ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.218.1
भगवन्देवदेवेश त्र्यक्ष भो वृषभध्वज ।
मानुषास्त्रिविधा देव दृश्यन्ते सततं विभो ॥ १३.२१८.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବ, ଈଶ, ତ୍ର୍ୟକ୍ଷ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ! ହେ ଦେବ, ହେ ବିଭୋ, ମଣିଷମାନେ ସର୍ବଦା ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
13.218.2
आसीना एव भुञ्जन्ते स्थानैश्वर्यपरिग्रहैः ।
अपरे यत्नपूर्वं तु लभन्ते भोगसङ्ग्रहम् ॥ १३.२१८.२ ॥
କେତେକ ବସିଥାଇ ସ୍ଥାନ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଇ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଭୋଗସଞ୍ଚୟ ପାଆନ୍ତି।
13.218.3
अपरे यतमानाश्च न लभन्ते तु किञ्चन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଯତ୍ନ କଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରୁ ଏହା ହୁଏ? ତାହା ମୋତେ କହିବା ଆପଣଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ।
13.218.4
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामाऽसि भामिनि ॥ १३.२१८.४ ॥
ହେ ମହାଭାଗେ, ହେ ଭାମିନୀ! ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ।
13.218.5
ये लोके मानुषा देवि दानधर्मपरायणाः ।
पात्राणि विधिवज्ज्ञात्वा दूरतोप्यनुमानतः ॥ १३.२१८.५ ॥
ହେ ଦେବୀ! ଜଗତରେ ଦାନଧର୍ମରେ ନିରତ ମଣିଷମାନେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁମାନରେ (ଦାନ କରନ୍ତି)।
13.218.6
अभिगम्य स्वयं तत्र ग्राहयन्ति प्रसाद्य च ।
दानादि चेङ्गितैरेव तैरविज्ञातमेव वा ॥ १३.२१८.६ ॥
ସେଠାକୁ ନିଜେ ଯାଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଦାନାଦି ଗ୍ରହଣ କରାନ୍ତି; ସଙ୍କେତରେ ହିଁ, ବା ସେମାନଙ୍କ ଅଜ୍ଞାତରେ ମଧ୍ୟ (ଦାନ କରନ୍ତି)।
13.218.7
पुनर्जन्मनि ते देवि तादृशाः शोभना नराः ।
अयत्नतस्तु तान्येव फलानि प्राप्नुवन्त्युत ॥ १३.२१८.७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ଏପରି ଶୁଭ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବିନା ଚେଷ୍ଟାରେ ସେହି ଫଳଗୁଡ଼ିକ ପାଆନ୍ତି।
13.218.8
आसीना एव भुञ्जन्ते भोगान्सुकृतभोगिनः ॥ १३.२१८.८ ॥
ସୁକୃତର ଫଳଭୋଗୀମାନେ ବସି ବସି ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
13.218.9
अपरे ये च दानानि ददत्येव प्रयाचिताः ।
यदायदाऽर्थिने दत्त्वा पुनर्दानं च याचिताः ॥ १३.२१८.९ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଯାଚିତ ହେଲେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି; ଯାଚକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ପୁଣି ଦାନ ଯାଚିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
13.218.10
तावत्कालं ततो देवि पुनर्जन्मनि ते नराः ।
यत्नतः श्रमसंयुक्ताः पुनस्तान्प्राप्नुवन्ति च ॥ १३.२१८.१० ॥
ହେ ଦେବୀ, ସେତିକି କାଳ ପରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଶ୍ରମ ସହିତ ପୁଣି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଆନ୍ତି।
13.218.11
याचिता अपि केचित्तु अदत्त्वैव कथञ्चन ।
अभ्यसूयापरा मर्त्या लोभोपहतचेतसः ॥ १३.२१८.११ ॥
କେତେକ ଯାଚିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ; ସେହି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଈର୍ଷାପରାୟଣ ଓ ଲୋଭରେ ଚିତ୍ତ ଆହତ।
13.218.12
ते पुनर्जन्मनि शुभे यतन्तो बहुधा नराः ।
न प्राप्नुवन्ति मनुजा मार्गन्तस्तेऽपि किञ्चन ॥ १३.२१८.१२ ॥
ହେ ଶୁଭେ, ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଖୋଜିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ମିଳେ ନାହିଁ।
13.218.13
नानुप्तं रोहते सस्यं तद्वद्दानफलं विदुः ।
यद्यद्ददाति पुरुषस्तत्तत्प्राप्नोति केवलम् ॥ १३.२१८.१३ ॥
ବୁଣା ନ ଯାଇଥିବା ଶସ୍ୟ ବଢ଼େ ନାହିଁ; ସେହିପରି ଦାନର ଫଳ ଜାଣ। ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା ଯାହା ଦିଏ, ତାହା ହିଁ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ।
13.218.14
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१८.१४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?
