Mahābhārata · Adhyāya 13.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.188.1
जन्म मानुष्यकं प्राप्य कर्मक्षेत्रं सुदुर्लभम् ।
श्रेयोर्थिना दरिद्रेण किं कर्तव्यं पितामह ॥ १३.१८८.१ ॥
Tendo obtido o nascimento humano, o campo da ação tão difícil de alcançar, o que deve fazer um pobre que busca o bem supremo, avô?
13.188.2
दानानामुत्तमं यच्च देयं यच्च यथायथा ।
मान्यान्पूज्यांश्च गाङ्गेय रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१८८.२ ॥
Filho de Gaṅgā, deves revelar o segredo: qual é o melhor dos dons, o que deve ser dado e como dá-lo aos honrados e venerandos.
13.188.3
एवं पृष्टो नरेन्द्रेण पाण्डवेन यशस्विना ।
धर्माणां परमं गुह्यं भीष्मः प्रोवाच पार्थिवम् ॥ १३.१८८.३ ॥
Quando o glorioso rei pāṇḍava assim perguntou, Bhīṣma revelou ao rei o supremo segredo dos dharmas.
13.188.4
शृणुष्वावहितो राजन्धर्मगुह्यानि भारत ।
यथाहि भगवान्व्यासः पुरा कथितवान्मयि ॥ १३.१८८.४ ॥
Ouve atentamente, ó rei, ó Bhārata, os segredos do dharma, como o bendito Vyāsa outrora mos contou.
13.188.5
देवगुह्यमिदं राजन्यमेनाक्लिष्टकर्मणा ।
नियमस्थेन युक्तेन तपसो महतः फलम् ॥ १३.१८८.५ ॥
Isto, ó rei, é o segredo dos deuses: para quem permanece nas observâncias, cujas ações são sem perturbação e que está devotado, dá o fruto da grande austeridade.
13.188.6
येन यः प्रीयते देवः प्रीयन्ते पितरस्तथा ।
ऋषयः प्रमथाः श्रीश्च चित्रगुप्तो दिशां गजाः ॥ १३.१८८.६ ॥
Pelo qual o deus se agrada, e do mesmo modo se agradam os antepassados, os sábios, os Pramathas, Śrī, Citragupta e os elefantes das direções.
13.188.7
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महादानफलं चैव सर्वयज्ञफलं तथा ॥ १३.१८८.७ ॥
O dever dos sábios, declarado junto com seu ensinamento secreto, dá grande fruto; é o fruto de uma grande doação e também o fruto de todos os sacrifícios.
13.188.8
यश्चैतदेवं जानीयाज्ज्ञात्वा वा कुरुतेऽनघ ।
सदोषोऽदोषवांश्चेह तैर्गुणैः सह युज्यते ॥ १३.१८८.८ ॥
Ó sem mácula, quem assim o conhece, ou age conhecendo-o, embora falho aqui, torna-se sem falha e se une àqueles méritos.
13.188.9
दशसूनासमं चक्रं दशचक्रसमो ध्वजः ।
दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः ॥ १३.१८८.९ ॥
Uma roda equivale a dez matadouros; um estandarte equivale a dez rodas; uma cortesã equivale a dez estandartes; um rei equivale a dez cortesãs.
13.188.10
अर्घेनैतानि सर्वाणि नृपतिः कथ्यतेऽधिकः ।
त्रिवर्गसहितं शास्त्रं पवित्रं पुण्यलक्षणम् ॥ १३.१८८.१० ॥
Somando tudo isso, diz-se que o rei é o maior; o tratado, junto com os três fins, é sagrado e traz as marcas do mérito.
13.188.11
धर्मिव्याकरणं पुण्यं रहस्यश्रवणं महत् ।
श्रोतव्यं धर्मसंयुक्तं विहितं त्रिदशैः स्वयम् ॥ १३.१८८.११ ॥
A exposição do dharma é meritória, e ouvir o segredo é grande. O que está unido ao dharma deve ser ouvido, como os próprios deuses prescreveram.
13.188.12
पितॄणां यत्र गुह्यानि प्रोच्यन्ते श्राद्धकर्मणि ।
देवतानां च सर्वेषां रहस्यं कथ्यतेऽखिलम् ॥ १३.१८८.१२ ॥
Onde, no rito do śrāddha, são declarados os segredos ocultos dos antepassados, e é contado todo o segredo de todos os deuses.
