ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.209
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.209.1
भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर ।
अयं त्वृषिगणो देव तपस्तप इति प्रभो ॥ १३.२०९.१ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਸ਼ੰਕਰ! ਹੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ-ਗਣ ਤਪ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
13.209.2
तपसा कर्शितो नित्यं तपोऽर्जनपरायणः ।
अस्य किंलक्षणो धर्मः कीदृशश्चागमस्तथा।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद वरप्रद ॥ १३.२०९.२ ॥
ਤਪ ਨਾਲ ਸਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਲੱਛਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਗਮ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਵਰਦਾਤਾ।
13.209.3
एवं ब्रुवन्त्यां रुद्राण्यामृषयः साधुसाध्विति ।
अब्रुवन्हृष्टमनसः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १३.२०९.३ ॥
ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ 'ਸਾਧੂ, ਸਾਧੂ' ਕਿਹਾ; ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
13.209.4
शृण्वन्तीमृषिधर्मांस्तु ऋषयश्चाभ्यपूजयन् ॥ १३.२०९.४ ॥
ਰਿਸ਼ੀ-ਧਰਮ ਸੁਣਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
13.209.5
त्वत्प्रसादद्वयं देवि श्रोष्यामः परमं हितम् ।
धन्याः खलु वयं सर्वे पादमूलं तवाश्रिताः।
इति सर्वे तदा देवीं वाचा समभिपूजयन् ॥ १३.२०९.५ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਭਲਾਈ ਸੁਣਾਂਗੇ। ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
13.209.6
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामा मनस्विनि ।
हन्त ते कथयिष्यामि मुनिधर्मं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.६ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਮਨਸਵਿਨੀ, ਤੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ। ਚੰਗਾ, ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਮੁਨੀ-ਧਰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
13.209.7
वानप्रस्थं समाश्रित्य क्रियते बहुधा नरैः ।
बहुशाखो बहुविधो ऋषिधर्मः सनातनः ॥ १३.२०९.७ ॥
ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਅਨੇਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
13.209.8
प्रायशः सर्वभोगार्थमृषिभिः क्रियते तपः ।
तथा सञ्चरतां तेषां देवि धर्मविधिं शृणु ॥ १३.२०९.८ ॥
ਰਿਸ਼ੀ ਅਕਸਰ ਸਾਰੇ ਭੋਗਾਂ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਏਦਾਂ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਧਰਮ-ਵਿਧੀ ਸੁਣ।
13.209.9
भूत्वा पूर्वं गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च ।
कलत्रकार्यं संस्थाप्य कारणात्संत्यजेद्गृहम् ॥ १३.२०९.९ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਘਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
13.209.10
अवस्थाप्य मनो धृत्या व्यवसायपुरःसरः ।
निर्दारो वा सदारो वा वनवासाय संव्रजेत् ॥ १३.२०९.१० ॥
ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਚੱਲ ਪਵੇ।
13.209.11
देशाः परमपुण्या ये नदीवनसमन्विताः ।
अबोधमुक्ताः प्रायेण तीर्थायतनसंयुताः ॥ १३.२०९.११ ॥
ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਕਸਰ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਆਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਤਿ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
13.209.12
तत्र गत्वा विधिं ज्ञात्वा दीक्षां कुर्याद्यथागमम् ।
दीक्षित्वैकमना भूत्वा परिचर्यां समाचरेत् ॥ १३.२०९.१२ ॥
ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵਿਧੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਗਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਖਿਆ ਲਵੇ। ਦੀਖਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
13.209.13
काल्योत्थानं च शौचं च सर्वदेवप्रणामनम् ।
सकृदालेपनं काये त्यक्तदोषोऽप्रमादिता ॥ १३.२०९.१३ ॥
ਤੜਕੇ ਉੱਠਣਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਲੇਪ ਲਾਉਣਾ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ।
