മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.217
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.217.1
भगवन्भगनेत्रघ्न कालसूदन शङ्कर ।
इमे वर्णाश्च चत्वारो विहिताः स्वस्वभावतः।
उताहो क्रियया वर्णाः सम्भवन्ति महेश्वर ॥ १३.२१७.१ ॥
ഭഗന്റെ കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനേ, കാലനെ സംഹരിച്ചവനേ, ശങ്കരാ! ഈ നാല് വർണങ്ങളും അവരവരുടെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് വിധിക്കപ്പെട്ടവയോ, അതോ കർമ്മത്താൽ വർണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ, മഹേശ്വരാ?
13.217.2
एवं मे संशयप्रश्नस्तं मे छेत्तुं त्वमर्हसि ॥ १३.२१७.२ ॥
ഇങ്ങനെ എനിക്ക് സംശയമുള്ള ചോദ്യമുണ്ട്; അത് അങ്ങ് തീർക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.
13.217.3
स्वभावादेव विद्यन्ते चत्वारो ब्राह्मणादयः ।
एकजात्या सुदुष्प्रापमन्यवर्णत्वमागतम् ॥ १३.२१७.३ ॥
സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ ബ്രാഹ്മണാദി നാല് വർണങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു; ഒരേ ജന്മത്തിൽ മറ്റൊരു വർണം പ്രാപിക്കുന്നത് അതീവ ദുഷ്കരമാണ്.
13.217.4
तच्च कर्मविशेषेण पुनर्जन्मनि जायते ।
तस्मात्तेषां प्रवक्ष्यामि तत्सर्वं कर्मपाकजम् ॥ १३.२१७.४ ॥
ആ മാറ്റം പ്രത്യേക കർമ്മത്താൽ പുനർജന്മത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനാൽ കർമ്മപാകത്താൽ ഉണ്ടാകുന്നതെല്ലാം അവരെപ്പറ്റി ഞാൻ പറയാം.
13.217.5
ब्राह्मणस्तु नरो भूत्वा स्वजातिमनुपालयन् ।
दृढं ब्राह्मणकर्माणि वेदोक्तानि समाचरेत् ॥ १३.२१७.५ ॥
ബ്രാഹ്മണനായ മനുഷ്യൻ സ്വജാതിയെ പാലിച്ചുകൊണ്ട് വേദോക്തമായ ബ്രാഹ്മണകർമ്മങ്ങൾ ദൃഢമായി ആചരിക്കണം.
13.217.6
सत्यार्जवपरो भूत्वा दानयज्ञपरस्तथा ।
सत्यां जात्यां समुदितो जातिधर्मान्न हापयेत् ॥ १३.२१७.६ ॥
സത്യത്തിലും ആർജ്ജവത്തിലും നിഷ്ഠയുള്ളവനായി, ദാനയജ്ഞങ്ങളിലും തല്പരനായി, യഥാർത്ഥ ജാതിയോടുകൂടി, സ്വജാതിധർമ്മങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
13.217.7
एवं संवर्तमानस्तु कालधर्मं गतः पुनः ।
स्वर्गलोके हि जायेत स्वर्गभोगाय भामिनि ॥ १३.२१७.७ ॥
ഇങ്ങനെ ലോകത്തിൽ വർത്തിക്കുന്നവൻ വീണ്ടും കാലധർമ്മത്തിലെത്തി, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ സ്വർഗ്ഗസുഖം അനുഭവിക്കാനായി ജനിക്കുന്നു, ഓ ഭാമിനി.
13.217.8
तत्क्षये ब्राह्मणो भूत्वा तथैव नृषु जायते ।
एवंस्वकर्मणा मर्त्यः स्वजातिं लभते पुनः ॥ १३.२१७.८ ॥
ആ (പുണ്യം) ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ അവൻ ബ്രാഹ്മണനായി അതുപോലെ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സ്വകർമ്മത്താൽ മർത്യൻ വീണ്ടും തന്റെ ജാതി നേടുന്നു.
