மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.188.1
जन्म मानुष्यकं प्राप्य कर्मक्षेत्रं सुदुर्लभम् ।
श्रेयोर्थिना दरिद्रेण किं कर्तव्यं पितामह ॥ १३.१८८.१ ॥
மனிதப் பிறவியையும், மிகவும் அரிதான செயல்களின் களத்தையும் பெற்ற பின், நன்மையை விரும்பும் ஏழை என்ன செய்ய வேண்டும், பிதாமகரே?
13.188.2
दानानामुत्तमं यच्च देयं यच्च यथायथा ।
मान्यान्पूज्यांश्च गाङ्गेय रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१८८.२ ॥
கங்கையின் மகனே, தானங்களில் சிறந்தது எது, எது கொடுக்கப்பட வேண்டும், மதிக்கத்தக்கவர்களுக்கும் வணங்கத்தக்கவர்களுக்கும் எப்படி கொடுக்க வேண்டும் என்ற இரகசியத்தை நீர் சொல்ல வேண்டும்.
13.188.3
एवं पृष्टो नरेन्द्रेण पाण्डवेन यशस्विना ।
धर्माणां परमं गुह्यं भीष्मः प्रोवाच पार्थिवम् ॥ १३.१८८.३ ॥
புகழ்பெற்ற பாண்டவ மன்னன் இவ்வாறு கேட்டபோது, பீஷ்மர் தர்மங்களின் மிக உயர்ந்த இரகசியத்தை அரசனிடம் சொன்னார்.
13.188.4
शृणुष्वावहितो राजन्धर्मगुह्यानि भारत ।
यथाहि भगवान्व्यासः पुरा कथितवान्मयि ॥ १३.१८८.४ ॥
அரசே, பாரதனே, தர்மத்தின் இரகசியங்களைக் கவனமாகக் கேள், முன்பு பகவான் வியாசர் என்னிடம் சொன்னது போல.
13.188.5
देवगुह्यमिदं राजन्यमेनाक्लिष्टकर्मणा ।
नियमस्थेन युक्तेन तपसो महतः फलम् ॥ १३.१८८.५ ॥
அரசே, இது தேவர்களின் இரகசியம். இதை ஒழுக்கத்துடனும் களங்கமற்ற செயலுடனும் நியமங்களில் நிலைத்து நிற்பவன் பெரிய தவத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்.
13.188.6
येन यः प्रीयते देवः प्रीयन्ते पितरस्तथा ।
ऋषयः प्रमथाः श्रीश्च चित्रगुप्तो दिशां गजाः ॥ १३.१८८.६ ॥
எதனால் தேவர் மகிழ்கிறாரோ, அதனால் பித்ருக்களும், ரிஷிகளும், பிரமதர்களும், ஸ்ரீயும், சித்திரகுப்தனும், திசைகளின் யானைகளும் மகிழ்கின்றனர்.
13.188.7
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महादानफलं चैव सर्वयज्ञफलं तथा ॥ १३.१८८.७ ॥
ரகசியத்துடன் கூறப்பட்ட ரிஷி தர்மம் பெரும் பலனைத் தரும் என்று அறியப்படுகிறது; அது மகாதானத்தின் பலனும், எல்லா யாகங்களின் பலனுமாகும்.
13.188.8
यश्चैतदेवं जानीयाज्ज्ञात्वा वा कुरुतेऽनघ ।
सदोषोऽदोषवांश्चेह तैर्गुणैः सह युज्यते ॥ १३.१८८.८ ॥
குற்றமற்றவனே, இதை இவ்வாறு அறிபவன், அல்லது அறிந்து செய்பவன், இவ்வுலகில் குறையுடையவனாயினும் குறையற்றவனாகி அந்த நற்குணங்களுடன் இணைகிறான்.
13.188.9
दशसूनासमं चक्रं दशचक्रसमो ध्वजः ।
दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः ॥ १३.१८८.९ ॥
பத்து கசாப்புக்கடைகளுக்குச் சமமானது ஓர் ஆலைச் சக்கரம்; பத்து சக்கரங்களுக்குச் சமமானது ஒரு கொடி; பத்துக் கொடிகளுக்குச் சமமானவள் ஒரு வேசி; பத்து வேசிகளுக்குச் சமமானவன் ஓர் அரசன்.
13.188.10
अर्घेनैतानि सर्वाणि नृपतिः कथ्यतेऽधिकः ।
त्रिवर्गसहितं शास्त्रं पवित्रं पुण्यलक्षणम् ॥ १३.१८८.१० ॥
இவை அனைத்தையும் மதிப்பீட்டில் வைத்தால் அரசனே மிகுந்தவன் என்று கூறப்படுகிறான்; மும்மைப் பயன்களுடன் கூடிய சாஸ்திரம் தூய்மையானது, புண்ணிய இலக்கணமுடையது.
