மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.213
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.213.1
देवदेव महादेव सर्वदेवनमस्कृत ।
यानि धर्मरहस्यानि श्रोतुमिच्छामि तान्यहम् ॥ १३.२१३.१ ॥
தேவர்களின் தேவனே, மகாதேவனே, அனைத்து தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டவனே! தர்மத்தின் எந்த இரகசியங்களை நான் கேட்க விரும்புகிறேனோ, அவற்றை.
13.213.2
रहस्यं श्रूयतां देवि मानुषाणां सुखावहम् ।
नपुंसकेषु वन्ध्यासु वियोनौ पृथिवीतले ॥ १३.२१३.२ ॥
தேவியே, மனிதர்களுக்கு இன்பம் தரும் இரகசியத்தைக் கேள்: அலிகளிடத்திலும், மலடிகளிடத்திலும், தகாத யோனியிலும், பூமியின் மேல்.
13.213.3
उत्सर्गो रेतसस्तेषु न कार्यो धर्मकाङ्क्षिभिः ।
एतेषु बीजं प्रक्षिप्तं न च रोहति वै प्रिये ॥ १३.२१३.३ ॥
தர்மத்தை விரும்புவோர் அவர்களில் விந்தை வெளியிடக் கூடாது. அன்பே, இவற்றில் இடப்பட்ட விதை நிச்சயமாக முளைப்பதில்லை.
13.213.4
यत्र वा तत्र वा बीजं धर्मार्थीं नोत्सृजेत्पुनः ।
नरो बीजविनाशेन लिप्यते ब्रह्महत्यया ॥ १३.२१३.४ ॥
எங்கேயாவது, எதிலாவது, தர்மார்த்தம் விரும்புபவன் மீண்டும் விதையை வெளியிடக் கூடாது. விதையை அழிப்பதால் மனிதன் பிரம்மஹத்தி பாவத்தால் களங்கப்படுகிறான்.
13.213.5
अहिंसा परमो धर्म अहिंसा परमं सुखम् ।
अहिंसा धर्मशास्त्रेषु सर्वेषु परमं पदम् ॥ १३.२१३.५ ॥
அறவாமை பரமதர்மம்; அறவாமை பரமசுகம். தர்மசாஸ்திரங்கள் அனைத்திலும் அறவாமை உயர்ந்த நிலை.
13.213.6
देवतातिथिशुश्रूषा सततं धर्मशीलता ।
वेदाध्ययनयज्ञाश्च तपो दानं दमस्तथा ॥ १३.२१३.६ ॥
தேவர்களையும் விருந்தினர்களையும் உபசரித்தல், எப்போதும் தர்மநெறியில் நிற்றல், வேதக் கல்வியும் யாகங்களும், தவம், தானம், அடக்கம் ஆகியவையும்.
13.213.7
आचार्यगुरुशुश्रूषा तीर्थाभिगमनं तथा ।
अहिंसाया वरारोहे कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १३.२१३.७ ॥
ஆசிரியர் மற்றும் குருவுக்குச் சேவை செய்தல், புனித தீர்த்தங்களுக்குச் செல்லுதல், அகிம்சை — அழகிய இடையுடையவளே, இவை அதன் பதினாறாம் பகுதிக்கும் ஒவ்வாது.
13.213.8
एतत्ते परमं गुह्यमाख्यातं परमार्चितम् ॥ १३.२१३.८ ॥
இது உனக்கு மிக உயர்ந்த, மறைபொருளாகிய, மிகவும் போற்றப்படும் உபதேசமாகக் கூறப்பட்டது.
13.213.9
यद्यधर्मस्तु हिंसायां किमर्थममरोत्तम ।
यज्ञेषु पशुबन्धेषु हन्यन्ते पशवो द्विजैः ॥ १३.२१३.९ ॥
வன்முறையில் அதர்மம் இருந்தால், தேவர்களில் சிறந்தவரே, யாகங்களில் பலிக்காகக் கட்டப்படும் விலங்குகளை இருபிறப்பாளர்கள் ஏன் கொல்கின்றனர்?
