ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.213
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.213.1
देवदेव महादेव सर्वदेवनमस्कृत ।
यानि धर्मरहस्यानि श्रोतुमिच्छामि तान्यहम् ॥ १३.२१३.१ ॥
ದೇವದೇವನೇ, ಮಹಾದೇವನೇ, ಸರ್ವದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನೇ! ಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.213.2
रहस्यं श्रूयतां देवि मानुषाणां सुखावहम् ।
नपुंसकेषु वन्ध्यासु वियोनौ पृथिवीतले ॥ १३.२१३.२ ॥
ದೇವಿಯೇ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸುಖ ನೀಡುವ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು: ನಪುಂಸಕರಲ್ಲಿ, ಬಂಜೆಯರಲ್ಲಿ, ಅಯೋನಿಯಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ.
13.213.3
उत्सर्गो रेतसस्तेषु न कार्यो धर्मकाङ्क्षिभिः ।
एतेषु बीजं प्रक्षिप्तं न च रोहति वै प्रिये ॥ १३.२१३.३ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅವರಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಸುರಿಯಬಾರದು. ಪ್ರಿಯೇ, ಇವರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯದು.
13.213.4
यत्र वा तत्र वा बीजं धर्मार्थीं नोत्सृजेत्पुनः ।
नरो बीजविनाशेन लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.२१३.४ ॥
ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ, ಏನಾದರೂ ಧರ್ಮಾರ್ಥಿ ಮತ್ತೆ ಬೀಜವನ್ನು ಸುರಿಯಬಾರದು. ಬೀಜನಾಶದಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ದೋಷದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.213.5
अहिंसा परमो धर्म अहिंसा परमं सुखम् ।
अहिंसा धर्मशास्त्रेषु सर्वेषु परमं पदम् ॥ १३.२१३.५ ॥
ಅಹಿಂಸೆ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಅಹಿಂಸೆ ಪರಮ ಸುಖ. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಅಹಿಂಸೆ ಪರಮ ಪದ.
13.213.6
देवतातिथिशुश्रूषा सततं धर्मशीलता ।
वेदाध्ययनयज्ञाश्च तपो दानं दमस्तथा ॥ १३.२१३.६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ, ನಿರಂತರ ಧರ್ಮಶೀಲತೆ, ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳು, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ ಕೂಡ.
13.213.7
आचार्यगुरुशुश्रूषा तीर्थाभिगमनं तथा ।
अहिंसाया वरारोहे कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२१३.७ ॥
ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಸೇವೆ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಅಹಿಂಸೆ — ಹೇ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಇವು ಅದರ ಹದಿನಾರನೇ ಕಲೆಗೂ ಸಮನಲ್ಲ.
13.213.8
एतत्ते परमं गुह्यमाख्यातं परमार्चितम् ॥ १३.२१३.८ ॥
ಇದು ನಿನಗೆ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.213.9
यद्यधर्मस्तु हिंसायां किमर्थममरोत्तम ।
यज्ञेषु पशुबन्धेषु हन्यन्ते पशवो द्विजैः ॥ १३.२१३.९ ॥
ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ದ್ವಿಜರು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ?
13.213.10
कथं च भगवन्भूयो हिंसमाना नराधिपाः ।
स्वर्गं सुदुर्गमं यान्ति तदा स्म रिपुसूदन ॥ १३.२१३.१० ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುವ ರಾಜರು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ?
13.213.11
यस्यैव गोसहस्राणि विंशतिः स्वादिकानि तु ।
अहन्यहनि हन्यन्ते द्विजानां मांसकारणात् ॥ १३.२१३.११ ॥
ಯಾರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳು ರುಚಿಕರ ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ದಿನದಿನವೂ ದ್ವಿಜರಿಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವೋ,
13.213.12
समांसं तु स दत्त्वाऽन्नं रन्तिदेवो नराधिपः ।
कथं स्वर्गमनुप्राप्तः परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२१३.१२ ॥
ರಾಜ ರಂತಿದೇವನು ಮಾಂಸಸಹಿತ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪಿದ? ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.
