مهابهاراتا · أدهيايا 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
«بماذا يكون لك السرور، وكيف تنال الرضا؟» فلما سأله بذلك سيّد الآلهة، أجابه هَري الربّ.
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
إن ذمّ البراهمة بغضٌ عظيم لي، وإذا عظّمني البراهمة دائمًا فإني مكرَّم بلا ريب.
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
أنا راضٍ عن الفانين الذين يُحَيّون دائمًا كبار البراهمة بعد غسل أقدامهم، ويقدّمون لهم القرابين.
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
من رأى البراهمي القصير والخنزير الذي نهض من الماء، ومن يحمل على رأسه الأرض المرفوعة من الماء، لا يصيبهم شيء من السوء ولا يلحقهم دَنَس الذنب.
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
الإنسان الذي يكرّم دائمًا شجرة الأشفاتا والبقرة روجانا، به يُكرَّم العالم كله مع الآلهة والأسورا والبشر.
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
وبذلك الهيئة أقبل منهم العبادة حقًّا. وهذه عبادتي، لا عبادة سواها ما دامت العوالم قائمة.
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
وإلا فإن الفانين قليلي العقل يعبدون عبثا. أنا لا أقبل ذلك، فهو لا يرضيني.
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
لماذا تمدح القرص والقدمين والخنزير والقزم البراهمي ورفع الأرض؟
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
أنت تخلق الكائنات، وأنت تسحب الخلائق. أنت الطبيعة الأزلية لجميع الكائنات، بما فيها الفانون.
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
فضحك فيشنو ضحكا شديدا وقال هذا القول: «بالقرص قُتل الدايتيا، وبالقدم وُطئت الأرض».
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
متخذا صورة الخنزير أُسقط هيرانياكشا، ومتخذا صورة القزم هُزم الملك بالي على يدي.
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
وهكذا أرضى عن البشر العظماء. الذين يعبدونني لا هزيمة لهم.
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
أو إذا رأى برهمانيًا أو طالب برهماشاري قد جاء، فقدّم للبرهماني القربان الأفضل، فليعتبر طعامه أمريتا.
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
من عبد الشفق الإندري، ووقف متجهًا نحو الشمس، واغتسل في جميع المزارات المقدسة، تحرّر من جميع الذنوب.
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
يا أصحاب الثروة في التقشف، لقد قيل لكم هذا السر كاملًا. فماذا أقول بعد لمن يسألون عن شك؟
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
اسمعوا هذا السر الأعظم الذي يجلب السعادة للبشر؛ فالجهلة الذين لا يعرفونه يتعذبون، مبتلين بالأرواح.
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
الفاني الذي ينهض عند الفجر ويلمس بقرة وسمنًا ولبنًا رائبًا وخردلًا وبريانغو، يتحرر من الذنب.
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
كل الكائنات، أمامًا أو خلفًا، أو بقايا الطعام، أو ما في الثقوب، يتجنبها الزهاد.
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
يأخذ إناءً من خشب الأُدومبَرا مملوءًا بالماء، متجهًا نحو الشمال، ثم يلتزم بالصيام أو يعقد نذرًا.
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
بسببه ترضى الآلهة ويتحقق المراد أيضًا، وإلا فإن الفانين قليلي العقل يعملون عبثًا.
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
في الصيام والقربان يُعدّ الإناء النحاسي أفضل. وكذلك القربان والصدقة والسكب بالماء وماء السمسم للأجداد.
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
ينبغي أن يُعطى الدان بإناء نحاسي، وإلا فإن الثمرة تكون قليلة. وقد أُعلن هذا السر حتى ترضى الآلهة.
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
لخادم الملك، والبراهمي، ومن يقرع الجرس، والخادمة، وراعي البقر، والتاجر، والحرفي والممثل.
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
لا ينبغي بأي حال أن يُقدَّم القربان للآلهة أو للأجداد لخائن الصديق، أو من لا يدرس، أو من هو زوج امرأة من طبقة دنيا. يضعف من يقدمون له كرات الأرز، وهو حقًا لا يرضي الأجداد.
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
عندما يعود الضيف من بيت رجل وقد خابت آماله، فإن أسلافه والآلهة والنيران المقدسة يمضون كذلك خائبين، لأن الضيف لم يُستقبل.