13.188.13
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महायज्ञफलं चैव सर्वदानफलं तथा ॥ १३.१८८.१३ ॥
Onde o dever dos sábios é ensinado com o seu segredo, ele traz grande fruto; o fruto dos grandes sacrifícios e o fruto de todas as doações também são ali declarados.
13.188.14
ये पठन्ति सदा मर्त्या येषां चैवोपतिष्ठति ।
श्रुत्वा च फलमाचष्टे स्वयं नारायणः प्रभुः ॥ १३.१८८.१४ ॥
Os mortais que sempre o recitam e em cuja presença ele permanece — ao ouvir o seu fruto, o senhor Nārāyaṇa mesmo o declara.
13.188.15
गवां फलं तीर्थफलं यज्ञानां चैव यत्फलम् ।
एतत्फलमवाप्नोति यो नरोऽतिथिपूजकः ॥ १३.१८८.१५ ॥
O fruto das vacas, o fruto da peregrinação e o fruto dos sacrifícios — este fruto alcança o homem que honra o seu hóspede.
13.188.16
श्रोतारः श्रद्धधानाश्च येषां शुद्धं च मानसम् ।
तेषां व्यक्तं जिता लोकाः श्रद्दधानेन साधुना ॥ १३.१८८.१६ ॥
Para os ouvintes que têm fé e cuja mente é pura, os mundos são certamente conquistados pelo homem fiel e bom.
13.188.17
मुच्यते किल्बिषाच्चैव न स पापेन लिप्यते ।
धर्मं च लभते नित्यं प्रेत्य लोकगतो नरः ॥ १३.१८८.१७ ॥
Ele fica livre do pecado e não é manchado pelo mal; o homem que, após a morte, foi para o mundo obtém sempre o dharma.
13.188.18
कस्यचित्त्वथ कालस्य देवदूतो यदृच्छया ।
स्थितो ह्यन्तर्हितो भूत्वा पर्यभाषत वासवम् ॥ १३.१८८.१८ ॥
Em certo tempo, um mensageiro dos deuses, por sua própria vontade, ficou oculto e dirigiu-se a Vāsava (Indra).
13.188.19
यो तौ कामगुणोपेतावश्विनौ भिषजां वरौ ।
आज्ञयाऽहं तयोः प्राप्तः सनरान्पितृदैवतान् ॥ १३.१८८.१९ ॥
Vim, por ordem daqueles dois Aśvins, os melhores dos médicos, dotados de qualidades desejáveis, trazendo comigo os homens e os deuses ancestrais.
13.188.20
कस्माद्धि मैथुनं श्राद्धे दातुर्भोक्तुश्च वर्जितम् ।
केमर्थं च त्रयः पिण्डाः प्रविभक्ताः पृथक्पृथक् ॥ १३.१८८.२० ॥
Por que a relação sexual é proibida ao doador e ao comensal no śrāddha? E com que finalidade os três piṇḍas foram divididos separadamente?
13.188.21
प्रथमः कस्य दातव्यो मध्यमः क्व च गच्छति ।
उत्तरश्च स्मृतः कस्य एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१८८.२१ ॥
A quem deve ser dado o primeiro piṇḍa? Para onde vai o do meio? E a quem se declara pertencer o último? Desejo saber isto.
13.188.22
श्रद्दधानेन दूतेन भाषितं धर्मसंहितम् ।
पूर्वस्थास्त्रिदशाः सर्वे पितरः पूज्य खेचरम् ॥ १३.१८८.२२ ॥
Estas palavras, cheias de dharma, foram ditas pelo mensageiro fiel. Todos os deuses e ancestrais que estavam à frente honravam o viajante celeste.
13.188.23
स्वागतं तेऽस्तु भद्रं ते श्रूयतां खेचरोत्तम ।
गूढार्थः परमः प्रश्नो भवता समुदीरितः ॥ १३.१८८.२३ ॥
Bem-vindo sejas, que a boa fortuna te acompanhe. Ouve, o melhor dos viajantes celestes: levantaste uma questão suprema de sentido oculto.
13.188.24
श्राद्धं दत्त्वा च भुक्त्वा च पुरुषो यः स्त्रियं व्रजेत् ।
पितरस्तस्य तं मासं तस्मिन्रेतसि शेरते ॥ १३.१८८.२४ ॥
O homem que, depois de oferecer o śrāddha e comer, se aproxima de uma mulher — seus ancestrais repousam naquela semente durante aquele mês.