13.213.13
किन्तु धर्मं न शृण्वन्ति न श्रद्दधति वा श्रुतम् ।
मृयां वै विनिर्गत्य मृगान्हन्ति नराधिपाः ॥ १३.२१३.१३ ॥
ಆದರೆ ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿದುದನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ; ರಾಜರು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
13.213.14
एतत्सर्वं विशेषेण विस्तरेण वृषध्वज ।
श्रोतुमिच्छामि सर्वज्ञ तत्त्वमद्य ममोच्यताम् ॥ १३.२१३.१४ ॥
ವೃಷಧ್ವಜನೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಸರ್ವಜ್ಞನೇ, ಇಂದು ಅದರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.213.15
बहुमान्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ।
श्रूयतां कारणं चात्र यथाऽनेकविधं भवेत् ॥ १३.२१३.१५ ॥
ದೇವಿ, ಇದು ಬಹಳ ಮಾನ್ಯವಾದುದು: ಅಹಿಂಸಕನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು, ಅದು ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿರುವಂತೆ.
13.213.16
दृश्यते चापि लोकेऽस्मिन्न हि कश्चिदहिंसकः ।
धरणीसंश्रिता देवि सुसूक्ष्मांश्चैव मध्यमान् ॥ १३.२१३.१६ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಹಿಂಸಕನು ಯಾರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವಿ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ (ಯಾರೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ).
13.213.17
सञ्चरंश्चरणाभ्यां च हन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यो जीवः शयनासनात्।
उपाविशञ्शयानश्च हन्ति जीवाननेकशः ॥ १३.२१३.१७ ॥
ನಡೆಯುವಾಗ ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದೇ ಆಗಲಿ. ಮಲಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಕೂರುವುದರಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಆ ಜೀವಿ, ಕೂತಾಗಲೂ ಮಲಗಿದಾಗಲೂ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
13.213.18
शिरोवस्त्रेषु ये जीवा नरणां स्वेदसम्भवाः ।
तांश्च हिंसन्ति सततं दंशांश्च मशकानपि ॥ १३.२१३.१८ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ತಲೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಸೊಳ್ಳೆ ಹಾಗೂ ನೊಣಗಳನ್ನೂ (ಮನುಷ್ಯರು) ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.213.19
जले जीवास्तथाऽऽकाशे पृथिवी जीवमालिनी ।
एवं जीवाकुले लोके कोसौ स्याद्यस्त्वहिंसकः ॥ १३.२१३.१९ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಭೂಮಿ. ಹೀಗೆ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸದವನು ಯಾರು?
13.213.20
स्थूलमध्यमसूक्ष्मैश्च स्वेदवारिमहीरुहैः ।
दृश्यरूपैरदृश्यैश्च नानारूपैश्च भामिनि ॥ १३.२१३.२० ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ! ಸ್ಥೂಲ, ಮಧ್ಯಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ಬೆವರು, ನೀರು, ಮರಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಕಾಣುವವು ಮತ್ತು ಕಾಣದವು; ನಾನಾ ರೂಪಗಳವು.
13.213.21
जीवैस्ततमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अन्योन्यं ते च हिंसन्ति दुर्बलान्बलवत्तराः ॥ १३.२१३.२१ ॥
ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿದೆ—ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೂ. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತವೆ; ಬಲಿಷ್ಠರು ದುರ್ಬಲರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.213.22
मत्स्या मत्स्यान्ग्रसन्तीह खगाश्चैव खगांस्तथा ।
सरीसृपैश्च जीवन्ति कपोताद्या विहङ्गमाः ॥ १३.२१३.२२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಳು ಮೀನುಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತವೆ; ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು. ಸರೀಸೃಪಗಳಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬದುಕುತ್ತವೆ; ಪಾರಿವಾಳಗಳಂತಹ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.213.23
भूचराः खेचराश्चान्ये क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ।
समृद्धाः परमांसैस्तु भक्षेरंस्तेऽपि चापरैः ॥ १३.२१३.२३ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವವು, ಇತರ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು, ಮಾಂಸಲೋಭಿಗಳು—ಇತರರ ಮಾಂಸದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರೂ ಇತರರಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.213.24
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति शतशोथ सहस्रशः ।
अपीडयित्वा नैवान्यं जीवा जीवन्ति सुन्दरि ॥ १३.२१३.२४ ॥
ಜೀವಿಗಳು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಬದುಕುತ್ತವೆ. ಓ ಸುಂದರಿ! ಇತರರನ್ನು ಪೀಡಿಸದೆ ಜೀವಿಗಳು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.
