மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.189.1
केन ते च भवेत्प्रीतिः कथं तुष्टिं तु गच्छसि ।
इति पृष्टः सुरेन्द्रेण प्रोवाच हरिरीश्वरः ॥ १३.१८९.१ ॥
எதனால் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது, எவ்வாறு நீ திருப்தியை அடைகிறாய்? தேவர்களின் தலைவன் இவ்வாறு கேட்டபோது, ஈஸ்வரனாகிய ஹரி பதிலளித்தார்.
13.189.2
ब्राह्मणानां परीवादो मम विद्वेषणं महत् ।
ब्राह्मणैः पूजितैर्नित्यं पूजितोऽहं न संशयः ॥ १३.१८९.२ ॥
பிராமணர்களை இகழ்வது எனக்கு பெரிய வெறுப்பாகும். பிராமணர்களால் எப்போதும் பூஜிக்கப்படுவதால் நான் பூஜிக்கப்படுகிறேன், இதில் ஐயமில்லை.
13.189.3
नित्याभिवाद्या विप्रेन्द्रा भुक्त्वा पादौ तथाऽऽत्मनः ।
तेषां तुष्यामि मर्त्यानां यश्चक्रे च बलिं हरेत् ॥ १३.१८९.३ ॥
எப்போதும் வணங்கத்தக்க சிறந்த பிராமணர்களை, தன் பாதங்களைக் கழுவி வணங்கி, பலி அளிப்பவனாகிய மனிதர்களின் மேல் நான் மகிழ்கிறேன்.
13.189.4
वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वराहं च जलोत्थितम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव मूर्ध्ना धारयते तु यः।
न तेषामशुभं किञ्चित्कल्मषं चोपपद्यते ॥ १३.१८९.४ ॥
வாமன பிராமணனையும், நீரிலிருந்து எழுந்த வராகத்தையும் கண்டு, நீரிலிருந்து தூக்கப்பட்ட பூமியைத் தலையில் தாங்குபவனுக்கு எந்த அசுபமோ பாவமோ ஏற்படுவதில்லை.
13.189.5
अश्वत्थं रोचनां गां च पूजयेद्यो नरः सदा ।
पूजितं च जगत्तेन सदेवासुरमानुषम् ॥ १३.१८९.५ ॥
அஸ்வத்த மரத்தையும் ரோசனை பசுவையும் எப்போதும் பூஜிக்கும் மனிதனால், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களுடன் கூடிய உலகம் முழுவதும் பூஜிக்கப்படுகிறது.
13.189.6
तेन रूपेण तेषां च पूजां गृह्णामि तत्त्वतः ।
पूजा ममैषा नास्त्यन्या यावल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१८९.६ ॥
அந்த வடிவத்திலேயே அவர்களின் பூஜையை உண்மையில் நான் ஏற்கிறேன். இதுவே என் பூஜை; உலகங்கள் நிலைத்திருக்கும் வரை வேறு பூஜை இல்லை.
13.189.7
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः पूजयन्त्यल्पबुद्ध्यः ।
नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न सा तुष्टिकरी मम ॥ १३.१८९.७ ॥
இல்லையெனில் அல்பபுத்தியுள்ள மனிதர்கள் வீணாகவே வழிபடுகிறார்கள். நான் அதை ஏற்பதில்லை; அது எனக்கு மகிழ்ச்சி தருவதில்லை.
13.189.8
चक्रं पादौ वराहं च ब्राह्मणं चापि वामनम् ।
उद्धृतां धरणीं चैव किमर्थं त्वं प्रशंससि ॥ १३.१८९.८ ॥
சக்கரம், இரு பாதங்கள், வராகம், வாமன பிராமணன், பூமியை உயர்த்தியது — இவற்றை நீ எதற்காகப் புகழ்கிறாய்?