13.188.11
धर्मिव्याकरणं पुण्यं रहस्यश्रवणं महत् ।
श्रोतव्यं धर्मसंयुक्तं विहितं त्रिदशैः स्वयम् ॥ १३.१८८.११ ॥
தர்மத்தின் விளக்கம் புண்ணியமானது; ரகசியம் கேட்பது மகத்தானது; தர்மத்துடன் கூடியது கேட்கத் தக்கது, அதைத் தேவர்களே விதித்தனர்.
13.188.12
पितॄणां यत्र गुह्यानि प्रोच्यन्ते श्राद्धकर्मणि ।
देवतानां च सर्वेषां रहस्यं कथ्यतेऽखिलम् ॥ १३.१८८.१२ ॥
சிரார்த்த கர்மத்தில் பித்ருக்களின் ரகசியங்கள் கூறப்படும் இடத்தில், எல்லா தேவர்களின் முழு ரகசியமும் கூறப்படுகிறது.
13.188.13
ऋषिधर्मः स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफलः ।
महायज्ञफलं चैव सर्वदानफलं तथा ॥ १३.१८८.१३ ॥
எங்கு ரகசியத்துடன் கூடிய ரிஷி தர்மம் கூறப்பட்டதோ, அது பெரும் பலனைத் தருகிறது; மகா யாகங்களின் பலனும், எல்லா தானங்களின் பலனும் அங்கே (கூறப்படுகின்றன).
13.188.14
ये पठन्ति सदा मर्त्या येषां चैवोपतिष्ठति ।
श्रुत्वा च फलमाचष्टे स्वयं नारायणः प्रभुः ॥ १३.१८८.१४ ॥
எவர்கள் எப்போதும் இதை ஓதுகிறார்களோ, எவர்களிடம் இது நிலைத்திருக்கிறதோ, அவர்களின் பலனைக் கேட்டு, பிரபுவான நாராயணனே தானே அதைக் கூறுகிறார்.
13.188.15
गवां फलं तीर्थफलं यज्ञानां चैव यत्फलम् ।
एतत्फलमवाप्नोति यो नरोऽतिथिपूजकः ॥ १३.१८८.१५ ॥
பசுக்களின் பலனும், தீர்த்த யாத்திரையின் பலனும், யாகங்களின் பலனும் எதுவோ, அந்தப் பலனை விருந்தினரை வணங்கும் மனிதன் அடைகிறான்.
13.188.16
श्रोतारः श्रद्धधानाश्च येषां शुद्धं च मानसम् ।
तेषां व्यक्तं जिता लोकाः श्रद्दधानेन साधुना ॥ १३.१८८.१६ ॥
நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர்களும், தூய மனம் கொண்டவர்களும் — அவர்களுக்கு நம்பிக்கையும் நல்லொழுக்கமும் கொண்ட சாதுவால் உலகங்கள் நிச்சயமாக வென்றடையப்பட்டன.
13.188.17
मुच्यते किल्बिषाच्चैव न स पापेन लिप्यते ।
धर्मं च लभते नित्यं प्रेत्य लोकगतो नरः ॥ १३.१८८.१७ ॥
அவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; பாவத்தால் கறைபடுவதில்லை. மரணத்திற்குப் பிறகு உலகை அடைந்த அந்த மனிதன் எப்போதும் தர்மத்தைப் பெறுகிறான்.
13.188.18
कस्यचित्त्वथ कालस्य देवदूतो यदृच्छया ।
स्थितो ह्यन्तर्हितो भूत्वा पर्यभाषत वासवम् ॥ १३.१८८.१८ ॥
ஒரு காலத்தில், தேவதூதன் ஒருவன் தன் விருப்பப்படி மறைந்து நின்று வாசவனிடம் பேசினான்.
13.188.19
यो तौ कामगुणोपेतावश्विनौ भिषजां वरौ ।
आज्ञयाऽहं तयोः प्राप्तः सनरान्पितृदैवतान् ॥ १३.१८८.१९ ॥
இச்சைக்குரிய குணங்கள் நிறைந்த, மருத்துவர்களில் சிறந்த அந்த இரு அஸ்வினிகளின் ஆணையால் நான் மனிதர்களும் பித்ரு தேவர்களுமாக அவர்களிடம் வந்தவனாக இருக்கிறேன்.
13.188.20
कस्माद्धि मैथुनं श्राद्धे दातुर्भोक्तुश्च वर्जितम् ।
केमर्थं च त्रयः पिण्डाः प्रविभक्ताः पृथक्पृथक् ॥ १३.१८८.२० ॥
சிராத்தத்தில் கொடுப்பவருக்கும் உண்பவருக்கும் மைதுனம் ஏன் விலக்கப்பட்டது? மூன்று பிண்டங்களும் தனித்தனியாக எதற்காகப் பகுக்கப்பட்டன?