13.213.10
कथं च भगवन्भूयो हिंसमाना नराधिपाः ।
स्वर्गं सुदुर्गमं यान्ति तदा स्म रिपुसूदन ॥ १३.२१३.१० ॥
பகவானே, எதிரிகளை அழிப்பவரே, பின்னர் வன்முறை செய்யும் அரசர்கள் மிகக் கடினமான சொர்க்கத்தை எப்படி அடைகின்றனர்?
13.213.11
यस्यैव गोसहस्राणि विंशतिः स्वादिकानि तु ।
अहन्यहनि हन्यन्ते द्विजानां मांसकारणात् ॥ १३.२१३.११ ॥
யாருடைய இருபதாயிரம் பசுக்கள் சுவையான இறைச்சிக்காக, இருபிறப்பாளர்களுக்காக நாள்தோறும் கொல்லப்பட்டனவோ,
13.213.12
समांसं तु स दत्त्वाऽन्नं रन्तिदेवो नराधिपः ।
कथं स्वर्गमनुप्राप्तः परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.२१३.१२ ॥
அரசன் ரந்திதேவன் இறைச்சியுடன் உணவளித்தும், அவன் எவ்வாறு சொர்க்கத்தை அடைந்தான்? அதை அறிய எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம்.
13.213.13
किन्तु धर्मं न शृण्वन्ति न श्रद्दधति वा श्रुतम् ।
मृयां वै विनिर्गत्य मृगान्हन्ति नराधिपाः ॥ १३.२१३.१३ ॥
ஆனால் அவர்கள் தர்மத்தைக் கேட்பதில்லை, கேட்டதையும் நம்புவதில்லை; அரசர்கள் வேட்டைக்குச் சென்று மான்களைக் கொல்கின்றனர்.
13.213.14
एतत्सर्वं विशेषेण विस्तरेण वृषध्वज ।
श्रोतुमिच्छामि सर्वज्ञ तत्त्वमद्य ममोच्यताम् ॥ १३.२१३.१४ ॥
விருஷத்வஜனே, இவை அனைத்தையும் விசேஷமாகவும் விரிவாகவும் கேட்க விரும்புகிறேன். சர்வக்ஞனே, இன்று எனக்கு அதன் தத்துவத்தைச் சொல்லுங்கள்.
13.213.15
बहुमान्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ।
श्रूयतां कारणं चात्र यथाऽनेकविधं भवेत् ॥ १३.२१३.१५ ॥
தேவியே, இது மிகவும் மதிக்கத்தக்கது: எவரும் அகிம்சையாளர் இல்லை. இதற்கான காரணத்தைக் கேள், அது பலவகையாக இருக்கும்படி.
13.213.16
दृश्यते चापि लोकेऽस्मिन्न हि कश्चिदहिंसकः ।
धरणीसंश्रिता देवि सुसूक्ष्मांश्चैव मध्यमान् ॥ १३.२१३.१६ ॥
இந்த உலகில் எவரும் அகிம்சையாளராகக் காணப்படுவதில்லை, தேவியே. பூமியில் வாழும் மிகச்சிறிய மற்றும் நடுத்தர உயிர்களையும் (எவரும் காப்பதில்லை).
13.213.17
सञ्चरंश्चरणाभ्यां च हन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यो जीवः शयनासनात्।
उपाविशञ्शयानश्च हन्ति जीवाननेकशः ॥ १३.२१३.१७ ॥
நடக்கும்போது தன் கால்களால் பலவகையில் உயிர்களைக் கொல்கிறான், அறியாமையால் அல்லது அறிந்தே கூட. படுப்பதாலும் அமர்வதாலும் உயிர்களைக் கொல்லும் அந்த உயிரி, அமர்ந்தும் படுத்தும் பலவகையில் உயிர்களைக் கொல்கிறான்.
13.213.18
शिरोवस्त्रेषु ये जीवा नरणां स्वेदसम्भवाः ।
तांश्च हिंसन्ति सततं दंशांश्च मशकानपि ॥ १३.२१३.१८ ॥
மனிதர்களின் தலைத் துணிகளில் வியர்வையால் தோன்றும் உயிர்களையும், கொசுக்கள் மற்றும் பூச்சிகளையும் (மனிதர்கள்) தொடர்ந்து துன்புறுத்துகின்றனர்.
