Mahābhārata · Adhyāya 13.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.208.1
हन्त ते कथयिष्यामि यत्ते देवि मनःप्रियम् ।
शृणु तत्सर्वमखिलं धर्मं वर्णाश्रमाश्रितम् ॥ १३.२०८.१ ॥
Nun gut, ich werde dir sagen, was deinem Herzen lieb ist. Höre, o Göttin, das ganze Dharma, das auf den Varṇas und Āśramas ruht.
13.208.2
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शुद्राश्चेति चतुर्विधम् ।
ब्राह्मणा विहिताः पूर्वं लोकतन्त्रमभीप्सता।
कर्माणि च तदर्हाणि शास्त्रेषु विहितानि वै ॥ १३.२०८.२ ॥
Es gibt vier Arten: Brāhmaṇas, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras. Derjenige, der die Weltordnung wollte, setzte zuerst die Brāhmaṇas ein, und die ihnen gemäßen Pflichten sind in den Schriften vorgeschrieben.
13.208.3
यदीदमेकवर्णं स्याज्जगत्सर्वं विनश्यति ।
सहैव देवि वर्णानि चत्वारि विहितान्यतः ॥ १३.२०८.३ ॥
Wäre diese ganze Welt von einem einzigen Varṇa, so würde sie zugrunde gehen. Darum, o Göttin, wurden die vier Varṇas zugleich eingesetzt.
13.208.4
मुखतो ब्राह्मणाः सृष्टस्तस्मात्ते वाग्विशारदाः ।
बाहुभ्यां क्षत्रियाः सृष्टास्तस्मात्ते बाहुगर्विताः ॥ १३.२०८.४ ॥
Die Brāhmaṇas wurden aus dem Mund geschaffen, darum sind sie redegewandt. Die Kṣatriyas wurden aus den Armen geschaffen, darum sind sie stolz auf ihre Arme.
13.208.5
ऊरुभ्यामुद्गता वैश्यास्तस्माद्वार्तोपजीविनः ।
शूद्राश्च पादतः सृष्टास्तस्मात्ते परिचाकाः ॥ १३.२०८.५ ॥
Die Vaiśyas entsprangen den Schenkeln, darum leben sie von Handel und Ackerbau. Die Śūdras wurden aus den Füßen geschaffen, darum sind sie Diener.
13.208.6
तेषां धर्मांश्च कर्माणि शृणु देवि समाहिता ।
विप्राः कृता भूमिदेवा लोकानां धारणे कृताः।
ते कैश्चिन्नावमन्तव्या ब्राह्मणा हितमिच्छुभिः ॥ १३.२०८.६ ॥
Göttin, höre aufmerksam auf ihre Pflichten und Handlungen. Die Brahmanen wurden als Erdgötter geschaffen und zur Erhaltung der Welten bestimmt. Wer das Wohl sucht, darf die Brahmanen niemals verachten.
13.208.7
यदि ते ब्राह्मणा न स्युर्दानयोगवहाः सदा ।
उभयोर्लोकयोर्देवि स्थितिर्न स्यात्समासतः ॥ १३.२०८.७ ॥
Wären die Brahmanen nicht stets Träger der Praxis des Gebens, Göttin, so bestünde kurz gesagt die Ordnung beider Welten nicht.
13.208.8
लोकेषु दुर्लभं किंतु ब्राह्मणत्वमिति स्मृतम् ।
अबुधो वा दरिद्रो वा पूजनीयः सदैव सः ॥ १३.२०८.८ ॥
In der Welt gilt das Brahmanentum als äußerst selten. Ob er unwissend oder arm ist, er ist stets zu ehren.
13.208.9
ब्राह्मणान्योऽवमन्येत निन्देच्च क्रोधयेच्च वा ।
प्रहरेत हरेद्वाऽपि धनं तेषां नराधमः ॥ १३.२०८.९ ॥
Der niedrigste unter den Menschen ist, wer die Brahmanen verachtet, sie schmäht, erzürnt, schlägt oder ihnen gar ihren Reichtum raubt.
