മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
എന്തിനാൽ നിനക്ക് പ്രീതി ഉണ്ടാകുന്നു, എങ്ങനെ നീ തൃപ്തി നേടുന്നു? ദേവേന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഈശ്വരനായ ഹരി മറുപടി പറഞ്ഞു.
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
ബ്രാഹ്മണരെ ഇകഴ്ത്തുന്നത് എനിക്ക് വലിയ വിദ്വേഷമാണ്. ബ്രാഹ്മണരാൽ എപ്പോഴും പൂജിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ഞാനും പൂജിക്കപ്പെടുന്നു, സംശയമില്ല.
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
എപ്പോഴും വന്ദിക്കേണ്ട ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരെ, സ്വന്തം പാദങ്ങൾ കഴുകി വന്ദിച്ച് ബലി അർപ്പിക്കുന്ന മർത്യരിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു.
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
വാമന ബ്രാഹ്മണനെയും ജലത്തിൽ നിന്നുയർന്ന വരാഹത്തെയും കണ്ട്, ജലത്തിൽ നിന്നുയർത്തപ്പെട്ട ഭൂമിയെ തലയിൽ ധരിക്കുന്നവന് യാതൊരു അശുഭവും പാപവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
അശ്വത്ഥ വൃക്ഷത്തെയും രോചന പശുവിനെയും എപ്പോഴും പൂജിക്കുന്ന മനുഷ്യനാൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരുമടങ്ങുന്ന ലോകം പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
ആ രൂപത്തിൽ തന്നെ അവരുടെ പൂജ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇതാണ് എന്റെ പൂജ; ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം മറ്റൊന്നില്ല.
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
അല്ലാത്തപക്ഷം അല്പബുദ്ധികളായ മർത്യർ വ്യർഥമായി പൂജിക്കുന്നു. ഞാൻ അത് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല; അത് എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല.
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
ചക്രം, രണ്ടു പാദങ്ങൾ, വരാഹം, ബ്രാഹ്മണനായ വാമനൻ, ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയത് — ഇവയെ നീ എന്തിനു പ്രശംസിക്കുന്നു?
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
നീ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; നീ തന്നെ പ്രജകളെ സംഹരിക്കുന്നു. നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും മർത്യരുടെയും സനാതനമായ പ്രകൃതിയാണ്.
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
അപ്പോൾ വിഷ്ണു ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: ചക്രത്താൽ ദൈത്യർ വധിക്കപ്പെട്ടു; പാദത്താൽ ഭൂമി ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു.
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
വരാഹരൂപം സ്വീകരിച്ച് ഹിരണ്യാക്ഷൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു; വാമനരൂപം സ്വീകരിച്ച് രാജാവായ ബലി എന്നാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു.
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളായ മനുഷ്യരാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു. എന്നെ പൂജിക്കുന്നവർക്ക് പരാജയമില്ല.
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണനെയോ ബ്രഹ്മചാരിയെയോ വന്നതായി കണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന് ശ്രേഷ്ഠമായ ആഹുതി നൽകി, അവന്റെ ഭോജനത്തെ അമൃതമായി കരുതണം.
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
ഐന്ദ്രീ സന്ധ്യയെ ഉപാസിച്ച്, സൂര്യാഭിമുഖനായി നിന്ന്, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
തപോധനന്മാരേ, ഈ രഹസ്യം നിങ്ങളോട് പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സംശയം ചോദിക്കുന്നവർക്ക് ഇനി എന്തു കൂടി ഞാൻ പറയണം?
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
മനുഷ്യർക്ക് സുഖം നൽകുന്ന ഈ പരമരഹസ്യം കേൾക്കുക; ഇതറിയാത്ത മൂഢർ ഭൂതപീഡിതരായി ക്ലേശിക്കുന്നു.
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
രാവിലെ ഉണർന്ന് പശുവിനെയും നെയ്യ്, തൈര്, കടുക്, പ്രിയങ്ഗു എന്നിവയെയും സ്പർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും, മുന്നിലോ പിന്നിലോ, അല്ലെങ്കിൽ എച്ചിൽ ഭക്ഷണത്തെയോ, ദ്വാരങ്ങളിലുള്ളവയെയോ തപോധനന്മാർ ഒഴിവാക്കുന്നു.