13.213.19
जले जीवास्तथाऽऽकाशे पृथिवी जीवमालिनी ।
एवं जीवाकुले लोके कोसौ स्याद्यस्त्वहिंसकः ॥ १३.२१३.१९ ॥
நீரில் உயிர்கள், ஆகாயத்திலும் அவ்வாறே; உயிர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமி. இவ்வாறு உயிர்கள் நிறைந்த இவ்வுலகில் எவன் ஹிம்சை செய்யாதவனாக இருப்பான்?
13.213.20
स्थूलमध्यमसूक्ष्मैश्च स्वेदवारिमहीरुहैः ।
दृश्यरूपैरदृश्यैश्च नानारूपैश्च भामिनि ॥ १३.२१३.२० ॥
ஓ அழகியே! பருமன், நடுத்தரம், நுண்மை; வியர்வை, நீர், மரங்களிலிருந்து தோன்றியவை; கண்ணுக்குத் தெரிபவையும் தெரியாதவையும்; பல வடிவங்கள் கொண்டவை.
13.213.21
जीवैस्ततमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अन्योन्यं ते च हिंसन्ति दुर्बलान्बलवत्तराः ॥ १३.२१३.२१ ॥
உயிர்களால் இவை அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன — ஆகாயமும் பூமியும். அவை ஒன்றையொன்று துன்புறுத்துகின்றன; வலியவை பலவீனமானவற்றை துன்புறுத்துகின்றன.
13.213.22
मत्स्या मत्स्यान्ग्रसन्तीह खगाश्चैव खगांस्तथा ।
सरीसृपैश्च जीवन्ति कपोताद्या विहङ्गमाः ॥ १३.२१३.२२ ॥
இங்கு மீன்கள் மீன்களை விழுங்குகின்றன; பறவைகள் பறவைகளை விழுங்குகின்றன. ஊர்வனவற்றால் பறவைகள் வாழ்கின்றன; புறா போன்ற பறவைகளும் அவ்வாறே.
13.213.23
भूचराः खेचराश्चान्ये क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ।
समृद्धाः परमांसैस्तु भक्षेरंस्तेऽपि चापरैः ॥ १३.२१३.२३ ॥
நிலத்தில் திரிபவை, ஆகாயத்தில் பறப்பவை, பிற ஊனுண்ணிகள், ஊனாசை கொண்டவை — பிறரின் ஊனால் செழிப்பவை; அவையும் பிறரால் உண்ணப்படுகின்றன.
13.213.24
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति शतशोथ सहस्रशः ।
अपीडयित्वा नैवान्यं जीवा जीवन्ति सुन्दरि ॥ १३.२१३.२४ ॥
உயிர்கள் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் பிற உயிர்களால் வாழ்கின்றன. அழகியே! பிறரை துன்புறுத்தாமல் உயிர்கள் வாழ்வதில்லை.
13.213.25
स्थूलकायस्य सत्वस्य खरस्य महिषस्य च ।
जीवस्यैकस्य मांसेन पयसा रुधिरेण वा।
तृप्यन्ते बहवो जीवाः क्रव्यादा मांसजीविनः ॥ १३.२१३.२५ ॥
பெரிய உடலுள்ள உயிரினம், கழுதை, எருமை ஆகியவற்றின் ஒரே ஓர் உயிரின் இறைச்சி, பால் அல்லது குருதியால் மாமிசம் உண்ணும், மாமிசத்தில் வாழும் பல உயிரினங்கள் திருப்தியடைகின்றன.
13.213.26
एको जीवसहस्राणि सदा खादति मानवः ।
अन्नाद्यस्य च भोगेन दान्यसंज्ञानि यानि तु ॥ १३.२१३.२६ ॥
ஒரு மனிதன் எப்போதும் ஆயிரக்கணக்கான உயிர்களை உண்கிறான்; உணவாகவும் உண்ணத்தக்கதாகவும் உள்ள, தானியம் எனப்படுபவையும் உண்கிறான்.
13.213.27
मांसधान्यैः सबीजैश्च भोजनं परिवर्जयेत् ॥ १३.२१३.२७ ॥
இறைச்சி, விதைகளுடன் கூடிய தானியங்கள் ஆகியவற்றின் உணவை ஒருவன் விலக்க வேண்டும்.
