Mahābhārata · Adhyāya 13.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.188.1
जन्म मानुष्यकं प्राप्य कर्मक्षेत्रं सुदुर्लभम् ।
श्रेयोर्थिना दरिद्रेण किं कर्तव्यं पितामह ॥ १३.१८८.१ ॥
Nachdem man die menschliche Geburt, das so schwer zu erlangende Feld des Handelns, erlangt hat, was soll ein Armer, der das höchste Gut sucht, tun, Großvater?
13.188.2
दानानामुत्तमं यच्च देयं यच्च यथायथा ।
मान्यान्पूज्यांश्च गाङ्गेय रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१८८.२ ॥
Sohn der Gaṅgā, du solltest das Geheimnis verkünden: welches das beste der Geschenke ist, was gegeben werden soll und wie es den Geehrten und Verehrungswürdigen gegeben werden soll.
13.188.3
एवं पृष्टो नरेन्द्रेण पाण्डवेन यशस्विना ।
धर्माणां परमं गुह्यं भीष्मः प्रोवाच पार्थिवम् ॥ १३.१८८.३ ॥
Als der ruhmreiche Pāṇḍava-König so gefragt hatte, verkündete Bhīṣma dem König das höchste Geheimnis der Dharmas.
13.188.4
शृणुष्वावहितो राजन्धर्मगुह्यानि भारत ।
यथाहि भगवान्व्यासः पुरा कथितवान्मयि ॥ १३.१८८.४ ॥
Höre aufmerksam zu, o König, o Bhārata, auf die Geheimnisse des Dharma, wie der gesegnete Vyāsa sie einst mir erzählt hat.
13.188.5
देवगुह्यमिदं राजन्यमेनाक्लिष्टकर्मणा ।
नियमस्थेन युक्तेन तपसो महतः फलम् ॥ १३.१८८.५ ॥
Dies, o König, ist das Geheimnis der Götter: Für den, der in den Observanzen verharrt, dessen Taten ungetrübt sind und der hingegeben ist, trägt es die Frucht großer Askese.
13.188.6
येन यः प्रीयते देवः प्रीयन्ते पितरस्तथा ।
ऋषयः प्रमथाः श्रीश्च चित्रगुप्तो दिशां गजाः ॥ १३.१८८.६ ॥
Wodurch der Gott erfreut wird, und ebenso die Ahnen, die Weisen, die Pramathas, Śrī, Citragupta und die Elefanten der Himmelsrichtungen erfreut werden.
13.188.7
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महादानफलं चैव सर्वयज्ञफलं तथा ॥ १३.१८८.७ ॥
Die Pflicht der Weisen, zusammen mit ihrer geheimen Lehre verkündet, trägt große Frucht; sie ist die Frucht einer großen Gabe und ebenso die Frucht aller Opfer.
13.188.8
यश्चैतदेवं जानीयाज्ज्ञात्वा वा कुरुतेऽनघ ।
सदोषोऽदोषवांश्चेह तैर्गुणैः सह युज्यते ॥ १३.१८८.८ ॥
O Makelloser, wer dies so erkennt oder es in Kenntnis tut, wird, obwohl hier fehlerhaft, fehlerfrei und mit jenen Verdiensten verbunden.
13.188.9
दशसूनासमं चक्रं दशचक्रसमो ध्वजः ।
दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः ॥ १३.१८८.९ ॥
Ein Mühlrad gleicht zehn Schlachthäusern; ein Banner gleicht zehn Mühlrädern; eine Kurtisane gleicht zehn Bannern; ein König gleicht zehn Kurtisanen.
13.188.10
अर्घेनैतानि सर्वाणि नृपतिः कथ्यतेऽधिकः ।
त्रिवर्गसहितं शास्त्रं पवित्रं पुण्यलक्षणम् ॥ १३.१८८.१० ॥
Rechnet man alles zusammen, so heißt der König der Größere; das Lehrbuch mit den drei Zielen ist heilig und trägt die Zeichen des Verdienstes.