13.189.9
भवान्सृजति भूतानि भावन्संहरति प्रजाः ।
प्रकृतिः सर्वभूतानां समर्त्यानां सनातनी ॥ १३.१८९.९ ॥
நீ உயிரினங்களைப் படைக்கிறாய்; நீயே குடிமக்களைத் திரும்பப் பெறுகிறாய். நீ அனைத்து உயிர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் நித்திய இயல்பாவாய்.
13.189.10
सम्प्रहस्य ततो विष्णुरिदं वचनमब्रवीत् ।
चक्रेण निहता दैत्याः पद्म्यां क्रान्ता वसुन्धरा ॥ १३.१८९.१० ॥
பின்னர் விஷ்ணு பலமாகச் சிரித்து இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்: சக்கரத்தால் தைத்தியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; பாதத்தால் பூமி மிதிக்கப்பட்டது.
13.189.11
वाराहं रूपमास्थाय हिरण्याक्षो निपातितः ।
वामनं रूपमास्थाय जितो राजा मया बलिः। ॥ १३.१८९.११ ॥
வராக உருவம் ஏற்று ஹிரண்யாக்ஷன் வீழ்த்தப்பட்டான்; வாமன உருவம் ஏற்று மன்னன் பலி என்னால் வெல்லப்பட்டான்.
13.189.12
परितुष्टो भवाम्येवं मानुषाणां महात्मनाम् ।
तन्मां ये पूजयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ १३.१८९.१२ ॥
இவ்வாறு மகாத்மாக்களான மனிதர்களால் நான் திருப்தி அடைகிறேன். என்னை வழிபடுபவர்களுக்குத் தோல்வி இல்லை.
13.189.13
अपि वा ब्राह्म्णं दृष्ट्वा ब्रह्म चारिणमागतम् ।
ब्राह्मणाग्र्याहुतिं दत्त्वा अमृतं तस्य भोजनम् ॥ १३.१८९.१३ ॥
அல்லது பிராமணனையோ பிரம்மச்சாரியையோ வந்திருப்பதைக் கண்டு, பிராமணனுக்கு முதல் ஆஹுதியை அளித்து, அவனுடைய உணவை அமிருதமாகக் கருத வேண்டும்.
13.189.14
ऐन्द्रीं संध्यामुपासित्वा आदित्याभिमुखः स्थितः ।
सर्वतीर्थेषु स स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३.१८९.१४ ॥
இந்திரனுக்குரிய சந்தியா வழிபாட்டைச் செய்து, சூரியனை நோக்கி நின்று, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடுபவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.189.15
एतद्वः कथितं गुह्यमखिलेनि तपोधनाः ।
संशयं पृच्छमानानां किं भूयः कथयाम्यहम् ॥ १३.१८९.१५ ॥
தவச்செல்வர்களே, இந்த ரகசியம் உங்களுக்கு முழுமையாகக் கூறப்பட்டது. ஐயத்தைக் கேட்பவர்களுக்கு இனி மேலும் என்ன சொல்வேன்?
13.189.16
श्रूयतां परमं गुह्यं मानुषाणां सुखावहम् ।
अजानन्तो यदबुधाः क्लिश्यन्ते भूतपीडिताः ॥ १३.१८९.१६ ॥
மனிதர்களுக்கு இன்பம் அளிக்கும் இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தைக் கேளுங்கள்; இதை அறியாத அறிவிலிகள் பூதங்களால் பீடிக்கப்பட்டுத் துன்புறுகின்றனர்.
13.189.17
कल्य उत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां वै घृतं दधि ।
सर्षपं च प्रियङ्गं च कल्मषात्प्रतिमुच्यते ॥ १३.१८९.१७ ॥
காலையில் எழுந்து பசுவையும், நெய், தயிர், கடுகு மற்றும் பிரியங்கு ஆகியவற்றையும் தொடுபவன் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறான்.