13.188.25
प्रविभागं तु पिण्डानां प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ।
पिण्डो ह्यधस्ताद्गच्छंस्तु अप आविश्य भावयेत् ॥ १३.१८८.२५ ॥
Declararei em ordem a divisão das bolas de oferenda: a bola que desce deve entrar na água e ser tornada eficaz.
13.188.26
पिण्डं तु मध्यमं तत्र पत्नीत्वेका समश्नुते ।
पिण्डस्तृतीयो यस्तेषां तं दद्याज्जातवेदसि।
एष श्राद्धविधिः प्रोक्तो यथा धर्मो न लुप्यते ॥ १३.१८८.२६ ॥
A bola do meio é ali tomada somente pela esposa. A terceira bola deve ser oferecida ao fogo. Este é o rito do shraddha declarado, para que o dharma não se perca.
13.188.27
पितरस्तस्य तुष्यन्ति प्रहृष्टमनसः सदा ।
प्रजा विवर्धते चास्य अक्षयं चोपतिष्ठति ॥ १३.१८८.२७ ॥
Seus antepassados ficam sempre satisfeitos, com a mente alegre. Sua descendência cresce e um fruto imperecível lhe chega.
13.188.28
आनुपूर्व्येण पिण्डानां प्रविभागः पृथक्पृथक् ।
पितॄणां त्रिषु सर्वेषां निरुक्तं कथितं त्वया ॥ १३.१८८.२८ ॥
A divisão das bolas de oferenda em ordem, separadamente para cada antepassado, nas três, para todos eles, foi por ti explicada.
13.188.29
एकः समुद्धृतः पिण्डो ह्यधस्तात्कस्य गच्छति ।
कं वा प्रीणयते देवं कथं तारयते पितॄन् ॥ १३.१८८.२९ ॥
A única bola que é erguida desce para quem? Que deus ela agrada, e como faz os antepassados atravessarem?
13.188.30
मध्यमं तु तदा पत्नी भुङ्क्तेऽनुज्ञातमेव हि ।
किमर्थं पितरस्तस्य कव्यमेव च भुञ्जते ॥ १३.१८८.३० ॥
Mas a bola do meio é então comida pela esposa, o que é de fato permitido. Por que, então, os antepassados comem sua oferenda kavya?
13.188.31
अत्र यस्त्वन्तिमः पिण्डो गच्छते जातवेदसम् ।
भवते का गतिस्तस्य कं वा समनुगच्छति ॥ १३.१८८.३१ ॥
Aqui, a última piṇḍa que vai a Jātavedas (Agni): qual é o seu destino e a quem ela segue?
13.188.32
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पिण्डेषु त्रिषु या गतिः ।
फलं वृत्तिं च मार्गं च यश्चैनं प्रतिपद्यते ॥ १३.१८८.३२ ॥
Desejo ouvir qual é o destino das três piṇḍas, seu fruto, seu modo de vida, seu caminho e quem o alcança.
13.188.33
सुमहानेष प्रश्नो वै यस्त्वया समुदीरितः ।
रहस्यमद्भुतं चापि पृष्टाः स्म गगनेचर ॥ १३.१८८.३३ ॥
Ó andarilho dos céus, esta pergunta que levantaste é de facto muito grande; é um segredo maravilhoso, e também nós fomos questionados sobre ele.
13.188.34
एतदेव प्रशंसन्ति देवाश्च मुनयस्तथा ।
तेऽप्येवं नाभिजानन्ति पितृकार्यविनिश्चयम्।
वर्जयित्वा महात्मानं चिरजीविनमुत्तमम् ॥ १३.१८८.३४ ॥
Os deuses e os sábios também louvam isto; mas nem eles conhecem assim a determinação firme dos ritos aos pitṛs — exceto aquele grande ser, o de longa vida, o supremo.
13.188.35
पितृभक्तस्तु यो विप्रो वलब्धो महायशाः ।
त्रयाणामपि पिण्डानां श्रुत्वा भगवतो गतिम् ॥ १३.१८८.३५ ॥
O brâmane devoto aos antepassados, de grande fama, que ouve o destino das três piṇḍas do venerável, alcança-o.