13.213.25
स्थूलकायस्य सत्वस्य खरस्य महिषस्य च ।
जीवस्यैकस्य मांसेन पयसा रुधिरेण वा।
तृप्यन्ते बहवो जीवाः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १३.२१३.२५ ॥
ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ ಪ್ರಾಣಿ, ಕತ್ತೆ ಅಥವಾ ಎಮ್ಮೆಯಂತಹ ಒಂದೇ ಜೀವಿಯ ಮಾಂಸ, ಹಾಲು ಅಥವಾ ರಕ್ತದಿಂದ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಾದ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
13.213.26
एको जीवसहस्राणि सदा खादति मानवः ।
अन्नाद्यस्य च भोगेन दान्यसंज्ञानि यानि तु ॥ १३.२१३.२६ ॥
ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಸದಾ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಅನ್ನಾದಿ ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ, ಧಾನ್ಯವೆಂದು ಹೆಸರಾದವುಗಳನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ.
13.213.27
मांसधान्यैः सबीजैश्च भोजनं परिवर्जयेत् ॥ १३.२१३.२७ ॥
ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಬೀಜಸಹಿತ ಧಾನ್ಯಗಳ ಭೋಜನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.213.28
त्रिरात्रं पञ्चरात्रं वा सप्तरात्रं तथाऽपि वा ।
धान्यानि यो न हिंसेताहिंसकः परिकीर्तितः ॥ १३.२१३.२८ ॥
ಮೂರು ರಾತ್ರಿ, ಐದು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಏಳು ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸದವನು ಅಹಿಂಸಕನೆಂದು ಕೊಂಡಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.213.29
नाश्नाति यावतो जीवस्तावत्पुण्येन युज्यते ।
आहारस्य वियोगेन शरीरं परितप्यते ॥ १३.२१३.२९ ॥
ಪ್ರಾಣಿ ತಿನ್ನದೆ ಇರುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಅದು ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ; ಆಹಾರದ ವಿಯೋಗದಿಂದ ದೇಹ ಸಂತಾಪಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
13.213.30
तप्यमाने शरीरे तु शरीरे चेन्द्रियाणि तु ।
वशे तिष्ठन्ति सुश्रोणि नृपाणामिव किंकराः ॥ १३.२१३.३० ॥
ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ದೇಹ ಸಂತಾಪಗೊಂಡಾಗ ದೇಹದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ರಾಜರ ಸೇವಕರಂತೆ ವಶದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.
13.213.31
निरुणद्धीन्द्रियाण्येव स सुखी स विचक्षणः ।
इन्द्रियाणां निरोधेन दानेन च दमेन च।
नरः सर्वमवाप्नोति मनसा यद्यधिच्छति ॥ १३.२१३.३१ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನೇ ಸುಖಿ, ವಿಚಕ್ಷಣ. ಇಂದ್ರಿಯನಿರೋಧ, ದಾನ, ದಮದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮನಸ್ಸು ಬಯಸುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.213.32
एवं मूलमर्हिसाया उपवासः प्रकीर्तितः ॥ १३.२१३.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮೂಲ ಉಪವಾಸ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.213.33
आहारं कुरुते यस्तु भूमिमाक्रमते च यः ।
सर्वे ते हिंसका देवि यथा धर्मेषु दृश्यते ॥ १३.२१३.३३ ॥
ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸುವವನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಳಿಯುವವನು — ಓ ದೇವಿ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂಸಕರು; ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.213.34
यथैवाहिंसको देवि तत्वतो ज्ञायते नरः ।
तथा ते सम्प्रवक्ष्यामि श्रूयतां धर्मचारिणि ॥ १३.२१३.३४ ॥
ಓ ದೇವಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಅಹಿಂಸಕನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಧರ್ಮಾಚಾರಿಣಿ, ಕೇಳು.
