مهابهاراتا · أدهيايا 13.213
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.213.1
देवदेव महादेव सर्वदेवनमस्कृत ।
यानि धर्मरहस्यानि श्रोतुमिच्छामि तान्यहम् ॥ १३.२१३.१ ॥
يا إله الآلهة، يا إله العظيم، المكرَّم من جميع الآلهة! إني أرغب في سماع أسرار الدهرما.
13.213.2
रहस्यं श्रूयतां देवि मानुषाणां सुखावहम् ।
नपुंसकेषु वन्ध्यासु वियोनौ पृथिवीतले ॥ १३.२१३.२ ॥
اسمعي يا إلهة، السر الذي يجلب السعادة للبشر: في الخصيان، والعاقرات، والرحم غير الملائم، على ظهر الأرض.
13.213.3
उत्सर्गो रेतसस्तेषु न कार्यो धर्मकाङ्क्षिभिः ।
एतेषु बीजं प्रक्षिप्तं न च रोहति वै प्रिये ॥ १३.२१३.३ ॥
لا ينبغي لطالبي الدهرما أن يفرّغوا منيّهم فيهم. يا حبيبتي، فإن البذرة المغروسة فيهم لا تنبت البتة.
13.213.4
यत्र वा तत्र वा बीजं धर्मार्थीं नोत्सृजेत्पुनः ।
नरो बीजविनाशेन लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.२१३.४ ॥
أينما كان، لا ينبغي لطالب الدهرما والثروة أن يفرّغ البذرة مرة أخرى؛ فالإنسان يتلوث بإثم قتل البراهمي بإهلاك البذرة.
13.213.5
अहिंसा परमो धर्म अहिंसा परमं सुखम् ।
अहिंसा धर्मशास्त्रेषु सर्वेषु परमं पदम् ॥ १३.२१३.५ ॥
اللاعنف هو الدهرما الأسمى؛ واللاعنف هو السعادة القصوى. وفي جميع كتب الدهرما، اللاعنف هو المقام الأسمى.
13.213.6
देवतातिथिशुश्रूषा सततं धर्मशीलता ।
वेदाध्ययनयज्ञाश्च तपो दानं दमस्तथा ॥ १३.२१३.६ ॥
خدمة الآلهة والضيوف، والتمسك الدائم بالدهرما، ودراسة الفيدا والقرابين، والتقشف، والعطاء، وكذلك ضبط النفس.
13.213.7
आचार्यगुरुशुश्रूषा तीर्थाभिगमनं तथा ।
अहिंसाया वरारोहे कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२१३.७ ॥
خدمة المعلمين والكبار، والحج إلى المعابر المقدسة، وعدم الإيذاء — يا ذات الأرداف الجميلة، هذه لا تعادل ولا السُّدس عشر من ذلك.
13.213.8
एतत्ते परमं गुह्यमाख्यातं परमार्चितम् ॥ १३.२१३.८ ॥
لقد أُعلن لكِ هذا السرّ الأعظم، المُكرَّم جداً.
13.213.9
यद्यधर्मस्तु हिंसायां किमर्थममरोत्तम ।
यज्ञेषु पशुबन्धेषु हन्यन्ते पशवो द्विजैः ॥ १३.२१३.९ ॥
إن كان العنف إثماً، يا خير الخالدين، فلماذا يقتل المولودون مرتين الحيوانات المربوطة في القرابين؟
13.213.10
कथं च भगवन्भूयो हिंसमाना नराधिपाः ।
स्वर्गं सुदुर्गमं यान्ति तदा स्म रिपुसूदन ॥ १३.२१३.१० ॥
وكيف، يا صاحب الجلال، يا مُهلك الأعداء، يبلغ الملوك الذين يقتلون مراراً السماءَ الصعبة المنال؟
13.213.11
यस्यैव गोसहस्राणि विंशतिः स्वादिकानि तु ।
अहन्यहनि हन्यन्ते द्विजानां मांसकारणात् ॥ १३.२१३.११ ॥
الذي كانت عشرون ألف بقرة له، لحمها شهيّ، تُذبح كل يوم من أجل لحم المولودين مرتين،
13.213.12
समांसं तु स दत्त्वाऽन्नं रन्तिदेवो नराधिपः ।
कथं स्वर्गमनुप्राप्तः परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२१३.१२ ॥
الملك رنتي ديفا قدّم الطعام مع اللحم، فكيف بلغ السماء؟ إني شديدة الفضول لمعرفة ذلك.