13.218.15
भगवन्भगनेत्रघ्न केचिद्वार्धकसंयुताः ।
अभोगयोग्यकाले तु भोगांश्चैव धनानि च ॥ १३.२१८.१५ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଭଗର ଚକ୍ଷୁ ନାଶକାରୀ, କେହି କେହି ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଭୋଗ ଯୋଗ୍ୟ ନ ଥିବା ସମୟରେ ଭୋଗ ଓ ଧନ ପାଆନ୍ତି।
13.218.16
लभन्ते स्थविरा भूता भोगैश्वर्यं यतस्ततः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.१६ ॥
ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଏଠାସେଠାରୁ ଭୋଗ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଆନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରେ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.218.17
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.१७ ॥
ଭଲ, ତୁମକୁ କହିବି। ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣ।
13.218.18
धर्मकार्यं चिरं कालं विस्मृत्य धनसंयुताः ।
प्राणान्तकाले सम्प्राप्ते व्याधिभिश्च निपीडिताः ॥ १३.२१८.१८ ॥
ଧନରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଭୁଲି, ପ୍ରାଣାନ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ଏବଂ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୋଇ…
13.218.19
आरभन्ते पुनर्धर्मं दातुं दानानि वा नराः ।
ते पुनर्जन्मनि शुभे भूत्वा दुःखपरिप्लुताः ॥ १३.२१८.१९ ॥
ମଣିଷମାନେ ପୁନର୍ବାର ଧର୍ମ ଓ ଦାନ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ବୁଡ଼ି ରହନ୍ତି।
13.218.20
अतीतयौवने काले स्थविरत्वमुपागताः ।
लभन्ते पूर्वदत्तानां फलानि शुभलक्षणे ॥ १३.२१८.२० ॥
ଯୌବନ ଗଲା ପରେ ବାର୍ଧକ୍ୟ ପାଇଲେ, ହେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣା, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
13.218.21
एतत्कर्मफलं देवि कालयोगाद्भवत्युत ॥ १३.२१८.२१ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହା କର୍ମର ଫଳ; କାଳର ଯୋଗରେ ହିଁ ଏହା ଘଟେ।
13.218.22
भोगयुक्ता महादेव केचिद्व्याधिपरिप्लुताः ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तं भवन्ति किमु कारणम् ॥ १३.२१८.२२ ॥
ହେ ମହାଦେବ, କେତେକ ଲୋକ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେଗୁଡ଼ିକ ଭୋଗିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି; ଏହାର କାରଣ କ'ଣ?