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
ഉദുംബര മരംകൊണ്ടുള്ള പാത്രം വെള്ളം നിറച്ച് വടക്കോട്ടു മുഖം തിരിഞ്ഞ് എടുത്ത് ഉപവാസം സ്വീകരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വ്രതം സങ്കൽപ്പിക്കണം.
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
അവനാൽ ദേവന്മാർ പ്രസാദിക്കുന്നു; ആഗ്രഹിച്ച ഫലവും സിദ്ധിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അല്പബുദ്ധികളായ മർത്യർ വ്യർത്ഥമായി കർമ്മം ചെയ്യുന്നു.
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
ഉപവാസത്തിലും ബലിയിലും ചെമ്പുപാത്രമാണ് വിശിഷ്ടം. ബലി, ഭിക്ഷ, അർഘ്യം, പിതൃക്കൾക്കുള്ള തിലോദകം എന്നിവയും അപ്രകാരം തന്നെ.
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
ചെമ്പുപാത്രം കൊണ്ടേ ദാനം നൽകണം; അല്ലെങ്കിൽ ഫലം അല്പമാകും. ദേവന്മാർ പ്രസാദിക്കേണ്ടതിന് ഈ രഹസ്യം പറയപ്പെട്ടു.
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
രാജസേവകൻ, ബ്രാഹ്മണൻ, മണിയടിക്കുന്നവൻ, പരിചാരിക, ഗോരക്ഷകൻ, വണിക്ക്, ശില്പി, നടൻ എന്നിവർക്ക്.
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
മിത്രദ്രോഹിയും, പഠിക്കാത്തവനും, ശൂദ്രസ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവുമായവർക്ക് ദേവകർമ്മമോ പിതൃകർമ്മമോ ഒരു വിധത്തിലും നൽകരുത്. അവന്റെ പിണ്ഡദാതാക്കൾ നശിക്കുന്നു; അവൻ പിതൃക്കളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
ആരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അതിഥി നിരാശനായി മടങ്ങുന്നുവോ, അവന്റെ പിതൃക്കളും ദേവന്മാരും അഗ്നികളും അതുപോലെ നിരാശരായി മടങ്ങുന്നു, അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാത്തതിനാൽ.
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
സ്ത്രീഘാതികൾ, ഗോഘാതികൾ, കൃതഘ്നർ, ബ്രാഹ്മണഘാതികൾ, ഗുരുപത്നീഗാമികൾ എന്നിവരോടൊപ്പമുള്ള സമമായ ദോഷം, ആരുടെ അതിഥി ആദരിക്കപ്പെടുന്നില്ലയോ അവന് ഭവിക്കുന്നു.
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: കാൽ ഉയർത്തി പശുക്കളെയോ മഹാഭാഗ്യവാനായ ബ്രാഹ്മണനെയോ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെയോ തൊടുന്ന അതിദുർമതിയായ മനുഷ്യന്റെ ദോഷങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
അവന്റെ അപശബ്ദം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; പിതൃക്കൾ വിറയ്ക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് വലിയ വിഷാദം ഉണ്ടാകുന്നു; മഹാതേജസ്വിയായ പാവകൻ ഹവ്യം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
അവൻ നൂറു ജന്മങ്ങളോളം നരകത്തിൽ വെന്തുരുകുന്നു; അവനു പ്രായശ്ചിത്തം ഒരിക്കലും അനുവദിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
അതിനാൽ പശുക്കളെ ഒരിക്കലും കാൽകൊണ്ട് സ്പർശിക്കരുത്; മഹാതേജസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണനെയും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെയും അങ്ങനെതന്നെ. സ്വന്തം ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രദ്ധാലുവായ മനുഷ്യൻ ഇത് പാലിക്കണം.
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
ഇവ ഞാൻ പറഞ്ഞ ദോഷങ്ങളാണ്; ഈ മൂന്നിലും ആരെങ്കിലും കാൽ ഉയർത്തുന്നുവോ അവന് ഇവ ബാധകമാകുന്നു.
