மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.193.1
ततस्त्वृषिगणाः सर्वे पितरश्च सदेवताः ।
अरुन्धतीं तपोवृद्धामपृच्छन्त समाहिताः ॥ १३.१९३.१ ॥
பின்னர் அனைத்து ரிஷிக் கூட்டங்களும், பிதுர்களும், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, ஒருமுகப்பட்டு, தவத்தில் முதிர்ந்த அருந்ததியிடம் கேட்டனர்.
13.193.2
समानशीलां वीर्येण वसिष्ठस्य महात्मनः ।
त्वत्तो धर्मरहस्यानि श्रोतुमिच्छामहे वयम्।
यत्ते गुह्यतमं भद्रे तत्प्रभाषितुमर्हसि ॥ १३.१९३.२ ॥
மகாத்மா வசிஷ்டருக்குச் சமமான குணமும் வலிமையும் உடையவளே, கல்யாணியே, தர்மத்தின் இரகசியங்களை உன்னிடமிருந்து கேட்க நாங்கள் விரும்புகிறோம். உனக்கு மிகவும் இரகசியமானதை எடுத்துரைக்க வேண்டும்.
13.193.3
तपोवृद्धिर्मया प्राप्ता भवतां स्मरणेन वै ।
भवतां च प्रसादेन धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ॥ १३.१९३.३ ॥
உங்கள் நினைவினால்தான் நான் தவ வளர்ச்சியைப் பெற்றேன். உங்கள் அருளால் நித்திய தர்மங்களை உரைப்பேன்.
13.193.4
सगुह्यान्सरहस्यांश्च ताञ्शृणुद्वमशेषतः ।
श्रद्दधाने प्रयोक्तव्या यस्य शुद्धं तथा मनः ॥ १३.१९३.४ ॥
இரகசியங்களும் மறைபொருள்களும் கொண்ட அவை அனைத்தையும் முழுமையாகக் கேளுங்கள். நம்பிக்கை உடையவனுக்கும், மனம் தூய்மையானவனுக்கும்தான் இதை உபதேசிக்க வேண்டும்.
13.193.5
अश्रद्दधानो मानी च ब्रह्महा गुरुतल्पग ।
असम्भाष्या हि चत्वारो नैषां धर्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.१९३.५ ॥
நம்பிக்கையற்றவன், அகங்காரி, பிராம்மண கொலைஞன், குருபத்தினியுடன் சேர்ந்தவன் — இந்த நால்வரோடும் பேசக்கூடாது. இவர்களுக்குத் தர்மத்தை வெளிப்படுத்தக் கூடாது.
13.193.6
अहन्यहनि यो दद्यात्कपिलां द्वादशीः समाः ।
मासिमासि च सत्रेण यो यजेत सदा नरः ॥ १३.१९३.६ ॥
எவன் தினமும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கபிலைப் பசுக்களைத் தானம் செய்கிறானோ, எவன் மாதந்தோறும் சத்ர யாகம் செய்கிறானோ மனிதன் —
13.193.7
गवां शतसहस्रं च यो दद्याज्ज्येष्ठपुष्करे ।
न तद्धर्मफलं तुल्यमतिथिर्यस्य तुष्यति ॥ १३.१९३.७ ॥
ஜ்யேஷ்ட புஷ்கரத்தில் நூறாயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்பவனின் தர்மப் பலன், விருந்தினர் எவனால் மனம் மகிழ்கிறாரோ அவனுடைய பலனுக்குச் சமமாகாது.
13.193.8
श्रूयतां चापरो धर्मो मनुष्याणां सुखावहः ।
श्रद्दधानेन कर्तव्यः सरहस्यो महाफलः ॥ १३.१९३.८ ॥
இப்போது மனிதர்களுக்கு இன்பம் தரும் மற்றொரு தர்மத்தைக் கேள். நம்பிக்கையுடையவன் இதை ரகசிய உபதேசத்துடன் செய்ய வேண்டும்; இதன் பலன் பெரியது.
13.193.9
कल्यमुत्थाय गोमध्ये गृह्य दर्भान्सहोदकान् ।
निषिञ्चेत गवां शृङ्गे मस्तकेन च तज्जलम्।
प्रतीच्छेत निराहारस्तस्यि धर्मफलं शृणु ॥ १३.१९३.९ ॥
விடியற்காலையில் எழுந்து, பசுக்களின் நடுவில் நீருடன் கூடிய தர்ப்பைகளை எடுத்து, பசுவின் கொம்பில் நீரைத் தெளித்து, அந்த நீரைத் தலையால் ஏற்க வேண்டும்; உணவின்றி இருக்க வேண்டும். இதன் தர்மப் பலனைக் கேள்.