13.218.23
व्याधियोगपरिक्लिष्टा ये निराशाः स्वजविते ।
आरभन्ते तदा कर्तुं दानानि शुभलक्षणम् ॥ १३.२१८.२३ ॥
ରୋଗ ଯୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ନିଜ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ନିରାଶ ଥିବା ଲୋକେ ସେତେବେଳେ ଶୁଭ ଦାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
13.218.24
ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्य तानि फलान्युत ।
असमर्थाश्च तान्भोक्तुं व्याधितास्ते भवन्त्युत ॥ १३.२१८.२४ ॥
ସେମାନେ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ସେହି ଫଳ ପାଇ ମଧ୍ୟ ତାହା ଭୋଗିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.218.25
भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
रूपयुक्ताः प्रदृश्यन्ते शुभाङ्गा प्रियदर्शनाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.२५ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦେବଦେବ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ରୂପବାନ, ଶୁଭାଙ୍ଗ ଓ ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.218.26
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२१८.२६ ॥
ଭଲ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି। ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ସତ୍ୟ ଶୁଣ।
13.218.27
ये पुरा मनुजा देवि लज्जायुक्ताः प्रियंवदाः ।
शक्ताः सुमधुरा नित्यं भूत्वा चैव स्वभावतः ॥ १३.२१८.२७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ପ୍ରିୟବାଦୀ, ସମର୍ଥ, ଅତି ମଧୁର ଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱଭାବରୁ ସଦା ସେମିତି ଥିଲେ।
13.218.28
अमांसभोजिनश्चैव सदा प्राणिदयायुताः ।
प्रतिकर्मप्रदा वाऽपि वस्त्रदा धर्मकारणात्।
भूमिशुद्धिकरा वाऽपि कारणादग्निपूजकाः ॥ १३.२१८.२८ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମାଂସ ନ ଖାଉଥିଲେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଥିଲେ, ଉପକାରର ବଦଳରେ ଉପକାର କରୁଥିଲେ ବା ବସ୍ତ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ, ଧର୍ମ ପାଇଁ ଭୂମି ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ କୌଣସି କାରଣରୁ ଅଗ୍ନିପୂଜା କରୁଥିଲେ।
13.218.29
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ते नराः ।
रूपेण स्पृहणीयास्तु भवन्त्येव न संशयः ॥ १३.२१८.२९ ॥
ଏପରି ସଦାଚାରୀ ସେହି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ରୂପରେ ଇଚ୍ଛନୀୟ ହୁଅନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.218.30
विरूपाश्च प्रदृश्यन्ते मानुषेष्वेव केचन ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३० ॥
ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି କେହି ବିରୂପ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ ଏହା ହୁଏ, ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.218.31
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम् ॥ १३.२१८.३१ ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହାର କାରଣ କହିବି; ଶୁଣ, ହେ କଲ୍ୟାଣୀ।
13.218.32
रूपयोगात्पुरा मर्त्या दर्पाहंकारसंयुताः ।
विरूपहासकास्चैव स्तुतिनिन्दादिभिर्भृशम् ॥ १३.२१८.३२ ॥
ପୂର୍ବେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରୂପର ଦର୍ପ ଓ ଅହଂକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ବିରୂପମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା-ନିନ୍ଦା ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ (ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦେଉଥିଲେ)।
13.218.33
परोपतापनाश्चैव मांसादाश्च तथैव च ।
अभ्यसूयापराश्चैव अशुद्धाश्च तथा नराः ॥ १३.२१८.३३ ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାପ ଦେଉଥିବା, ମାଂସଭୋଜୀ, ଓ ଈର୍ଷା ଏବଂ ଦୋଷଦୃଷ୍ଟିରେ ନିରତ, ଏବଂ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟମାନେ (ଥିଲେ)।
13.218.34
एवं युक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
कथंचित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते रूपवर्जिताः।
विरूपाः सम्भवन्त्येव नास्ति तत्र विचारणा ॥ १३.२१८.३४ ॥
ଏପରି ଆଚରଣବିଶିଷ୍ଟ ମାନେ ଯମଲୋକରେ ଭଲ ଭାବେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ, କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ପାଇ, ସେଠାରେ ରୂପହୀନ ଓ ବିରୂପ ହିଁ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.218.35