13.217.9
अपरस्तु तथा कश्चिद्ब्रह्मयोनिसमुद्भवः ।
अवमत्यैव तां जातिमज्ञानतमसा वृतः ॥ १३.२१७.९ ॥
എന്നാൽ അതുപോലെ മറ്റൊരുവൻ, ബ്രാഹ്മണ യോനിയിൽ ജനിച്ചവൻ, ആ ജാതിയെ അവമതിച്ച്, അജ്ഞാനത്തിന്റെ അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവനായിരിക്കുന്നു.
13.217.10
अन्यथा वर्तमानस्तु जातिकर्माणि वर्जयेत् ।
शूद्रवद्विचरेल्लोके शूद्रकर्माभिलाषवान्।
शूद्रैः सह चरन्नित्यं शौचमङ्गलवर्जितः। ॥ १३.२१७.१० ॥
മറ്റു വിധത്തിൽ പെരുമാറുന്നവൻ ജാതികർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം; ശൂദ്രനെപ്പോലെ ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണം, ശൂദ്രകർമ്മങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച്, ശൂദ്രരോടൊപ്പം എപ്പോഴും നടന്ന്, ശൗചവും മംഗളവും ഇല്ലാത്തവനായി.
13.217.11
स चापि कालधर्मस्थो यमलोके सुदण्डितः ।
यदि जायेत मर्त्येषु शूद्र एवाभिजायते ॥ १३.२१७.११ ॥
അവനും കാലധർമ്മത്തിലെത്തി യമലോകത്തിൽ നന്നായി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചാൽ ശൂദ്രനായാണ് ജനിക്കുന്നത്.
13.217.12
शूद्र एव भवेद्देवि ब्राह्मणोऽपि स्वकर्मणा ॥ १३.२१७.१२ ॥
ഹേ ദേവീ, സ്വകർമ്മത്താൽ ബ്രാഹ്മണനും ശൂദ്രനായിത്തന്നെ ഭവിക്കുന്നു.
13.217.13
तथैव शूद्रस्त्वपरः शूद्रकर्माणि वर्जयेत् ।
सत्यार्जवपरो भूत्वा दानधर्मपरस्तथा।
मन्त्रब्राह्मणसत्कर्ता मनसा ब्राह्मणप्रियः ॥ १३.२१७.१३ ॥
അതുപോലെ മറ്റൊരു ശൂദ്രനും ശൂദ്രകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം. സത്യത്തിലും ഋജുത്വത്തിലും മുഴുകി, ദാനധർമ്മത്തിലും മുഴുകി, മന്ത്രങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ആദരിക്കുന്നവനായി, മനസ്സാ ബ്രാഹ്മണർക്ക് പ്രിയനായിരിക്കണം.
13.217.14
एवं युक्तसमाचारः शूद्रोपि मरणं गतः ।
स्वर्गलोके हि जायेत तत्क्षये नृषु जायते।
ब्राह्मणानां कुले मुख्ये वेदस्वाध्यायसंयुते ॥ १३.२१७.१४ ॥
ഇങ്ങനെ സദാചാരത്തിൽ നിലകൊണ്ട ശൂദ്രനും മരിച്ച് സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; ആ പുണ്യം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ വേദപഠനത്തോടുകൂടിയ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണകുലത്തിൽ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.217.15
एवमेव सदा लोके शूद्रो ब्राह्मण्यमाप्नुयात् ॥ १३.२१७.१५ ॥
ഇങ്ങനെ തന്നെ ലോകത്തിൽ ശൂദ്രനും എപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണ്യം പ്രാപിക്കാം.
13.217.16
एवं क्षत्रियवैश्याश्च जातिधर्मेण संयुताः ।
स्वकर्मणैव जायन्ते विशिष्टेष्वधमेषु च ॥ १३.२१७.१६ ॥
ഇങ്ങനെ തന്നെ ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ജാതിധർമ്മത്തോടുകൂടിയവരായി, സ്വകർമ്മത്താൽ തന്നെ ശ്രേഷ്ഠമോ അധമമോ ആയ കുലങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു.