13.213.13
किन्तु धर्मं न शृण्वन्ति न श्रद्दधति वा श्रुतम् ।
मृयां वै विनिर्गत्य मृगान्हन्ति नराधिपाः ॥ १३.२१३.१३ ॥
لكنهم لا يسمعون الدهرما ولا يصدّقون ما سمعوه؛ فالملوك يخرجون للصيد ويقتلون الغزلان.
13.213.14
एतत्सर्वं विशेषेण विस्तरेण वृषध्वज ।
श्रोतुमिच्छामि सर्वज्ञ तत्त्वमद्य ममोच्यताम् ॥ १३.२१३.१४ ॥
يا فريشادهفاجا، أود أن أسمع هذا كله بالتفصيل والإسهاب. يا أيها العليم بكل شيء، أخبرني اليوم بحقيقته.
13.213.15
बहुमान्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ।
श्रूयतां कारणं चात्र यथाऽनेकविधं भवेत् ॥ १३.२१३.१५ ॥
يا إلهة، هذا جدير بالتبجيل: ليس هناك أحد غير عنيف. فاسمعي السبب، فهو متعدد الأنواع.
13.213.16
दृश्यते चापि लोकेऽस्मिन्न हि कश्चिदहिंसकः ।
धरणीसंश्रिता देवि सुसूक्ष्मांश्चैव मध्यमान् ॥ १३.२१३.१६ ॥
وفي هذا العالم أيضاً، يا إلهة، لا يُرى أحد غير عنيف؛ حتى الكائنات الدقيقة جداً والمتوسطة الحجم التي تسكن الأرض (لا تُستثنى).
13.213.17
सञ्चरंश्चरणाभ्यां च हन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यो जीवः शयनासनात्।
उपाविशञ्शयानश्च हन्ति जीवाननेकशः ॥ १३.२१३.१७ ॥
وهو يمشي يقتل الكائنات الحية بقدميه بطرق شتى، عن جهل أو حتى عن علم. والكائن الحي الذي يقتل بالاضطجاع أو الجلوس، جالساً ومضطجعاً، يقتل كائنات حية بطرق شتى.
13.213.18
शिरोवस्त्रेषु ये जीवा नरणां स्वेदसम्भवाः ।
तांश्च हिंसन्ति सततं दंशांश्च मशकानपि ॥ १३.२१३.१८ ॥
والكائنات الحية المتولدة من العرق في عمائم الرجال، وكذلك الذباب والبعوض، يؤذيها (البشر) باستمرار.
13.213.19
जले जीवास्तथाऽऽकाशे पृथिवी जीवमालिनी ।
एवं जीवाकुले लोके कोसौ स्याद्यस्त्वहिंसकः ॥ १३.२१३.१९ ॥
في الماء كائنات حية، وكذلك في السماء؛ والأرض مزدانة بالكائنات الحية. ففي عالم يعج بالحياة هكذا، فمن ذا الذي لا يؤذي؟
13.213.20
स्थूलमध्यमसूक्ष्मैश्च स्वेदवारिमहीरुहैः ।
दृश्यरूपैरदृश्यैश्च नानारूपैश्च भामिनि ॥ १३.२१३.२० ॥
أيتها الجميلة، إن العالم مملوء بالكائنات، الغليظة والمتوسطة والدقيقة، المتولدة من العرق والماء والأشجار، المرئية وغير المرئية، ذات الأشكال المتعددة.
13.213.21
जीवैस्ततमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अन्योन्यं ते च हिंसन्ति दुर्बलान्बलवत्तराः ॥ १३.२१३.२१ ॥
وكل هذا، السماء والأرض أيضًا، تملؤه الكائنات الحية. يؤذي بعضها بعضًا؛ والأقوى يؤذي الأضعف.
