Mahābhārata · Adhyāya 13.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.193.1
ततस्त्वृषिगणाः सर्वे पितरश्च सदेवताः ।
अरुन्धतीं तपोवृद्धामपृच्छन्त समाहिताः ॥ १३.१९३.१ ॥
Da fragten alle Scharen der Weisen, die Ahnen und die Götter, gesammelten Geistes, Arundhatī, die an Askese gereift war.
13.193.2
समानशीलां वीर्येण वसिष्ठस्य महात्मनः ।
त्वत्तो धर्मरहस्यानि श्रोतुमिच्छामहे वयम्।
यत्ते गुह्यतमं भद्रे तत्प्रभाषितुमर्हसि ॥ १३.१९३.२ ॥
Ebenbürtig dem großseeligen Vasiṣṭha an Wesen und Kraft, o Glückverheißende, wollen wir von dir die Geheimnisse des Dharma hören. Du mögest aussprechen, was dir das Verborgenste ist.
13.193.3
तपोवृद्धिर्मया प्राप्ता भवतां स्मरणेन वै ।
भवतां च प्रसादेन धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ॥ १३.१९३.३ ॥
Durch euer Gedenken habe ich wahrlich eine Steigerung der Askese erlangt, und durch eure Gnade werde ich die ewigen Dharmas verkünden.
13.193.4
सगुह्यान्सरहस्यांश्च ताञ्शृणुद्वमशेषतः ।
श्रद्दधाने प्रयोक्तव्या यस्य शुद्धं तथा मनः ॥ १३.१९३.४ ॥
Hört sie alle vollständig, samt dem Geheimen und dem Verborgenen. Es soll dem gelehrt werden, der Vertrauen hat und dessen Geist so rein ist.
13.193.5
अश्रद्दधानो मानी च ब्रह्महा गुरुतल्पग ।
असम्भाष्या हि चत्वारो नैषां धर्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.१९३.५ ॥
Der Glaubenslose, der Hochmütige, der Brahmanenmörder und der Schänder des Lagers des Lehrers — mit diesen vieren soll man nicht sprechen, und ihnen soll man das Dharma nicht offenbaren.
13.193.6
अहन्यहनि यो दद्यात्कपिलां द्वादशीः समाः ।
मासिमासि च सत्रेण यो यजेत सदा नरः ॥ १३.१९३.६ ॥
Der Mann, der jeden Tag zwölf Jahre lang rotbraune Kühe verschenkt und der jeden Monat das Sattra-Opfer vollzieht —
13.193.7
गवां शतसहस्रं च यो दद्याज्ज्येष्ठपुष्करे ।
न तद्धर्मफलं तुल्यमतिथिर्यस्य तुष्यति ॥ १३.१९३.७ ॥
Wer in Jyeṣṭhapuṣkara hunderttausend Kühe schenkt, erlangt keine dem Dharma-Lohn gleiche Frucht wie der, durch den ein Gast zufriedengestellt wird.
13.193.8
श्रूयतां चापरो धर्मो मनुष्याणां सुखावहः ।
श्रद्दधानेन कर्तव्यः सरहस्यो महाफलः ॥ १३.१९३.८ ॥
Höre nun ein weiteres Dharma, das den Menschen Glück bringt. Es soll mit Vertrauen samt seiner geheimen Lehre vollzogen werden; seine Frucht ist groß.
13.193.9
कल्यमुत्थाय गोमध्ये गृह्य दर्भान्सहोदकान् ।
निषिञ्चेत गवां शृङ्गे मस्तकेन च तज्जलम्।
प्रतीच्छेत निराहारस्तस्यि धर्मफलं शृणु ॥ १३.१९३.९ ॥
Er soll im Morgengrauen aufstehen, unter den Kühen Darbha-Gras mit Wasser nehmen, Wasser auf das Horn einer Kuh sprengen und dieses Wasser mit dem Haupt empfangen, fastend. Höre nun die Frucht des Dharma davon.