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
يلحقه من الذنب مثل قاتلي النساء وقاتلي الأبقار والجاحدين للجميل وقاتلي البراهمة والمدنِّسين فراش المعلم، من لا يُكرَم ضيفه.
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
قال أغني: سأبيّن ذنوب الإنسان الأحمق جدًا الذي يرفع قدمه فيلمس الأبقار أو البراهمي ذا الحظ العظيم أو النار المتّقدة. فاسمعوا بتركيز.
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
يصل صوته الدنس إلى السماء، فترتعد الأسلاف، ويعمّ الحزن الآلهة، ولا تقبل النار العظيمة الوهج القربان.
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
يعذَّب في الجحيم مائة ولادة، ولا يُقرّ له تكفير أبدًا.
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
لذلك لا ينبغي أبدًا لمس البقر بالقدم، ولا البراهمي عظيم البهاء، ولا النار المتوهجة؛ وهذا ما ينبغي أن يراعيه الفاني المؤمن الراغب في خيره.
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
هذه هي المفاسد التي بيّنتُها لمن يضع قدمه على هذه الثلاثة.
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
اسمع هذا السر الأعظم الغامض المتضمن للدارما: من يقدّم القربان للأسلاف بأفضل الطعام.
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
في الاتجاه الشرقي، في ظل الفيل، في وقت كوتابا، متجهًا نحو الجنوب، حين يكون في شهر بهادرابادا، في النصف المظلم، كوكبة ماغا.
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
اسمع عظمة فضل ذلك العطاء. لقد أقام هنا شرادّها عظيمًا لمدة ثلاثة عشر عامًا.
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
وافرة المراعي، حسنة الأعضاء، لا خوف لها من أي جانب، وافرة في الرخاء وفي الحرب، كما كانت في سالف الزمان في مدينة براهما مع عجولها، في قربان شاتكراتو حامل الصاعقة.
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
والتي تقف في مقام فيشنو وعلى طريق فيبهافاسو (أغني)، يسميها جميع الآلهة مع نارادا «سارفاساها».
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
من يعبد بهذه المانترا يتحرر من الفعل الآثم، ويبلغ عوالم بورندارا (إندرا)، وينال ثمرة الأبقار وإشراق القمر.
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
وهكذا، من يتلو هذه المانترا المحبوبة لدى الآلهة في أيام الأعياد داخل حظيرة البقر، فلا إثم له ولا خوف ولا حزن؛ ويذهب إلى عالم ذي الألف عين (إندرا).
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
ثم ذهب السبعة الحكماء ذوو الحظ العظيم، المشهورون في العوالم، وعلى رأسهم فاسيشتها، جميعًا إلى براهما المولود من اللوتس.
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
وبعد أن طافوا به من اليمين، وقفوا جميعًا مُشبكي الأكف، فتكلم فاسيشتها، أفضل العارفين بالبراهمان، بكلامهم.
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
هذا السؤال لخير جميع الكائنات، ولا سيما البراهمة والكشاتريا: كيف يعيش الفانون المحرومون من الثروة، الفقراء، مع سيرهم الصالحة؟
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
بأي عمل يحصل الفانون هنا على ثمرة القربان؟ ولما سمع براهما كلامهم أجاب.
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
آه أيها المبارَكون! سؤالكم ذو معنى خفي، وهو أسمى وأسعد، ودقيق وأفضل للفانين ما طرحتموه.
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
اسمعوا أيها الكنوز في التقشف؛ سأبيّن لكم كل شيء بتمامه، كيف يحصل الفاني على ثمرة القربان، وفي ذلك لا شك.
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
في النصف المضيء من شهر باوشا، حين تقترن منزلة روهيني، فبهذا الاقتران للنجوم ينبغي للمرء أن ينام تحت السماء المفتوحة.
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
من يرتدي ثوبًا واحدًا، طاهرًا، مغتسلًا، ممتلئًا بالإيمان ومتجمع القلب، بعد أن يشرب أشعة سوما، ينال ثمرة القربان العظيم.
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
هذا السر الأسمى قد أُخبرتم به، أيها الأفضل بين المولودين مرتين، ما سألتموني عنه، أنتم الناظرون في الحقيقة الدقيقة ومعناها.