस्मात्सूक्ष्म एष व्यतिक्रमः ॥ १३.१८३.१४ ॥
Man sagt, der gelehrte Mensch, der Speise isst, werde vom Herrn wieder hervorgebracht; er wird aus der Speise geboren. Darum ist diese Übertretung subtil.
13.183.15
ब्राह्मं ह्यनुपयोगी यो ददंश्चान्नमसंशयम् ।
यस्तारयति वै विद्वान्पितॄन्देवान्सदाऽमृतान् ॥ १३.१८३.१५ ॥
Wer, obwohl für die brahmanische Pflicht nicht nützlich, ohne Zweifel Speise gibt; und der Gelehrte, der stets die Ahnen und die unsterblichen Götter rettet.
13.183.16
यदेव ददतः पुण्यं तदेव प्रतिगृह्णतः ।
न ह्येकचक्रं वर्तेत इत्येवमृषयो विदुः ॥ १३.१८३.१६ ॥
Welches Verdienst dem Geber gehört, das gehört ebenso dem Empfänger. Ein Wagen fährt nicht auf einem Rad; so wissen es die Weisen.
13.183.17
यत्र वै ब्राह्मणाः सन्ति श्रुतवृत्तोपसंहिताः ।
तत्र दानफलं पुण्यमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १३.१८३.१७ ॥
Wo Brahmanen mit Wissen und Wandel anwesend sind, dort erlangt man die Frucht des Gebens und das Verdienst, hier und im Jenseits.
13.183.18
ये योनिशुद्धाः सततं तपस्यभिरता भृशम् ।
दानाध्ययनसम्पन्नास्ते वै पूज्यतमाः सदा ॥ १३.१८३.१८ ॥
Jene, die von Geburt an rein sind, beständig und sehr der Askese ergeben, und mit Geben und Studium begabt sind — sie sind stets die am meisten ehrwürdigen.
13.183.19
तैर्हि सद्भिः कृतः पन्था देवयानो न मुह्यते ।
ते हि स्वर्गस्य नेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः ॥ १३.१८३.१९ ॥
Der von jenen Guten bereitete Pfad der Götter verwirrt nicht. Sie sind die Führer zum Himmel, die ewigen Träger des Opfers.