13.188.11
धर्मिव्याकरणं पुण्यं रहस्यश्रवणं महत् ।
श्रोतव्यं धर्मसंयुक्तं विहितं त्रिदशैः स्वयम् ॥ १३.१८८.११ ॥
Die Darlegung des Dharma ist verdienstvoll, und das Hören des Geheimen ist groß. Was mit dem Dharma verbunden ist, soll gehört werden, wie die Götter selbst es vorgeschrieben haben.
13.188.12
पितॄणां यत्र गुह्यानि प्रोच्यन्ते श्राद्धकर्मणि ।
देवतानां च सर्वेषां रहस्यं कथ्यतेऽखिलम् ॥ १३.१८८.१२ ॥
Wo im Śrāddha-Ritus die verborgenen Geheimnisse der Ahnen verkündet werden und das ganze Geheimnis aller Götter erzählt wird.
13.188.13
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महायज्ञफलं चैव सर्वदानफलं तथा ॥ १३.१८८.१३ ॥
Wo die Pflicht der Weisen samt ihrem Geheimnis gelehrt wird, trägt sie große Frucht; die Frucht der großen Opfer und die Frucht aller Gaben werden ebenso dort verkündet.
13.188.14
ये पठन्ति सदा मर्त्या येषां चैवोपतिष्ठति ।
श्रुत्वा च फलमाचष्टे स्वयं नारायणः प्रभुः ॥ १३.१८८.१४ ॥
Die Sterblichen, die es immer rezitieren und bei denen es weilt – wenn er ihre Frucht vernommen hat, verkündet sie der Herr Nārāyaṇa selbst.
13.188.15
गवां फलं तीर्थफलं यज्ञानां चैव यत्फलम् ।
एतत्फलमवाप्नोति यो नरोऽतिथिपूजकः ॥ १३.१८८.१५ ॥
Die Frucht der Kühe, die Frucht der Pilgerfahrt und die Frucht der Opfer – diese Frucht erlangt der Mensch, der seinen Gast ehrt.
13.188.16
श्रोतारः श्रद्धधानाश्च येषां शुद्धं च मानसम् ।
तेषां व्यक्तं जिता लोकाः श्रद्दधानेन साधुना ॥ १३.१८८.१६ ॥
Für die gläubigen Zuhörer, deren Geist rein ist, sind die Welten gewiss durch den gläubigen, guten Mann gewonnen.
13.188.17
मुच्यते किल्बिषाच्चैव न स पापेन लिप्यते ।
धर्मं च लभते नित्यं प्रेत्य लोकगतो नरः ॥ १३.१८८.१७ ॥
Er wird von der Schuld befreit und nicht von Bösem befleckt; der Mensch, der nach dem Tod in die Welt gegangen ist, erlangt stets das Dharma.
13.188.18
कस्यचित्त्वथ कालस्य देवदूतो यदृच्छया ।
स्थितो ह्यन्तर्हितो भूत्वा पर्यभाषत वासवम् ॥ १३.१८८.१८ ॥
Zu einer gewissen Zeit stand ein Götterbote, aus eigenem Willen verborgen, und sprach zu Vāsava (Indra).
13.188.19
यो तौ कामगुणोपेतावश्विनौ भिषजां वरौ ।
आज्ञयाऽहं तयोः प्राप्तः सनरान्पितृदैवतान् ॥ १३.१८८.१९ ॥
Auf Geheiß jener beiden Aśvins, der besten der Ärzte, die mit wünschenswerten Eigenschaften begabt sind, bin ich gekommen, mit Menschen und den Ahnengottheiten.
13.188.20
कस्माद्धि मैथुनं श्राद्धे दातुर्भोक्तुश्च वर्जितम् ।
केमर्थं च त्रयः पिण्डाः प्रविभक्ताः पृथक्पृथक् ॥ १३.१८८.२० ॥
Warum ist Geschlechtsverkehr beim Śrāddha sowohl dem Gebenden als auch dem Essenden verboten? Und zu welchem Zweck wurden die drei Piṇḍas getrennt aufgeteilt?