13.188.21
प्रथमः कस्य दातव्यो मध्यमः क्व च गच्छति ।
उत्तरश्च स्मृतः कस्य एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१८८.२१ ॥
முதல் பிண்டம் யாருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்? நடுவில் உள்ளது எங்கே செல்கிறது? கடைசியானது யாருடையதென்று சொல்லப்பட்டுள்ளது? இதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்.
13.188.22
श्रद्दधानेन दूतेन भाषितं धर्मसंहितम् ।
पूर्वस्थास्त्रिदशाः सर्वे पितरः पूज्य खेचरम् ॥ १३.१८८.२२ ॥
நம்பிக்கையுள்ள தூதனால் சொல்லப்பட்ட தர்மம் நிறைந்த வார்த்தை இது. முன்னிருந்த தேவர்களும் பித்ருக்களும் அனைவரும் விண்ணில் செல்பவனை வணங்கினர்.
13.188.23
स्वागतं तेऽस्तु भद्रं ते श्रूयतां खेचरोत्तम ।
गूढार्थः परमः प्रश्नो भवता समुदीरितः ॥ १३.१८८.२३ ॥
உமக்கு வரவேற்பு; உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். விண்ணில் செல்பவர்களில் சிறந்தவரே, கேளுங்கள் — நீர் மறைபொருள் கொண்ட உயர்ந்த கேள்வியை எழுப்பியுள்ளீர்.
13.188.24
श्राद्धं दत्त्वा च भुक्त्वा च पुरुषो यः स्त्रियं व्रजेत् ।
पितरस्तस्य तं मासं तस्मिन्रेतसि शेरते ॥ १३.१८८.२४ ॥
சிராத்தம் கொடுத்து உண்டபின் எந்த மனிதன் ஒரு பெண்ணை அணுகுகிறானோ, அவனுடைய பித்ருக்கள் அந்த மாதம் முழுவதும் அந்த விந்துவிலேயே துயில்கின்றனர்.
13.188.25
प्रविभागं तु पिण्डानां प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ।
पिण्डो ह्यधस्ताद्गच्छंस्तु अप आविश्य भावयेत् ॥ १३.१८८.२५ ॥
பிண்டங்களின் பிரிவை வரிசைப்படி நான் கூறுவேன். கீழ்நோக்கிச் செல்லும் பிண்டம் நீரில் புகுந்து அதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
13.188.26
पिण्डं तु मध्यमं तत्र पत्नीत्वेका समश्नुते ।
पिण्डस्तृतीयो यस्तेषां तं दद्याज्जातवेदसि।
एष श्राद्धविधिः प्रोक्तो यथा धर्मो न लुप्यते ॥ १३.१८८.२६ ॥
நடுவில் உள்ள பிண்டத்தை அங்கே மனைவி ஒருத்தி மட்டுமே உண்கிறாள். அவர்களின் மூன்றாவது பிண்டத்தை அக்னியில் அர்ப்பிக்க வேண்டும். தர்மம் அழியாதபடி இந்த சிராத்த விதி கூறப்பட்டுள்ளது.
13.188.27
पितरस्तस्य तुष्यन्ति प्रहृष्टमनसः सदा ।
प्रजा विवर्धते चास्य अक्षयं चोपतिष्ठति ॥ १३.१८८.२७ ॥
அவனுடைய பிதுர்கள் எப்போதும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் திருப்தியடைகின்றனர். அவனுடைய சந்ததி பெருகுகிறது; அழியாத பலன் அவனை அடைகிறது.
13.188.28
आनुपूर्व्येण पिण्डानां प्रविभागः पृथक्पृथक् ।
पितॄणां त्रिषु सर्वेषां निरुक्तं कथितं त्वया ॥ १३.१८८.२८ ॥
பிண்டங்களின் பிரிவை வரிசைப்படி, ஒவ்வொரு பிதுருக்கும் தனித்தனியாக, மூவருக்கும், அனைவருக்கும் நீங்கள் விளக்கிக் கூறினீர்கள்.
13.188.29
एकः समुद्धृतः पिण्डो ह्यधस्तात्कस्य गच्छति ।
कं वा प्रीणयते देवं कथं तारयते पितॄन् ॥ १३.१८८.२९ ॥
எடுக்கப்பட்ட ஒரு பிண்டம் கீழே யாருக்குச் செல்கிறது? அது எந்த தேவனை மகிழ்விக்கிறது, பிதுருக்களை எப்படி கரை சேர்க்கிறது?
13.188.30
मध्यमं तु तदा पत्नी भुङ्क्तेऽनुज्ञातमेव हि ।
किमर्थं पितरस्तस्य कव्यमेव च भुञ्जते ॥ १३.१८८.३० ॥
ஆனால் நடுப்பிண்டத்தை அப்போது மனைவி உண்கிறாள்; அது அனுமதிக்கப்பட்டதே. பின் அவனுடைய கவ்யத்தை பிதுருக்கள் எதற்காக உண்கிறார்கள்?