13.208.10
कारयेद्धीनकर्मणि कामलोभविमोहनात् ।
स च मामवमन्येत मां क्रोधयति निन्दति ॥ १३.२०८.१० ॥
Wer einen Brahmanen aus Begierde, Gier und Verblendung zu niedrigen Handlungen zwingt, der verachtet mich, erzürnt mich und schmäht mich.
13.208.11
मामेव प्रहरेन्मूढो मद्धनस्यापहारकः ।
मामेव प्रेषणं कृत्वा निदन्ते मूढचेतनः ॥ १३.२०८.११ ॥
Der Narr, der meinen Reichtum raubt, schlägt mich selbst. Wer verwirrten Geistes ist, schickt mich fort und schmäht mich selbst.
13.208.12
स्वाध्यायो यजनं दानं तस्य धर्म इति स्थितिः ।
कर्मण्यध्यापनं चैव याजनं च प्रतिग्रहः।
सत्यं शान्तिस्तपः शौचं तस्य धर्मः सनातनः ॥ १३.२०८.१२ ॥
Das Studium des Veda, das Opfer und das Geben: dies ist sein Dharma, so ist es festgesetzt. Im Handeln Lehren, das Opfern für andere und das Annehmen von Gaben; Wahrheit, Ruhe, Askese und Reinheit: dies ist sein ewiger Dharma.
13.208.13
विक्रयो रसधान्यानां ब्राह्मणस्य विगर्हितः ।
अनापदि च शूद्रान्नं वृषलीसङ्ग्रहस्तथा ॥ १३.२०८.१३ ॥
Der Verkauf von Säften und Getreide ist für einen Brahmanen verwerflich. Außer in der Not sind die Speise eines Śūdra und das Halten einer Frau niederer Kaste ebenso verboten.
13.208.14
तप एव सदा धर्मो ब्राह्मणस्य न संशयः ।
स तु धर्मार्थमुत्पन्नः पूर्वं धात्रा तपोबलात् ॥ १३.२०८.१४ ॥
Askese allein ist stets der Dharma des Brahmanen, ohne Zweifel. Er wurde einst um des Dharma willen vom Schöpfer durch die Kraft der Askese hervorgebracht.
13.208.15
तस्योपनयनं धर्मो नित्यं चोदकधारणम् ।
शास्त्रस्य श्रवणं धर्मो देवव्रतनिषेवणम् ॥ १३.२०८.१५ ॥
Seine Initiation ist sein Dharma und das ständige Tragen des Stabes; das Hören der Schrift ist Dharma und das Dienen dem Gelübde der Götter.
13.208.16
अग्निकार्यं परो धर्मो नित्ययज्ञोपवीतिता ।
शूद्रान्नवर्जनं धर्मो धर्मः सत्पथसेवनम्।
धर्मो नित्योपवासित्वं ब्रह्मचर्यं परं तथा ॥ १३.२०८.१६ ॥
Das Feuerritual ist der höchste Dharma, ebenso das beständige Tragen der heiligen Schnur. Das Meiden der Speise eines Śūdra ist Dharma; dem guten Pfad zu folgen ist Dharma. Beständiges Fasten ist Dharma, und höchste Keuschheit ebenso.
13.208.17
गृहस्थस्य परो धर्मो गृहस्थाश्रमिणस्तथा ।
गृहसम्मार्जनं धर्म आलेपनविधिस्तथा ॥ १३.२०८.१७ ॥
Der höchste Dharma des Hausherrn, ebenso für den, der im Haushalterstand lebt. Das Kehren des Hauses ist Dharma, und die Vorschrift des Bestreichens ebenso.
13.208.18
अतिथिप्रियता धर्मो धर्मस्त्रेताग्निधारणम् ।
इष्टिर्वा पशुबन्धाश्च विधिपूर्वं परंतप ॥ १३.२०८.१८ ॥
Gastfreundlichkeit ist Dharma; das Unterhalten der drei heiligen Feuer ist Dharma; das iṣṭi oder die Tieropfer, nach Vorschrift vollzogen, sind Dharma, o Feindesbezwinger.