13.188.21
प्रथमः कस्य दातव्यो मध्यमः क्व च गच्छति ।
उत्तरश्च स्मृतः कस्य एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१८८.२१ ॥
Wem ist der erste Piṇḍa zu geben? Wohin geht der mittlere? Und wem wird der letzte zugeschrieben? Ich möchte dies erfahren.
13.188.22
श्रद्दधानेन दूतेन भाषितं धर्मसंहितम् ।
पूर्वस्थास्त्रिदशाः सर्वे पितरः पूज्य खेचरम् ॥ १३.१८८.२२ ॥
Diese dharma-erfüllten Worte sprach der gläubige Bote. Alle Götter und Ahnen, die vorn standen, ehrten den Himmelswanderer.
13.188.23
स्वागतं तेऽस्तु भद्रं ते श्रूयतां खेचरोत्तम ।
गूढार्थः परमः प्रश्नो भवता समुदीरितः ॥ १३.१८८.२३ ॥
Willkommen, dir sei Glück beschieden. Höre, Bester der Himmelswanderer: Du hast eine höchste Frage von verborgenem Sinn aufgeworfen.
13.188.24
श्राद्धं दत्त्वा च भुक्त्वा च पुरुषो यः स्त्रियं व्रजेत् ।
पितरस्तस्य तं मासं तस्मिन्रेतसि शेरते ॥ १३.१८८.२४ ॥
Der Mann, der nach Darbringung des Śrāddha und nach dem Essen zu einer Frau geht — seine Ahnen liegen in jenem Samen jenen Monat lang.
13.188.25
प्रविभागं तु पिण्डानां प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ।
पिण्डो ह्यधस्ताद्गच्छंस्तु अप आविश्य भावयेत् ॥ १३.१८८.२५ ॥
Ich werde die Aufteilung der Opferkugeln der Reihe nach darlegen: Die nach unten gehende Kugel soll ins Wasser eintreten und wirksam gemacht werden.
13.188.26
पिण्डं तु मध्यमं तत्र पत्नीत्वेका समश्नुते ।
पिण्डस्तृतीयो यस्तेषां तं दद्याज्जातवेदसि।
एष श्राद्धविधिः प्रोक्तो यथा धर्मो न लुप्यते ॥ १३.१८८.२६ ॥
Die mittlere Kugel nimmt dort allein die Gattin an sich. Ihre dritte Kugel soll ins Feuer gegeben werden. Dies ist das verkündete Śrāddha-Ritual, damit das Dharma nicht verloren geht.
13.188.27
पितरस्तस्य तुष्यन्ति प्रहृष्टमनसः सदा ।
प्रजा विवर्धते चास्य अक्षयं चोपतिष्ठति ॥ १३.१८८.२७ ॥
Seine Ahnen sind stets zufrieden, mit fröhlichem Sinn. Seine Nachkommen gedeihen, und unvergänglicher Lohn kommt zu ihm.
13.188.28
आनुपूर्व्येण पिण्डानां प्रविभागः पृथक्पृथक् ।
पितॄणां त्रिषु सर्वेषां निरुक्तं कथितं त्वया ॥ १३.१८८.२८ ॥
Die Aufteilung der Opferkugeln in der rechten Reihenfolge, jeweils getrennt für jeden Ahnen, in drei Teilen, für alle, hast du erklärt.
13.188.29
एकः समुद्धृतः पिण्डो ह्यधस्तात्कस्य गच्छति ।
कं वा प्रीणयते देवं कथं तारयते पितॄन् ॥ १३.१८८.२९ ॥
Die eine Kugel, die emporgehoben wird, geht nach unten zu wem? Welchen Gott erfreut sie, und wie bringt sie die Ahnen hinüber?
13.188.30
मध्यमं तु तदा पत्नी भुङ्क्तेऽनुज्ञातमेव हि ।
किमर्थं पितरस्तस्य कव्यमेव च भुञ्जते ॥ १३.१८८.३० ॥
Die mittlere Kugel isst dann die Gattin, was ja erlaubt ist. Warum essen dann die Ahnen seine Kavya-Gabe?
13.188.31
अत्र यस्त्वन्तिमः पिण्डो गच्छते जातवेदसम् ।
भवते का गतिस्तस्य कं वा समनुगच्छति ॥ १३.१८८.३१ ॥
Wohin gelangt der letzte Piṇḍa, der zu Jātavedas (Agni) geht, und wem folgt er?
