Mahābhārata · Adhyāya 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
»Woran findest du Freude, und wie gelangst du zur Zufriedenheit?« So vom Herrn der Götter befragt, antwortete Hari, der Herr.
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
Die Schmähung der Brahmanen ist für mich ein großer Hass; wenn die Brahmanen mich stets ehren, bin ich ohne Zweifel geehrt.
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
Ich bin zufrieden mit jenen Sterblichen, die die vornehmsten Brahmanen stets grüßen, nachdem sie sich die eigenen Füße gewaschen haben, und die ihnen Opfergaben darbringen.
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
Wer den zwergenhaften Brahmanen und den aus den Wassern aufgestiegenen Eber gesehen hat und wer die aus dem Wasser gehobene Erde auf dem Haupte trägt, dem widerfährt nichts Unheilvolles und kein Makel der Sünde.
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
Der Mensch, der stets den Aśvattha-Baum und die Kuh Rocanā ehrt, durch den wird die ganze Welt mit Göttern, Dämonen und Menschen geehrt.
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
In eben dieser Gestalt nehme ich ihre Verehrung wahrhaftig an. Dies ist meine Verehrung; eine andere gibt es nicht, solange die Welten bestehen.
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
Sonst verehren die Sterblichen von geringem Verstand vergeblich. Ich nehme es nicht an; es stellt mich nicht zufrieden.
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
Warum preist du die Scheibe, die beiden Füße, den Eber, den brahmanischen Zwerg und das Emporheben der Erde?
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
Du erschaffst die Wesen, und du ziehst die Geschöpfe zurück. Du bist die ewige Natur aller Wesen, auch der Sterblichen.
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
Da sprach Viṣṇu, herzlich lachend, diese Worte: »Durch die Scheibe wurden die Daityas erschlagen; durch den Fuß wurde die Erde zertreten.«
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
In der Gestalt des Ebers wurde Hiraṇyākṣa niedergestreckt; in der Gestalt des Zwerges wurde König Bali von mir besiegt.
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
So bin ich zufrieden mit den großherzigen Menschen. Wer mich verehrt, dem droht keine Niederlage.
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
Oder wenn man einen Brahmanen oder einen Brahmacārin ankommen sieht, und dem Brahmanen die vorzügliche Opfergabe dargebracht hat, soll man seine Mahlzeit als Nektar betrachten.
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
Nachdem er die aindrī-Dämmerung verehrt hat, aufrecht der Sonne zugewandt stehend, und sich an allen Tīrthas gebadet hat, wird er von allen Sünden befreit.
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
Ihr an Askese Reichen, dieses Geheimnis ist euch vollständig dargelegt worden. Was soll ich euch, die ihr aus Zweifel fragt, noch weiter sagen?
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
Höret dieses höchste Geheimnis, das den Menschen Glück bringt; wer es nicht kennt, die Unweisen, leidet, von Geistern geplagt.
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
Der Sterbliche, der beim Morgengrauen aufsteht und eine Kuh, Ghee, Quark, Senf und Priyaṅgu berührt, wird von der Sünde befreit.
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
Alle Lebewesen, ob vor oder hinter einem, oder Speisereste, oder was in Löchern ist, meiden die Asketen.
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
Ein Gefäß aus Udumbara-Holz mit Wasser gefüllt in die Hand nehmend, nach Norden gewandt, soll man ein Fasten auf sich nehmen oder ein Gelübde fassen.
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
Durch ihn werden die Götter zufriedengestellt, und auch das erwünschte Ziel wird erreicht; sonst handeln die Sterblichen von geringem Verstand vergeblich.
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
Beim Fasten und beim Opfer gilt ein Kupfergefäß als überlegen. Opfergabe, Almosen, Wasserspende und Sesamwasser für die Ahnen ebenso.
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
Mit einem Kupfergefäß soll man geben; sonst wird die Frucht gering sein. Dieses Geheimnis ist verkündet, damit die Götter zufriedengestellt werden.
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
Dem Diener des Königs, dem Brahmanen, dem Glockenläuter, der Dienerin, dem Kuhhirten, dem Kaufmann, dem Handwerker und dem Schauspieler.
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
Dem Verräter an Freunden, dem, der nicht studiert, oder dem Gatten einer Frau niederer Kaste soll keinerlei Gabe an die Götter oder die Ahnen gegeben werden. Seine Reisballen-Darbringer schwinden, und er erfreut die Ahnen gewiss nicht.
