மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.209
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.209.1
भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर ।
अयं त्वृषिगणो देव तपस्तप इति प्रभो ॥ १३.२०९.१ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, திரிபுரத்தை அழித்தவரே, சங்கரரே! ஓ தேவனே, ஓ பிரபுவே, இந்த ரிஷி-கூட்டம் தவம் தவம் என்று தவம் செய்கிறது.
13.209.2
तपसा कर्शितो नित्यं तपोऽर्जनपरायणः ।
अस्य किंलक्षणो धर्मः कीदृशश्चागमस्तथा।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद वरप्रद ॥ १३.२०९.२ ॥
தவத்தால் நாளும் மெலிந்து, தவத்தையும் சேர்த்தலையும் பற்றி நிற்பவர்களின் தர்மத்தின் இலக்கணம் என்ன, அவர்களின் ஆகமம் எத்தகையது? இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதை எனக்கு சொல்லுங்கள், வரம் தருபவரே.
13.209.3
एवं ब्रुवन्त्यां रुद्राण्यामृषयः साधुसाध्विति ।
अब्रुवन्हृष्टमनसः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १३.२०९.३ ॥
ருத்ராணி இவ்வாறு பேசியபோது, ரிஷிகள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் 'சாது, சாது' என்றனர்; அனைவரின் மனமும் அதிலேயே நிலைத்திருந்தது.
13.209.4
शृण्वन्तीमृषिधर्मांस्तु ऋषयश्चाभ्यपूजयन् ॥ १३.२०९.४ ॥
ரிஷி-தர்மங்களை அவள் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, ரிஷிகள் அவளை வணங்கிப் போற்றினர்.
13.209.5
त्वत्प्रसादद्वयं देवि श्रोष्यामः परमं हितम् ।
धन्याः खलु वयं सर्वे पादमूलं तवाश्रिताः।
इति सर्वे तदा देवीं वाचा समभिपूजयन् ॥ १३.२०९.५ ॥
தேவியே, உன் இரண்டு அருள்களால் நாங்கள் மிக நன்மையானதைக் கேட்போம். உன் பாத மூலத்தில் அடைக்கலம் புகுந்த நாங்கள் அனைவரும் உண்மையாகவே பாக்கியவான்கள். இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரும் அப்போது சொற்களால் தேவியை முழுமையாக வணங்கினர்.
13.209.6
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामा मनस्विनि ।
हन्त ते कथयिष्यामि मुनिधर्मं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.६ ॥
மகாபாகையே, மனஸ்வினியே, நீ கேட்க விரும்புவது நியாயமே. சரி, தூய புன்னகையுள்ளவளே, உனக்கு முனிகளின் தர்மத்தைச் சொல்வேன்.
13.209.7
वानप्रस्थं समाश्रित्य क्रियते बहुधा नरैः ।
बहुशाखो बहुविधो ऋषिधर्मः सनातनः ॥ १३.२०९.७ ॥
வானப்பிரஸ்தத்தை ஏற்று மனிதர்கள் பல வழிகளில் அதைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். முனிவர்களின் நித்திய தர்மம் பல கிளைகளையும் பல வகைகளையும் கொண்டது.
13.209.8
प्रायशः सर्वभोगार्थमृषिभिः क्रियते तपः ।
तथा सञ्चरतां तेषां देवि धर्मविधिं शृणु ॥ १३.२०९.८ ॥
முனிவர்கள் பெரும்பாலும் அனைத்து இன்பங்களுக்காகவும் தவம் செய்கின்றனர். தேவியே, அவ்வாறு அலைந்து திரியும் அவர்களின் தர்ம விதியைக் கேள்.
13.209.9
भूत्वा पूर्वं गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च ।
कलत्रकार्यं संस्थाप्य कारणात्संत्यजेद्गृहम् ॥ १३.२०९.९ ॥
முதலில் இல்லறத்தான் ஆகி, மகன்களின் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, மனைவியின் கடமைகளை ஒழுங்குபடுத்திய பின், ஒரு காரணத்தால் வீட்டைத் துறக்கவேண்டும்.
13.209.10
अवस्थाप्य मनो धृत्या व्यवसायपुरःसरः ।
निर्दारो वा सदारो वा वनवासाय संव्रजेत् ॥ १३.२०९.१० ॥
மனதை உறுதியால் நிலைநிறுத்தி, உறுதியான தீர்மானத்தை முன்னிறுத்தி, மனைவியுடன் அல்லது மனைவியின்றி காட்டில் வாழ்வதற்குச் செல்லவேண்டும்.