13.193.10
श्रूयन्ते यानि तीर्थानि त्रिषु लोकेषु कानिचित् ।
सिद्धचारणजुष्टानि सेवितानि महर्षिभिः।
अभिषेकः समस्तेषां गवां शृङ्गोदकस्य च ॥ १३.१९३.१० ॥
Unter allen heiligen Furten, von denen man in den drei Welten hört, von Siddhas und Cāraṇas besucht und von großen Weisen aufgesucht, ist unter ihnen allen die Salbung mit dem Wasser aus dem Kuhhorn dem Bad gleich.
13.193.11
साधुसाध्विति चोद्दिष्टं दैवतैः पितृभिस्तथा ।
भूतैश्चैव सुसंहृष्टैः पूजिता साऽप्यरुन्धती ॥ १३.१९३.११ ॥
»Gut, gut!« riefen die Götter, die Ahnen und ebenso die hochbeglückten Wesen; und auch Arundhatī wurde geehrt.
13.193.12
अहो धर्मो महाभागे सरहस्य उदाहृतः ।
वरं ददामि ते धन्ये तपस्ते वर्दतां सदा ॥ १३.१९३.१२ ॥
Oh! O hochgesegnete, das Dharma wurde zusammen mit seiner geheimen Lehre verkündet. O Glückselige, ich gewähre dir eine Gabe: Mögen deine Askese und Entsagung stets wachsen.
13.193.13
रमणीया कथा दिव्या युष्मत्तो या मया श्रुता ।
श्रूयतां चित्रगुप्तस्य भाषितं मम च प्रियम् ॥ १३.१९३.१३ ॥
Hört die reizende, göttliche Erzählung, die ich von euch gehört habe, und hört auch das liebe Wort, das Citragupta gesprochen hat.
13.193.14
रहस्यं धर्मसंयुक्तं शक्यं श्रोतुं महर्षिभिः ।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छाता ॥ १३.१९३.१४ ॥
Dieses mit dharma verbundene Geheimnis ist von den großen Weisen zu hören; auch ein gläubiger Sterblicher, der sein eigenes Wohl wünscht, kann es hören.
13.193.15
न हि पुण्यं तथा पापं कृतं किञ्चिद्विनश्यति ।
पर्वकाले च यत्किंचिदादित्यं चाधितिष्ठति ॥ १३.१९३.१५ ॥
Kein getanes Verdienst und keine getane Sünde geht wirklich verloren; und was zur Zeit des Festes geschieht, darüber waltet die Sonne.
13.193.16
प्रेतलोकं गते मर्त्ये तत्तत्सर्वं विभावसुः ।
प्रतिजानाति पुण्यात्मा तच्चि तत्रोपयुज्यते ॥ १३.१९३.१६ ॥
Wenn der Sterbliche in die Welt der Toten geht, erkennt der tugendhafte Vibhāvasu (Agni) all das, und es wird dort verwendet.
13.193.17
किञ्चिद्धर्म प्रवक्ष्यामि चित्रगुप्तमतं शुभम् ।
पानीयं चैव दीपं च दातव्यं सततं तथा ॥ १३.१९३.१७ ॥
Nun werde ich gemäß der glücklichen Ansicht Citraguptas etwas Dharma verkünden: Wasser und eine Lampe sollen stets so gegeben werden.
13.193.18
उपानहौ च च्छत्रं च कपिला च यथातथम् ।
पुष्करे कपिला देया ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१९३.१८ ॥
Sandalen und ein Schirm, auch eine rotbraune Kuh, sollen gebührend gegeben werden; in Puṣkara soll eine rotbraune Kuh einem in den Veden bewanderten Brahmanen gegeben werden.
13.193.19
अग्निहोत्रं च यत्नेन सर्वशः प्रतिपालयेत् ।
अयं चैवापरो धर्मश्चित्रगुप्तेन भाषितः ॥ १३.१९३.१९ ॥
Das Agnihotra soll mit Sorgfalt in jeder Weise gewahrt werden. Dies ist eine weitere Pflicht, von Citragupta verkündet.