13.188.32
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पिण्डेषु त्रिषु या गतिः ।
फलं वृत्तिं च मार्गं च यश्चैनं प्रतिपद्यते ॥ १३.१८८.३२ ॥
Ich möchte hören, welches Ziel zu den drei Piṇḍas gehört, ihre Frucht, ihre Weise, ihren Weg und wer ihn erlangt.
13.188.33
सुमहानेष प्रश्नो वै यस्त्वया समुदीरितः ।
रहस्यमद्भुतं चापि पृष्टाः स्म गगनेचर ॥ १३.१८८.३३ ॥
Himmelswanderer, diese Frage, die du aufgeworfen hast, ist wahrlich sehr bedeutend; es ist ein wunderbares Geheimnis, und auch uns wurde danach gefragt.
13.188.34
एतदेव प्रशंसन्ति देवाश्च मुनयस्तथा ।
तेऽप्येवं नाभिजानन्ति पितृकार्यविनिश्चयम्।
वर्जयित्वा महात्मानं चिरजीविनमुत्तमम् ॥ १३.१८८.३४ ॥
Auch die Götter und Weisen preisen dies; doch auch sie kennen die feste Bestimmung der Ahnenriten nicht in dieser Weise — außer jenem großen Geist, dem Langlebigen, dem Höchsten.
13.188.35
पितृभक्तस्तु यो विप्रो वलब्धो महायशाः ।
त्रयाणामपि पिण्डानां श्रुत्वा भगवतो गतिम् ॥ १३.१८८.३५ ॥
Der Brahmane, der den Vätern ergeben und von großem Ruhm ist, erlangt, wenn er vom Ziel der drei Piṇḍas des Verehrten hört, dieses.
13.188.36
देवदूतेन यः पृष्टः श्राद्धस्य विदिनिश्चयः ।
गतिं त्रयाणां पिण्डानां शृणुष्वावहितो मम ॥ १३.१८८.३६ ॥
Höre aufmerksam von mir das Ziel der drei Piṇḍas, du, den der göttliche Bote nach dem sicheren Wissen über das Śrāddha befragt hat.
13.188.37
अपो गच्छति यो ह्यत्र शशिनं ह्येष प्रीणयेत् ।
शशी प्रीणयते देवान्पितॄंश्चैव महामते ॥ १३.१८८.३७ ॥
Das Wasser, das hier fließt, erfreut gewiss den Mond. O Weiser, der Mond erfreut auch die Götter und die Ahnen.
13.188.38
भुङ्क्ते तु पत्नीं यं चैषामनुज्ञाता तु मध्यमम् ।
पुत्रकामाय पुत्रं तु प्रयच्छन्ति पितामहाः ॥ १३.१८८.३८ ॥
Der Ehefrau, die mit Erlaubnis den mittleren dieser Pinda isst, schenken die Großväter einen Sohn, wenn sie sich einen Sohn wünscht.
13.188.39
हव्यवाहे तु यः पिण्डो दीयते तन्निबोध मे ।
पितरस्तेन तृप्यन्ति प्रीताः कामान्दिशन्ति च।
एतत्ते कथितं सर्वं त्रिषु पिण्डेषु या गतिः ॥ १३.१८८.३९ ॥
Höre von mir über den Opferkloß, der dem Feuer, dem Träger der Opfergaben, dargebracht wird: Damit werden die Ahnen zufriedengestellt, und erfreut gewähren sie Wünsche. Der ganze Weg der drei Opferkugeln ist dir gesagt worden.
13.188.40
ऋत्विग्यो यजमानस्य पितृत्वमनुगच्छति ।
तस्मिन्नहनि मन्यन्ते परिहार्यं हि मैथुनम् ॥ १३.१८८.४० ॥
Der Priester des Opferherrn gelangt in den Stand des Vaters. An jenem Tag gilt der Beischlaf als zu meiden.