13.209.11
देशाः परमपुण्या ये नदीवनसमन्विताः ।
अबोधमुक्ताः प्रायेण तीर्थायतनसंयुताः ॥ १३.२०९.११ ॥
ஆறுகளும் காடுகளும் நிறைந்த, பெரும்பாலும் அறியாமை அற்ற, தீர்த்தங்களும் ஆலயங்களும் கொண்ட அந்த நாடுகள் மிகவும் புண்ணியமானவை.
13.209.12
तत्र गत्वा विधिं ज्ञात्वा दीक्षां कुर्याद्यथागमम् ।
दीक्षित्वैकमना भूत्वा परिचर्यां समाचरेत् ॥ १३.२०९.१२ ॥
அங்கு சென்று விதியை அறிந்து, ஆகமத்தின்படி தீட்சையை மேற்கொள்ளவேண்டும். தீட்சை பெற்று, ஒருமனதுடன் பணிவிடையை ஆற்றவேண்டும்.
13.209.13
काल्योत्थानं च शौचं च सर्वदेवप्रणामनम् ।
सकृदालेपनं काये त्यक्तदोषोऽप्रमादिता ॥ १३.२०९.१३ ॥
அதிகாலையில் எழுவதும், தூய்மையும், எல்லா தேவர்களையும் வணங்குவதும், உடலில் ஒருமுறை நறுமணப் பூச்சு பூசுவதும், குற்றங்களை விடுவதும், விழிப்புணர்வும்.
13.209.14
सायंप्रातश्चाभिषेकं चाग्निहोत्रं यथाविधि ।
काले शौचं च कार्यं च जटावल्कलधारणम् ॥ १३.२०९.१४ ॥
காலையிலும் மாலையிலும் முறைப்படி நீராடுதலும் அக்னிஹோத்ரமும், உரிய காலத்தில் தூய்மையைப் பேணுதலும், சடைமுடியும் மரவுரி ஆடையும் அணிதலும் செய்யப்பட வேண்டும்.
13.209.15
सततं वनचर्या च समित्कुसुमकारणात् ।
नीवाराग्रयणं काले शाकमूलोपचायनम् ॥ १३.२०९.१५ ॥
எப்போதும் காட்டில் திரிதலும், சமித்து மற்றும் மலர்களுக்காக, உரிய காலத்தில் நீவாரத்தின் முதல் கனியும், கீரையையும் வேர்களையும் சேகரிப்பதும்.
13.209.16
सदायतनशौचं च तस्य धर्माय चेष्यते ।
अतिथीनामाभिमुख्यं तत्परत्वं च सर्वदा ॥ १३.२०९.१६ ॥
எப்போதும் இல்லத்தின் தூய்மையும், அவனுடைய தர்மத்திற்காக இது விதிக்கப்பட்டது; விருந்தினர்களை எதிர்கொள்வதும், எப்போதும் அவர்களுக்குச் சேவை செய்யத் தயாராய் இருப்பதும்.
13.209.17
पाद्यासनाभ्यां सम्पूज्य तथाऽऽहारनिमन्त्रणम् ।
अग्राम्यपचनं काले पितृदेवार्चनं तथा ॥ १३.२०९.१७ ॥
பாத்யம் மற்றும் ஆசனம் கொடுத்து மரியாதை செய்வதும், அதுபோலவே உணவுக்கு அழைப்பதும், உரிய காலத்தில் உலக நோக்கமற்ற சமையல் செய்வதும், பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுவதும்.
13.209.18
पश्चादतिथिसत्कारस्तस्य धर्मः सनातनः ।
शिष्टैर्धर्मासने चैव धर्मार्थसहिताः कथाः ॥ १३.२०९.१८ ॥
பின்னர், விருந்தினரை உபசரிப்பது அவனுடைய நித்திய தர்மம்; மேலும் சான்றோர்களால் தர்மாசனத்தில் அமர்ந்து தர்மமும் அர்த்தமும் கலந்த கதைகள் சொல்லப்பட வேண்டும்.
13.209.19
प्रतिश्रयविभागश्च भूमिशय्या शिलासु वा ।
व्रतोपवासयोगश्च क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १३.२०९.१९ ॥
தங்குமிடப் பகிர்வும், தரையிலோ கற்களிலோ படுத்தலும், விரதம் மற்றும் உபவாசத்தின் பயிற்சியும், பொறுமையும், புலன் அடக்கமும்.
13.209.20
दिवारात्रं यथायोगं शौचं धर्मस्य चिन्तनम् ।
एवं धर्माः पुरा दृष्टाः सामान्या वनवासिनाम् ॥ १३.२०९.२० ॥
பகலும் இரவும் முறைப்படி தூய்மையும் தர்மத்தைப் பற்றிய சிந்தனையும். இவ்வாறு பண்டைய காலத்தில் வனவாசிகளின் பொதுவான தர்மங்கள் காணப்பட்டன.
