Mahābhārata · Adhyāya 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
«Com que coisa te vem a alegria, e como alcanças a satisfação?» Assim interrogado pelo senhor dos deuses, respondeu Hari, o Senhor.
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
A censura dos brâmanes é para mim um grande ódio; quando os brâmanes sempre me honram, sem dúvida sou honrado.
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
Agrado-me com aqueles mortais que sempre saúdam os principais brâmanes, depois de lavar os próprios pés, e que lhes fazem oferenda.
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
Ao ver o brâmane anão e o javali que emergiu das águas, e quem carrega sobre a cabeça a terra erguida, nada de inauspicioso nem mancha de pecado lhe sobrevém.
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
O homem que sempre honra a árvore aśvattha e a vaca Rocanā, por ele é honrado o mundo inteiro, com deuses, asuras e homens.
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
Nessa mesma forma aceito de fato a adoração deles. Esta é a minha adoração; não há outra, enquanto os mundos subsistirem.
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
Caso contrário, os mortais de pouca inteligência adoram em vão. Eu não a aceito; ela não me traz satisfação.
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
Por que louvas o disco, os dois pés, o javali, o anão brâmane e o levantamento da terra?
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
Tu crias os seres e tu recolhes as criaturas. És a natureza eterna de todos os seres, inclusive dos mortais.
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
Então Viṣṇu, rindo alto, pronunciou estas palavras: "Pelo disco os daitya foram abatidos; pelo pé a terra foi pisada."
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
Tomando a forma de javali, Hiraṇyākṣa foi abatido; tomando a forma de anão, o rei Bali foi vencido por mim.
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
Assim me agrado dos homens magnânimos. Aqueles que me adorarem não terão derrota.
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
Ou, ao ver chegar um brāhmaṇa ou um brahmacārin, tendo oferecido a melhor oblação ao brāhmaṇa, considere a sua refeição como néctar.
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
Tendo adorado o crepúsculo aindrī, de pé voltado para o sol, e tendo se banhado em todos os tīrthas, ele é libertado de todos os pecados.
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
Ó ricos em ascetismo, este segredo foi-vos contado por completo. O que mais vos direi, a vós que perguntais por dúvida?
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
Ouvi este segredo supremo, que traz felicidade aos homens; não o conhecendo, os insensatos sofrem, atormentados por espíritos.
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
O mortal que, ao levantar-se ao alvorecer, toca uma vaca, ghee, coalhada, mostarda e priyaṅgu, é libertado do pecado.
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
Todos os seres, à frente ou atrás, ou a comida sobrante, ou o que está nos buracos, os ascetas evitam.
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
Tomando um recipiente de madeira de udumbara cheio de água, voltado para o norte, deve-se assumir um jejum ou resolver um voto.
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
Por meio dele os deuses se agradam, e também o fim desejado se realiza; de outro modo, os mortais de pouca inteligência agem em vão.
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
No jejum e na oferenda, um recipiente de cobre é considerado superior. A oferenda, a esmola, a libação de água e a água de gergelim para os antepassados são igualmente.
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
Deve-se dar com um recipiente de cobre; de outro modo o fruto será pequeno. Este segredo foi declarado para que os deuses se agradem.
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
Ao que serve o rei, ao brâmane, ao tocador de sino, à serva, ao pastor de vacas, ao mercador, ao artesão e ao ator.
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
A quem trai amigos, ao que não estuda, ou ao que é marido de uma mulher de casta baixa, não se deve dar de modo algum oferenda aos deuses ou aos antepassados. Seus ofertantes de bolas de arroz diminuem, e ele não agrada os antepassados.
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
Quando um hóspede, com as esperanças frustradas, se afasta da casa de um homem, seus antepassados, os deuses e os fogos sagrados também partem decepcionados, porque o hóspede não foi recebido.
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
Ele incorre na mesma falta que os assassinos de mulheres, os matadores de vacas, os ingratos, os assassinos de brâmanes e os que profanam o leito do mestre, aquele cujo hóspede não é honrado.
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
Agni disse: Declararei as faltas do homem muito insensato que, erguendo o pé, toca vacas, um brâmane de grande fortuna ou um fogo ardente. Ouvi-as com a mente concentrada.
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
Seu grito ímpio alcança o céu; os antepassados tremem; grande abatimento surge entre os deuses; e o fogo de grande esplendor não aceita a oferenda.
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
Ele é atormentado no inferno por cem nascimentos, e jamais se aprova expiação para ele.
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
Portanto, nunca se deve tocar com o pé as vacas, nem um brâmane de grande esplendor, nem o fogo ardente; isto deve ser observado pelo mortal crente que deseja o próprio bem.
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
Estas são as faltas que declarei para quem põe o pé sobre estas três coisas.
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
Ouve este supremo segredo, mistério que contém o dharma: quem oferece aos antepassados uma oferenda com o melhor alimento.
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
Na direção leste, à sombra do elefante, no tempo kutapa, voltado para o sul, quando no mês de Bhādrapada, na quinzena escura, está presente a constelação Maghā.
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
Ouve a extensão do mérito daquela doação. Ele realizou aqui um grande śrāddha durante treze anos.
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
Abundantes em pastagens, de belos membros, sem temor de nenhum lado, abundantes tanto na prosperidade como na batalha, como outrora na cidade de Brahmā com seus bezerros, no sacrifício de Śatakratu, o portador do raio.
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
E aquela que permanece no lugar de Viṣṇu e no caminho de Vibhāvasu (Agni) — todos os deuses, junto com Nārada, a chamam de "Sarvasahā".
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
Quem venera com este mantra é libertado das ações pecaminosas; alcança os mundos de Purandara (Indra) e obtém o fruto das vacas e o brilho da lua.
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
Assim, quem recita este mantra amado pelos deuses, nos dias de festa no curral, para ele não há pecado, nem medo, nem tristeza; e ele vai ao mundo do de mil olhos (Indra).
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
Então os sete sábios de grande fortuna, famosos nos mundos, liderados por Vasiṣṭha, todos foram até Brahmā, nascido do lótus.
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
Depois de circunvagá-lo, todos ficaram de pé com as palmas unidas; e Vasiṣṭha, o melhor dos conhecedores de Brahman, proferiu as palavras deles.
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
Esta pergunta visa o bem de todos os seres, especialmente dos brâmanes e dos kṣatriyas: como podem os mortais desprovidos de riqueza, pobres, porém vivendo retamente, prosperar?
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
Por qual ação os mortais obtêm aqui o fruto do sacrifício? Ao ouvir essas palavras, Brahmā respondeu.
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
Ah, bem-aventurados! Vossa pergunta tem um sentido oculto, é suprema e auspiciosa; sutil e excelente para os mortais é o que apresentastes.
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
Ouvi, ó tesouros da austeridade; explicarei tudo por completo, como o mortal obtém o fruto do sacrifício; disso não há dúvida.
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
Na quinzena clara do mês Pauṣa, quando a constelação Rohiṇī se conjuga, por essa conjunção estelar deve-se dormir sob o céu aberto.
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
Vestindo uma única peça, puro, banhado, cheio de fé e recolhido, tendo bebido os raios de Soma, deve-se obter o fruto de um grande sacrifício.
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
Este segredo supremo vos foi revelado, ó melhores dos duas vezes nascidos, o que vós, videntes da verdade sutil e de seu sentido, me perguntastes.