13.217.17
एवं जातिविपर्यासः प्रेत्यभावे भवेन्नृणाम् ।
अन्यथा तु न शक्यं तल्लोकसंस्थितिकारणात् ॥ १३.२१७.१७ ॥
ഇങ്ങനെ മരണാനന്തരം മനുഷ്യരിൽ ജാതികളുടെ ഈ മാറ്റം സംഭവിക്കാം; അല്ലാത്തപക്ഷം അത് സാധ്യമല്ല, കാരണം അതുതന്നെയാണ് ലോകസ്ഥിതിയുടെ കാരണം.
13.217.18
तस्माज्जातिं विशिष्टां तु कथंचित्प्राप्य पण्डितः ।
सर्वथा तां तथा रक्षेन्न पुनर्भ्रश्यते यथा।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१७.१८ ॥
അതിനാൽ പണ്ഡിതൻ ശ്രേഷ്ഠമായ ജാതി എങ്ങനെയെങ്കിലും പ്രാപിച്ചാൽ, വീണ്ടും താഴാതിരിക്കാൻ എല്ലാ വിധത്തിലും അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. ദേവീ, ഇതു നിന്നോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു; ഇനി എന്തുകൂടി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
13.217.19
जन्मप्रभृति कः शुद्धो लभेज्जन्मफलं नरः ।
शोभनाशोभनं सर्वमधइकारवशात्स्वकम् ॥ १३.२१७.१९ ॥
ജനനം മുതൽ ആരാണ് ശുദ്ധനായി ജന്മഫലം നേടുന്നത്? തന്റെ അധഃകാരവശത്താൽ മനുഷ്യൻ നല്ലതും ചീത്തയുമായ എല്ലാം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.217.20
कर्म कुर्वन्न लिप्येत आर्जवेन समाचरेत् ।
आत्मैव तच्छुभं कुर्यादशुभे योजयेत्परान् ॥ १३.२१७.२० ॥
കർമ്മം ചെയ്താലും അതിൽ ലിപ്തനാകരുത്; ആർജ്ജവത്തോടെ പെരുമാറണം. സ്വയം ശുഭം ചെയ്യണം; മറ്റുള്ളവരെ അശുഭത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തരുത്.
13.217.21
शठेषु शठवत्कुर्योदार्यष्वार्यवदाचरेत् ।
आपत्सु नावसीदेच्च घोरान्सङ्ग्रामयेत्परात्।
साम्नैव सर्वकार्याणि कर्तुं पूर्वं समारभेत् ॥ १३.२१७.२१ ॥
വഞ്ചകരോട് വഞ്ചകനെപ്പോലെയും ആര്യരോട് ആര്യനെപ്പോലെയും പെരുമാറണം. ആപത്തുകളിൽ തളരരുത്; മറ്റുള്ളവരെ ഘോരയുദ്ധത്തിലേക്ക് തള്ളരുത്. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആദ്യം സാമനീതിയാൽത്തന്നെ തുടങ്ങണം.
13.217.22
अनर्थाधर्मशोकानां यथा न प्राप्नुयात्स्वयम् ।
प्रीयते तत्तथा कर्तुमेतद्वृत्तं समासतः ॥ १३.२१७.२२ ॥
അനർത്ഥം, അധർമ്മം, ശോകം എന്നിവ സ്വയം പ്രാപിക്കാതിരിക്കാൻ ഈ നടപ്പുരീതി സംക്ഷേപത്തിൽ അനുഷ്ഠിക്കണം; അതാണ് പ്രിയം.