13.188.31
अत्र यस्त्वन्तिमः पिण्डो गच्छते जातवेदसम् ।
भवते का गतिस्तस्य कं वा समनुगच्छति ॥ १३.१८८.३१ ॥
இங்கு இறுதிப் பிண்டம் ஜாதவேதஸ் (அக்னி) நோக்கிச் செல்கிறது; அதன் கதி என்ன, அது யாரைப் பின்தொடர்கிறது?
13.188.32
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पिण्डेषु त्रिषु या गतिः ।
फलं वृत्तिं च मार्गं च यश्चैनं प्रतिपद्यते ॥ १३.१८८.३२ ॥
மூன்று பிண்டங்களில் எது எந்த கதியை அடைகிறது, அவற்றின் பலன், வழி, தொழில் மற்றும் அதை யார் அடைகிறார் என்பதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.188.33
सुमहानेष प्रश्नो वै यस्त्वया समुदीरितः ।
रहस्यमद्भुतं चापि पृष्टाः स्म गगनेचर ॥ १३.१८८.३३ ॥
வானில் திரிபவனே, நீ கேட்ட இக்கேள்வி மிகவும் ஆழமானது; இது ஒரு அற்புத ரகசியம், இதற்கு விடை கேட்கப்பட்டோம்.
13.188.34
एतदेव प्रशंसन्ति देवाश्च मुनयस्तथा ।
तेऽप्येवं नाभिजानन्ति पितृकार्यविनिश्चयम्।
वर्जयित्वा महात्मानं चिरजीविनमुत्तमम् ॥ १३.१८८.३४ ॥
தேவர்களும் முனிவர்களும் இதையே புகழ்கின்றனர்; ஆனாலும் பித்ருக் கடமையின் உறுதியான முடிவை அவர்களும் இவ்வாறு அறியவில்லை — அந்த மகாத்மாவும் நீண்ட ஆயுளுடையவரும் உயர்ந்தவருமானவரைத் தவிர.
13.188.35
पितृभक्तस्तु यो विप्रो वलब्धो महायशाः ।
त्रयाणामपि पिण्डानां श्रुत्वा भगवतो गतिम् ॥ १३.१८८.३५ ॥
பித்ருக்களில் பக்தி கொண்ட, பெரும் புகழ் பெற்ற பிராமணன், பகவானின் இந்த மூன்று பிண்டங்களின் கதியைக் கேட்டு (அதை அடைகிறான்).
13.188.36
देवदूतेन यः पृष्टः श्राद्धस्य विदिनिश्चयः ।
गतिं त्रयाणां पिण्डानां शृणुष्वावहितो मम ॥ १३.१८८.३६ ॥
தேவதூதனால் சிராத்தத்தின் உறுதியான ஞானம் கேட்கப்பட்ட அவன், மூன்று பிண்டங்களின் கதியை என்னிடமிருந்து கவனமாகக் கேள்.
13.188.37
अपो गच्छति यो ह्यत्र शशिनं ह्येष प्रीणयेत् ।
शशी प्रीणयते देवान्पितॄंश्चैव महामते ॥ १३.१८८.३७ ॥
இங்கு நீர் செல்லுமானால், அது நிச்சயமாக சந்திரனை மகிழ்விக்கும். ஓ மகாமதியே, சந்திரன் தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் மகிழ்விக்கிறான்.
13.188.38
भुङ्क्ते तु पत्नीं यं चैषामनुज्ञाता तु मध्यमम् ।
पुत्रकामाय पुत्रं तु प्रयच्छन्ति पितामहाः ॥ १३.१८८.३८ ॥
இவற்றில் நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை அனுமதி பெற்று உண்ணும் மனைவிக்கு, மகனை விரும்புபவனுக்குப் பித்ருக்கள் மகனை அளிக்கின்றனர்.
13.188.39
हव्यवाहे तु यः पिण्डो दीयते तन्निबोध मे ।
पितरस्तेन तृप्यन्ति प्रीताः कामान्दिशन्ति च।
एतत्ते कथितं सर्वं त्रिषु पिण्डेषु या गतिः ॥ १३.१८८.३९ ॥
ஹவ்யவாஹனாகிய அக்னியில் அளிக்கப்படும் பிண்டம் பற்றி என்னிடமிருந்து அறிக. அதனால் பித்ருக்கள் மகிழ்ந்து விருப்பங்களை அருள்கின்றனர். மூன்று பிண்டங்களின் கதி அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது.
13.188.40
ऋत्विग्यो यजमानस्य पितृत्वमनुगच्छति ।
तस्मिन्नहनि मन्यन्ते परिहार्यं हि मैथुनम् ॥ १३.१८८.४० ॥
யஜமானனின் ருத்விக் பித்ருத்துவத்தை அடைகிறார். அந்நாளில் மைதுனத்தை விலக்க வேண்டியதாகக் கருதுகின்றனர்.