13.188.41
शुचिना तु सदा श्राद्धं भोक्तव्यं खेचरोत्तम ।
ये मया कथिता दोषास्ते तथा स्युर्न चान्यथा ॥ १३.१८८.४१ ॥
O Bester unter den Himmelswandlern, der Reine soll stets das Śrāddha-Mahl essen. Die Fehler, die ich dir beschrieben habe, treten gewiss so ein und nicht anders.
13.188.42
तस्मात्स्नातः शुचिः क्षान्तः श्राद्धं भुञ्जीत वै द्विजः ।
प्रजा विवर्दते चास्य चश्चैवं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१८८.४२ ॥
Daher soll der Zweimalgeborene, gebadet, rein und geduldig, das Śrāddha-Mahl essen. Dadurch wächst seine Nachkommenschaft, und auch er schenkt.
13.188.43
ततो विद्युत्प्रभो नाम ऋषिराह महातपाः ।
आदित्यतेजसा तस्य तुल्यं रूपं प्रकाशते ॥ १३.१८८.४३ ॥
Da sprach der Weise namens Vidyutprabha, der große Asket; seine Gestalt strahlte gleich dem Glanz der Sonne.
13.188.44
स च धर्मरहस्यानि श्रुत्वा शक्रमथाब्रवीत् ॥ १३.१८८.४४ ॥
Nachdem er die Geheimnisse des dharma gehört hatte, sprach er zu Śakra.
13.188.45
तिर्यग्योनिगतान्सत्वान्मर्त्या हिंसन्ति मोहिताः ।
कीटान्पिपीलिकान्सर्पान्मेषान्समृगपक्षिणः।
किल्बिषं सुबहु प्राप्ताः किंस्विदेषां प्रतिक्रिया ॥ १३.१८८.४५ ॥
Verblendete Sterbliche verletzen Wesen, die in tierischen Schößen geboren wurden: Insekten, Ameisen, Schlangen, Schafe, Hirsche und Vögel. Welche Sühne gibt es für so viel Schuld?
13.188.46
ततो देवगणाः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ।
पितरश्च महाभागाः पूजयन्ति स्म तं मुनिम् ॥ १३.१८८.४६ ॥
Da verehrten alle Scharen der Götter, die Weisen, deren Reichtum die Askese ist, und die Ahnen von großem Glück jenen Weisen.
13.188.47
कुरुक्षेत्रं गयां गङ्गां प्रभासं पुष्कराणि च ।
एतानि मनसा ध्यात्वा अवगाहेत्ततो जलम्।
तथा मुच्यति पापेनि राहुणा चन्द्रमा यथा ॥ १३.१८८.४७ ॥
Nachdem man im Geist Kurukṣetra, Gayā, den Gaṅgā, Prabhāsa und die Puṣkara-Seen bedacht hat, soll man im Wasser baden; so wird man von der Sünde befreit, wie der Mond von Rāhu.
13.188.48
त्र्यहं स्नातः स भवति निराहारश्च वर्तते ।
स्पृशते यो गवां पृष्ठं वालधिं च नमस्यति ॥ १३.१८८.४८ ॥
Wer sich badet und drei Tage fastet, und wer den Rücken einer Kuh berührt und ihrem Schwanz seine Ehrerbietung erweist.
13.188.49
ततो विद्युत्प्रभो वाक्यमभ्यभाषत वासवम् ।
अयं सूक्ष्मतरो धर्मस्तं निबोध शतक्रतो ॥ १३.१८८.४९ ॥
Da sprach Vidyutprabha diese Worte zu Vāsava: »Diese Pflicht ist noch subtiler; verstehe sie, o Śatakratu.«
13.188.50
घृष्टो वटकषायेणि अनुलिप्तः प्रियङ्गुणा ।
क्षीरेण षष्टिकान्भुक्त्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१८८.५० ॥
Mit einem Absud der Banyanrinde abgerieben, mit Priyaṅgu gesalbt und nach dem Essen von Ṣaṣṭika-Reis mit Milch, wird man von allen Sünden befreit.