13.213.35
फलानि मूलपर्णानि भस्म वा योपि भक्षयेत् ।
अलेख्यमिव निश्चेष्टं तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३५ ॥
ಹಣ್ಣು, ಬೇರು, ಎಲೆ ಅಥವಾ ಬೂದಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವನನ್ನು, ಚಿತ್ರದಂತೆ ನಿಶ್ಚಲನಾದವನನ್ನು ನಾನು ಅಹಿಂಸಕನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.213.36
आरम्भा हिंसया युक्ता धूमेनाग्निरिवावृताः ।
तस्माद्यस्तु निराहारस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಾರಂಭಗಳು ಹಿಂಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿವೆ, ಬೆಂಕಿ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರಾಹಾರಿಯನ್ನೇ ನಾನು ಅಹಿಂಸಕನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.213.37
यस्तु सर्वं समुत्सृज्य दीक्षित्वा नियतः शुचिः ।
कृत्वा मण्डलमर्यादां सङ्कल्पं कुरुते नरः ॥ १३.२१३.३७ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ನಿಯಮಬದ್ಧನೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿ, ಮಂಡಲದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯ.
13.213.38
यावज्जीवमनाशित्वा कालकाङ्क्षी दृढव्रतः ।
ध्यानेन तपसा युक्तस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३८ ॥
ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸದೆ, ಕಾಲವನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಾ, ದೃಢವ್ರತನಾಗಿ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನನ್ನು ನಾನು ಅಹಿಂಸಕನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.213.39
अन्यथा हि न पश्यामि नरो यः स्यादहिंसकः ।
बहु चिन्त्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ १३.२१३.३९ ॥
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಹಿಂಸಕನಾದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ಬಹಳ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು; ಯಾರೂ ಅಹಿಂಸಕರಲ್ಲ.
13.213.40
यतो यतो महाभागे हिंसा स्यान्महती ततः ।
निवृत्तो मधुमांसाभ्यां हिंसा त्वल्पतरा भवेत् ॥ १३.२१३.४० ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಎಲ್ಲಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಹಿಂಸೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಜೇನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಿಂದ ನಿವೃತ್ತನಾದರೆ ಹಿಂಸೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
13.213.41
निवृत्तिः परमो धर्मो निवृत्तिः परमं सुखम् ।
मनसा विनिवृत्तानां धर्मस्य निचयो महान् ॥ १३.२१३.४१ ॥
ನಿವೃತ್ತಿಯೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ನಿವೃತ್ತಿಯೇ ಪರಮ ಸುಖ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದವರಿಗೆ ಧರ್ಮದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಚಯವಿದೆ.
13.213.42
मनःपूर्वागमा धर्मा अधर्माश्च न संशयः ।
मनसा बध्यते चापि मुच्यते चापि मानवः ॥ १३.२१३.४२ ॥
ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ ಎರಡೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.213.43
निगृहीते भवेत्स्वर्गो विसृष्टे नरको ध्रुवः ।
घातकः शस्त्रमुद्यम्य मनसा चिन्तयेद्यदि ॥ १३.२१३.४३ ॥
ನಿಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗ, ಬಿಟ್ಟರೆ ನರಕ ನಿಶ್ಚಿತ. ಘಾತಕನು ಆಯುಧವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ (ಅದೂ ಪಾಪವೇ).