13.188.41
शुचिना तु सदा श्राद्धं भोक्तव्यं खेचरोत्तम ।
ये मया कथिता दोषास्ते तथा स्युर्न चान्यथा ॥ १३.१८८.४१ ॥
ஓ வானில் சஞ்சரிப்பவர்களில் சிறந்தவனே, தூய்மையானவன் எப்போதும் சிராத்த உணவை உண்ண வேண்டும். நான் சொன்ன குற்றங்கள் அவ்வாறே ஆகும், வேறுவிதமாக அல்ல.
13.188.42
तस्मात्स्नातः शुचिः क्षान्तः श्राद्धं भुञ्जीत वै द्विजः ।
प्रजा विवर्दते चास्य चश्चैवं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१८८.४२ ॥
ஆகையால் நீராடி, தூய்மையும் பொறுமையும் உள்ள துவிஜன் சிராத்த உணவை உண்ண வேண்டும். இதனால் அவனது சந்ததி பெருகும்; அவனும் அவ்வாறே அளிக்கிறான்.
13.188.43
ततो विद्युत्प्रभो नाम ऋषिराह महातपाः ।
आदित्यतेजसा तस्य तुल्यं रूपं प्रकाशते ॥ १३.१८८.४३ ॥
பின்னர் மகாதபஸ்வியான வித்யுத்ப்ரபை என்ற ரிஷி கூறினார். அவரது உருவம் சூரியனின் ஒளிக்கு இணையாகப் பிரகாசித்தது.
13.188.44
स च धर्मरहस्यानि श्रुत्वा शक्रमथाब्रवीत् ॥ १३.१८८.४४ ॥
அவர் தர்மத்தின் இரகசியங்களைக் கேட்டு பின்னர் இந்திரனிடம் கூறினார்.
13.188.45
तिर्यग्योनिगतान्सत्वान्मर्त्या हिंसन्ति मोहिताः ।
कीटान्पिपीलिकान्सर्पान्मेषान्समृगपक्षिणः।
किल्बिषं सुबहु प्राप्ताः किंस्विदेषां प्रतिक्रिया ॥ १३.१८८.४५ ॥
மயக்கமுற்ற மனிதர்கள் விலங்கு யோனியில் பிறந்த உயிரினங்களை — புழுக்கள், எறும்புகள், பாம்புகள், ஆடுகள், மான்கள், பறவைகள் ஆகியவற்றை — துன்புறுத்துகிறார்கள். இதனால் மிகுந்த பாவம் அடைந்தவர்களுக்கு அதற்குப் பரிகாரம் என்ன?
13.188.46
ततो देवगणाः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः ।
पितरश्च महाभागाः पूजयन्ति स्म तं मुनिम् ॥ १३.१८८.४६ ॥
பின்னர் அனைத்து தேவகணங்களும், தவச் செல்வமுள்ள ரிஷிகளும், மகாபாக்கியவான்களான பித்ருக்களும் அந்த முனியைக் கௌரவித்தனர்.
13.188.47
कुरुक्षेत्रं गयां गङ्गां प्रभासं पुष्कराणि च ।
एतानि मनसा ध्यात्वा अवगाहेत्ततो जलम्।
तथा मुच्यति पापेनि राहुणा चन्द्रमा यथा ॥ १३.१८८.४७ ॥
குருக்ஷேத்ரம், கயை, கங்கை, பிரபாசம் மற்றும் புஷ்கரங்கள் ஆகியவற்றை மனதில் தியானித்து, பின்னர் நீரில் நீராட வேண்டும். இவ்வாறு ராகுவிடமிருந்து சந்திரன் விடுபடுவது போல் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.188.48
त्र्यहं स्नातः स भवति निराहारश्च वर्तते ।
स्पृशते यो गवां पृष्ठं वालधिं च नमस्यति ॥ १३.१८८.४८ ॥
மூன்று நாட்கள் நீராடி, உணவின்றி இருப்பவன் ஆகிறான்; பசுவின் முதுகைத் தொட்டு அதன் வாலை வணங்குபவனும் (அவ்வாறு ஆகிறான்).
13.188.49
ततो विद्युत्प्रभो वाक्यमभ्यभाषत वासवम् ।
अयं सूक्ष्मतरो धर्मस्तं निबोध शतक्रतो ॥ १३.१८८.४९ ॥
பின்னர் வித்யுத்பிரபா வாசவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: இந்த தர்மம் இன்னும் நுட்பமானது; அதை அறிவாய், ஓ சதக்ரது.
13.188.50
घृष्टो वटकषायेणि अनुलिप्तः प्रियङ्गुणा ।
क्षीरेण षष्टिकान्भुक्त्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.१८८.५० ॥
ஆலமரக் கஷாயத்தால் தேய்த்து, பிரியங்கு மூலிகைப் பூச்சு பூசி, பாலுடன் அறுபது நாள் அரிசியை உண்டால், மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.188.51
श्रूयतां चापरं गुह्यं रहस्यमृषिचिन्तितम् ।
श्रुतं मे भाषमाणस्य स्थाणोः स्थाने बृहस्पतेः।
रुद्रेण सह देवेश तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५१ ॥
ரிஷிகள் சிந்தித்த மற்றொரு இரகசியத்தைக் கேள். ஸ்தாணுவின் இடத்தில் பிருஹஸ்பதி பேசும்போது நான் ருத்ரனுடன் சேர்ந்து கேட்டதை அறிவாய், ஓ தேவேசா, ஓ சசியின் கணவா.