13.188.51
श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यमृषिचिन्तितम् ।
श्रुतं मे भाषमाणस्य स्थाणोः स्थाने बृहस्पतेः।
रुद्रेण सह देवेश तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५१ ॥
Höre nun ein weiteres geheimes Geheimnis, von den Weisen erwogen: Was ich zusammen mit Rudra hörte, als Bṛhaspati an Sthāṇus Stelle sprach. Verstehe es, o Herr der Götter, o Gemahl der Śacī.
13.188.52
पर्वतारोहणं कृत्वा एकपादो विभावसुम् ।
निरीक्षेत निराहार ऊर्ध्वबाहुः कृताञ्जलिः।
तपसा महता युक्त उपवासफलं लभेत् ॥ १३.१८८.५२ ॥
Nachdem er einen Berg bestiegen hat, auf einem Bein stehend, ins Feuer Vibhāvasu blickend, ohne Nahrung, die Arme erhoben und die Handflächen gefaltet, mit großer Askese begabt, erlangt er die Frucht des Fastens.
13.188.53
रश्मिभिस्तापितोऽर्कस्य सर्वपापमपोहति ।
ग्रीष्मकालेऽथवा शीते एवं पापमपोहति ॥ १३.१८८.५३ ॥
Von den Strahlen der Sonne erhitzt, tilgt man alle Sünde; in der Sommerzeit oder im Winter wird die Sünde so beseitigt.
13.188.54
ततः पापात्प्रमुक्तस्य द्युतिर्भवति शाश्वती ।
तेजसा सूर्यवद्दीप्तो भ्राजते सोमवत्पनः
मध्ये त्रिदशवर्गस्य देवराजः शतक्रतुः। ॥ १३.१८८.५४ ॥
Dann entsteht für den von Sünde Befreiten ein ewiger Glanz; vom Licht wie die Sonne erstrahlend, leuchtet er wie der Mond, und inmitten der Götterschar wird er dem Götterkönig Śatakratu gleich.
13.188.55
उवाच मधुरं वाक्यं बृहस्पतिमनुत्तमम् ॥ १३.१८८.५५ ॥
Er sprach süße Worte zu Bṛhaspati, dem Höchsten.
13.188.56
धर्मगुह्यं तु भगवन्मानुषाणां सुखावहम् ।
सरहस्याश्च ये दोषास्तान्यथावदुदीरथ ॥ १३.१८८.५६ ॥
O Ehrwürdiger, erkläre richtig das Geheimnis des Dharma, das den Menschen Glück bringt, und die Fehler samt ihren Geheimnissen.
13.188.57
प्रतिमेहन्ति ये सूर्यमनिलं द्विषते च ये ।
हव्यवाहे प्रदीप्ते च समिधं ये न जुह्वति ॥ १३.१८८.५७ ॥
Wer der Sonne zugewandt Wasser lässt, wer den Wind hasst und wer kein Brennholz in das lodernde Opferfeuer legt—
13.188.58
बालवत्सां च ये धेनुं दुहन्ति क्षीरकारणात् ।
तेषां दोषान्प्रवक्ष्यामि तान्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५८ ॥
Wer eine Kuh mit ihrem Kalb um der Milch willen melkt, deren Fehler werde ich nennen; verstehe sie, o Herr der Śacī.
13.188.59
भानुमाननिलश्चैव हव्यवाहश्च वासव ।
लोकानां मातरश्चैव गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१८८.५९ ॥
O Vāsava, Sonne, Wind, das Opferfeuer und die Kühe sind die Mütter der Welten, vom Selbstexistierenden geschaffen.
13.188.60
लोकांस्तारयितुं शक्ता मर्त्येष्वेतेषु देवताः ।
सर्वे भवन्तः शृणिवन्तु एकैकं धर्मनिश्चयम् ॥ १३.१८८.६० ॥
Unter den Sterblichen vermögen diese Gottheiten die Welten hinüberzuführen; mögt ihr alle die feste Bestimmung des Dharma eines jeden hören.
13.188.61
वर्षाणि षडशीतिं तु दुर्वृत्ताः कुलपांसनाः ।
स्त्रियः सर्वाश्च दुर्वृत्ताः प्रतिमेहन्ति या रविम् ॥ १३.१८८.६१ ॥
Sechsundachtzig Jahre lang werden jene Männer von schlechtem Wandel, Schänder der Sippe, und alle Frauen von schlechtem Wandel, die gegen die Sonne urinieren, die Folgen tragen.