13.209.14
सायंप्रातश्चाभिषेकं चाग्निहोत्रं यथाविधि ।
काले शौचं च कार्यं च जटावल्कलधारणम् ॥ १३.२०९.१४ ॥
ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਅਗਨੀਹੋਤਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਰੱਖਣੀ, ਜਟਾਂ ਅਤੇ ਵਲਕਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ।
13.209.15
सततं वनचर्या च समित्कुसुमकारणात् ।
नीवाराग्रयणं काले शाकमूलोपचायनम् ॥ १३.२०९.१५ ॥
ਸਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨਾ, ਸਮਿਧਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨੀਵਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਫਲ, ਸਾਗ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ।
13.209.16
सदायतनशौचं च तस्य धर्माय चेष्यते ।
अतिथीनामाभिमुख्यं तत्परत्वं च सर्वदा ॥ १३.२०९.१६ ॥
ਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਧਰਮ ਲਈ ਇਹ ਵਿਧਾਨ ਹੈ; ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ।
13.209.17
पाद्यासनाभ्यां सम्पूज्य तथाऽऽहारनिमन्त्रणम् ।
अग्राम्यपचनं काले पितृदेवार्चनं तथा ॥ १३.२०९.१७ ॥
ਪਾਦ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਸਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਮਕਸਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਕਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ।
13.209.18
पश्चादतिथिसत्कारस्तस्य धर्मः सनातनः ।
शिष्टैर्धर्मासने चैव धर्मार्थसहिताः कथाः ॥ १३.२०९.१८ ॥
ਫਿਰ ਮਹਿਮਾਨ-ਸਤਿਕਾਰ ਉਸਦਾ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਂ ਨੇ ਧਰਮਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
13.209.19
प्रतिश्रयविभागश्च भूमिशय्या शिलासु वा ।
व्रतोपवासयोगश्च क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १३.२०९.१९ ॥
ਆਸਰੇ ਦੀ ਵੰਡ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ, ਖਿਮਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਜਮ।
13.209.20
दिवारात्रं यथायोगं शौचं धर्मस्य चिन्तनम् ।
एवं धर्माः पुरा दृष्टाः सामान्या वनवासिनाम् ॥ १३.२०९.२० ॥
ਦਿਨ ਰਾਤ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੌਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਧਰਮ ਵੇਖੇ ਗਏ ਸਨ।
13.209.21
एवं वै यतमानस्य कालधर्मो यथा भवेत् ।
तथैव सोऽभिजयति स्वर्गलोकं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.२१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕਾਲਧਰਮ ਹੋਵੇ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਵਰਗਲੋਕ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤੇ!
13.209.22
तत्र संविदिता भोगाः स्वर्गस्त्रीभिरनिन्दिते ।
परिभ्रष्टो यथा स्वर्गाद्विशिष्टस्तु भवेन्नृषु ॥ १३.२०९.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਸਵਰਗ-ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਨਿੰਦਿਤੇ! ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.209.23
एवं धर्मस्तथा देवि सर्वेषां वनवासिनाम् ।
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.२३ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
13.209.24
भगवन्देवदेवेश ऋषीणां चरितं शुभम् ।
विशेषधर्मानिच्छामि श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०९.२४ ॥
ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਚਰਿੱਤਰ — ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
13.209.25
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०९.२५ ॥
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
13.209.26
वननित्यैर्वनरतैर्वानप्रस्थैर्महर्षिभिः ।
वनं गुरुमिवालम्ब्य वस्तुव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२०९.२६ ॥
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.209.27
वीरशय्यामुपासद्भिर्वारस्थानोपसेविभिः ।
व्रतोपवासैर्बहुलैर्ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा ॥ १३.२०९.२७ ॥
ਵੀਰਸ਼ੱਯਾ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੀਰਾਸਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਚਾਗਨੀ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
13.209.28