13.213.28
त्रिरात्रं पञ्चरात्रं वा सप्तरात्रं तथाऽपि वा ।
धान्यानि यो न हिंसेताहिंसकः परिकीर्तितः ॥ १३.२१३.२८ ॥
மூன்று இரவுகள், ஐந்து இரவுகள் அல்லது ஏழு இரவுகள் வரையிலும் தானியங்களைத் தீங்கு செய்யாதவன் அகிம்சையாளன் எனப் புகழப்படுகிறான்.
13.213.29
नाश्नाति यावतो जीवस्तावत्पुण्येन युज्यते ।
आहारस्य वियोगेन शरीरं परितप्यते ॥ १३.२१३.२९ ॥
உயிர் உண்ணாமல் இருக்கும் வரை, அது புண்ணியத்துடன் சேர்கிறது; உணவு இல்லாமையால் உடல் வருந்துகிறது.
13.213.30
तप्यमाने शरीरे तु शरीरे चेन्द्रियाणि तु ।
वशे तिष्ठन्ति सुश्रोणि नृपाणामिव किंकराः ॥ १३.२१३.३० ॥
அழகிய இடையுடையவளே, உடல் வருந்தும்போது உடலின் புலன்களும் அரசர்களின் ஏவல் ஊழியர்களைப் போல் அடங்கி நிற்கின்றன.
13.213.31
निरुणद्धीन्द्रियाण्येव स सुखी स विचक्षणः ।
इन्द्रियाणां निरोधेन दानेन च दमेन च।
नरः सर्वमवाप्नोति मनसा यद्यधिच्छति ॥ १३.२१३.३१ ॥
இந்திரியங்களை அடக்குபவனே இன்பமுடையவனும் அறிவாளியும் ஆவான். இந்திரியக் கட்டுப்பாட்டாலும், தானத்தாலும், தமத்தாலும் மனிதன் மனம் விரும்பும் அனைத்தையும் அடைகிறான்.
13.213.32
एवं मूलमर्हिसाया उपवासः प्रकीर्तितः ॥ १३.२१३.३२ ॥
இவ்வாறு அகிம்சையின் வேராக உபவாசம் கூறப்பட்டது.
13.213.33
आहारं कुरुते यस्तु भूमिमाक्रमते च यः ।
सर्वे ते हिंसका देवि यथा धर्मेषु दृश्यते ॥ १३.२१३.३३ ॥
உணவு தயாரிப்பவனும், பூமியை மிதிப்பவனும் — தேவியே, அவர்கள் அனைவரும் வன்முறையாளர்கள்; தர்மங்களில் இவ்வாறே காணப்படுகிறது.
13.213.34
यथैवाहिंसको देवि तत्वतो ज्ञायते नरः ।
तथा ते सम्प्रवक्ष्यामि श्रूयतां धर्मचारिणि ॥ १३.२१३.३४ ॥
தேவியே, உண்மையில் அகிம்சையாளன் எவ்வாறு அறியப்படுகிறான் என்பதை நான் உனக்கு விளக்குவேன்; தர்மம் பின்பற்றுபவளே, கேள்.
13.213.35
फलानि मूलपर्णानि भस्म वा योपि भक्षयेत् ।
अलेख्यमिव निश्चेष्टं तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३५ ॥
பழங்கள், வேர்கள், இலைகள் அல்லது சாம்பல் மட்டும் உண்பவனையும், ஓவியம்போல் அசைவற்றவனையும் நான் அகிம்சையாளனாகக் கருதுகிறேன்.
13.213.36
आरम्भा हिंसया युक्ता धूमेनाग्निरिवावृताः ।
तस्माद्यस्तु निराहारस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३६ ॥
எல்லா செயல்முயற்சிகளும் வன்முறையுடன் இணைந்துள்ளன, நெருப்பு புகையால் மூடப்பட்டிருப்பது போல். ஆகவே நோன்பிருப்பவனையே நான் அகிம்சையாளனாகக் கருதுகிறேன்.