13.188.62
अनिलद्वेषिणः शक्र गर्भस्था च्यवते प्रजा ।
हव्यवाहस्य दीप्तस्य समिधं ये न जुह्वति।
अग्निकार्येषु वै तेषां हव्यं नाश्नाति पावकः ॥ १३.१८८.६२ ॥
O Indra, der Nachwuchs im Schoß derer, die dem Wind feindlich gesinnt sind, geht verloren. Bei den Feuerriten derer, die kein Holz in das lodernde Feuer legen, verzehrt der reinigende Feuergott Pāvaka ihre Opfergabe nicht.
13.188.63
क्षीरं तु बालवत्सानां ये पिबन्तीह मानवाः ।
न तेषां क्षीरपाः केचिज्जायन्ते कुलवर्धनाः ॥ १३.१८८.६३ ॥
Jenen Menschen, die hier die Milch junger Kälber trinken, wird kein milchtrinkender Nachkomme geboren, der die Sippe mehrt.
13.188.64
प्रजाक्षयेण युज्यन्ते कुलवंशक्षयेण च ।
एवमेतत्पुरा दृष्टं कुलवृद्धैर्द्विजातिभिः ॥ १३.१८८.६४ ॥
Sie werden mit dem Untergang der Nachkommen und dem Untergang des Geschlechts verbunden. So wurde dies einst von den alten Zweimalgeborenen der Sippe gesehen.
13.188.65
तस्माद्वर्ज्यानि वर्ज्यानि कार्यं कार्यं च नित्यशः ।
भूतिकामेनि मर्त्येन सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.१८८.६५ ॥
Daher soll man stets meiden, was zu meiden ist, und stets tun, was zu tun ist. Für den sterblichen Menschen, der Wohlstand begehrt, ist dies die Wahrheit, ich sage es dir.
13.188.66
ततः सर्वा महाभाग देवताः समरुद्गणाः ।
ऋषयश्च महाभागाः पृच्छन्ति स्म पितॄंस्ततः ॥ १३.१८८.६६ ॥
Dann begannen, o Hochbegnadeter, alle Gottheiten zusammen mit den Scharen der Maruts und die hochbegnadeten Weisen die Ahnen zu befragen.
13.188.67
पितरः केन तुष्यन्ति मर्त्यानामल्पचेतसाम् ।
अक्षयं च कथं दानं भवेच्चैवौर्ध्वदेहिकम् ॥ १३.१८८.६७ ॥
Womit werden die Ahnen zufrieden gestellt, bei sterblichen Menschen von geringem Verstand? Und wie kann die Gabe für die Totenriten unvergänglich sein?
13.188.68
आनृण्यं वा कथं मर्त्या गच्छेयुः केन कर्मणा ।
एतदिच्छामहे श्रोतुं परं कौतूहलं हि नः ॥ १३.१८८.६८ ॥
Durch welche Tat und auf welche Weise können sterbliche Menschen von der Schuld befreit werden? Dies wünschen wir zu hören, denn unsere Neugier ist groß.
13.188.69
न्यायतो वै महाभागाः संशयः समुदाहृतः ।
श्रूयतां येन तुष्यामो मर्त्यानां साधुकर्मणाम् ॥ १३.१८८.६९ ॥
O ihr Hochbeglückten, der Zweifel ist zu Recht erhoben worden. Hört, wodurch wir mit den Sterblichen, die gute Werke tun, zufrieden sind.
13.188.70
नीलषण्डप्रमोक्षेण अणावास्यां तिलोदकैः ।
वर्षासु दीपकैश्चैव पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७० ॥
Durch die Freilassung eines schwarzen Stieres, durch Sesam und Wasser am Neumondtag und durch Lampen in der Regenzeit wird der Mensch frei von der Schuld gegenüber den Ahnen.