13.193.10
श्रूयन्ते यानि तीर्थानि त्रिषु लोकेषु कानिचित् ।
सिद्धचारणजुष्टानि सेवितानि महर्षिभिः।
अभिषेकः समस्तेषां गवां शृङ्गोदकस्य च ॥ १३.१९३.१० ॥
மூன்று உலகங்களிலும் கேட்கப்படும் எந்தெந்த தீர்த்தங்கள் சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டு மகரிஷிகளால் அடையப்பட்டதோ, அவை அனைத்திலும் நீராடுவதைப் போல பசுவின் கொம்பு நீரின் அபிஷேகமும் ஆகும்.
13.193.11
साधुसाध्विति चोद्दिष्टं दैवतैः पितृभिस्तथा ।
भूतैश्चैव सुसंहृष्टैः पूजिता साऽप्यरुन्धती ॥ १३.१९३.११ ॥
'சாது, சாது' என்று தேவர்களாலும் பித்ருக்களாலும், மகிழ்ந்த பூதங்களாலும் கூறப்பட்டது; அந்த அருந்ததியும் பூஜிக்கப்பட்டாள்.
13.193.12
अहो धर्मो महाभागे सरहस्य उदाहृतः ।
वरं ददामि ते धन्ये तपस्ते वर्दतां सदा ॥ १३.१९३.१२ ॥
ஆ! மகாபாக்கியவதியே, ரகசிய உபதேசத்துடன் தர்மம் எடுத்துரைக்கப்பட்டது. தன்யையே, உனக்கு வரம் தருகிறேன்; உன் தவம் எப்போதும் பெருகட்டும்.
13.193.13
रमणीया कथा दिव्या युष्मत्तो या मया श्रुता ।
श्रूयतां चित्रगुप्तस्य भाषितं मम च प्रियम् ॥ १३.१९३.१३ ॥
நீங்கள் எனக்குச் சொன்ன அழகிய தெய்வீகக் கதையை நான் கேட்டேன்; இப்போது சித்திரகுப்தன் சொன்ன, எனக்கு விருப்பமான வார்த்தைகளையும் கேளுங்கள்.
13.193.14
रहस्यं धर्मसंयुक्तं शक्यं श्रोतुं महर्षिभिः ।
श्रद्दधानेन मर्त्येन आत्मनो हितमिच्छाता ॥ १३.१९३.१४ ॥
தர்மத்துடன் இணைந்த இந்த இரகசியத்தை மகரிஷிகள் கேட்கத் தகுந்தவர்கள்; தன் நலனை விரும்பும், நம்பிக்கையுள்ள மனிதனும் இதைக் கேட்கலாம்.
13.193.15
न हि पुण्यं तथा पापं कृतं किञ्चिद्विनश्यति ।
पर्वकाले च यत्किंचिदादित्यं चाधितिष्ठति ॥ १३.१९३.१५ ॥
செய்யப்பட்ட புண்ணியமோ பாவமோ எதுவும் உண்மையில் அழிவதில்லை; பர்வ காலத்தில் நடப்பவை அனைத்தையும் சூரியன் கண்காணிக்கிறான்.
13.193.16
प्रेतलोकं गते मर्त्ये तत्तत्सर्वं विभावसुः ।
प्रतिजानाति पुण्यात्मा तच्चि तत्रोपयुज्यते ॥ १३.१९३.१६ ॥
மனிதன் பிரேதலோகத்துக்குச் செல்லும்போது, அனைத்தையும் புண்ணியாத்மாவான விபாவசு (அக்னி) அறிந்துகொள்கிறான்; அது அங்கே பயன்படுத்தப்படுகிறது.
13.193.17
किञ्चिद्धर्म प्रवक्ष्यामि चित्रगुप्तमतं शुभम् ।
पानीयं चैव दीपं च दातव्यं सततं तथा ॥ १३.१९३.१७ ॥
இனி சித்திரகுப்தனின் நல்ல கருத்துப்படி சில தர்மங்களைச் சொல்வேன்: தண்ணீரும் விளக்கும் எப்போதும் இவ்வாறே தானம் செய்யப்படவேண்டும்.
13.193.18
उपानहौ च च्छत्रं च कपिला च यथातथम् ।
पुष्करे कपिला देया ब्राह्मणे वेदपारगे ॥ १३.१९३.१८ ॥
காலணிகளும் குடையும், கபிலை பசுவும் முறைப்படி தானம் செய்யவேண்டும்; புஷ்கரத்தில் வேத வித்தகரான பிராமணருக்குக் கபிலை பசு தரப்படவேண்டும்.
13.193.19
अग्निहोत्रं च यत्नेन सर्वशः प्रतिपालयेत् ।
अयं चैवापरो धर्मश्चित्रगुप्तेन भाषितः ॥ १३.१९३.१९ ॥
அக்னிஹோத்திரத்தை முயற்சியுடன் எல்லா வகையிலும் பேண வேண்டும். இது சித்திரகுப்தனால் சொல்லப்பட்ட மற்றொரு தர்மம் ஆகும்.