13.217.23
एवं वृत्तं समासाद्य गृहमाश्रित्य मानवाः ।
निराहारा निरुद्वेगाः प्राप्नुवन्त्युत्तमां गतिम् ॥ १३.२१७.२३ ॥
ഇങ്ങനെ നടപ്പുരീതി സ്വീകരിച്ച്, ഗൃഹത്തെ ആശ്രയിച്ച്, അത്യാഗ്രഹമില്ലാതെയും ഉദ്വേഗമില്ലാതെയും മനുഷ്യർ ഉത്തമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
13.217.24
एतज्जन्मफलं नित्यं सर्वेषां गृहवासिनाम् ।
एवं गृहस्थितैर्नित्यं वर्तितव्यमिति स्थितिः।
एतत्सर्वं मया प्रोक्तं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१७.२४ ॥
ഇതാണ് ഗൃഹവാസികൾക്കെല്ലാം എപ്പോഴും ജന്മഫലം. ഗൃഹസ്ഥർ എപ്പോഴും ഇപ്രകാരം തന്നെ വർത്തിക്കണം—ഇതാണ് സ്ഥിതി. ഇതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു; ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
13.217.25
सुरासुरपते देव वरद प्रीतिवर्धन ।
मानुषेष्वेव ये के चिदाढ्याः क्लेशविवर्जिताः।
भुञ्जाना विविधान्भोगान्दृश्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.२१७.२५ ॥
ദേവാസുരന്മാരുടെ നാഥാ, ദേവാ, വരദായകാ, പ്രീതി വർധിപ്പിക്കുന്നവനേ! മനുഷ്യരിൽ ചിലർ സമ്പന്നരും ക്ലേശരഹിതരുമായി നാനാവിധ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് ഉപദ്രവമില്ലാതെ കാണപ്പെടുന്നു.
13.217.26
अपरे क्लेशसंयुक्ता दरिद्रा भोगवर्जिताः ॥ १३.२१७.२६ ॥
മറ്റുള്ളവർ ക്ലേശം നിറഞ്ഞവരും ദരിദ്രരും ഭോഗങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരുമാണ്.
13.217.27
किमर्थं मानुषे लोके न समत्वेन कल्पिताः ।
एतच्छ्रोतुं महादेव कौतूहलमतीव मे ॥ १३.२१७.२७ ॥
മനുഷ്യലോകത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് സമത്വത്തോടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടില്ല? മഹാദേവാ, ഇത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് അതിയായ ആകാംക്ഷയുണ്ട്.
13.217.28
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामासि भामिनि ।
शृणु तत्सर्वमखिलं मानुषाणां हितं वचः ॥ १३.२१७.२८ ॥
മഹാഭാഗ്യവതീ, ഭാമിനീ, നീ ന്യായമായിത്തന്നെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മനുഷ്യർക്ക് ഹിതകരമായ ആ വചനം മുഴുവൻ കേൾക്കുക.
13.217.29
आदिसर्गे पुरा ब्रह्मा समत्वेनासृजत्प्रजाः ।
नित्यं न भवतो ह्यस्य रागद्वेषौ प्रजापतेः।
तदा तस्मात्सुराः सर्वे बभूवुः समतो नराः ॥ १३.२१७.२९ ॥
ആദിസർഗത്തിൽ പണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് പ്രജകളെ സമത്വത്തോടെ സൃഷ്ടിച്ചു. പ്രജാപതിയിൽ രാഗദ്വേഷങ്ങൾ നിത്യമായി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് ആ കാരണത്താൽ ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാവരും സമത്വത്തിലായിരുന്നു.
13.217.30
एवं संवर्तमाने तु युगे कालविपर्ययात् ।
केचित्प्रपेदिरे तत्र विषमं बुद्धिमोहिताः ॥ १३.२१७.३० ॥
ഇങ്ങനെ യുഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, കാലവ്യത്യയത്താൽ ചിലർ ബുദ്ധിമോഹിതരായി അവിടെ വിഷമത്വം പ്രാപിച്ചു.
13.217.31
तेषां हानिं ततो दृष्ट्वा तुल्यानामेव भामिनि ।
ब्राह्मणास्ते समाजग्मुस्तत्तत्कारणवेदकाः ॥ १३.२१७.३१ ॥
ഭാമിനീ, അവരുടെ ക്ഷയം കണ്ടപ്പോൾ, തുല്യരായവർക്കും, ഓരോ കാരണവും അറിയുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണർ ഒത്തുകൂടി.