13.188.71
अक्षयं निर्व्यलीकं च दानमेतन्महाफलम् ।
अस्माकं परितोषश्च अक्षयः परिकीर्त्यते ॥ १३.१८८.७१ ॥
Diese Gabe ist unvergänglich, aufrichtig und von großer Frucht; und unsere Zufriedenheit wird als unvergänglich erklärt.
13.188.72
श्रद्धधानाश्च ये मर्त्या आहरिष्यन्ति सन्ततिम् ।
दुर्गात्ते तारयिष्यन्ति नरकात्प्रपितामहान् ॥ १३.१८८.७२ ॥
Sterbliche, die voll Glauben Nachkommen hervorbringen, werden ihre Urgroßväter aus dem Elend und aus der Hölle erlösen.
13.188.73
पितॄणां भाषितं श्रुत्वा हृष्टरोमा तपोधनः ।
वृद्धगार्ग्यो महातेजास्तानेवं वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.१८८.७३ ॥
Als er die Worte der Ahnen hörte, sprach der greise Gārgya, reich an Askese und von großer Glanzkraft, mit gesträubtem Haar so zu ihnen.
13.188.74
के गुणा नीलषण्डस्य प्रमुक्तस्य तपोधनाः ।
वर्षासु दीपदानेन तथैव च तिलोदकैः ॥ १३.१८८.७४ ॥
Welche Verdienste, ihr an Askese Reichen, hat der freigelassene blaue Stier, und welche Frucht bringt die Gabe einer Lampe in der Regenzeit sowie ebenso Wasser mit Sesam?
13.188.75
नीलषण्डस्य लाङ्गूलं तोयमभ्युद्दरेद्यदि ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः ॥ १३.१८८.७५ ॥
Wenn der Schwanz des blauen Stieres Wasser aufspritzt, werden die Ahnen dadurch für sechzigtausend Jahre zufriedengestellt.
13.188.76
यस्तु शृङ्गगतं पङ्क्तं कूलादुद्धृत्य तिष्ठति ।
पितरस्तेन गच्छन्ति सोमलोकमसंशयम् ॥ १३.१८८.७६ ॥
Wer aber die Reihe am Horn vom Ufer hebt und dort stehen bleibt, durch den gehen die Ahnen ohne Zweifel in die Mondwelt.
13.188.77
वर्षासु दीपदानेन शशीवच्छोभते नरः ।
तमोरूपं न तस्यास्ति दीपकं यः प्रयच्छति ॥ १३.१८८.७७ ॥
In der Regenzeit leuchtet der Mensch durch die Gabe einer Lampe wie der Mond; wer eine Lampe gibt, hat keine finstere Gestalt.
13.188.78
अमावास्यां तु ये मर्त्याः प्रयच्छन्ति तिलोदकम् ।
पात्रमौदुम्बरं गृह्य मधुमिश्रं तपोधन।
कृतं भवति तैः श्राद्धं सरहस्यं यथार्थवत् ॥ १३.१८८.७८ ॥
Die Sterblichen aber, die am Neumondtag ein Gefäß aus Feigenholz nehmen und mit Honig vermischtes Sesamwasser darbringen, o an Askese Reicher, bei ihnen ist das Śrāddha mit seinem Geheimnis recht vollzogen.
13.188.79
हृष्टपुष्टमनास्तेषां प्रजा भवति नित्यदा ।
कुलवंशस्य वृद्धिस्तु पिण्डदस्य फलं भवेत्।
श्रद्दधानस्तु यः कुर्यात्पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७९ ॥
Ihre Nachkommen sind stets froh und geistig gestärkt. Das Wachstum der Familienlinie ist die Frucht dessen, der das Piṇḍa darbringt. Wer es mit Glauben vollzieht, wird von der Schuld gegenüber den Ahnen frei.
13.188.80
एवमेव समुद्दिष्टः श्राद्धकालक्रमस्तथा ।
विधिः पात्रं फलं चैव यथावदनुकीर्तितम् ॥ १३.१८८.८० ॥
So wurde ebenso die Reihenfolge der Zeiten des Śrāddha verkündet. Die Vorschrift, der rechte Empfänger und die Frucht wurden ebenfalls gebührend dargelegt.