13.193.20
फलमस्य पृथक्त्वेन श्रोतुमर्हन्ति सत्तमाः ।
प्रलयं सर्वभूतैस्तु गन्तव्यं कालपर्ययात् ॥ १३.१९३.२० ॥
இதன் பலனை தனித்தனியாக கேட்கத் தகுதியுடையவர்கள் நீங்கள், சிறந்தவர்களே. ஆனால் காலத்தின் சுழற்சியால் எல்லா உயிரினங்களும் அழிவை அடைய வேண்டும்.
13.193.21
तत्र दुर्गमनुप्राप्ताः क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ।
दह्यमाना विपच्यन्ते न तत्रास्ति पलायनम् ॥ १३.१९३.२१ ॥
அங்கே கடினமான வழியை அடைந்தவர்கள், பசியாலும் தாகத்தாலும் வாட்டப்பட்டு, எரிந்து வேதனைப்படுகின்றனர்; அங்கு தப்பி ஓடும் வழி இல்லை.
13.193.22
अन्धकारं तमो घोरं प्रविशन्त्यल्पबुद्धयः ।
तत्र धर्मं प्रवक्ष्यामि येन दुर्गाणि सन्तरेत् ॥ १३.१९३.२२ ॥
சிறிய அறிவுடையோர் கொடிய இருளிலும் அந்தகாரத்திலும் நுழைகின்றனர். அங்கே எதைக் கொண்டு துன்பங்களைக் கடக்கலாம் என்ற தர்மத்தை நான் சொல்வேன்.
13.193.23
अल्पव्ययं महार्थं च प्रेत्य चैव सुखोदयम् ।
पानीयस्य गुणा दिव्याः प्रेतलोके विशेषतः ॥ १३.१९३.२३ ॥
சிறு செலவில் பெரும் பலனும், மரணத்திற்குப் பின் இன்பம் எழுவதும் உண்டாகும். பிரேதலோகத்தில் நீரின் தெய்வீக குணங்கள் சிறப்பாக (பலன் தருகின்றன).
13.193.24
तत्र पुण्योदका नाम नदी तेषां विधीयते ।
अक्षयं सलिलं तत्र शीतलं ह्यमृतोपमम् ॥ १३.१९३.२४ ॥
அங்கே அவர்களுக்காக "புண்யோதகா" என்ற பெயருடைய ஆறு நியமிக்கப்படுகிறது. அங்குள்ள நீர் குறையாதது, குளிர்ந்தது, அமிர்தம் போன்றது.
13.193.25
स तत्र तोयं पिबति पीनीयं यः प्रयच्छति ।
प्रदीपस्य प्रदानेन श्रूयतां गुणविस्तरः ॥ १३.१९३.२५ ॥
யார் விளக்கை அளிக்கிறார்களோ, அவர் அங்கு ஏராளமான நீரைப் பருகுகிறார். விளக்கு தானத்தால் வரும் நற்பயனின் விரிவைக் கேளுங்கள்.
13.193.26
तमोन्धकारं नियतं दीपदो न प्रपश्यति ।
प्रभां चास्य प्रयच्छन्ति सोमभास्करपावकाः।
देवताश्चानुमन्यन्ते विमलाः सर्वतो दिशः ॥ १३.१९३.२६ ॥
விளக்கு அளிப்பவர் நிச்சயமாக இருளில் பார்ப்பதில்லை. சந்திரனும் சூரியனும் அக்னியும் அவருக்கு ஒளி அளிக்கின்றனர்; தேவர்களும் தூய்மையான அனைத்து திசைகளும் அவரை அங்கீகரிக்கின்றன.
13.193.27
द्योततें च यथाऽऽदित्यः प्रेतलोकगतो नरः ।
तस्माद्दीपः प्रदातव्यः पानीयं च विशेषतः ॥ १३.१९३.२७ ॥
இறந்தோர் உலகை அடைந்த மனிதன் சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறான். ஆகவே விளக்கு அளிக்க வேண்டும்; சிறப்பாக குடிநீரும் அளிக்க வேண்டும்.
13.193.28
कपिलां ये प्रयच्छन्ति ब्राह्मणे वेदपारगे ।
पुष्करे च विशेषेण श्रूयतां तस्य यत्फलम् ॥ १३.१९३.२८ ॥
வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணருக்கு கபிலை பசுவை அளிப்பவர்கள், குறிப்பாக புஷ்கரத்தில், அதன் பலனைக் கேளுங்கள்.