13.189.18
भूतानि चैव सर्वाणि अग्रतः पृष्ठतोपि वा ।
उच्छिष्टं वाऽपि च्छिद्रेषु वर्जयन्ति तपोधनाः ॥ १३.१८९.१८ ॥
எல்லா உயிர்களையும், முன்புறமோ பின்புறமோ, அல்லது எச்சில் உணவையோ, அல்லது துளைகளிலோ இருப்பவற்றையோ தவசிகள் விலக்குகின்றனர்.
13.189.19
प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं तोयपूर्णमुदङ्भुखः ।
उपवासं तु गृह्णीयाद्यद्वा सङ्कल्पयेद्व्रतम् ॥ १३.१८९.१९ ॥
உதும்பர மரத்தாலான பாத்திரத்தை நீரால் நிரப்பி வடக்கு நோக்கித் திரும்பி எடுத்துக்கொண்டு உபவாசத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; அல்லது ஒரு விரதத்தை சங்கல்பிக்க வேண்டும்.
13.189.20
देवतास्तस्य तुष्यन्ति कामिकं चापि सिध्यति ।
अन्यथा हि वृथा मर्त्याः कुर्वते स्वल्पबुद्धयः ॥ १३.१८९.२० ॥
அவனால் தேவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; விரும்பிய பலனும் கைகூடுகிறது. இல்லையெனில் குறுகிய அறிவுடைய மனிதர்கள் வீணாகவே செயல்படுகிறார்கள்.
13.189.21
उपवासे बलौ चापि ताम्रपात्रं विशिष्यते ।
बलिर्भिक्षा तथाऽर्ध्यं च पितॄणां च तिलोदकं ॥ १३.१८९.२१ ॥
உபவாசத்திலும் பலியிலும் செப்புப் பாத்திரமே சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பலி, பிச்சை, அர்க்கியம், மற்றும் பித்ருக்களுக்கான எள்ளுநீர் ஆகியவையும் அப்படியே.
13.189.22
ताम्रपात्रेण दातव्यमन्यथाऽल्पफलं भवेत् ।
गुह्यमेतत्समुद्दिष्टं यथा तुष्यन्ति देवताः ॥ १३.१८९.२२ ॥
செப்புப் பாத்திரத்தால்தான் தானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில் பலன் குறைவாகும். இந்த ரகசியம் கூறப்பட்டது; இதனால் தேவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்.
13.189.23
राजपौरुषिके विप्रे घाण्टिके परिचारिके ।
गोरक्षके वाणिजके तथा कारुकुशीलवे ॥ १३.१८९.२३ ॥
அரச சேவகன், பிராமணன், மணி அடிப்பவன், பணிப்பெண், மாடு காப்பவன், வணிகன், கைவினைஞன், நடிகன் ஆகியோருக்கு.
13.189.24
मित्रद्रुह्यनधीयाने यश्च स्याद्वृषलीपतिः ।
एतेषु दैवं पित्र्यं वा न देयं स्यात्कथञ्चन।
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितॄन् ॥ १३.१८९.२४ ॥
நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவன், ஓதாதவன், சூத்திரப் பெண்ணின் கணவனாக இருப்பவன்—இவர்களுக்கு தேவ அல்லது பித்ரு கர்மம் எவ்வகையிலும் கொடுக்கக் கூடாது. அவனுடைய பிண்டதாரிகள் அழிகிறார்கள்; அவன் பித்ருக்களை மகிழ்விப்பதில்லை.
13.189.25
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते ।
पितरस्तस्य देवाश्च अग्नयश्च तथैव हि।
निराशाः प्रतिगच्छन्ति अतिथेरप्रतिग्रहात् ॥ १३.१८९.२५ ॥
யாருடைய வீட்டிலிருந்து விருந்தினர் நம்பிக்கை சிதைந்து திரும்புகிறாரோ, அவனுடைய பித்ருக்களும் தேவர்களும் அக்னிகளும் அவ்வாறே நம்பிக்கையற்றவர்களாகத் திரும்புகின்றனர், விருந்தினரை ஏற்காததால்.