पञ्चयज्ञपरैर्नित्यं पौर्णमास्यापरायणैः ।
मण्डूकशायैर्हेमन्ते शैवालाङ्कुरभोजनैः ॥ १३.२०९.२८ ॥
ਸਦਾ ਪੰਜ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ, ਹੇਮੰਤ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ ਸੌਣ ਵਾਲੇ, ਸਿਵਾਰ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ।
13.209.29
चीरवल्कलसंवीतैर्मृगाजिनधरैस्तथा ।
चातुर्मास्यपरैः कैश्चिद्देवधर्मपरायणैः ॥ १३.२०९.२९ ॥
ਚੀਰ ਅਤੇ ਵਲਕਲ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਕੁਝ ਲੋਕ, ਦੇਵਧਰਮ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ।
13.209.30
एवंविधैर्वनेवासैस्तप्यते सुमहत्तपः ।
एवं कृत्वा शुभं कर्म पश्चाद्याति त्रिविष्टपम् ॥ १३.२०९.३० ॥
ਅਜਿਹੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
13.209.31
तत्रापि सुमहत्कालं संविहृत्यि यथासुखम् ।
जायते मानुषे लोके दानभोगसमन्वितः ॥ १३.२०९.३१ ॥
ਉੱਥੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਚਰ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
13.209.32
तपोविशेषसंयुक्ताः कथितास्ते शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.३२ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਉਹ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
13.209.33
भगवन्देवदेवेश तेषु ये दारसंयुताः ।
कीदृशं चरितं तेषां तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०९.३३ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪਤਨੀ ਸਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਚਰਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ।
13.209.34
य एकपत्नीधर्माणश्चरन्ति विपुलं तपः ।
विंध्यपादेषु ये केचिद्ये च नैमिशवासिनः ॥ १३.२०९.३४ ॥
ਜੋ ਇੱਕ-ਪਤਨੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿੰਧਿਆ ਦੀਆਂ ਤਲਹਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
13.209.35
पुष्करेषु च ये चान्ये नदीवनसमाश्रिताः ।
सर्वे ते विधिदृष्टेन चरन्ति विपुलं तपः ॥ १३.२०९.३५ ॥
ਜੋ ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਬਣਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ — ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.209.36
हिंसाद्रोहविमुक्ताश्च सर्वभूतानुकम्पिनः ।
शान्ता दान्ता जितक्रोधाः सर्वातिथ्यपरायणाः ॥ १३.२०९.३६ ॥
ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਜਮੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਆਤਿਥ ਸਤਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ।
13.209.37
प्राणिष्वात्मोपमा नित्यमृतुकालाभिगामिनः ।
स्वदारसहिता देवि चरन्ति व्रतमुत्तमम् ॥ १३.२०९.३७ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਰੁੱਤ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.209.38
वसन्ति सुखमव्यग्राः पुत्रदारसमन्विताः ।
तेषां परिच्छदारम्भाः कृतोपकरणानि च ॥ १३.२०९.३८ ॥
ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬਿਨਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਾਧਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.209.39
गृहस्थवद्द्वितीयं ते यथायोगं प्रमाणतः ।
पोषणार्थं स्वदाराणामग्निकार्यार्थमेव च।
गावश्च कर्षणं चैव सर्वमेतद्विधीयते। ॥ १३.२०९.३९ ॥
ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੂਜਾ (ਆਸ਼ਰਮ) ਯੋਗ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਹਿਤ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪਾਲਨ ਲਈ, ਅਗਨੀ-ਕਾਰਜ ਲਈ, ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਲਈ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
13.209.40
एवं वनगतैर्देवि कर्तव्यं दारसङ्ग्रहैः ।
ते स्वदारैः समायान्ति पुण्याँल्लोकान्द्दढव्रताः ॥ १३.२०९.४० ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
13.209.41
पतिभिः सह ये दाराश्चरन्ति विपुलं तपः ।
अव्यग्रभावादैकात्म्यात्ताश्च गच्छन्ति वै दिवम्।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.४१ ॥
ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅਡੋਲ ਭਾਵ ਅਤੇ ਇਕਾਤਮਤਾ ਕਾਰਨ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?