13.188.52
पर्वतारोहणं कृत्वा एकपादो विभावसुम् ।
निरीक्षेत निराहार ऊर्ध्वबाहुः कृताञ्जलिः।
तपसा महता युक्त उपवासफलं लभेत् ॥ १३.१८८.५२ ॥
மலையில் ஏறி, ஒரு காலில் நின்று, அக்னியை நோக்கி, பட்டினி கிடந்து, கைகளை உயர்த்தி, அஞ்சலி செய்து பார்க்க வேண்டும்; மகத்தான தவத்துடன் கூடியவன் உபவாசத்தின் பலனைப் பெறுவான்.
13.188.53
रश्मिभिस्तापितोऽर्कस्य सर्वपापमपोहति ।
ग्रीष्मकालेऽथवा शीते एवं पापमपोहति ॥ १३.१८८.५३ ॥
சூரியனின் கதிர்களால் சுடப்பட்டவன் எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்குகிறான்; கோடையிலோ குளிரிலோ இவ்வாறே பாவம் நீங்குகிறது.
13.188.54
ततः पापात्प्रमुक्तस्य द्युतिर्भवति शाश्वती ।
तेजसा सूर्यवद्दीप्तो भ्राजते सोमवत्पनः
मध्ये त्रिदशवर्गस्य देवराजः शतक्रतुः। ॥ १३.१८८.५४ ॥
பின்னர் பாவத்திலிருந்து விடுபட்டவனுக்கு நிலையான ஒளி உண்டாகிறது; சூரியனைப் போல் தேஜஸால் பிரகாசித்து சந்திரனைப் போல் ஒளிர்கிறான்; தேவர் கூட்டத்தின் நடுவில் தேவராஜன் சதக்ரதுவைப் போல் ஆகிறான்.
13.188.55
उवाच मधुरं वाक्यं बृहस्पतिमनुत्तमम् ॥ १३.१८८.५५ ॥
அவர் உயர்ந்த பிருகஸ்பதியிடம் இனிய சொற்களைக் கூறினார்.
13.188.56
धर्मगुह्यं तु भगवन्मानुषाणां सुखावहम् ।
सरहस्याश्च ये दोषास्तान्यथावदुदीरथ ॥ १३.१८८.५६ ॥
ஓ பகவானே, மனிதர்களுக்கு இன்பம் தரும் தர்மத்தின் ரகசியத்தையும், அதன் மறைபொருளுடன் கூடிய குற்றங்களையும் முறையாக விளக்குங்கள்.
13.188.57
प्रतिमेहन्ति ये सूर्यमनिलं द्विषते च ये ।
हव्यवाहे प्रदीप्ते च समिधं ये न जुह्वति ॥ १३.१८८.५७ ॥
சூரியனை நோக்கி சிறுநீர் கழிப்பவர்களும், காற்றை வெறுப்பவர்களும், எரியும் அக்னியில் சமித்தை இடாதவர்களும்—
13.188.58
बालवत्सां च ये धेनुं दुहन्ति क्षीरकारणात् ।
तेषां दोषान्प्रवक्ष्यामि तान्निबोध शचीपते ॥ १३.१८८.५८ ॥
கன்றுள்ள பசுவை பாலுக்காக கறப்பவர்களின் குற்றங்களைச் சொல்வேன்; ஓ சசியின் கணவனே, அவற்றை அறிவாயாக.
13.188.59
भानुमाननिलश्चैव हव्यवाहश्च वासव ।
लोकानां मातरश्चैव गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ॥ १३.१८८.५९ ॥
ஓ வாசவா, சூரியனும், காற்றும், அவிகளைச் சுமக்கும் அக்னியும், பசுக்களும் உலகங்களின் தாய்மார்கள்; சுயம்பு இவற்றைப் படைத்தார்.
13.188.60
लोकांस्तारयितुं शक्ता मर्त्येष्वेतेषु देवताः ।
सर्वे भवन्तः शृणिवन्तु एकैकं धर्मनिश्चयम् ॥ १३.१८८.६० ॥
மனிதர்களிடையே இந்த தெய்வங்கள் உலகங்களைக் கடத்தும் ஆற்றல் கொண்டவை; நீங்கள் அனைவரும் ஒவ்வொரு தர்ம நிச்சயத்தையும் கேளுங்கள்.