13.188.36
देवदूतेन यः पृष्टः श्राद्धस्य विदिनिश्चयः ।
गतिं त्रयाणां पिण्डानां शृणुष्वावहितो मम ॥ १३.१८८.३६ ॥
Ouve atentamente de mim o destino das três piṇḍas, tu a quem o mensageiro divino perguntou sobre o conhecimento firme do śrāddha.
13.188.37
अपो गच्छति यो ह्यत्र शशिनं ह्येष प्रीणयेत् ।
शशी प्रीणयते देवान्पितॄंश्चैव महामते ॥ १३.१८८.३७ ॥
A água que aqui corre certamente agrada a lua. Ó sábio, a lua agrada também os deuses e os antepassados.
13.188.38
भुङ्क्ते तु पत्नीं यं चैषामनुज्ञाता तु मध्यमम् ।
पुत्रकामाय पुत्रं तु प्रयच्छन्ति पितामहाः ॥ १३.१८८.३८ ॥
À esposa que, tendo permissão, come a oferenda do meio dentre estas, a quem deseja um filho, os avós concedem um filho.
13.188.39
हव्यवाहे तु यः पिण्डो दीयते तन्निबोध मे ।
पितरस्तेन तृप्यन्ति प्रीताः कामान्दिशन्ति च।
एतत्ते कथितं सर्वं त्रिषु पिण्डेषु या गतिः ॥ १३.१८८.३९ ॥
Ouve de mim sobre a oferenda de bolo dada ao fogo, portador das oblações: com ela os antepassados ficam satisfeitos e, alegres, concedem desejos. Todo o destino das três oferendas foi-te revelado.
13.188.40
ऋत्विग्यो यजमानस्य पितृत्वमनुगच्छति ।
तस्मिन्नहनि मन्यन्ते परिहार्यं हि मैथुनम् ॥ १३.१८८.४० ॥
O sacerdote do oferente alcança a condição de pai. Naquele dia, consideram que a união sexual deve ser evitada.
13.188.41
शुचिना तु सदा श्राद्धं भोक्तव्यं खेचरोत्तम ।
ये मया कथिता दोषास्ते तथा स्युर्न चान्यथा ॥ १३.१८८.४१ ॥
Ó melhor dos errantes do céu, o puro deve sempre comer a refeição do śrāddha. As faltas que te descrevi acontecerão exatamente assim, e não de outro modo.
13.188.42
तस्मात्स्नातः शुचिः क्षान्तः श्राद्धं भुञ्जीत वै द्विजः ।
प्रजा विवर्दते चास्य चश्चैवं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१८८.४२ ॥
Portanto, o dvija, banhado, puro e paciente, deve comer a refeição do śrāddha. Por ela a sua descendência cresce, e ele também concede.
13.188.43
ततो विद्युत्प्रभो नाम ऋषिराह महातपाः ।
आदित्यतेजसा तस्य तुल्यं रूपं प्रकाशते ॥ १३.१८८.४३ ॥
Então o sábio de grande austeridade chamado Vidyutprabha falou; sua forma brilhava igual ao esplendor do sol.
13.188.44
स च धर्मरहस्यानि श्रुत्वा शक्रमथाब्रवीत् ॥ १३.१८८.४४ ॥
Tendo ouvido os segredos do dharma, falou então a Śakra.
13.188.45
तिर्यग्योनिगतान्सत्वान्मर्त्या हिंसन्ति मोहिताः ।
कीटान्पिपीलिकान्सर्पान्मेषान्समृगपक्षिणः।
किल्बिषं सुबहु प्राप्ताः किंस्विदेषां प्रतिक्रिया ॥ १३.१८८.४५ ॥
Mortais iludidos ferem as criaturas nascidas em ventres animais: insetos, formigas, serpentes, ovelhas, cervos e aves. Tendo incorrido em tamanho pecado, qual é o remédio?
13.188.46
ततो देवगणाः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ।
पितरश्च महाभागाः पूजयन्ति स्म तं मुनिम् ॥ १३.१८८.४६ ॥
Então todas as hostes dos deuses, os sábios cuja riqueza é a austeridade e os antepassados de grande fortuna honraram aquele sábio.