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
Wenn ein Gast mit enttäuschten Hoffnungen vom Haus eines Mannes zurückkehrt, so ziehen auch seine Ahnen, die Götter und die heiligen Feuer enttäuscht davon, weil der Gast nicht aufgenommen wurde.
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
Er trägt dieselbe Schuld wie Frauenmörder, Kuhmörder, Undankbare, Brahmanenmörder und Schänder des Lehrerbettes, dessen Gast nicht geehrt wird.
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
Agni sprach: Ich werde die Vergehen des sehr törichten Mannes nennen, der, den Fuß hebend, Kühe, einen hochgesegneten Brahmanen oder ein loderndes Feuer berührt. Hört es mit gesammeltem Geist.
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
Sein frevelhafter Laut erreicht den Himmel; die Ahnen zittern; große Niedergeschlagenheit erfasst die Götter; und das Feuer von großer Glut nimmt die Opfergabe nicht an.
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
Er wird hundert Geburten lang in der Hölle gequält, und niemals wird ihm Sühne gewährt.
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
Daher darf man Kühe niemals mit dem Fuß berühren, ebenso wenig einen Brahmanen von großem Glanz oder das lodernde Feuer; dies soll der gläubige Sterbliche beachten, der sein eigenes Wohl wünscht.
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
Dies sind die Vergehen, die ich für den genannt habe, der seinen Fuß auf diese drei setzt.
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
Höre dieses höchste Geheimnis, das das Dharma enthält: Wer den Ahnen eine Opfergabe mit der besten Speise darbringt.
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
In östlicher Richtung, im Schatten des Elefanten, zur Zeit Kutapa, nach Süden gewandt, wenn im Monat Bhādrapada in der dunklen Monatshälfte das Sternbild Maghā steht.
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
Höre, wie groß das Verdienst jener Gabe ist. Er vollzog hier dreizehn Jahre lang ein großes Śrāddha.
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
Reich an Weiden, mit schönen Gliedern, nach allen Seiten furchtlos, reichlich sowohl im Wohlergehen als auch im Kampf, wie einst in der Stadt Brahmās mit ihren Kälbern beim Opfer des Śatakratu, des Donnerkeilträgers.
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
Und jene, die im Ort Viṣṇus steht und die auf dem Pfad Vibhāvasus (Agni) steht, nennen alle Götter zusammen mit Nārada "Sarvasahā".
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
Wer mit diesem Mantra verehrt, wird von sündhafter Tat befreit; er erlangt die Welten des Purandara (Indra) und erhält den Lohn der Kühe und den Glanz des Mondes.
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
Wer dieses von den Göttern geliebte Mantra an den Festtagen im Kuhstall rezitiert, für den gibt es weder Sünde noch Furcht noch Kummer; er geht in die Welt des Tausendäugigen (Indra).
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
Da gingen die sieben hochbeglückten, in den Welten berühmten Seher, angeführt von Vasiṣṭha, alle zu Brahmā, dem Lotusgeborenen.
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
Nachdem sie ihn rechtsherum umkreist hatten, standen alle mit gefalteten Händen; und Vasiṣṭha, der beste unter den Brahmankennern, sprach ihre Worte.
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
Diese Frage dient dem Wohl aller Wesen, besonders der Brahmanen und Kṣatriyas: Wie sollen Sterbliche, denen Reichtum fehlt, arm, doch rechtschaffen lebend, bestehen?
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
Durch welche Handlung erlangen die Sterblichen hier die Frucht des Opfers? Als er diese Worte gehört hatte, antwortete Brahmā.
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
Ah, ihr Hochgesegneten! Eure Frage birgt einen verborgenen Sinn, ist höchst und heilbringend; fein und für die Sterblichen überaus wertvoll ist, was ihr angesprochen habt.
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
Hört, ihr Schätze der Askese; ich werde euch alles vollständig darlegen, wie der Sterbliche die Frucht des Opfers erlangt; daran ist kein Zweifel.
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
In der hellen Monatshälfte des Monats Pauṣa, wenn das Sternbild Rohiṇī sich verbindet, soll man durch diese Sternkonjunktion unter dem offenen Himmel schlafen.
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
Mit einem einzigen Gewand, rein, gebadet, voll Glauben und gesammelt, soll man, nachdem man die Strahlen des Soma getrunken hat, die Frucht eines großen Opfers erlangen.
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
Dieses höchste Geheimnis ist euch gesagt worden, ihr Besten der Zweimalgeborenen, das ihr, Seher des feinen Wahrheitssinnes, von mir erfragt habt.