13.213.37
यस्तु सर्वं समुत्सृज्य दीक्षित्वा नियतः शुचिः ।
कृत्वा मण्डलमर्यादां सङ्कल्पं कुरुते नरः ॥ १३.२१३.३७ ॥
எல்லாவற்றையும் துறந்து, தீக்ஷை பெற்று, கட்டுப்பாடுடனும் தூய்மையுடனும், மண்டலத்தின் எல்லையை வகுத்து உறுதிமொழி எடுக்கும் மனிதன்.
13.213.38
यावज्जीवमनाशित्वा कालकाङ्क्षी दृढव्रतः ।
ध्यानेन तपसा युक्तस्तं मन्येऽहमहिंसकम् ॥ १३.२१३.३८ ॥
வாழ்நாள் முழுவதும் உண்ணாமல், காலத்தை எதிர்நோக்கி, உறுதிவ்ரதனாய், தியானத்திலும் தவத்திலும் ஈடுபட்டிருப்பவனை நான் அஹிம்சகன் என்று கருதுகிறேன்.
13.213.39
अन्यथा हि न पश्यामि नरो यः स्यादहिंसकः ।
बहु चिन्त्यमिदं देवि नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ १३.२१३.३९ ॥
வேறுவிதமாக, அஹிம்சகனான ஒரு மனிதனை நான் காண்பதில்லை. தேவியே, இதைப் பலமாக ஆராய வேண்டும்; அஹிம்சகன் எவருமில்லை.
13.213.40
यतो यतो महाभागे हिंसा स्यान्महती ततः ।
निवृत्तो मधुमांसाभ्यां हिंसा त्वल्पतरा भवेत् ॥ १३.२१३.४० ॥
ஓ மகாபாகியே, எங்கிருந்து பெரிய வன்முறை உண்டாகிறதோ அங்கிருந்து விலகி, தேன் மற்றும் மாமிசத்தை விட்டொழித்தால் வன்முறை குறைவாகவே இருக்கும்.
13.213.41
निवृत्तिः परमो धर्मो निवृत्तिः परमं सुखम् ।
मनसा विनिवृत्तानां धर्मस्य निचयो महान् ॥ १३.२१३.४१ ॥
விலகுதலே உயர்ந்த தர்மம்; விலகுதலே உயர்ந்த சுகம். மனதால் விலகியவர்களுக்கு தர்மத்தின் பெரும் சேமிப்பு உண்டு.
13.213.42
मनःपूर्वागमा धर्मा अधर्माश्च न संशयः ।
मनसा बध्यते चापि मुच्यते चापि मानवः ॥ १३.२१३.४२ ॥
தர்மமும் அதர்மமும் மனதையே மூலமாகக் கொண்டவை; இதில் ஐயமில்லை. மனிதன் மனதாலேயே பிணைக்கப்படுகிறான், மனதாலேயே விடுவிக்கப்படுகிறான்.
13.213.43
निगृहीते भवेत्स्वर्गो विसृष्टे नरको ध्रुवः ।
घातकः शस्त्रमुद्यम्य मनसा चिन्तयेद्यदि ॥ १३.२१३.४३ ॥
அடக்கப்பட்டால் சொர்க்கம் உண்டாகும்; விடப்பட்டால் நரகம் நிச்சயம். கொலைகாரன் ஆயுதத்தை ஓங்கி மனத்தால் சிந்தித்தால் (அதுவும் பாவமே).
13.213.44
आयुःक्षयं गतेऽन्येषां मृते तु प्रहराम्यहम् ।
इति यो घातको हन्यान्न स पापेन लिप्यते ॥ १३.२१३.४४ ॥
பிறர் ஆயுள் முடிந்து இறந்த பின்பே நான் தாக்குகிறேன் என்று நினைத்து கொல்பவன் பாவத்தால் பற்றப்படுவதில்லை.
13.213.45
विधिना निहताः पूर्वं निमित्तं स तु घातकः ।
विधिर्हि बलवान्देवि दुस्त्यजं वै पुराकृतम् ॥ १३.२१३.४५ ॥
முன்பே விதியால் கொல்லப்பட்டவர்களுக்கு கொலைகாரன் ஒரு கருவியே; ஏனெனில் தேவி, விதி வலிமையானது, முன்செய்த கர்மத்தை விடுவது கடினம்.