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
കേൾക്കുക, ഇത് പരമമായ രഹസ്യമാണ്, ധർമ്മം ചേർന്നത്; ഉത്തമമായ അന്നം കൊണ്ട് പിതൃക്കൾക്ക് ഉപഹാരം നൽകുന്നവൻ ഇത് കേൾക്കണം.
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
കിഴക്ക് ഗജച്ഛായയിൽ, കുതപകാലത്ത്, ദക്ഷിണാഭിമുഖമായി; ഭാദ്രപദ മാസത്തിൽ, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ, മഘാ നക്ഷത്രമുള്ളപ്പോൾ.
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
ആ ദാനത്തിന്റെ ഗുണവിസ്താരം എത്രയാണെന്ന് കേൾക്കുക. അവൻ ഇവിടെ പതിമൂന്നു വർഷം മഹാശ്രാദ്ധം ചെയ്തു.
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
ധാരാളം മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളുള്ള, സുന്ദരാംഗങ്ങളുള്ള, എല്ലായിടത്തും നിർഭയമായ, ക്ഷേമത്തിലും യുദ്ധത്തിലും സമൃദ്ധമായ — മുമ്പ് ബ്രഹ്മപുരത്ത് കിടാവുകളോടുകൂടി വജ്രധാരിയായ ശതക്രതുവിന്റെ യാഗത്തിലെന്നപോലെ.
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
വിഷ്ണുപദത്തിൽ നിൽക്കുന്നവളും വിഭാവസുവിന്റെ (അഗ്നി) വഴിയിൽ നിൽക്കുന്നവളുമായ അവളെ നാരദനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും "സർവസഹ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
ഈ മന്ത്രത്താൽ വന്ദിക്കുന്നവൻ പാപകർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; പുരന്ദരന്റെ (ഇന്ദ്രന്റെ) ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു, പശുക്കളുടെ ഫലവും ചന്ദ്രന്റെ പ്രഭയും നേടുന്നു.
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
ദേവന്മാർ സേവിച്ച ഈ മന്ത്രം പർവ്വദിനങ്ങളിൽ ഗോശാലയിൽ പഠിക്കുന്നവന് പാപമില്ല, ഭയമില്ല, ശോകമില്ല; അവൻ സഹസ്രനേത്രനായ (ഇന്ദ്രന്റെ) ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
അപ്പോൾ ലോകപ്രസിദ്ധരായ ഏഴു മഹാഭാഗ്യരായ ഋഷിമാർ, വസിഷ്ഠനെ മുഖ്യനാക്കി, പദ്മസംഭവനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി നിന്നു; അപ്പോൾ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠൻ അവരുടെ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
ഇത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഹിതകരമായ ചോദ്യമാണ്, വിശേഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും: ധനമില്ലാത്ത, ദരിദ്രരായ മനുഷ്യർ, സദാചാരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ, എങ്ങനെ (കഴിയും)?
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
യജ്ഞത്തിന്റെ ഫലം മനുഷ്യർ ഇവിടെ ഏത് കർമ്മത്താൽ നേടുന്നു? അവരുടെ ഈ വാക്ക് കേട്ട് ബ്രഹ്മാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു.
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
അഹോ മഹാഭാഗ! നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം ഗൂഢാർത്ഥമുള്ളതും പരമവും ശുഭവുമാണ്. മനുഷ്യർക്ക് സൂക്ഷ്മവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ ഇത് നിങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു.
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
തപോധനന്മാരേ, കേൾക്കുവിൻ; മനുഷ്യൻ യജ്ഞഫലം എങ്ങനെ നേടുന്നുവെന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയാം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
പൗഷമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ രോഹിണി നക്ഷത്രയോഗം വരുമ്പോൾ, ആ നക്ഷത്രയോഗത്താൽ ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ ശയിക്കണം.
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച്, ശുചിയായി, സ്നാനം ചെയ്ത്, ശ്രദ്ധയോടെയും ഏകാഗ്രതയോടെയും, സോമന്റെ രശ്മികൾ പാനം ചെയ്ത് മഹായജ്ഞഫലം നേടണം.
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ! സൂക്ഷ്മതത്ത്വാർത്ഥം ദർശിക്കുന്ന നിങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിച്ച ഈ പരമരഹസ്യം നിങ്ങളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.