13.213.22
मत्स्या मत्स्यान्ग्रसन्तीह खगाश्चैव खगांस्तथा ।
सरीसृपैश्च जीवन्ति कपोताद्या विहङ्गमाः ॥ १३.२१३.२२ ॥
هنا تأكل الأسماك الأسماك، وتأكل الطيور الطيور؛ وتعيش الطيور على الزواحف، وكذلك الحمام وسائر الطيور.
13.213.23
भूचराः खेचराश्चान्ये क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ।
समृद्धाः परमांसैस्तु भक्षेरंस्तेऽपि चापरैः ॥ १३.२१३.२३ ॥
الماشون على الأرض، والطائرون في الجو، وسائر آكلي اللحوم، الشرهون إلى اللحم—يزدهرون بلحم غيرهم؛ وهم أيضًا يأكلهم غيرهم.
13.213.24
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति शतशोथ सहस्रशः ।
अपीडयित्वा नैवान्यं जीवा जीवन्ति सुन्दरि ॥ १३.२१३.२४ ॥
تعيش الكائنات بمئات وآلاف من غيرها. أيتها الجميلة، لا تعيش الكائنات الحية دون أن تؤذي غيرها.
13.213.25
स्थूलकायस्य सत्वस्य खरस्य महिषस्य च ।
जीवस्यैकस्य मांसेन पयसा रुधिरेण वा।
तृप्यन्ते बहवो जीवाः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १३.२१३.२५ ॥
بلحم أو لبن أو دم كائن حي واحد، ذي جسم ضخم أو حمار أو جاموس، يشبع كثير من الكائنات الحية، آكلو اللحوم والعائشون على اللحم.
13.213.26
एको जीवसहस्राणि सदा खादति मानवः ।
अन्नाद्यस्य च भोगेन दान्यसंज्ञानि यानि तु ॥ १३.२१३.२६ ॥
الإنسان الواحد يأكل دائما آلاف الكائنات الحية، وكذلك تلك الأشياء المسماة حبوبا، بالتمتع بالطعام وسائر المأكولات.
13.213.27
मांसधान्यैः सबीजैश्च भोजनं परिवर्जयेत् ॥ १३.२१३.२७ ॥
ينبغي للمرء أن يمتنع عن الطعام المصنوع من اللحم ومن الحبوب مع بذورها.
13.213.28
त्रिरात्रं पञ्चरात्रं वा सप्तरात्रं तथाऽपि वा ।
धान्यानि यो न हिंसेताहिंसकः परिकीर्तितः ॥ १३.२१३.२८ ॥
من لا يؤذي الحبوب، ولو ثلاث ليال أو خمس أو سبع، يُعرف بأنه لا يؤذي أحدا.
13.213.29
नाश्नाति यावतो जीवस्तावत्पुण्येन युज्यते ।
आहारस्य वियोगेन शरीरं परितप्यते ॥ १३.२१३.२९ ॥
ما دام الكائن الحي لا يأكل، فبذلك القدر يتصل بالفضيلة؛ وبانقطاع الطعام يتعذب الجسد.
13.213.30
तप्यमाने शरीरे तु शरीरे चेन्द्रियाणि तु ।
वशे तिष्ठन्ति सुश्रोणि नृपाणामिव किंकराः ॥ १३.२१३.३० ॥
عند تعذيب الجسد، تبقى حواس الجسد أيضا خاضعة، أيتها الجميلة الخصر، كخدم الملوك.
13.213.31
निरुणद्धीन्द्रियाण्येव स सुखी स विचक्षणः ।
इन्द्रियाणां निरोधेन दानेन च दमेन च।
नरः सर्वमवाप्नोति मनसा यद्यधिच्छति ॥ १३.२१३.३१ ॥
من يضبط حواسه فهو السعيد الحكيم. بضبط الحواس وبالعطاء وبالتحكم في النفس ينال الإنسان كل ما يتمناه بقلبه.
13.213.32
एवं मूलमर्हिसाया उपवासः प्रकीर्तितः ॥ १३.२१३.३२ ॥
وهكذا أُعلن أن الصيام هو أصل اللاعنف.