13.189.26
स्त्रीघ्नैर्गोघ्नैः कृतघ्नैश्च ब्रह्मघ्नैर्गुरुतल्पगैः ।
तुल्यदोषो भवत्येभिर्यस्यातिथितरनर्चितः ॥ १३.१८९.२६ ॥
பெண்களைக் கொல்வோர், பசுக்களைக் கொல்வோர், நன்றிகெட்டோர், பிராமணரைக் கொல்வோர், குருபத்தினியைக் கெடுப்போர் ஆகியோருக்கு இணையான குற்றம் அவனுக்கு உண்டாகிறது, யாருடைய விருந்தினர் மதிக்கப்படவில்லையோ அவனுக்கு.
13.189.27
अग्निरुवाच ।
पादमुद्यम्य यो मर्त्यः स्पृशेद्गाश्च सुदुर्मतिः।
ब्राह्मणं वा महाभागं दीप्यमानं तथाऽनलम् ।
तस्य दोषान्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुध्वं समाहिताः ॥ १३.१८९.२७ ॥
அக்னி கூறினார்: காலை உயர்த்தி பசுக்களையோ, மகாபாக்கியவான் பிராமணரையோ, எரியும் நெருப்பையோ தொடும் மிகவும் அறிவிலியான மனிதனின் குற்றங்களை நான் கூறுவேன்; ஒருமுகப்பட்டுக் கேளுங்கள்.
13.189.28
दिवं स्पृशत्यशब्दोऽस्य त्रस्यन्ति पितरश्च वै ।
वैमनस्यं च देवानां कृतं भवति पुष्कलम्।
पावकश्च महातेजा हव्यं न प्रतिगृह्णति ॥ १३.१८९.२८ ॥
அவனுடைய சொல்லற்ற அவமதிப்பு விண்ணை அடைகிறது; பித்ருக்களும் நடுங்குகின்றனர்; தேவர்களிடம் மிகுந்த மனச்சோர்வு உண்டாகிறது; மகாதேஜஸ்வியான பாவகன் ஹவ்யத்தை ஏற்பதில்லை.
13.189.29
आजन्मनां शतं चैव नरके पच्यते तु सः ।
निष्कृतिं च न तस्यापि अनुमन्यन्ति कर्हिचित् ॥ १३.१८९.२९ ॥
அவன் நூறு பிறவிகள் வரை நரகத்தில் வேதனைப்படுத்தப்படுகிறான்; அவனுக்கு எக்காலத்தும் பரிகாரம் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.
13.189.30
तस्माद्गावो न पादेन स्प्रष्टव्या वै कदाचन ।
ब्राह्मणश्च महातेजा दीप्यमानस्तथाऽनलः।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छता ॥ १३.१८९.३० ॥
ஆகையால் பசுக்களை ஒருபோதும் காலால் தொடக்கூடாது; மகா தேஜஸ்வியான பிராமணரையும், எரியும் நெருப்பையும் அவ்வாறே தொடக்கூடாது. தன் நன்மையை விரும்பும் சிரத்தையுள்ள மனிதன் இதைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
13.189.31
एते दोषा मया प्रोक्तास्त्रिषु यः पादमुत्सृजेत्। ॥ १३.१८९.३१ ॥
இவை என்னால் சொல்லப்பட்ட குற்றங்கள்; இந்த மூன்றிலும் எவன் காலை நீட்டுகிறானோ அவனுக்கு இவை பொருந்தும்.
13.189.32
श्रूयतां परमं गुह्यं रहस्यं धर्मसंहितम् ।
परमान्नेन यो दद्यात्पितॄणामौपहारिकम् ॥ १३.१८९.३२ ॥
கேள், இது மிக உயர்ந்த இரகசியம்; தர்மத்தோடு கூடியது. உயர்ந்த உணவால் பிதுர்களுக்கு உபகாரம் அளிப்பவன் இதைக் கேட்கட்டும்.
