Mahābhārata · Adhyāya 13.209
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.209.1
भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर ।
अयं त्वृषिगणो देव तपस्तप इति प्रभो ॥ १३.२०९.१ ॥
Ó bendito senhor, deus dos deuses, destruidor de Tripura, Śaṅkara! Ó deus, ó senhor, esta multidão de sábios pratica austeridade, austeridade.
13.209.2
तपसा कर्शितो नित्यं तपोऽर्जनपरायणः ।
अस्य किंलक्षणो धर्मः कीदृशश्चागमस्तथा।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद वरप्रद ॥ १३.२०९.२ ॥
Constantemente emaciados pela austeridade, entregues à austeridade e à aquisição, qual é a característica do seu dharma e como é a sua tradição? Isto desejo ouvir; diga-me, ó concedente de dádivas.
13.209.3
एवं ब्रुवन्त्यां रुद्राण्यामृषयः साधुसाध्विति ।
अब्रुवन्हृष्टमनसः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १३.२०९.३ ॥
Enquanto Rudrāṇī assim falava, os sábios, com o ânimo alegre, disseram todos: «Bem dito, bem dito!», com a mente fixa nisso.
13.209.4
शृण्वन्तीमृषिधर्मांस्तु ऋषयश्चाभ्यपूजयन् ॥ १३.२०९.४ ॥
Enquanto ouvia os deveres dos sábios, os próprios sábios a honraram.
13.209.5
त्वत्प्रसादद्वयं देवि श्रोष्यामः परमं हितम् ।
धन्याः खलु वयं सर्वे पादमूलं तवाश्रिताः।
इति सर्वे तदा देवीं वाचा समभिपूजयन् ॥ १३.२०९.५ ॥
Ó deusa, por teus dois favores ouviremos o supremo benefício; em verdade somos todos bem-aventurados, por termos buscado refúgio aos teus pés. Assim todos honraram então a deusa plenamente com suas palavras.
13.209.6
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामा मनस्विनि ।
हन्त ते कथयिष्यामि मुनिधर्मं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.६ ॥
Ó tu, de grande fortuna e nobre ânimo, com razão desejas ouvir. Bem, ó de sorriso puro, direi a ti o dever dos sábios.
13.209.7
वानप्रस्थं समाश्रित्य क्रियते बहुधा नरैः ।
बहुशाखो बहुविधो ऋषिधर्मः सनातनः ॥ १३.२०९.७ ॥
Tendo adotado o estágio de morador da floresta, os homens o praticam de muitas maneiras; o dharma eterno dos sábios tem muitos ramos e muitas formas.
13.209.8
प्रायशः सर्वभोगार्थमृषिभिः क्रियते तपः ।
तथा सञ्चरतां तेषां देवि धर्मविधिं शृणु ॥ १३.२०९.८ ॥
Geralmente, os sábios praticam a austeridade pelo gozo de todos os prazeres. Assim, ó deusa, ouve a regra do dever dos que assim vagueiam.
13.209.9
भूत्वा पूर्वं गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च ।
कलत्रकार्यं संस्थाप्य कारणात्संत्यजेद्गृहम् ॥ १३.२०९.९ ॥
Tendo sido primeiro chefe de família, tendo se libertado da dívida para com os filhos e tendo disposto os deveres da esposa e da casa, deve abandonar a casa por alguma razão.
13.209.10
अवस्थाप्य मनो धृत्या व्यवसायपुरःसरः ।
निर्दारो वा सदारो वा वनवासाय संव्रजेत् ॥ १३.२०९.१० ॥
Tendo fixado a mente pela firmeza, com a resolução firme à frente, sem esposa ou com esposa, deve partir para viver na floresta.
13.209.11
देशाः परमपुण्या ये नदीवनसमन्विताः ।
अबोधमुक्ताः प्रायेण तीर्थायतनसंयुताः ॥ १३.२०९.११ ॥
Essas regiões sumamente meritórias, dotadas de rios e florestas, em grande parte livres da ignorância, e unidas a lugares sagrados de banho e santuários.
13.209.12
तत्र गत्वा विधिं ज्ञात्वा दीक्षां कुर्याद्यथागमम् ।
दीक्षित्वैकमना भूत्वा परिचर्यां समाचरेत् ॥ १३.२०९.१२ ॥
Tendo ido até lá e aprendido a regra, deve receber a iniciação conforme as escrituras. Iniciado, com a mente una, deve praticar o serviço.
13.209.13
काल्योत्थानं च शौचं च सर्वदेवप्रणामनम् ।
सकृदालेपनं काये त्यक्तदोषोऽप्रमादिता ॥ १३.२०९.१३ ॥
Levantar-se cedo, a pureza, prostrar-se diante de todos os deuses, ungir o corpo uma vez, abandonar as faltas e a vigilância.