13.188.47
कुरुक्षेत्रं गयां गङ्गां प्रभासं पुष्कराणि च ।
एतानि मनसा ध्यात्वा अवगाहेत्ततो जलम्।
तथा मुच्यति पापेनि राहुणा चन्द्रमा यथा ॥ १३.१८८.४७ ॥
Tendo meditado em mente sobre Kurukṣetra, Gayā, o Gaṅgā, Prabhāsa e os lagos Puṣkara, deve então banhar-se na água; assim se libera do pecado como a lua se livra de Rāhu.
13.188.48
त्र्यहं स्नातः स भवति निराहारश्च वर्तते ।
स्पृशते यो गवां पृष्ठं वालधिं च नमस्यति ॥ १३.१८८.४८ ॥
Quem, tendo banhado, permanece três dias em jejum, e quem toca o dorso de uma vaca e se inclina diante de sua cauda.
13.188.49
ततो विद्युत्प्रभो वाक्यमभ्यभाषत वासवम् ।
अयं सूक्ष्मतरो धर्मस्तं निबोध शतक्रतो ॥ १३.१८८.४९ ॥
Então Vidyutprabha disse estas palavras a Vāsava: «Este dharma é ainda mais sutil; comprende-o, ó Śatakratu.»
13.188.50
घृष्टो वटकषायेणि अनुलिप्तः प्रियङ्गुणा ।
क्षीरेण षष्टिकान्भुक्त्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१८८.५० ॥
Esfregado com decocção de casca de figueira-de-bengala, untado com priyaṅgu, e tendo comido arroz ṣaṣṭika com leite, fica-se livre de todos os pecados.
13.188.51
श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यमृषिचिन्तितम् ।
श्रुतं मे भाषमाणस्य स्थाणोः स्थाने बृहस्पतेः।
रुद्रेण सह देवेश तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५१ ॥
Ouve agora outro segredo oculto, meditado pelos sábios: o que ouvi com Rudra, quando Bṛhaspati falava no lugar de Sthāṇu. Compreende-o, ó senhor dos deuses, ó esposo de Śacī.
13.188.52
पर्वतारोहणं कृत्वा एकपादो विभावसुम् ।
निरीक्षेत निराहार ऊर्ध्वबाहुः कृताञ्जलिः।
तपसा महता युक्त उपवासफलं लभेत् ॥ १३.१८८.५२ ॥
Tendo subido uma montanha, de pé sobre uma perna, contemplando Vibhāvasu (o fogo), em jejum, com os braços erguidos e as palmas unidas, dotado de grande austeridade, obtém o fruto do jejum.
13.188.53
रश्मिभिस्तापितोऽर्कस्य सर्वपापमपोहति ।
ग्रीष्मकालेऽथवा शीते एवं पापमपोहति ॥ १३.१८८.५३ ॥
Aquecido pelos raios do sol, apaga-se todo pecado; na estação quente, ou no inverno, o pecado é removido desta forma.
13.188.54
ततः पापात्प्रमुक्तस्य द्युतिर्भवति शाश्वती ।
तेजसा सूर्यवद्दीप्तो भ्राजते सोमवत्पनः
मध्ये त्रिदशवर्गस्य देवराजः शतक्रतुः। ॥ १३.१८८.५४ ॥
Então, para quem é libertado do pecado surge um esplendor eterno; brilhando com a luz do sol, resplandece como a lua, e no meio da assembleia dos deuses torna-se como Śatakratu, rei dos deuses.
13.188.55
उवाच मधुरं वाक्यं बृहस्पतिमनुत्तमम् ॥ १३.१८८.५५ ॥
Ele dirigiu palavras doces a Bṛhaspati, o supremo.
13.188.56
धर्मगुह्यं तु भगवन्मानुषाणां सुखावहम् ।
सरहस्याश्च ये दोषास्तान्यथावदुदीरथ ॥ १३.१८८.५६ ॥
Ó venerável, explica como é o segredo do dharma que traz felicidade aos humanos, e as faltas juntamente com seus mistérios.
13.188.57
प्रतिमेहन्ति ये सूर्यमनिलं द्विषते च ये ।
हव्यवाहे प्रदीप्ते च समिधं ये न जुह्वति ॥ १३.१८८.५७ ॥
Os que urinam voltados para o sol, os que odeiam o vento e os que não oferecem lenha ao fogo sacrificial ardente—
13.188.58
बालवत्सां च ये धेनुं दुहन्ति क्षीरकारणात् ।
तेषां दोषान्प्रवक्ष्यामि तान्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५८ ॥
Os que ordenham uma vaca que tem seu bezerro pelo leite: direi suas faltas; compreende-as, ó senhor de Śacī.
