ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
କେଉଁଥିରେ ତୁମ ପ୍ରୀତି ହୁଏ ଓ କିପରି ତୁମେ ସନ୍ତୋଷ ପାଅ? ସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନରେ ଈଶ୍ବର ହରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା ମୋ ପ୍ରତି ମହାଦ୍ବେଷ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ ହେଲେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
ସଦା ଅଭିବାଦନୀୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ, ନିଜ ପାଦ ଧୋଇ ପ୍ରଣାମ କରି ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ବଳି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
ବାମନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜଳରୁ ଉଠିଥିବା ବରାହଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଳରୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଯେ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରେ, ତା'ର କୌଣସି ଅମଙ୍ଗଳ ବା ପାପ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ଓ ରୋଚନା ଗାଇକୁ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ପୂଜା କରେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ସମଗ୍ର ଜଗତ ପୂଜିତ ହୁଏ।
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
ସେହି ରୂପରେ ସେମାନଙ୍କ ପୂଜା ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଏହା ମୋର ପୂଜା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକସବୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛି ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୂଜା ନାହିଁ।
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
ନହେଲେ ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ମର୍ତ୍ୟମାନେ ବୃଥା ପୂଜା କରନ୍ତି। ମୁଁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ; ତାହା ମୋତେ ସନ୍ତୋଷ ଦିଏ ନାହିଁ।
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
ଚକ୍ର, ଦୁଇ ପାଦ, ବରାହ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଉଦ୍ଧାର — ଏସବୁକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ?
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
ତୁମେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କର; ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କର। ତୁମେ ସବୁ ଭୂତ ଓ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କର ସନାତନ ପ୍ରକୃତି।
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
ତା'ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଜୋରରେ ହସି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ଚକ୍ରରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ନିହତ ହେଲେ; ପାଦରେ ବସୁନ୍ଧରା ଦଳିତ ହେଲା।
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରି ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ପଡ଼ିଲା; ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ରାଜା ବଳି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜିତା ହେଲା।
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପୂଜିବେ, ସେମାନଙ୍କର ପରାଭବ ନାହିଁ।
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
ଅଥବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆସିଥିବାର ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆହୁତି ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଭୋଜନକୁ ଅମୃତ ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ।
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
ଐନ୍ଦ୍ରୀ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଉପାସନା କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଭିମୁଖେ ଠିଆ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ଏହି ଗୁହ୍ୟ କଥା ତୁମମାନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି। ସଂଶୟ ପଚାରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆଉ କ'ଣ କହିବି?
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଉଥିବା ଏହି ପରମ ଗୁହ୍ୟ କଥା ଶୁଣ; ଯାହା ନ ଜାଣି ମୂର୍ଖମାନେ ଭୂତପୀଡ଼ିତ ହୋଇ କ୍ଲେଶ ପାଆନ୍ତି।
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଗାଈ, ଘୃତ, ଦହି, ସୋରିଷ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଆଗରେ କିମ୍ବା ପଛରେ, ଅଥବା ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, କିମ୍ବା ଛିଦ୍ରରେ ଥିବା ବସ୍ତୁ, ତପୋଧନମାନେ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି।
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରକୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଉତ୍ତରମୁଖୀ ହୋଇ ଧରି ଉପବାସ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, ଅଥବା କୌଣସି ବ୍ରତ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିବା ଉଚିତ।
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ। ନଚେତ୍ ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୃଥା କର୍ମ କରନ୍ତି।
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
ଉପବାସ ଓ ବଳିରେ ମଧ୍ୟ ତମ୍ବା ପାତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବଳି, ଭିକ୍ଷା, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିଳୋଦକ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
ତମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ହିଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ନଚେତ୍ ଫଳ ଅଳ୍ପ ହେବ। ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ଏହି ଗୁହ୍ୟ କଥା କୁହାଯାଇଛି।
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
ରାଜସେବକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଘଣ୍ଟା ବଜାଇବା ଲୋକ, ପରିଚାରିକା, ଗୋରକ୍ଷକ, ବଣିକ, କାରିଗର ଓ ନଟ ପ୍ରତି।
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ, ଅନଧ୍ୟାୟୀ (ବେଦ ନ ପଢ଼ିଥିବା) ଓ ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀର ସ୍ୱାମୀ—ଏମାନଙ୍କୁ ଦେବ କିମ୍ବା ପିତୃ କର୍ମ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତାହାର ପିଣ୍ଡଦାତାମାନେ କ୍ଷୀଣ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ନାହିଁ।