13.213.33
आहारं कुरुते यस्तु भूमिमाक्रमते च यः ।
सर्वे ते हिंसका देवि यथा धर्मेषु दृश्यते ॥ १३.२१३.३३ ॥
من يعدّ الطعام ومن يدوس الأرض — أيتها الإلهة، كلهم عنيفون، كما يُرى في الدهارمات.
13.213.34
यथैवाहिंसको देवि तत्वतो ज्ञायते नरः ।
तथा ते सम्प्रवक्ष्यामि श्रूयतां धर्मचारिणि ॥ १३.२१३.३४ ॥
أيتها الإلهة، كما يُعرف الرجل اللاعنف حقًا، سأبيّن لك ذلك؛ اسمعي أيتها المتبعة للدهارما.
13.213.35
फलानि मूलपर्णानि भस्म वा योपि भक्षयेत् ।
अलेख्यमिव निश्चेष्टं तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३५ ॥
أعدّ اللاعنف من لا يأكل إلا الثمار أو الجذور أو الأوراق أو الرماد، وهو ساكن كصورة مرسومة.
13.213.36
आरम्भा हिंसया युक्ता धूमेनाग्निरिवावृताः ।
तस्माद्यस्तु निराहारस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३६ ॥
كل المساعي مقترنة بالعنف، كما تُغطّى النار بالدخان. لذلك أعدّ اللاعنف من يمتنع عن الطعام.
13.213.37
यस्तु सर्वं समुत्सृज्य दीक्षित्वा नियतः शुचिः ।
कृत्वा मण्डलमर्यादां सङ्कल्पं कुरुते नरः ॥ १३.२१३.३७ ॥
الرجل الذي، بعد أن يترك كل شيء ويتلقى التكريس، ويصير ضابطاً لنفسه طاهراً، ويقيم حدّ الدائرة المقدسة فيعقد عزماً.
13.213.38
यावज्जीवमनाशित्वा कालकाङ्क्षी दृढव्रतः ।
ध्यानेन तपसा युक्तस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३८ ॥
أعدّ عديم العنف من يمتنع عن الطعام طوال حياته، منتظراً أجله، ثابتاً على عهده، مكرساً نفسه للتأمل والتقشف.
13.213.39
अन्यथा हि न पश्यामि नरो यः स्यादहिंसकः ।
बहु चिन्त्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ १३.२१३.३९ ॥
وإلا فلا أرى إنساناً يمكن أن يكون عديم العنف. أيتها الإلهة، ينبغي التأمل في هذا كثيراً: ليس هناك أحد عديم العنف.
13.213.40
यतो यतो महाभागे हिंसा स्यान्महती ततः ।
निवृत्तो मधुमांसाभ्यां हिंसा त्वल्पतरा भवेत् ॥ १३.२१३.४० ॥
أيتها المباركة، من أي مصدر تنشأ العنف الكبير فاجتنبه؛ وباجتناب العسل واللحم يصير العنف أقل بكثير.
13.213.41
निवृत्तिः परमो धर्मो निवृत्तिः परमं सुखम् ।
मनसा विनिवृत्तानां धर्मस्य निचयो महान् ॥ १३.२१३.४१ ॥
الانصراف هو الدهرما الأسمى، والانصراف هو السعادة العليا. لمن انصرفوا بالعقل تتراكم الدهرما العظيمة.
13.213.42
मनःपूर्वागमा धर्मा अधर्माश्च न संशयः ।
मनसा बध्यते चापि मुच्यते चापि मानवः ॥ १३.२१३.४२ ॥
الدهرما والأدهرما كلاهما مبدؤهما العقل، ولا ريب في ذلك. الإنسان يُقيَّد بالعقل، وبالعقل يُحرَّر أيضاً.
13.213.43
निगृहीते भवेत्स्वर्गो विसृष्टे नरको ध्रुवः ।
घातकः शस्त्रमुद्यम्य मनसा चिन्तयेद्यदि ॥ १३.२१३.४३ ॥
إن كُبح فالسماء، وإن أُطلق فالجحيم لا محالة. وإن رفع القاتل السلاح وفكّر في ذلك بقلبه، (فذلك أيضًا ذنب).