13.208.19
दम्पत्योः समशीलत्वं धर्मो वै गृहमेधिनाम् ।
एवं द्विजन्मनो धर्मो गार्हस्थ्ये धर्मधारणम् ॥ १३.२०८.१९ ॥
Gleichheit des Charakters zwischen Mann und Frau ist wahrlich das Dharma der Haushalter; ebenso ist das Dharma der Zweimalgeborenen das Festhalten am Dharma im Stand des Hausherrn.
13.208.20
यस्तु क्षत्रगतो धर्मस्त्वया देवि प्रयोदितः ।
तमहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०८.२० ॥
Das Dharma der Kriegerklasse, nach dem du gefragt hast, o Göttin, werde ich dir verkünden; höre, o Göttin, mit gesammelter Aufmerksamkeit.
13.208.21
क्षत्रियास्तु ततो देवि द्विजानां पालने स्मृताः ।
यदि निःक्षत्रियो लोको जगत्स्यादधरोत्तरम् ॥ १३.२०८.२१ ॥
Dann, o Göttin, sind die Krieger zum Schutz der Zweimalgeborenen bestimmt; wäre die Welt ohne Krieger, so würde das Weltall auf den Kopf gestellt.
13.208.22
रक्षणात्क्षत्रियैरेव जगद्भवति शाश्वतम् ।
तस्याप्यध्ययनं दानं यजनं धर्मतः स्मृतम् ॥ १३.२०८.२२ ॥
Allein durch den Schutz der Krieger besteht die Welt ewig; auch für sie sind Studium, Gabe und Opfer gemäß dem Dharma vorgeschrieben.
13.208.23
दीनानां रक्षणं चैव पापनामनुशासनम् ।
सतां सम्पोषणं चैव कर्मषण्मार्गजीवनम् ॥ १३.२०८.२३ ॥
Die Hilflosen zu schützen, die Bösen zu zügeln, die Guten zu nähren und vom Sechsfachen Pfad der Tat zu leben, ist das Dharma des Kriegers.
13.208.24
उत्साहः शस्त्रजीवित्वं तस्य धर्मः सनातनः ।
भृत्यानां भरणं धर्मः कृते कर्मण्यमोघता ॥ १३.२०८.२४ ॥
Tatkraft und der Lebensunterhalt durch Waffen sind sein ewiger dharma. Das Unterhalten der Diener ist dharma, und unfehlbarer Erfolg im Handeln ist dharma.
13.208.25
सम्यग्गुणयुतो धर्मो धर्मः पौरहितक्रिया ।
व्यवहारस्थितिर्नित्यं गुणयुक्तो महीपतिः ॥ १३.२०८.२५ ॥
Der mit rechten Eigenschaften versehene dharma und das Amt des Hauspriesters sind dharma. Die stete Wahrung der Rechtsordnung und ein tugendhafter König sind dharma.
13.208.26
आर्तवित्तप्रदो राजा धर्मं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ।
एवं तैर्विहितः पूर्वैर्धर्मः कर्मविधानतः ॥ १३.२०८.२६ ॥
Ein König, der den Bedrängten Reichtum gibt, erlangt den höchsten dharma. So entspricht der von den Alten vorgeschriebene dharma der Ordnung des Handelns.
13.208.27
तथैव देवि वैश्याश्च लोकयात्राहिताः स्मृताः ।
अन्ये तानुपजीवन्ति प्रत्यक्षफलदा हि ते ॥ १३.२०८.२७ ॥
Ebenso, o Göttin, gelten die Vaiśyas als förderlich für den Lauf des weltlichen Lebens. Andere leben von ihnen, denn sie bringen sichtbare Früchte.
13.208.28
यदि न स्युस्तथा वैश्या न भवेयुस्तथा परे ।
तेषामध्ययनं दानं गजनं धर्म उच्यते ॥ १३.२०८.२८ ॥
Gäbe es keine Vaiśyas, so wären auch die anderen nicht so. Ihr Studium, ihr Geben und ihr Opfer werden dharma genannt.