13.209.21
एवं वै यतमानस्य कालधर्मो यथा भवेत् ।
तथैव सोऽभिजयति स्वर्गलोकं शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.२१ ॥
இவ்வாறு முயலும் ஒருவனுக்கு காலத்தின் தர்மம் எவ்வாறு இருந்தாலும், அவ்வாறே அவன் சுவர்க்க லோகத்தை வெல்கிறான். தூய புன்னகை கொண்டவளே!
13.209.22
तत्र संविदिता भोगाः स्वर्गस्त्रीभिरनिन्दिते ।
परिभ्रष्टो यथा स्वर्गाद्विशिष्टस्तु भवेन्नृषु ॥ १३.२०९.२२ ॥
அங்கே சுவர்க்கப் பெண்களுடன் இன்பங்கள் அறியப்பட்டவை; குற்றமற்றவளே! சுவர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன் மனிதர்களில் சிறந்தவனாவது போல.
13.209.23
एवं धर्मस्तथा देवि सर्वेषां वनवासिनाम् ।
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.२३ ॥
இவ்வாறே, தேவி, எல்லா வனவாசிகளின் தர்மமும் ஆகும். இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.209.24
भगवन्देवदेवेश ऋषीणां चरितं शुभम् ।
विशेषधर्मानिच्छामि श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२०९.२४ ॥
பகவானே, தேவதேவனே, ரிஷிகளின் சுபமான நடத்தையை — சிறப்புத் தர்மங்களைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; என் மனம் ஆர்வம் கொண்டுள்ளது.
13.209.25
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०९.२५ ॥
ஆகையால் நான் உனக்குச் சொல்வேன்; தேவி, ஒருமனதுடன் கேள்.
13.209.26
वननित्यैर्वनरतैर्वानप्रस्थैर्महर्षिभिः ।
वनं गुरुमिवालम्ब्य वस्तुव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२०९.२६ ॥
காட்டில் நிலையாக வாழும், காட்டில் மகிழும் வானப்பிரஸ்த மகரிஷிகள் காட்டை ஒரு குருவைப் போலப் பற்றி அங்கேயே வசிக்க உறுதி கொள்கின்றனர்.
13.209.27
वीरशय्यामुपासद्भिर्वारस्थानोपसेविभिः ।
व्रतोपवासैर्बहुलैर्ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा ॥ १३.२०९.२७ ॥
வீரசய்யையில் படுப்பவர்களும், வீராசனத்தில் நிலைத்திருப்பவர்களும், விரதங்களிலும் உபவாசங்களிலும் மிகுந்தவர்களும், கோடையில் பஞ்சாக்னி தவம் செய்பவர்களும்.
13.209.28
पञ्चयज्ञपरैर्नित्यं पौर्णमास्यापरायणैः ।
मण्डूकशायैर्हेमन्ते शैवालाङ्कुरभोजनैः ॥ १३.२०९.२८ ॥
நாள்தோறும் ஐந்து யஞ்ஞங்களில் ஈடுபட்டவர்களும், பௌர்ணமி விரதத்தில் முனைந்தவர்களும், குளிர்காலத்தில் தவளையைப் போலப் படுத்திருப்பவர்களும், பாசிக் முளைகளை உண்பவர்களும்.
13.209.29
चीरवल्कलसंवीतैर्मृगाजिनधरैस्तथा ।
चातुर्मास्यपरैः कैश्चिद्देवधर्मपरायणैः ॥ १३.२०९.२९ ॥
சீர் மற்றும் வல்கல ஆடை அணிந்தவர்களும், மான்தோல் அணிந்தவர்களும், சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தில் ஈடுபட்ட சிலரும், தேவதர்மத்தில் முனைந்தவர்களும்.
13.209.30
एवंविधैर्वनेवासैस्तप्यते सुमहत्तपः ।
एवं कृत्वा शुभं कर्म पश्चाद्याति त्रिविष्टपम् ॥ १३.२०९.३० ॥
இத்தகைய காட்டு வாழ்க்கையால் மிகப் பெரிய தவம் செய்யப்படுகிறது. இவ்வாறு சுபமான கர்மத்தைச் செய்து பின்னர் அவர்கள் சொர்க்கத்துக்குச் செல்கின்றனர்.
13.209.31
तत्रापि सुमहत्कालं संविहृत्यि यथासुखम् ।
जायते मानुषे लोके दानभोगसमन्वितः ॥ १३.२०९.३१ ॥
அங்கும் மிக நீண்ட காலம் இன்பமாக வாழ்ந்து, அவன் கொடையும் அனுபவமும் கொண்டவனாக மனித உலகில் பிறக்கிறான்.