13.217.32
कर्तुं नार्हसि देवेश पक्षपातं त्वमीदृशम् ।
पुत्रभावे समे देव किमर्थं नो भवेत्कलिः ॥ १३.२१७.३२ ॥
ദേവേശാ, അങ്ങ് ഇത്തരം പക്ഷപാതം കാണിക്കരുത്. ദേവാ, പുത്രഭാവത്തിൽ തുല്യരായിരിക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് എന്തിന് കലി ഉണ്ടാകണം?
13.217.33
एवमेतैरुपालब्धो ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ।
यूयं मा ब्रूत मे दोषं स्वकृतं स्मरथ प्रजाः ॥ १३.२१७.३३ ॥
ഇങ്ങനെ അവരാൽ ശകാരിക്കപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവ് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എന്റെ കുറ്റം പറയരുത്, പ്രജകളേ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളെ ഓർക്കുക.
13.217.34
युष्माभिरेव युष्माकं ग्रथितं हि शुभाशुभम् ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते।
स्वकृतस्य फलं भुङ्क्ते नान्यस्तद्बोक्तुमर्हति ॥ १३.२१७.३४ ॥
നിങ്ങളാൽത്തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ശുഭവും അശുഭവും നെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആരെന്ത് കർമ്മം ചെയ്യുന്നുവോ അതിന്റെ ഫലമേ അവൻ നേടുന്നു. സ്വന്തം കർമ്മഫലം അനുഭവിക്കുന്നത് അവൻ തന്നെയാണ്; മറ്റൊരാൾ അത് അനുഭവിക്കാൻ അർഹനല്ല.
13.217.35
एवं संबोधितास्तेन कालकर्त्रा स्वयंभुवा ।
पुनर्विवृत्य कर्माणि शुभान्येव प्रपेदिरे ॥ १३.२१७.३५ ॥
കാലകർത്താവായ സ്വയംഭുവിനാൽ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട അവർ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളെ വീണ്ടും തിരിച്ചു ശുഭകർമ്മങ്ങളെത്തന്നെ സ്വീകരിച്ചു.
13.217.36
एवं विज्ञाततत्वास्ते दानधर्मपरायणाः ।
शुभानि विधिवत्कृत्वा कालधर्मगताः पुनः।
तानि दानफलान्येव भुञ्जते सुखभोगिनः ॥ १३.२१७.३६ ॥
ഇങ്ങനെ തത്ത്വം മനസ്സിലാക്കി അവർ ദാനധർമ്മത്തിൽ മുഴുകി. വിധിപ്രകാരം ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, കാലധർമ്മത്തിലെത്തി, വീണ്ടും ആ ദാനഫലങ്ങളെത്തന്നെ അനുഭവിച്ച് സുഖഭോഗികളായി.
13.217.37
स्वकृतं तु नरस्तस्मात्स्वयमेव प्रपद्यते ॥ १३.२१७.३७ ॥
അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ താൻ ചെയ്ത കർമ്മം തന്നെ സ്വയം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.217.38
अपरे धर्मकामेभ्यो निवृत्ताश्च शुभेक्षणे ।
कदर्या निरनुक्रोशाः प्रायेणात्मपरायणाः ॥ १३.२१७.३८ ॥
ശുഭനേത്രേ, ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്; അവർ ലുബ്ധരും ദയയില്ലാത്തവരും പൊതുവേ സ്വാർത്ഥപരരുമാണ്.