13.208.29
वैश्यस्य सततं धर्मः पाशुपाल्यं कृषिस्तथा ।
अग्निहोत्रपरिस्पन्दास्त्रयो वर्णा द्विजातयः ॥ १३.२०८.२९ ॥
Der beständige dharma des Vaiśya ist Viehzucht und Ackerbau. Die drei Stände, die dem Agnihotra-Opfer dienen, heißen zweimal Geborene.
13.208.30
वाणिज्यं सत्पथे स्थानमातिथेयत्वमेव च ।
विप्राणां स्वागतन्यायो वैश्यधर्मः सनातनः ॥ १३.२०८.३० ॥
Handel, das Stehen auf dem rechten Pfad und ebenso Gastfreundschaft; die Brahmanen gut zu empfangen ist die Regel – das ist der ewige Dharma des Vaiśya.
13.208.31
तिलगन्धरसाश्चैव न विक्रेयाः कथञ्चन ।
वणिक्पथमुपासद्भिर्वैश्यैर्वैश्यपथि स्थितैः ॥ १३.२०८.३१ ॥
Sesam, Düfte und Säfte dürfen auf keinen Fall verkauft werden – von Vaiśyas, die dem Pfad des Kaufmanns folgen und auf dem Weg des Vaiśya stehen.
13.208.32
सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य यथाशक्ति दिवानिशम् ।
एवं ते विहिता देवि लोकयात्रा स्वयंभुवा ॥ १३.२०८.३२ ॥
Gastfreundschaft gegenüber allen, für das Dreifache Ziel, nach eigenem Vermögen, Tag und Nacht. So, o Göttin, hat der Selbstexistierende dir den Lauf der Welt bestimmt.
13.208.33
तथैव शूद्रा विहिताः सर्वधर्मप्रसाधकाः ।
शूद्राश्च यदि ते न स्युः कर्मकर्ता न विद्यते ॥ १३.२०८.३३ ॥
Ebenso sind die Śūdras als Vollbringer jeder Pflicht bestimmt; und gäbe es keine Śūdras, so gäbe es niemanden, der die Arbeit täte.
13.208.34
त्रयः पूर्वे शूद्रमूलाः सर्वे कर्मकराः स्मृताः ।
ब्राह्मणादिषु शुश्रूषा दासधर्म इति स्मृतः ॥ १३.२०८.३४ ॥
Die drei vorherigen Stände, die den Śūdra zur Wurzel haben, gelten alle als Arbeiter; der Dienst an den Brahmanen und anderen gilt als Pflicht des Dieners.
13.208.35
वार्ता च कारुकर्माणि शिल्यं नाट्यं तथैव च ।
अहिंसकः शुभाचारो देवतद्विजवन्दकः ॥ १३.२०८.३५ ॥
Der Lebensunterhalt und die Arbeit der Handwerker, ebenso die Künste und das Schauspiel; wer gewaltlos ist, von guter Lebensführung, und die Götter und die Zweimalgeborenen ehrt.
13.208.36
शूद्रो धर्मफलैरिष्टैः स्वधर्मेणोपपद्यते ।
एवमादि तथाऽन्यच्च शूद्रधर्म इति स्मृतः ॥ १३.२०८.३६ ॥
Der Śūdra erlangt die erwünschten Früchte des Dharma durch seine eigene Pflicht. So und ähnlich, und auch anderes, gilt als die Pflicht des Śūdra.
13.208.37
तेऽप्येवं विहिता लोके कर्मयोग्याः शुभानने ॥ १३.२०८.३७ ॥
Auch sie sind so in der Welt vorgeschrieben, zum Handeln geeignet, o du Schönantlitzige.