13.188.61
वर्षाणि षडशीतिं तु दुर्वृत्ताः कुलपांसनाः ।
स्त्रियः सर्वाश्च दुर्वृत्ताः प्रतिमेहन्ति या रविम् ॥ १३.१८८.६१ ॥
எண்பத்தாறு ஆண்டுகள் அந்த தீயொழுக்கமுள்ளவர்களும் குலத்தை இழிவுபடுத்துபவர்களும், சூரியனை நோக்கி சிறுநீர் கழிக்கும் எல்லா தீயொழுக்கப் பெண்களும் (துன்புறுவர்).
13.188.62
अनिलद्वेषिणः शक्र गर्भस्था च्यवते प्रजा ।
हव्यवाहस्य दीप्तस्य समिधं ये न जुह्वति।
अग्निकार्येषु वै तेषां हव्यं नाश्नाति पावकः ॥ १३.१८८.६२ ॥
ஓ இந்திரா, காற்றுக்கு விரோதிகளாக இருப்பவர்களின் கருவிலுள்ள சந்ததி வீழ்ந்துவிடும். எரியும் நெருப்பில் சமிதைகளை இடாதவர்களின் அக்னிகார்யங்களில், பாவகன் அவர்களின் ஹவ்யத்தை உண்பதில்லை.
13.188.63
क्षीरं तु बालवत्सानां ये पिबन्तीह मानवाः ।
न तेषां क्षीरपाः केचिज्जायन्ते कुलवर्धनाः ॥ १३.१८८.६३ ॥
இங்கே இளங்கன்றுகளின் பாலைக் குடிக்கும் மனிதர்களுக்கு, குலத்தை வளர்க்கும் பால் குடிக்கும் எந்த வாரிசுகளும் பிறப்பதில்லை.
13.188.64
प्रजाक्षयेण युज्यन्ते कुलवंशक्षयेण च ।
एवमेतत्पुरा दृष्टं कुलवृद्धैर्द्विजातिभिः ॥ १३.१८८.६४ ॥
சந்ததி அழிவாலும் குலவம்சத்தின் அழிவாலும் அவர்கள் இணைக்கப்படுகின்றனர். முன்பு குலப்பெரியோராகிய துவிஜர்கள் இவ்வாறே கண்டனர்.
13.188.65
तस्माद्वर्ज्यानि वर्ज्यानि कार्यं कार्यं च नित्यशः ।
भूतिकामेनि मर्त्येन सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.१८८.६५ ॥
ஆகையால் தவிர்க்கப்பட வேண்டியவற்றை எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும், செய்யத்தக்கவற்றை எப்போதும் செய்ய வேண்டும். செழிப்பை விரும்பும் மனிதனுக்கு இதுவே உண்மை, உன்னிடம் இதைச் சொல்கிறேன்.
13.188.66
ततः सर्वा महाभाग देवताः समरुद्गणाः ।
ऋषयश्च महाभागाः पृच्छन्ति स्म पितॄंस्ततः ॥ १३.१८८.६६ ॥
பின்னர், ஓ மகாபாகனே, மருத்கணங்களுடன் கூடிய எல்லா தேவர்களும், மகாபாகர்களான ரிஷிகளும் பித்ருக்களிடம் கேட்டனர்.
13.188.67
पितरः केन तुष्यन्ति मर्त्यानामल्पचेतसाम् ।
अक्षयं च कथं दानं भवेच्चैवौर्ध्वदेहिकम् ॥ १३.१८८.६७ ॥
அல்பஅறிவுள்ள மனிதர்களால் பித்ருக்கள் எதனால் மகிழ்ச்சியடைகின்றனர்? ஊர்த்வதைஹிக தானம் அழியாததாக எப்படி ஆகும்?
13.188.68
आनृण्यं वा कथं मर्त्या गच्छेयुः केन कर्मणा ।
एतदिच्छामहे श्रोतुं परं कौतूहलं हि नः ॥ १३.१८८.६८ ॥
மனிதர்கள் எந்தச் செயலால், எப்படி கடனிலிருந்து விடுதலை அடைவார்கள்? இதைக் கேட்க நாங்கள் விரும்புகிறோம், ஏனெனில் எங்களுக்கு பெரும் ஆர்வம் உள்ளது.
13.188.69
न्यायतो वै महाभागाः संशयः समुदाहृतः ।
श्रूयतां येन तुष्यामो मर्त्यानां साधुकर्मणाम् ॥ १३.१८८.६९ ॥
ஓ மகாபாக்கியவான்களே, முறைப்படி இந்த ஐயம் எழுப்பப்பட்டது. நல்ல செயல்கள் செய்யும் மனிதர்களால் நாங்கள் எதனால் மகிழ்வடைகிறோம் என்பதைக் கேளுங்கள்.
13.188.70
नीलषण्डप्रमोक्षेण अणावास्यां तिलोदकैः ।
वर्षासु दीपकैश्चैव पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७० ॥
கருநிற காளையை விடுவதாலும், அமாவாசை நாளில் எள்ளும் நீரும் அளிப்பதாலும், மழைக்காலங்களில் விளக்குகள் ஏற்றுவதாலும் பித்ருக்களின் கடனிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்.