13.189.33
गजच्छायायां पूर्वस्यां कुतपे दक्षिणामुखः ।
यदा भाद्रपदे मासि भवते बहुले मघा ॥ १३.१८९.३३ ॥
கிழக்கில் கஜச்சாயையில், குதப காலத்தில், தெற்குமுகமாக; பாத்ரபத மாதத்தில், தேய்பிறையில், மகா நட்சத்திரம் இருக்கும்போது.
13.189.34
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तरः ।
कृतं तेन महच्छ्राद्धं वर्षाणीह त्रयोदश ॥ १३.१८९.३४ ॥
அந்த தானத்தின் குணப் பெருக்கம் எத்தகையது என்பதைக் கேள். அவன் இங்கே பதின்மூன்று ஆண்டுகள் பெரிய சிராத்தம் செய்தான்.
13.189.35
बहपल् समङ्गे ह्यकुतोभये च ।
क्षेमे च संख्येव हि भूयसी च।
यथा पुरा ब्रह्मपुरे सवत्सा ।
शतक्रतोर्वज्रधरस्य यज्ञे ॥ १३.१८९.३५ ॥
பல மேய்ச்சல் நிலங்கள் உடையவை, அழகிய அங்கங்கள் உடையவை, எல்லாப் பக்கமும் அச்சமற்றவை, நலத்திலும் போரிலும் மிகுதியானவை — முன்பு பிரம்மபுரத்தில் கன்றுகளுடன் வஜ்ரதாரியான சதக்ரதுவின் யாகத்தில் இருந்தது போல.
13.189.36
भूयश्च या विष्णुपदे स्थिताया ।
विभावसोश्चापि पथे स्थिता या।
देवाश्च सर्वे सह नारदेन ।
प्रकुर्वते सर्वसहेति नाम ॥ १३.१८९.३६ ॥
விஷ்ணுவின் பதத்தில் நிற்பவளும், விபாவசுவின் (அக்னியின்) வழியில் நிற்பவளுமான அவளை, நாரதருடன் கூடிய எல்லா தேவர்களும் "சர்வசஹா" என்ற பெயரால் அழைக்கிறார்கள்.
13.189.37
मन्त्रेणैतेनाभिवन्देत यो वै ।
विमुच्यते पापकृतेन कर्मणा।
लोकानवाप्नोति पुरंदरस्य ।
गवां फलं चन्द्रमसो द्युतिं च ॥ १३.१८९.३७ ॥
இந்த மந்திரத்தால் வணங்குபவன் பாவச் செயலிலிருந்து விடுபடுகிறான்; புரந்தரனின் (இந்திரனின்) உலகங்களை அடைகிறான், பசுக்களின் பலனையும் சந்திரனின் ஒளியையும் பெறுகிறான்.
13.189.38
एवं हि मन्त्रं त्रिदशाभिजुष्टं ।
पठेत यः पर्वसु गोष्ठमध्ये।
न तस्यि पापं न भयं न शोकः ।
सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम् ॥ १३.१८९.३८ ॥
இவ்வாறு தேவர்களால் விரும்பப்பட்ட இந்த மந்திரத்தை, பண்டிகை நாட்களில் கோசாலையில் ஓதுபவனுக்கு பாவமும் இல்லை, பயமும் இல்லை, துயரமும் இல்லை; அவன் ஆயிரங்கண் இந்திரனின் உலகத்தை அடைகிறான்.
13.189.39
अथ सप्त महाभाग ऋषयो लोकविश्रुताः ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ब्रह्मणं पद्मसम्भवम्। ॥ १३.१८९.३९ ॥
அப்போது உலகப் புகழ் பெற்ற ஏழு மகாபாக்கிய ரிஷிகள், வசிஷ்டரை முதன்மையாகக் கொண்டு, தாமரையில் பிறந்த பிரம்மாவிடம் சென்றனர்.