13.188.59
भानुमाननिलश्चैव हव्यवाहश्च वासव ।
लोकानां मातरश्चैव गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१८८.५९ ॥
Ó Vāsava, o sol, o vento, o fogo portador de oferendas e as vacas são as mães dos mundos, criadas pelo Autoexistente.
13.188.60
लोकांस्तारयितुं शक्ता मर्त्येष्वेतेषु देवताः ।
सर्वे भवन्तः शृणिवन्तु एकैकं धर्मनिश्चयम् ॥ १३.१८८.६० ॥
Entre os mortais, estas divindades podem fazer atravessar os mundos; que todos vós ouçais a firme determinação do dharma de cada um.
13.188.61
वर्षाणि षडशीतिं तु दुर्वृत्ताः कुलपांसनाः ।
स्त्रियः सर्वाश्च दुर्वृत्ताः प्रतिमेहन्ति या रविम् ॥ १३.१८८.६१ ॥
Durante oitenta e seis anos, aqueles homens de má conduta, profanadores da família, e todas as mulheres de má conduta que urinam de frente para o sol, sofrerão as consequências.
13.188.62
अनिलद्वेषिणः शक्र गर्भस्था च्यवते प्रजा ।
हव्यवाहस्य दीप्तस्य समिधं ये न जुह्वति।
अग्निकार्येषु वै तेषां हव्यं नाश्नाति पावकः ॥ १३.१८८.६२ ॥
Ó Indra, a prole no ventre daqueles que são hostis ao vento cai. Nos ritos do fogo daqueles que não lançam lenha ao fogo ardente, o purificador Pāvaka não consome a sua oblação.
13.188.63
क्षीरं तु बालवत्सानां ये पिबन्तीह मानवाः ।
न तेषां क्षीरपाः केचिज्जायन्ते कुलवर्धनाः ॥ १३.१८८.६३ ॥
Os homens que aqui bebem o leite dos bezerros novos não geram nenhum descendente que beba leite e faça crescer a família.
13.188.64
प्रजाक्षयेण युज्यन्ते कुलवंशक्षयेण च ।
एवमेतत्पुरा दृष्टं कुलवृद्धैर्द्विजातिभिः ॥ १३.१८८.६४ ॥
Ficam ligados à destruição da descendência e à destruição da linhagem familiar. Assim isto foi visto outrora pelos anciãos dvijas da família.
13.188.65
तस्माद्वर्ज्यानि वर्ज्यानि कार्यं कार्यं च नित्यशः ।
भूतिकामेनि मर्त्येन सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.१८८.६५ ॥
Portanto, deve-se sempre evitar o que deve ser evitado e sempre fazer o que deve ser feito. Para o mortal que deseja prosperidade, esta é a verdade, eu te digo.
13.188.66
ततः सर्वा महाभाग देवताः समरुद्गणाः ।
ऋषयश्च महाभागाः पृच्छन्ति स्म पितॄंस्ततः ॥ १३.१८८.६६ ॥
Então, ó bem-aventurado, todas as divindades junto com as hostes dos Maruts e os sábios bem-aventurados começaram a interrogar os antepassados.
13.188.67
पितरः केन तुष्यन्ति मर्त्यानामल्पचेतसाम् ।
अक्षयं च कथं दानं भवेच्चैवौर्ध्वदेहिकम् ॥ १३.१८८.६७ ॥
Com o que se agradam os antepassados dos mortais de pouco entendimento? E como pode ser inesgotável a doação relativa aos ritos fúnebres?
13.188.68
आनृण्यं वा कथं मर्त्या गच्छेयुः केन कर्मणा ।
एतदिच्छामहे श्रोतुं परं कौतूहलं हि नः ॥ १३.१८८.६८ ॥
Por qual ação, e de que modo, podem os mortais alcançar a libertação da dívida? Desejamos ouvir isto, pois a nossa curiosidade é grande.
13.188.69
न्यायतो वै महाभागाः संशयः समुदाहृतः ।
श्रूयतां येन तुष्यामो मर्त्यानां साधुकर्मणाम् ॥ १३.१८८.६९ ॥
Ó vós, bem-aventurados, a dúvida foi levantada com justiça. Ouvi por meio de quê nos agradamos dos mortais que praticam boas ações.