13.217.39
तादृशा मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२१७.३९ ॥
ശോഭനേ, അത്തരക്കാർ മരിച്ച് പുനർജന്മത്തിൽ ദരിദ്രരും വളരെയധികം ദുഃഖം നിറഞ്ഞവരുമായിത്തീരുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.217.40
मानुषेष्वथ ये केचिद्धनधान्यसमन्विताः ।
भोगहीनाः प्रदृश्यन्ते सर्वभोगेषु सत्स्वपि।
न भुञ्जते किमर्थं ते तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१७.४० ॥
മനുഷ്യരിൽ ചിലർ ധനധാന്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായിരിക്കെയും എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കെയും ഭോഗരഹിതരായി കാണപ്പെടുന്നു; അവർ അവ അനുഭവിക്കുന്നില്ല — അതിന്റെ കാരണം എനിക്കു പറഞ്ഞുതരണം.
13.217.41
परैः संचोदिता धर्मं कुर्वते न स्वकामतः ।
स्वयं श्रद्धां बहिष्कृत्य कुर्वन्ति च रुदन्ति च ॥ १३.२१७.४१ ॥
മറ്റുള്ളവരാൽ പ്രേരിതരായി അവർ ധർമ്മം ചെയ്യുന്നു, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല; സ്വയം ശ്രദ്ധ ഉപേക്ഷിച്ച് ചെയ്യുന്നു, കരയുകയും ചെയ്യുന്നു.
13.217.42
तादृशा मरणं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि शोभने ।
फलानि तानि सम्प्राप्य भुञ्जते न कदाचन।
रक्षन्तो वर्धयन्तश्च आसते निधिपालवत् ॥ १३.२१७.४२ ॥
ശോഭനേ, അത്തരക്കാർ മരിച്ച് പുനർജന്മത്തിൽ ആ ഫലങ്ങൾ നേടിയാലും ഒരിക്കലും അവ അനുഭവിക്കുന്നില്ല; നിധി കാക്കുന്നവരെപ്പോലെ കാത്തും വർദ്ധിപ്പിച്ചും ഇരിക്കുന്നു.
13.217.43
केचिद्धनवियुक्ताश्च भोगयुक्ता महेश्वर ।
मानुषाः सम्प्रदृश्यन्ते तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१७.४३ ॥
ചിലർ ധനമില്ലാത്തവരായിട്ടും ഭോഗസമ്പന്നരായി കാണപ്പെടുന്നു. ഹേ മഹേശ്വരാ, അത് എന്നോട് പറയുവാൻ നീ അർഹനാണ്.
13.217.44
आनृशंस्यपरा ये तु धर्मकामाश्चि दुर्गताः ।
परोपकारं कुर्वन्ति दीनानुग्रहकारणात् ॥ १३.२१७.४४ ॥
കാരുണ്യത്തിൽ നിഷ്ഠരും ധർമ്മം കാംക്ഷിക്കുന്നവരുമായവർ ദുരിതത്തിലായാലും ദീനരോടുള്ള അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരം ചെയ്യുന്നു.
13.217.45
प्रतिपद्युः परधनं नष्टं वाऽन्यैर्नरैर्हृतम् ।
नित्यं ये दातुमनसो नरा वित्तेष्वसत्स्वपि ॥ १३.२१७.४५ ॥
എപ്പോഴും ദാനമനസ്സുള്ള മനുഷ്യർ മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം നേടുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ നഷ്ടമായതോ മറ്റുള്ളവർ അപഹരിച്ചതോ ആയ ധനം, ധനമില്ലാതിരുന്നാലും.
13.217.46
कालधर्मवशं प्राप्ताः पुनर्जन्मनि ते नराः ।
एते धनविहीनाश्च भोगयुक्ता भवन्त्युत ॥ १३.२१७.४६ ॥
കാലധർമ്മത്തിന്റെ വശത്തിലായ ആ മനുഷ്യർ പുനർജന്മത്തിൽ എത്തുന്നു; ഈ ധനഹീനരും ഭോഗസമ്പന്നരായിത്തീരുന്നു.
13.217.47
धर्मदानोपदेशं वा कर्तव्यमिति निश्चयः ।
इति ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१७.४७ ॥
ധർമ്മത്തെയും ദാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം നൽകണം എന്നത് നിശ്ചയം. ഹേ ദേവീ, ഇത് നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു; ഇനി എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?