13.193.20
फलमस्य पृथक्त्वेन श्रोतुमर्हन्ति सत्तमाः ।
प्रलयं सर्वभूतैस्तु गन्तव्यं कालपर्ययात् ॥ १३.१९३.२० ॥
Würdig seid ihr, o Beste, die Frucht dieses einzeln zu hören; doch alle Wesen müssen im Lauf der Zeit zur Auflösung gelangen.
13.193.21
तत्र दुर्गमनुप्राप्ताः क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ।
दह्यमाना विपच्यन्ते न तत्रास्ति पलायनम् ॥ १३.१९३.२१ ॥
Dort auf den schwierigen Weg gelangt, von Hunger und Durst gepeinigt, brennen sie und leiden; dort gibt es keine Flucht.
13.193.22
अन्धकारं तमो घोरं प्रविशन्त्यल्पबुद्धयः ।
तत्र धर्मं प्रवक्ष्यामि येन दुर्गाणि सन्तरेत् ॥ १३.१९३.२२ ॥
Menschen geringer Einsicht treten in schreckliche Finsternis und Dunkel ein. Dort werde ich den Dharma verkünden, durch den man Schwierigkeiten überqueren kann.
13.193.23
अल्पव्ययं महार्थं च प्रेत्य चैव सुखोदयम् ।
पानीयस्य गुणा दिव्याः प्रेतलोके विशेषतः ॥ १३.१९३.२३ ॥
Geringer Aufwand bringt großen Nutzen und nach dem Tod das Aufgehen des Glücks; die göttlichen Tugenden des Wassers wirken in der Welt der Toten besonders (fruchtbar).
13.193.24
तत्र पुण्योदका नाम नदी तेषां विधीयते ।
अक्षयं सलिलं तत्र शीतलं ह्यमृतोपमम् ॥ १३.१९३.२४ ॥
Dort ist für sie ein Fluss namens Puṇyodakā bestimmt; sein Wasser ist unerschöpflich, kühl und dem Nektar gleich.
13.193.25
स तत्र तोयं पिबति पीनीयं यः प्रयच्छति ।
प्रदीपस्य प्रदानेन श्रूयतां गुणविस्तरः ॥ १३.१९३.२५ ॥
Wer dort eine Lampe spendet, trinkt reichlich Wasser. Höre die ausführliche Darlegung des Verdienstes der Lampenspende.
13.193.26
तमोन्धकारं नियतं दीपदो न प्रपश्यति ।
प्रभां चास्य प्रयच्छन्ति सोमभास्करपावकाः।
देवताश्चानुमन्यन्ते विमलाः सर्वतो दिशः ॥ १३.१९३.२६ ॥
Wer eine Lampe spendet, sieht im dichten Dunkel gewiss; Mond, Sonne und Feuer verleihen ihm Glanz, und die Götter und die reinen Himmelsrichtungen stimmen ihm von allen Seiten zu.
13.193.27
द्योततें च यथाऽऽदित्यः प्रेतलोकगतो नरः ।
तस्माद्दीपः प्रदातव्यः पानीयं च विशेषतः ॥ १३.१९३.२७ ॥
Der Mensch, der in das Reich der Toten gegangen ist, leuchtet wie die Sonne; darum soll man eine Lampe spenden, besonders auch Trinkwasser.
13.193.28
कपिलां ये प्रयच्छन्ति ब्राह्मणे वेदपारगे ।
पुष्करे च विशेषेण श्रूयतां तस्य यत्फलम् ॥ १३.१९३.२८ ॥
Wer eine braune Kapilā-Kuh einem in den Veden bewanderten Brahmanen gibt, besonders in Puṣkara — höre, welche Frucht sie trägt.