13.208.38
एवं चतुर्णां वर्णानां वर्णलोकाः परत्र च ।
विहिताश्च तथा दृष्टा यथावद्धर्मचारिणि ॥ १३.२०८.३८ ॥
So sind die Welten der vier Varṇas vorgeschrieben und wie sie sein sollen gesehen, in dieser Welt wie in der jenseitigen, o du Befolgerin des Dharma.
13.208.39
एष वर्णाश्रयो धर्मः कर्म चैव तदर्पणम् ।
कथितं श्रोतुकामायाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०८.३९ ॥
Dies ist der auf dem Varṇa gegründete Dharma, samt Handlung und ihrer Hingabe. Es ist dir gesagt worden, die du hören wolltest. Was willst du noch hören?
13.208.40
भगवन्देवदेवेश नमस्ते वृषभध्वज ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव धर्ममाश्रमिणां विभो ॥ १३.२०८.४० ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, o Stierbannerträger, Gruß dir. O Gott, o Mächtiger, ich wünsche den Dharma derer zu hören, die in den Lebensstadien weilen.
13.208.41
तथाऽऽश्रमगतं धर्मं शृणु देवि समाहिता ।
आश्रमाणां तु यो धर्मः क्रियते ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.२०८.४१ ॥
So höre denn, o Göttin, mit gesammeltem Geist den Dharma, der die Lebensstadien betrifft, den Dharma der Lebensstadien, wie er von den Brahmankundigen geübt wird.
13.208.42
गृहस्थः प्रवरस्तेषां गार्हस्थ्यं धर्ममाश्रितः ।
पञ्चयज्ञक्रियाशौचं दारतुष्टिरतन्द्रिता ॥ १३.२०८.४२ ॥
Unter ihnen ist der Hausvater der Vorzüglichste, der sich der Pflicht des Hausstandes verschrieben hat: Reinheit durch die Vollziehung der fünf Opfer, Zufriedenheit mit der Gattin und Unermüdlichkeit.
13.208.43
ऋतुकालाभिगमनं दानयज्ञतपांसि च ।
अविप्रवासस्तस्येष्टः स्वाध्यायश्वाग्निपूर्वकम् ॥ १३.२०८.४३ ॥
Der Verkehr mit der Gattin zur rechten Zeit, Gaben, Opfer und Askese; ihm ist es geboten, nicht fern vom Hause zu weilen, und das Studium des Veda mit dem Feuer als erster Gabe.
13.208.44
अतिथीनामाभिमुख्यं शक्त्या चेष्टनिमन्त्रणम् ।
अनुग्रहश्च सर्वेषां मनोवाक्कायकर्मभिः ॥ १३.२०८.४४ ॥
Den Gästen mit zugewandtem Antlitz entgegentreten, sie nach Vermögen zu einer gewünschten Mahlzeit einladen und allen mit Taten von Geist, Rede und Leib Güte erweisen.
13.208.45
एवमादि शुभं चान्यत्कुर्यात्तद्वृत्तिमान्गृही ।
एवं सञ्चरतस्तस्य पुण्यलोका न संशयः। ॥ १३.२०८.४५ ॥
Solche und andere gute Werke soll der Hausvater vollbringen, der nach dieser Lebensweise lebt. Für den, der so wandelt, gibt es Welten des Verdienstes, ohne Zweifel.
13.208.46
तथैव वानप्रस्थस्य धर्माः प्रोक्ताः सनातनाः ॥ १३.२०८.४६ ॥
Ebenso sind die ewigen Pflichten des Waldbewohners verkündet worden.
13.208.47
गृहवासं समुत्सृकज्य निश्चित्यैकमनाः शुभैः ।
वन्यैरेव तदाहारैः वर्तयेदिति च स्थितिः ॥ १३.२०८.४७ ॥
Nachdem er das Leben im Hause aufgegeben und sich mit gesammeltem Sinn entschieden hat, soll er allein von jenen guten Speisen des Waldes leben; so ist die Regel.