13.213.44
आयुःक्षयं गतेऽन्येषां मृते तु प्रहराम्यहम् ।
इति यो घातको हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२१३.४४ ॥
ಇತರರ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದು ಸತ್ತ ನಂತರವೇ ನಾನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಘಾತಕನು ಕೊಂದರೆ ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
13.213.45
विधिना निहताः पूर्वं निमित्तं स तु घातकः ।
विधिर्हि बलवान्देवि दुस्त्यजं वै पुराकृतम् ॥ १३.२१३.४५ ॥
ಮೊದಲೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ಹತರಾದವರಿಗೆ ಘಾತಕನು ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವಿ, ವಿಧಿ ಬಲವಂತ; ಪೂರ್ವಕೃತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ.
13.213.46
जीवाः पुराकृतेनैव तिर्यग्योनिसरीसृपाः ।
नानायोनिषु जायन्ते स्वकर्मपरिवेष्टिताः ॥ १३.२१३.४६ ॥
ಪೂರ್ವಕೃತದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯ ಸರೀಸೃಪಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ವಿವಿಧ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.213.47
नानाविधविचित्राङ्गा नानाशौर्यपराक्रमाः ।
नानाभूमिप्रदेशेषु नानाहारश्च जन्तवः ॥ १३.२१३.४७ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ವಿಚಿತ್ರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ನಾನಾ ಶೌರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ, ಭೂಮಿಯ ನಾನಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ನಾನಾ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು.
13.213.48
जायमानस्य जीवस्य मृत्युः पूर्वं प्रजायते ।
सुखं वा यदि वा दुःखं यथापूर्वं कृतं तु वा ॥ १३.२१३.४८ ॥
ಹುಟ್ಟುವ ಜೀವಿಗೆ ಮರಣವು ಮೊದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಸುಖವಾಗಲಿ ದುಃಖವಾಗಲಿ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
13.213.49
प्राप्नुवन्ति नरा मृत्युं यदा यत्र च येन च ।
नातिक्रान्तुं हि शक्यः स्यान्निदेशः पूर्वकर्मणः ॥ १३.२१३.४९ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ ಅದು ಪೂರ್ವಕರ್ಮದ ಆಜ್ಞೆ; ಅದನ್ನು ಮೀರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
13.213.50
अप्रमत्तः प्रमत्तेषु विधिर्जागर्ति जन्तुषु ।
न हि तस्य प्रियः कश्चिन्न द्वेष्यो न च मध्यमः ॥ १३.२१३.५० ॥
ಎಚ್ಚರದ ವಿಧಿ ಮರೆತವರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲ, ದ್ವೇಷ್ಯರಲ್ಲ, ಮಧ್ಯಮರೂ ಅಲ್ಲ.
13.213.51
समः सर्वेषु भूतेषु कालः कालं निरीक्षते ।
गतायुषो ह्याक्षिपते जीवः सर्वस्य देहिनः ॥ १३.२१३.५१ ॥
ಕಾಲವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನ; ಕಾಲವೇ ಕಾಲವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ; ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದವರ ಜೀವವನ್ನು ಅದು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
13.213.52
यथा येन च मर्तव्यं नान्यथा म्रियते हि सः ।
दृश्यते न च लोकेऽस्मिन्भूतो भव्यो द्विधा पुनः ॥ १३.२१३.५२ ॥
ಹೇಗೆ, ಯಾವುದರಿಂದ ಸಾಯಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಎರಡೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
13.213.53
विज्ञानैर्विक्रमैर्वाऽपि नानामन्त्रौषधैरपि ।
यो हि वञ्चयितुं शक्तो विधेस्तु नियतां गतिम् ॥ १३.२१३.५३ ॥
ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರ-ಔಷಧಗಳಿಂದಲೂ ವಿಧಿಯ ನಿಶ್ಚಿತ ಗತಿಯನ್ನು ವಂಚಿಸಲು ಶಕ್ತನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
13.213.54
एष तेऽभिहितो देवि जीवहिंसाविधिक्रमः ॥ १३.२१३.५४ ॥
ಓ ದೇವಿ, ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಜೀವಹಿಂಸೆಯ ವಿಧಿಕ್ರಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.