13.213.44
आयुःक्षयं गतेऽन्येषां मृते तु प्रहराम्यहम् ।
इति यो घातको हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२१३.४४ ॥
ومن يقتل قائلًا: «إنما أضرب بعد أن تنقضي أعمار الآخرين ويموتوا»، فإنه لا يتلطخ بالذنب.
13.213.45
विधिना निहताः पूर्वं निमित्तं स तु घातकः ।
विधिर्हि बलवान्देवि दुस्त्यजं वै पुराकृतम् ॥ १३.२१३.४५ ॥
أما من قضى عليهم القدر من قبل، فالقاتل مجرد أداة؛ لأن القدر عظيم القوة، أيتها الإلهة، وما فُعل في الماضي يصعب تركه.
13.213.46
जीवाः पुराकृतेनैव तिर्यग्योनिसरीसृपाः ।
नानायोनिषु जायन्ते स्वकर्मपरिवेष्टिताः ॥ १३.२१३.४६ ॥
إن الكائنات الحية بسبب أفعالها السابقة وحدها تولد زواحف في أرحام الحيوانات، محاطة بأعمالها، فتولد في أرحام شتى.
13.213.47
नानाविधविचित्राङ्गा नानाशौर्यपराक्रमाः ।
नानाभूमिप्रदेशेषु नानाहारश्च जन्तवः ॥ १३.२१३.४७ ॥
كائنات ذات أعضاء شتى عجيبة، وذات بسالة وقوة متنوعة، تسكن مناطق الأرض المختلفة، وتتغذى بأطعمة شتى.
13.213.48
जायमानस्य जीवस्य मृत्युः पूर्वं प्रजायते ।
सुखं वा यदि वा दुःखं यथापूर्वं कृतं तु वा ॥ १३.२१३.४८ ॥
إن الموت يحل أولًا بالكائن المولود؛ سواء كان سعادة أو شقاء، فإنه يأتي كما فُعل من قبل.
13.213.49
प्राप्नुवन्ति नरा मृत्युं यदा यत्र च येन च ।
नातिक्रान्तुं हि शक्यः स्यान्निदेशः पूर्वकर्मणः ॥ १३.२१३.४९ ॥
يلقى البشر الموت حين وأين وبأي وسيلة، وهذا أمر الفعل السابق، ولا يمكن تجاوزه.
13.213.50
अप्रमत्तः प्रमत्तेषु विधिर्जागर्ति जन्तुषु ।
न हि तस्य प्रियः कश्चिन्न द्वेष्यो न च मध्यमः ॥ १३.२१३.५० ॥
بين الغافلين يسهر القدر اليقظ على الكائنات؛ لا أحد عنده محبوب، ولا مكروه، ولا متوسط.
13.213.51
समः सर्वेषु भूतेषु कालः कालं निरीक्षते ।
गतायुषो ह्याक्षिपते जीवः सर्वस्य देहिनः ॥ १३.२१३.५१ ॥
الزمن واحد تجاه جميع الكائنات؛ الزمن يراقب الزمن؛ فإذا انقضى العمر انتزع روح كل ذي جسد.
13.213.52
यथा येन च मर्तव्यं नान्यथा म्रियते हि सः ।
दृश्यते न च लोकेऽस्मिन्भूतो भव्यो द्विधा पुनः ॥ १३.२१३.५२ ॥
كما ولأجل ما يجب أن يموت، يموت هكذا لا على غيره؛ وفي هذا العالم لا يُرى الماضي والمستقبل يتكرران على وجهين.
13.213.53
विज्ञानैर्विक्रमैर्वाऽपि नानामन्त्रौषधैरपि ।
यो हि वञ्चयितुं शक्तो विधेस्तु नियतां गतिम् ॥ १३.२१३.५३ ॥
لا أحد بالعلم ولا بالبأس ولا بكثير من التعاويذ والأدوية يستطيع أن يخدع المسار المحتوم للقدر.
13.213.54
एष तेऽभिहितो देवि जीवहिंसाविधिक्रमः ॥ १३.२१३.५४ ॥
هذا قد أُعلن لكِ أيتها الإلهة: ترتيب الحكم المتعلق بإيذاء الكائنات الحية.