13.209.14
सायंप्रातश्चाभिषेकं चाग्निहोत्रं यथाविधि ।
काले शौचं च कार्यं च जटावल्कलधारणम् ॥ १३.२०९.१४ ॥
Banhar-se de manhã e à tarde segundo a regra, a oferenda ao fogo, observar a pureza no tempo devido e usar cabelos em tranças e vestes de casca.
13.209.15
सततं वनचर्या च समित्कुसुमकारणात् ।
नीवाराग्रयणं काले शाकमूलोपचायनम् ॥ १३.२०९.१५ ॥
Vagar constantemente pela floresta em busca de lenha e flores, colher no tempo certo as primícias do arroz selvagem e reunir legumes e raízes.
13.209.16
सदायतनशौचं च तस्य धर्माय चेष्यते ।
अतिथीनामाभिमुख्यं तत्परत्वं च सर्वदा ॥ १३.२०९.१६ ॥
A pureza constante da morada é prescrita para o seu dharma, assim como a prontidão em receber os hóspedes e a dedicação a eles em todos os tempos.
13.209.17
पाद्यासनाभ्यां सम्पूज्य तथाऽऽहारनिमन्त्रणम् ।
अग्राम्यपचनं काले पितृदेवार्चनं तथा ॥ १३.२०९.१७ ॥
Honrar os hóspedes com água para os pés e um assento, de igual modo convidá-los para a refeição, cozinhar no tempo certo sem fins mundanos e adorar os antepassados e os deuses.
13.209.18
पश्चादतिथिसत्कारस्तस्य धर्मः सनातनः ।
शिष्टैर्धर्मासने चैव धर्मार्थसहिताः कथाः ॥ १३.२०९.१८ ॥
Depois, honrar os hóspedes é o seu dharma eterno; e os sábios, sentados no assento do dharma, devem proferir discursos unidos ao dharma e à riqueza.
13.209.19
प्रतिश्रयविभागश्च भूमिशय्या शिलासु वा ।
व्रतोपवासयोगश्च क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १३.२०९.१९ ॥
A divisão dos abrigos, dormir no chão ou sobre pedras, a prática de votos e jejuns, a paciência e o domínio dos sentidos.
13.209.20
दिवारात्रं यथायोगं शौचं धर्मस्य चिन्तनम् ।
एवं धर्माः पुरा दृष्टाः सामान्या वनवासिनाम् ॥ १३.२०९.२० ॥
Pureza de dia e de noite conforme convém, e contemplação do dharma. Assim, em tempos antigos, foram vistos os deveres comuns dos habitantes da floresta.
13.209.21
एवं वै यतमानस्य कालधर्मो यथा भवेत् ।
तथैव सोऽभिजयति स्वर्गलोकं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.२१ ॥
Para quem se esforça assim, qualquer que seja o curso do tempo, desse mesmo modo conquista o mundo celeste, ó tu de sorriso puro.
13.209.22
तत्र संविदिता भोगाः स्वर्गस्त्रीभिरनिन्दिते ।
परिभ्रष्टो यथा स्वर्गाद्विशिष्टस्तु भवेन्नृषु ॥ १३.२०९.२२ ॥
Lá, ó irrepreensível, os prazeres são conhecidos com as mulheres celestes; mas quem caiu do céu torna-se distinto entre os homens.
13.209.23
एवं धर्मस्तथा देवि सर्वेषां वनवासिनाम् ।
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.२३ ॥
Assim, ó deusa, é o dharma de todos os habitantes da floresta. Tudo isto te foi contado; o que mais desejas ouvir?
13.209.24
भगवन्देवदेवेश ऋषीणां चरितं शुभम् ।
विशेषधर्मानिच्छामि श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०९.२४ ॥
Venerável, senhor dos senhores dos deuses, desejo ouvir a conduta auspiciosa dos sábios e seus deveres especiais; de fato, minha curiosidade é grande.
13.209.25
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०९.२५ ॥
Portanto eu te direi; escuta, ó deusa, com atenção concentrada.
13.209.26
वननित्यैर्वनरतैर्वानप्रस्थैर्महर्षिभिः ।
वनं गुरुमिवालम्ब्य वस्तुव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२०९.२६ ॥
Os grandes sábios que habitam sempre na floresta, nela se deleitam e são eremitas florestais, tomando a floresta como um mestre por refúgio, decidem ali morar.
13.209.27
वीरशय्यामुपासद्भिर्वारस्थानोपसेविभिः ।
व्रतोपवासैर्बहुलैर्ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा ॥ १३.२०९.२७ ॥
Os que recorrem ao leito dos heróis, os que praticam as posturas de pé, os muito dedicados a votos e jejuns, e os que no verão praticam a austeridade dos cinco fogos.
13.209.28
पञ्चयज्ञपरैर्नित्यं पौर्णमास्यापरायणैः ।
मण्डूकशायैर्हेमन्ते शैवालाङ्कुरभोजनैः ॥ १३.२०९.२८ ॥
Os que estão sempre devotados aos cinco sacrifícios, dedicados à observância da lua cheia, que no inverno jazem como rãs e comem brotos de musgo.