13.188.70
नीलषण्डप्रमोक्षेण अणावास्यां तिलोदकैः ।
वर्षासु दीपकैश्चैव पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७० ॥
Libertando um touro negro, oferecendo gergelim e água no dia de lua nova, e acendendo lâmpadas nas estações chuvosas, o homem fica livre da dívida com os antepassados.
13.188.71
अक्षयं निर्व्यलीकं च दानमेतन्महाफलम् ।
अस्माकं परितोषश्च अक्षयः परिकीर्त्यते ॥ १३.१८८.७१ ॥
Esta dádiva é imperecível, sincera e de grande fruto; e a nossa satisfação é declarada imperecível.
13.188.72
श्रद्धधानाश्च ये मर्त्या आहरिष्यन्ति सन्ततिम् ।
दुर्गात्ते तारयिष्यन्ति नरकात्प्रपितामहान् ॥ १३.१८८.७२ ॥
Os mortais que, cheios de fé, trouxerem descendência libertarão os seus bisavós da desgraça e do inferno.
13.188.73
पितॄणां भाषितं श्रुत्वा हृष्टरोमा तपोधनः ।
वृद्धगार्ग्यो महातेजास्तानेवं वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.१८८.७३ ॥
Ao ouvir as palavras dos antepassados, o velho Gārgya, rico em ascese e de grande esplendor, com os cabelos eriçados, assim lhes falou.
13.188.74
के गुणा नीलषण्डस्य प्रमुक्तस्य तपोधनाः ।
वर्षासु दीपदानेन तथैव च तिलोदकैः ॥ १३.१८८.७४ ॥
Quais são os méritos, ó ricos em ascese, do touro azul libertado, e qual é o fruto de oferecer uma lâmpada nas estações chuvosas, bem como de oferecer água com sésamo?
13.188.75
नीलषण्डस्य लाङ्गूलं तोयमभ्युद्दरेद्यदि ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः ॥ १३.१८८.७५ ॥
Se a cauda do touro azul espirrar água, os antepassados ficam satisfeitos por sessenta mil anos.
13.188.76
यस्तु शृङ्गगतं पङ्क्तं कूलादुद्धृत्य तिष्ठति ।
पितरस्तेन गच्छन्ति सोमलोकमसंशयम् ॥ १३.१८८.७६ ॥
Mas quem levanta a fileira posta no chifre desde a margem e permanece de pé, por meio dele os antepassados vão sem dúvida ao mundo lunar.
13.188.77
वर्षासु दीपदानेन शशीवच्छोभते नरः ।
तमोरूपं न तस्यास्ति दीपकं यः प्रयच्छति ॥ १३.१८८.७७ ॥
Nas estações chuvosas, o homem brilha como a lua pelo dom de uma lâmpada; quem oferece uma lâmpada não tem forma de escuridão.
13.188.78
अमावास्यां तु ये मर्त्याः प्रयच्छन्ति तिलोदकम् ।
पात्रमौदुम्बरं गृह्य मधुमिश्रं तपोधन।
कृतं भवति तैः श्राद्धं सरहस्यं यथार्थवत् ॥ १३.१८८.७८ ॥
Mas os mortais que, no dia da lua nova, tomam um recipiente de madeira de figueira e oferecem água de sésamo misturada com mel, ó rico em ascese, por eles o śrāddha é realizado com seu segredo, corretamente.
13.188.79
हृष्टपुष्टमनास्तेषां प्रजा भवति नित्यदा ।
कुलवंशस्य वृद्धिस्तु पिण्डदस्य फलं भवेत्।
श्रद्दधानस्तु यः कुर्यात्पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७९ ॥
Sua descendência será sempre alegre e de mente robusta. O crescimento da linhagem familiar é o fruto de quem oferece o piṇḍa. Quem o realiza com fé fica livre da dívida para com os antepassados.
13.188.80
एवमेव समुद्दिष्टः श्राद्धकालक्रमस्तथा ।
विधिः पात्रं फलं चैव यथावदनुकीर्तितम् ॥ १३.१८८.८० ॥
Assim também foi declarada a ordem dos tempos do śrāddha. A regra, o receptor adequado e o fruto também foram devidamente relatados.