13.193.29
गोशतं सवृषं तेन दत्तं भवति शाश्वतम् ।
पापं कर्म च यत्किञ्चिद्ब्रह्महत्यासमं भवेत्।
शोधयेत्कपिला ह्येका प्रदत्तं गोशतं यथा ॥ १३.१९३.२९ ॥
அவரால் காளையுடன் நூறு பசுக்கள் அளிக்கப்பட்டவை போல நிலைத்திருக்கும். பிராமண-கொலைக்கு சமமான எந்தப் பாவச்செயலும் இருந்தாலும், ஒரே கபிலை பசுவே நூறு பசுக்களை தானம் செய்ததைப் போல அதைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
13.193.30
तस्मात्तु कपिला देया कौमुद्यां ज्येष्ठपुष्करे ।
न तेषां विषमं किञ्चिन्न दुःखं न च कण्टकाः ॥ १३.१९३.३० ॥
ஆகவே கௌமுதி நாளில் ஜ்யேஷ்ட புஷ்கரத்தில் கபிலை பசு அளிக்கப்பட வேண்டும். அவர்களுக்கு எந்த இடரும், துன்பமும், முட்களும் இல்லை.
13.193.31
उपानहौ च यो दद्यात्पात्रभूते द्विजोत्तमे ।
छत्रदाने सुखां छायां लभते परलोकगः ॥ १३.१९३.३१ ॥
தகுதியான சிறந்த அந்தணருக்குச் செருப்புகளையும் குடையையும் தானம் செய்பவன், மறுலோகம் செல்லும்போது இனிய நிழலைப் பெறுகிறான்.
13.193.32
न हि दत्तस्य दानस्य नाशोऽस्तीह कदाचन ।
चित्रगुप्तमतं श्रुत्वा हृष्टरोमा विभावसुः ॥ १३.१९३.३२ ॥
இங்கு கொடுக்கப்பட்ட தானத்திற்கு ஒருபோதும் அழிவு இல்லை. சித்திரகுப்தரின் கருத்தைக் கேட்டு விபாவசு (அக்னி) மயிர்க்கூச்செறிந்தான்.
13.193.33
उवाच देवताः सर्वाः पितॄंश्चैव महाद्युतिः ।
श्रुतं हि चित्रगुप्तस्य धर्मगुह्यं महात्मनः ॥ १३.१९३.३३ ॥
மகாதுயுதியான யமன் எல்லாத் தேவர்களிடமும் பிதிருக்களிடமும் கூறினான்: "மகாத்மா சித்திரகுப்தரின் தர்மத்தின் இரகசியத்தை நான் கேட்டிருக்கிறேன்."
13.193.34
श्रद्दधानाश्च ये मर्त्या ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
दानमेतत्प्रयच्छन्ति न तेषां विद्यते भयम् ॥ १३.१९३.३४ ॥
நம்பிக்கையுடன் மகாத்மாவான அந்தணர்களுக்கு இந்த தானத்தை அளிக்கும் மனிதர்களுக்கு எந்த பயமும் இல்லை.
13.193.35
धर्मदोषास्त्विमे पञ्च येषां नास्तीह निष्कृतिः ।
असंभाष्या अनाचारा वर्जनीया नराधमाः ॥ १३.१९३.३५ ॥
இவை ஐந்து தர்மக் குற்றங்கள்; இவற்றுக்கு இங்கு பரிகாரம் இல்லை. ஒழுக்கமற்ற, கீழான மனிதர்கள் பேசத் தகாதவர்கள்; அவர்கள் விலக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.
13.193.36
ब्रह्महा चैव गोघ्नश्च परदाररतश्च यः ।
अश्रद्दधानश्च नरः स्त्रियं यश्चोपजीवति ॥ १३.१९३.३६ ॥
அந்தணனைக் கொன்றவன், பசுவைக் கொன்றவன், பிறர் மனைவியில் இன்புறுபவன், நம்பிக்கையற்ற மனிதன், மற்றும் ஒரு பெண்ணின் வருமானத்தில் வாழ்பவன்—
13.193.37
प्रेतलोकगता ह्येते नरके पापकर्मिणः ।
पच्यन्ते वै यथा मीनाः पूयशोणितभोजनाः ॥ १३.१९३.३७ ॥
பிரேத லோகம் சென்ற இந்த பாவகர்மிகள் நரகத்தில் சீழும் இரத்தமும் உண்ணும் மீன்களைப் போல வேக வைக்கப்படுகின்றனர்.
13.193.38
असम्भाष्याः पितॄणां च देवानां चैव पञ्च ते ।
स्नातकानां च विप्राणां ये चान्ये च तपोधनाः ॥ १३.१९३.३८ ॥
பித்ருக்களும் தேவர்களும், ஸ்நாதகர்களும் பிராமணர்களும், மற்ற தவச் செல்வர்களும் — இந்த ஐவரிடம் பேசக்கூடாது.