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
ଯାହାର ଘରରୁ ଅତିଥି ନିରାଶ ହୋଇ ଫେରିଯାଏ, ତାହାର ପିତୃଗଣ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ନିରାଶ ହୋଇ ଫେରନ୍ତି, ଅତିଥିଙ୍କୁ ସ୍ବୀକାର ନ କରିବା ହେତୁ।
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
ସ୍ତ୍ରୀହନ୍ତା, ଗୋହନ୍ତା, କୃତଘ୍ନ, ବ୍ରହ୍ମହନ୍ତା ଓ ଗୁରୁପତ୍ନୀଗାମୀଙ୍କ ସହିତ ସମାନ ଦୋଷ ତାହାର ହୁଏ, ଯାହାର ଅତିଥି ସତ୍କୃତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯେଉଁ ଅତି ଦୁର୍ମତି ମନୁଷ୍ୟ ପାଦ ଉଠାଇ ଗାଈ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତାହାର ଦୋଷ ମୁଁ କହିବି; ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ।
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
ତାହାର ଅପଶବ୍ଦ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ, ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ କମ୍ପନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁ ବିଷାଦ ଉପୁଜେ, ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପାବକ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
ସେ ଶହେ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ; ଓ ତାହା ପାଇଁ କେବେ ହେଲେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅନୁମୋଦିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
ତେଣୁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ କେବେ ବି ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ନିଜର ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ମଣିଷ ଏହା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
ଏହି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ମୁଁ କହିଲି; ଏହି ତିନିଟି ଉପରେ ଯିଏ ପାଦ ରଖେ, ତାକୁ ଏହି ଦୋଷ ଲାଗେ।
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
ଶୁଣ, ଏହା ପରମ ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ, ଧର୍ମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଉତ୍ତମ ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଉଥିବା ଲୋକ ଏହା ଶୁଣୁ।
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
ପୂର୍ବରେ ଗଜଛାୟାରେ, କୁତପ କାଳରେ, ଦକ୍ଷିଣମୁଖୀ ହୋଇ; ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ମଘା ନକ୍ଷତ୍ର ଥିବାବେଳେ।
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
ସେ ଦାନର ଗୁଣବିସ୍ତାର କେଉଁପରି ତାହା ଶୁଣ। ସେ ଏଠାରେ ତେର ବର୍ଷ ମହାଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲା।
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
ବହୁ ଚରାଗୋଚର ଥିବା, ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗଯୁକ୍ତ, ସର୍ବତ୍ର ନିର୍ଭୟ, କଲ୍ୟାଣରେ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚୁର — ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମପୁରରେ ବତ୍ସ ସହିତ ବଜ୍ରଧାରୀ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ଥିଲା।
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
ବିଷ୍ଣୁପଦରେ ସ୍ଥିତ ଏବଂ ବିଭାବସୁ (ଅଗ୍ନି)ର ପଥରେ ସ୍ଥିତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ନାରଦଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା "ସର୍ବସହା" ନାମ ଦିଅନ୍ତି।
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଯେ ବନ୍ଦନା କରେ, ସେ ପାପକର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଲୋକ ପାଏ, ଗାଈମାନଙ୍କର ଫଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତି ମଧ୍ୟ ପାଏ।
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
ଏହିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପର୍ବ ଦିନରେ ଗୋଶାଳାରେ ଯେ ପଢ଼େ, ତାର ପାପ ନାହିଁ, ଭୟ ନାହିଁ, ଶୋକ ନାହିଁ; ସେ ସହସ୍ରନେତ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
ତେବେ ଲୋକପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାତ ମହାଭାଗ୍ୟ ଋଷି, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରମୁଖ କରି, ପଦ୍ମସମ୍ଭବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ସମସ୍ତେ କରଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହେଲେ; ତେବେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଶିଷ୍ଠ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ: ଧନହୀନ, ଦରିଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ସାଧୁ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି (ରହିପାରିବେ)?
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାରେ କେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପାଆନ୍ତି? ସେମାନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
ଅହୋ ମହାଭାଗ! ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଗୂଢ଼ାର୍ଥବିଶିଷ୍ଟ, ପରମ ଓ ଶୁଭ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆପଣମାନେ ଉଠାଇଛନ୍ତି।
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
ହେ ତପୋଧନମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ; ମନୁଷ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ କିପରି ପାଏ, ତାହା ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ ଯେତେବେଳେ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ରର ଯୋଗ ହୁଏ, ସେହି ନକ୍ଷତ୍ର-ଯୋଗରେ ଆକାଶ ତଳେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ।
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
ଗୋଟିଏ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଶୁଚି ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ସୋମର କିରଣ ପାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ମହାଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବ।
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ! ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱାର୍ଥଦର୍ଶୀ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ପଚାରିଥିବା ଏହି ପରମ ଗୁହ୍ୟ କଥା ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କହିଲି।