13.213.46
जीवाः पुराकृतेनैव तिर्यग्योनिसरीसृपाः ।
नानायोनिषु जायन्ते स्वकर्मपरिवेष्टिताः ॥ १३.२१३.४६ ॥
முன்செய்த கர்மத்தாலேயே உயிர்கள் விலங்கு வடிவ ஊர்வனவாகப் பிறக்கின்றன; தம் கர்மங்களால் சூழப்பட்டு பல்வேறு யோனிகளில் பிறக்கின்றன.
13.213.47
नानाविधविचित्राङ्गा नानाशौर्यपराक्रमाः ।
नानाभूमिप्रदेशेषु नानाहारश्च जन्तवः ॥ १३.२१३.४७ ॥
பல்வேறு விசித்திர அங்கங்கள் உடையவர்கள், பல வீரமும் பராக்கிரமும் உடையவர்கள், பூமியின் பல பிரதேசங்களில் வாழ்பவர்கள், பல வகை உணவு உண்பவர்கள் ஆகிய உயிரினங்கள்.
13.213.48
जायमानस्य जीवस्य मृत्युः पूर्वं प्रजायते ।
सुखं वा यदि वा दुःखं यथापूर्वं कृतं तु वा ॥ १३.२१३.४८ ॥
பிறக்கும் உயிருக்கு மரணம் முன்பே உண்டாகிறது; இன்பமோ துன்பமோ, முன்செய்தபடியே நிகழ்கிறது.
13.213.49
प्राप्नुवन्ति नरा मृत्युं यदा यत्र च येन च ।
नातिक्रान्तुं हि शक्यः स्यान्निदेशः पूर्वकर्मणः ॥ १३.२१३.४९ ॥
மனிதர்கள் எப்போது, எங்கே, எவ்வாறு மரணத்தை அடைகிறார்களோ, அது முன்வினையின் கட்டளையாகும்; அதை மீறுவது சாத்தியமில்லை.
13.213.50
अप्रमत्तः प्रमत्तेषु विधिर्जागर्ति जन्तुषु ।
न हि तस्य प्रियः कश्चिन्न द्वेष्यो न च मध्यमः ॥ १३.२१३.५० ॥
கவனமற்றவர்களிடையே கவனமுள்ள விதி உயிரினங்களைக் காக்கிறது; அதற்கு எவரும் பிரியமானவரும் அல்லர், வெறுக்கத்தக்கவரும் அல்லர், நடுநிலையாளரும் அல்லர்.
13.213.51
समः सर्वेषु भूतेषु कालः कालं निरीक्षते ।
गतायुषो ह्याक्षिपते जीवः सर्वस्य देहिनः ॥ १३.२१३.५१ ॥
காலம் எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமானது; காலமே காலத்தைக் கவனிக்கிறது; ஆயுள் முடிந்தால் உடலுள்ளவனின் உயிரைப் பறிக்கிறது.
13.213.52
यथा येन च मर्तव्यं नान्यथा म्रियते हि सः ।
दृश्यते न च लोकेऽस्मिन्भूतो भव्यो द्विधा पुनः ॥ १३.२१३.५२ ॥
எவ்வாறு, எதனால் சாக வேண்டுமோ, அவ்வாறே அவன் இறக்கிறான்; வேறுவிதமாக அல்ல; இவ்வுலகில் கடந்தது, வருவது இரண்டு வகையாக மீண்டும் காணப்படுவதில்லை.
13.213.53
विज्ञानैर्विक्रमैर्वाऽपि नानामन्त्रौषधैरपि ।
यो हि वञ्चयितुं शक्तो विधेस्तु नियतां गतिम् ॥ १३.२१३.५३ ॥
அறிவாலும், வீரத்தாலும், பல மந்திரங்களாலும் மருந்துகளாலும் கூட, விதியின் நிலையான போக்கை ஏமாற்ற வல்லவர் எவரும் இல்லை.
13.213.54
एष तेऽभिहितो देवि जीवहिंसाविधिक्रमः ॥ १३.२१३.५४ ॥
தேவி, உனக்கு இவ்வாறு உயிர்களை அழிக்கும் விதியின் வரிசை கூறப்பட்டது.