भगवन्देवदेवेश केचित्सौभाग्यसंयुताः ।
रूपभोग्यविहीनाश्च दृश्यन्ते प्रमदाप्रियाः।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.३५ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦେବଦେବ, କେହି କେହି ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ଦିଶନ୍ତି; ରୂପ ଓ ଭୋଗହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦିଶନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମଫଳରୁ? ତାହା ମୋତେ କହିବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ।
13.218.36
ये पुरा मनुजा देवि सौम्यशीलाः प्रियंवदाः ।
स्वदारैरेव संतुष्टा दारेषु समवृत्तयः ॥ १३.२१८.३६ ॥
ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ହେ ଦେବୀ, ସୌମ୍ୟ ସ୍ୱଭାବୀ ଓ ପ୍ରିୟବାଦୀ ଥିଲେ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀରେ ହିଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହୁଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ ଆଚରଣ ରଖୁଥିଲେ,
13.218.37
दाक्षिण्येनैव वर्तन्ते प्रमदास्वप्रियास्वपि ।
न तु प्रत्यादिशन्त्येव स्त्रीदोषान्गुणसंश्रितान्। ॥ १३.२१८.३७ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅପ୍ରିୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସୌଜନ୍ୟବଶତଃ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଗୁଣ ସହ ଜଡିତ ଦୋଷକୁ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.218.38
अन्नपानीयदाः काले नृणां स्वादुप्रदाश्च ये ।
स्वदारवर्तिनश्चैव धृतिमन्तो निरत्ययाः ॥ १३.२१८.३८ ॥
ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ-ଜଳ ଓ ସୁସ୍ବାଦୁ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରୁଥିବା, ନିଜ ପତ୍ନୀରେ ହିଁ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ଓ ନିର୍ଦୋଷ ରହୁଥିବା ଲୋକେ।
13.218.39
एवं युक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुषास्ते भवन्त्येव सततं सुभगा भृशम्।
अर्थादृतेऽपि ते देवि भवन्ति प्रमदाप्रियाः ॥ १३.२१८.३९ ॥
ଏହିପରି ସଦାଚାରୀ ଲୋକେ ଶୁଭ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ସର୍ବଦା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟବାନ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଜନ୍ମନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଧନ ବିନା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି।
13.218.40
दुर्भगाः सम्प्रदृश्यन्ते आढ्या भोगयुता अपि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२१८.४० ॥
ଧନୀ ଓ ଭୋଗସଂପନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କେହି କେହି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବାନ ଦେଖାଯାନ୍ତି। କେଉଁ କର୍ମବିପାକରେ ଏପରି ହୁଏ? ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.218.41
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु सर्वं समाहिता ॥ १३.२१८.४१ ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତେ ସବୁ ଶୁଣ।
13.218.42
ये पुरा मनुजा देवि स्वदारेष्वनपेक्षया ।
यथेष्टवृत्तयश्चैव निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ॥ १३.२१८.४२ ॥
ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଅନାଦର କରି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆଚରଣ କରୁଥିଲେ, ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଓ ସଙ୍କୋଚରହିତ ଥିଲେ।
13.218.43
परेषां विप्रियकरा वाङ्मनःकायकर्मभिः ।
निराश्रया निरानन्दाः स्त्रीणां हृदयकोपनाः ॥ १३.२१८.४३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଅପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ବାକ୍ୟ, ମନ ଓ ଶରୀରର କର୍ମରେ, ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟହୀନ, ଆନନ୍ଦହୀନ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କ୍ରୋଧ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
13.218.44
एवं युक्तसमाचाराः पनर्जन्मनि ते नराः ।
दुर्भगास्तु भवन्त्येव स्त्रीणां हृदयविप्रियाः। ॥ १३.२१८.४४ ॥
ଏହିପରି ଯାହାଙ୍କ ଆଚାର ସଂଯତ, ସେହି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଅପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି।
13.218.45
नास्ति तेषां रतिसुखं स्वदारेष्वपि किञ्चन ॥ १३.२१८.४५ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ରତିସୁଖ ନଥାଏ।