13.188.71
अक्षयं निर्व्यलीकं च दानमेतन्महाफलम् ।
अस्माकं परितोषश्च अक्षयः परिकीर्त्यते ॥ १३.१८८.७१ ॥
இந்த தானம் அழியாததும், கபடமற்றதும், பெரும் பலனைத் தருவதுமாகும். எங்கள் திருப்தியும் அழியாததென்று அறிவிக்கப்படுகிறது.
13.188.72
श्रद्धधानाश्च ये मर्त्या आहरिष्यन्ति सन्ततिम् ।
दुर्गात्ते तारयिष्यन्ति नरकात्प्रपितामहान् ॥ १३.१८८.७२ ॥
நம்பிக்கையுடன் சந்ததியைக் கொண்டுவரும் மனிதர்கள், துர்க்கதியிலிருந்தும் நரகத்திலிருந்தும் தங்கள் முப்பாட்டன்களை மீட்பார்கள்.
13.188.73
पितॄणां भाषितं श्रुत्वा हृष्टरोमा तपोधनः ।
वृद्धगार्ग्यो महातेजास्तानेवं वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.१८८.७३ ॥
முன்னோர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, தவச்செல்வமும் பெருந்தேஜஸும் கொண்ட முதிய கார்க்கியர் மயிர்க்கூச்சம் கொண்டு அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
13.188.74
के गुणा नीलषण्डस्य प्रमुक्तस्य तपोधनाः ।
वर्षासु दीपदानेन तथैव च तिलोदकैः ॥ १३.१८८.७४ ॥
தவச்செல்வர்களே, விடுவிக்கப்பட்ட நீலஷண்ட காளையின் குணங்கள் என்ன? மழைக்காலங்களில் விளக்கு தானம் செய்வதாலும், எள்ளுநீர் கொடுப்பதாலும் என்ன பலன்?
13.188.75
नीलषण्डस्य लाङ्गूलं तोयमभ्युद्दरेद्यदि ।
षष्टिं वर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः ॥ १३.१८८.७५ ॥
நீலஷண்ட காளையின் வாலால் நீர் தெளிக்கப்பட்டால், அதனால் முன்னோர்கள் அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் திருப்தியடைவார்கள்.
13.188.76
यस्तु शृङ्गगतं पङ्क्तं कूलादुद्धृत्य तिष्ठति ।
पितरस्तेन गच्छन्ति सोमलोकमसंशयम् ॥ १३.१८८.७६ ॥
கொம்பில் உள்ள வரிசையை கரையிலிருந்து தூக்கி நிற்பவன் மூலம் முன்னோர்கள் சந்தேகமின்றி சோமலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
13.188.77
वर्षासु दीपदानेन शशीवच्छोभते नरः ।
तमोरूपं न तस्यास्ति दीपकं यः प्रयच्छति ॥ १३.१८८.७७ ॥
மழைக்காலங்களில் விளக்கு தானம் செய்வதால் மனிதன் நிலவைப் போல் ஒளிர்கிறான்; விளக்கு கொடுப்பவனுக்கு இருள் வடிவம் இல்லை.
13.188.78
अमावास्यां तु ये मर्त्याः प्रयच्छन्ति तिलोदकम् ।
पात्रमौदुम्बरं गृह्य मधुमिश्रं तपोधन।
कृतं भवति तैः श्राद्धं सरहस्यं यथार्थवत् ॥ १३.१८८.७८ ॥
அமாவாசையில் அத்திமர பாத்திரத்தை எடுத்து தேன் கலந்த எள்ளுநீர் கொடுப்பவர்கள், தவச்செல்வரே, அவர்களால் இரகசியத்துடன் உண்மையான சிராத்தம் செய்யப்பட்டதாகும்.
13.188.79
हृष्टपुष्टमनास्तेषां प्रजा भवति नित्यदा ।
कुलवंशस्य वृद्धिस्तु पिण्डदस्य फलं भवेत्।
श्रद्दधानस्तु यः कुर्यात्पितॄणामनृणो भवेत् ॥ १३.१८८.७९ ॥
அவர்களின் சந்ததியினர் எப்போதும் மகிழ்ச்சியும் வளமும் கொண்ட மனத்தவராக இருப்பர். குலவம்சத்தின் வளர்ச்சியே பிண்ட தானம் செய்பவரின் பலன். நம்பிக்கையுடன் செய்பவன் முன்னோர்களின் கடனிலிருந்து விடுபடுவான்.
13.188.80
एवमेव समुद्दिष्टः श्राद्धकालक्रमस्तथा ।
विधिः पात्रं फलं चैव यथावदनुकीर्तितम् ॥ १३.१८८.८० ॥
இவ்வாறே சிராத்தத்தின் காலக் கிரமமும் கூறப்பட்டது. விதி, பாத்திரம், பலன் ஆகியவையும் முறைப்படி விவரிக்கப்பட்டன.