13.208.48
भूमिशय्या जटाश्मश्रुचर्मवल्कलधारणम् ।
देवतातिथिसत्कारो महाकृच्छ्राभिपूजनम् ॥ १३.२०८.४८ ॥
Auf dem Boden schlafen, verfilztes Haar, Bart, Fell und Rindengewänder tragen, Götter und Gäste ehren und durch das große Kṛcchra-Gelübde verehren.
13.208.49
अग्निहोत्रं त्रिषवणं नित्यं तस्य विधीयते ।
ब्रह्मचर्यं क्षमा शौचं तस्य धर्मः सनातनः।
एवं स विगते प्राणे देवलोके महीयते ॥ १३.२०८.४९ ॥
Für ihn ist das tägliche Feueropfer zu den drei Dämmerungen vorgeschrieben. Keuschheit, Geduld und Reinheit sind sein ewiges Dharma. So wird er, wenn das Leben entschwunden ist, in der Welt der Götter geehrt.
13.208.50
यतिधर्मास्तथा देवि गृहांस्त्यक्त्वा यतस्ततः ।
आकिञ्चन्यमनारम्भः सर्वतः शौचमार्जवम् ॥ १३.२०८.५० ॥
O Göttin, ebenso sind die Pflichten des Asketen diese: Häuser verlassen und umherwandern, nichts besitzen, keine Handlung unternehmen, in jeder Hinsicht Reinheit und Aufrichtigkeit.
13.208.51
सर्वत्र भैक्षचर्या च सर्वत्रैव विवासनम् ।
सदा ध्यानपरत्वं च देहशुद्धिः क्षमा दया।
तत्वानुगतबुद्धित्वं तस्य धर्मविधिर्भवेत् ॥ १३.२०८.५१ ॥
Überall um Almosen betteln und überall ohne festen Wohnsitz weilen, stets der Meditation ergeben sein, Reinheit des Körpers, Geduld und Mitgefühl, und ein auf die Wahrheit gerichteter Geist — das soll die Regel seines Dharma sein.
13.208.52
ब्रह्मचारी च यो देवि जन्मप्रभृति भिक्षितः ।
ब्रह्मचर्यपरो भूत्वा साधयेद्गुरुमात्मनः।
सर्वकालेषु सर्वत्र गुरुपूजां समाचरेत् ॥ १३.२०८.५२ ॥
O Göttin, der keusche Schüler, der von Geburt an von Almosen lebt, soll, dem keuschen Gelübde ergeben, seinen Lehrer zu seinem eigenen Wohl vollenden und dem Lehrer zu jeder Zeit und überall Verehrung erweisen.
13.208.53
भैक्षचर्याग्निकार्यं च सदा जलनिषेवणम् ।
स्वाध्यायः सततं तस्य एष धर्मः सनातनः ॥ १३.२०८.५३ ॥
Vom Almosen leben, die Feuerriten, stets im Wasser baden und unablässig die Schrift rezitieren — das ist sein ewiges Dharma.
13.208.54
तस्य चेष्टा तु गुर्वर्थमाप्राणान्तमिति स्थितिः ।
गुरोरभावे तत्पुत्रे गुरुवद्वृत्तिमाचरेत् ॥ १३.२०८.५४ ॥
Sein Verhalten diene dem Wohl des Lehrers, solange er lebt; das ist die Regel. Ist der Lehrer abwesend, soll er sich gegenüber dessen Sohn wie gegenüber dem Lehrer verhalten.
13.208.55
एवं सोप्यमलाँल्लोकान्ब्राह्मणः प्रतिपद्यते ।
एष ते कथितो देवि धर्मश्चाश्रमवासिनाम् ॥ १३.२०८.५५ ॥
So erlangt auch jener Brahmane makellose Welten. O Göttin, dies ist die Pflicht der in den Lebensstufen Weilenden, die ich dir dargelegt habe.
13.208.56
चतुर्णामाश्रमो युक्तो लोक इत्येव विद्यते ।
कथितं ते समासेन किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०८.५६ ॥
Die vier Lebensstufen gelten als in einer einzigen Welt vereint. Es wurde dir kurz dargelegt; was möchtest du noch hören?