13.193.29
गोशतं सवृषं तेन दत्तं भवति शाश्वतम् ।
पापं कर्म च यत्किञ्चिद्ब्रह्महत्यासमं भवेत्।
शोधयेत्कपिला ह्येका प्रदत्तं गोशतं यथा ॥ १३.१९३.२९ ॥
Hundert Kühe mit einem Stier, von ihm gegeben, werden ewig. Welche sündige Tat auch immer, selbst gleich dem Erschlagen eines Brahmanen, reinigt eine einzige braune Kuh, als wären hundert Kühe gegeben worden.
13.193.30
तस्मात्तु कपिला देया कौमुद्यां ज्येष्ठपुष्करे ।
न तेषां विषमं किञ्चिन्न दुःखं न च कण्टकाः ॥ १३.१९३.३० ॥
Darum soll eine braune Kapilā-Kuh am Kaumudī-Tag am ältesten Puṣkara gegeben werden. Für sie gibt es kein Unglück, keinen Kummer und keine Dornen.
13.193.31
उपानहौ च यो दद्यात्पात्रभूते द्विजोत्तमे ।
छत्रदाने सुखां छायां लभते परलोकगः ॥ १३.१९३.३१ ॥
Wer einem würdigen Vornehmsten unter den Zweimalgeborenen Sandalen schenkt und einen Sonnenschirm als Gabe gibt, erlangt im Jenseits angenehmen Schatten.
13.193.32
न हि दत्तस्य दानस्य नाशोऽस्तीह कदाचन ।
चित्रगुप्तमतं श्रुत्वा हृष्टरोमा विभावसुः ॥ १३.१९३.३२ ॥
Die einmal gegebene Gabe geht hier niemals verloren. Als Vibhāvasu (Agni) die Lehre Chitraguptas hörte, sträubten sich ihm vor Rührung die Haare.
13.193.33
उवाच देवताः सर्वाः पितॄंश्चैव महाद्युतिः ।
श्रुतं हि चित्रगुप्तस्य धर्मगुह्यं महात्मनः ॥ १३.१९३.३३ ॥
Der Hochglänzende sprach zu allen Göttern und Ahnen: »Ich habe die geheime Lehre des Dharma des hochherzigen Chitragupta gehört.«
13.193.34
श्रद्दधानाश्च ये मर्त्या ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
दानमेतत्प्रयच्छन्ति न तेषां विद्यते भयम् ॥ १३.१९३.३४ ॥
Die Sterblichen, die voller Glauben diese Gabe den hochherzigen Brahmanen darbringen, haben keine Furcht.
13.193.35
धर्मदोषास्त्विमे पञ्च येषां नास्तीह निष्कृतिः ।
असंभाष्या अनाचारा वर्जनीया नराधमाः ॥ १३.१९३.३५ ॥
Diese fünf Vergehen gegen den Dharma kennen hier keine Sühne. Die Menschen von unrechtem Wandel, die niedrigsten unter den Menschen, sind nicht anzusprechen und zu meiden.
13.193.36
ब्रह्महा चैव गोघ्नश्च परदाररतश्च यः ।
अश्रद्दधानश्च नरः स्त्रियं यश्चोपजीवति ॥ १३.१९३.३६ ॥
Der Mörder eines Brahmanen, der Töter einer Kuh, wer sich an der Frau eines anderen erfreut, der Ungläubige, und wer vom Erwerb einer Frau lebt—
13.193.37
प्रेतलोकगता ह्येते नरके पापकर्मिणः ।
पच्यन्ते वै यथा मीनाः पूयशोणितभोजनाः ॥ १३.१९३.३७ ॥
Diese Übeltäter, ins Reich der Toten gegangen, werden in der Hölle gekocht wie Fische, deren Nahrung Eiter und Blut ist.
13.193.38
असम्भाष्याः पितॄणां च देवानां चैव पञ्च ते ।
स्नातकानां च विप्राणां ये चान्ये च तपोधनाः ॥ १३.१९३.३८ ॥
Die Ahnen und die Götter, die Snātakas und die Brahmanen sowie die anderen, deren Reichtum Askese ist – mit diesen fünf soll man nicht sprechen.