13.209.32
तपोविशेषसंयुक्ताः कथितास्ते शुचिस्मिते ॥ १३.२०९.३२ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, சிறப்பான தவத்துடன் கூடியவர்கள் என்று அவர்கள் சொல்லப்பட்டார்கள்.
13.209.33
भगवन्देवदेवेश तेषु ये दारसंयुताः ।
कीदृशं चरितं तेषां तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०९.३३ ॥
ஐயனே, தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனே, அவர்களில் மனைவியுடன் இருப்பவர்களின் நடத்தை எத்தகையது? அதை எனக்குச் சொல்ல நீர் தகுந்தவர்.
13.209.34
य एकपत्नीधर्माणश्चरन्ति विपुलं तपः ।
विंध्यपादेषु ये केचिद्ये च नैमिशवासिनः ॥ १३.२०९.३४ ॥
ஒரு மனைவி விரதத்தைக் கடைப்பிடித்து மிகுந்த தவம் செய்பவர்கள், விந்திய மலையடிவாரத்தில் உள்ள சிலர், நைமிஷத்தில் வசிப்பவர்கள்.
13.209.35
पुष्करेषु च ये चान्ये नदीवनसमाश्रिताः ।
सर्वे ते विधिदृष्टेन चरन्ति विपुलं तपः ॥ १३.२०९.३५ ॥
புஷ்கரங்களில் உள்ளவர்களும், ஆறுகளிலும் காடுகளிலும் தங்கும் பிற அனைவரும் விதிப்படி மிகுந்த தவம் செய்கிறார்கள்.
13.209.36
हिंसाद्रोहविमुक्ताश्च सर्वभूतानुकम्पिनः ।
शान्ता दान्ता जितक्रोधाः सर्वातिथ्यपरायणाः ॥ १३.२०९.३६ ॥
வன்முறையும் துரோகமும் இல்லாதவர்கள், எல்லா உயிர்கள் மீதும் இரக்கமுள்ளவர்கள், அமைதியும் அடக்கமும் கொண்டவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள், எல்லோருக்கும் விருந்தோம்பலில் ஈடுபட்டவர்கள்.
13.209.37
प्राणिष्वात्मोपमा नित्यमृतुकालाभिगामिनः ।
स्वदारसहिता देवि चरन्ति व्रतमुत्तमम् ॥ १३.२०९.३७ ॥
தேவி, உயிர்கள் அனைத்தையும் எப்போதும் தன்னைப் போலக் கருதி, ருதுகாலத்தில் மட்டுமே தம் மனைவியை அணுகி, தம் மனைவியுடன் சேர்ந்து உத்தமமான விரதத்தை அனுசரிக்கின்றனர்.
13.209.38
वसन्ति सुखमव्यग्राः पुत्रदारसमन्विताः ।
तेषां परिच्छदारम्भाः कृतोपकरणानि च ॥ १३.२०९.३८ ॥
மகன்களும் மனைவிகளும் சூழ, கவலையின்றி இன்பமாக வசிக்கின்றனர்; அவர்களின் இல்லறப் பொருட்களின் ஏற்பாடுகளும் தயாரான கருவிகளும் அவர்களிடம் உள்ளன.
13.209.39
गृहस्थवद्द्वितीयं ते यथायोगं प्रमाणतः ।
पोषणार्थं स्वदाराणामग्निकार्यार्थमेव च।
गावश्च कर्षणं चैव सर्वमेतद्विधीयते। ॥ १३.२०९.३९ ॥
இல்லறத்தார்களைப் போல, அவர்களுக்கு இரண்டாம் நிலை பொருத்தமான அளவில் விதிக்கப்பட்டுள்ளது; தம் மனைவிகளைப் போஷிக்கவும், அக்னிகார்யங்களுக்காகவும், பசுக்களுக்காகவும், உழவுக்காகவும்—இவை அனைத்தும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன.
13.209.40
एवं वनगतैर्देवि कर्तव्यं दारसङ्ग्रहैः ।
ते स्वदारैः समायान्ति पुण्याँल्लोकान्द्दढव्रताः ॥ १३.२०९.४० ॥
தேவி, இவ்வாறே வனம் சென்றவர்கள் மனைவியரைக் கூடி வாழ வேண்டும்; உறுதியான விரதமுடையவர்கள் தம் மனைவியருடன் புண்ணிய உலகங்களை அடைகின்றனர்.
13.209.41
पतिभिः सह ये दाराश्चरन्ति विपुलं तपः ।
अव्यग्रभावादैकात्म्यात्ताश्च गच्छन्ति वै दिवम्।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०९.४१ ॥
கணவர்களுடன் சேர்ந்து பெருந்தவம் புரியும் மனைவியர், கலங்காத மனநிலையாலும் ஒருமைப்பாட்டாலும் சொர்க்கம் செல்கின்றனர். தேவி, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?