13.189.40
प्रदक्षिणमभिक्रम्य सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ।
उवाच वचनं तेषां वसिष्ठो ब्रह्मवित्तमः। ॥ १३.१८९.४० ॥
பிரதட்சிணம் செய்து, அனைவரும் கைகூப்பி நின்றனர்; அப்போது பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த வசிஷ்டர் அவர்களின் சொல்லைக் கூறினார்.
13.189.41
सर्वप्राणिहितं प्रश्नं ब्रह्मिक्षत्रे विशेषतः ।
द्रव्यहीनाः कथं मर्त्या दरिद्राः साधुवर्तिनः। ॥ १३.१८९.४१ ॥
இது எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை தரும் கேள்வி, குறிப்பாகப் பிராமணர்களுக்கும் க்ஷத்திரியர்களுக்கும்: செல்வமற்ற, ஏழையான மனிதர்கள், நல்லொழுக்கத்துடன் வாழ்பவர்கள், எவ்வாறு (வாழ்வது)?
13.189.42
प्राप्नुवन्तीह यज्ञस्य फलं केन च कर्मणा ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १३.१८९.४२ ॥
யாகத்தின் பலனை இங்கு மனிதர்கள் எந்த செயலால் அடைகிறார்கள்? அவர்களின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பிரம்மா பதிலளித்தார்.
13.189.43
अहो प्रश्नो महाभाग गूढार्थः परमः शुभः ।
सूक्ष्मः श्रेयांश्च मर्त्यानां भवद्भिः समुदाहृतः ॥ १३.१८९.४३ ॥
ஆ! மகாபாகரே, உங்கள் கேள்வி ஆழ்ந்த பொருள் கொண்டது, உயர்ந்தது, சுபமானது. மனிதர்களுக்கு நுட்பமானதும் சிறந்ததுமான இதனை நீங்கள் எடுத்துரைத்தீர்கள்.
13.189.44
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये निखिलेन तपोधनाः ।
यथा यज्ञफलं मर्त्यो लभते नात्र संशयः ॥ १३.१८९.४४ ॥
தவச்செல்வர்களே, கேளுங்கள்; மனிதன் யாகப் பலனை எவ்வாறு அடைகிறான் என்பதை முழுவதுமாக விவரிப்பேன், இதில் ஐயமில்லை.
13.189.45
पौषमासस्य शुक्ले वै यदा युज्येत रोहिणी ।
तेन नक्षत्रयोगेन आकाशशयनो भवेत् ॥ १३.१८९.४५ ॥
பௌஷ மாதத்தின் வளர்பிறையில் ரோஹிணி நட்சத்திரம் சேரும்போது, அந்த நட்சத்திரச் சேர்க்கையில் ஆகாயத்தின் கீழ் படுப்பவனாக இருக்க வேண்டும்.
13.189.46
एकवस्त्रः शुचिः स्नातः श्रद्दधानः समाहितः ।
सोमस्य रश्मयः पीत्वा महायज्ञफलं लभेत् ॥ १३.१८९.४६ ॥
ஒரே ஆடை அணிந்து, தூய்மையாய், நீராடி, நம்பிக்கையுடனும் ஒருமுகத்துடனும் இருந்து, சோமனின் கதிர்களை அருந்தினால் மகாயாகத்தின் பலனை அடையலாம்.
13.189.47
एतद्वः परमं गुह्यं कथितं द्विजसत्तमाः ।
यन्मां भवन्तः पृच्छन्ति सूक्ष्मतत्त्वार्थदर्शिनः ॥ १३.१८९.४७ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, நுட்பமான தத்துவப் பொருளைக் காண்பவர்களான நீங்கள் என்னிடம் கேட்ட இந்த உயர்ந்த இரகசியத்தை உங்களுக்கு உரைத்தேன்.