13.209.29
चीरवल्कलसंवीतैर्मृगाजिनधरैस्तथा ।
चातुर्मास्यपरैः कैश्चिद्देवधर्मपरायणैः ॥ १३.२०९.२९ ॥
Vestidos com roupas de casca e farrapos, usando peles de cervo, alguns dedicados ao voto do chāturmāsya e voltados aos deveres dos deuses.
13.209.30
एवंविधैर्वनेवासैस्तप्यते सुमहत्तपः ।
एवं कृत्वा शुभं कर्म पश्चाद्याति त्रिविष्टपम् ॥ १३.२०९.३० ॥
Por essa vida na floresta realiza-se uma austeridade muito grande; tendo feito tais obras auspiciosas, depois vão ao céu.
13.209.31
तत्रापि सुमहत्कालं संविहृत्यि यथासुखम् ।
जायते मानुषे लोके दानभोगसमन्वितः ॥ १३.२०९.३१ ॥
Também lá, tendo residido por muito tempo em felicidade, ele nasce no mundo humano, dotado de generosidade e fruição.
13.209.32
तपोविशेषसंयुक्ताः कथितास्ते शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.३२ ॥
Aqueles dotados de austeridade especial foram descritos, ó tu de sorriso puro.
13.209.33
भगवन्देवदेवेश तेषु ये दारसंयुताः ।
कीदृशं चरितं तेषां तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०९.३३ ॥
Ó bem-aventurado, senhor dos senhores dos deuses, qual é a conduta daqueles entre eles que estão acompanhados de esposas? Tu és digno de mo dizer.
13.209.34
य एकपत्नीधर्माणश्चरन्ति विपुलं तपः ।
विंध्यपादेषु ये केचिद्ये च नैमिशवासिनः ॥ १३.२०९.३४ ॥
Os que observam o voto de uma só esposa e praticam vasta austeridade, alguns que estão ao pé das montanhas Vindhya, e os que vivem em Naimiṣa.
13.209.35
पुष्करेषु च ये चान्ये नदीवनसमाश्रिताः ।
सर्वे ते विधिदृष्टेन चरन्ति विपुलं तपः ॥ १३.२०९.३५ ॥
Os que estão nas águas de Puṣkara, e outros que habitam junto a rios e florestas — todos eles praticam vasta austeridade segundo a regra prescrita.
13.209.36
हिंसाद्रोहविमुक्ताश्च सर्वभूतानुकम्पिनः ।
शान्ता दान्ता जितक्रोधाः सर्वातिथ्यपरायणाः ॥ १३.२०९.३६ ॥
Livres de violência e malícia, compassivos com todos os seres, serenos, dominados, vencedores da ira e dedicados à hospitalidade para com todos.
13.209.37
प्राणिष्वात्मोपमा नित्यमृतुकालाभिगामिनः ।
स्वदारसहिता देवि चरन्ति व्रतमुत्तमम् ॥ १३.२०९.३७ ॥
Ó deusa, aqueles que sempre consideram os seres vivos como a si mesmos, que se aproximam de suas esposas somente na estação apropriada e cumprem, junto às suas próprias esposas, o voto supremo.
13.209.38
वसन्ति सुखमव्यग्राः पुत्रदारसमन्विताः ।
तेषां परिच्छदारम्भाः कृतोपकरणानि च ॥ १३.२०९.३८ ॥
Vivem felizes e sem inquietação, junto a seus filhos e esposas; os preparativos de seus utensílios domésticos e as ferramentas prontas também lhes pertencem.
13.209.39
गृहस्थवद्द्वितीयं ते यथायोगं प्रमाणतः ।
पोषणार्थं स्वदाराणामग्निकार्यार्थमेव च।
गावश्च कर्षणं चैव सर्वमेतद्विधीयते। ॥ १३.२०९.३९ ॥
Como os chefes de família, para eles se prescreve uma segunda (morada) na medida conveniente; para sustentar as próprias esposas, para os ritos do fogo, para o gado e para a lavoura: tudo isso é prescrito.
13.209.40
एवं वनगतैर्देवि कर्तव्यं दारसङ्ग्रहैः ।
ते स्वदारैः समायान्ति पुण्याँल्लोकान्द्दढव्रताः ॥ १३.२०९.४० ॥
Assim, ó deusa, os que foram para a floresta devem ter esposas; os firmes em seus votos alcançam os mundos meritórios junto às suas próprias esposas.
13.209.41
पतिभिः सह ये दाराश्चरन्ति विपुलं तपः ।
अव्यग्रभावादैकात्म्यात्ताश्च गच्छन्ति वै दिवम्।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.४१ ॥
As esposas que praticam grande austeridade junto a seus maridos vão ao céu graças ao seu espírito sereno e à sua unidade. Ó deusa, isto te foi dito; o que mais desejas ouvir?